ရူးသွပ်ခြင်း

မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လျက်ရှိသော သွေးနီရောင်လွှမ်းနေသည့် အမျိုးသမီးသည် အလွန်ပင် ဇဝေဇဝါဖြစ်ဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"တန်ပြန်သက်ရောက်မှု ဟုတ်လား။ ဘာ တန်ပြန်သက်ရောက်မှုလဲ။"

ထိုကလေးငယ်အသံက ဆိုသည်။ "ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းက သာမန်လူကို သတ်ခဲ့လို့ပဲ။ နတ်ဘုရားဖြစ်ဖြစ်၊ နတ်ဘုရားလက်နက်ဖြစ်ဖြစ်၊ ဘယ်သူမဆို သာမန်လူတွေကို လက်မပါသင့်ဘူး။ မဟုတ်ရင် ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ နိယာမတရားက ကန့်သတ်ချုပ်ချယ်တာကို ခံရပြီး တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကို ခံစားရလိမ့်မယ်။"

အမျိုးသမီးသည် ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်း ဘာလို့ အစောကြီးကတည်းက မပြောခဲ့တာလဲ။"

"ဟမ့်။"

ထိုကလေးငယ်အသံသည် အလွန်ပင် မထီမဲ့မြင်ပြုဟန်ဖြင့် ဆိုသည်။

"မင်းက ငါကိုယ်တော်ကို မေးခဲ့လို့လား။ ဘယ်သူက မင်းကို သတ်ခိုင်းလို့လဲ၊ မင်းနဲ့ ထိုက်တန်တယ်။ အခု ငါကိုယ်တော်ပါ မင်းဒဏ်ကြောင့် တိုင်ပတ်နေရပြီ။ ငါ မင်းကို ပြောထားမယ်၊ ဒီတစ်လျှောက်လုံး မင်း ဘယ်လိုတန်ခိုးပညာမှ သုံးနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ထိုကလေးငယ်အသံသည် အနည်းငယ် မကျေမချမ်း ဖြစ်နေဟန်ရှိ၏။ ဤအမျိုးသမီးသည် ဘာကြောင့်များ ဒီလောက်တောင် အဆိပ်ပြင်းပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ရတာလဲဟု သူ တိတ်တဆိတ် မုန်းတီးနေမိသည်။

အကယ်၍ သူသာ မမျှော်လင့်ဘဲ သူမနှင့် သဘောတူစာချုပ် ချုပ်ဆိုခြင်း မခံခဲ့ရပါက၊ သူသည် ဤကဲ့သို့သော သခင်မျိုးကို လက်ခံမည့်အစား ထာဝရအိပ်စက်ခြင်းကိုသာ ရွေးချယ်ပေလိမ့်မည်။

ဤအမျိုးသမီးသည် ကိုယ်ပျောက်တန်ခိုးကို အသုံးချ၍ မကောင်းမှုများ ပြုလုပ်ကာ လူများစွာကို ဒုက္ခပေးခဲ့သော်လည်း သူသည် မတတ်သာစွာဖြင့်သာ ကြည့်နေနိုင်ခဲ့ပြီး တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမသည် သခင်ဖြစ်ပြီး သူက အစေခံမျှသာ ဖြစ်၏။

ယခင်က သူမ လူသတ်ရန် ကြံစည်ချိန်တွင် သာမန်လူကို သတ်ပါက တန်ပြန်သက်ရောက်မှု ခံရမည်ကို သူ တမင်တကာ မပြောပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် သူမအား ပြင်းထန်သော သင်ခန်းစာတစ်ခု ရစေချင်ခဲ့သည်။

သူကိုယ်တိုင်လည်း အလားတူ တန်ပြန်သက်ရောက်မှု ခံရသော်ငြား သူ အနည်းငယ်မျှပင် နောင်တမရခဲ့ပေ။

အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ ကိုယ်ပျောက်တန်ခိုးကို အသုံးမပြုနိုင်တော့ဟု နတ်ဘုရားလက်နက်ဝိညာဉ်က ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ အမျိုးသမီးသည် ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်သွားပြီး တောင်းပန်လိုက်သည်။

