အခန်း (၃၁၉၃-၃၁၉၄)

အခန်း ၃၁၉၃ - မျှော်လင့်ချက်ပျက်သုဉ်းဓား

အလယ်အလတ်ကမ္ဘာတစ်ထောင်လောက၏ စစ်မြေပြင်မှာ တစ်မူထူးခြားစွာ ချောက်ချားစရာကောင်းနေ၏။ အလောင်းများက ကြယ်တာရာကောင်းကင်ထဲမှာ လွင့်မျောနေပြီး သိပ်သည်းပြင်းထန်သောသွေးချီက တလိပလိပ်ထိုးတက်နေသည်။

လတ်ဆတ်သောသွေးများနှင့် ဖြတ်တောက်ခံထားရသော ခြေလက်များကို နေရာတိုင်းမှာ တွေ့မြင်နေရသည်။

ဆူဇီမိုသည် လှုပ်ရှားမှုနည်းစနစ်နှင့် လှုပ်ရှားမှုနည်းစနစ်များစွာကို မှီခိုနေ၏။

ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံသခင်လေးတစ်ဦးတည်းက သူ့ကို လိုက်မမှီနိုင်ဘဲ သူက ထပ်တလဲလဲထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်နေ၏။

ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံသခင်လေးက သူ၏ ဒေါသကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ဆူဇီမိုကို ဝိုင်းပတ်ပိတ်ဆို့ရန် ဧကရာဇ်ပညာရှင်ငါးဆယ်ကျော်ကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ဧကရာဇ်ပညာရှင်ငါးဆယ်ကျော်ကျော်ထဲမှာ အထွတ်အထိပ်ဧကရာဇ်များချည်း ဆယ်ဦးရှိပြီး ကျန်သူများအားလုံးက အန္တိမဧကရာဇ်များဖြစ်ကြသည်။

အစကတော့ ဤအခွင့်အလမ်းကိုချိန်ဆကာ အကျိုးဆောင်မှုရယူဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေကြသော ကောင်းကင်ဘုံခုံရုံးမှ သာမန်ဧကရာဇ်တချို့ရှိခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူတို့သည် မည်သည့်အကျိုးဆောင်မှုကိုမှ မရရှိရုံသာမက သူတို့သည် ပြေးရင်းလွှားရင်း ဆူဇီမို၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကိုပင် ခံခဲ့ရ၏။

ဆူဇီမိုသည် သာမန်ဧကရာဇ်တချို့ကို ဆက်တိုက်သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ဤအထွတ်အထိပ်အင်မော်တယ်ဘုရင်၏ ရှေ့မှာ သာမန်ဧကရာဇ်များက ဘာမှမဟုတ်ကြောင်းကို ကောင်းကင်ဘုံခုံရုံးမှ ဧကရာဇ်များက နားလည်သဘောပေါက်သွားကြသည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ လက်ရှိအခြေအနေက ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာ၏။

ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံသခင်လေးအပါအဝင် ကောင်းကင်ဘုံခုံရုံးမှ ဧကရာဇ်ငါးဆယ်ကျော်ကျော်သည် ဆူဇီမိုနောက်ကို အဆက်မပြတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ထွက်ပြေးရာလမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့လာကြ၏။

ဆူဇီမိုသည် ကောင်းကင်ဘုံခုံရုံးမှ ဧကရာဇ်ငါးဆယ်ကျော်ကျော်ကို တစ်ဦးတည်းထိန်းထားသည်မှာ သူ၏အကန့်အသတ်ဖြစ်နေလေပြီ။

ထိုသို့ဆိုလျှင်တောင် ဓားကမ္ဘာနှင့် ထျန်ဟွမ်ကမ္ဘာ၏ အခြေအနေက သိပ်ပြီးမကောင်းလှပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ နှစ်ဦးနှစ်ဖက်ကြား ခွန်အားကွာဟချက်က အရမ်းကိုကြီးမားနေသည်။

ဆူဇီမိုသည် ဧကရာဇ်ပညာရှင်ငါးဆယ်ကျော်ကျော်ကို ထိန်းထားပေးသည်ဆိုလျှင်တောင် အခြေအနေကို အနည်းငယ်ပြေလျော့သွားစေရုံသာဖြစ်ပြီး ရေပုံးထဲက ရေတစ်စက်မျှသာဖြစ်သည်။

ဆူဇီမို၏ အခြေအနေကလည်း ပို၍ ဆိုးရွားလာနေ၏။

ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံသခင်လေးနှင့် အခြားသူများ၏ လိုက်လံတိုက်ခိုက်မှုမှာ သူသည် ပြေးရင်းလွှားရင်း သာမန်ဧကရာဇ်တချို့ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း သူသည်လည်းပဲ မထိမခိုက်မလွတ်မြောက်နိုင်ပေ။

အဆင့်-၁၂ ဖန်တီးခြင်းကြာပဒုမ္မာ၏ ကြောက်စရာကောင်းသောပြန်လည်ကုသနိုင်စွမ်းနှင့် စွမ်းအားကြီးမားသော အသက်ဓာတ်အားကြောင့်မဟုတ်လျှင် သူက ထိုအန္တရာယ်ကို စွန့်စားရဲလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

ထိုသို့ဆိုလျှင်တောင် သူသည် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရရှိ၍ ဒယီးဒယိုင်ဖြစ်နေပြီး သူ၏ အလျင်အဟုန်ကလည်း ယခင်ကလောက် မြန်ဆန်မှုမရှိတော့ပေ။

အစိမ်းရောင်ကြာပန်းအစစ်အမှန်ခန္ဓာ၏ စွမ်းအားကြီးမားသော ပြန်လည်ကုသနိုင်စွမ်းကပင် သူ့ကို အချိန်တိုအတွင်းမှာ လုံးလုံးလျားလျား သက်သာပျောက်ကင်းမလာစေနိုင်ပေ။

