အခန်း (၄၃၂+၄၃၃)

Chapter 432

ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲ

မိုးခြိမ်းသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကောင်းကင်၌ အမှောင်ထုလွှမ်းမိုးလျက်ရှိပြီး ဝင်ရိုးစွန်းရေခဲလေပွေ၏ ဗဟိုချက်မှ ပြင်းထန်သော လျှပ်စီးကြောင်းများသည် တဖျတ်ဖျတ်လက်လျက်ရှိသည်။ ငွေရောင်လျှပ်စီးများသည် မုန်တိုင်းထန်သော ကောင်းကင်သည် ကမ္ဘာမြေကို ဝါးမျိုရန် ဆင်းသက်လာသော ဧရာမသားရဲကြီးအလားပင်၊၊

ဆီးနှင်းမုန်တိုင်းသည် တဝူးဝူးအော်ဟစ်နေ၏။ ရေခဲပွင့်များသည် သံမဏိဖြင့် အားဖြည့်ထားသော ကွန်ကရစ်ကိုပင် အေးခဲစေသည်။ ပြင်းထန်သော လေတိုက်နှုန်းအောက်တွင် အဆောက်အအုံများမှ ရေခဲချောင်းများသည် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နေသည့် လှံများသဖွယ် အလျားလိုက် ဖြစ်ပေါ်နေ၏။

ထိုသို့သော အလွန်အမင်း ပြင်းထန်သည့် ရာသီဥတု အခြေအနေများတွင် အအေးဒဏ်ခံဝတ်စုံများ ရှိသော်လည်း သာမန်လူများသည် အပြင်ဘက်တွင် အသက်ရှင်ရပ်တည်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ဝူး ဗရူး~

စီလန်မြို့၏ အဝေးလွင်ပြင်တစ်နေရာတွင် စစ်ဘက်သုံး ဝင်ရိုးစွန်းယာဉ်များ တစ်ဒါဇင်ကျော်ပါဝင်သည့် ယာဉ်တန်းတစ်ခုသည် အရှိန်ပြင်းစွာ မောင်းနှင်နေ၏။ အထူးတိုက်ခိုက်ရေးယာဉ်များနှင့် သေးငယ်သော ဝေဟင်မောင်းသူမဲ့လေယာဉ်များသည် ရွေ့လျားသိပ္ပံသုတေသနဓာတ်ခွဲခန်းကို ကာကွယ်ရန် အနီးကပ်လိုက်ပါနေကြသည်။

ထရပ်ကားတစ်စီး၏ အတွင်း၌ ကျဉ်းမြောင်းသော ယာဉ်ခန်းသည် ပစ္စည်းကိရိယာများဖြင့် ပြည့်ကျပ်နေပြီး ကွန်ပျူတာဖန်သားပြင်များပေါ်တွင် အချက်အလက်များသည် အဆက်မပြတ် စီးဆင်းနေသည်။ ဝေ့ကီရှုသည် စုံစမ်းရေးတပ်ဖွဲ့ မှ ထုတ်ပေးထားသော ကာကွယ်ရေးဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်လျက် ထောင့်တစ်နေရာတွင် ထိုင်နေသည်။

ယုဟန်သည် သူ၏ ဘေးရှိ ကွန်ပျူတာကို လက်ဖြင့် ခေါက်ကာ အချက်အလက် အမျိုးမျိုးကို ထုတ်ကြည့်နေသည်။

“ဝေဟင် ကင်းလှည့်တပ်ဖွဲ့က မှတ်သားခံလိုက်ရတယ်—ဒါက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သီအိုရီမှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြနေတယ်”

ဝေ့ကီရှုက သူ၏ ညစ်ပေနေသော အနက်ရောင်မျက်မှန်ကို ချွတ်လိုက်ပြီး အကျီလက်၏ သန့်ရှင်းသောအပိုင်းဖြင့် သုတ်လိုက်သည်။

