ရှောင်လင်းယွီ၏ တုန်လှုပ်မှု

"ရှင်ပြောကြည့်။ ဒီလူတွေ ရူးနေတာမဟုတ်ဘူးလား? ဘာလို့သူတို့က ခြံကိုလာပြီး ကျွန်မကို ခြိမ်းခြောက်ငွေညှစ်ရတာလဲ?" ညဘက်တွင် ရှောင်လင်းယွီသည် ကုန်းထျန်းဟောက်နှင့် ဖုန်းပြောနေစဉ် သူမ၏ညည်းညူမှုများကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့သည်။ သူမသည် ကုန်းထျန်းဟောက်ပတ်ဝန်းကျင်တွင်သာ ဤသို့ဖြစ်နိုင်သည်။ "သူတို့က ကျွန်မကို အနိုင်ကျင့်လို့ရမယ်လို့များ တကယ်ကြီးထင်နေကြတာလား?" ပုံမှန်နှင့်မတူဘဲ သူမသည် ကုန်းထျန်းဟောက်နှင့်အတူရှိနေစဉ် သူမ၏သံချပ်ကာကို မဝတ်ဆင်ပေ။

ကုန်းထျန်းဟောက် ခေါင်းညိတ်ကာ "ဟုတ်တယ်၊ မင်းက တကယ်ပဲ အနိုင်ကျင့်လို့မရတဲ့လူတစ်ယောက်ပဲ။" မဟုတ်လျှင် သူမသည် လွန်ခဲ့သောနှစ်များစွာက သူတို့ပထမဆုံးတိုက်မိသောအခါ သူတို့ကို သူမအား တောင်းပန်ခိုင်းမည်မဟုတ်ပေ။

ရှောင်လင်းယွီ မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်ကာ "ကုန်းထျန်းဟောက်၊ ရှင်ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ?"

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ညင်သာစွာ ရယ်မောပြီး "ဟဟ၊ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ ကိုယ်က မင်းအရမ်းချစ်စရာကောင်းတယ်လို့ ထင်နေတာပဲ။"

ရှောင်လင်းယွီ၏ပါးပြင်လေးများနီရဲသွားပြီး ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် "ဘယ်သူ့ကိုလာပြီး ချစ်စရာကောင်းတယ်လို့ပြောနေတာလဲ?"

"ကိုယ်မင်းကိုပြောနေတာပေါ့။" ကုန်းထျန်းဟောက်က ပြုံးပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်"ကိုယ့်မျက်လုံးထဲမှာ မင်းက အရမ်းချစ်စရာအကောင်းဆုံး။"

"အို၊ ဒါဆို ရှင်ကကျွန်မကို ချစ်စရာကောင်းပြီး လှပလို့ ကြိုက်တာပေါ့?" ရှောင်လင်းယွီက ခပ်ညစ်ညစ်ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ခေါင်းခါပြကာ ငြင်းဆန်သည်- "မဟုတ်ဘူး၊ အင်း၊ ဟုတ်တယ်၊ မဟုတ်ဘူး..." သူဒီမေးခွန်းကို ဘယ်လိုပဲဖြေဖြေ၊ မှန်ကန်ပုံမရပေ။

"ဟုတ်သလား၊ မဟုတ်ဘူးလား?" ရှောင်လင်းယွီ ဖိအားပေးသည်။ သူမသည် အဖြေတစ်ခုမရမချင်း လက်လွှတ်မည့်ပုံမရပေ။

ကုန်းထျန်းဟောက် ချက်ချင်းပင် "ကောင်းပြီ၊ မင်းရဲ့ချစ်စရာကောင်းမှုနဲ့ လှပမှုက ကိုယ်မင်းကိုချစ်ရတဲ့အကြောင်းရင်းတချို့ပဲ။ ဒါပေမဲ့ အကြီးဆုံးအကြောင်းရင်းက ကိုယ်မင်းကို ပထမဆုံးမြင်ကတည်းက ကိုယ့်နှလုံးသားက မင်းအပေါ် ကျဆင်းသွားခဲ့တာ။ ပြီးတော့ အချစ်က အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ပိုနက်ရှိုင်းလာတာပဲ။"

ရှောင်လင်းယွီ "..." ငါက ညည်းညူနေရုံပဲ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီဝန်ခံတဲ့ဆီကို ရောက်သွားရတာလဲ?

