Extra 4

၁၉၈၂ ခုနှစ်တွင် လုနန်သည် သူမ၏ ခင်ပွန်း ဖေးကျီအန်းနှင့်အတူ ပေကျင်းမြို့သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ်ကြာ ထိတွေ့ခြင်းမရှိခဲ့သော အနီရောင် အဆောက်အအုံငယ်လေးသည် ယခင်အတိုင်းပင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ လုနန် စိုက်ပျိုးခဲ့သော သစ်ပင်ပန်းမန်များသည် ယခုအခါ စိမ်းလန်းစိုပြေလျက် ကြီးထွားနေကြပြီဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်သည် နွေရာသီဖြစ်ပြီး အိမ်ရှေ့ရှိ ဥယျာဉ်စံပယ်ပင်သည် အဖြူရောင်ပန်းများ ပွင့်လန်းနေကာ လေထုထဲတွင် လန်းဆန်းသောရနံ့များ ပျံ့လွင့်နေစေသည်။

သို့သော် လုနန် သဘောကျခဲ့ရသော သူမ၏ အိမ်နီးချင်းများ ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသည့် ဥယျာဉ်မှာမူ မရှိတော့ပေ။ ထိုအပင်ကြီး တစ်ချိန်က ရှိခဲ့သောနေရာအား ခေတ်မီကြွေပြားများဖြင့် ခင်းကျင်းထားပြီး ပိုသပ်ရပ်သွားစေသော်လည်း သူမအတွက်မူ တစ်နည်းတစ်ဖုံ အသက်မဲ့နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဖေးကျီအန်းသည် စစ်တပ်အတွင်း စစ်မှုထမ်းဟောင်းများ အငြိမ်းစားယူခြင်း ကိစ္စရပ်များဖြင့် အလုပ်များနေပြီး အလုပ်ဝန်ပိနေသဖြင့် အိမ်သို့မပြန်ဘဲ စခန်းတွင်သာ နေထိုင်ခဲ့သည်။ သူတို့၏ သားသမီးများသည် စစ်မှုထမ်းနေကြသည် သို့မဟုတ် တက္ကသိုလ်တက်နေကြသဖြင့် အိမ်ကို စီစဉ်ရှင်းလင်းရန် လုနန်၊ အဘွားဝူနှင့် ယာယီအိမ်အကူတစ်ဦးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

အဘွားဝူသည် အသက်အရွယ် ကြီးရင့်လာပြီဖြစ်သော်လည်း သူမသည် သူမ၏ အသက်အရွယ်အတိုင်း မပြုမူဘဲ ငြိမ်ငြိမ်မထိုင်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူမသည် အိမ်တွင်းအိမ်ပြင် ကိစ္စများဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့ပြီး အကယ်၍ လုနန်က သူမအား အနားယူရန် အကြံပြုမိပါက ထိုအမျိုးသမီးကြီးက သူမကို ဆူပူကြိမ်းမောင်းတတ်သည်။

နှစ်ရက်ကြာပြီးနောက် လုနန်သည်လည်း ရုံးသို့ အလုပ်သွားခဲ့ပြီး အဘွားဝူကို သူမ၏သဘောအတိုင်း နေစေလိုက်သည်။

လုနန် အတွက် အခြေအနေများ တည်ငြိမ်သွားချိန်တွင် အခြားတစ်စုံတစ်ယောက်သည် မငြိမ်မသက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

…

ဤနေ့သည် ဆောင်းဦးလလယ်ပွဲတော်နေ့ ဖြစ်နေခဲ့ပြီး လု မိသားစု၏ မျိုးဆက်သစ်များသည် အခမ်းအနားကျင်းပရန် မိသားစုအိမ်ဟောင်းသို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

လု မိသားစုသည် မျိုးဆက်လေးဆက်အထိ ကျယ်ပြန့်သည်။ အဖေ လုနှင့် အမေ လုတို့တွင် သားသမီးသုံးယောက် ရှိသည်- အကြီးဆုံး လုမော့ရှင်း၊ ဒုတိယ လုနန်နှင့် အငယ်ဆုံး လုချင်းတို့ ဖြစ်ကြသည်။

အကြီးဆုံးဖြစ်သူ လုမော့ရှင်းသည် သူ၏ဇနီး စုန့်တာ့လန်နှင့်အတူ သားသမီးသုံးယောက် ထွန်းကားခဲ့သည်။ သူတို့၏ အကြီးဆုံးသား လုဝမ်ချန်း၊ ဒုတိယသမီး လုမိန်မိန်နှင့် အငယ်ဆုံးသား လုဝမ်ဝူတို့ဖြစ်ကြသည်။

လုဝမ်ချန်းနှင့် လုမိန်မိန်နှစ်ဦးစလုံးသည် အိမ်ထောင်ကျပြီး ကလေးများ ရရှိခဲ့ကြကာ လု မိသားစု၏ စတုတ္ထမျိုးဆက်ကို သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ စုန့်တာ့လန်က သူ၏အိမ်ထောင်ဖက်ကို ရှာဖွေပေးရန် စီစဉ်နေပြီဖြစ်သော်လည်း လုဝမ်ဝူ တစ်ဦးတည်းသာ အိမ်ထောင်မပြုဘဲ ကျန်ရှိနေသေးသည်။

