အချစ်ဇာတ်လမ်း

"အဘိုးတို့ ဘာတွေပြောနေကြတာလဲ?" ရှောင်လင်းယွီနှင့် ကုန်းထျန်းဟောက်တို့သည် လက်ချင်းချိတ်ကာ အခန်းထဲသို့ လျှောက်ဝင်လာကြသည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်သည် ပြေးလာကာ ရှောင်လင်းယွီ၏ ခြေထောက်ကို ပွေ့ဖက်ပြီး ပြုံးကာ "ဘိုးဘိုးကြီးက ဦးလေးရှောင်ဝမ်ကို တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ ချိတ်ပေးချင်နေတယ်။ သူက အန်တီအန်းကို အကြံပြုနေတာ။ ဒါပေမဲ့ ဦးလေးရှောင်ဝမ်က သူ့လို ရိုင်းစိုင်းတဲ့လူက အန်တီအန်းနဲ့ မထိုက်တန်ဘူးလို့ ပြောတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဘိုးဘိုးကြီးက ထိုက်တန်တယ်လို့ ပြောတယ်!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီးနောက် ပြုံးကာ "အိုး၊ ဒါဆို။ ရှောင်ဝမ်၊ အဘိုးပြောတာမှန်တယ်။ မင်းက အရည်အချင်းရှိပြီး ကျွမ်းကျင်မှုကောင်းတဲ့လူတစ်ယောက်ပဲ။ ရှောင်ဟွေနဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မထိုက်တန်ရမှာလဲ?" ဤနေရာတွင် ရှောင်လင်းယွီသည် မျက်တောင်ခတ်ကာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာဖြင့် "တကယ်တော့ ရှောင်ဟွေက မင်းကို အချိန်အကြာကြီး သဘောကျနေခဲ့တာ။ မင်းလို အရူးတစ်ယောက်ကပဲ သတိမပြုမိခဲ့တာ။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟမ်?" ရှောင်ဝမ်သည် အနည်းငယ် ကြောင်သွားသည်- "ဘယ်လို... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ?"

ရှောင်လင်းယွီ ပြုံးကာ "မင်းက တကယ်ပဲ တုံးအတာပဲ။ စဉ်းစားကြည့်စမ်း။ ရှောင်ဟွေက မင်းကို မကြာခဏ သူ့ကိုကူညီပေးဖို့ မတောင်းဆိုခဲ့ဘူးလား?"

"ဟုတ်တယ်၊ သူက ကျွန်တော့်ကို ပစ္စည်းအလေးတွေရွှေ့တာ ကူညီပေးဖို့ အကူအညီတောင်းတတ်တယ်။ အဲ့ဒါမှာ ပြဿနာရှိလို့လား?"

ရှောင်လင်းယွီသည် ဤစကားကိုကြားသောအခါ မျက်လုံးလှန်ချင်စိတ် ပေါက်လာသည်။ ထို့နောက် သူမက "ငါတို့ကုမ္ပဏီက ဒီကနေ အရမ်းဝေးတယ်၊ ကုမ္ပဏီမှာ လူငယ်အလုပ်သမားတွေ အများကြီးရှိတယ်။ ရှောင်ဟွေက မင်းကိုကူညီပေးဖို့ ဒီအထိ လာတောင်းဆိုဖို့ လိုလို့လား?"

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ရယ်ချင်စိတ် ပေါက်လာသည်။ ဤရိုးသားပြီး ရိုးသားသောကောင်လေးမှာ အမှန်တကယ်ပင် ချစ်စရာကောင်းသည်။

