ရဲ

အမျိုးသမီးနှစ်ဦးမှာ ကြောက်လန့်နေသော ကြွက်များကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြသည်။ သူတို့၏မျက်နှာများပေါ်တွင် အပြစ်ရှိသောအရိပ်အယောင်တစ်ခု လက်သွားသည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် ခုန်ထကာ ဒေါသတကြီး "ငါတို့ကို အသရေမဖျက်နဲ့။ အဲ့ဒီလိုမဟုတ်ဘူး။" ဟု ပြောလိုက်ကြသည်။

ရှောင်လင်းယွီ ခေါင်းညိတ်ကာ "ကောင်းပြီ။ ဒါဆို ဝန်ထမ်းတွေက အကြီးတန်းကို နွေးထွေးတဲ့အခန်းကို သယ်သွားလို့ရပြီလား?" ထို့နောက် သူမသည် သူမဘေးမှ ဝန်ထမ်းကို "သူ့ကိုသယ်တဲ့အခါ သတိထား။" ဟု ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ!"

ဝန်ထမ်းနှစ်ဦးသည် အဘိုးအိုကို အခန်းထဲသို့ သယ်ဆောင်သွားသောအခါ ရှောင်လင်းယွီသည် သူမဘေးမှ အခြားဝန်ထမ်းတစ်ဦးကို ကြည့်ပြီး "လူနာတင်ယာဉ်ခေါ်ပြီးပြီလား?" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ ခေါ်ပြီးပါပြီ။" ဝန်ထမ်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

အမျိုးသမီးနှစ်ဦးသည် ရှောင်လင်းယွီ၏ မျက်နှာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်သောအခါ သူတို့၏မျက်လုံးများတွင် မနာလိုမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု လက်သွားသည်။ ထို့နောက် ပုပုဝဝအမျိုးသမီးသည် ချက်ချင်းပင် "မင်းက ဘယ်သူလဲ?" ဟု မေးလိုက်သည်။ ရှောင်လင်းယွီသည် အလွန်လှပနေသည်။

"ဒါက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဘော့စ်ရှောင်ပဲ!" ဝန်ထမ်းသည် ချက်ချင်းပင် သူတို့ကို မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

"ဘော့စ်ရှောင်?" အမျိုးသမီးနှစ်ဦးသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏မျက်လုံးများတွင် အလင်းရောင်တစ်ခု လက်သွားသည်။

"ဘော့စ်ရှောင်၊ မင်းရဲ့ဝန်ထမ်းက ငါတို့အကြီးအကဲကို နှလုံးရောဂါဖောက်စေခဲ့တယ်။ ဒီကိစ္စကို ငါတို့ဘယ်လိုဖြေရှင်းကြမလဲ?"

ပိန်ပိန်ရှည်ရှည်အမျိုးသမီးသည် ချက်ချင်းပင် "သူဒီကိုလာတုန်းက ကျန်းမာနေခဲ့တာ။ တွန်းထုတ်ခံရပြီးတော့မှ နှလုံးရောဂါဖောက်သွားတယ်။ မင်း ငါတို့ကို ရှင်းပြချက်တစ်ခုမပေးရင် ငါတို့ဒီကိစ္စကို ဒီအတိုင်းထားမှာမဟုတ်ဘူး။"

ရှောင်လင်းယွီသည် သူတို့ကို မဖြေဘဲ "ကျွန်မမေးလို့ရမလား၊ ဒီက မဒမ်နှစ်ယောက်က လူကြီးမင်းနဲ့ ဘယ်လိုတော်စပ်ကြတာလဲ?" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်ရမှာလဲ။ ငါတို့က သူ့မိသားစုဝင်တွေပဲ!" ပုပုဝဝအမျိုးသမီးသည် ခပ်ကျယ်ကျယ်ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါတော့ ကျွန်မသိပါတယ်။" ရှောင်လင်းယွီ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကျွန်မက အသေးစိတ်သိချင်တာ။ ရှင်တို့ ကျွန်မတို့ကိုပြောပြဖို့ အရမ်းအဆင်မပြေဖြစ်နေတာလား?"

