ပိုင်ရှန်းရှန်း သေဆုံးခြင်း
Vol. 43 Ch. 704
ရှောင်ဝမ်နှင့် ရှောင်ကျန်းတို့ ရှောင်ထုန်ကို ခေါ်ဆောင်သွားပြီးနောက် သခင်ကြီးကုန်းသည် ချက်ချင်းပင် ကုန်းထျန်းဟောက်ကို လေးနက်သောလေသံဖြင့် "ပိုင်ရှန်းရှန်းနောက်ကွယ်ကလူကို ဖမ်းမိပြီလား?" ဟု မေးလိုက်သည်။
ကုန်းထျန်းဟောက်က "ယင်ရှုံးက သူ့ကိုစောင့်ကြည့်ဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို လွှတ်ထားတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ကိုစောင့်ကြည့်တဲ့လူက ပိုင်ရှန်းရှန်းက ဟိုတယ်တစ်ခုမှာ သွားတည်းပြီး ဘယ်သူနဲ့မှ မဆက်သွယ်ဘူးလို့ အစီရင်ခံတယ်။ သူ့ရဲ့မျက်နှာအမူအရာမှာ တစ်ခုခုမှားနေတာပဲရှိတယ်။" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ဘာမှားနေတာလဲ?" သခင်ကြီးကုန်းက နားမလည်စွာ မေးလိုက်သည်။
"သူ့မျက်နှာက ဖြူဖျော့နေပြီး သူ့တစ်ကိုယ်လုံး တုန်လှုပ်နေတယ်။ သူက အကြောက်လွန်ပြီး စိတ်မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေပုံပဲ။" ကုန်းထျန်းဟောက်က ပြောလိုက်သည်။
ရှောင်လင်းယွီသည် မျက်ခုံးအနည်းငယ်ကြုတ်ကာ နားမလည်စွာဖြင့် "ပိုင်ရှန်းရှန်းက အဘိုးနဲ့ထျန်းဟောက်ကို မြင်သွားလို့ဖြစ်နိုင်မလား?"
"မဟုတ်ဘူး။" ကုန်းထျန်းဟောက် ချက်ချင်းပင် ငြင်းဆန်သည်- "ဒီမိန်းမက တကယ်ပဲ ပိုင်ရှန်းရှန်းဆိုရင် သူက အဘိုးနဲ့ငါ့ကိုမြင်ရင်တောင် ဒီလောက်ကြောက်လန့်မှာမဟုတ်ဘူး။ သူက အရင်တုန်းက သူ့အဒေါ်က သူ့ကို ကုန်းမိသားစုကို ခေါ်လာတုန်းက အဘိုးနဲ့ကိုယ့်ကို တွေ့ဖူးတယ်။ သူက ကိုယ်တို့ကို ကြောက်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်အထိတော့ မဟုတ်ဘူး။"
"ဒါ ထူးဆန်းတာပဲ။"
ရှောင်လင်းယွီက ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ "ဒါဆိုသူ့နောက်ကွယ်ကလူကြောင့် ကြောက်လန့်နေတာဖြစ်နိုင်မလား?"