ရှောင်လင်းယွီ၏မျက်နှာမှာ နီရဲသွားသည်။ သူမသည် ဖုန်းကိုကိုင်ကာ ခဏတာတိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ "ထျန်းဟောက်၊ ကျွန်မလည်း ရှင့်ကို မချစ်ဘဲ မနေနိုင်ဘူး။ ပြီးတော့ ကျွန်မရှင့်ကို အရမ်းလွမ်းတယ်။"

"ကိုယ်လည်း မင်းကိုလွမ်းတယ်။" ကုန်းထျန်းဟောက်၏ ခပ်နိမ့်နိမ့်အသံမှာ ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး ကျယ်လောင်သည်။ ၎င်းကိုကြားသောအခါ ရှောင်လင်းယွီ၏နားများ နီရဲသွားသည်။ သူမသည် ကုန်းထျန်းဟောက်၏ ဆွဲဆောင်မှုကို မခုခံနိုင်ပုံရသည်။ သူမ ဘယ်လိုလုပ်ရတော့မလဲ။

"ပေါင်ပေ့(ကလေးလေး)၊ နောက်ကျနေပြီ။ မင်းစောစောအနားယူသင့်တယ်။" ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ဖုန်းချရန် ဝန်လေးသော်လည်း အနားယူရန် အချိန်ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ "ကိုယ့်ပေါင်ပေ့လေး၊ ကောင်းသောညပါ။"

"ကောင်းသောညပါ လောင်ကုန်း။" ရှောင်လင်းယွီသည် နီရဲသောမျက်နှာဖြင့် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်နှင့် ဖုန်းချပြီးနောက် ရှောင်လင်းယွီသည် သူမ၏နီရဲသောမျက်နှာကို ပုတ်ကာ တိုးတိုးလေး "ငါတို့လက်ထပ်တာ ဒီလောက်ကြာနေပြီ။ ဘာလို့ငါထျန်းဟောက်ရှေ့မှာ ဒီလောက်ရှက်နေရတာလဲ? ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အိပ်လိုက်တာပဲ ပိုကောင်းတယ်။"

ရှောင်လင်းယွီသည် ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းမည်အပြု သူမသည် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိသည်။ ထို့နောက် သူမ၏ပုံရိပ် လက်သွားပြီးနောက် သူမ၏နေရာလွတ်ထဲတွင် ပြန်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"သခင်။" ရှောင်လင်သည် ရှောင်လင်းယွီကိုမြင်သောအခါ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။

"ရှောင်လင်။" ရှောင်လင်းယွီသည် ရှောင်လင် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်ကိုမြင်ပြီး အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ ထို့နောက် သူမသည် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိပြီး ထိုင်ချလိုက်သည်။ သူမသည် ရှောင်လင်၏ ပခုံးငယ်လေးများကို ကိုင်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ "ရှောင်လင်၊ မင်းကိုယ်ပျောက်လူကို ရှာဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုခု စဉ်းစားမိပြီလား?" ဟု မေးလိုက်သည်။