ပို၍အရေးပါသည်မှာ ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံသခင်လေး၏ အမိန့်အောက်မှာ သူ၏ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရာလမ်းက ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရ၏။

အထွတ်အထိပ်ဧကရာဇ်ဆယ်ဦး၏ ဦးဆောင်မှုအောက်မှာ ဧကရာဇ်ပညာရှင်ငါးဆယ်ကျော်ကျော်က လောကကို ချိပ်ပိတ်ပြီး နေရာလွတ်များကို စတင်၍ ဖိသိပ်လာခဲ့သည်။

သိပ်မကြာခင် သူတို့က သူ့ကို လုံးလုံးလားလားလိုက်မီလာပေတော့မည်။

“အလယ်အလတ်ကမ္ဘာတစ်ထောင်လောကက ပုရွက်ဆိတ်တွေက ရိုက်ချက်တစ်ချက်ကိုတောင်မှ တကယ်ပဲ ခံနိုင်ရည်မရှိဘူး… မင်းတို့ ခြံမွေးတိရိစ္ဆာန်တွေနဲ့ ပုရွက်ဆိတ်တွေက ကောင်းကင်ဘုံကို ဘယ်လိုတောင်ဖီဆန်ရဲတာလဲ”

ဓားကမ္ဘာ၏ တိုက်ပွဲနယ်မြေမှာ အမှုဆောင်တမန်တော်ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံက လှောင်ပြောင်ထေ့ငေါ့ပြီး ဟားတိုက်ရယ်မောလိုက်၏။

“အထီးကျန်သိုင်းသခင်နဲ့ သွေးလိပ်ပြာမရှိရင် အလယ်အလတ်ကမ္ဘာတစ်ထောင်လောကမှာ နောက်ထပ်ဘယ်သူရဲကောင်းရှိဦးမှာလဲ”

အမှုဆောင်တမန်တော်ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံသည် ဓားကမ္ဘာ၏ တိုက်ပွဲနယ်မြေမှာ လှည့်ပတ်သွားလာပြီး အစုလိုက်အပြုံလိုက်သတ်ဖြတ်မှုတစ်ခုကို စတင်ကာ ပြိုင်ဘက်ကင်းနေ၏။

သူ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်မှာ ဓားကမ္ဘာသည် လဲပြိုကျတော့မည့်ဆဲဆဲဖြစ်၏။

ထိုစဉ်မှာ သိပ်သည်းပြင်းထန်ကြီးမားသော စွမ်းအားအတက်အကျတစ်ခုက တိုက်ပွဲနယ်မြေကနေ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ဆူဇီမိုပင်လျှင် အလိုလိုလှည့်ကြည့်ပြီး တုန်လှုပ်သွားရ၏။

ဓားကမ္ဘာ၏ အထွတ်အထိပ်ဧကရာဇ်နှစ်ပါးက ရှေ့သို့ထွက်ပြီး အမှုဆောင်တမန်တော်ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံ၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့တားဆီးလိုက်၏။

သူတို့နှစ်ယောက်သည် ဓားကမ္ဘာ၏ ပိန်ပိန်အဖိုးအိုနှင့် ဝဝအဖိုးအိုဖြစ်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးက ဓားကမ္ဘာ၏ လောကအရှင်များလည်း ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့သည် လက်ဟန်ချိပ်စည်းများကို ဆင့်ခေါ်ပြီး သူတို့၏ ဓားများကို ကိုယ်တိုင်ဖျက်ဆီးလိုက်ကြ၏။

သူတို့ဘဝ၏ နောက်ဆုံးဓားချက်ကို စုဖွဲ့ရန် သူတို့၏ ဓားချီလောကကို ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးကာ အမှုဆောင်တမန်တော်ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံရှိရာသို့ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်၏။

ဓားကမ္ဘာမှ လူအိုကြီးနှစ်ဦးသည် အမှုဆောင်တမန်တော်ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံ၏ လှောင်ပြောင်ရန်စစော်ကားမှုမှာ စိတ်ထိခိုက်စရာအကောင်းဆုံးနည်းလမ်းကို အသုံးပြုလိုက်ကြ၏။

ဆူဇီမိုသည် ဓားကမ္ဘာမှာ အချိန်တစ်ခုကြာအောင် ကျင့်ကြံထားခဲ့ပြီး ၎င်းသည် ဖြတ်တောက်ဓားတာအိုမှ လျှို့ဝှက်အတတ်တစ်ခုဖြစ်သည်ကို သူကသိရှိလေသည်။

၎င်းသည် မျှော်လင့်ချက်ပျက်သုဉ်းဓားဖြစ်သည်။

ထိုဓား ပေါ်ထွက်လာသည့်ခဏမှာပင် လူတစ်ယောက်၏ ဘဝက ဖျောက်ဖျက်ခံရပေတော့မည်။

မျှော်လင့်ချက်ပျက်သုဉ်းဓား၏ နောက်ဆုံးအဆင့်သည် ဓားချက်တစ်ချက်နှင့်အတူ သူတို့၏ ကျင့်ကြံရေးလမ်းကြောင်းကို ဖြတ်တောက်ရခြင်းဖြစ်သည်။

ဖြတ်တောက်ဓားတောင်ထွတ်၏ ဓားကျင့်ကြံသူများပင် ထိုလျှို့ဝှက်အတတ်ကို ကျင့်ကြံမထားကြပေ။

ဓားကျင့်ကြံသူများစုဝေးပြီး စကားပြောဆိုသည့်အခါ ဤလျှို့ဝှက်အတတ်ကို ဖန်တီးခဲ့သောစီနီယာသည် တကယ်ပင် ပျင်းရိငြီးငွေ့နေခဲ့တာဖြစ်ရမည်ဟု သူတို့က စနောက်ခဲ့ကြ၏။