လုချင်းမှာမူ လုနန် ထွက်ခွာသွားစဉ်က သူမလည်း အိမ်ထောင်ရေးအတွက် စကားစနေခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သူမ၏ မိသားစုဝင်များအားလုံးသည် စက်ရုံအလုပ်သမားများဖြစ်ကြပြီး သူမ၏ နှိမ့်ကျသော နောက်ခံအသိုင်းအဝိုင်းရှိလင့်ကစား သူမသည် ဆရာအတတ်သင်ကောလိပ် တက်ရောက်ခဲ့သော အလယ်တန်းပြ ဆရာတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ကာ အိမ်ထောင်ရေး ကောင်းမွန်ခဲ့သည်။

ပထမနှစ်အနည်းငယ်သည် သာယာအဆင်ပြေခဲ့သော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေ ဆိုးရွားလာသောအခါ ဆရာများသည် မည်သူမျှ မချဉ်းကပ်နိုင်သော "နံစော်နေသော နဝမလူတန်းစား" များ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

("နံစော်နေသော နဝမလူတန်းစား" သည် တရုတ်နိုင်ငံ၏ ယဉ်ကျေးမှုတော်လှန်ရေးအတွင်း ပညာတတ်များကို စော်ကားရန် အသုံးပြုခဲ့သော နိမ့်ကျသည့် အသုံးအနှုန်းဖြစ်ပြီး သူတို့အား "နဝမ" နှင့် မယုံကြည်ရဆုံး လူမှုအုပ်စု၏ တစိတ်တပိုင်းအဖြစ် တံဆိပ်ကပ်ခဲ့သည်။ ပညာတတ်များကို တော်လှန်ရေးဆိုင်ရာ စံနှုန်းများ၏ ရန်သူများအဖြစ် ရှုမြင်ခဲ့ကြပြီး မကြာခဏ အရှက်ခွဲခြင်း သို့မဟုတ် အပြစ်ပေးခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ယနေ့ခေတ်တွင် ဒီအဖြစ်အပျက်များသည် ထိုခေတ်၏ ပညာတတ်ဆန့်ကျင်ရေး စိတ်ဓာတ်ကို အမှတ်ရစေသည့်အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။)

လုချင်း၏ ခင်ပွန်းသည် ဖြောင့်မတ်သော စာရိတ္တရှိသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် ကျောင်းတွင် နာခံမှုမရှိသော ကျောင်းသားအချို့ကို သင်ခန်းစာပေးခဲ့သည်။ ထိုကျောင်းသားများသည် အစွန်းရောက်ပြီး အခဲမကျေဖြစ်ကာ လူတစ်စုကို လှုံ့ဆော်၍ အိမ်တံခါးဝအထိ လာရောက် လုယက်ကြသည်။

ထိုအခြေအနေကို မခံနိုင်သောအခါ လုချင်းသည် သူမ၏ ကလေးများနှင့်အတူ မိသားစုထံ ပြန်လာခဲ့ပြီး သူမ၏ ခင်ပွန်းနှင့် အဆက်အသွယ် ဖြတ်တောက်ခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူမသည် မုဆိုးဖို အလုပ်သမားတစ်ဦးနှင့် နောက်အိမ်ထောင်ပြုခဲ့ပြီး နောက်ထပ်သားတစ်ဦး ရရှိခဲ့သည်။

ဖေး မိသားစု ပေကျင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်းသည် လု မိသားစုဝင်ငယ်များကြားတွင် စိတ်ဝင်စားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

အစိုးရစာရေးငယ်တစ်ဦးဖြစ်သူ လုမိန်မိန်၏ ခင်ပွန်း စွင်းချုန့်ရှိုသည် အမေ လုကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မြှောက်ပင့်ပြောဆိုမှုဖြင့် စကားစလိုက်သည်။

"ဒုတိယအဒေါ်နဲ့ သူ့မိသားစု ပြန်ပြောင်းလာတယ်လို့ ကြားတယ်။ အဘွား ဒုတိယဦးလေးက အရာရှိကြီးတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ဒုတိယအဒေါ်ကိုယ်တိုင်ကလည်း ဌာန ဒါရိုက်တာဆိုတော့။ အဘွား ခုဆို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် နေထိုင်ရတော့မှာပဲ။"

စွင်းချုန့်ရှို၏ မိသားစုတွင် သာမန်အဆက်အသွယ်အချို့ရှိပြီး သူ လုမိန်မိန်ကို လက်ထပ်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းတစ်ခုမှာ လုအိမ်၏ ဒုတိယသမီး လုနန်သည် အိမ်ထောင်ရက်သား ကောင်းမွန်စွာ ကျရောက်သွားသည်ဟု သူ ကြားသိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် လုမိန်မိန်နှင့် လက်ထပ်ပြီးနောက် လု မိသားစုသည် လုနန်နှင့် အဆက်အသွယ်မရှိသည်ကို သူ သဘောပေါက်သွားသည်။ သူနှင့် လုမိန်မိန် လက်ထပ်သည့်အခါတွင်ပင် လုနန်သည် ပေါ်မလာခဲ့သလို အားလပ်ရက်များတွင်လည်း လာရောက်လည်ပတ်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

လုအိမ်မှ မိဘများ လစဉ်ရရှိသော ထောက်ပံ့ကြေးသာ မရှိပါက ဒုတိယအဒေါ်သည် လု မိသားစုနှင့် ဆက်ဆံရေးအားလုံးကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီဟု သူထင်မိလိမ့်မည်။