ရှောင်ဝမ်သည် ဘာဖြစ်နေသည်ကို နားမလည်မီ သခင်ကြီးကုန်းသည် သူ၏ခေါင်းကို ခေါက်ကာ ခါးသီးစွာဖြင့် "မင်း အရူးလား။ ကောင်မလေးဘက်က မင်းနဲ့စကားပြောလို့ရအောင် မင်းဆီကို ကူညီတောင်းဖို့ လာခဲ့တာ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မင်းနားမလည်ရတာလဲ?" ထို့နောက် သခင်ကြီးကုန်းသည် လှည့်ကာ ရှောင်လင်းယွီကို ပြုံးပြီး "ယွီအာ၊ ရှောင်ဟွေက ရှောင်ဝမ်အပေါ် ဒီလိုခံစားချက်တွေ ရှိနေမှတော့ ငါတို့သူတို့ကို အပြင်မှာ ထမင်းစားဖို့ ချိန်းပေးရင် မကောင်းဘူးလား?" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီ ခေါင်းညိတ်ကာ ပြုံးပြီး "ဟီးဟီး၊ အဘိုး၊ ဒါက ပြဿနာမဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ ရှောင်ဟွေကို အရင်မေးရဦးမယ်။"

သခင်ကြီးကုန်းသည် ချက်ချင်းပင် "ဒါဆို မြန်မြန်မေးလိုက်။" ဟု တိုက်တွန်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သခင်ကြီးကုန်းသည် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိပြီး လွတ်မြောက်တော့မည့် ရှောင်ကျန်းကို ကြည့်ရန် လှည့်လိုက်သည်။ သူ ပြုံးကာ "ရှောင်ကျန်း၊ မင်းကြိုက်တဲ့မိန်းကလေးတစ်ယောက်ယောက် ရှိလား? ပြောလေ၊ ငါမင်းအတွက်လည်း စီစဉ်ပေးမယ်။"

ရှောင်လဲ့ထုန်သည် ပါးစပ်ကိုဖုံးကာ ပြုံးပြီး "ဘိုးဘိုးကြီး၊ ဘိုးဘိုးကြီးက အောင်သွယ်ဖြစ်ရတာကို တကယ်ပဲ စွဲလမ်းနေတာပဲ။" ထို့နောက် ရှောင်လဲ့ထုန်သည် ရှောင်ကျန်းကိုလည်း နောက်ပြောင်ပြီး "ဦးလေးရှောင်ကျန်း၊ ဦးလေးရှောင်ဝမ်မှာ အန်တီရှောင်ဟွေရှိတယ်။ ဦးလေးကရော?" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်ကျန်းသည် ရှက်ရွံ့စွာ ခေါင်းကုတ်ကာ "မ... မရှိဘူး!" ဟု ပြောလိုက်သည်။ ထောင်ယွမ်ရွာသည် လှပသောအမျိုးသမီးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သို့သော် သူ၏တာဝန်မှာ သခင်ကြီးကုန်းကို ကာကွယ်ရန်ဖြစ်ပြီး သူသည် ရည်းစားရှာရန် အာရုံမစိုက်ခဲ့ပေ၊ ထို့ကြောင့် သူသည် မည်သည့်မိန်းကလေးကိုမျှ သတိမပြုမိခဲ့ပေ။

သခင်ကြီးကုန်းသည် ဤစကားကိုကြားသောအခါ သူသည် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်စွာဖြင့် "မရှိဘူးလား?" ထို့နောက် သူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် "ကိစ္စမရှိဘူး။ ငါမင်းအတွက် မိန်းကလေးတချို့ ရှာပေးမယ်။ မင်းကြိုက်တဲ့တစ်ယောက်ယောက်ရှိရင် ငါ့ကိုပြော။ ငါမင်းအတွက် ချိတ်ပေးဖို့ ကြိုးစားမယ်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်ကျန်းက နီရဲသောမျက်နှာဖြင့် "သခင်ကြီး၊ အဲ့ဒီလိုမဖြစ်ဘူး။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့အဓိကတာဝန်က ခင်ဗျားရဲ့လုံခြုံရေးကို ကာကွယ်ဖို့ပဲ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ကိုယ်ရေးကိုယ်တာဘဝနဲ့ ဘာမှအနှောင့်အယှက်မဖြစ်စေရဘူး။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သခင်ကြီးကုန်း လက်ဝှေ့ယမ်းကာ "ကိစ္စမရှိဘူး၊ ကိစ္စမရှိဘူး။ ဘာမှဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ မင်းတို့နှစ်ယောက်က မငယ်တော့ဘူး။ ငါမင်းတို့ကို ငါ့ဘေးမှာနေခိုင်းပြီးတော့ ငါ့အတွက် ဘဝပျော်ရွှင်မှုကို စတေးခိုင်းလို့မဖြစ်ဘူး။" ဤသည်မှာ သခင်ကြီးကုန်း သူ၏ကိုယ်ရံတော်များနှင့် သက်တမ်းစာချုပ်ချုပ်ဆိုရသည့် အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။ သူသည် သူတို့၏ဘဝကို နှောင့်နှေးစေချင်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

