အခန်း (၈၉၇+၈၉၈)
Vol. 64 Ch. 897+898
897
ထိုစဉ် လောထျန်းမှာ သူတို့ကို ကျောပေးထားပြီး...
သူ့ရှေ့၌ ရှေးကျသည့်ပုံစံ တံခါးတစ်ချပ် ရှိနေပါ၏။
" အဲ့ဒါ.. ကောင်းကင်ဘုံတံခါး လား.. "
ကြာပွင့်နီဧကရီ မျက်လုံးပြူးသွားသည်။
အစပိုင်းတွင်... လောထျန်းအား ကောင်းကင်ဘုံတံခါး၏ အရောင်အဝါ ၊ သို့မဟုတ် စည်းမျဉ်း အစအနလေးကိုသာ သူမ ရှာခိုင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။
ထိုလူက ယခုလိုမျိုး ကောင်းကင်ဘုံတံခါးကို တိုက်ရိုက်ဖွင့်လိမ့်မည်ဟု သူမ ဘယ်ထင်မိပါမည်လဲ ။
ကောင်းကင်ဘုံတံခါးအား အပေါ်ကမ္ဘာဘက်မှ ဖွင့်ရန်မှာ လွယ်ကူသည့် အရာတစ်ခု မဟုတ်ပါချေ။
ပုံမှန်ဆိုလျှင် အချိန်မှန် ၊ နေရာမှန် ၊ လူမှန်ဖြစ်ရန်
အလွန်အရေးကြီးပါ၏။
သို့သော် ယခု လောထျန်းက ကောင်းကင်ဘုံတံခါးကို တန်းပြီး ဖွင့်ခဲ့သတဲ့လား...
ထိုစဉ် လောထျန်းမှာ သူ့ရှေ့မှ ကောင်းကင်ဘုံတံခါး၏ အခြားတဖက်သို့ ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုံ့နေပါသည်။
" ဒီအရောင်အဝါက ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာလဲ မဟုတ်ပါလား ။ ငါ မှားကြည့်လိုက်မိတယ်နဲ့ တူတယ် "
သူ ပြောပြီး လက်တစ်ချက်ယမ်းလိုက်သည်။
ဝုန်း...
ကောင်းကင်ဘုံတံခါး ပြန်ပိတ်သွား၏။
ကြာပွင့်နီဧကရီမှာ ၎င်းကိုကြည့်ပြီး ဆွံ့အလျက် ...
လောထျန်းကို ကံမကောင်းဘူးဟု ပြောရန်မှာလည်း... သူက ကောင်းကင်ဘုံတံခါးကို ဆယ်စက္ကန့်
လောက် အချိန်လေးအတွင်း ဖွင့်နိုင်ခဲ့ပါသည်။
သို့သော်.. ကံကောင်းသည်ဟု ပြောရန်ကလည်း သူ ဖွင့်ခဲ့သည့်တံခါးက မှားနေပါ၏။
" ဟူး.. ကံတရားပဲပေါ့လေ ။ သူ ဘာမှမထိခိုက်ဖို့ပဲ မျှော်လင့်ပါတယ် "
ကြာပွင့်နီဧကရီ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ထိုစဉ်မှာပင်..
ဝုန်း ....
လေထု တုန်ခါသွားကာ လောထျန်းရှေ့၌ ဒုတိယမြောက် ကောင်းကင်ဘုံတံခါးတစ်ခု ပေါ်လာပြန်ပါ၏။
ထိုတံခါး၏ တဖက်ခြမ်းမှ မြင်ကွင်းမှာလည်း ယခင်ကောင်းကင်ဘုံတံခါး၏ မြင်ကွင်းနှင့် အလွန်ကွဲနေရာ ၎င်းက မတူညီသော နေရာတစ်ခုသို့ ဆက်သွယ်ထားမှန်း သိသာလှသည်။
" ဘယ်လိုလုပ်ပြီး.... "
ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကြာပွင့်နီဧကရီ မတည်ငြိမ်နိုင်တော့ပါချေ။
၎င်းက မည်သို့ ဖြစ်နိုင်ပါသနည်း ။
ကောင်းကင်ဘုံတံခါး တစ်ချက်ကို တစ်ကြိမ်ဖွင့်နိုင်လျှင် ကံကောင်းသည်ဟု ပြော၍ရသေးသော်လည်း...
ဒုတိယမြောက် ကောင်းကင်ဘုံတံခါးကို ဖွင့်လိုက်နိုင်လျှင်မူ ထိုသို့ပြော၍ ရပါသေးလား ။
ထိုစဥ် လောထျန်းက တံခါးပေါက်တဖက်ခြမ်းသို့ ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုံ့၍ ပြောလာပြန်၏။
" အခုထိ မဟုတ်သေးပါလား "
ဝုန်း...
သူ ကောင်းကင်ဘုံတံခါးကို ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက်... ကြာပွင့်နီဧကရီ ပြန်မတည်ငြိမ်နိုင်သေး
ခင်မှာပင် ..
ဝုန်း ....