သူတို့ လက်ထပ်ပြီးသားဖြစ်နေပြီမို့ နောက်ကျသွားပြီဖြစ်သော်လည်း သူသည် နောင်တအနည်းငယ် မခံစားရဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် အနီးကပ်ကြည့်ရှုပါက စွင်းချုန့်ရှိုသည် သင့်တင့်သော အဆင့်အတန်းရှိသော်လည်း လုမိန်မိန်မှာလည်း အောင်မြင်မှု မနည်းပေ။ သူမသည် လု မိသားစု၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းသော ရုပ်ရည်ကို အမွေဆက်ခံထားကာ လေးစားဖွယ်ကောင်းသော အလုပ်တစ်ခုကို လုပ်ကိုင်ပြီး နူးညံ့သော ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး ရှိသည်။ မိသားစုနောက်ခံအရ သူတို့သည် လိုက်ဖက်ညီကြသည်။

ယဉ်ကျေးပြီး စကားပြောကောင်းသူ စွင်းချုန့်ရှိုသည် များသောအားဖြင့် လူတို့၏ စိတ်နှလုံးကို ထိမှန်စေသော နွေးထွေးပြီး သဘောတူညီဖွယ်ကောင်းသည့် ပုံစံဖြင့် စကားပြောလေ့ရှိသည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ မြှောက်ပင့်ပြောဆိုမှုအပြီး၌ အမေ လု၏ မျက်နှာသည် တင်းမာသွားသည်။

ဒါကို မြင်သောအခါ လုမိန်မိန် စိုးရိမ်လာခဲ့သည်။ သူမသည် သူမအဘွား၏ သြဇာအာဏာအောက်တွင် ကြီးပြင်းလာခဲ့ပြီး အမေလု၏ မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားတိုင်း သူမသည် အလိုလို ကြောက်ရွံ့မှု ခံစားရတတ်၏။ သူမသည် သူမခင်ပွန်း၏ လက်မောင်းကို ဆွဲကာ ရပ်တန့်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

သို့သော် စွင်းချုန့်ရှိုသည် လက်လျှော့ရန် အသင့်မဖြစ်သေးပေ။ သူသည် ဒုတိယအဒေါ် အဘယ်ကြောင့် မိသားစုနှင့် အဆက်အသွယ်ဖြတ်တောက်ခဲ့သည်ကို နားလည်ရန် ကြိုးစားရင်း လုမိန်မိန်ကို ယခင်က မေးမြန်းစုံစမ်းခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် လုမိန်မိန်သည် အကြောင်းအရာကို အမြဲတမ်း ဖုံးကွယ်ပြောဆိုခြင်း သို့မဟုတ် ရှောင်ရှားခြင်း ပြုခဲ့သည်။

ယနေ့တွင် သူသည် အဖြစ်မှန်ကို သိရှိရမည်။ ဖေး မိသားစုသည် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်မှာ အချိန်အတန်ကြာပြီးဖြစ်ပြီး လုမိဘများထံ လာရောက်လည်ပတ်တာမျိုး မရှိခဲ့ပေ။ အကယ်၍ သူတို့ မလာပါက သူက သူတို့ထံ သွားနိုင်သည် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မျိုးဆက်သစ်များက အကြီးအကဲများကို လေးစားမှုပြသခြင်းသည် မှားယွင်းသောအရာ မဟုတ်ပေ။

အဓိကအချက်မှာ မည်သည့် တားမြစ်ထားသော သမိုင်းကြောင်းကိုမဆို ဖော်ထုတ်ရန်ဖြစ်ပြီး သို့မှသာ သူသည် မှားယွင်းသောစကားကို ပြောမိပြီး မည်သူ့ကိုမျှ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေမည် မဟုတ်ပေ။

"ဟုတ်တယ် အဘွား ဒုတိယအဒေါ်ရဲ့ ကလေးသုံးယောက်လုံးက အရမ်းတော်ကြတယ်လို့ ကျွန်မကြားတယ်။ ကျွန်မရဲ့ အကြီးဆုံးဝမ်းကွဲက စစ်အရာရှိတစ်ယောက် တပ်ရင်းမှူးတောင် ဖြစ်နေပြီတဲ့။ ကျွန်မရဲ့ ဒုတိယဝမ်းကွဲက မြို့တော်ဝန်တစ်ယောက် ပြီးတော့ အငယ်ဆုံးဝမ်းကွဲက ရဲအရာရှိတစ်ယောက်..." လုဝမ်ချန်း၏ ဇနီးသည်လည်း အလားတူ အတွေးများ တွေးတောရင်း ဝင်ရောက်ပြောဆိုလိုက်သည်။

ကံမကောင်းစွာပင် သူတို့သည် အမေလုမှာ မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော်လည်း ပြောစရာ စကားလုံးများ ဆွံ့အနေခဲ့သည်ကို မသိရှိခဲ့ကြပေ။

သူမသမီး၏ အောင်မြင်မှုသည် သူမ မမျှဝေချင်သည့် အရာတစ်ခု မဟုတ်ခဲ့ပေ။ သူမ လုံးဝ မျှဝေချင်ခဲ့သည်။

သို့သော် အောင်မြင်သောသမီးမှာ သူမ၏ အငယ်ဆုံးသမီး မဟုတ်ခဲ့ပေ ထိုသူမှာ သူမ ငယ်စဉ်ကတည်းက မျက်နှာသာမပေးခဲ့သော သမီး လုနန် ဖြစ်နေသည်။