ထို့အပြင် သူ၏မြေးသည် သူ့ကိုကာကွယ်ရန် အရွယ်ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။

ရှောင်ကျန်းသည် သခင်ကြီးကုန်း၏ စကားများကိုကြားသောအခါ သူ၏မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူက စိုးရိမ်တကြီး "သခင်ကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ကို နှင်ထုတ်တော့မှာလား?" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်ဝမ်သည်လည်း ဤစကားကိုကြားသောအခါ သူသည် သခင်ကြီးကုန်းကို ထိတ်လန့်စွာ ကြည့်ကာ စိုးရိမ်တကြီး "သခင်ကြီး၊ ကျွန်တော်..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

သခင်ကြီးကုန်း လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ပြုံးပြီး "မင်းတို့ စိတ်လှုပ်ရှားစရာမလိုဘူး။ ငါမင်းတို့ကို နှင်ထုတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာမဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့ချစ်မိရင်တောင် ငါ့ဘေးမှာ နေလို့ရတယ်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်ဝမ်နှင့် ရှောင်ကျန်းတို့သည် ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရှောင်ဝမ်က ထပ်မံ၍ "သခင်ကြီးကုန်း၊ ကျွန်တော်... ကျွန်တော် မိန်းကလေးအန်းကို ဆွဲချချင်စိတ်မရှိဘူး!" ဟု ပြောလိုက်သည်။ သူတို့၏အလုပ်များမှာ သူတို့သည် သူတို့၏ရည်းစားများကို မကြာခဏ အဖော်မပြုနိုင်ဟု ဆိုလိုသည်။ ထို့အပြင် သူတို့သည် သခင်ကြီးကုန်းအတွက် သူတို့၏အသက်ကို စတေးရန် အသင့်ရှိရမည်ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ကုန်းထျန်းဟောက် မေ့မြောနေသည့်နှစ်နှစ်အတွင်း သခင်ကြီးကုန်းအပေါ် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးပမ်းမှုများ ရှိခဲ့သည်။ ရှောင်ဝမ်သည် ကံကောင်းသော်လည်း ရှောင်ကျန်းမှာမူ သူ၏ရင်ဘတ်ကို ကျည်ဆန်တစ်တောင့်ဖြင့် ထိမှန်ခဲ့သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ၎င်းသည် သူ၏အရေးကြီးသောအစိတ်အပိုင်းများကို မထိခိုက်ခဲ့ပေ။ သို့မဟုတ်လျှင် သူ၏အသက်မှာ ဆုံးရှုံးသွားပေလိမ့်မည်။

သခင်ကြီးကုန်းသည် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ သက်ပြင်းချကာ "ဒီလိုဆိုရင်တော့ ခက်တာပဲ။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်ဝမ်နှင့် ရှောင်ကျန်းတို့သည် ဤခြောက်နှစ်အတွင်း ကြီးမားသောအမှားများ မကျူးလွန်သမျှ သခင်ကြီးကုန်းသည် သူတို့ကို နှင်ထုတ်မည်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် သူတို့၏ကိုယ်ရေးရာဇဝင်တွင် မကောင်းပေ။

