သူ၏သားကို ကာကွယ်ခြင်း

ဤရုတ်တရက်ဖြစ်ပျက်သွားသော မြင်ကွင်းသည် လူအုပ်ကိုသာမက ဝမ်ကျင်းကျင်းကိုပါ ကြောက်လန့်စေခဲ့သည်။

သူမသည် သခင်ကြီးကုန်းကို အမြဲတမ်း တစ်စုံတစ်ယောက်က ကာကွယ်ပေးနေကြောင်း သိသည်။

သခင်ကြီးကုန်းနောက်ကို လိုက်ပါသောလူများသည် စစ်တပ်တွင် အကောင်းဆုံးများထဲမှ အကောင်းဆုံးများဖြစ်ကြသည်။ သူတို့အားလုံးသည် စစ်တပ်တွင် ထိပ်တန်းစစ်သားများဖြစ်ကြသည်။

သူမသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက သခင်ကြီးကုန်းကို ကြောက်ရွံ့ခဲ့သည်။ သခင်ကြီးကုန်းကို မြင်သည်နှင့် ကြောင်တစ်ကောင်ကို မြင်သော ကြွက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် သခင်ကြီးကုန်းနှင့် တွေ့ဆုံခြင်းကို ရှောင်လွှဲနိုင်သမျှ ရှောင်လွှဲရန် ကြိုးစားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူမသည် သူသည် သာမန်အဘိုးအိုတစ်ဦးသာဖြစ်ကြောင်း ဦးနှောက်ပဆေးကြောခြင်းခံခဲ့ရပြီးမှ လာခဲ့သည်။

သို့သော် ဤကန်ကျောက်မှုသည် သူမ၏စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကာကွယ်ရေးကို ချက်ချင်းပင် ပြိုလဲစေခဲ့သည်။ သူမ၏မျက်နှာမှာ အလွန်ဖြူဖျော့နေပြီး သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်နေသည်။

သူမသည် သခင်ကြီးကုန်းကို ရင်ဆိုင်ဖို့အတွက် ခေါင်းမော့ရန် မဝံ့ရဲခဲ့ပေ။ သူမသည် ခေါင်းငုံ့ကာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာမရဘဲ မည်သို့လွတ်မြောက်ရမည်ကို ဆက်တိုက်စဉ်းစားနေခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သခင်ကြီးကုန်းနှင့် တွေ့ဆုံရန် သူမ၏အစီအစဉ်မှာ လုံးဝပျက်စီးသွားပြီဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

သူမသည် ကုန်းမိသားစုနှင့် နီးစပ်ရန် အခြားနည်းလမ်းတစ်ခုကို စဉ်းစားရမည်ဖြစ်သည်။ 'နေဦး။ အဲ့ဒီလူက ငါ့ကိုပေးခဲ့တဲ့တာဝန်က ကုန်းထျန်းဟောက်နဲ့ ရှောင်လင်းယွီကြားက ဆက်ဆံရေးကို ဖျက်ဆီးဖို့ပဲ။ ဒါကြောင့် အဘိုးကြီးက ဘယ်လိုထင်လဲဆိုတာ တကယ်တော့ အရေးမကြီးဘူး။'

ဤသို့တွေးမိသောအခါ သူမသည် လက်ချောင်းများကို အတူတကွ လှည့်ပတ်ကာ တန်ပြန်ဆောင်ရွက်ချက်တစ်ခုကို စဉ်းစားလိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူမသည် အသံတစ်ခုကိုကြားပြီး ချက်ချင်းပင် ခေါင်းမော့ကာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏မျက်လုံးများမှာ မယုံနိုင်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ထုန်ထုန်၊ အဆင်ပြေရဲ့လား?"