လွန်ခဲ့သောနှစ်များက သူမသည် လုနန်၏ အလားအလာများကို ချိုးနှိမ်ခဲ့ပြီး သူမသား၏ အနာဂတ်အလားအလာများအတွက် သူမအား ကောလိပ်တက်ခွင့် စွန့်လွှတ်စေခြင်းဖြင့် အသုံးချခဲ့သည်ကို မဆိုထားနှင့်ဦး... ဒါသည် မည်သူမဆို၏ စိတ်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော နာကြည်းမှုကို ဖြစ်စေမည့် မတရားမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

အမေလုသည် သူမ၏သားများ ချွေးမများနှင့် သူမ၏ အငယ်ဆုံးသမီးကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမကိုယ်တိုင် အပါအဝင် သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်မှ လုနန်ကို မျှတစွာ မဆက်ဆံခဲ့ကြကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

အမေ လုသည် နောင်တရနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူမသည် ကြောက်ရွံ့နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သူမ၏ အကြီးဆုံးသားနှင့် ချွေးမတို့သည် ဖေး မိသားစုတွင် အဆက်အသွယ်များ ရရှိရန် လုနန်ကို အသုံးချရန်ပင် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။ အကယ်၍ ဒါက တင်းမာမှုများကို လျော့ကျစေခဲ့ပါက အကောင်းဆုံး ဖြစ်လိမ့်မည် သို့သော် မာနကြီးသော ထိုငတုံးနှစ်ယောက်သည် လုနန် ကို လျှော့တွက်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် သူမကို ယခင်အတိုင်း ဆက်အနိုင်ကျင့်နိုင်လိမ့်မည်ဟု တွေးထင်ကာ ဖေး မိသားစုထံ သွားရောက်ခဲ့ကြပြီး ကိုယ်ဝန်ဆောင် လုနန်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျမတတ် တွန်းလိုက်မိသည်အထိ ဖြစ်ခဲ့ရာ ဒီလုပ်ရပ်က ဖေး မိသားစု၏ လက်စားချေတုံ့ပြန်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

သူမသား၏ အကျင့်ပျက်ခြစားမှုများ ပေါ်ပေါက်ခဲ့ပြီး သူ့အလုပ် ဆုံးရှုံးခဲ့ကာ မိသားစု၏ ဂုဏ်သတင်းမှာလည်း ကျဆင်းခဲ့သည်။ သူတို့သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ လူအများရှေ့တွင် မျက်နှာမဖော်ဝံ့ခဲ့ကြပေ။

သူမကို ဤမျှလောက်အထိ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေပြီးနောက် သူတို့သည် သူမနှင့် မိသားစုဆက်ဆံရေးကို အသုံးပြုနိုင်မည်ဟု မည်သို့ မျှော်လင့်နိုင်မည်နည်း။

လုနန်၏ သဘာဝသည် အချစ်နှင့်အမုန်း ပြင်းထန်သူပင်။ သူမအား မတရားဆက်ဆံခဲ့သောကြောင့် သူမသည် အာဏာရလာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လက်စားချေရန် တွန့်ဆုတ်နေမည်မဟုတ်ဘဲ မိသားစုဆိုင်ရာ သံယောဇဉ် မျှော်လင့်ချက်များကို ဖြတ်တောက်ပစ်မည်မှာ သေချာသည်။

ဤအချက်ကြောင့်ပင် အမေ လုသည် တစ်ချိန်က သူမ၏ ရည်မှန်းချက်ကို အပြင်းအထန် ဖိနှိပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့တိုင် သူမ၏ အကြံအစည်များအားလုံး ရှိလင့်ကစား ကံကြမ္မာက သူမ၏သမီးကို သူတို့အားလုံးထက် မြင့်မားသောနေရာသို့ ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။

အမေလုသည် မျိုးဆက်သစ်များက လုနန်၏ အောင်မြင်မှုမှ အကျိုးအမြတ်ရရှိရန် စိတ်အားထက်သန်စွာ မျှော်လင့်နေကြသည်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူမကိုယ်တိုင် အပါအဝင် မည်သူမျှ လုနန်၏ အထောက်အပံ့ကို မခံစားထိုက်ကြောင်းကိုမူ သူတို့ သတိမမူမိကြပေ။

လုချင်းတစ်ဦးတည်းသာ သူမ၏အကြည့်ကို အောက်သို့ချထားပြီး သူမ၏ ဒုတိယအိမ်ထောင်မှ မွေးဖွားလာသော သားငယ်၏ ပန်းကန်ထဲသို့ အစားအစာများကို တည်ငြိမ်စွာ ထည့်ပေးနေသည်။

သူမ၏ ပထမအိမ်ထောင်မှ ကလေးနှစ်ယောက်တွင် တစ်ဦးမှာ ဆယ့်ရှစ်နှစ်နှင့် တစ်ဦးမှာ ဆယ့်ခြောက်နှစ်တို့ဖြစ်ကာ ထိုနှစ်ယောက်သည် သူတို့မိခင်၏ မျက်နှာလိုက်မှုနှင့် ကျင့်သားရနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ လူကြီးများ၏ စကားပြောဆိုမှုကို အခွင့်ကောင်းယူလျက် သူတို့သည် အသားတုံးအနည်းငယ်ကို တိတ်တဆိတ် ထပ်ထည့်ပြီး စားသောက်လိုက်ကြသည်။