ကုန်းထျန်းဟောက်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး သူသည် ချက်ချင်းပင် "ဟုတ်တယ်၊ ဒါ အရမ်းဖြစ်နိုင်တယ်! ပိုင်ရှန်းရှန်းကို ကုန်းနဲ့ကျန်းမိသားစုတွေရှေ့မှာတင် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီလူက အာဏာရှိပြီး စိတ်ပညာမှာ တတ်ကျွမ်းတာ သိသာတယ်။ သူတို့က ကိုယ်တို့မိသားစုတွေကို ကောင်းကောင်းသိတယ်။ သူတို့က ကိုယ်တို့ကို တခြားမိသားစုက ပိုင်ရှန်းရှန်းကို ခေါ်ဆောင်သွားတယ်လို့ ထင်အောင်လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ရှောင်လင်းယွီ ခေါင်းညိတ်ကာ "ရှင်ပြောတာမှန်တယ်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကုန်းထျန်းဟောက် ဆက်လက်ပြောသည်- "သူတို့က ပိုင်ရှန်းရှန်းကို ခေါ်သွားပြီး သူမကို ဝမ်ကျင်းကျင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့တယ်၊ ဒါမှ သူမ ကိုယ်တို့ရှေ့မှာ ပြန်ပေါ်လာနိုင်မှာပေါ့။ ဒီလူက တကယ်ပဲ အရည်အချင်းရှိတယ်။ သူတို့က ပိုင်ရှန်းရှန်းကို ဝမ်ကျင်းကျင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ပြီး သူမကို M နိုင်ငံမှာရှိတဲ့ကိုယ့်ဆီကိုတောင် တိတ်တဆိတ် ပို့ပေးနိုင်ခဲ့တယ်။ စစ်ထူရှင်းက ဒီမိန်းမက ပလတ်စတစ်ဆာဂျရီလုပ်ထားတယ်လို့ မပြောခဲ့ရင် ကိုယ်တောင် သူမက ဝမ်ကျင်းကျင်းလို့ ယုံသွားခါနီးပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူမရဲ့လေသံနဲ့ အမူအရာတွေက တကယ့်ဝမ်ကျင်းကျင်းနဲ့ တော်တော်တူနေတာ။"
ရှောင်လင်းယွီသည် မျက်လုံးများကို မှေးကာ အနည်းငယ် သံသယဖြင့် "ပိုင်ရှန်းရှန်းက လေ့ကျင့်ထားခဲ့တာ။ ဒါဆို သူ့နောက်ကွယ်ကလူက ဝမ်ကျင်းကျင်းနဲ့ အရမ်းရင်းနှီးရမယ်။" ဤနေရာတွင် ရှောင်လင်းယွီသည် ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့ကာ "ထျန်းဟောက်၊ တရားခံက ဝမ်ကျင်းကျင်းဖြစ်နိုင်မယ်လို့ ရှင်ထင်လား? မဟုတ်ရင်တောင် အဲ့ဒီလူက သူမနဲ့ အရမ်းနီးစပ်တဲ့သူမျိုးတော့ ဖြစ်လောက်မယ်။"
ကုန်းထျန်းဟောက် ခေါင်းညိတ်ကာ "ဟုတ်တယ် ယွီအာ၊ မင်းခန့်မှန်းချက်က တော်တော်လေးဖြစ်နိုင်တယ်။ ကိုယ်တို့ရဲ့စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုရဲ့ဦးတည်ရာကို ချိန်ညှိသင့်တယ်ထင်တယ်။ ကိုယ်တို့ ဝမ်ကျင်းကျင်းကနေ စသင့်တယ်။"
"ပိုင်ရှန်းရှန်းပေါ်က ဒီသဲလွန်စကိုလည်း ငါတို့လက်လွှတ်လို့မဖြစ်ဘူး!" သခင်ကြီးကုန်းက အလွန်လေးနက်စွာ "ပိုင်ရှန်းရှန်းကို ငါတို့မျက်စိရှေ့မှာတင် ပြန်ပေးဆွဲပြီး သူမကို ဝမ်ကျင်းကျင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်တာက ဒီလူဘယ်လောက်အစွမ်းထက်တယ်ဆိုတာကို ပြသနေတာပဲ။ သူတို့က မင်းM နိုင်ငံမှာ ရှိနေတုန်းက မင်းကို ရအောင်ရှာနိုင်ခဲ့တယ်။ သူတို့က အရမ်းအစွမ်းထက်တယ်။ တရုတ်ပြည်မှာ အဲ့ဒီလောက်အစွမ်းထက်တဲ့သူ အများကြီးမရှိဘူး! ငါတို့သူတို့ကနေလည်း စတင်နိုင်တယ်!"