ကုန်းထျန်းဟောက်က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ရှောင်လဲ့ထုန်၏ လက်ကိုကိုင်ကာ သူ့ကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ရှောင်လဲ့ထုန် မကြောက်လန့်ကြောင်း မြင်သောအခါ သူသည် ချက်ချင်းပင် စိတ်အေးသွားသည်။ ထို့နောက် သူက "မင်းက အရူးလား? အဲ့ဒီလူက လက်သီးမြှောက်လိုက်တာတောင် မင်း ဘေးကိုရှောင်ဖို့ မသိဘူးလား။ ဦးလေးရှောင်ဝမ်သာ မရှိရင် မင်းဒဏ်ရာရနေလောက်ပြီ။" ဟု ဆုံးမလိုက်သည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်သည် ကုန်းထျန်းဟောက်၏ ပြစ်တင်ဆုံးမမှုကို ကြားသောအခါ သူသည် မပျော်ရွှင်ရုံသာမက အနည်းငယ် ရင်ထဲထိသွားရသည်။

ဤဘဝတွင် သူသည် ကုန်းထျန်းဟောက်ကို သူ၏ယခင်ဘဝတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အရာများအတွက် တိတ်တဆိတ် အပြစ်တင်နေခဲ့သည်။ သူသည် ရှောင်လင်းယွီကို မရှာဖွေနိုင်ခဲ့သောကြောင့် သူ၊ ရှောင်မိသားစုနှင့် သူ၏အမေတို့ များစွာ ဒုက္ခခံစားခဲ့ရကြောင်း သူ အပြစ်တင်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ပြန်လည်အသက်ရှင်လာပြီးကတည်းက သူ၏အဖေအရင်းဟုခေါ်သော ဤလူကို ပထမဆုံးနေ့ မြင်သောအခါ သူသည် သူ့ကို ငြင်းပယ်နေခဲ့သည်။ ကုန်းထျန်းဟောက်သည် သူ့အသက်ကိုအသုံးပြု၍ ရှောင်လင်းယွီကို ကယ်တင်ခဲ့သော်လည်း ရှောင်လဲ့ထုန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် အဖုအထစ်တစ်ခု ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

သူဘိုးဘိုးကြီးက သူ့ကို ကုန်းထျန်းဟောက်၏ ငယ်ဘဝဇာတ်လမ်းကို ပြောပြပြီး ကုန်းထျန်းဟောက် မှတ်ဉာဏ်ပြန်ရသွားမှသာ ရှောင်လဲ့ထုန်သည် သူ့ကို လက်ခံရန် စတင်ခဲ့သည်။

သူသည် အဖေ့မေတ္တာကို အမြဲတမ်း တောင့်တခဲ့သည်။

ယခု သူ၏စိုးရိမ်ပြီး ပူပန်နေသော အဖေကို မြင်သောအခါ သူသည် နောင်တမရှိတော့ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ပြောမည်အပြု သခင်ကြီးကုန်းသည် ချက်ချင်းပင် ခုန်ထွက်ကာ "မင်းက အရူးပဲ။ ထုန်ထုန်က ဘယ်လောက်ရှိသေးလို့လဲ? သူဘယ်လိုတုံ့ပြန်မယ်လို့ မင်းမျှော်လင့်နေတာလဲ? ဒီရူးနေတဲ့လူက ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လိမ့်မယ်လို့ ငါတို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ထင်ထားမှာလဲ?" ဤသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် သူ၏တုတ်ကောက်ကိုအသုံးပြု၍ ကုန်းထျန်းဟောက်၏ ကျောကို ရိုက်လိုက်သည်။