အမေလုသည် သူမ၏ အသက်အရွယ်ထက် သိသိသာသာ အိုမင်းရင့်ရော်နေသော သူမ၏ အငယ်ဆုံးသမီးကို ကြည့်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ထိုမိန်းကလေးသည် အသိတရားရှိသော်လည်း ကံကြမ္မာ၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ထမ်းထားရသူ ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့် ဤသမီးသည် ပိုကောင်းမွန်သော ကံကြမ္မာနှင့် ကောင်းချီးပေးခံရသူ မဖြစ်ခဲ့ရသနည်း။

အမေ လု သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "တော်ကြတော့ ဒီလို မသမာတဲ့ အကြံအစည်တွေ အားလုံးကို ရပ်လိုက်ကြ။ ဒါတွေက အသုံးမဝင်ဘူး။"

"လုနန်က ငါတို့မိသားစုအပေါ် နာကြည်းမှုက မျိုးဆက်နဲ့ချီပြီး တည်ဆောက်ထားတာ။ အမုန်းတရားပဲ ရှိတယ် သံယောဇဉ် မရှိဘူး။"

"အကြီးကောင် အလုပ်ပြုတ်သွားတာက ငါတို့ကို သူ ပြန်လက်စားချေတဲ့ နည်းလမ်းပဲ။ နှစ်တွေကြာအောင် သူ မိသားစုကို လက်စားချေမှာကို စိုးရိမ်ပြီး ငါတို့ ကြောက်လန့်တကြား နေခဲ့ရတယ်။ သူ မြို့တော်မှာ မရှိတာ တော်သေးတာပေါ့..."

အမေ လု စကားပြောနေစဉ် သူမ၏ မျက်နှာသည် နာကြည်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး စွင်းချုန့်ရှို အပါအဝင် မျိုးဆက်သစ်များကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ သူသည် နှစ်ဖက်စလုံးကြားတွင် ဤမျှ နက်ရှိုင်းသော ရန်လိုမုန်းတီးမှုမျိုး ရှိလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါမှ မတွေးထင်ခဲ့ဖူးပေ။

"အမေ တကယ်ပဲ အဲ့ဒီလောက်တောင် ဆိုးရွားနေတာလား။"

စုန့်တာ့လန်က သူမ၏ယောက္ခမကို အနေရခက်စွာ ကန့်ကွက်လိုက်သည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒုတိယညီမက မိသားစုဝင်ပဲလေ။ သူက ကျွန်မတို့ကို သူ့ရဲ့ရန်သူတွေလို့ တကယ် သဘောထားနိုင်ပါ့မလား။ ကျွန်မ ပြောချင်တာကတော့ သူ့ဆီကို မကြာခဏ သွားလည်ဖို့ပဲ လိုတယ်.."

"ပါးစပ်ပိတ်ထား!" အမေ လုသည် သူမ၏ တူများကို စားပွဲပေါ်သို့ ဆောင့်ချလိုက်ပြီး စုန့်တာ့လန်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ ငါ ထပ်ပြီး ဖုံးကွယ်မထားတော့ဘူး။ အဲ့ဒီတုန်းက ငါတို့မိသားစုက လုနန်ကို ဘာလုပ်ခဲ့လဲဆိုတာ ငါ ရှင်းပြမယ်..."

သူမ စကားဆုံးသည်နှင့် စုန့်တာ့လန်နှင့် လုမော့ရှင်း နှစ်ဦးစလုံးက သူမကို တားဆီးရန် အပြေးအလွှား ကြိုးပမ်းကြသည်။

"အမေ!"

"အမေ" စုန့်တာ့လန်က အတင်းပြုံးလိုက်သည်။ "ကလေးတွေ ရှိနေတာကို။ ဘာလို့ ဒီအကြောင်းကို ထုတ်ပြောရတာလဲ။ အနည်းဆုံးတော့ မိဘတွေအနေနဲ့ ကျွန်မတို့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာလေး နည်းနည်းတော့ ချန်ထားပေးပါဦး။"

အမေလုက မထီမဲ့မြင် ပြုံးလိုက်သည်။ "ငါသာ ဘာမှမပြောရင် မင်းတို့နှစ်ယောက်က ငါ့မြေးတွေကို သေလမ်းရှာဖို့ လှုံ့ဆော်လိမ့်မှာကို ငါ ကြောက်လို့ပဲ။"

စုန့်တာ့လန်သည် ဆက်ငြင်းခုံနိုင်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

ထုံးတမ်းစဉ်လာအရ အချို့သော ချွေးမများသည် မိခင်နှင့် သမီးများကဲ့သို့ ရင်းနှီးကြသော်လည်း လု မိသားစုတွင်မူ ထိုသို့မဟုတ်ခဲ့ပေ။ အမြဲတစေ လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်ရန် ရုန်းကန်နေရမှုတွင် သူမ၏ ခင်ပွန်းသည် တိုင်ကြားစာတစ်ခုကြောင့် အလုပ်ပြုတ်သွားပြီး သူမ၏ ဖခင်ကိုယ်တိုင် အငြိမ်းစားယူခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍ စုန့်တာ့လန်၏ ဘဝသည် ခက်ခဲလာခဲ့ပြီး အမေ လုက အိမ်တွင် ပိုခိုင်မာစွာ ဩဇာလွှမ်းမိုးလာခဲ့သည်။

