ကိုယ်ရှာမယ်၊ မင်းကသုံးပေါ့

ရှောင်လင်သည် စိုက်ပျိုးရေးနေရာလွတ်ထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် သူသည် သူ့တာဝန်ကို သတိရလိုက်သည်။

သို့သော် သူသည် မိုင်တစ်ထောင်အကွာအဝေးအတွင်း မည်သည့်နတ်လက်နက်၏အရိပ်အယောင်ကိုမျှ အာရုံမခံမိခဲ့ပေ။

ရှောင်လင်းယွီသည် ကုန်းထျန်းဟောက်ကို ဖုန်းခေါ်ဆိုကာ ဤအကြောင်းကို အစီရင်ခံလိုက်သည်။ ထိုစကားကိုကြားပြီးနောက် ကုန်းထျန်းဟောက်က ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ယွီအာ၊ ကိုယ်ရဟတ်ယာဉ်တစ်စီးကို အဲ့ဒီနေရာပတ်လည် ပျံသန်းခိုင်းပြီး ကိုယ်တို့အဲ့ဒီလူကို ရှာနိုင်မလားလို့ ကြည့်လိုက်မယ်။"

ရှောင်လင်းယွီသည် "ရှင်က ငွေကြေးရဲ့စွမ်းအားကို သုံးနေတာပဲ။" ဟု မထိန်းနိုင်ဘဲ ဆူပူလိုက်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် နှုတ်ခမ်းကွေးကာ ညင်သာစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ၏ဆွဲဆောင်မှုရှိသောအသံသည် ရှောင်လင်းယွီ၏နားထဲသို့ သူ့အသက်ရှုသံ သူမဘေးတွင် ရှိနေသကဲ့သို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ ရှောင်လင်းယွီသည် သူမ၏နားများ ကျဉ်တက်သွားသကဲ့သို့ဖြစ်သွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး နားဖျားမှာ နီရဲသွားသည်။ သူမသည် ပို၍ပို၍ မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ၏မျက်နှာမှာလည်း အခါအားလျော်စွာ နီရဲသွားသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက် ပြုံးပြီး "ကိုယ့်ပိုက်ဆံက မင်းပိုက်ဆံပဲ။ မင်းမှာလည်း စွမ်းအားရှိတယ်။"

ရှောင်လင်းယွီ ခေါင်းညိတ်ကာ "ဟုတ်တယ်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟားဟား..." ကုန်းထျန်းဟောက် ထပ်မံ၍ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ရှင်ဘာရယ်နေတာလဲ?" ရှောင်လင်းယွီက နားမလည်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ကိုယ့်ပေါင်ပေ့က ဘယ်လောက်ချစ်စရာကောင်းလဲဆိုတာ တွေးမိပြီး ရယ်နေတာ။ ကိုယ့်ပေါင်ပေ့က ကိုယ့်ပိုက်ဆံကို သုံးချင်တယ်ဆိုတော့ ကိုယ်အရမ်းပျော်တယ်။" ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ရှောင်လင်းယွီသည် အလွန်အမှီအခိုကင်းသူဖြစ်ကြောင်း အမြဲသိသည်။ မင်္ဂလာဆောင်မှလွဲ၍ ရှောင်လင်းယွီသည် သူ့ပိုက်ဆံကို တစ်ပြားမှမသုံးခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ သူ့ကို အနည်းငယ် စိတ်ပျက်စေခဲ့သည်။ သူ့ဇနီးမှာ အလွန်အရည်အချင်းရှိသည်။ သူမသည် သူရှာဖွေသောပိုက်ဆံကို မလိုအပ်ပေ။

ရှောင်လင်းယွီ ပြုံးသည်၊ "ကောင်းပြီ။ ဒီနေ့ကစပြီး ကျွန်မ ရှင့်ရဲ့ပိုက်ဆံကို ပိုသုံးပြီး မျိုးစုံဝယ်ပစ်မယ်။ ဒါဆိုရင် ရှင်က ပိုက်ဆံရှာဖို့ အရမ်းအလုပ်များပြီး တခြားမိန်းမတွေကို ကြည့်ဖို့ အချိန်ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။" သို့သော် ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ထိုသို့သောနေ့ရက်မျိုး ရောက်လာစရာအကြောင်းမရှိလောက်အောင် အလွန်ချမ်းသာလွန်းသည်။

"ကောင်းပြီ။"

ကုန်းထျန်းဟောက် ပြုံးပြီး "ကိုယ်ရှာမယ်၊ မင်းကသုံးပေါ့" ဤသို့ပြောရင်း ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိပြီး နောင်တရစွာဖြင့် "ယွီအာ၊ ကိုယ်တို့တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သိတာ တစ်နှစ်ရှိပြီ။ ငါတို့လက်ထပ်တာ သုံးနှစ်ရှိပြီ။ စုစုပေါင်း လေးနှစ်ရှိပြီ။ ကိုယ်မင်းနဲ့အတူ ဈေးဝယ်မထွက်ဖူးဘူးထင်တယ်၊ ဟုတ်လား?"

