ဟန်ချန်ချောင်၏သေဆုံးခြင်း

"တော်သင့်ပြီ"

မင်ကျန်းထောင်သည် ဆက်လက်၍ စိတ်မထိန်းနိုင်တော့ချေ။ အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါတစ်ရပ်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှနေ၍ လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ပွင့်အံ့ထွက်လာပြီး ပြင်ပသို့ ပျံ့လွင့်သွားကာ လူများအားလုံးကို ထပ်ခါတလဲလဲ ဆုတ်ခွာသွားစေသည်။

ဟန်ချန်ချောင်၏လက်ထဲမှ လက်ဖက်ရည် ပြင်ဆင်ရန် အသုံးပြုနေသော လက်ဖက်ရည်အိုးသည် ထိုရိုက်ခတ်မှုအောက်တွင် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ရေနွေးပူများ ကြမ်းပြင်အနှံ့အပြားသို့ လွင့်စင်သွားသည်။

"အရှင်မင်းကြီးရဲ့ရှေ့မှောက်မှာ မင်းက ဘယ်လိုတောင် ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း ပြုမူရဲတာလဲ...မင်းက သေလမ်းရှာနေတာပဲ"

နံဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ ရွှေရောင်သံချပ်ကာဝတ် အစောင့်များသည် သူတို့၏ဓားများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး မင်ကျန်းထောင်ကို လျှင်မြန်စွာ ဝန်းရံလိုက်ကြသည်။

မင်ကျန်းထောင် သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး အစစ်အမှန်စွမ်းအင်လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူ့ထံသို့ တိုးဝင်လာသော အစောင့်များသည် လွင့်စင်သွားပြီး နံရံများနှင့် ဝင်ဆောင့်မိကာ ကြီးမားသော အချိုင့်ရာကြီးများကို ချန်ထားခဲ့သည်။

"မင်း ဘာလုပ်တာလဲ..."

သူသည် တရားလွန်သွားခဲ့ပြီး တစ်ဖက်လူ၏ဒေါသူပုန်ထမှုကို လှုံ့ဆော်မိသွားကြောင်း သူ နားလည်သဘောပေါက်သွားသည်။ ဟန်ချန်ချောင်၏မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ရပ် ဖြတ်ပြေးသွားပြီး သူသည် အလျှင်အမြန် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်၏။

မင်ကျန်းထောင်က ရှေ့သို့ခြေတစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး သူ၏လေသံ အေးစက်တင်းမာပြီး ပြတ်သားနေသည်။

"ငါ ဘာလုပ်နေတာလဲဟုတ်လား...ငါ မေးချင်တာက တစ်ခုတည်းပဲ...မိုချင်းက မင်းရဲ့လက်ချက်နဲ့ သေသွားခဲ့တာလား"

ဟန်ချန်ချောင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒါက အမှန်ပါပဲ...သူက နန်းတော်ထဲမှာ သေဆုံးသွားခဲ့တာပါ..."

သူ၏စကား မဆုံးမီမှာပင် မင်ကျန်းထောင်၏ပုံရိပ်သည် ဝေဝါးသွားပြီး သူ၏ရှေ့တည့်တည့်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ထို့နောက် မင်ကျန်းထောင်သည် အလွန်ကြီးမားသော စွမ်းအားဖြင့် လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်နှက်လိုက်၏။

"မင်း..."

ထိုအမြန်နှုန်းကြောင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး ဟန်ချန်ချောင်သည် နောက်သို့ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။ သူ၏ခြေထောက်ဖြင့် ကြမ်းပြင်ကိုတို့ထိကာ ဆုတ်ခွာရင်း ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့ဟန့်တားရန် သူ၏လက်ဝါးများကို ရှေ့သို့တွန်းထုတ်လေသည်။

သို့ရာတွင် မင်ကျန်းထောင်၏စွမ်းအားသည် အလွန်ကြီးမားပေ၏။ ဟန်ချန်ချောင်၏ စွမ်းအားသည် သူ့ထံသို့ မရောက်မီမှာပင် ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိသော စွမ်းအင်လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုက ကျရောက်သွားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

ဘုန်း...

