သိုင်းသူတော်စင်၏ ကံဆိုးသော နှောင်းပိုင်းကာလ၊ သွေးကျောက်စိမ်း ဆေးလုံး ပြီးမြောက်ခြင်း ( ၂)..

'ဓားချီစွမ်းအင်' မှာ ပေါ့ပါးပြီး ထက်ရှလှသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိုးဖောက် ဝင်ရောက် သွားပြီး လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။

နင်ချီ အတွင်းသို့ ခြေလှမ်း ဝင်လိုက်သည်။

မြေအောက်သို့ ဝင်ရောက်ခြင်း။

မြေအောက်ကမ္ဘာတွင် ထူးထူးခြားခြား ဘာမျှ မရှိ။ နေရာတိုင်းတွင် မြေကြီးများသာ ရှိနေသည်။ ဤအချက်က နင်ချီ့ကို ပို၍ပင် အံ့အားသင့် သွားစေသည်။ အစောပိုင်းက သူ ထင်ထားသည်မှာ 'အစစ်အမှန်သိုင်း မြေအောက် နန်းတော်' က ဤနေရာတွင် အမှန်တကယ် တည်ရှိခဲ့ဖူးသည်ကို ထောက်ဆ၍ အနည်းဆုံးတော့ ကျယ်ဝန်းသော နေရာတစ်ခု ရှိလိမ့်မည်ဟု ဖြစ်သည်။ သို့သော် မရှိခဲ့ပါ။

နင်ချီ ဂရုတစိုက် အာရုံခံ ကြည့်လိုက်သည်။ ပုံမှန် မဟုတ်သော အရာ တစ်စုံတစ်ရာ မခံစားမိချေ။

သို့သော် ရုတ်တရက် သူ၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက် သွားသည်။

သူ နောက်ဆုံးတော့ တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည်ကို သတိပြု မိလိုက်သည်။

သူ အပြင်ဘက်သို့ လျှောက်လှမ်း သွားလေလေ၊ အပြင်ဘက်ရှိ မြေကြီးများ ပိုမို မာကျော လာသည်ကို ခံစား မိလေလေ ဖြစ်သည်။ ကွာခြားချက်မှာ အလွန် သိမ်မွေ့လှပြီး မြေအောက် တစ်ကီလိုမီတာ အတွင်းတွင် နင်ချီမှလွဲ၍ မည်သူမျှ သတိပြု မိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

နင်ချီ ဤ မြေကြီး မာကျောမှု ပြောင်းလဲခြင်းနောက်သို့ လိုက်ပါ သွားခဲ့သည်။ သို့သော် မိုင်တစ်ရာ အကွာတွင် လုံးဝ ပြတ်တောက် သွားတော့သည်။

'ဒါဆို... အစစ်အမှန်သိုင်း မြေအောက် နန်းတော်က ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားပြီး... မိုင်တစ်ရာ အကွာမှာ ပျောက်ကွယ် သွားခဲ့တာပဲ။ ပြီးမှ... မြေအောက်ကနေ... ဘယ်သူမှ မသိနိုင်တဲ့ နည်းလမ်း တစ်ခုခုနဲ့ ခရီးဆက် သွားတာ...။'

'ဒါ... အစစ်အမှန်သိုင်း မြေအောက် နန်းတော်က... လမ်းလျှောက်တတ်တဲ့ သတ္တဝါကြီး တစ်ကောင်... ဖြစ်နေမလား။ ဆရာက... အမွေအနှစ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ရသွားပြီးတော့... သူ ထွက်သွားတာ...'

သူ မနေနိုင်ဘဲ စိတ်ကူးများ လွင့်မျော သွားမိသည်။

'ဒါက... ဧရာမ ဆန်းပြားသားရဲ တစ်ကောင်လား... ဒါမှမဟုတ်... ယန္တရား တစ်မျိုးမျိုး... လား...'

နင်ချီ မြေအောက်မှ ပြန်ထွက် လာခဲ့သည်။

'အစစ်အမှန်သိုင်း မြေအောက် နန်းတော်' ထွက်ခွာ သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြု ပြီးမှတော့ အောက်တွင် ဆက်နေခြင်းက အကျိုး မရှိတော့။

ဤ စွန့်စားခန်းမှာ အဆုံးသတ်သို့ ရောက်ရှိ သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ သဘောပေါက် လိုက်သည်။