"နတ်မင်းကြီး၊ ကျွန်မ အခု ကိုယ်ပျောက်တန်ခိုးမရှိဘဲ မဖြစ်ဘူး။ နတ်မင်းကြီးရယ်၊ တောင်းပန်ပါတယ်နော်။"

ကုန်းထျန်းဟောက်နှင့် ရှောင်လင်းယွီတို့ ကျင်းချန်သို့ ပြန်လာကြတော့မည် ဖြစ်ရာ သူမ လုပ်ဆောင်ရန် ကိစ္စများစွာ ကျန်ရှိနေသေးသည်။

"ပြီးတော့လေ၊ နတ်မင်းကြီး၊ ရှင်ရှာနေတဲ့ ပစ္စည်းက ရှောင်လင်းယွီဆီမှာ ရှိတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ ကျွန်မ ကိုယ်ပျောက်တန်ခိုးကို သုံးပြီး အဲ့ဒီပစ္စည်းကို ရှင်ရှာပေးမယ်လေ၊ ကောင်းပြီလား။"

အမျိုးသမီးသည် ဤစကားကိုပြောနေစဉ် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန်ပင် မုန်းတီးနေသည်။ ထို ရှောင်လင်းယွီတွင် 'နေရာလွတ်' တစ်ခု ရှိပြီး ထိုနေရာလွတ်ထဲမှ ပစ္စည်းများအားလုံးသည် အဖိုးတန်ရတနာများ ဖြစ်ကြောင်း ကြားသိရသဖြင့် သူမ ထိုနေရာလွတ်ကို ရရှိအောင် လုပ်ကိုလုပ်ရမည်ဟု ကြံစည်နေ၏။

"ဟမ့်။"

နတ်မင်းသည် ဒေါသတကြီး ဆိုသည်။

"မင်းစိတ်ထဲမှာ ဘာရှိလဲဆိုတာ ငါမသိဘူးများ ထင်နေလား။ ငါ မင်းကို တစ်ခွန်း သတိပေးလိုက်မယ်၊ လောဘကြီးရင် ပျက်စီးတတ်တယ်။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် မတရားမှု များများလုပ်တဲ့သူက ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်ပဲ ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်။"

"နတ်မင်းကြီး..."

အမျိုးသမီးသည် ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဘာမှ ဆက်မပြောနဲ့တော့။ ဒီနေ့ကစပြီး ငါကိုယ်တော် အိပ်စက်ခြင်းထဲကို ဝင်ရောက်တော့မယ်။ ကိုယ်ပျောက်တန်ခိုးက တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကြောင့် သုံးလို့မရတော့ဘူး။ မင်းဘာသာမင်း ကောင်းကောင်း ဆင်ခြင်နေတော့။"

ဤသို့ ပြောပြီးနောက် လှုပ်ရှားနေသော ကြိုးနီလေးသည် ချက်ချင်း ငြိမ်သက်သွားပြီး သာမန်ကြိုးနီလေးတစ်ချောင်းနှင့် တစ်စုံတစ်ရာ ခြားနားခြင်း မရှိတော့ပေ။

အမျိုးသမီးသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် အလွန်ပင် သနားစရာကောင်းသော အခြေအနေဖြင့် ထိုင်နေသည်။ သာမန်လူတစ်ယောက်ကို ကိုင်တွယ်ပြီးနောက် အကျိုးဆက်များက ဤမျှ ပြင်းထန်လိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

ရုပ်ရည်ကပျက်စီး၊ နတ်မင်းက အိပ်စက်၊ ကိုယ်ပျောက်တန်ခိုးက ပိတ်ပင်ခံရ၊ ဒီလိုဆို သူမဘယ်လိုလုပ်ရတော့မလဲ။ သူမ အမှန်တကယ်ပင် မကျေနပ်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

ထိုခဏမှာပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမ၏ တံခါးကို လာခေါက်ပြန်သည်။

အမျိုးသမီး၏မျက်လုံးများသည် ချက်ချင်း သတိကြီးစွာဖြင့် ထက်ရှသွားသည်။ သူမသည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။

"ထွက်သွား။"