အမေလုသည် အတိတ်က အကြောင်းကို တစေ့တစောင်းသာ ပြောပြခဲ့သော်လည်း စွင်းချုန့်ရှိုသည် အစအနများကို ဆက်စပ်ကြည့်ရင်း အမှန်တရားအချို့ကို ကောက်ချက်ချနိုင်ခဲ့ကာ ထိတ်လန့်မှုနှင့် ရွံရှာမှု နှစ်မျိုးစလုံးဖြင့် အသက်ရှူမှားသွားသည်။

လုမိန်မိန်သည် ဤအရာများကို ဆွေးနွေးရန် အမြဲ ရှောင်ရှားခဲ့သည်မှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပေ။ ဝန်ခံရန် အလွန် ရှက်စရာကောင်းလှသည်။

ဤအချိန်တွင် စွင်းချုန့်ရှိုသည် လုနန်၏ သဘောထားကို စမ်းသပ်ရန် သူ၏ အတွေးများကို လက်လျှော့လိုက်သည်။ သူမနှင့် မိသားစုကြားရှိ နာကြည်းမှုများကို ထောက်ရှုလျှင် သူသည် ပထမဆုံး ဆက်သွယ်သူ ဖြစ်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ပေ။ "ခေါင်းထောင်ထွက်လာသော ငှက်သည် အရင် အပစ်ခံရသည်" ဟု ဆိုကြသည့်အတိုင်းပင်။

လည်ပတ်သောသူတစ်ဦးဖြစ်သည့် စွင်းချုန့်ရှိုသည် အခြားတစ်စုံတစ်ယောက် ရှေ့ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သော်လည်း မိသားစုအတွင်း၌သာ ဩဇာလွှမ်းမိုးနိုင်ကြသော လု မိသားစုမှ မျိုးဆက်သစ်များအားလုံးသည် အမေ လု၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ကြသည်။

လုနန်၏ လက်စားချေလိုသော သဘာဝကို ထိုးထွင်းသိမြင်မှုဖြင့် လု မိသားစုကို ခြိမ်းခြောက်ပြီးနောက် အမေ လု၏ ဘက်မှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ထိုစဉ် သူမ၏ မောင်နှင့် ယောက်မဖြစ်သူ လုနန်တို့ကို ကြောက်ရွံ့နေသော ဖေးမင်ရှသည် မတူညီသော ချဉ်းကပ်မှုတစ်ခုကို စီစဉ်ခဲ့ပြီး သူမ၏တူဖြစ်သူ ဖေးကျန့်ကို ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဖေးကျန့် သည် အလည်အပတ် ပြန်လာမည်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသောအခါ ဖေးမင်ရှ၏ သားနှစ်ယောက်သည် ဘူတာရုံတွင် နာရီဝက်ခန့် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသည်။

ရထားဆိုက်ရောက်လာသည်နှင့် ဖေးကျန့်သည် သူ၏ခရီးဆောင်အိတ်ကို သယ်ဆောင်လျက် ထွက်ပေါက်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။ အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် သူမ၏ထိုင်ခုံမှ ထလိုက်ရာ သူနှင့် ဝင်တိုက်မိသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် တကယ် တောင်းပန်ပါတယ်..."

အမျိုးသမီးသည် တောင်းပန်ရင်း သူမ၏ ပြုတ်ကျသွားသော ခရီးဆောင်အိတ်ကို ကောက်ယူရန် ကိုယ်ကိုကုန်းလိုက်သည်။

"အစ်မ အဆင်ပြေရဲ့လား။"

ဖေးကျန့်သည် သူ၏အိတ်ကို ထိုင်ခုံတစ်ခုပေါ်တွင် တင်လိုက်ပြီး သူမ၏ ပစ္စည်းများကို စုဆောင်းရာတွင် ကူညီပေးလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ရဲဘော် ကျွန်မ..."

ရွှီယွဲဟွား မော့ကြည့်လိုက်ရာ ဤဘဝ သို့မဟုတ် မည်သည့်ဘဝတွင်မျှ ထပ်မံ မတွေ့ဆုံရန် မျှော်လင့်ထားခဲ့သော မျက်နှာတစ်ခု ဖေးကျန့်ကို မမျှော်လင့်ဘဲ တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမ၏ ယခင်ဘဝတွင် ရွှီယွဲဟွားသည် ဖေးကျန့်၏ အချစ်ကို ရရှိခဲ့သည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ဒါက အထင်အမြင်မှားတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ မင်္ဂလာပွဲ မတိုင်မီတစ်ရက်အလိုတွင် ထိုလူယုတ်မာ ကုဟွိုက်သည် သူမ၏ မှောင်ခိုဈေးကွက် အရောင်းအဝယ်များကို ဖွင့်ချခဲ့ပြီး ဖေးကျန့်၏ ရှေ့မှောက်တွင် သူမ အပင်ပန်းခံ တည်ဆောက်ခဲ့သော စေတနာရှင်မလေးပုံရိပ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ ရွှီယွဲဟွားသည် ဖေးကျန့်ကို လုံးဝ ရှောင်ရှားခဲ့သည်။

ဤဘဝတွင် အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ဖေးကျန့်၏ မိထွေးသည် သေဆုံးခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ ကျေးလက်ဒေသသို့ အပို့ခံရမည့်အစား သူသည် စစ်တပ်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး သူတို့၏ ဘဝလမ်းကြောင်းများ ကွဲပြားသွားခဲ့သည်။