“အဲဒီမွန်းစတားတွေက အမိန့်တစ်ခုရထားလို့… ကျွန်တော်တို့အပေါ် အမှောင် အမှတ်သားကို တမင်မသုံးဘဲ နေကြတာပဲ”

“ဘာဖြစ်လို့… သူတို့က ငါတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို အာရုံခံမိနေရတာလဲ”

အကြီးတန်း သုတေသီတစ်ဦးက ရှုပ်ထွေးစွာ မေးသည်။

“တကယ်ပဲ အဲဒါက မှန်တယ်ဆိုရင် ဒါက ကျွန်တော်တို့ မှန်ကန်တဲ့ လမ်းကြောင်းပေါ်မှာ ရှိနေတာကို အတည်ပြုတယ်—Bomfire—မဟုတ်ဘူး အမှောင် အမှတ်သားက တကယ်ရှိတာပဲ မဟုတ်လား”

အခြားအမျိုးသမီးသုတေသီတစ်ဦးက ထပ်ပြောသည်။

“ပါမောက္ခယု… ကျနော် သိချင်တာက” ဝေ့ကီရှုသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စွာဖြင့် သူ၏ နားထင်များကို ပွတ်သပ်ရင်း တီးတိုးပြောသည်။

“သူတို့က အဲဒီ ဧရာမပိုးကောင်ဆီကို သတင်းစကားကို ဘယ်လိုပေးပို့ခဲ့တာလဲ… နောက်ပြီး အဲဒါက ဓာတ်ခွဲခန်း အဆောက်အအုံကို အတိကျ ဘယ်လိုတိုက်ခိုက်ခဲ့တာလဲ”

ရက်များစွာ အနားမယူရခြင်းကြောင့်လား…. ယခုအခါ သူသည် မျက်စိမှိတ်လိုက်တိုင်း သူ၏ သေဆုံးသွားသော လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ၏ မျက်နှာများကို မြင်ယောင်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ တိတ်ဆိတ်ပြီး အရှုံးပေးလိုက်ရသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုသည် ထွက်ပေါ်နေသည်။

“ကျွန်မ ထင်တာတော့ သွေးကပ်ဘေးပန်းက သော့ချက် ဖြစ်နိုင်တယ်” တင်းကျန်းရီက ပြောသည်။

သူမသည် လင်းရှန်နှင့် စကားပြောပြီးကာစ ဖြစ်ပြီး စိုက်ပျိုးထားသည့် အလုံပိတ်မှန်ခန်းဘေးတွင် ရပ်နေသည်။ ပန်းပင်နက်သည် အိပ်ပျော်နေ၏။ သူမသည် ၎င်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း ဆက်ပြောသည်။

“ပါမောက္ခကောင်း၏ စမ်းသပ်မှုကြောင့် သွေးကပ်ဘေးရဲ့ တည်ရှိမှုကို နှင်းတစ္ဆေတွေကို အာရုံခံမိသွားတာဖြစ်နိုင်တယ်။ ရူးသွပ်စွာ တုံ့ပြန်ခြင်းက ရောဂါလက္ခဏာတစ်ခုဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒီထူးဆန်းတဲ့သတ္တဝါတွေမှာ သတင်းအချက်အလက်တွေကို ပို့လွှတ်နိုင်တဲ့ ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းတွေ ရှိနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်—ကျွန်မတို့က အဲဒါတွေကို ရှာဖွေနိုင်ခြင်း မရှိသေးတာပဲ ဖြစ်မယ်”

“မင်း ဆိုလိုတာက စမ်းသပ်ခံ အမှတ် (၁၃) က သူရဲ့ ကိုယ်လက်အင်္ဂါတွေကို ကိုက်ဖြတ်ပြီး ရူးသွပ်သွားတာဟာ ဆက်သွယ်ရေးပုံစံတစ်ခုလို့ ထင်တာလား” ယုဟန်သည် စာရိုက်ခြင်းကို ရပ်ပြီး သူမကို မော့ကြည့်သည်။