ရှောင်လင်းယွီသည် ရေတစ်ငုံ သီးလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ သူတို့တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သိတာ လေးနှစ်နီးပါး ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤလေးနှစ်အတွင်း သူမသည် ပထမနှစ်တွင် သူမ၏လုပ်ငန်းကို စတင်ခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် ကုန်းထျန်းဟောက်သည် မေ့မြောနေခဲ့သည်။ သူနိုးထလာပြီးနောက် သူ့မှတ်ဉာဏ်ပျောက်ဆုံးမှုကြောင့် သူတို့ အတူတူရှိနေမည့်အချိန်များစွာကို ထပ်လွဲချော်ခဲ့ကြသည်။ ဈေးဝယ်ခြင်းကဲ့သို့သော အပန်းဖြေစရာတစ်ခုခုကို ပြုလုပ်ရန်အချိန် တကယ်ကို မရှိခဲ့ကြပေ။

ရှောင်လင်းယွီက "ကျွန်မတို့အဲ့ဒါကို လောလောဆယ် နောက်ထားလိုက်ရအောင်။"

"ကောင်းပါပြီ။" ကုန်းထျန်းဟောက်က ပြုံးပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် လုပ်ငန်းကိစ္စသို့ ပြန်ရောက်သွားကြသည်။

"ကိုယ်တို့ရဟတ်ယာဉ်ကို နိုင်ငံပတ်လည် ပျံသန်းခိုင်းပြီး လင်အာကို အဲ့ဒီလက်နက်ရဲ့အငွေ့အသက်ကို အာရုံခံခိုင်းရင် မကောင်းဘူးလား?"

ရှောင်လင်းယွီ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်မလည်း အဲ့ဒီလိုပဲ စဉ်းစားနေတာ။"

"ဒါဆို ကိုယ်အခုပဲ စီစဉ်လိုက်တော့မယ်။"

ဖုန်းချပြီးနောက် ကုန်းထျန်းဟောက်သည် စီစဉ်မှုများပြုလုပ်ခဲ့သည်။ "ငါ့ကိုလာခေါ်ပြီး ထောင်ယွမ်ရွာကို ပျံသန်းပေးဖို့ ရဟတ်ယာဉ်တစ်စီးကို ယူခဲ့။" သူသည် တရားခံကို သူ့ဘာသာသူ မည်သို့ရှာဖွေရမည်ကို မသိသောကြောင့် သူ့ဇနီးနှင့်ကလေးကို အဖော်ပြုခြင်းက ပိုကောင်းသည်။

.......

ရှောင်လင်းယွီ ဖုန်းချပြီးနောက် သူမသည် ရှောင်လဲ့ထုန်၏အခန်းသို့ သွားကာ တံခါးကိုခေါက်သည်။ "ထုန်ထုန်၊ လင်အာ၊ အမေဝင်လာလို့ရမလား?"

"ရတယ်၊ ဝင်ခဲ့ပါ။" ကလေးနှစ်ဦးသည် ရွှင်လန်းစွာ ပြန်ဖြေလိုက်ကြသည်။

ရှောင်လင်းယွီ ဝင်သွားပြီးနောက် သူမသည် ကလေးနှစ်ဦး ခေါင်းကို စားပွဲပေါ်တွင် မှီကာ ကာတွန်းကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးပြီး "မင်းတို့ဘာတွေကြည့်နေကြတာလဲ?" ဟု မေးလိုက်သည်။

"သားတို့ ရူးကြောင်ကြောင်ကာတွန်းတွေ ကြည့်နေတာ။" ရှောင်လဲ့ထုန်က ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်လင်က ထပ်ပြောသည်။ "ဒီကာတွန်းက တကယ်ကောင်းတယ်။"

ရှောင်လင်းယွီသည် သူတို့၏ခေါင်းငယ်လေးများကို ပွတ်လိုက်ကာ "ဖုန်းစခရင်နဲ့ အရမ်းနီးနီးမထိုင်ကြနဲ့။ မဟုတ်ရင် မျက်စိမှုန်သွားလိမ့်မယ်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်လဲ့ထုန် ချက်ချင်းပင် "စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး။ သားတို့စမ်းရေသောက်လို့ရတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပျောက်ကင်းသွားမှာပဲ။"

"ဟုတ်တယ်။" ရှောင်လင်သည် ဤနှစ်များအတွင်း ရုပ်မြင်သံကြားများစွာ ကြည့်ခဲ့သောကြောင့် သူသည် အရာများစွာကို သိသည်။ "ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မျက်စိက ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အစကတည်းက ထိခိုက်မှာမဟုတ်ဘူး။"

ရှောင်လင်းယွီ "..." ကောင်းပြီ။ သူတို့မှာ cheat တွေရှိတယ်၊ ဒါဆို ငါကဘာများပြောနိုင်ဦးမှာလဲ?