ဖေးကျန့် နှင့် ဆက်ဆံရေးမရှိဘဲ ရွှီယွဲဟွားသည် စောစီးစွာ အိမ်ထောင်ပြုခဲ့ပြီး ထို့နောက် ကွာရှင်းခဲ့ကာ ကြမ်းတမ်းသော နှစ်တစ်နှစ် ကြာပြီးနောက် မတော်တဆမှုတစ်ခုက သူမအား ဒဏ်ရာရစေခဲ့သည်။ နိုးထလာသောအခါ ရွှီယွဲဟွားသည် အသက်ခြောက်ဆယ်အထိ နေထိုင်ခဲ့သော အခြားဘဝတစ်ခုမှ အမှတ်တရများကို ဆက်မှတ်မိနေခဲ့သည်။

ယခု အသက် သုံးဆယ် ပိုနုပျိုလာပြီး အနာဂတ် အခွင့်အလမ်းများကို သိရှိထားသော ရွှီယွဲဟွားသည် ဖေးကျန့် မရှိဘဲ တောက်ပသော အနာဂတ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်မှု ရှိနေသည်။

ပစ္စုပ္ပန်သို့ အသိပြန်ဝင်လာလျက် ရွှီယွဲဟွားသည် ဖေးကျန့် ထံမှ သူမ၏ ခရီးဆောင်အိတ်ကို လျင်မြန်စွာ ယူလိုက်ပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ကျွန်မ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး ပြဿနာမရှိပါဘူး။"

ပြီးနောက် သူ့ကို နက်ရှိုင်းသော အတွေးများထဲတွင် ထားခဲ့ကာ အလျင်အမြန် လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

ဘူတာရုံအပြင်ဘက်သို့ အနည်းငယ် လျှောက်လှမ်းပြီးနောက် စုန့်ချန်းနှင့် စုန့်ဟဲတို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာကြသည်။ "အစ်ကိုကြီး ဒီမှာ!"

ဖေးကျန့်သည် စုန့်ဟဲ၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်ပြီး သူ့ကို အကဲခတ်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

"မင်းကိုကြည့်ဦး တော်တော် ကြီးလာတာပဲ။"

စုန့်ဟဲသည် ကျေးလက်ဒေသတွင် မွေးဖွားခဲ့သော ဖေးမင်ရှနှင့် စုန့်ယဲ့ပင်းတို့၏ သားဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုက ဖေးမိဘများ ကွယ်လွန်သွားသောအခါ ဖေးကျန့်သည် သူ့အဖေနှင့်အတူ အိမ်ပြန်လာခဲ့ပြီး ဖေးမင်ရှနှင့် စုန့်ယဲ့ပင်းတို့က စုန့်ချန်းနှင့် စုန့်ဟဲတို့ကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ကြီးပြင်းလာမှုကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ စုန့်ဟဲသည် ကလေးဘဝတွင် စုန့်ချန်း ထက် ပို၍ ချစ်ခင်ဖွယ်ကောင်းခဲ့သည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက် ဒီကို ဘာလာလုပ်ကြတာလဲ။" စကားအနည်းငယ် ပြောဆိုပြီးနောက် ဖေးကျန့်က မေးလိုက်သည်။

စုန့်ချန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြန်ဖြေခဲ့သည်။ "...အမေက အဘိုးနဲ့ အဘွားအတွက် အမွှေးတိုင်ထွန်းဖို့ အစ်ကိုကြီးကို မိသားစုအိမ်ဆီ ခေါ်လာခဲ့ဖို့ ပြောလိုက်လို့ပါ။"

ဖေး၏ အဘိုးအဘွားများ မကွယ်လွန်မီ သူတို့သည် သူတို့၏ အိမ်နှင့် စုဆောင်းငွေများကို ဖေးမင်ရှထံ ထားရစ်ခဲ့သဖြင့် ဖေးမင်ရှ၏ မိသားစုသည် ယခုအခါ မိသားစုအိမ်ဟောင်းတွင် နေထိုင်လျက်ရှိသည်။

စုန့်ဟဲသည် ဤအချက်ကို ထူးဆန်းသည်ဟု တွေ့ရှိရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် များသောအားဖြင့် မိသားစုအိမ်သို့ သွားရောက်မည့်အစား သင်္ချိုင်းသို့သာ သွားရောက်လည်ပတ်လေ့ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူသည် သူ့မိခင် သို့မဟုတ် အစ်ကို၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို မသိသော်လည်း ရထားပေါ်မှ ဆင်းဆင်းချင်း ဖေးကျန့်ကို သူတို့အိမ်သို့ လာရောက်လည်ပတ်ရန် တောင်းဆိုခြင်းသည် အတော်လေး ထူးခြားနေသည်။

ဖေးကျန့် သည် စုန့်ချန်းကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ စူးစမ်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ရာ ဒါက သူ့ကို ချွေးများ ထွက်လာစေသည်။

သူတို့ မထွက်ခွာမီ သူ့မိခင်သည် သူ့ဝမ်းကွဲကို အိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်လာရန် အကြိမ်ကြိမ် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ တရားဝင်အားဖြင့် ဒါက အမွှေးတိုင်ထွန်းရန် ဖြစ်သော်လည်း သူမသည် နှစ်များတစ်လျှောက် အသိမိတ်ဆွေများနှင့်အတူ ဖေးကျန့် အတွက် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော အိမ်ထောင်ဖက်များကို တိတ်တဆိတ် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။