"ဒါပေမဲ့ ရှောင်ကျန်း၊ မင်းတကယ်ကြိုက်တဲ့မိန်းကလေးတစ်ယောက်ရှိရင် မင်းငါ့ကိုပြောလို့ရတယ်။ ငါတို့မင်းရဲ့အခြေအနေကို မိန်းကလေးဘက်ကို ရှင်းပြပြီးနောက် မိန်းကလေးဘက်က ကိစ္စမရှိဘူးဆိုရင် မင်းသူနဲ့ တွဲကြည့်လို့ရတယ်။" သခင်ကြီးကုန်းက ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်ကျန်း ခေါင်းညိတ်ကာ "ကောင်းပြီ၊ သခင်ကြီး!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်ဝမ်သည် ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်သော်လည်း မည်သို့စရမည်ကို မသိပုံရသည်။

သခင်ကြီးကုန်းသည် ရှောင်ဝမ်၏ အတွေးများကို နားလည်ပုံရပြီး ရှောင်လင်းယွီကို တိုက်ရိုက် "ယွီအာ၊ မင်းရှောင်ဟွေကို ရှောင်ဝမ်ရဲ့အခြေအနေကို အရင်အသိပေးရင် မကောင်းဘူးလား? သူတကယ်ကိစ္စမရှိဘူးဆိုရင် ဒီအဘိုးကြီးက သူတို့အတွက် ဆုံးဖြတ်ချက်ချပေးမယ်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီ ခေါင်းညိတ်ကာ "ကောင်းပါပြီ၊ အဘိုး!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်ဝမ်သည် စိတ်လှုပ်ရှားလာပြီး "မဟုတ်ဘူး... မဟုတ်ဘူး... မလိုပါဘူး။" ဟု ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ဤသို့သော ကောင်းမွန်သောမိန်းကလေးကို အမှန်တကယ် မထိခိုက်စေချင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် သခင်ကြီးကုန်းက "မင်းငါ့ဘေးမှာ လေးနှစ်ကြာနေခဲ့ပြီ။ မင်းတကယ်ကြိုက်တဲ့မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို တွေ့ပြီး မိန်းကလေးဘက်က ကိစ္စမရှိဘူးဆိုရင် သူတို့မင်းကို နှစ်နှစ်စောင့်လိမ့်မယ်။ အနာဂတ်မှာ မင်းရဲ့အနာဂတ်က တောက်ပလိမ့်မယ်။ ဘယ်မိန်းကလေးမှ မင်းကို စွန့်လွှတ်ချင်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ ငါယုံတယ်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သခင်ကြီးကုန်း၏ ကိုယ်ရံတော်များသည် နယ်ပယ်တွင် အကောင်းဆုံးများဖြစ်ကြသည်။ သူတို့၏တာဝန်များ ပြီးမြောက်သည်နှင့် သူတို့သည် ရာထူးတိုးမြှင့်ခံရပေလိမ့်မည်။ သူတို့၏အနာဂတ်မှာ တောက်ပသည်။

ရှောင်ဝမ်နှင့် ရှောင်ကျန်းတို့သည် ထပ်မံ၍ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

သူတို့သည် သခင်ကြီးကုန်း၏ဘေးတွင် ခြောက်နှစ် သို့မဟုတ် ဆယ်နှစ်ကြာ နေထိုင်သည်ဖြစ်စေ ဤသည်မှာ သခင်ကြီးကုန်းအပေါ် မူတည်သည်။