လောထျန်းက တတိယမြောက် ကောင်းကင်ဘုံတံခါးကို ဖွင့်လိုက်ပြန်ပါ၏။
ဤတစ်ကြိမ် ပေါ်လာသော ကောင်းကင်ဘုံတံခါး တဖက်ခြမ်းမှ မြင်ကွင်းမှာ ခြောက်ကပ်နေပြီး ကြောက်စရာကြီး ဖြစ်နေပါသည်။
" ဟင်.. စိတ်စွမ်းအင်တွေလဲ မရှိနေပါလား ။ ဒါ.. ဖျက်ဆီးခံထားရတာလား "
လောထျန်း ၎င်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မထူးခြားပုံဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံတံခါးအား ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက်..
ဝုန်း....
လောထျန်းက လက်ကို တစ်ကြိမ်ပြီးတစ်ကြိမ် ဆန့်
ထုတ်နေပြီး သူ တစ်ကြိမ်ဆန့်လိုက်တိုင်းလည်း ကောင်းကင်ဘုံတံခါးတစ်ချပ် ပွင့်လာပါ၏။
ကြည့်ရသည်မှာ သူ့အတွက် မိမိအိမ်ထဲမှ တံခါးတစ်ချပ်ကို ဖွင့်ရသလောက် လွယ်ကူဟန်ပါပင် ။
ဂလု...
ကြာပွင့်နီဧကရီ တံတွေးကို ခက်ခက်ခဲခဲ မြိုချလိုက်ရသည်။
လောထျန်း၏ လက်ရှိအခြေအနေမှာ ကံကောင်းခြင်းနှင့် မည်သို့မှ မသက်ဆိုင်ကြောင်းကို သူမ နားလည်သွားရလေပြီ ။
သူ့အစွမ်းက ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလွန်းနေခြင်းပင် ..
" ဒီအစွမ်းက ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ... ။ သူငါ့အတွက် လက်တုန့်ပြန်ပေးနိုင်မှာ သေချာတယ် "
ကြာပွင့်နီဧကရီ စိတ်ထဲမှ ကြိတ်တွေးလိုက်၏။
ထိုစဥ် တဖက်မှလောထျန်းမှာ ရာပေါင်းများစွာသော
ကောင်းကင်ဘုံတံခါးများကို ဖွင့်ပြီးသွားခဲ့သော်လည်း... ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာနှင့် ဆက်သွယ်ထားသည့်တံခါးကို ရှာမတွေ့သေးပါချေ ။
ထို့ကြောင့် သူ အနည်းငယ်လည်း စိုးရိမ်စိတ် ဝင်နေပါတော့သည်။
တံခါးများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆက်ဖွင့်နေရင်း သူ မျက်မှောင် ပိုပိုကြုံ့လာ၏။
နောက်ဆုံးတွင်မူ...
ဝုန်း ....
ကောင်းကင်ဘုံတံခါးတစ်ခုကို ထပ်ဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် တံခါးတဖက်မှ သူ ရင်းနှီးပြီးသား အရောင်အဝါတစ်ခု ပေါ်လာပါသည်။
" ဟုတ်ပြီ.. ဒါ ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာပဲ.. "
လောထျန်း တအံ့တသြ ပြောလိုက်ပြီးနောက် ကြာပွင့်နီဧကရီဘက် ချက်ချင်းလှည့်ကြည့်လိုက်၏။
ကြာပွင့်နီဧကရီမှာကား ဘာပြောရမည်ပင် မသိနေပါချေ။
လောထျန်း၏အသံကို ကြားမှသာ သူမ အသိပြန်ဝင်လာသည်။
" အခု သခင်လေးက ကောင်းကင်ဘုံတံခါးကို တန်းပြီးဖွင့်လိုက်နိုင်တာဆိုတော့ နောက်အဆင့်တစ်ခုကို ကျော်လိုက်လို့ရတယ် ။ အခု ကောင်းကင်ဘုံစင်မြင့် တစ်ခုကို ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာဆီ ပို့လိုက်ပါ "
ကြာပွင့်နီဧကရီ ပြောသည်။
လောထျန်း ခေါင်းညိတ်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံစင်မြင့် တစ်ခုကိုယူ၍ ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာထဲ ပစ်ထည့်လိုက်၏ ။
" ပြီးရင် ဘာဆက်လုပ်ရမလဲ "
သူ မေးသည်။
ကြာပွင့်နီဧကရီ အသက်ပြင်းပြင်း ရှိုက်လိုက်သည်။
" အခုက အခက်ဆုံးအပိုင်းဖြစ်တဲ့ ကောင်းကင်ဘုံစင်မြင့်ကို သန့်စင်တာပဲ ။ ကျွန်မ သခင်လေးရဲ့
အကူအညီ လိုတယ် "
လောထျန်း၏ မျက်နှာထား ချက်ချင်းလေးနက်သွားကာ ကြာပွင့်နီဧကရီဘေးသို့ လျှောက်လာ၏။