တင်းကျန်းရီသည် သူမ၏ ကုတ်အင်္ကျီအိတ်ထဲသို့ လက်ကို ထိုးထည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ နာရီကို အေးဆေးစွာ စစ်ဆေးလိုက်သည်။

“ဒီထက် ပိုကောင်းတဲ့ ရှင်းပြချက် မရှိသေးဘူး”

“ကျွန်တော် အဲဒါကို မယုံဘူး” ဝေ့ကီရှုက မျက်မှန်ကို ပြန်တပ်လိုက်ပြီး သူ့အသံက ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည်။

“ပထမပြဿနာက—မြို့ထဲမှာ အမှတ်အသားတွေ မရှိဘူး။ နှင်းတစ္ဆေတွေနဲ့ နှင်းမွန်းစတားမိစ္ဆာတွေကို အမှတ်သားမလုပ်ဖို့ အမိန့်ပေးထားတာဆိုရင် ‘တိတ်ဆိတ်သောည’ သီအိုရီအရ စီလန်မြို့ကို တိုက်ခိုက်နေတာတွေ မရှိသင့်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ နေ့တိုင်း မွန်းစတားဒီရေလှိုင်းတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ခံနေရတုန်းပဲလေ”

“ဒုတိယ ပြဿနာက—သူတို့က ထောက်လှမ်းခြင်းကို ရှောင်ရှားနေတာ ဆိုရင် ဘာလို့ ဝေဟင်ကင်းလှည့်တပ်ဖွဲ့က အဆင့် (၅) အမှတ်အသားကို ဘာလို့ ရုတ်တရက် ရလိုက်တာလဲ… ဒါက ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား”

ယာဉ်အတွင်းတွင် တိတ်ဆိတ်သွား၏။ အပြင်ဘက်တွင် ဝင်ရိုးစွန်းယာဉ်သည် နှင်းနှင့် ရေခဲပြင်ကို ဖြတ်ကျော်စဉ် တကျွီကျွီ မြည်နေသည်။ ဓာတ်ခွဲခန်းသည် အနိမ့်အမြင့်အတက်အကျတိုင်းတွင် အနည်းငယ် လှုပ်ခါနေပြီး အတွင်းရှိ ပစ္စည်းကိရိယာများသည် စည်းချက်အတိုင်း ရိုက်သံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

သုတေသီများသည် နက်ရှိုင်းစွာ မျက်မှောင်ကြုတ်နေကြသည်။ အမှောင်ထု ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ယာဉ်အတွင်း၌ ကြီးထွားလာသော ထိတ်လန့်မှု ခံစားချက်များနှင့် ပြည့်နှက်လာသည်။

ထို့နောက် တင်းကျန်းရီသည် ယုဟန်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

“ကျွန်မ အင်ပါယာအဖွဲ့ရဲ့ အစောပိုင်း သီအိုရီကို မှတ်မိသေးတယ်… အဆင့်မြင့်-ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါတွေက အဆင့်နိမ့်-ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါတွေကို အမိန့်ပေးနိုင်တယ် မဟုတ်လား”

“မှန်ပါတယ်” ယုဟန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ဒါဆို ကျွန်မတို့ ယူဆကြည့်ရအောင်”

သူမက ဆက်ပြောသည်။

“လက်ရှိ စီလန်မြို့အပေါ်မှာ S-Class ထူးဆန်းသတ္တဝါတစ်ကောင် ဝဲပျံနေတယ်ဆိုပါစို့… အဲဒါက မွန်းစတားဒီရေလှိုင်းကို အမှောင်အမှတ်သားကို မသုံးဖို့ အမိန့်ထုတ်ထားနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီသတ္တဝါက စီလန်မြို့ကို အချိန်အတော်ကြာကတည်းက ရှာတွေ့ခဲ့ပြီး ဖြစ်နိုင်တယ်—ဒါမှမဟုတ် အနီးအနားမှာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်—အခုတော့ အဲဒါက တိုက်ခိုက်မှုကို ဦးဆောင်နေတာပဲ… အခုယူဆချက်က ဆက်စပ်မှုရှိရဲ့လား”