ရှောင်ဝမ်နှင့် ရှောင်ကျန်းတို့သည် ခေါင်းညိတ်ကာ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်ကြီး။" ဟု ပြောလိုက်ကြသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရှောင်လဲ့ထုန်က အလွန်လေးနက်စွာ "ဦးလေးရှောင်ဝမ်၊ ဦးလေးရှောင်ကျန်း၊ ဦးလေးတို့ အနာဂတ်မှာ ကျွန်တော့်ကို တိုက်ခိုက်နည်းသင်ပေးနိုင်မလား? ဒါဆို ကျွန်တော်လည်း ဘိုးဘိုးကြီးကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာပေါ့။" သူသည် သူ၏ဘိုးဘိုးကြီးကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ပြီးဖြစ်သော်လည်း သူသည် အကြောင်းပြချက်တစ်ခု လိုအပ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းစေကာ သူ့သားကို အတွေးများစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် အနည်းငယ် ထူးဆန်းသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏သားသည် ယွီအာကဲ့သို့ ပြန်လည်မွေးဖွားလာသော်လည်း သူသေဆုံးချိန်တွင် ငါးနှစ်သာရှိသေးသည်။ သူပြန်လည်မွေးဖွားလာလျှင်ပင် သူ၏ IQ မှာ ကလေးတစ်ဦး၏ IQ ဖြစ်သင့်သည်။ သို့သော် သူ့သားပြသသော ဉာဏ်ရည်နှင့် ထက်မြက်မှုမှာ ထို့ထက်များစွာ မြင့်မားသည်။ သို့သော် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤသည်မှာ သူ့သားဖြစ်နေဆဲပင်။

သခင်ကြီးကုန်းသည် ရှောင်လဲ့ထုန်၏ စကားကိုကြားသောအခါ သူသည် ချက်ချင်းပင် ထိခိုက်ခံစားရပြီး "ထုန်ထုန်က တကယ်ကို မြေးလိမ္မာလေးပဲ။ အဘိုး တကယ်ပဲ ခံစားသွားရပြီ။ ဒါပေမဲ့ ထုန်ထုန်၊ ဦးလေးတွေဆီက တိုက်ခိုက်ရေးပညာသင်ယူရတာ အရမ်းပင်ပန်းတယ်။"

ရှောင်ဝမ်နှင့် ရှောင်ကျန်းတို့ ရရှိခဲ့သော လေ့ကျင့်မှုမှာ သာမန်လေ့ကျင့်မှုမဟုတ်ပေ။ သူတို့၏လေ့ကျင့်မှုမှာ သာမန်လူများ၏ လေ့ကျင့်မှုထက် အဆများစွာ ပိုပင်ပန်းသည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်က လျစ်လျူရှုဟန်ဖြင့် "ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ဘိုးဘိုးကြီး။ ကျွန်တော် ဒီဒုက္ခကို ခံနိုင်ရည်ရှိပါတယ်! ကျွန်တော် ကြိုးစားပြီး စာသင်ပြီး လေ့ကျင့်မယ်။ အနာဂတ်မှာ ကျွန်တော် ဘိုးဘိုးကြီး၊ အဘိုး၊ အဖွားနဲ့ တခြားသူတွေကို ကာကွယ်ပေးမယ်။ ဘိုးဘိုးကြီးတို့ကို ဘယ်သူမှ အနိုင်မကျင့်စေရဘူး။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းတယ် ကောင်းတယ်။ ငါ့ထုန်ထုန်က အရမ်းသိတတ်တာပဲ!" သခင်ကြီးကုန်းက နီရဲနေသောမျက်လုံးများဖြင့် "မင်းက ဒုက္ခကိုမကြောက်ဘူးဆိုပေမဲ့ ဘိုးဘိုးကြီးရဲ့နှလုံးသားက နာကျင်လိမ့်မယ်!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်က ယုံကြည်ချက်နှင့် လေးနက်မှုဖြင့် "ဘိုးဘိုးကြီး၊ ယောက်ျားတစ်ယောက်က ကြီးပြင်းဖို့ ဒုက္ခခံရမယ်! ကျွန်တော် အနာဂတ်မှာ ကြီးမြတ်တဲ့လူတစ်ယောက် ဖြစ်ချင်တယ်!"

"ကောင်းတယ်ဟေ့!" သခင်ကြီးကုန်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်- "ထုန်ထုန်က တကယ်ကို ကုန်းမိသားစုရဲ့အမွေဆက်ခံသူပဲ။ ဒါဆို ဘိုးဘိုးကြီးက မင်းကို ထောက်ခံမယ်!"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဘိုးဘိုးကြီး!" ရှောင်လဲ့ထုန်က ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

***