ကြာပွင့်နီဧကရီက ဆက်ပြောသည်။
" အဲ့ ကောင်းကင်ဘုံစင်မြင့် နှစ်ခုက ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ စည်းမျဥ်းတွေနဲ့ ဆက်နွယ်ထားတာ ။ ဒီတော့ အခု အဲ့ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး စည်းမျဥ်းတွေကို ဖွင့်ပြီး ၊ လမ်းကြောင်းတစ်ခု လုပ်ရမယ် ။ ပြီးသွားရင် ကောင်းကင်ဘုံစင်မြင့်ကို သုံးလို့ရသွားပြီ "
" ဒါပေမယ့် အဲ့လုပ်ငန်းစဥ်က အင်မတန်မှကို ခက်တယ်ရှင့် ။ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ စည်းမျဥ်းတွေကို ချိုးဖောက်လို့က မရဘူးလေ ။ အဲ့တော့ ကောင်းကင်ဘုံစင်မြင့်လို အရာတွေက ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးအတွက် လက်မခံနိုင်စရာ အရာတွေပဲ ။ ဒါ့ကြောင့်မို့ ဒီအဆင့်ကို လုပ်တဲ့အချိန်မှာ အနှောင့်အယှက်တွေ အများကြီး ရှိလိမ့်မယ် "
" အဲ့အတွက်လဲ ခဏနေကျရင် ကျွန််မ ရှင့်ကို နည်းတစ်ခုသင်ပေးမယ် ။ အဲ့နည်းကို သုံးပြီးတော့
ကောင်းကင်ဘုံစင်မြင့် နှစ်ခုကို ဆက်သွယ်တဲ့လမ်းကြောင်းတစ်ခု လုပ်ပါ ။ ဒါပေမယ့်.. အဲ့လမ်းကြောင်းကို ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး စည်းမျဥ်းထဲမှာရှိအောင် အတတ်နိုင်ဆုံးလုပ်ပါရှင် "
သူမ ပြောပြီး လောထျန်းဆီသို့ ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခု ပစ်ပေးလိုက်သည်။
" အဲ့ထဲက လျှို့ဝှက်နည်းကို သေချာဖတ်ကြည့်ပါ သခင်လေး "
သူမ ဆို၏။
လောထျန်း ခေါင်းညိတ်ပြီး စိတ်ဝိဥာဥ်အစွမ်းဖြင့် ကျောက်စိမ်းပြားကို တစ်ချက်ထိကာ အထဲတွင်ပါဝင်သော အကြောင်းအရာများအားလုံးကို မှတ်သားလိုက်သည်။
" ကဲ.. ကျုပ် လုပ်နိုင်ပြီထင်တယ် "
လောထျန်း ပြောသည်။
" အဲ့လောက်တောင် မြန်တာလား "
ကြာပွင့်နီဧကရီ အနည်းငယ်အံ့အားသင့်သွား
သော်လည်း ချက်ချင်းဆိုသလို အသိပြန်ဝင်လာပါ၏။
လောထျန်းလို ဘီလူးကြီးတစ်ယောက်အတွက် အကြောင်းအရာများအား မြန်မြန်နားလည်ခြင်းက ထူးဆန်းပါသေးရဲ့လား ..
" ကောင်းပါပြီရှင် ။ အခု... ဒီ ကောင်းကင်ဘုံစင်မြင့်ပေါ်ကို တက်ပြီးတော့ လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖွင့်လိုက်ပါ ။ ဒါပေမယ့် သခင်လေး သေချာမှတ်ထားရမယ့် အချက်နှစ်ချက် ရှိတယ်နော် ။ အဲ့လိုမဟုတ်ရင်တော့ ကျွန်မတို့ အောင်မြင်မှာမဟုတ်ဘူး "
ကြာပွင့်နီဧကရီ အလေးနက်ပြောလိုက်သည်။
လောထျန်း ခေါင်းညိတ်ပြရှာ၏။
" ကောင်းပါပြီ ၊ ပြောပါ "
ကြာပွင့်နီဧကရီ ဆိုသည်။
" ပထမတစ်ချက်ကတော့ အဲ့လမ်းကြောင်းကို ဖွင့်တဲ့အချိန်မှာ အစွမ်းအများကြီး မသုံးဘဲ တော်သင့်ရုံလောက်ပဲ သုံးရမယ် ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကိုယ်ဖွင့်တဲ့လမ်းကြောင်းက ကြီးလေလေ ၊ ကိုယ်ခံရမယ့် တန်ပြန်အစွမ်းကလဲ ပိုပြင်းထန်လေမို့ပဲ ။ ဒီကိစ္စကို
ပေါ့သေးသေး သဘောထားလို့မရဘူး "
လောထျန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
" ကျုပ် မှတ်ထားပါ့မယ် ။ နောက်တစ်ချက်က ဘာလဲ "
ကြာပွင့်နီဧကရီ စကားဆက်၏။