ဟန်ချန်ချောင်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး လေးလံသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏အောက်မှ ကြမ်းပြင်သည် ကြေမွှပျက်စီးသွားပြီး သူသည် အောက်ထပ်သို့ ပြုတ်ကျသွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျရောက်သွားပေ၏။ ထို့နောက် သူ၏ရင်ဘတ် နာကျင်ပြီး တင်းကြပ်လာကာ သူ၏ပါးစပ်မှ သွေးများအန်ထွက်လာသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ၏ခန္ဓာတွင်းအင်္ဂါများကို ကောင်းစွာသန့်စင်ထားခဲ့သည်။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက ဤရိုက်ချက်တစ်ချက်တည်းကပင် သူ့ကို မသန်မစွမ်း သို့မဟုတ် သေဆုံးသည်အထိ ဖြစ်သွားစေနိုင်သည်။

"သူက အရမ်းသန်မာတာပဲ.."

ဤအချိန်တွင် သူသည် သူနှင့်မင်ကျန်းထောင်ကြားရှိ ကြီးမားသော ခွန်အားကွာဟချက်ကို နောက်ဆုံး၌ နားလည်သဘောပေါက်သွားသည်။

ဤသည်မှာ မင်ကျန်းထောင်သည် မိုတောက်ဓားကို မကိုင်ရသေးသော အခြေအနေပင်။ အကယ်၍ သူသာ သူ၏ဓားကို အသုံးပြုခဲ့လျှင် မည်မျှထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမည်နည်း။

ဘုန်း...

သူ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေဆဲအချိန်တွင် ခေါင်မိုးသည် မင်ကျန်းထောင်၏ရိုက်နှက်မှုဖြင့် ကြေမွသွားပြီး လက်ဝါးရိုက်ချက်တစ်ခုက ဧရာမပုံရိပ်ကြီးတစ်ခုအလား ကျဆင်းလာသည်။ နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို မခုခံနိုင်တော့မှန်း သိသဖြင့် ဟန်ချန်ချောင်သည် ဟန်ဆောင်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ယွဲ့လုံရှောင်ဘက်သို့ အသည်းအသန် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ယွဲ့... မြန်မြန်ရှင်းပြပေးပါအုံး..."

ဤသည်မှာ အကောင်းဆုံး အချိန်ပင်။ သူ လိုအပ်သည်မှာ ရှင်းပြချက်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး မင်ကျန်းထောင်သည် အလုံးစုံသိမြင်ဂိုဏ်းကို ပြစ်မှားဝံ့မည်မဟုတ်ပေ။

သို့ရာတွင် သူ စိတ်ပျက်အားငယ်သွားရသည်မှာ ယွဲ့လုံရှောင်သည် လုံးလုံးလျားလျား ကြောင်အသွားပုံရခြင်းပင်။

"ငါက ဘာကို ရှင်းပြရမှာလဲ"

ယွဲ့လုံရှောင်သည်အမှန်တကယ်ကို မည်သည့်ကိစ္စများ ဖြစ်နေသည် သို့မဟုတ် ဟန်ချန်ချောင်က သူ့ကို မည်သည့်အရာအား လုပ်စေလိုသည်ကို သူ မသိခဲ့ချေ။

မင်ကျန်းထောင်က ယွဲ့လုံရှောင်ကို အေးစက်တင်းမာသောအကြည့်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ယွဲ့လုံရှောင်၏စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုသည် အစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်း သူ မြင်တွေ့ချိန်၌ သူက အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်သည်။ သူ၏လက်ထဲတွင် မိုတောက်ဓား ထွက်ပေါ်လာပြီး သူသည် ရှေ့သို့ခြေတစ်လှမ်းတိုးလိုက်၏။

"ဂိုဏ်းချုပ်ယွဲ့...မင်း..."

ဟန်ချန်ချောင်သည် ထပ်ခါတလဲလဲ ဆုတ်ခွာလိုက်ပြီး သူ၏ဒေါသများ ပေါက်ကွဲလုမတတ် ဖြစ်နေလေပြီ။

'ဒီလူက နည်းနည်းလေးတောင် အားကိုးလို့မရဘူး'

ယွဲ့လုံရှောင်သည်လည်း ထပ်တူထပ်မျှ မကျေမနပ်ဖြစ်နေကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အကြီးအကဲမင်... သူ ဘာကို ဆိုလိုမှန်း ငါ ဘာမှမသိဘူး..ငါက သူနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး'

"ငါ သိတယ်"