ဓားတာအိုကို ကိုယ်တိုင်ဖျက်ဆီးရသည့် ဤကဲ့သို့ လျှို့ဝှက်အတတ်တစ်ခုကို ဘယ်သူက ကျင့်ကြံမှာလဲ..။

ဓားကမ္ဘာမှကျင့်ကြံသူများစွာပင် ဤဓားတာအိုလျှို့ဝှက်အတတ်ကို တစ်ခါမှမတွေ့မြင်ဖူးခဲ့ပေ။

သို့သော်ယခု ဓားကမ္ဘာမှ ကျင့်ကြံသူများသာလျှင်မဟုတ်ဘဲ ဤတိုက်ပွဲကို အာရုံစိုက်ကြည့်နေသည့် မျိုးနွယ်စုတစ်သောင်းမှ ပညာရှင်များနှင့် မရေမတွက်နိုင်သောသက်ရှိများသည် မီးပုံထဲသို့ ဝင်တိုးသော ပိုးဖလံတစ်ကောင်ကဲ့သို့ မနှိုင်းယှဉ်သာအောင် ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ရာကောင်းသည့် ထိုဓားချက်ကို တွေ့မြင်လိုက်ရ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာ သူတို့၏ ဓားတာအိုများက သူတို့၏ အကန့်အသတ်ထိ နှိုးဆွခံလိုက်ရ၏။

ဘာ့ကြောင့်ရယ်မသိ ထိုသည်ကိုတွေ့မြင်သော ဓားကျင့်ကြံသူများသည် ရင်ထဲမှာဆို့နင့်လာကြ၏။

သံသရဖူဆောင်းအဖိုးအိုသည်လည်း အတူတူပင်ဖြစ်သည်။

သူ၏ မိတ်ဆွေဟောင်းနှစ်ဦးသည် သူ့နောက်ကွယ်မှာ ဤဓားတာအိုလျှို့ဝှက်အတတ်ကို တိတ်တဆိတ်ကျင့်ကြံထားခဲ့သည်ကို သူ့ပင်လျှင် မသိရှိပေ။

သူတို့သည် ထိုအတွက် အချိန်အတန်ကြာကတည်းက ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့ကြတာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

“ငါတို့ရဲ့ ဘဝသက်တမ်းတွေက ကုန်ဆုံးတော့မှာပဲ… ဒီဓားချက်က လောကမှာ ငါတို့ချန်ထားခဲ့တဲ့ နောက်ဆုံးအမှတ်အသားဖြစ်လာမယ်မလား”

ဝဝအဖိုးအိုက အပြုံးနှင့်အတူ ထိုစကားကိုပြောလိုက်သည်။

တစ်ချိန်လုံး အေးတိအေးစက်မျက်နှာထားကို ထုတ်ဖော်ထားသည့် ပိန်ပိန်အဖိုးအိုကလည်း နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်မှာ အလွန်တရာလွတ်လပ်ပေါ့ပါးသော အပြုံးတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ထား၏။

ထို့နောက် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များက အဆုံးမဲ့ဓားချီများကြားမှာ နစ်မြုပ်သွားသည်။

သူတို့၏ ဘဝသက်တမ်းများက ကုန်ဆုံးတော့မည်ဆိုသည်မှာ အကြောင်းပြချက်သာဖြစ်သည်။

သည်ဘက်မျိုးဆက်မှာ ကောင်းကင်ဘုံဆန့်ကျင်တိုက်ပွဲက အောင်မြင်သွားမည်ဆိုလျှင် ပိန်ပိန်အဖိုးအိုနှင့် ဝဝအဖိုးအိုသည် မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်လောကသို့ တက်လှမ်းခွင့်ရလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုကလည်း မြင့်တက်လာပေလိမ့်မည်။ ထိုအခါ သူတို့၏ ဘဝသက်တမ်းများကလည်း ဆပွားတိုးလာပေလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း ဓားကမ္ဘာ၏ သေရေးရှင်ရေးအဖြစ်ဆုံးအခိုက်အတန့်မှာ ပိန်ပိန်အဖိုးအိုနှင့် ဝဝအဖိုးအိုက ဤအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်လိုက်ကြ၏။

သူတို့သည် သူတို့၏ အသက်များကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး သူတို့၏ ရင်ထဲရှိ ဓားတာအိုကို ခုခံလိုက်ကြ၏။

သူတို့သည် ကွေးညွှတ်ပေးဖို့ထက် အချိုးခံမည်ဖြစ်ပြီး ရှေ့သို့သာတက်လှမ်းကြပေမည်။

အထီးကျန်သိုင်းသခင်နှင့်သွေးလိပ်ပြာက မရှိကြလျှင်တောင် အလယ်အလတ်ကမ္ဘာတစ်ထောင်လောကမှာ သူတို့ကဲ့သို့လူများ ဆက်ရှိနေသေးသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာ ပိန်ပိန်အဖိုးအိုနှင့် ဝဝအဖိုးအို၏ ပုံရိပ်များသည် လူတိုင်း၏ စိတ်အာရုံကို ဆွဲဆောင်သွားပြီး ကျင့်ကြံသူများစွာ၏ ရင်ထဲမှာ ခိုင်မာစွာဆွဲထင်သွားစေ၏။

အစက ဓားကမ္ဘာနှင့်တိုက်ခိုက်နေသော ကောင်းကင်ဘုံမျက်လုံးမျိုးနွယ်နှင့် ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်မှ ပညာရှင်များပင် သူတို့၏ ခေါင်းများကို အလိုလိုငုံ့လိုက်ကြ၏။

သူတို့သည် ဓားကမ္ဘာမှ ဤလူအိုကြီးနှစ်ယောက်ကို မယှဉ်နိုင်ဟု ဝန်ခံရပေမည်။

“အာ…”