" နောက်တစ်ချက်ကတော့ အဲ့လမ်းကြောင်း ပွင့်သွားရင် ကျွန်မက အဲ့ဒါကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်လိုက်မယ် ။ အဲ့လိုလုပ်နေတဲ့အချိန်မှာ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး စည်းမျဥ်းတွေက လေထုလမ်းကြောင်းကို ပြန်ပြင်ဖို့ ကြိုးစားလာလိမ့်မယ်ရှင့် ။ အဲ့ကျရင် ကျွန်မ တည်ငြိမ်အောင်လုပ်လို့ မပြီးခင်အထိ ရှင့်ဘက်ကနေပြီးတော့ အဲ့စည်းမျဥ်းအစွမ်းတွေကို ခုခံထားပေးပါ "
လောထျန်း ခေါင်းဆက်ညိတ်လိုက်သည်။
" အဲ့ဒါက ပြဿနာမရှိပါဘူး "
ကြာပွင့်နီဧကရီ ပြော၏။
" ဒါဆိုရင်.. သခင်လေးဘက်က အဆင်သင့်ဖြစ်တဲ့အခါ စကြတာပေါ့ "
သူမ ပြောပြီးသည်နှင့် လောထျန်းဘေးတွင် ရပ်၍ လေထုလမ်းကြောင်းကို တည်ငြိမ်အောင်လုပ်ရာတွင် သုံးရသော ပစ္စည်းများအားလုံးကို လက်ထဲကိုင်ထားလိုက်သည်။
လောထျန်း အသက်ပြင်းပြင်း ရှိုက်ကာ သူမပေးထားသည့် နည်းကို စတင်ကျင့်ကြံလိုက်၏။
" အစွမ်း အများကြီးကို မသုံးရဘူးဆိုတော့ ငါ့အစွမ်းရဲ့ ဆယ်ပုံတစ်ပုံပဲ သုံးလိုက်မယ်ကွာ ။ အဲ့လောက်ဆို လုံလောက်မယ် ထင်ပါတယ် "
လောထျန်း တွေးပြီး လက်ကို ရှေ့သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်းဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။
ဝုန်း ...
သူ့ရှေ့မှ လေထုက တမဟုတ်ချင်း ကွဲသွားပြီး ...
ကမ္ဘာသစ်တစ်ခု ပေါ်လာတော့၏။
" အင်း.. ဒါဆို အောင်မြင်တယ်လို့ ပြောလို့ရတယ်မ
လား "
လောထျန်း ရေရွတ်ကာ ကြာပွင့်နီဧကရီဘက်သို့ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
သို့သော် ကြာပွင့်နီဧကရီမှာကား မျက်နှာကြီး ရှုံ့မဲ့နေပါ၏။
" အဲ့လောက်အကြီးကြီး မဖွင့်ပါနဲ့လို့ ကျွန်မ ပြောခဲ့တယ်မဟုတ်ဘူးလား "
ကြာပွင့်နီဧကရီ ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။
လောထျန်းက မျက်တောင်လေး ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်ဖြင့် ပြန်ပြောရှာ၏။
" ဒီဟာက ကြီးသွားလို့လား "
ကြာပွင့်နီဧကရီ ကူကယ်ရာမဲ့စွာသာ ပြောလိုက်ရသည်။
" ကြီးသွားလား.. ဟုတ်လား ။ သာမာန် ကောင်းကင်ဘုံစင်မြင့်ကနေ ဖွင့်ပေးတဲ့ လမ်းကြောင်းက လူသုံးယောက် ဘေးချင်းယှဥ်လျှောက်လို့ ရသလောက်ပဲ ကျယ်တာ ... "
ထို့နောက် သူမ အံကြိတ်ကာ ဆက်ပြော၏။
" ဒီလမ်းကြောင်းက မိုင်ပေါင်းရာချီပြီးတော့တောင် ကျယ်နေတယ် ။ အခု ရှင်က ဘာလုပ်ဖို့ကြိုးစားနေတာလဲ ။ ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာ တစ်ခုလုံးကို အပေါ်ကမ္ဘာဆီ ရွှေ့လာဖို့များ စဥ်းစားနေတာလား "
လောထျန်း ခေါင်းကုတ်လိုက်ရသည်။
" ကျုပ် အရမ်းကြီးမကြီးအောင် သတိတော့ ထားလိုက်တာပဲ.... "
ကြာပွင့်နီဧကရီမှာ ခဏတာမျှ ဆွံ့အနေပြီးမှသာ ပြန်ပြောနိုင်ပါ၏။
" ဒီလောက်ကြီးတဲ့ လမ်းကြောင်းက ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ တန်ပြန်အစွမ်းကို ဖြစ်စေမှာအမှန်ပဲ ။ ကျွန်မတို့ မြန်မြန်နောက်ဆုတ်နေမှဖြစ်မယ် ။ မဟုတ်လို့ကတော့ ကျွန်မတို့ ဒီမှာပဲ သေကြရမှာ ":
လောထျန်း တုန်လှုပ်သွားပုံဖြင့် ပြန်မေးလိုက်သည်။
" အဲ့ကိစ္စက တကယ်ကြီး အဲ့လောက် ကြောက်စရာကောင်းတာလား "
ကြာပွင့်နီဧကရီက ဒေါသတကြီး ပြန်ပြော၏။
" အဲ့ထက်တောင် ဆိုးဦးမယ်ရှင့် ။ ကြည့်ရတာတော့ ဒီ ကောင်းကင်ဘုံစင်မြင့်က မအောင်မြင်လောက်ဘူးနဲ့ တူပါတယ် "
ထိုစဥ်မှာပင်..
ဝုန်း ...