အမျိုးသမီးနှစ်ဦးသည် သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူအုပ်ကြီးကို သတိပြုမိကြသည်။ သူတို့၏နှုတ်ခမ်းထောင့်များ နှစ်ကြိမ်တုန်ခါသွားပြီး သူတို့၏မျက်နှာများမှာ အလွန်အရုပ်ဆိုးနေသည်။

"ရှင်တို့မပြောဘဲ ငြင်းဆန်ရင် ရှင်တို့က လူကုန်ကူးသူတွေဖြစ်ပြီး လူကြီးမင်းကို ကျွန်မတို့ကို လိမ်လည်ဖို့ ဒီကိုခေါ်လာခဲ့တယ်လို့ သံသယဝင်စရာဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။"

အမျိုးသမီးနှစ်ဦး၏ မျက်နှာများမှာ ချက်ချင်းပင် ပြာနှမ်းသွားသည်။ သူတို့၏မျက်နှာများမှာ တုန်လှုပ်မှုနှင့် ဒေါသတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူတို့သည် အပြစ်ရှိသောစိတ်ဖြင့် "ငါတို့ကို အသရေမဖျက်နဲ့။ ငါတို့က အကြီးအကဲရဲ့ချွေးမတွေပဲ။" ဟု အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

"ချွေးမတွေ?" ရှောင်လင်းယွီသည် စဉ်းစားတွေးတောစွာ ခေါင်းညိတ်သည်။ "ကောင်းပြီလေ။ တွန်းထုတ်မှုအဖြစ်အပျက်နဲ့ပတ်သက်ပြီး ကျွန်မတို့ထပ်ပြီးစုံစမ်းစစ်ဆေးပါ့မယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်ရှည်ပေးပါ။ အမှန်တရားမပေါ်ခင်မှာ ကျေးဇူးပြုပြီး လူတွေကို အသရေမဖျက်ပါနဲ့။"

"အသရေဖျက်တယ်?" အမျိုးသမီးနှစ်ဦးသည် ဒေါသထွက်သွားကြပြီး ပုပုဝဝအမျိုးသမီးက "ဘော့စ်ရှောင်၊ မင်းက မင်းရဲ့ဝန်ထမ်းကို ကာကွယ်ချင်ရုံပဲ။ ငါမအံ့ဩပါဘူး။ မင်းကိုယ်တိုင်က မြေခွေးမတစ်ကောင်လိုပဲ။ မင်းရဲ့လူတွေကလည်း ယောက်ျားတွေကို လျှောက်ဖြားယောင်းနေတာ အံ့ဩစရာမရှိဘူး။"

ရှောင်လင်းယွီ၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်သွားပြီး အေးစက်ပြီး တည်ကြည်သောမျက်နှာဖြင့် "မဒမ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ရိုင်းစိုင်းတဲ့စကားတွေမသုံးပါနဲ့။ ပြီးတော့ ကျွန်မတို့အခြေအနေကို အရင်စုံစမ်းစစ်ဆေးရမယ်။ ရှောင်းဟွေ့၊ စောင့်ကြည့်ကင်မရာအခန်းကိုသွားပြီး စောင့်ကြည့်ကင်မရာမှတ်တမ်းကို ယူခဲ့!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့!"