ဤကဲ့သို့ အလွန်တရာဆန်းကြယ်သော ဓားချက်နှင့်ရင်ဆိုင်ရချိန်မှာ အမှုဆောင်တမန်တော်ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံသည် ယခင်က ဖိအားများအားလုံးကို ခံစားလိုက်ရပြီး မျက်လုံးပြူးမျက်ဆံပြူးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ရ၏။

သူသည် သူ၏ အစစ်အမှန်ပုံစံသို့ အသွင်ပြောင်းလဲပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လိပ်ကျောခွံတစ်ခုအဖြစ် ကွေးညွှတ်လိုက်၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက လောကတစ်ခုကို မြှောက်တင်ပြီး သူ၏ မျိုးဆက်သွေးနယ်မြေကို အသက်သွင်းကာ သူ၏ ဘေးပတ်လည်မှာ ခုခံရေးအကာအကွယ်လွှာများဖြစ်ပေါ်လာစေဖို့ ဝှက်ဖဲများစွာကို ထုတ်ဖော်လိုက်၏။

ပိန်ပိန်အဖိုးအိုနှင့်ဝဝအဖိုးအို၏ ဓားချက်သည် သူတို့၏ အသက်များကိုလောင်စာအဖြစ် အသုံးချပြီး အမှုဆောင်တမန်တော်ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံက သေခြင်းအငွေ့အသက်ကို တကယ်ပင်ရရှိကာ ကြီးမားသောအန္တရာယ်ကို ခံစားလာရ၏။

ဖောက်.. ဖောက်…

အကာအရံအလွှာများသည် ရောထွေးယှက်ဖြာနေသော ဓားများဖြင့် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထိုးဖောက်ခံလိုက်ရ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုအကာအရံအလွှာများသည် ဝဝအဖိုးအိုနှင့် ပိန်ပိန်အဖိုးအို၏ မျှော်လင့်ချက်ပျက်သုဉ်းဓားကိုလည်း အားပျော့လာစေ၏။

ဝုန်း…

ကျယ်လောင်သောမြည်ဟည်းသံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

မျှော်လင့်ချက်ပျက်သုဉ်းဓားနှစ်လက်သည် နောက်ဆုံးမှာ အမှုဆောင်တမန်တော်ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံ၏ လောကကို ခုတ်ပိုင်းချလိုက်ပြီး ကျယ်လောင်သောမြည်ဟည်းသံထွက်ပေါ်လာ၏။

သူ၏ လောကက ပြင်းထန်စွာလှုပ်ခါသွားသည်။

ဖျောက်… ဖျောက်… ဖျောက်…

ထို့နောက်ချက်ချင်းပင် သူ၏ လောကမှာ အက်ကွဲကြောင်းများပေါ်ထွက်လာပြီး လျင်မြန်စွာ ဖြန့်ကြက်သွား၏။

ပညာရှင်များက တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ထို့ဓားနှစ်လက်သည် အမှုဆောင်တမန်တော်ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံ၏ လောကကို ကြေမွပျက်စီးသွားစေ၏။

စောစောက အမှုဆောင်တမန်တော်ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံသည် သူ၏ ကိုယ်ကာယ၊ မျိုးဆက်သွေးနှင့် လောကအပေါ် မှီခိုပြီး ဧကရာဇ်ပညာရှင်များကြားမှာ စီးပိုးခြယ်လှယ်နေခဲ့၏။ မည်သူကမှ သူ၏ ထက်ရှမှုကို ခံနိုင်ရည်မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော်ယခု သူ၏ လောကက ကြေမွပျက်စီးသွားပြီး အမှုဆောင်တမန်တော် ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံသည် သူ၏ အသန်မာဆုံးနည်းလမ်းများထဲမှတစ်ခုကို ဆုံးရှုံးသွားရသည်ဟု ဆိုလိုလေသည်။ သူ၏ လက်တစ်ဖက်ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရခြင်းနှင့် တူညီသည်။

မျှော်လင့်ချက်ပျက်သုဉ်းဓားကတော့ သူတို့သည် အမှုဆောင်တမန်တော်ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံ၏ လောကကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် ပျက်ပြယ်သွားကာ ဓားချီတစ်စွန်းတစ်စကသာ အမှုဆောင်တမန်တော်ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံ၏ လိပ်ကျောခွံပေါ်သို့ ဆင်းသက်သွား၏။

သတ္တုချင်းထိခတ်သံတချို့ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ပျက်ပြယ်သွားကြသည်။

ပြီးဆုံးသွားလေပြီ။

သူတို့၏ အသက်များကို လောင်ကျွမ်းစေခဲ့သော အထွတ်အထိပ်ဧကရာဇ်နှစ်ပါး၏ ခုတ်ချက်နှင့်ရင်ဆိုင်ရချိန်မှာ အမှုဆောင်တမန်တော်ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံက အဲဒါကို နောက်ဆုံးခုခံနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း သူက ကြီးမားသောတန်ဖိုးတစ်ခုကိုလည်း‌ ပေးဆပ်လိုက်ရ၏။

“သေစမ်း…”

သံသရဖူဆောင်းအဖိုးအိုက မချင့်မရဲခံစားနေရ၏။ သူက မာန်သွင်းအော်ဟစ်ပြီး သူ၏ လောကကို မြှောက်တင်လိုက်၏။

ဓားချီက ရှေ့သို့ထိုးတက်သွားပြီး သူက ဓားနှင့်အတူ လိုက်ပါလာကာ အမှုတောင်တမန်တော် ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံရှိရာသို့ ပစ်ဝင်သွား၏။

ဓားကမ္ဘာမှ အခြားသောဧကရာဇ်များကလည်း ဤအခွင့်အလမ်းကိုချိန်ဆကာ အမှုဆောင်တမန်တော်ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံကို သတ်ဖြတ်လိုပြီး တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လိုက်ကြ၏။