သို့သော် ရှောင်လင်သည် ခေါင်းခါပြပြီး "သခင်၊ မစဉ်းစားမိသေးဘူး။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီ၏မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်ပျက်သောအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ရှောင်လင်သည် ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ သူသည် ရှောင်လင်းယွီကို ရှောင်လဲ့ထုန် လုပ်နိုင်သည်ဟု ပြောချင်ခဲ့သော်လည်း သူ့အစ်ကိုက သူ့ကို "ငါအဲ့ဒီလူကို ရှာဖွေနိုင်ရင်တောင် မေမေနဲ့ဖေဖေက သာမန်လူနှစ်ယောက်ပဲ။ သူတို့က တရားခံကို ဘာမှလုပ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ ဒါက သူတို့ကို ပိုပြီးအန္တရာယ်ရှိတဲ့အခြေအနေထဲကို ပို့ဆောင်လိမ့်မယ်။" ဟု ပြောခဲ့သည်။

"ဒါဆို အစ်ကို၊ ငါတို့အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ?" ရှောင်လင်က ထိုအချိန်တွင် ပြန်မေးခဲ့သည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်က "အခုတစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းက မင်းကိုအပြင်ထွက်ခွင့်ပြုဖို့ပဲ။ မင်းငါ့ကို တရားခံကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ကူညီနိုင်တယ်။"

ရှောင်လင် ချက်ချင်းပင် စိတ်ပျက်စွာဖြင့် "ကျွန်တော်လည်း အပြင်ထွက်ချင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ပြဿနာက ကျွန်တော်မလုပ်နိုင်ဘူးလေ။"

ရှောင်လဲ့ထုန်သည် သူ့ပခုံးကို ပုတ်ကာ "စိတ်မပူပါနဲ့၊ မင်းမကြာခင်အပြင်ထွက်ရမှာပါ။ ငါအခုမင်းကိုလုပ်စေချင်တာက မေမေနဲ့ဖေဖေ ပြင်ဆင်ထားနိုင်အောင် ငါတို့ရဲ့ယူဆချက်ကို မေမေ့ကို အမြန်ဆုံးပြောပြဖို့ပဲ။"

"ကောင်းပြီ၊ ကျွန်တော်သိပြီ။" ရှောင်လင် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်လင်၏ ခန့်မှန်းချက်နှင့် သုံးသပ်ချက်ကို ကြားပြီးနောက် ရှောင်လင်းယွီသည် အလွန်တုန်လှုပ်သွားသည်။

"ရှောင်လင်၊ မင်းပြောတာက ဒီကိုယ်ပျောက်လူကလည်း နတ်လက်နက်တစ်ခုခု ရရှိထားနိုင်တယ်လား?"

"ဟုတ်တယ်။" ရှောင်လင် ခေါင်းညိတ်ကာ "ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ခန့်မှန်းသုံးသပ်ချက်အရ ဒီနတ်လက်နက်တစ်ခုခု ရရှိထားတဲ့လူကလည်း ပြန်လည်မွေးဖွားလာသူတစ်ယောက်ပဲ။"

"ဘယ်လို... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ?" ရှောင်လင်းယွီသည် တုန်လှုပ်လွန်း၍ စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားသည်။ သို့သော် ရှောင်လင် နောက်ဆက်တွဲပြောသည်မှာ သူမကို ပို၍ပင် တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။

"ပြီးတော့ ဒီလူက ဒီဘဝကနေ ပြန်လည်မွေးဖွားလာတာဖြစ်နိုင်ခြေများတယ်။" ရှောင်လင်က ရှင်းပြသည်- "ဒီလူက သခင်နဲ့သခင်ကြီးအပေါ် ရန်ငြိုးရှိတဲ့လူတစ်ယောက်ပဲ။ သူတို့က သခင့်မှာရှိတဲ့အမွေအနှစ်ကိုလည်း သိပြီးတော့ အဲ့ဒါကို တပ်မက်နေနိုင်တယ်။"

ရှောင်လင်းယွီ၏မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ မယုံနိုင်လောက်စရာကိစ္စဟုလဲ ခံစားမိသည်။

"ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ?"