သခင်ကြီးကုန်းသည် တရားခံသည် ကုန်းမိသားစု၊ သို့မဟုတ် သူ၏မြေးနှင့် မြေးချွေးမကို ပစ်မှတ်ထားနေသော အချိန်ကိုက်ဗုံးတစ်လုံးဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်သည်။ ဗုံးကို မရှင်းလင်းမချင်း သူသည် စိတ်အေးချမ်းစွာ နေနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
ကုန်းထျန်းဟောက် ခေါင်းညိတ်ကာ "ဟုတ်တယ် အဘိုး၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော် ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ သိပါတယ်!"
သူ့အဘိုးက မသတိပေးလျှင်ပင် သူသည် ဤသဲလွန်စများကို စုံစမ်းစစ်ဆေးပေလိမ့်မည်။ ပိုင်ရှန်းရှန်းနောက်ကွယ်ကလူနှင့် မြို့တော်တွင် ရှောင်လင်းယွီကို ပြန်ပေးဆွဲရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သောအဖွဲ့ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရမည်ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်လျှင် သူ့ဇနီးနှင့် သား၏လုံခြုံရေးကို အာမမခံနိုင်ပေ။
ခဏအကြာတွင် ကုန်းထျန်းဟောက်နှင့် ရှောင်လင်းယွီတို့သည် အိမ်ထဲမှ ထွက်လာကြသည်။ ရှောင်လင်းယွီသည် သူ၏လည်စည်းကို ညှိပေးကာ "သတိထား!" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကုန်းထျန်းဟောက်သည် သူမကို ယူကာ သူမ၏နဖူးကို နမ်းလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ၊ အိမ်မှာစောင့်နေ။ ကိုယ်မကြာခင်ပြန်လာမယ်။"
အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေသော ရှောင်လဲ့ထုန်သည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မျက်လုံးများကို ဖုံးအုပ်ထားသည်။ သို့သော် သူသည် လက်ချောင်းများကိုတော့ အကျယ်ကြီးဟထားပြီး မိဘများကို ကြည့်ကာ ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် "ကျွန်တော် မကြည့်ဘူးနော်!" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကုန်းထျန်းဟောက်နှင့် ရှောင်လင်းယွီ "..." ဒီကလေး ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် ဟန်ဆောင်ကောင်းရတာလဲ?
ကုန်းထျန်းဟောက်သည် သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး မကျေမနပ်ဖြင့် "မင်းက ကလေးပေါက်စလေးလေ။ မင်းက ဘာသိမှာမို့လို့လဲ?" ထို့နောက် သူက ရှောင်လင်းယွီကို "ကိုယ်ပိုင်ရှန်းရှန်းကို မြို့တော်ကို ခေါ်သွားမယ်!" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ!" ရှောင်လင်းယွီ ခေါင်းညိတ်သည်။ ရုတ်တရက် သူမသည် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိပြီး ချက်ချင်းပင် ကုန်းထျန်းဟောက်ကို အိမ်သို့ ပြန်ဆွဲခေါ်သွားခဲ့သည်။
ထွက်ခွာရန်မရှိသေးသော သခင်ကြီးကုန်းသည် ချက်ချင်းပင် နားမလည်စွာ "ယွီအာ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ?" ဟု မေးလိုက်သည်။
ရှောင်လင်းယွီက "ကျွန်မ သတိရပြီ။ ကျွန်မ လေဆိပ်မှာ ကျွန်မနဲ့တိုက်မိခဲ့တဲ့မိန်းကလေးကို ရှာဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုရှိတယ်။ အဲ့ဒီမိန်းကလေးကိုသာ ရှာတွေ့ရင် ဒီနောက်ကွယ်ကလူကို ကျွန်မရှာတွေ့နိုင်တယ်။ ဒါကြောင့်..."