သူတို့သည် ဝဝအဖိုးအိုနှင့် ပိန်ပိန်အဖိုးအို၏ သေဆုံးမှုကို အလဟဿမဖြစ်စေလိုကြပေ။

အခန်း ၃၁၉၄ - ထာဝစဉ် စွဲထင်နေမည့် အခိုက်အတန့်

ဓားကမ္ဘာမှ ဧကရာဇ်များစွာ၏ ဝိုင်းပတ်ပိတ်ဆို့တိုက်ခိုက်မှုမှာ အမှုဆောင်တမန်တော် ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံက လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး သူ၏ ကြီးမားတုတ်ခိုင်သော လိပ်ကျောခွံက လေထဲမှာ အဆက်မပြတ် လည်ပတ်လာ၏။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ သွေးချီက တလိပ်လိပ် ထိုးတက်လာပြီး သူ၏ အောက်ဘက်မှာ ဧရာမ လှိုင်းလုံးများ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

သူ၏ လိပ်ကျောခွံပေါ်ရှိ အရေးအကြောင်းများက တဖျတ်ဖျတ်တလက်လက် ဂမ္ဘီရအလင်းနှင့်အတူ ပစ်လွင့်ထွက်ပေါ်လာ၏။

ချွင်… ချွင်… ချွင်…

ဓားများစွာက အမှုဆောင်တမန်တော် ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံ၏ လိပ်ကျောခွံပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာပြီး စူးရှသောအသံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။

နတ်ဘုရားလက်နက်များနှင့် ဓားများသည် လိပ်ကျောခွံကို မထိုးဖောက်နိုင်ရုံသာမက သူတို့က ပြန်၍ပင် လွင့်စင်ကန်ထွက်လာ၏။ ဓားဧကရာဇ်တချို့၏ လက်ခွကြားက စုတ်ပြဲသွားပြီး သွေးများက စီးကျလာ၏။

ဓားတချို့သည် နေရာမှာတင် ကြေမွသွားပြီး အပိုင်းအစများစွာက လွင့်စင်ထွက်ကာ ဓားဧကရာဇ်တစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွား၏။

ထိုဓားဧကရာဇ်က နေရာမှာပင် သေဆုံးသွားသည်။

ဓားကမ္ဘာမှ နောက်ထပ်ဧကရာဇ်တစ်ဦး သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရ၏။

သံသရဖူဆောင်းအဘိုးအို၏ လောကကပင်လျှင် အမှုဆောင်တမန်တော် ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံ၏ ခံစစ်ကို မချိုးဖျက်နိုင်ပေ။

သူသည် မည်သို့ပင်ဆိုစေ မဟူရာလိပ် အထွတ်အမြတ်တောကောင်မျိုးနွယ်မှဖြစ်ပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ခံစစ်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထား၏။ သူက အမှုဆောင်တမန်တော်တစ်ဦး ဖြစ်နေသည့်အချက်နှင့်အတူ သူ၏ လောက မရှိလျှင်တောင် သူသည် ကြယ်တာရာကောင်းကင်ထက်မှာ ရပ်တည်နိုင်ဆဲဖြစ်ပြီး ကိုင်လှုပ်၍ မရနိုင်ပေ။

လူတိုင်းက ထိုသည်ကို တွေ့မြင်ရသောအခါ သူတို့၏ ရင်ထဲမှာ စိတ်အားငယ်လာကြ၏။

သူတို့သည် အမှုဆောင်တမန်တော် ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံကို မသတ်ဖြတ်နိုင်လျှင် သို့မဟုတ် သူ၏ ခံစစ်ကို မချိုးဖျက်နိုင်လျှင် အလယ်အလတ်ကမ္ဘာတစ်ထောင်လောကမှာ ဘယ်သူက သူနှင့် တိုက်ခိုက်နိုင်မှာလဲ။

ဓားကမ္ဘာမှ ဧကရာဇ်များက ပို၍ပင် မချင့်မရဲဖြစ်နေကြ၏။

ဤကဲ့သို့သော ရှားရှားပါးပါး အခွင့်အလမ်းတစ်ခု ရရှိလာရန် ဓားကမ္ဘာမှ ပိန်ပိန်အဘိုးအိုနှင့် ဝဝအဘိုးအိုသည် သူတို့၏ အသက်များကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး အမှုဆောင်တမန်တော် ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံ၏ လောကကို ချိုးဖျက်ပေးခဲ့၏။ သို့သော်လည်း သူတို့က ထိထိရောက်ရောက် ဘာမှမလုပ်နိုင်သေးပေ။

“ဟား ဟား ဟား”

“မင်းတို့ ပုရွက်ဆိတ်တစ်အုပ်စုက ငါ့အသက်ကို လိုချင်ကြတယ်ပေါ့”

အမှုဆောင်တမန်တော် ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံ၏ ရယ်မောသံက ကြီးမားတုတ်ခိုင်သော လိပ်ကျောခွံထဲကနေ ထွက်ပေါ်လာ၏။ ထိုအသံက နားကြားပြင်းကတ်စရာကောင်းပြီး လှောင်ပြောင်ထေ့ငေါ့မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

“ငါ ဒီမှာ ရပ်နေပေးမယ်… မင်းတို့တွေ ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ကြစမ်း… ဘယ်သူ ငါ့ကိုသတ်ဖြတ်နိုင်မလဲ”

“ငါ လုပ်မယ်”

အမှုဆောင်တမန်တော် ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံက ထိုသို့ပြောလိုက်သည့်ခဏမှာပင် ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံက အဝေးကနေ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပထမစကားသံ ထွက်ပေါ်လာစဉ်မှာ သူ၏ အသံက ထျန်ဟွမ်ကမ္ဘာ၏ အထက်မှာ ရှိနေဆဲဖြစ်၏။