မင်ကျန်းထောင်က စကားဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး သူ၏မိုတောက်ဓားကို မြှောက်ကာ ရှေ့သို့ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ဓား၏တောက်ပသောအလင်းတန်းများသည် ရေကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး အခန်းတစ်ခန်းလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ဟန်ချန်ချောင်သည် သူ့ကိုယ်သူ ခုခံကာကွယ်ရန်အတွက် အနီးအနားမှ ရွှေရောင်သံချပ်ကာဝတ် အစောင့်တစ်ဦး၏ဓားကို အလျင်စလို ဆွဲယူလိုက်သည်။

ထိုဓားတွင် စီးဆင်းသောအလင်းတန်း ကောင်းကင်ကံကြမ္မာ နည်းစနစ်၏ စွမ်းအားများ စီးဆင်းနေပြီး တလက်လက် တောက်ပနေသည်။

လူအများစုအတွက် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားနည်းစနစ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရခြင်းသည် ထိတ်လန့်မှုကို ဖြစ်စေပေလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် မင်ကျန်းထောင်ထံတွင် ကြီးမားသောစွမ်းအားရှိနေသဖြင့် ဤသည်မှာ သူ့ကို မတုန်လှုပ်စေခဲ့ချေ။ သူ၏မိုတောက်ဓားကို နောက်တစ်ကြိမ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ဟန်ချန်ချောင်၏ဓားချီစွမ်းအင်သည် ပြိုကွဲသွားပေ၏။

ဟန်ချန်ချောင်၏ပါးစပ်မှ သွေးများအန်ထွက်လာပြီး သူ၏ကျောဖြင့် နံရံကို ဝင်ဆောင့်မိသွားသည်။

သူသည် မတ်တတ်ထရပ်ရန် ကြိုးစားရင်း ယွဲ့လုံရှောင်ကို နာကျည်းမုန်းတီးစွာ စူးစိုက်၍ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းက အရာအားလုံးကို ငြင်းပယ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ သိပြီးသားပဲ... ငါက ကြိုတင်ပြင်ဆင်မထားဘူးလို့ မင်း တကယ်ကြီး ထင်နေတာလား"

သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် သံချပ်ကာသံများမှ တချွင်ချွင်မြည်သံများနှင့်အတူ ရွှေရောင်သံချပ်ကာဝတ် အစောင့်တစ်စုက လူတချို့ကို ခန်းမထဲသို့ ဆွဲခေါ်လာသည်။

ယွဲ့လုံရှောင်သည် ထိုနေရာသို့ လှည့်ကြည့်ပြီးနောက် သူ၏မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ ကျဥ်းမြောင်းသွားသည်။

ဖမ်းဆီးခံထားရသူများသည် သူ၏ချစ်မြတ်နိုးရဆုံး တပည့်များ ဖြစ်နေပြီး သူတို့၏မျက်နှာများ ဖြူဖျော့နေကာ သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များအား နှိပ်စက်ညှင်းပန်းခံထားရသည်မှာ သိသာထင်ရှားသည်။

"ဆရာ..."

တပည့်များအနက်မှတစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဟန်ချန်ချောင်... မင်းက ယုတ်မာတဲ့ မိစ္ဆာကောင်ပဲ"

ယွဲ့လုံရှောင်၏မျက်နှာ ဒေါသကြောင့် တင်းမာခက်ထန်သွားပေ၏။

"ယုတ်မာတာလား... ငါက မင်း ကတိတည်မှာကို သေချာချင်ရုံလေးပါပဲ"

ဟန်ချန်ချောင်က အေးစက်တင်းမာစွာ တုံ့ပြန်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ယွဲ့... ငါတို့ သဘောတူထားတဲ့အတိုင်း မင်း ကောင်းကောင်း ရှင်းပြလိမ့်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်"

သူ၏ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားမှုများ အရာထင်ခဲ့လေပြီ။ ဤကိစ္စသာ မရှိခဲ့ပါက ယွဲ့လုံရှောင်၏ နှုတ်ဆိတ်နေမှုသည် သူ သေဆုံးသွားရမည်ကို သေချာစေပေလိမ့်မည်။

"ရှင်းပြရမယ်...... ရှင်းပြချက်တွေက ငရဲကို သွားလိုက်စမ်း... စီနီယာအစ်ကိုအတွက် လက်စားချေဖို့ ငါ မင်းကို သတ်မယ်"

ဟန်ချန်ချောင်၏စကား မဆုံးမီမှာပင် တစ်ချိန်လုံး တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော လင်းပုယန်က သူ၏ မိုတောက်ဓားကို ရုတ်တရက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သူသည် ဟန်ချန်ချောင်ထံဦးတည်၍ ဓားဖြင့်ခုတ်ပိုင်းလိုက်ကာ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံတစ်သံ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"မင်း..."