ယုဟန်နှင့် ဝေ့ကီရှုတို့သည် အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။

“ဒါဆို... ခဗျား ပြောနေတာက ဒီကိစ္စတစ်ခုလုံးက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သုတေသနကို ရပ်တန့်ဖို့အတွက်လား” ဝေ့ကီရှုက သံသယဖြင့် မေးသည်။

“အရမ်းကြီး ဝေးလွန်းနေတယ်လို့ ထင်တယ်။ ကျွန်တော်ဆိုလိုတာက မြို့ပြင်က လူတွေကို အမှတ်အသားတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စမ်းသပ်မှုတွေကို အဲဒီနည်းနဲ့ ရှုပ်ထွေးအောင် လုပ်တာက ပိုပြီး ရိုးရှင်းမနေဘူးလား”

“အတိကျပဲ” ဝေ့ကီရှု မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

“ပါမောက္ခကောင်းရဲ့ စမ်းသပ်မှုက သွေးကပ်ဘေးပန်းကို ဖော်ထုတ်မိတာဆိုရင်… ဘာလို့ အဲဒီမတိုင်ခင် မြို့ထဲမှာ အမှတ်အသားတွေ လုံးဝမရှိခဲ့တာလဲ… ခဗျား ပြောနေတာက ဒီသတ္တဝါတွေဟာ အနာဂတ်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်ပြီး ကျွန်တော်တို့က အမှောင်အမှတ်သားကို သုတေသနလုပ်နေတာကို ကြိုသိနေခဲ့တာလား”

“ဒါပေမယ့်” သူက တီးတိုးပြောသည်။

“အပင်တစ်ပင်တည်းက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လေ့လာမှုတစ်ခုလုံးကို ဖော်ထုတ်မိလိုက်တယ်ဆိုတဲ့ အယူအဆက... ယုံဖို့ ခက်တယ်”

“ဒါမှမဟုတ် ဖြစ်နိုင်တာက” ယုဟန်က အကြံပြုသည်။

“မွန်းစတားတွေက သွေးကပ်ဘေးပန်းကို ခိုးယူချင်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ငါတို့ အတွေးလွန်ပြီး စဉ်းစားနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ အဲဒါ ဘယ်လောက် ရှားပါးတယ် နောက်ပြီး ထူးခြားတဲ့ ဂုဏ်သတ္တိတွေ ရှိတယ်ဆိုတာကို ကြည့်ရင် အဲဒါဟာ လူသားတွေနဲ့ ဒီ ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါတွေ နှစ်ဦးစလုံးအတွက် တန်ဖိုးရှိတယ်”

တင်းကျန်းရီ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

သူမသည် ကြည်လင်သော မှန်ခန်းအတွင်းရှိ ပန်းပင်နက်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူမ၏ အတွေးများမှာ ရှုပ်ထွေးနေ၏။ သို့သော်—ရုတ်တရက်—ဆန်းသစ်သောအတွေးခေါ်တစ်မျိုးက သူမထံ ရောက်လာသည်။

ဖြစ်နိုင်တာက... သိပ္ပံနည်းကျ မစဉ်းစားနဲ့...

ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့... စွမ်းရည်ကို သုံးလိုက်ရင်ရော…

ထိုအတွေးသည် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အမြစ်တွယ်လာပြီး လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်လာသည်။ ပြဿနာများကို ဆင်ခြင်တုံတရားနှင့် သီအိုရီဖြင့် အမြဲချဉ်းကပ်ခဲ့သူတစ်ဦးအနေဖြင့် ထိုအရာက ပုံမှန်မဟုတ်ဘူးလို့ ခံစားနေရသည်။ သို့သော်—သူမသည် လက်လှမ်းပြီး သူမ၏ ဆံပင်ထဲတွင် ဝှက်ထားသော သေးငယ်သော အစိမ်းရောင်အပင်ငယ်ကို ညင်သာစွာ ထိလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်သူငယ်အိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