ချိိန်းကြိုးသံများ ရုတ်တရက်မြည်လာသည်။
ထို့နောက်... မရေမတွက်နိုင်သော စည်းမျဥ်းချိန်းကြိုးများ လေထုလမ်းကြောင်း ဘေးပတ်လည်တွင် ပေါ်လာကာ လောထျန်းဖွင့်ထားခဲ့သည့် လမ်းကြောင်းကို ပြင်ဆင်ရန် ကြိုးစားလာကြ၏။
" ဟာ.. မဖြစ်ဘူး ၊ စည်းမျဥ်းချိန်းကြိုးတွေပဲ... ။ အဲ့လောက်တောင် များတာလား ... သွားကြစို့ "
ကြာပွင့်နီဧကရီ ကိုယ်လုံးလေး တုန်သွားတော့သည်။
ဤအပေါ်ကမ္ဘာမှ စည်းမျဥ်းချိန်းကြိုးများကို အထင်သေး၍ မရကြောင်း သူမ သိထားသည်မဟုတ်ပါလား ။
သို့သော်.. ထိုစဥ် လောထျန်းမှာ သူဖွင့်ထားသည့် လမ်းကြောင်းအား နည်းနည်းချင်းစီ ပြန်ပြုပြင်နေကြသည်ကို ကြည့်ရင်း ချက်ချင်းဒေါသထွက်သွား၏။
" ငါလုပ်ထားဟာကို ထိရဲတယ်ပေါ့လေ ။ နောက်ဆုတ်ကြစမ်း "
သူ ဒေါသတကြီး အော်လိုက်၏။
Chapter 898
ကြာပွင့်နီဧကရီမှာ လောထျန်း၏စကားကို ကြားပြီး ဆွံ့အနေတော့သည်။
" ရှင် စိတ်မှကောင်းသေးရဲ့လား ။ စည်းမျဥ်းချိန်းကြိုးတွေကို တကယ်ကြီး ခြိမ်းခြောက်လိုက်တယ်ပေါ့လေ... အဲ့လိုနည်းနဲ့ အလုပ်ဖြစ်မယ် ထင်နေတာလား "
သူမ လက်နှစ်ဖက် ခါးထောက်၍ ပြောလိုက်၏။
သို့သော်..
ဝုန်း ....
သူမ စကားမဆုံးခင်မှာပင် စည်းမျဥ်းချိန်းကြိုးများက အသည်းအသန် နောက်ဆုတ်သွားကြပြီး ..
တခဏလေးအတွင်း အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်
သွားကုန်၏။
လောထျန်းက သူမဘက်လှည့်၍ ပြောလာသည်။
" ကြည့်လေ.. တော်တော်အလုပ်ဖြစ်တယ် မလား "
" ဒါ... "
ကြာပွင့်နီဧကရီတစ်ယောက် နဖူးတွင်ရွှဲနေသော ချွေးစက်များကို သုတ်လိုက်သည်။ ယနေ့အဖြစ်ပျက်များမှာ လုံးဝ ယုံနိုင်စရာ ရှိမနေပါ ။
ဤကမ္ဘာကြီးတွင် စည်းမျဥ်းချိန်းကြိုးများအား စကားလေးတစ်ခွန်းဖြင့် နောက်ဆုတ်သွားအောင် လုပ်နိုင်သူ တကယ်ကြီး ရှိနေသတဲ့လား... ။
" ရှင် ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ "
ကြာပွင့်နီဧကရီ လောထျန်းကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
လောထျန်းက အေးဆေးပင် ပြန်ဖြေ၏။
" ကျုပ်လဲ မသိဘူး ။ ဖြစ်နိုင်တာတော့... ကျုပ် စည်းမျဥ်းချိန်းကြိုးကို သန့်စင်ထားခဲ့လို့ သူတို့ကို အတိုင်းတာတစ်ခုထိ ထိန်းချုပ်နိုင်တာများလား.. "
လောထျန်း ပြောပြောဆိုဆိုပင် လက်တစ်ချက်ယမ်းလိုက်သည်။
ဝုန်း ..
သူ့လက်ချောင်းကြားမှ စည်းမျဥ်းချိန်းကြိုးများ ထွက်လာကြ၏။
" ဘုရားရေ .... "
ကြာပွင့်နီဧကရီ တုန်လှုပ်သွားရပြန်တော့သည်။
စည်းမျဥ်းချိန်းကြိုးအား သန့်စင်နိုင်သူတစ်ယောက်ကို ယခုမှ သူမဘဝ၏ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဖူးခြင်းပါပင် ..
သမိုင်းတလျှောက်တွင်လည်း ထိုသို့လုပ်နိုင်သူ ရှိသည်ဆိုသည့် မှတ်တမ်းမျိုး မတွေ့ခဲ့ဖူးပါချေ။
၎င်းက လူသားတစ်ယောက် လုပ်နိုင်သည့် ပမာဏရော ဟုတ်ပါသေးရဲ့လား ။
ထိုစဥ် လောထျန်းက သူမကိုကြည့်ရင်း ထပ်ပြောလာသည်။
" ဒါဆို... ကောင်းကင်ဘုံစင်မြင့်ကို ဆက်သန့်စင်လို့ ရပြီလား "
ကြာပွင့်နီဧကရီ နှုတ်ခမ်းမဲ့သွားတော့၏။
ယခုမှတော့ ထိုမေးခွန်းကို မေးနေစရာ လိုပါသေးရဲ့လား...