ရှောင်လင်သည် ခဏစဉ်းစားပြီး "သခင်၊ ဒါက တော်တော်ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါဘာလို့ဖြစ်နေလဲဆိုတာ ကျွန်တော်မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားလို ကံကောင်းတဲ့လူတစ်ယောက် ရှိနိုင်သေးတာပဲ။"

ရှောင်လင်းယွီသည် ဤသတင်းကို ကြားပြီးနောက် ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားသည်။ "ရှောင်လင်၊ ဒါဆိုရင် ထျန်းဟောက်က မြို့တော်မှာ အရမ်းအန္တရာယ်များနေတယ်လို့ မဆိုလိုဘူးလား?"

ရှောင်လင် ခေါင်းခါပြပြီး "မဟုတ်ဘူး သခင်။ သခင်တစ်ယောက်တည်း အန္တရာယ်ရှိတာမဟုတ်ဘူး။ သခင်နဲ့သခင်ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေကလည်း အန္တရာယ်ရှိတယ်။ အဲ့ဒီလူက ခင်ဗျားကို တကယ်မုန်းပြီး မမြင်ရအောင်လုပ်တတ်တယ်ဆိုရင် သူတို့က ကျွန်တော်တို့ပတ်ဝန်းကျင်ကလူတွေကို သတ်ဖို့ အရမ်းလွယ်ကူတယ်။" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီ၏မျက်နှာမှာ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူမ၏မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားသော်လည်း သူမသည် တည်ငြိမ်စွာ "ဒါဆို ရှောင်လင်၊ ငါတို့အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ?" ဟု မေးလိုက်သည်။

သူမသည် ကိုယ့်အန္တရာယ်ကို မစိုးရိမ်ပေ။ တကယ်ပဲ အဲ့ဒီလူကို တွေ့ခဲ့ရင် နေရာလွတ်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပုန်းအောင်းနိုင်သည်။

သို့သော် သူမပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများကို စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။ အဲ့ဒီလူသာ တကယ်ရူးသွပ်ပြီး သူမပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများကို သတ်လိုခဲ့ပါက အကျိုးဆက်များမှာ မတွေးဝံ့စရာဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ရှောင်လင်သည် သူမကို နှစ်သိမ့်သည်။ "သခင် စိတ်မပူပါနဲ့။ အဲ့ဒီလူက အမွေအနှစ်ကို အားကိုးပြီး ကိုယ်ပျော်နေတာဆိုရင် လောလောဆယ် ဘယ်သူ့ကိုမှ သတ်ရဲမှာမဟုတ်ဘူး။"

"ဘာလို့လဲ?" ရှောင်လင်းယွီသည် ထိုစကားကိုကြားပြီးနောက် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

ရှောင်လင်က အလွန်လေးနက်စွာ "ကမ္ဘာတိုင်းကို ကောင်းကင်တာအိုက လမ်းညွှန်ပေးတယ်။ သာမန်လူဖြစ်စေ၊ မသေမျိုးဖြစ်စေ၊ ကျွန်တော်တို့က သူ့ရဲ့စည်းမျဉ်းတွေကို လိုက်နာရမယ်။ မသေမျိုးတစ်ယောက်က သာမန်လူတစ်ယောက်ကို အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ထိခိုက်အောင်လုပ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ရင် သူတို့က တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကို ခံစားရလိမ့်မယ်။ အကျိုးဆက်တွေက ပြင်းထန်တဲ့ဒဏ်ရာတွေကနေ သေဆုံးခြင်းအထိ ဖြစ်နိုင်တယ်။ တရားခံမှာ နတ်အမွေအနှစ်တစ်ခုရှိခဲ့ရင် ဒါက သူတို့မှာ ကျွန်တော့်လို အမွေအနှစ်ဝိညာဉ်တစ်ခု ရှိတယ်လို့လည်း ဆိုလိုတယ်။ ဒါကြောင့် သခင် ဝိညာဉ်က သူတို့ကို ကောင်းကင်တာအိုအကြောင်း သတိပေးလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် လူတွေကို ထိခိုက်အောင်လုပ်ဖို့ အမွေအနှစ်ကို သုံးရဲမှာမဟုတ်ဘူး။"