သို့သော် အကျိုးအမြတ်များတော့ ရရှိခဲ့သည်။

'အစစ်အမှန်သိုင်း မြေအောက် နန်းတော်က... ယန္တရားပဲ ဖြစ်ဖြစ်... သားရဲပဲ ဖြစ်ဖြစ်... တစ်ခုခုပေါ့။ လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်စုနှစ်တွေက ပေါ်လာခဲ့မှတော့... အနာဂတ်မှာလည်း သေချာပေါက် ပြန်ပေါ်လာဦးမှာပဲ။ ဖြစ်နိုင်တာက... ပုံစံ ဇယား တစ်ခုခု အတိုင်း... လိုက်နာနေတာ...။'

'ဆရာက... အဲ့ဒီတုန်းက... အစစ်အမှန်သိုင်း အမွေအနှစ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုပဲ ရခဲ့တာ...။ အရည်အချင်း မလုံလောက်လို့ ဖြစ်နိုင်တယ်။ တကယ်လို့... မြေအောက် နန်းတော်သာ ပြန်ပေါ်လာရင်... ငါ... အမွေအနှစ် အားလုံးကို ရနိုင်သင့်တယ်...'

နင်ချီ တောင်ပေါ် ပြန်ရောက်လျှင် အတိတ်က အခြေအနေများ အကြောင်း ပိုမို မေးမြန်းရန် စီစဉ် လိုက်သည်။ ထို နန်းတော် ပေါ်ထွက်လာခြင်း၏ ပုံစံ ဇယားကို ရှာဖွေ တွေ့ရှိ နိုင်၊ မနိုင် ကြည့်ရမည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ တာအိုဆရာလုံရှန်းသည် 'အစစ်အမှန်သိုင်း' အမွေအနှစ်ကို ပထမဆုံး ရရှိခဲ့သူ မဟုတ်ဘဲ၊ အခြားသူများမှာမူ အစောကတည်းက သေဆုံး ပျက်စီး သွားခဲ့ပြီး ဖြစ်နိုင်ပါသည်။

နင်ချီ သဲလွန်စ အများအပြားကို ဖျက်ဆီး လိုက်သည်။

ထို့နောက် လေကို နင်း၍ ထွက်ခွာ သွားခဲ့တော့၏။

သူ... ဤအပေါ်တွင် ဆက်လက်၍ အချိန် မဖြုန်းတော့။ ဤနေရာတွင် ရှာမတွေ့နိုင်ပါက အခြား နေရာသို့ သွားမည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လောင်းကြေး ထပ်ကြည့်ရုံသာ။

ယဲ့ချင်းဟယ် တောင်အောက်သို့ လေ့ကျင့်ရန် မဆင်းမီက သူ့ကို ပြောသွားခဲ့သည်။

မြို့ငယ်လေး တစ်မြို့တွင် မျက်မမြင် အဘိုးအို တစ်ယောက် 'သိုင်းသူတော်စင်' တစ်ပါး အကြောင်း ပုံပြင် ပြောပြသည်ကို သူ ကြားခဲ့ရသည် ဟူ၍။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်။

နင်ချီ မြို့ငယ်လေးထဲသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ဝင်ရောက် လာခဲ့သည်။

ထိုစဉ်က သူ ယဲ့ချင်းဟယ်ကို အသေးစိတ် မေးမြန်းခဲ့သည်။ ဤမြို့မှ မျက်မမြင် အဘိုးအိုမှာ ပုံပြောသူ တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

နင်ချီ လမ်းညွှန် မေးမြန်း လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် စိတ်အားထက်သန်သော တုံ့ပြန်မှု တစ်ခု ရရှိခဲ့သည်။

"ခင်ဗျားက အဘိုးကြီး စွန်းကို ဆိုလိုတာ ဖြစ်ရမယ်။ သူက မြို့ရဲ့ အရှေ့ဘက်ခြမ်းမှာ ရှိတယ်။ ဟိုရောက်ရင် ခင်ဗျား တွေ့လိမ့်မယ်။"

နင်ချီက ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ကာ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။

ထို့နောက် အရှေ့ဘက်သို့ အေးအေးလူလူ လျှောက်လှမ်း လာခဲ့သည်။ ဤမြို့တွင် ထူးထူးခြားခြား ဘာမျှ မရှိ။ နေထိုင်သူများမှာ အတော်လေး ဖော်ရွေ ကြပြီး အခြား နေရာများမှ လူများထက် ပို၍ ရိုးဖြောင့်ကြသည်။

'သိုင်းသူတော်စင်ရဲ့ ဇာတိမြို့ ဟုတ်လား။ ဒါ... အမှန် ဟုတ်၊ မဟုတ် ဘယ်သူ သိနိုင်မှာလဲ။'