ရှောင်လင်းယွီ ပြုံးပြီး "ရှောင်လင်၊ မင်းတီဗီကြည့်တာ ခဏရပ်လို့ရမလား?"

"ကောင်းပြီ။" ရှောင်လင် ခေါင်းညိတ်ကာ "အန်တီ၊ ကျွန်တော့်ဆီက ဘာလိုချင်လို့လဲ?"

သို့သော် ရှောင်လင်းယွီသည် "အန်တီ" ဟူသောစကားလုံးကိုကြားသောအခါ သူမ၏မျက်လုံးထောင့်များမှာ မထိန်းနိုင်ဘဲ တွန့်သွားသည်။ သူမသည် ရှောင်လင် သူမကို အခြားနာမည်တစ်ခုဖြင့် ခေါ်ဆိုနိုင်မလားဆိုသည်ကို စဉ်းစားရမည်ဖြစ်သည်။ အန်တီသည် အလွန်အဆင်မပြေဖြစ်စေသည်။

ရှောင်လင်းယွီက "ထုန်ထုန်ရဲ့အဖေက သူရဟတ်ယာဉ်တစ်စီး လွှတ်ပေးပြီးတော့ ငါတို့ကို ကောင်းကင်ပေါ်ခေါ်သွားပြီး နိုင်ငံပတ်လည်ခေါ်သွားပြီး အဲ့ဒီနတ်လက်နက်ရဲ့အငွေ့အသက်ကို ရှာနိုင်မလားလို့ ကြည့်မယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။"

ရှောင်လဲ့ထုန်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး သူသည် ချက်ချင်းပင် "ဟုတ်တယ်၊ အကြံကောင်းပဲ။ မေမေ၊ သား မေမေနဲ့အတူ လိုက်လို့ရမလား? သား ကောင်းကင်ပေါ်က ရှုခင်းကို ကြည့်ချင်တယ်။"

ရှောင်လင်းယွီ မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်ကာ အကြံပေးသည်။ "ဒါပေမဲ့ သား၊ အမေတို့က လူတစ်ယောက်ကို ရှာနေတာ။ အဲ့ဒီလူက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်။"

ရှောင်လင်သည် ရှောင်လဲ့ထုန် ဤသို့ပြောသောအခါ ရှောင်လင်ကို တိတ်တဆိတ် ဆွဲသည်ကို သတိမပြုမိခဲ့ပေ။

ရှောင်လင် ချက်ချင်းပင် "အန်တီ..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် သူမ၏နဖူးကို ပွတ်သပ်ကာ ခဏစဉ်းစားပြီးမှ "ရှောင်လင်၊ မင်းငါ့ကို အမေလို့ခေါ်သင့်တယ်။" သူမအတွက် အလွန်အဆင်မပြေဖြစ်စေသည်။ ရှောင်လင်သည် သူမကို အမေဟုသာ ခေါ်ဆိုသင့်သည်။

"အမေ?" ရှောင်လင်သည် ကြောင်သွားသည်။ "တကယ်လား?" သူ့မှာ အမေတစ်ယောက်မရှိခဲ့ဘဲ အမေဆိုသည်မှာ ဘာလဲဆိုတာ မသိခဲ့ပေ။

သခင်ငယ်လေး ပေါ်လာမှသာ သူသည် သူ့သခင်သည် အမေတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ အမေ့မေတ္တာသည် အလွန်နွေးထွေးသည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် ရှောင်လင်၏မျက်နှာကိုမြင်သောအခါ ကြောင်သွားသည်။ သူမသည် လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်ကာ "ဟုတ်တယ်၊ ဒီနေ့ကစပြီး ငါက မင်းရဲ့အမေပဲ။ မင်းကလည်း ငါ့သားပေါ့၊ ထုန်ထုန်လိုပဲ။"

ရှောင်လင်သည် လက်ချောင်းများကို လိမ်ကျစ်ကာ အနည်းငယ် သံသယဖြင့် "ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို အမေလို့ခေါ်ရင် အပြင်လောကက..."

ရှောင်လင်းယွီသည် သူဘာစဉ်းစားနေသည်ကို သိသည်။ သူမသည် ချက်ချင်းပင် လက်ဝှေ့ယမ်းကာ "ငါက မင်းရဲ့မိထွေးလို့ပဲ ပြောလိုက်မယ်။"

ရှောင်လင်နှင့် ရှောင်လဲ့ထုန်တို့၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်းပင် တောက်ပလာပြီး "ကောင်းပြီ။" ဟု ပြောလိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် ရှောင်လင်သည် ချက်ချင်းပင် "အမေ။" ဟု ခေါ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်။" ရှောင်လင်းယွီက ပြန်ဖြေသည်- "အမေ့ကိုပြော။ မင်းအရင်က ဘာပြောချင်ခဲ့တာလဲ?"