အမျိုးသမီးနှစ်ဦးသည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ သူတို့၏မျက်နှာများမှာ ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ပြီး ရုတ်တရက် သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ကင်မရာတစ်လုံးကို သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် ကြောင်သွားကြသည်။ ကင်မရာသည် အရာရာကို မှတ်တမ်းတင်ထားပေလိမ့်မည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် သူတို့၏အရုပ်ဆိုးသောမျက်နှာများကို လျစ်လျူရှုပြီး တည်ငြိမ်စွာ "မဒမ်တို့၊ ဒါက ကျွန်မဝန်ထမ်းရဲ့အမှားဆိုရင် ကျွန်မသူမကိုယ်စား ရှင်တို့ကို တောင်းပန်ပါ့မယ်။ ကျွန်မက လျော်ကြေးနဲ့ အဘိုးအိုရဲ့ဆေးကုသစရိတ်တွေကို တာဝန်ယူပါ့မယ်။ ဒါပေမဲ့ အမှန်တရားက လူကြီးမင်းက ကျွန်မဝန်ထမ်းကို လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာနှောင့်ယှက်ခဲ့တာဆိုရင်တော့ ကျွန်မရှင်တို့ကို တာဝန်ခံခိုင်းမှာပါ။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ပုပုဝဝအမျိုးသမီးသည် လည်ပင်းကို ဆန့်ထုတ်ကာ ကျယ်လောင်စွာအော်လိုက်ပြန်သည်။ "ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ယောက္ခထီးနှလုံးရောဂါဖောက်တာက ဒီမှာဖြစ်ခဲ့တာ။ မင်းတို့တာဝန်ယူရမယ်!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် ဤစကားကိုကြားသောအခါ ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်မိသည်။ သူမက "ကျွန်မတို့တာဝန်ယူသင့်တာကို ကျွန်မတို့တာဝန်ယူပါ့မယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီထက်ပိုပြီး ကျွန်မတို့ပခုံးပေါ်တင်ဖို့ မမျှော်လင့်ပါနဲ့! ကျွန်မတို့ရဲ့မူက customer is always right ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ကျွန်မတို့ကိုယ်ပိုင်မူကို အဲ့ဒီအတွက် စတေးမယ်လို့ မဆိုလိုဘူး!"

"ငါတို့ယောက္ခထီးက ဒီမိန်းမတွန်းထုတ်တာကိုခံရပြီးမှ နှလုံးဖောက်သွားတာကို ငြင်းလို့မရဘူး။ မင်းတို့ဒီအချက်ကို ငြင်းလို့မရဘူး။ ဒါကြောင့် မင်းတို့တာဝန်ယူရမယ်။ မင်းတို့အပြည့်အဝ တာဝန်ယူရမယ်!" ပိန်ရှည်ရှည်အမျိုးသမီးက ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီ ခေါင်းညိတ်ကာ "ကျွန်မတို့ရဲကို ခေါ်ပြီးပြီ။ ကျွန်မတို့တာဝန်ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ ရဲရောက်လာတဲ့အခါ သူတို့က ကျွန်မတို့ကို တရားမျှတတဲ့စီရင်ချက်တစ်ခု ပေးမှာပဲ!"

အမျိုးသမီးနှစ်ဦး၏ မျက်နှာများမှာ ထပ်မံ၍ ပြောင်းလဲသွားသည်- "မင်း... မင်းရဲကို ခေါ်လိုက်တာလား။"

ရှောင်လင်းယွီ ခေါင်းညိတ်သည်- "ဘာလို့ကျွန်မရဲကို မခေါ်ရမှာလဲ? ဒါက တရားမမှုဖြစ်နေပြီလေ။"

ပတ်ဝန်းကျင်မှ ခရီးသွားများသည် နှုတ်ခမ်းကို မတွန့်ဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ပေ။

ဤ ဘော့စ်ရှောင်မှာ... အတော်ပင် ဟာသဉာဏ်ရွှင်သည်။

"မင်း..." ပုပုဝဝအမျိုးသမီးသည် ရှောင်လင်းယွီကို ညွှန်ပြကာ "ဒါပေမဲ့ ရဲက ငါတို့ကို တရားမျှတမှုပေးမှာလား? ငါတို့က ဒီမှာအပြင်လူတွေပဲ။ သူတို့က ဒေသခံတွေကိုပဲ ကာကွယ်ပြီး ငါတို့လိုအပြင်လူတွေကို အနိုင်ကျင့်မှာကို ငါကြောက်တယ်။"

***