ကုန်းထျန်းဟောက် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ချက်ချင်းပင် "မဟုတ်ဘူး၊ မင်းအခု မြို့တော်ကို သွားဖို့ အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်။" ဟု ငြင်းဆန်လိုက်သည်။
ရှောင်လင်းယွီက အခိုင်အမာ "ရှောင်လင်က အဲ့ဒီမိန်းကလေးအပေါ်မှာ စွမ်းအင်အနည်းငယ် ချန်ထားခဲ့တယ်။ ကျွန်မသူ့ကို လွယ်လွယ်ကူကူ ရှာနိုင်မှာပဲ။ တကယ်တော့ ကျွန်မ အရင်က မြို့တော်ကို သွားတုန်းကလည်း အဲ့ဒီမိန်းကလေးကို ရှာဖို့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ပြန်ပေးဆွဲတဲ့ကိစ္စကြောင့် ကျွန်မကို ထောင်ယွမ်ရွာကို ပြန်သွားခိုင်းခဲ့တယ်လေ။" ထိုစဉ်က သူမသည် အကူအညီမဲ့ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုမူ ကွဲပြားသည်။ သူမသည် ကုန်းထျန်းဟောက် သူမဘေးတွင် ရှိနေသောကြောင့် မြို့တော်တွင် လုံခြုံပေလိမ့်မည်။
သခင်ကြီးကုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ခဏစဉ်းစားပြီးမှ "ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီမိန်းကလေးက မြို့တော်မှာ မရှိတော့ရင်ရော?" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကုန်းထျန်းဟောက် ခဏစဉ်းစားပြီးမှ "ဒီလိုလုပ်ပါလား? ယွီအာ၊ ကိုယ်ဒီသဲလွန်စနှစ်ခုကို အရင်စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီး တခြားသဲလွန်စတွေ ရှိမရှိ ကြည့်လိုက်မယ်။ ကိုယ်တို့တကယ် ဘာမှမရှာနိုင်တော့တဲ့အခါ ကိုယ်မင်းကို မြို့တော်ကို ခေါ်သွားမယ်။"
သခင်ကြီးကုန်း ချက်ချင်းပင် သဘောတူသည်။ "ဟုတ်တယ်၊ အဲ့ဒီလိုလုပ်ကြရအောင်။ ယွီအာ၊ မင်းလောလောဆယ် မြို့တော်ကို မသွားတာ အကောင်းဆုံးပဲ။ ငါတို့ အခြေအနေကို အရင်ကြည့်ပြီးမှ ဆုံးဖြတ်ချက်ချကြရအောင်။"
ရှောင်လင်းယွီ ခဏစဉ်းစားပြီး ခေါင်းညိတ်သည်- "ဒါဆိုလည်း ကောင်းပြီလေ။"
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကုန်းထျန်းဟောက်၏ ဖုန်းမြည်လာသည်။
ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ဖုန်းကိုင်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားသည်။ "ဟုတ်ပြီ၊ ငါနားလည်တယ်။ မင်းတို့ အခင်းနေရာကို ထိန်းသိမ်းထားပေး။"
ကုန်းထျန်းဟောက် ဖုန်းချပြီးနောက် ရှောင်လင်းယွီက "ထျန်းဟောက်၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ?" ဟု မေးလိုက်သည်။
ကုန်းထျန်းဟောက်က လေးနက်စွာ "ပိုင်ရှန်းရှန်း ဟိုတယ်မှာ အသတ်ခံလိုက်ရတယ်!"
"ဘာ!"
သခင်ကြီးကုန်းနှင့် ရှောင်လင်းယွီတို့သည် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
သခင်ကြီးကုန်းသည် ချက်ချင်းပင် ဒေါသတကြီး ဆဲဆိုသည်- "ကောင်စုတ်လေး၊ မင်းဘာတွေလုပ်နေတာလဲ? ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုဖြစ်သွားရတာလဲ?" ထို့နောက် သူသည် ကုန်းထျန်းဟောက်၏ ကျောကို သူ၏တုတ်ကောက်ဖြင့် နှစ်ချက်ရိုက်လိုက်သည်။ "ငါတို့ အခုမှ သဲလွန်စလေး ရှာတွေ့တာကို ဒီအတိုင်းပဲ ပျောက်သွားပြီလား။" သခင်ကြီးကုန်းက ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။
ရှောင်လင်းယွီက "ကျွန်မ ရှင်နဲ့အတူ လိုက်ကြည့်မယ်!"
"ကောင်းပြီ!"
***