သူမသည် သူမ၏ အသက်ရှူခြင်းကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး သွေးကပ်ဘေးပန်းပေါ်တွင် အာရုံစူးစိုက်လိုက်သည်။ သူမ၏ အပင်အမျိုးအစား စွမ်းရည်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် မမြင်ရသော အပင်ဆွဲငင်အား စွမ်းအင်တစ်ခုသည် သူမ၏ မျက်လုံးများမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သွေးကပ်ဘေးပန်းကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။

Chapter 433

ပြင်းထန်သောတိုက်ပွဲ ၂

အချိန် ၁၈:၁၉၊၊

ညလမ်းလျှောက်သူများ၏ စောင့်ကြည့်မှုအရ အမှောင်ထု ကျရောက်ရန် တစ်မိနစ်သာ လိုတော့သည်။

ဓာတ်ခွဲခန်းယာဉ်အတွင်း၌ ဝေ့ကီရှုသည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် သူ၏ နာရီကို လှမ်းကြည့်သည်။

“မိုးချုပ်ခါနီးပြီ။ မနက်ဖြန် မြို့ထဲက လူတွေကို ရွှေ့ပြောင်းဖို့ စီစဉ်ထားတာ။ ဒီလို ဖြစ်လာမယ်လို့ ဘယ်သူသိခဲ့မှာလဲ...”

“ပါမောက္ခတင်း အဆင့် (၅) အမှတ်အသားက သူတို့ အာရုံခံမိတယ်ဆိုတဲ့ လက္ခဏာလို့ မင်း ထင်လား—"

သူသည် စကားတစ်ဝက်၌ ရပ်တန့်သွားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တင်းကျန်းရီသည် ပန်းဘေးတွင် လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ ရပ်နေသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များသည် လုံးဝ အဖြူရောင်ဖြစ်နေသည်—အနက်ရောင် လုံးဝမရှိတော့ပဲ— ပိုပြီး ထိတ်လန့်စရာကောင်းတာက သွေးကပ်ဘေးပန်းသည် တဖန် ပြန်လည်တောက်ပလာသည်... ထူးဆန်းသော အနီရောင်အလင်းဖြင့် စည်းချက်ညီစွာ လှုပ်ရှားနေသည်။

“ပါမောက္ခတင်း”

ဝေ့ကီရှု စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ လူတိုင်းသည် ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲကြောင့် ကြက်သေသေ သွားကြသည်။

သူမကို စစ်ဆေးရန် အလျင်အမြန်သွားနေစဉ် ယာဉ်တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။ အဝေးမြေအောက်ထဲမှ အရာဝတ္ထု ကြီးကြီးမားမားတစ်ခုသည် လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာနေသည်။ ဘယ်ညာနှစ်ဖက်ရှိ အဆောက်အအုံများသည် တုန်ခါသွားပြီး ရေခဲများနှင့် နှင်းများသည် ပြုတ်ကျလာသည်။

ရှောင်ဟယ်သည် ခရီးသည်ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်နေပြီး ကိရိယာများကို လှမ်းကြည့်သည်။ အချက်ပေးသံသည် ကျယ်လောင်စွာ မြည်နေသည်။

“လာနေပြီ… အရှိန်မြှင့်တော့”

အချိန် ၁၈:၂၀၊၊

ကောင်းကင်သည် တစ်ခဏချင်းအတွင်း အနက်ရောင်ဖြစ်သွားသည်။ လေသည် တဝူးဝူး အော်ဟစ်နေသည်။ ဆီးနှင်းမုန်တိုင်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီးသား သုတေသနယာဉ်တန်းသည်—နှင်းများထဲတွင် မမြင်ရလုနီးပါး—ရုတ်တရက် မှောင်မည်းနေသော အမှောင်ထုထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်။