ဤ အတွေးများဖြင့် နင်ချီ သစ်သားတဲလေး တစ်ခု၏ အပြင်ဘက်တွင် ရပ်တန့် လိုက်သည်။

သစ်သားတဲလေး၏ အတွင်း၊ အပြင်တွင် လူများ ပြည့်ကျပ် နေသည်။

အလွန် စည်ကား နေ၏။

အတွင်းမှ အသံ ကျယ်ကြီး တစ်ခုက လှမ်း အော်သည်ကို ကြားလိုက်ရ၏။

"အဘိုးကြီး လီ... နောက်တစ်ပိုင်းလောက် ထပ်လုပ်ပါဦးဗျ။ ကျုပ် ဒီနေ့ နားထောင်လို့ မဝသေးဘူး။"

"အဘိုး... ကျွန်တော်တို့ တောင်းပန်ပါတယ်... နောက်တစ်ပိုင်းလောက် ထပ်ပြောပါဦး။ မဟုတ်ရင် ဒီည ကျွန်တော် အိပ်ပျော်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

"ကောင်းကင်ဘုံကို ခုတ်သတ်ခြင်း သိုင်းသူတော်စင် အကြောင်း ပြောပြပါလား။"

နင်ချီ၏ စိတ် လှုပ်ရှား သွားသည်။ သူ အပြင်မှ နားစွင့် နေခဲ့သည်။ 'ကောင်းကင်ဘုံကို ခုတ်သတ်ခြင်း သိုင်းသူတော်စင်' မှာ အမှန်တကယ်ပင် ယဲ့ချင်းဟယ် အစောပိုင်းက ပြောခဲ့သော သိုင်းသူတော်စင်၏ အမည် ဖြစ်နေသည်။

အတွင်းမှ အဘိုးအို၏ အသံ ထွက်ပေါ် လာသည်။

လူတိုင်း အသက်ရှုသံများ ရပ်တန့် သွားကြသည်။

စွဲမက်စွာ နားထောင် နေကြရင်း၊ ရံဖန်ရံခါ အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်သံများနှင့် ပွက်လောရိုက်သံများ ပဲ့တင် ထွက်လာသည်။

သို့သော် နင်ချီ၏ အကြည့်များမှာ ထူးဆန်း လာခဲ့သည်။

'သက်ရှိအားလုံးကို ကယ်တင်ဖို့... ကောင်းကင်ဘုံ သွေးကြော ကိုးခုကို ဖြတ်တောက်တယ် ဟုတ်လား။ နေမင်းကြီးကို လိုက်ဖမ်းရင်း... နောက်ဆုံးမှာ... ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ပြစ်ဒဏ်သင့် သွားတယ် ဟုတ်လား။'

နင်ချီ 'သိုင်းသူတော်စင်' နယ်ပယ်သို့ မရောက်ရှိ သေးသော်လည်း ဤသည်များမှာ မဖြစ်နိုင်သော အရာများ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိသည်။ ရှင်းလင်းသည်မှာ ဤ အဘိုးကြီးက ပုံပြင်များကို ပုံကြီးချဲ့ ပြောနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် မြို့သူမြို့သားများက ဤ ပုံပြင်များကို နှစ်သက် ကြသည်။

ယဲ့ချင်းဟယ် ဤအကြောင်းကို အသေးစိတ် မပြောပြ ခဲ့သည်မှာ အံ့ဩစရာ မရှိ။

သို့သော် နင်ချီက တန်ဖိုးရှိသော သတင်းအချက်အလက် အချို့ ရရှိရန် မျှော်လင့်ရင်း အာရုံစိုက် နားထောင် နေခဲ့သည်။

မကြာမီ။

သစ်သားတုံးလေး ခေါက်လိုက်သံနှင့် အတူ လူများက သူတို့၏ လက်ဖက်ရည်ဖိုးများ ပေးချေကာ မကျေမနပ်ဖြင့် ထွက်ခွာ သွားကြသည်။

နင်ချီ ခေါင်းငုံ့၍ ပစ္စည်းများ သိမ်းဆည်း နေသော မျက်မမြင် အဘိုးအိုကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများ အံ့ဩ သွားသည်။

'ဒီ... အဘိုးကြီးက... သာမန်လူ... မဟုတ်ဘူးပဲ။ ထူးခြားတဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်... ရှိနေတယ်...'