ထိုတံခါးခေါက်သူသည် ချက်ချင်း ထွက်မသွားဘဲ အလွန်ရိုသေစွာ ဆိုသည်။

"ကုန်းမိသားစုကို စောင့်ကြည့်နေတဲ့လူတွေဆီက သတင်းပို့ပါတယ်။ ကုန်းကျန့်နဲ့ ကုန်းထျန်းဟောက်တို့ ကုန်းမိသားစုကို ပြန်ရောက်နေပါပြီ။ ပြီးတော့ ကုန်းမိသားစုရဲ့ အိမ်ရှင်မနဲ့ ကုန်းမိသားစု အမွေဆက်ခံသူကို ပြန်လည်ကြိုဆိုတော့မယ့်အကြောင်း အပြင်ကို ကြေညာလိုက်ပါပြီ။"

"ဘာရယ်။"

အမျိုးသမီးသည် ကြားသည်နှင့် မျက်လုံးထဲတွင် အံ့ဩမှုအချို့ ပေါ်လာသည်။ သူမ ထပ်မေးလိုက်သည်။

"မင်း ခုနက ဘာပြောလိုက်တယ်၊ ငါ့ကို နောက်တစ်ခေါက် ထပ်ပြောစမ်း။"

ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ရှောင်လင်းယွီနှင့် ထိုတရားမဝင်ကလေးသည် ဤအချိန်တွင် ကုန်းမိသားစုသို့ ပြန်လာမည် မဟုတ်ပေ။ အခု ဘယ်လိုကြောင့် သူမအိပ်ရာက နိုးလာသည်နှင့် ရှောင်လင်းယွီနှင့် ထိုတရားမဝင်ကလေးတို့ ကုန်းမိသားစုသို့ ပြန်ရောက်သွားရတာလဲ။

ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ တကယ်ပဲ ဘယ်နေရာမှာ မှားနေတာလဲ။

အမျိုးသမီး၏ ဦးခေါင်းတစ်ခုလုံးသည် ဆူညံပွက်လောရိုက်နေပြီး လုံးဝ စဉ်းစား၍မရတော့ပေ။

"သခင်မလေး။"

တံခါးအပြင်ဘက်မှ လူသည် သတိကြီးစွာဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် ခေါ်လိုက်သည်။

"ထွက်သွား။"

အမျိုးသမီးသည် ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့။"

တံခါးအပြင်ဘက်မှ လူသည် အလွန်ရိုသေစွာ ဆုတ်ခွာသွားသည်။

မူလက သူသည် တစ်စုံတစ်ရာ လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သလားဟု မေးမြန်းလိုသော်လည်း ယခု မမေးရဲတော့ပေ။ သို့မဟုတ်လျှင် သူ့အသက် ပျောက်သွားနိုင်လေသည်။

အမျိုးသမီးသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ထိုင်လျက် နားများကို ပိတ်ထားပြီး၊ မျက်နှာအမူအရာမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကာ ရှုံ့တွနေသည်။ ရူးသွပ်မှုနှင့် မယုံနိုင်မှုတို့ ထင်ဟပ်နေ၏။ သူမသည် ခေါင်းကို မြေပြင်ပေါ်ရှိ မှန်ကွဲစများဆီသို့ သတိဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် ခေါင်းကို ဒူးနှစ်လုံးကြားသို့ ပြန်ဝှက်ထားလိုက်သည်။

သူမသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် သွေးလူသား ဖြစ်သွားသည်ကို လက်မခံနိုင်သည့်အပြင် ဆံပင်မရှိသူ ဖြစ်သွားသည်ကို ပို၍ပင် လက်မခံနိုင်ပေ။ ဤသည်မှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ သူမ လူများရှေ့သို့ ဘယ်လိုထွက်ရတော့မလဲ။

"ဟင့်... ဟင့်..."