ဝုန်း

အမှောင်ထု ကျရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မြေကြီးကို တုန်ခါစေသောအသံတစ်ခုသည် ယာဉ်တန်း၏ နောက်ဘက်မှ ပေါ်ထွက်လာသည်။ မှန်များ ကွဲကြေသွားသည်။ ဧရာမ တွင်းနက်ပိုးကောင်တစ်ကောင်သည် မြေအောက်မှ ပေါ်ထွက်လာပြီး နောက်ဆုံးမှ ယာဉ်နှစ်စီးကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် မျိုချလိုက်သည်—အနီးအနားရှိ မြင့်မားသော အဆောက်အအုံများကို စက္ကူတစ်ရွက်အလား ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သည်။

မြေကြီးသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။ ဆူမာမီတစ်ခုအလား ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ဖွယ် လှိုင်းလုံးများသည် ယာဉ်တန်းတစ်ခုလုံးကို မှောက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားစေသည်။

ဖျစ် ဖျစ်~ ဝုန်း ဝုန်း

ကွန်ကရစ်များ ပေါက်ကွဲသွားသည်။ သံမဏိတန်းများ ကျိုးပဲ့သွားသည်။ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ဖွယ် လှိုင်းလုံးများသည် မက်ဂါတန်ဗုံး တစ်လုံးကဲ့သို့ အပြင်ဘက်သို့ လှိုင်းထသွားပြီး စီလန်မြို့တစ်ဝှမ်းရှိ လူပေါင်းထောင်ချီ၏ ဝိညာဉ်များကို တုန်လှုပ်စေလေသည်။

“ပိုးကောင်ကြီး ရောက်လာပြီ”

ယာဉ်ကို မှောက်လုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သော်လည်း ရှောင်ဟယ်က ချက်ချင်းသတင်းပို့လိုက်သည်၊၊

“ယာဉ်တန်းကို လှည့်ကြ—မြို့ကို ပတ်ပြီး သွားမယ်”

ဓာတ်ခွဲခန်းယာဉ်အတွင်း၌ ဝေ့ကီရှုသည်—တင်းကျန်းရီ အနီးသို့ ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေစဉ်—တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် မျက်နှာကျက်သို့ ပစ်တင်ခံရပြီးနောက် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

အခြားသူများသည်လည်း ထူးမခြားနားပင်၊၊ ပစ္စည်းကိရိယာများသည် ကွဲကြေပြီး နေရာအနှံ့ လျှောကျသွားသည်။ လူတိုင်းသည် လေတိုက်ခတ်သော အဝတ်စများကဲ့သို့ လွင့်စင်သွားသည်။

ဝေ့ကီရှုသည် နာကျင်မှုကို လျစ်လျူရှုပြီး တွားသွားကာ ထလာသည်—သို့သော် တင်းကျန်းရီသည် ထိုအတိုင်းရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများက အဖြူရောင်တောက်ပနေကာ သွေးကပ်ဘေးပန်းကို တည့်တည့်စိုက်ကြည့်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူမ၏ နားများသည် တဝီဝီ မြည်နေသည်။ အခြားသူများအားလုံး သူမ၏ အမြင်အာရုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူမရှေ့တွင် သွေးကပ်ဘေးပန်း၏ အလင်းရောင်မှ သွေးရောင်လှိုင်းလုံးများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူမ၏ မျက်သူငယ်အိမ်များက ပြိုကွဲနေသော အာရုံခံစားမှုကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေသည်။

ဖြူဖျော့ဖျော့မျက်လုံးထောင်ပေါင်းများစွာသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ဧရာမမျက်လုံးကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားကြသည်။ သွေးကြောတစ်သျှူးများသည် မျက်လုံးတစ်လုံးချင်းစီကို ပျားအုံကဲ့သို့ အကျိချွဲများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော နှင်းတစ္ဆေများနှင့် နှင်းမွန်းစတားများသည် အနက်ရောင်ဒီရေများကဲ့သို့ လူးလွန့်နေကြပြီး ၎င်းတို့၏ ခြေလက်များသည် မျက်လုံးနှင့် ပေါင်းစပ်ထားသော သွေးကြောများအဖြစ် ကွေးညွှတ်နေကြသည်။