နောက်ဆုံးစကားသံ ထွက်ပေါ်လာသည့်အချိန်မှာ ထိုသူက ဓားကမ္ဘာ၏ တိုက်ပွဲနယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ထိုပုံရိပ်က လူတိုင်း၏ စိတ်အာရုံကို ဆွဲဆောင်မိသွားသည်။

ထိုသူက မျောက်ဝံအိုကြီးဖြစ်သည်။

သူသည် ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာမှ မြင်းမိုရ်တောင်ထက် အဆများစွာ ပိုမိုမြင့်မားနေ၏။ သူ၏ ဦးခေါင်းက မိုးကောင်းကင်ထက် ရောက်ရှိနေပြီး သူ၏ ခြေနှစ်ဖက်က ကြယ်စင်စုများကြားမှာ ရပ်နေ၏။ သူ၏ ကြီးမားတုတ်ခိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်က လောကကို ဆုတ်ဖြဲပစ်လုနီးပါးပင်။

မည်သူကမှ ထိုပုံရိပ်ကို လျစ်လျူမရှုနိုင်ကြပေ။

အမှုဆောင်တမန်တော် ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံ၏ အမူအရာကပင် တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ပြောင်းလဲသွား၏။ မျောက်ဝံအိုကြီး၏ သားမွေးများက ရှည်လျားဖြူဖွေးပြီး သူက သေခါနီးဆဲဆဲ ဘဝနေဝင်ချိန်မှာ ရောက်ရှိနေသည့်ပုံပေါ်၏။ သို့သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများက တုန်လှုပ်ချောက်ချားစရာကောင်းသော သွေးရောင်အလင်းဖြင့် တလက်လက်တောက်ပနေပြီး သူ၏ တိုက်ပွဲဝင်စိတ်ဝိညာဉ်က သိပ်သည်းပြင်းထန်ကြီးမားကာ ပြိုင်ဘက်ကင်းနေ၏။

မျောက်ဝံအိုကြီးက ထပ်မံ၍ အိုစာသွားသည့်ပုံပေါ်သည်။

သူ၏ ဘဝသက်တမ်းက ချက်ချင်းပင် ဆုတ်ယုတ်လာခဲ့၏။

သို့သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်မှာ မျောက်ဝံအိုကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ တိုက်ခိုက်ရည်ခွန်အားက ဆပွားမြင့်တက်လာပြီး ထိတွေ့၍မရနိုင်သော အဆင့်တစ်ခုထိ ရောက်ရှိလာ၏။ သူက ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းနှင့်အတူ ကီလိုမီတာပေါင်းဘီလီယံချီကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ဓားကမ္ဘာ၏ တိုက်ပွဲနယ်မြေသို့ ဆင်းသက်ရောက်ရှိလာ၏။ သူက သူ၏ တောင်ဝှေးကို ကိုင်မြှောက်ပြီး အမှုဆောင်တမန်တော် ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံ ရှိရာသို့ ပစ်ရိုက်ချလိုက်၏။

ဤမြင်ကွင်းသည် ထာဝရစွဲထင်နေစေဖို့ ကံပါလာခဲ့ပြီးသားဖြစ်သည်။

မျောက်ဝံအိုကြီးထံမှ အပြောင်းအလဲကို အာရုံခံရင်း ဆူဇီမိုနှင့် မျောက်က တစ်စုံတစ်ရာကို ချက်ချင်းပင် နားလည်သဘောပေါက်သွားကြသည်။

အရင်တုန်းက သူတို့နှစ်ယောက်သည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားရာလမ်းမှာ မဟာဧကရာဇ်တိုက်ပွဲ၏ အမွေအနှစ်ကို ဆက်ခံရရှိခဲ့ကြသည်။

တိုက်ပွဲအမှတ်သားရုပ်ပုံလွှာမှာ စုစုပေါင်း လှုပ်ရှားကွက်ငါးကွက်ရှိပြီး နောက်ဆုံးလှုပ်ရှားကွက်ကို ကောင်းကင်ဘုံကိုးလွှာနှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းဟု ခေါ်ဆိုသည်။

သို့သော်လည်း ထိုအချိန်တုန်းက သူတို့နှစ်ယောက်သည် ကောင်းကင်ဘုံကိုးလွှာနှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းအမွေအနှစ်ကို ဆက်ခံရရှိစဉ် သူတို့သည် အလွန်တရာ ကြောက်စရာကောင်းသော တိုက်ပွဲဝင် စိတ်ဆန္ဒတစ်ခုကို ခံစားမိလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် နိုးထလာကာ အမွေအနှစ်ဆက်ခံခြင်းက ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ဘုံကိုးလွှာနှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်း ဓမ္မတာအိုက ဘာဖြစ်သည်ကို သူတို့နှစ်ယောက်ထဲ မည်သူကမှ နားမလည်ခဲ့ကြပေ။

ဤအခိုက်အတန့်မှသာ သူတို့နှစ်ယောက်က နားလည်သဘောပေါက်လာ၏။ မျောက်ဝံအိုကြီးသည် ကောင်းကင်ဘုံကိုးလွှာနှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ထုတ်ဖော်ခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ဘုံကိုးလွှာနှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်း၏ တိုက်ပွဲဝင်စိတ်ဝိညာဉ်သည် လူတစ်ယောက်၏ ကိုယ်ကာယနှင့် ပေါင်းစည်းသွားပြီး သူတို့၏ ဘဝသက်တမ်းကို ချက်ချင်းပင် ကုန်ဆုံးစေကာ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရည်ခွန်အားကို အကန့်အသတ်အထိ မြင့်တက်လာစေ၏။