ကောင်းကင်ဘုံစင်မြင့်ကို သန့်စင်ရာ၌.. ယခုအဆင့်ကို အခက်ဆုံးဟုပြောရသည့်အကြောင်းမှာ စည်းမျဥ်းချိန်းကြိုးများက လေထုလမ်းကြောင်းအား အလျင်အမြန် ပြုပြင်လာလေ့ ရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်လည်း လေထုလမ်းကြောင်း လုံးဝပိတ်မသွားခင် ၎င်းကို တည်ငြိမ်အောင်လုပ်ရန် သူမအတွက် အချိန်အလွန်နည်းပါ၏။
ယခုတွင်ကား ထိုသို့ အလောတကြီး လုပ်နေစရာမလိုတော့ပေရာ သူမ ကြိုက်သလောက်အချိန်ယူ၍ ရသွားလေပြီ ။ အကယ်၍ သူမ အမှားလုပ်မိလျှင်ပင် အသစ်မှ ပြန်စ၍ ရပါသေးသည်။
သို့ဖြစ်ရာ.. မအောင်မြင်စရာအကြောင်း မရှိတော့ပါချေ။
" ခဏလေး... "
ကြာပွင့်နီဧကရီ ပြောပြီး နဖူးမှချွေးများကို ထပ်သုတ်၍ ဖြည်းဖြည်းချင်း အလုပ်စလိုက်သည်။
ထိုသို့လုပ်နေရင်း သူမစိတ်ထဲ အပြစ်မကင်းသလိုလည်း ခံစားလာရပါ၏။
သူမ ယနေ့ရခဲ့သော အခကြေးငွေမှာလည်း မတန်သလိုပါပင်..
သူမ ဘာကိုမှ ခက်ခက်ခဲခဲ မလုပ်ခဲ့ရဘဲ အခက်ဆုံးကိစ္စများကို လောထျန်းကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်သွားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား ။
ထိုသို့တွေးရင်း သူမ လောထျန်းဘက် ထပ်ကြည့်လိုက်မိသည်။
" ဟင်... ဘာပြဿနာရှိလို့လဲ "
၎င်းကိုမြင်သော လောထျန်းက စိုးရိမ်တကြီး မေးလာ၏။
" ဟင်... ဘာပြဿနာမှ မရှိပါဘူးရှင် "
ကြာပွင့်နီဧကရီ တဖက်သို့ ချက်ချင်းခေါင်းပြန်လှည့်သွားပြီး လုပ်စရာရှိသည်ကိုသာ အလေးနက်လုပ်နေလိုက်တော့သည်။
" အင်း.. သူများပေးတဲ့ အဖိုးအခကိုလဲ ယူထားပြီးပြီဆိုတော့ သေချာလုပ်မှဖြစ်မယ် ။ ဒီလို လေထုလမ်းကြောင်းမျိုးကို ကောင်းကောင်းအသုံးမချနိုင်ရင် နှမျောစရာကြီး "
ထိုသို့တွေးကာ သူမ သေချာအာရုံစိုက်လိုက်ပါသည်။
တစ်နာရီ ... နှစ်နာရီ ...
နောက်ဆုံး ခြောက်နာရီတိတိ ကြာသွားပြီးမှ ကြာပွင့်နီဧကရီ ရပ်လိုက်၏။
" ဟူး.... လေထုလမ်းကြောင်းတစ်ခုလုံးကို တစ်လက်မလေးတောင်မကျန်အောင် အသုံးချပြီးသွားပြီ
။ ဒီလိုအဆင့်နဲ့ ကောင်းကင်ဘုံစင်မြင့်မျိုး ရှေးခေတ်တည်းကနေ အခုထိ ဘယ်မှာမှ ရှိမှာမဟုတ်ဘူး "
သူမ ဂုဏ်ယူစွာ ဆိုသည်။
ယခုမှလည်း အပြင်ရှိသလိုခံစားရနေရသော စိတ်က ပျောက်သွားသလိုပင် ။
" မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား "
လောထျန်းက မေးလာသည်။
ကြာပွင့်နီဧကရီ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။
" ဟုတ်ကဲ့.. ပြေပါတယ် "
လောထျန်း : " နောက်လာမယ့်အဆင့်တွေမှာရော ခက်ခဲတာမျိုး ရှိသေးလား "
ကြာပွင့်နီဧကရီ အပြုံးဖြင့် ပြန်ပြောသည်။
" မရှိတော့ဘူးရှင့် "
အမှန်တွင်မူ ပြီးပြည့်စုံသော ကောင်းကင်ဘုံစင်မြင့် တစ်ခုရရန်အတွက် အခက်အခဲများစွာ ကျန်နေဆဲပင် ။
သို့သော် လောထျန်းသည် စည်းမျဥ်းချိန်းကြိုးကိုပင် စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် မောင်းထုတ်နိုင်ခဲ့သူဖြစ်ရာ .. ထိုအခက်ခဲများက ဘာမှမပြောပလောက်တော့ပေ။
" နောက်အဆင့်က ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာထဲ သွားပြီး ကောင်းကင်ဘုံစင်မြင့်ကို နေရာချဖို့ပဲ ။ အဲ့ကျရင် ပြီးသွားပြီ "
ကြာပွင့်နီဧကရီ ဆက်ပြောလိုက်သည်။
လောထျန်း၏မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွား၏။
" အဲ့လောက်ရိုးရှင်းတာလား... ဒါဆို သွားကြစို့လေ "
ထို့နောက်တွင် သူနှင့် ကြာပွင့်နီဧကရီတို့ နှစ်ယောက်သား လေထုလမ်းကြောင်းထဲ ဝင်လိုက်ကြသည်။
ဝီ ...