ဤစကားကိုကြားသောအခါ ရှောင်လင်းယွီသည် ချက်ချင်းပင် စိတ်အေးသွားသည်။

သူမသည် သူမ၏ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ သက်ပြင်းချပြီး "ဒီလိုဆိုရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် သူမ စကားဆုံးသည်နှင့် ရှောင်လင်းယွီသည် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိပြီး သူမ၏မျက်နှာမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ "မဟုတ်သေးဘူး။"

ရှောင်လင်က သံသယဖြင့် "သခင်၊ ဘာမှားနေလို့လဲ?" ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက "ထျန်းဟောက်နဲ့ငါ ပိုင်ရှန်းရှန်းရဲ့သေဆုံးမှုကို စုံစမ်းစစ်ဆေးတုန်းက သူမကိုသတ်ခဲ့တဲ့လူက ကိုယ်ပျောက်လူတစ်ယောက်ဖြစ်နိုင်ခြေများတယ်ဆိုတာ ငါတို့တွေ့ခဲ့တယ်လေ။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဤစကားကိုကြားသောအခါ ရှောင်လင် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "ဒီလိုဆိုရင်တော့ သူတို့က စည်းမျဉ်းတွေကို မသိတာဖြစ်ဖြစ်၊ သူတို့အတွက် တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကို ခံစားပေးမယ့်လူတစ်ယောက်ကို ရှာတွေ့တာဖြစ်ဖြစ်ပဲ။" ဟု ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

"ဘာ။" ရှောင်လင်းယွီ အံ့ဩသွားသည်။ "အသုံးပြုသူကိုယ်စား တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကို ခံစားပေးမယ့်လူတစ်ယောက်ကို ရှာလို့ရလား?" ဒါဆိုရင် သူမပတ်ဝန်းကျင်ကလူတွေက အန္တရာယ်အများကြီး ရှိနေသေးတယ်လို့ ဆိုလိုသည်။

ရှောင်လင် ခေါင်းညိတ်သည်။ "ဟုတ်တယ်၊ တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကို တခြားလူတစ်ယောက်ဆီကို ရွှေ့လို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခြေအနေတွေက အရမ်းတင်းကျပ်တယ်။ အစားထိုးခံရသူနဲ့တရားခံက တစ်နှစ်တည်း၊ တစ်လတည်း၊ တစ်ရက်တည်း၊ တစ်ချိန်တည်းမှာ မွေးဖွားရမယ်။ အစားထိုးခံရသူကို တရားခံက နေ့တိုင်း သွေးတစ်ပန်းကန် တိုက်ကျွေးရမယ်။ ဒါကို ၈၁ ရက်ဆက်တိုက် လုပ်ရမယ်။ အဲ့ဒီတော့မှ အစားထိုးခံရသူက တရားခံကိုအစားထိုးပြီး တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကို ခံစားနိုင်မှာ။"

"နေ့တိုင်း သွေးတစ်ပန်းကန်?" ရှောင်လင်းယွီ တုန်လှုပ်သွားသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ နေ့တိုင်း သွေးတစ်ပန်းကန်ဖြစ်ရမယ်။ ပိုလည်းမပိုရဘူး၊ လျော့လည်းမလျော့ရဘူး။" ရှောင်လင် ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူမှ နေ့တိုင်း သွေးတစ်ပန်းကန် ထုတ်ပေးပြီး အသက်ရှင်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ၈၁ ရက်ဆိုတာ ဝေးရောပဲ။ ဒါပေမဲ့ နေဦး၊ တရားခံမှာ အမွေအနှစ်တစ်ခုရှိတယ်။ ဒါဆိုရင် ငါတို့သာမန်စည်းမျဉ်းတွေကို သူတို့အပေါ်မှာ သုံးလို့ရတယ်။ ဒါဆို ငါတို့အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ?"

"သခင်"

***