ကောင်းကင်ဘုံကိုးလွှာနှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်နှင့် လူတစ်ယောက်၏ အသက်သည် ထိုအခိုက်အတန့်မှာ လုံးလုံးလျားလျား ကျန်ရစ်ခဲ့လိမ့်မည်ဟု ဆိုလိုလေသည်။

ဝုန်း…

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံက ထွက်ပေါ်လာ၏။

မျောက်ဝံအိုကြီး၏ တောင်ဝှေးက အမှုဆောင်တမန်တော် ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံ၏ လိပ်ကျောခွံပေါ်သို့ ပြင်းထန်ကြမ်းတမ်းစွာ ကျဆင်းသွား၏။ သိပ်သည်းပြင်းထန်သော စွမ်းအားက ဘေးပတ်ဝန်းကျင်လေဟာနယ်ကို ခြေမွှဖျက်ဆီးပြီး ဆူနာမီတစ်ခုက ကြယ်စင်စုများကြားမှာ တလိပ်လိပ်ထိုးတက်လာ၏။

မျောက်ဝံအိုကြီး၏ တောင်ဝှေးက ကြေမွပျက်စီးသွားသည်။

တုတ်ခိုင်ကြီးမားသော လိပ်ကျောခွံကတော့ ကြယ်တာရာကောင်းကင်ထက်မှာ ပုံမပျက်ကျန်ရှိခဲ့၏။

ထိုသည်ကို တွေ့မြင်သောအခါ ပညာရှင်များစွာ၏ မျက်လုံးများက သုန်မှုန်သွားကြလေသည်။

မျောက်ဝံအိုကြီးကသာ ဟားတိုက်ရယ်မောလိုက်၏။

ထိုရယ်သံများကြားမှာ မျောက်ဝံအိုကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်က တဖြည်းဖြည်းဝေဝါးလာပြီး နောက်ဆုံးမှာ သူ့ကို မမြင်တွေ့ရတော့ဘဲ သူ၏ ဝိညာဉ်က ပျက်ပြယ်သွားလေသည်။

တိုက်ပွဲနယ်မြေက တည်ငြိမ်အေးချမ်းမှုကို ပြန်လည်ရရှိလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်က အနည်းငယ် ထူးဆန်း၍ တိတ်ဆိတ်နေကြ၏။

အမှုဆောင်တမန်တော် ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံသည် လိပ်ကျောခွံထဲကနေ ပေါ်ထွက်လာခြင်း သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ရာ ပြောဆိုခြင်းမရှိပေ။ သူ၏ စိတ်နေစရိုက်အရ သူက လှောင်ပြောင်ထေ့ငေါ့သင့်သည်။ စောစောက စွမ်းအားသည် တဖြည်းဖြည်း ပျက်ပြယ်သွားပြီး ဧကရာဇ်ပညာရှင်များ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အသိစိတ်များက အမှုဆောင်တမန်တော် ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံ ရှိရာသို့ ဖြန့်ကြက်ရောက်ရှိလာ၏။ သူတို့၏ အမူအရာများက အေးစက်တောင့်တင်းသွားပြီး သူတို့က တုန်လှုပ်နေကြ၏။

လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများက မယုံကြည်နိုင်မှုဖြင့် ပြူးကျယ်နေကြသည်။

ကြီးမားတုတ်ခိုင်သော လိပ်ကျောခွံက ပုံမပျက်ကျန်ရှိခဲ့သော်လည်း အထဲမှာရှိသော အသက်ဓာတ်အားက ပျက်ပြယ်လုနီးပါးဖြစ်နေလေပြီ။ ထိုနေရာမှာ အမှုဆောင်တမန်တော် ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံ မကျန်ရှိတော့ဘဲ စိစိညက်ညက်ကြေနေသော အသားတစ်ပုံသာလျှင် ကျန်ရစ်ခဲ့၏။

ရှူး…

လူတိုင်းက ပင့်သက်ကို ရှိုက်လိုက်ကြ၏။

အမှုဆောင်တမန်တော် ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံသည် လိပ်ကျောခွံကနေတစ်ဆင့် မျောက်ဝံအိုကြီး၏ တောင်ဝှေးရိုက်ချက်ဖြင့် အသားပျော့ဖတ်တစ်ခုဖြစ်သည်အထိ စိစိညက်ညက်ကြေသွားခဲ့၏။ သူ၏ အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ်က ဖျက်ဆီးခံရပြီး သူက သေဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။

ဆူဇီမိုနှင့်မျောက်ကသာ ဤရလဒ်မှာ အံ့အားသင့်သွားခြင်း မရှိပေ။

အရင်တုန်းက မဟာဧကရာဇ်တိုက်ပွဲသည် စွမ်းအားကောင်းကင်ဘုံအရှင်ကို သတ်ဖြတ်ဖို့အတွက် ကောင်းကင်ဘုံကိုးလွှာနှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို မှီခိုခဲ့လေသည်။

မျောက်ဝံအိုကြီးသည် မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်မလာသေးသော်လည်း အမှုဆောင်တမန်တော် ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံကလည်း စွမ်းအားကောင်းကင်ဘုံအရှင်၏ ခြေဖျားကိုပင် မမှီပေ။ ဒါ့အပြင် ဝဝအဘိုးအိုနှင့် ပိန်ပိန်အဘိုးအိုသည် သူတို့၏ အသက်ဓာတ်ကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး အမှုဆောင်တမန်တော် ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံ၏ လောကကို ကြိုတင်ဖျက်ဆီးပေးထားခဲ့၏။

အမှုဆောင်တမန်တော် ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံက သေဆုံးသွားသော်လည်း ဆူဇီမိုက လုံးဝပျော်ရွှင်မလာခဲ့ပေ။