သို့တိုင် ဖေးကျန့်ထံမှ မေးခွန်းတစ်ခုတည်း မေးလိုက်ပြီးနောက် စုန့်ချန်းသည် ထိုကိစ္စကို ဆက်တွန်းအားပေးရန် မဝံ့ရဲတော့ပေ။ သူ၏ ဝမ်းကွဲသည် အလွန် ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။

စုန့်ဟဲက ဖေးကျန့်၏ ခရီးဆောင်အိတ်ကို လျင်မြန်စွာ ယူလိုက်သည်။

"ရထားပေါ်မှာ ရက်အတော်ကြာ လိုက်လာရလို့ အစ်ကိုကြီး ပင်ပန်းနေမှာပဲ။ အိမ်ပြန်ပြီး အနားယူကြရအောင်။ ကျွန်တော်တို့ အုတ်ဂူကို တခြားနေ့မှ သေချာသွားပြီး ဂါရဝပြုလို့ရတာပဲ။"

"ဒါပေမဲ့..." စုန့်ချန်းက ကန့်ကွက်ရန် စတင်လိုက်သော်လည်း စုန့်ဟဲက သူ့ကို နောက်သို့ ဆွဲလိုက်ပြီး ဖေးကျန့်ကို စစ်တပ်အကြောင်း စကားစမြည်ပြောဆိုရာတွင် ပါဝင်စေကာ စုန့်ချန်းအား ကြားဖြတ်ပြောဆိုရန် အခွင့်အရေး မပေးခဲ့ပေ။

အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ ဖေးကျန့် လိုက်မလာသည်ကို မြင်သောအခါ ဖေးမင်ရှ၏ မျက်နှာ ပျက်ယွင်းသွားသည်။ သူမ အိမ်ထောင်ဖက်ရှာဖွေပေးရန် စီစဉ်ထားသော လူအများအပြားကို ပြန်လွှတ်ပြီးနောက် သူမသည် သူမ၏ သားများကို ဆူပူရန် လှည့်လိုက်သော်လည်း သူတို့ ထွက်ပြေးသွားကြပြီ ဖြစ်သည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုနှစ်ကုန်ပိုင်းတွင် လုနန်သည် ပင်လယ်ရပ်ခြားရှိ သူမ၏ ဦးလေးမိသားစုနှင့် ပြန်လည် အဆက်အသွယ်ရရှိခဲ့သည်။

ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသည်မှာ သူမ၏ ဦးလေးနှင့်အဒေါ်တို့သည် ခရီးသွားရန် အလွန် အသက်ကြီးနေပြီဖြစ်ပြီး သူမ၏ ရာထူးအခြေအနေကြောင့် လုနန်သည် ပြည်ပသို့ မသွားနိုင်ခဲ့သဖြင့် သူတို့သည် စာများသာ အပြန်အလှန် ဖလှယ်နိုင်ခဲ့သည်။

ကံကောင်းစွာပင် နောက်ပိုင်းတွင် သူမ၏ ဝမ်းကွဲမောင်နှမများသည် သူတို့၏ မိသားစုများနှင့်အတူ သူမထံ လာရောက်လည်ပတ်ခဲ့ကြသည်။

မပြန်မီတွင် သူမ၏ဝမ်းကွဲက သူမအား မိသားစု၏ မျိုးရိုးစဉ်ဆက် အိမ်ဖြစ်သော လီဥယျာဥ်ကို ပေးအပ်လိုခဲ့သည်။ လုနန်က စစ်မှန်သော အိမ်သည် တည်မြဲသော ဆက်ဆံရေးများကို ဖန်တီးပေးသည်ဟု ရှင်းပြကာ ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ သူမသည် သူမ၏ ဝမ်းကွဲမောင်နှမများကို ဤနေရာတွင် မျိုးဆက် အမြစ်များ ရှိသည်ကို အမှတ်ရစေလိုခဲ့သည်။

တရုတ်နိုင်ငံသည် မကြာမီ ကမ္ဘာ့အဆင့်သို့ ထင်ရှားကျော်ကြားလာမည်ကို သူမ ကြိုတင်မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး အနာဂတ်ကို သိရှိထားသော သူမ၏ အသိပညာဖြင့် နိုင်ငံတော်နှင့် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်စီးပွားရေး လုပ်ငန်းများကိုပါ အကျိုးရှိစေမည့် သူတို့၏ ဇာတိမြေတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရန် သူမက တိုက်တွန်းခဲ့သည်။

သူမ၏ ဝမ်းကွဲသည် စိတ်မဝင်စားသော်လည်း လုနန်၏ တိုက်တွန်းပြောဆိုမှုကြောင့် သဘောတူခဲ့ရရာ လုနန် အနေဖြင့် လီဥယျာဥ်ကို လက်ခံရန် မသင့်လျော်တော့ပေ။

သူမ ကြိုတင်ခန့်မှန်းခဲ့သည့်အတိုင်း လီမိသားစုသည် နောက်ဆယ်စုနှစ်အတွင်း ၎င်းတို့၏ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများကို တရုတ်နိုင်ငံသို့ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ရွှေ့ပြောင်းခဲ့သည်။ သူတို့၏ မျိုးဆက်သစ်များသည် ဤနေရာတွင် အခြေချခဲ့ကြပြီး လီဥယျာဥ်သို့ ဘဝသစ်ကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ နောက်ထပ် မျိုးဆက်သစ်တစ်ခုသည် ဤစည်ကားတိုးတက်သော နေရာတွင် သူတို့၏ ကလေးဘဝကို တန်ဖိုးထားရင်း ကြီးပြင်းလာခဲ့ကြသည်။