ဟန်ချန်ချောင်သည် တုံ့ပြန်ပြောဆိုရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဓားချီစွမ်းအားသည် သူ့ကို အသက်ရှူမွန်းကြပ်သွားစေပြီး သူ စကားတစ်ခွန်းပင် မပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

သူသည် ဟန့်တားရန် သူ၏ဓားကို မြှောက်လိုက်သော်လည်း မိုတောက်ဓားချီစွမ်းအားသည် ပြင်းထန်သောလှိုင်းများကဲ့သို့ တိုးဝင်လာပြီး သူ့ကို အသက်ရှူချိန်ပင် မပေးခဲ့ချေ။

ဝုန်း...

ဟန်ချန်ချောင်၏ဓားသည် ကြေမွှပျက်စီးသွားပြီး သူ၏ကျောဖြင့် နံရံကို နောက်တစ်ကြိမ် ဝင်ဆောင့်မိသွားသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ယွဲ့... တွေဝေမနေနဲ့တော့... မင်းရဲ့ တပည့်တွေကို ကယ်တင်လိုက်တော့"

ကျန်းရွှမ်က အလျင်စလို အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"နားလည်ပြီ"

ယွဲ့လုံရှောင်သည် သူ၏ကြက်သေသေနေမှုမှ အသိပြန်ဝင်လာသည်။

သူ၏ပုံရိပ်သည် ဝေဝါးသွားပြီး ရွှေရောင်သံချပ်ကာဝတ် အစောင့်များထံသို့ တိုးဝင်သွားလေ၏။

ရင်းမြစ်ရေအိုင် နဝမအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်တွင်ရှိသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ယွဲ့လုံရှောင်သည် အစောင့်များကို လျင်မြန်စွာ ရှင်းလင်းခဲ့ပြီး အချိန်တခဏအကြာတွင် သူ၏တပည့်များကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည်။

ယွဲ့လုံရှောင်သည် စိတ်သက်သာရာရသွားပြီး တိုက်ပွဲကို ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လင်းပုယန် အသာစီး ရနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ မိုတောက်ဓားသည် သူ၏လက်ထဲတွင် လူးလွန့်နေပြီး ဓားချီစွမ်းအားများက နဂါးများအလား ရှေ့သို့တိုးဝင်သွားသည်။

"သူက တကယ်ကြီး ကံကြမ္မာဒုတိယအဆင့်ကို ရောက်သွားခဲ့တာပဲ"

မင်ကျန်းထောင်က သူ၏စိတ်ထဲမှ အသိအမှတ်ပြုလိုက်သည်။

လင်းပုယန်၏ မကြာသေးမီက ကျင့်ကြံဆင့်ချိုးဖျက်မှုသည် ကောလာဟလအဖြစ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ယခုချိန်၌ သိသာထင်ရှားနေလေပြီ။ သူ၏ဓားနည်းစနစ်သည် အနည်းငယ် မချောမွေ့သေးသော်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပေ၏။ ထိုဓားနည်းစနစ်သာ ပို၍သန့်စင်ခဲ့လျှင် ဟန်ချန်ချောင်သည် လင်းပုယန်၏ဓားချက်တစ်ချက်တည်းကိုပင် ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ချေ။

ထိုသို့ဆိုတိုင်အောင် တိုက်ပွဲရလဒ်သည် သိသာထင်ရှားနေခဲ့လေပြီ။

"တိုက်ကြစမ်း..."