ဓားကမ္ဘာမှ ပိန်ပိန်အဘိုးအို၊ ဝဝအဘိုးအိုနှင့် မျောက်ဝံအိုကြီးတို့က သူတို့၏ အသက်များကို စွန့်လွှတ်စတေးပြီးမှသာ အမှုဆောင်တမန်တော် ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အလယ်အလတ်ကမ္ဘာတစ်ထောင်လောကမှာ သူရဲကောင်းများ ထပ်မရှိတော့ဟု ဘယ်သူက ပြောဆိုခဲ့တာလဲ။

ဤလောကရှိ ပညာရှင်များကို အထင်အမြင်သေးရဲသော မည်သူမဆို ဤကဲ့သို့သော တန်ဖိုးတစ်ခုကို ပေးဆပ်ရပေလိမ့်မည်။

ကောင်းကင်ဘုံဆန့်ကျင်တိုက်ပွဲသည် မနှိုင်းယှဉ်သာအောင် ချောက်ချားစရာကောင်းဖို့၊ မနှိုင်းယှဉ်သာအောင် ဝမ်းနည်းစရာကောင်းဖို့ ကံပါလာခဲ့ပြီးသားဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း ထိုသည်ကို အမှန်တကယ် တွေ့မြင်ရသောအခါ ဆူဇီမိုသည် ပြင်းထန်သော ပူဆွေးဝမ်းနည်းမှုကို ခံစားရဆဲဖြစ်သည်။

မျောက်ဝံအိုကြီးမှာ နောင်တတစ်ခုခု မရှိခဲ့လောက်ပေ။

ဤလောကကနေ သူထွက်ခွာမသွားခင် သူ၏ လွတ်လပ်ပေါ့ပါး၍ သူရဲကောင်းဆန်သော ရယ်သံကို လူတိုင်းက ကြားခဲ့ရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အမှုဆောင်တမန်တော် ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံက သူ၏ တောင်ဝှေးရိုက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားမည်ကို မျောက်ဝံအိုကြီးက သိရှိခဲ့သည်။ ပို၍အရေးပါသည်မှာ သူသည် ဆုံးရှုံးထားခဲ့ရသော နီညိုရောင်မျောက်ဝံမျိုးနွယ်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြန်လည်ရယူပေးချင်ခဲ့သည်။

အရင်တုန်းက နီညိုရောင်မျောက်ဝံမျိုးနွယ်ကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် သူသည် ရွေးချယ်စရာမရှိဘဲ အမှုဆောင်တမန်တော် အပြာရောင်ကောင်းကင်ပုံ၏ ရှေ့မှာ ဦးညွှတ်၍ ဒူးထောက်အညံ့ခံခဲ့ရ၏။

ထိုအချိန်မှစ၍ နီညိုရောင်မျောက်ဝံမျိုးနွယ်မှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ဝံ့သော သူတို့၏ တိုက်ပွဲဝင်ဝိညာဉ်နှင့် အကြောက်အလန့်ကင်းမဲ့သော စိတ်ဝိညာဉ်တို့က ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ထိုတောင်ဝှေး ဆင်းသက်လာသောအခါ ၎င်းသည် နီညိုရောင်မျောက်ဝံမျိုးနွယ်မှာ အချိန်ကာလကြာမြင့်စွာ ငုပ်လျှိုးနေခဲ့သော အကြောင့်အလန့်ကင်းမဲ့မှုနှင့် တိုက်ပွဲဝင်စိတ်ဝိညာဉ်ကို တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်နှိုးဆွပေးလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

နီညိုရောင်မျောက်ဝံမျိုးနွယ်မှ ဧကရာဇ်များစွာ၏ အော်ရာက တလိပ်လိပ်ထိုးတက်လာပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများက သွေးရောင်နှင့် တောက်ပလာကာ ရှေ့တည့်တည့်မှာ ရှိသော ကောင်းကင်ဘုံခုံရုံးဧကရာဇ်များ ရှိရာသို့ ပြေးဝင်သွား၏။

အမှုဆောင်တမန်တော် ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံ၏ သေဆုံးမှုသည် ကောင်းကင်ဘုံခုံရုံးအပေါ် သိသာထင်ရှားသည့် ရိုက်ခတ်မှုတစ်ခု ဖြစ်သွားစေ၏။ ဓားကမ္ဘာ၊ နီညိုရောင်မျောက်ဝံကမ္ဘာနှင့် ငရဲစစ်တပ်၏ တိုက်ခိုက်မှုများနှင့်အတူ ကောင်းကင်ဘုံခုံရုံးဘက်မှာ အတော်လေး ဖရိုဖရဲဖြစ်သွားစေ၏။

သို့သော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံခုံရုံးမှ ဧကရာဇ်ပညာရှင်များသည် အရေအတွက်နှင့် ခွန်အားမှာ ပကတိ အသာစီးရရှိထားဆဲဖြစ်၏။

ခဏမျှ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ကောင်းကင်ဘုံခုံရုံးမှ ဧကရာဇ်များက သူတို့၏ အခြေအနေကို တဖြည်းဖြည်း ထိန်းညှိသွားနိုင်၏။

နေရာတိုင်းမှာ ဝင်ရောက်သတ်ဖြတ်ပြီး ရပ်တန့်တားဆီး၍ မရနိုင်ခဲ့သော အမှုဆောင်တမန်တော် ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံကဲ့သို့ ထိပ်သီးဧကရာဇ်ပညာရှင် မရှိတော့သော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံခုံရုံးစစ်တပ်သည် သူတို့၏ အားသာချက်နှင့်အတူ ဓားကမ္ဘာနှင့် နီညိုရောင်မျောက်ဝံကမ္ဘာမှ ဧကရာဇ်ပညာရှင်များကို သတ်ဖြတ်ဖို့က အချိန်တစ်ခုသာလိုသော ကိစ္စဖြစ်လေသည်။