လေထုမငြိမ်မသက် ဖြစ်သွားပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦး လူသူကင်းမဲ့ကာ အပျက်အစီးများ ပြည့်နေသော
နေရာတစ်နေရာ၌ ပေါ်လာ၏။
လောထျန်းက ကောင်းကင်ဘုံစင်မြင့်အား ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီးနောက် ကြာပွင့်နီဧကရီဘက် လှည့်ကြည့်၍ ပြောသည်။
" ကျုပ်နဲ့လိုက်ခဲ့ "
သူ ပြောပြောဆိုဆိုပင် သူမလက်ကို ကောက်ကိုင်ကာ နေရာမှ တည်နေရာရွှေ့ပြောင်း ပျောက်ကွယ်သွားပါသည်။
နာရီဝက်ခန့် ကြာသွားပြီးနောက် ...
" ရှင် တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခဲ့တဲ့ အကွာအဝေးက အနည်းဆုံး မိုင်ပေါင်း သန်းဆယ်ချီ ရှိမယ်မလား "
ကြာပွင့်နီဧကရီက လောထျန်းအား ဇဝေဇဝါ မျက်လုံးများဖြင့်ကြည့်ရင်း မေးလာသည်။
လောထျန်း မျက်နှာရဲသွားပြီး ရှက်နေပုံဖြင့် ပြန်ပြော၏။
" အင်း.. အဲ့လောက်ရှိမလား.. .. "
အမှန်တွင်မူ... သူ လမ်းထပ်ပျောက်နေသည်ဟု ပြောရန် ရှက်နေခြင်းပါပင် ..
" ဟိုနားလေးမှာ ဂိုဏ်းကြီးကြီးတစ်ခု ရှိတယ်နဲ့တူတယ် ။ သူတို့ဆီမှာတော့ တည်နေရာရွှေ့ပြောင်း အစီအမံ ရှိလောက်မှာ "
ကြာပွင့်နီဧကရီက ၎င်းကို သိသည့်တိုင် ထုတ်မပြောဘဲ စကားလမ်းလွှဲလိုက်သည်။
လောထျန်း၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွား၏။
" ကောင်းပြီဗျာ "
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူတို့နှစ်ယောက်သား အဆိုပါဂိုဏ်း ရှိသည့်နေရာသို့ ပျံသန်းသွားလိုက်ကြသည်။
ထိုစဥ် ဂိုဏ်း၏ အတွင်းဘက်၌ . .
" ဟင် ... အစွမ်းထက်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ကျူးကျော်နေတယ်ဟေ့ ။ အကာအကွယ်အစီအမံကို အသက်သွင်းလိုက်တော့ "
ဂိတ်ဝရှေ့တွင် ရှိနေသော အဘိုးအိုတစ်ယောက်က လောထျန်းတို့ ပျံသန်းလာသည်ကို မြင်သည်နှင့်
ကြောက်လန့်တကြား အော်လိုက်သည်။
ဝီ ...
အကာအကွယ်အစီအမံတစ်ခု အသက်ဝင်လာပြီး ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွား၏ ။
အဘိုးအို စိတ်အေးသွားဟန်ဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
" ဒီ အဆင့်ရှစ် အစီအမံနဲ့ဆိုရင် အဆုံးအစမဲ့အဆင့်က အစွမ်းထက်ကျင့်ကြံသူတောင် ဂိုဏ်းထဲခြေချနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး "
သူ ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ ပြောလိုက်သည်။
ထိုစဥ် တဖက်မှ လောထျန်းမှာ ပျံသန်းလာရင်း ဟိုဟိုဒီဒီ ငေးကြည့်နေ၏။
" ငါ ထွက်သွားတဲ့ တစ်လလောက်အတွင်းမှာ ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာက ဘာမှမပြောင်းလဲပါလား "
သူ အပြုံးဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။
ထိုစဥ်မှာပင် သူ့ရှေ့မှ အကာအကွယ်အစီအမံ
အသက်ဝင်လာ၏။
" သတိထား... "
၎င်းကိုမြင်သော ကြာပွင့်နီဧကရီက အလန့်တကြား အော်ပြောလိုက်သည်။
" ဟင် ... "
လောထျန်း ခေတ္တမျှ မှင်သက်သွားသည့်အတွက် မည်သို့မှ မတုန့်ပြန်လိုက်မိဘဲ .. သူ့ကိုယ်က ရှေ့မှ အစီအမံနှင့် ဝင်တိုက်မိသွားတော့သည်။
" အဲ့ကောင်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို သုံးပြီးတော့တောင် အကာအကွယ်အစီအမံကို ဝင်တိုက်နေတာပဲ ။ သေချင်နေတာလား မသိပါဘူး "
ဂိတ်တံခါးအတွင်းဘက်မှ အဘိုးအို မျက်မှောင်ကြုံ့သွားသည်။
သို့သော်.. ထိုစဥ်မှာပင်..