"..." ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ချက်ချင်းပင် စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားပြီး "အဘိုး၊ ဘာလို့ကျွန်တော့်ကို ရိုက်တာလဲ? ကျွန်တော်က ထုန်ထုန်အတွက် စိတ်ပူနေတာပဲ။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သခင်ကြီးကုန်းသည် ဒေါသတကြီး နှာမှုတ်ကာ "ဟွန်း။ မင်းက ထုန်ထုန်ကို အဲ့လောက်ဂရုစိုက်တယ်ပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဤသို့ပြောပြီးနောက် သခင်ကြီးကုန်းသည် ချက်ချင်းပင် ရှောင်ထုန်၏ လက်ကိုကိုင်ကာ အလွန်ချစ်ခင်ပြီး ဂရုစိုက်သောပုံစံဖြင့် "ထုန်ထုန်၊ ကြောက်သွားလား?" ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှောင်လဲ့ထုန် ခေါင်းခါပြပြီး "ဘိုးဘိုးကြီး၊ ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်။ ကျွန်တော်ထင်တာ ဒီလူဆိုးကတော့ အဆင်ပြေမှာမဟုတ်ဘူး။" သူသည် သူ၏လက်ချောင်းငယ်လေးကို အော်ဟစ်နေဆဲဖြစ်သော ဝက်ခြံများပြည့်နေသော အမျိုးသားထံသို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီနှင့် ကုန်းထျန်းဟောက်တို့သည် သခင်ကြီးကုန်းနှင့် ရှောင်လဲ့ထုန်တို့ တိုက်ခိုက်ခံရမည်ကို မြင်သောအခါ လူအုပ်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်သွားကြသည်။ သူမသည် ရှောင်ဝမ်နှင့် ရှောင်ကျန်းအကြောင်းကို မေ့လျော့သွားခဲ့သည်။

သူတို့ရှိနေသောကြောင့် သူမသားနဲ့အဘိုးကုန်းကို ဘယ်သူကများထိခိုက်အောင် လုပ်နိုင်ပါ့မလဲ။

သူမသား အဆင်ပြေကြောင်း မြင်သောအခါမှ သူမလည်း စိတ်အေးသွားသည်။

သူမသည် ဤနေရာတွင် ဤသို့သော အညစ်အကြေးမျိုးနှင့် တွေ့ဆုံလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူသည် ကလေးတစ်ဦးကို ရိုက်နှက်လိုခဲ့သည်။ ဝက်ခြံများပြည့်နေသော အမျိုးသားထံသို့ ဒေါသတကြီးအကြည့်စူးတစ်ချက် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

သူမသည် အမျိုးသား အော်ဟစ်နေဆဲဖြစ်သည်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဒေါသတကြီး "လူပေလူညစ်ကောင်၊ မင်းယောက်ျားတစ်ယောက် ဟုတ်သေးရဲ့လား? ကလေးတစ်ယောက်ကိုတောင် ရိုက်နှက်လိုက်ချင်သေးတယ်ပေါ့?!" ဟု မေးလိုက်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် စကားတစ်ခွန်းမျှမပြောဘဲ ဝက်ခြံများပြည့်နေသော အမျိုးသားထံသို့ လျှောက်သွားကာ သူ၏ခြေထောက်ကိုမြှောက်၍ သူ၏ဗိုက်ကို ကန်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ့ဘေးမှလူများသည် ကွဲအက်သံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။

နောက်ထပ်အရိုးတစ်ချောင်း ကျိုးသွားပြန်သည်။

"အားးး!" ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေလောက်သည့် အော်ဟစ်သံတစ်ခု!

ဤအမျိုးသားသည် သူ့သားကို ရိုက်နှက်ရန် ကြိုးစားခြင်းဖြင့် အသက်ရှင်ရန် ငြီးငွေ့နေရမည်ဖြစ်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူအုပ်ကြီးသည် ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ သူတို့သည် လည်ပင်းများကို ထပ်မံ၍ ကျုံ့လိုက်ကြသည်။ ဤမိသားစုကို မထိပါးသင့်ပေ။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ဝက်ခြံများပြည့်နေသော အမျိုးသား၏ သွေးပျက်ဖွယ်အော်ဟစ်သံများကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ သူ၏အကြည့်မှာ စူးရှပြီး အေးစက်စွာ "မင်းငါ့သားကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြိုးစားတဲ့အတွက် အကျိုးဆက်ကို ခံစားရမယ်!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"လူသတ်နေတယ်! လူသတ်နေပါတယ်! ကယ်ကြပါဦး!" ဝက်ခြံများပြည့်နေသော အမျိုးသားသည် ကြီးမားသောနာကျင်မှုကို သည်းခံကာ "ရဲခေါ်ပေးပါ! ကယ်ကြပါဦး!" ဟု ဆက်လက်အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ရဲခေါ်မလား? ကောင်းပြီ။" ကုန်းထျန်းဟောက်က အေးစက်သောအပြုံးဖြင့် "ရဲရှိနေရင်တောင် ငါမင်းကို ရိုက်နှက်မှာပဲ။ ငါမင်းရဲ့နံရိုးကို ချိုးပြီးပြီ။ ခုနက မင်းငါ့သားကို မင်းလက်နဲ့ ရိုက်နှက်ချင်ခဲ့တယ်။ ငါမင်းလက်ကိုပါ ချိုးပေးရမယ်ထင်တယ်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားနှင့်အတူ သူသည် ထပ်မံ၍ လျှောက်သွားကာ လက်မောင်းကို နင်းလိုက်သည်။