အဘိုးအိုက ခေါင်းမော့ လာပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

"လူလေး... မင်း... ဒီဒေသက မဟုတ်ဘူးပဲ။ ဒီနေ့အတွက် ပုံပြောပွဲက ပြီးသွားပြီ။ မနက်ဖြန်မှ ပြန်လာခဲ့။"

နင်ချီက ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"အဘ... ခင်ဗျား မျက်လုံးတွေ မမြင်ရဘဲနဲ့၊ ကျွန်တော်က လူငယ်တစ်ယောက်မှန်း၊ ပြီးတော့ ဧည့်သည်တစ်ယောက်မှန်း ဘယ်လို သိတာလဲ ခင်ဗျာ။"

အမှန်တကယ်ပင် သူ ပြသထားသော ပုံစံမှာ လူငယ် တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

"ငါ့မျက်လုံးအိုကြီးတွေက ကွယ်နေတာ မှန်ပေမဲ့၊ ဒီလို ဖြစ်နေတာ ကြာတော့၊ သာမန်လူတွေ မမြင်နိုင်တဲ့ အရာတွေကို ခံစားမိတတ်တယ်။ မင်းက ငါ့လို အိုမင်း ဆွေးမြေ့နေတဲ့ အဘိုးကြီး တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးလေ။ မင်းက ဧည့်သည်မှန်း ဘယ်လို သိသလဲ ဆိုတော့..."

မျက်မမြင် အဘိုးအိုက တခစ်ခစ် ရယ်မော လိုက်သည်။

"ဒီက ဒေသခံတွေကတော့ ဒီ မျက်မမြင် အဘိုးကြီး ပစ္စည်း သိမ်းနေတာကို ဒီမှာ ရပ်ကြည့် နေမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။"

နင်ချီက ပြုံးလိုက်ပြီး ကြေးနီပြား တစ်ဆုပ် ချန်ထားခဲ့ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား ပြောပြတဲ့ 'ကောင်းကင်ဘုံကို ခုတ်သတ်ခြင်း သိုင်းသူတော်စင်' ပုံပြင်ကို ကျွန်တော် တော်တော်လေး သဘောကျတယ်။"

အဘိုးအိုက လက်ခါပြပြီး ပြောသည်။

"မင်း တစ်ယောက်တည်း သဘောကျတာ မဟုတ်ပါဘူးကွာ။ လူတိုင်း သဘောကျကြတာပဲ။ မင်း... သဘောကျရင် မနက်ဖြန် ပြန်လာခဲ့။"

ထိုအခါ နင်ချီက လက်များ ဆုပ်ကာ နှုတ်ဆက်ပြီး ထွက်ခွာ လာခဲ့သည်။

အဘိုးအိုက နင်ချီ ထွက်ခွာ သွားရာ အရပ်ကို မော့ကြည့်ရင်း ခေါင်း အနည်းငယ် ခါယမ်း လိုက်သည်။

နောက်တစ်နေ့သ၌

နင်ချီ ပြန်ရောက် လာခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် မျက်မမြင် အဘိုးအိုက 'ကောင်းကင်ဘုံကို ခုတ်သတ်ခြင်း သိုင်းသူတော်စင်' အကြောင်း နောက်ထပ် ပုံပြင်တစ်ပုဒ်ကို ပြောပြ နေခဲ့သည်။ ယခင်အတိုင်းပင် ယုတ္တိမတန်ဘဲ ပုံကြီးချဲ့ ထားဆဲ ဖြစ်သော်လည်း လူအုပ်ကြီးမှာ စိတ်အားထက်သန်စွာ နားထောင် နေကြသည်။

အဆုံးတွင်၊

နင်ချီ မျက်မမြင် အဘိုးအိုနှင့် အပြုံးများ၊ နှုတ်ဆက်စကားများ လဲလှယ်ပြီးနောက် ထွက်ခွာ လာခဲ့သည်။

သူ ဤနေရာတွင် ခဏတာ နေထိုင်ရန် စီစဉ် လိုက်သည်။

'သွေးဘုရင် ကူ' ကို လေ့လာရန် အကောင်းဆုံး အချိန်ပင်။

'ရွှေကျောက်စိမ်း ဆေးလုံး' ဖော်စပ်နည်းကို ဖန်တီးခဲ့ဖူးသော ယခင် အတွေ့အကြုံ ရှိသဖြင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင် အချိန် အတော်လေး ချွေတာ နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ အဓိကအားဖြင့် 'ဓာတ်တော်' နှင့် 'သွေးဘုရင် ကူ' ကြားမှ ဆေးဖက်ဝင် ဂုဏ်သတ္တိများ ကွာခြားပုံကို နှိုင်းယှဉ် သွားမည် ဖြစ်ပါသည်။ ထို့နောက် 'ညထွန်း ပုလဲ' ကို လမ်းညွှန် အဖြစ် အသုံးပြု၍ 'ရွှေကျောက်စိမ်း ဆေးလုံး' ထက် ပိုမို အစွမ်းထက်သော ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ဖန်တီး နိုင်ပေလိမ့်မည်။