ဝင်ရိုးစွန်း တွင်းနက်အက်ကြောင်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ စိုစွတ်ပြီး ဖျစ်ညှစ်သံများ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်—တစ်ခုခု တွားသွားနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရေခဲနေသော လက်တံများနှင့် ပုပ်နေသော အသားအိတ်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ မရေတွက်နိုင်အောင် ထူးဆန်းသည့် သတ္တဝါများ၏ အော်ဟစ်သံများ ပဲ့တင်ထပ်နေခြင်းကြောင့် တင်းကျန်းရီ ၏ နားစည်များ ပေါက်ပြဲသွားသည်။

သူမ မြင်လိုက်ရသည်။

မွန်းစတားတစ်ကောင်သည်—ဆီးနှင်းမုန်တိုင်း၏ အပေါ်တွင် မြင့်မားစွာ ဝဲပျံနေသည်—ဖန်းလန်တောင်အောက်ရှိ စီလန်မြို့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

တစ်ခဏတာမျှ သူမသည် အနန္တရေခဲပြင်နှင့် ထိတ်လန့်ဖွယ် အာကာသထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် Warhawk-Class ဝေဟင်တိုက်ခိုက်ရေးယာဉ်ခြောက်စီးသည် မြောက်ဘက် မြို့ရိုးအပေါ်တွင် ပေရာနှင့်ချီသော အမြင့်တွင် ပုံစံတစ်ခုဖြင့် လေထဲသို့ တက်လာသည်။

ချွင် ချွင်

တိုက်ခိုက်ရေးယာဉ်များ၏ ဒုံးကျည်ခန်းများသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်လာပြီး ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲအားဖြင့် တိုက်ချင်းပစ်ဒုံးကျည် အများအပြားကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တိုက်ခိုက်ရေးယာဉ်တွင် တပ်ဆင်ထားသော I-17 Multi-Leaf ပလာစမာ အမြောက်များသည် အားသွင်းခြင်း စတင်ကာ လျှပ်စီးကြောင်းများသည် ၎င်းတို့၏ ပြောင်းထိပ်ဖျားများတွင် စုစည်းလာသည်။

ဘွန်း ဘွန်း

အပြာရောင် ပလာစမာ စီးကြောင်း ၁၂ခု သည် တစ်ခုချင်းစီ၌ အပူချိန်သန်းပေါင်းများစွာရှိပြီး ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းလာသည်။ ၎င်းတို့သည် အတောင်ပံပါသော မွန်းစတားများအလယ်၌ စူးရှစွာ တောက်လောင်လျက် ပေါက်ကွဲကာ အပူလွန်ကဲသော အပြာရောင် မီးရှူးမီးပန်းများကဲ့သို့ ပွင့်လန်းလာသည်။ တစ်ခဏချင်းအတွင်း မွန်းစတားအုပ်ကြီးသည် အစုအဝေးလိုက် အရည်ပျော် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ၎င်းတို့၏ အရိုးများကိုပင် အလွန်ပူပြင်းသော ပလာစမာက မီးရှို့ပစ်လိုက်ကာ ပေါက်ကွဲမှုများသည် မီးလှိုင်းလုံးများအဖြစ် ပြန့်နှံ့သွားသည်။

“တပ်ရင်း (၁) (၂) (၄)—နေရာယူထား… သူတို့ ပိုနီးလာတဲ့အထိ စောင့်ပြီး ပစ်ကြ… မီကာယူနစ်တွေ ရှေ့တန်းကို ပုံစံဖွဲ့ပြီး ထွက်ကြ”