ရှောင်လင်က ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် "တကယ်တော့ ကျွန်တော်ထင်တာတော့ အစ်ကိုက ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ လိုက်လို့ရတယ်။ ကျွန်တော်တို့က တရားခံကို ရှာနေရုံပဲ။ သူတို့ကို အနှောင့်အယှက်ပေးမှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် အန္တရာယ်ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။" တကယ်တော့ သခင်ငယ်လေး ရှိနေသောကြောင့် တရားခံကို ရှာဖွေရန် ပိုအဆင်ပြေလိမ့်မည်။ ပြီးတော့ သူတို့သည် ဤအကြောင်းကို ယခင်က ဆွေးနွေးပြီးဖြစ်သည်။ သခင်ငယ်လေးသည် ရှာဖွေမှုလုပ်ငန်းစဉ်တွင် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ပါဝင်ပေလိမ့်မည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် သူမ၏သားကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏မျက်နှာမှာ ချီတုံချတုံဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်သည် မျက်လုံးလှန်ကာ "မေမေ၊ သားတို့တကယ်ပဲ အန္တရာယ်တစ်ခုခုကြုံတွေ့ခဲ့ရင် မေမေကျွန်တော့်ကို နေရာလွတ်ထဲ ပစ်ထည့်လိုက်ရုံပဲ။ ရဟက်ယာဉ်က သားတို့ယုံကြည်နိုင်တဲ့လူတွေနဲ့ ပြည့်နေမှာပဲ။ မဟုတ်ရင် ရှောင်လင်၊ မင်းသူတို့ရဲ့မှတ်ဉာဏ်တွေကို ဖျက်ပစ်လို့ရတယ် မဟုတ်လား?" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်လင် ချက်ချင်းပင် ခေါင်းညိတ်သည်။ "ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်တော်သူတို့ရဲ့မှတ်ဉာဏ်တွေကို ပြောင်းလဲဖို့ မန္တာန်တွေ သုံးနိုင်တယ်။"

ရှောင်လင်းယွီ "..." သူမသည် ရှောင်လင်သည် တကယ်ပဲ အစွမ်းထက်သောမသေမျိုးတစ်ယောက်ဖြစ်သည်ဟု ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

ရှောင်လင်းယွီ ခဏစဉ်းစားပြီး "ဒီလိုဆိုရင်တော့ ကောင်းပြီလေ။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူမ အစိုးရိမ်ဆုံးအရာမှာ အန္တရာယ်ကြုံတွေ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမ၏သား ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း တကယ်အန္တရာယ်ရှိခဲ့လျှင် သူတို့အားလုံးသည် သူမ၏စိုက်ပျိုးရေးနေရာလွတ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနိုင်သည်။

"အိုး ရေး၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မေမေ။" ရှောင်လဲ့ထုန်သည် ပျော်ရွှင်စွာ ခုန်တက်လိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် နောက်ဆုံးတွင် တရားဝင် ထွက်ခွာနိုင်သည်။

သို့သော် ရှောင်လင်းယွီသည် သူ့ကို သတိပေးရန် လိုအပ်နေဆဲဖြစ်သည်။ "သား၊ မင်းရဟက်ယာဉ်ပေါ်တက်ရင် လိမ္မာရမယ်။ မင်းထပ်ပြီး ခုန်ပေါက်လို့မရဘူး။ နားလည်လား? အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်။"

ရဟက်ယာဉ်ပေါ်တက်ရန် သူသည် ဘာမဆို သဘောတူပေလိမ့်မည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်သည် လိမ္မာစွာ ပြန်ဖြေသည်- "ဟုတ်ကဲ့ မေမေ၊ သားနားလည်ပါတယ်။"

"ကောင်းပြီ၊ ပြင်ဆင်ကြရအောင်။ ရဟက်ယာဉ် မကြာခင်ရောက်တော့မယ်။" ရှောင်လင်းယွီသည် သူတို့၏ခေါင်းငယ်လေးများကို ထပ်မံ၍ ပုတ်လိုက်သည်။

သူမသည် ကလေးနှစ်ဦး၏ စိတ်အားထက်သန်မှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုကို အမှန်တကယ် ခံစားနိုင်သည်။

ပြင်ဆင်ရန် ပြောသောအခါ ကလေးနှစ်ဦးသည် သူတို့၏အိုင်ပက်များကို ယူရန် လှုပ်ရှားနေကြလေသည်။

ရှောင်လင်းယွီ "..."

***