ဂျွတ်!

အရိုးကျိုးသံ ကြည်လင်စွာ ထပ်မံ၍ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အားးး!" နောက်ထပ် ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေလောက်သည့် အော်ဟစ်သံတစ်ခု ရွာတစ်ခုလုံးတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ဖုန်းတစ်ကော ခေါ်ဆိုလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူပြောသည်ကို ကြားသောအခါ လူများစွာသည် နှုတ်ခမ်းကို မတွန့်ဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ပေ။

ဒီ... ဒီလူက ရဲခေါ်နေတာပဲ။

ဤသည်မှာ သူတို့မြင်ဖူးသမျှ အမာနကြီးဆုံးလူဖြစ်သည်။

ရဲကိုခေါ်လိုက်သည်နှင့် တိုက်ခိုက်မှုအတွက် တရားစွဲခံရနိုင်သည်ကို သူ မသိဘူးလား။

ရှောင်လင်းယွီ၏ ပါးစပ်မှာလည်း တွန့်သွားသည်။

ထို့နောက် ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ဝက်ခြံများပြည့်နေသော အမျိုးသားကို အာရုံမစိုက်တော့ဘဲ ဝမ်ကျင်းကျင်းထံသို့ တိုက်ရိုက်လျှောက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းစေကာ အေးစက်စွာ "မင်းက ဘယ်သူလဲ?" ဟု မေးလိုက်သည်။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှလူများ "..."

သူတို့ခန့်မှန်းတာမမှားပါက ဤအမျိုးသားသည် ဇာတ်လမ်းထဲမှ အမျိုးသားဇာတ်ဆောင်ဖြစ်ပုံရသည်။ ဒါဆို ဘာဖြစ်နေတာလဲ? အမျိုးသားဇာတ်ဆောင်က အမျိုးသမီးဇာတ်ဆောင်ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မသိရတာလဲ? သူတို့သည် မယုံနိုင်ဖြစ်နေကြသည်။

ဝမ်ကျင်းကျင်းသည် ကုန်းထျန်းဟောက် ဝက်ခြံများပြည့်နေသော အမျိုးသားကို ကန်ကျောက်သောအခါ ကြောက်လန့်နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူမ၏မျက်နှာမှာ သွေးမရှိတော့ပေ။

ကုန်းထျန်းဟောက် သူမ၏ရှေ့တွင် လျှောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူမသည် မသိစိတ်ဖြင့် ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။ သူမသည် ကုန်းထျန်းဟောက်ကို ပင်ကိုအသိစိတ်ဖြင့် ကြောက်ရွံ့ပြီး သူမ၏မျက်လုံးများမှာ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် မငြိမ်မသက်မှုတို့ဖြင့် အဆက်မပြတ် လက်နေသည်။

"ကျွန်... ကျွန်မ... ကျွန်မက ဝမ်ကျင်းကျင်းပါ!" ဝမ်ကျင်းကျင်းက ထစ်ငေါ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်၏ စူးရှသောမျက်လုံးများသည် သူမကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏အကြည့်မှာ ပုံမှန်မဟုတ်လောက်အောင် အေးစက်ပြီး ကြမ်းတမ်းနေသည်။ သူက အေးစက်စွာ ထပ်မေးလိုက်သည်- "ငါထပ်မေးမယ်၊ မင်းကဘယ်သူလဲ? ဒီကိုလာရတဲ့ မင်းရဲ့ရည်ရွယ်ချက်ကဘာလဲ? ပြီးတော့ ဒါကိုလုပ်ဖို့ မင်းကို ဘယ်သူကအမိန့်ပေးနေတာလဲ?"