ဟီကျန်းသည် မွန်းစတားအုပ်ကြီးက မြေပြင်နှင့် ကောင်းကင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ရေလွှမ်းမိုးမှုတစ်ခုအလား တိုးဝင်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း မတုန်မလှုပ် အေးဆေးစွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“ဦးစားပေးပစ်အားကို ဝေဟင်ပစ်မှတ်တွေဆီ ပြောင်း… မြေပြင်မှာ—ဗို့အားမြင့် အိုင်းယွန်း နံရံတွေကိုဖွင့်…. သားရဲတွေကို ငါတို့စီ တိုးဝင်လာခွင့်ပေးလိုက်—သူတို့နဲ့ ငါတို့ရဲ့ နျူကလီးယားစွမ်းအင်က ဘယ်ဟာက အရင် အရှုံးပေးမလဲ ကြည့်ကြတာပေါ့”

ဘန်း ဘန်း ဘန်း

ထူထပ်စွာ စီထားသော Great Wall-50 သံလိုက်အမြောက်များသည် တဖန် ပြန်လည် ဟိန်းဟောက်လာပြီး ၎င်းတို့၏ ၃၀၀ မီလီမီတာ စွမ်းအင်များက ကာဗွန်အခြေခံသက်ရှိများကို သေးငယ်သောအမှုန်များအဖြစ် ကောင်းကင်၌ ပေါက်ကွဲထွက်သွားစေသည်။ ထိချက်တိုင်းတွင် အသားများနှင့် သွေးများကို မိုးရွာသကဲ့သို့ ကျလာစေသည်။ လွဲချော်သွားသော ကျည်များသည် နှင်းပြင်ကို ထိမှန်ပြီး ဧရာမပေါက်ကွဲမှုများဖြစ်ပေါ်ကာ တစ်ချက်စီတိုင်းသည် နှင်းတစ္ဆေ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ သို့မဟုတ် ရာပေါင်းများစွာကို သုတ်သင်နိုင်စွမ်းရှိပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးလောင်နေသောကျင်းများကို ချန်ထားခဲ့သည်။

ဝှီး ဝှီး ဝှီး—

ကီလိုမီတာပေါင်းများ ကျယ်ပြန့်သော နှင်းပြင်တစ်ခုလုံးသည် အနက်ရောင် ဖြစ်နေပြီး လှိုင်းထနေသော မွန်းစတားဒီရေလှိုင်းများသည် သေစေနိုင်သော ရွှံ့နွံစီးကြောင်းကဲ့သို့ ရှေ့သို့ တိုးဝင်နေသည်။ စုံစမ်းရေးတပ်ဖွဲ့မှ စစ်သားများသည် လေတိုက်သံများ… သတ္တဝါများ၏ အော်သံများနှင့် အထက်မှ မိုးခြိမ်းသံများဖြင့် ဆူပွက်နေခြင်းမှလွဲ၍ ဘာမျှ မကြားရတောပေ။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအကြား ကမ္ဘာသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စစ်မြေပြင်ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် မြို့၏ အရှေ့ဘက်တောင်ကြားနှင့် တောင်ဘက်ရှိ ရေခဲနေသောမြစ်တို့သည် ကောင်းကင်ကိုပင် တုန်ခါသွားစေသော အမြောက်ဆန်များဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

စီလန်မြို့အတွင်း၌ လေထုသည် တင်းမာမှုဖြင့် လေးလံနေသည်၊၊ တွင်းနက်ပိုးကောင် တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်နေသော တွင်းပေါက်မှ နှင်းတစ္ဆေများနှင့် နှင်းမွန်းစတားများသည် မရေတွက်နိုင်အောင် ထွက်ပေါ်လာပြီး လမ်းမများနှင့် လမ်းကြားတိုင်းသို့ လွှမ်းခြုံဝင်ရောက်လာသည်။

“ပင်ကျန်းလမ်း၊ အနာဂတ်လမ်း ၊ အရှေ့ဘက်ရှင်းပန်းခြံတွေမှာ—မြေကျင်းပေါက်တွေ ပေါ်လာပြီး ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါတွေ လွှမ်းမိုးလာတယ်… ဗဟိုရိပ်သာလမ်း. မြို့အရှေ့ဘက်နှင့် တောင်ဘက်ယာဉ်တန်းတွေ—တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်ဆင်ကြ”