ဆူညံသံများကြောင့် ဤနေရာသို့ အစောင့်များ ပို၍ရောက်ရှိလာသည်။ သူတို့သည် အခန်းအတွင်းသို့ အုပ်စုလိုက်ဝင်ရောက်လာပြီး ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ရန်သူသုံးဦးထံသို့ တိုးဝင်ကြသည်။

မင်ကျန်းထောင်က အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်ပြီး သူ၏မိုတောက်ဓားကို လွှဲယမ်းလိုက်သည်။ ဓားချီစွမ်းအားသည် လေနံရံကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး တိုးဝင်တိုက်ခိုက်သူများကို ဟန့်တားထားလေ၏။

ဝင်္ကပါ၏အထောက်အပံ့မရှိပါက ဤအစောင့်များသည် ခြိမ်းခြောက်မှုကို မဖြစ်နိုင်စေချေ။ သို့ရာတွင် မင်ကျန်းထောင်သည် အစစ်အမှန်စွမ်းအားကို ချွေတာရန် တွေးတောထားသဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ပုယန်... မြန်မြန်တိုက်ခိုက်ပြီး သူ့ကို နှိမ်နင်းလိုက်တော့"

"ဟုတ်ကဲ့..."

ကျန်းရွှမ်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး အော်ဟစ်ကာ သူ၏မိုတောက်ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ဤဓားချက်သည် ယခင်ကထက် ပို၍အစွမ်းထက်ပေ၏။ ဟန်ချန်ချောင်သည် ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း ကျန်းရွှမ်၏စိတ်ဝိညာဉ်မှ စွမ်းအားဖြင့် နေရာတွင် ချုပ်နှောင်ခံထားရသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ချေ။

အား....

သွေးပျက်ဖွယ် အသံနှင့်အတူ ဟန်ချန်ချောင်၏လက် ပခုံးမှပြတ်တောက်သွားသည်။ တစ်ချိန်က တက်ကြွခဲ့သော သူ၏အရှိန်အဝါများ ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူသည် မသေသေးသော်လည်း ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့လေပြီ။

"မင်း ဘာလို့ မရှောင်တာလဲ"

ကျန်းရွှမ်က ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သော အမူအယာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကို... ငါက သူ့ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ပြီး ဖိနှိပ်ဖို့ပဲ ရည်ရွယ်ခဲ့တာ... သူက တိုက်ခိုက်မှုထဲကို တမင်သက်သက် တိုးဝင်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး"

"ကိစ္စမရှိဘူး... သေသွားလည်း အေးတာပဲ"

မင်ကျန်းထောင်က ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် တုံ့ပြန်အဖြေပေးသည်။

နံရံကိုအားနည်းစွာ မှီလျောင်းနေသော ဧကရာဇ်သည် အမှန်တရားကို သိထားပေ၏။ ဤသည်မှာ ဟန်ချန်ချောင်က မရှောင်တိမ်းရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ချေ။ သူသည် ကျန်းရွှမ်း၏စိတ်ဝိညာဉ်မှစွမ်းအားဖြင့် မလှုပ်ရှားနိုင်အောင် ပြုလုပ်ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းရွှမ်သည် စိုးရိမ်ဟန်ဆောင်ကာ ရှေ့သို့ပြေးသွားပြီး ဧကရာဇ်ဟန်ချန်ချောင်၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အစစ်အမှန်စွမ်းအားလှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုသည် ဟန်ချန်ချောင်၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်သန်း စီးဆင်းသွားသည်။

စကားပြောရန် ကြိုးစားနေသော ဧကရာဇ်ဟန်ချန်ချောင်သည် ထိုစွမ်းအင်၏တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် သူ၏သွေးကြောမျှင်များ ကြေမွှပျက်စီးသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏အမြင်အာရုံ မည်းမှောင်သွားပြီး သူ၏ဘဝ အဆုံးသတ်သွားသည်။

"ဟန်ချန်ချောင်"

ကျန်းရွှမ်းက ဝမ်းနည်းဟန်ဆောင်ကာ အော်ခေါ်လိုက်သည်။

"အသုံးမဝင်တော့ဘူး......သူ သေသွားပြီ"

မင်ကျန်းထောင်က စိတ်ကျေနပ်စွာဖြင့် မှတ်ချက်ချသည်။

"နောက်ဆုံးတော့ သူ သေသွားပြီ"

ယွဲ့လုံရှောင်ကလည်း သက်ပြင်းချလိုက်၏။

ထို့နောက် ယွဲ့လုံရှောင်သည် သူ၏တပည့်များဘက်သို့လှည့်၍ ကြိုးများဖြေပေးလိုက်ပြီးနောက် သူတို့ အဆိပ်ခတ်ခံထားရသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသည်။

"ဒုတိယခန်းမသခင်လင်း... ဟန်ချန်ချောင်ဆီမှာ ဖြေဆေး ရှာပေးပါ"

ယွဲ့လုံရှောင်က ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။