ဝုန်း ...
အစီအမံက အသံကျယ်တစ်သံနှင့်အတူ ပြိုကွဲသွား
တော့၏။
" ဘယ်လိုဖြစ်ပြီးတော့.... "
အဘိုးအို အလွန်ကြောက်ရွံ့ တုန်လှုပ်သွားကာ နောက်သို့ တစ်လှမ်းပြီးတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်သည်။
ထိုလူက အစီအမံကို ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့်ဝင်တိုက်ပြီး ဖြိုခွဲခဲ့သတဲ့လား ...
၎င်းက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်ပါသလဲ ....
ထိုကောင်က ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်နေပါသလဲ...
ကမ္ဘာပေါ်မှ မသေမျိုးတစ်ယောက်ပေလား...
ထိုတခဏ၌ သူ့တစ်ကိုယ်လုံး အေးစက်တောင့်တင်းသွားသလိုပါပင် ..
" ဟင်... ခုနက ဘာဖြစ်သွားတာလဲ "
ထိုစဥ် လောထျန်းက ဘေးဘီသို့ ဟိုဟိုဒီဒီကြည့်ရင်း မေးလာသည် ။
သို့သော် လက်ရှိ သူ့ဘေးပတ်လည်၌ ဘာမှ ရှိမနေပါ ။
တဖက်မှ ကြာပွင့်နီဧကရီမှာလည်း ဆွံ့အမှင်သက်လျက် ....
" ဒီလူက ငါ့အတွက် တကယ်ကြီး လက်တုန့်ပြန်ပေးနိုင်ပါ့မလား ။ သူ့ကိုကြည့်ရတာ သိပ်အားကိုးလို့လဲ ရမယ့်ပုံမပေါ်ဘူး ... "
သူမ တွေးမိလိုက်သည်။
ထိုစဥ်တွင်..
ဝှစ် .. ဝှစ် ... ဝှစ် ...
ဂိုဏ်းထဲမှ အစွမ်းထက်ကျင့်ကြံသူ လေး၊ငါးဆယ်လောက် ထွက်လာကာ လောထျန်းနှင့် ကြာပွင့်နီဧကရီတို့ရှေ့မှ ပိတ်လာပါ၏။
" မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ ၊ ဘာကြောင့်မို့ ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ အကာအကွယ်အစီအမံကို ဖျက်ဆီးလိုက်ရ
တာလဲ "
တောင်တံခါးဝကို စောင့်ကြပ်နေသော အဘိုးအိုက ဝမ်းနည်းမှုတစ်ဝက် ၊ ဒေါသတစ်ဝက် ရောထွေးနေသည့် မျက်နှာထားဖြင့် မေးလိုက်သည်။
ထို အကာအကွယ်အစီအမံကို လုပ်ရန် သူတို့ အကုန်အကျများစွာ ခံခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား ။
သူတို့ဂိုဏ်း၏ အားကိုးအားထား အပြုရဆုံးသော အရာတစ်ခုက ယခု.. ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရလေပြီ ။
အဘိုးအို၏စကားကို ကြားသောအခါ လောထျန်း အံ့အားသင့်သွားပြီးမှ ရှက်နေသည့် မျက်နှာထားဖြင့် ပြန်ပြော၏။
" ဟင်.. ကျုပ် ခင်ဗျားတို့ဂိုဏ်းရဲ့ အကာအကွယ်အစီအမံကို ဖျက်ဆီးလိုက်မိတာလား။ စိတ်မရှိပါနဲ့ဗျာ.. ကျုပ် တမင်ရည်ရွယ်တာ မဟုတ်ပါဘူး ။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အကာအကွယ်အစီအမံက အားပျော့လွန်းနေတော့... "
တဖက်မှ အဘိုးအိုမှာ သွေးအန်တော့မလိုပင် ဖြစ်သွားသည်။
တဖက်လူက သူတို့ဂိုဏ်း၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး အကာအကွယ်အစီအမံအား ဖျက်ဆီးမိခဲ့သည်ကိုပင် မသိဘူးတဲ့လား...
ထိုမျှမကသေးဘဲ.. သူတို့အစီအမံက အားပျော့လွန်းသည်ဟုပင် ပြောနေပါသေးသည်။
ရှက်စရာ ကောင်းလှပါတကား...
ထိုစဥ် အဘိုးအိုနောက်မှ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ကြာပွင့်နီဧကရီကို လက်ညိုးထိုးရင်း တုန်တုန်ယင်ယင် ပြောလာ၏။
" ရှင်... ရှင်က ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာက မဟုတ်ဘူး "