ပတ်ဝန်းကျင်မှ ပရိသတ်မှာ ကြောင်တောင်တောင်ဖြစ်သွားသည်။

ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။

သူမက သူ့ရည်းစားဟောင်းမဟုတ်ဘူးလား။

လွန်ခဲ့သောဆယ်နှစ်အတွင်း သူမ မည်မျှပြောင်းလဲသွားပါစေ သူသည် သူမကို မှတ်မိသင့်သည်။

အခြားသူများ ရှုပ်ထွေးနေသော်လည်း ဝမ်ကျင်းကျင်းသည် အမှန်တရားကို သိသည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ကုန်းထျန်းဟောက်ကို တုန်လှုပ်မှုနှင့် မယုံနိုင်မှုတို့ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ 'သူက ငါဝမ်ကျင်းကျင်းအစစ်မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိနေတယ်။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး? ငါ့သရုပ်ဆောင်မှုက အားနည်းချက်ရှိနေလို့လား?'

ဝမ်ကျင်းကျင်းသည် အလွန်တုန်လှုပ်ပြီး မငြိမ်မသက်စွာ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်- 'ဒါ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ?'

သို့သော် သူမသည် ဘာမှဝန်မခံနိုင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူမသည် လုံးဝဝန်မခံနိုင်ခဲ့ပေ။

သူမသည် အပြုံးတစ်ခုကို ဆွဲယူကာ ထစ်ငေါ့စွာဖြင့် "သခင်... ကုန်း... ထျန်းဟောက်... ကျွန်မက ဝမ်ကျင်းကျင်းမဟုတ်ရင် ဘယ်သူဖြစ်မှာလဲ?" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် သခင်လေးကုန်းဟု ခေါ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသော်လည်း သူမသည် လျင်မြန်စွာ ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သို့သော် ပင်ကိုအသိစိတ်ဖြင့် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် သူမသည် ထစ်ငေါ့နေခဲ့သည်။

တစ်ဖက်တွင် ရှောင်လင်က ရှောင်လင်းယွီ၏ စိတ်ထဲတွင် "သခင်၊ ဒီဝမ်ကျင်းကျင်းက ပိုင်ရှန်းရှန်း အသွင်ပြောင်းထားတာ!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် တုန်လှုပ်သွားပြီး "မင်းဘာပြောလိုက်တာလဲ? ဒီမိန်းမက ဝမ်ကျင်းကျင်းမဟုတ်ဘဲ ပိုင်ရှန်းရှန်းလား?" ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှောင်လင် ခေါင်းညိတ်ကာ "ဟုတ်တယ်။ ဒီမိန်းမက တခြားမျက်နှာရှိပေမယ့် သူ့ရဲ့ဟန်ပန်က ပိုင်ရှန်းရှန်းနဲ့ တစ်ထပ်တည်းတူတယ်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဤနေရာတွင် ရှောင်လင်သည် ခဏရပ်လိုက်သည်- "သခင်၊ ခင်ဗျား အရင်က ပိုင်ရှန်းရှန်းကို ရှာတုန်းက သူ့ကို ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူးလေ။ သူက ကမ္ဘာပေါ်ကနေ ပျောက်ကွယ်သွားသလိုပဲ။ သူအခု ဝမ်ကျင်းကျင်းအဖြစ် ပြန်ရောက်လာပြီး သခင်ကြီးကုန်းနဲ့ နီးစပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတယ်။ ဒီနောက်ကွယ်မှာ ပူးပေါင်းကြံစည်မှုတစ်ခုခု ရှိရမယ်။"

ရှောင်လင်းယွီသည် ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ကုန်းထျန်းဟောက်ရှေ့တွင် လျှောက်သွားကာ သူ့ကို စကားအနည်းငယ် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

***