အမျိုးသမီးသည် နောက်ဆုံးတွင် စိတ်ဓာတ်ပြိုလဲကာ အကျယ်လောင်ဆုံး ငိုကြွေးလိုက်တော့သည်။

အမျိုးသမီးတစ်ယောက်၏ ရုပ်ရည်သည် အသက်ပင် မဟုတ်လား။ သူမ ဆံပင်မရှိသူ မဖြစ်လို၊ ဤသို့ အရုပ်ဆိုး မသွားလိုပေ။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ချက်ချင်း ပြန်ထကာ မြေပြင်ပေါ်နှင့် ခုတင်ပေါ်မှ ဆံပင်များကို ကောက်ယူစုသိမ်းပြီး ခေါင်းပေါ်သို့ အကုန်လုံး ဖိကပ်တင်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် အလွန်နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ ဆံပင်သည် ကျွတ်လျှင် ကျွတ်သွားပြီဖြစ်သည်။ ဤတန်ပြန်သက်ရောက်မှုကြောင့် ကျွတ်သွားသော ဆံပင်သည် ပြန်ပေါက်နိုင်၊ မပေါက်နိုင်ကို မဆိုထားနှင့်၊ ပြန်ပေါက်လာဦးမည်ဆိုလျှင်ပင် အလွန်ကြာမြင့်သော အချိန်ကို ယူရပေဦးမည်။

အမျိုးသမီးသည် အလွန်ပင် စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းစွာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပုံကျသွားသည်။

အပြင်ဘက်တွင် သူမ၏ လက်အောက်ငယ်သားများသည် မျက်နှာအပြည့် နားမလည်နိုင်သော အမူအရာများဖြင့် ရှိနေကြသည်။

"ခေါင်းဆောင်၊ သခင်မလေးက..."

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် သက်တော်စောင့်တစ်ဦးသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် အနည်းငယ် စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ဆိုသည်။

"ခုနက သခင်မလေး အထဲမှာ အကျယ်ကြီး အော်ဟစ်နေတာ ကြားလိုက်ရတယ်။ အခြေအနေက တော်တော်ဆိုးနေပုံပဲ။ ကျွန်တော်တို့ တကယ်ပဲ လူလွှတ်ပြီး ဝင်ကြည့်ဖို့ မလိုဘူးလား။ သခင်မလေးသာ တစ်ခုခုဖြစ်သွားရင် မလွယ်ဘူး။"

သခင်မလေး တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်သွားသည်နှင့် သူတို့တစ်ယောက်မျှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အကြောင်းမှာ သခင်မလေးသည် သူတို့အား အဆိပ်များ တိုက်ကျွေးထားပြီး၊ သူမကို သစ္စာဖောက်သော မည်သူမဆို အသားများ ပဲ့ကျပြီး အရိုးများ တိုက်စားခံရသည့် နာကျင်မှုဖြင့် သေဆုံးကြရမည် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

ထို့ကြောင့် သူမအတွက် စိတ်ပါသည်ဖြစ်စေ၊ မပါသည်ဖြစ်စေ အလုပ်လုပ်ပေးနေသူတိုင်းသည် ယခုအခါ သူမအတွက် ဆက်ပြီးအလုပ်လုပ်ပေးနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ဟန်တူသော သက်တော်စောင့်က ဆိုသည်။

"သခင်မလေးက ငါတို့ကို ဝင်ခွင့်မပြုတာ သူ့အကြောင်းနဲ့သူ ရှိမှာပေါ့။ ငါတို့ အပြင်ကပဲ စောင့်နေကြတာပေါ့။"

ခေါင်းဆောင်သက်တော်စောင့် စကားပြော၍ မဆုံးသေးမီ၊ သူ့စကားပြောစက်ထဲမှ အသံထွက်ပေါ်လာသည်။

"သွား၊ ငါ့အတွက် ဆံပင်တုတစ်ခု သွားယူခဲ့။"

"ဆံပင်တု။"

သက်တော်စောင့်သည် သူ နားကြားမှားသည်ဟု ထင်လိုက်သည်။ အကောင်းကြီး ရှိနေပါလျက် ဘာကြောင့် သခင်မလေးက ဆံပင်တုလိုချင်သွားတာလဲ။

သိရသလောက် သခင်မလေးသည် သူမ၏ဆံပင်ကို အလွန် တန်ဖိုးထား ချစ်မြတ်နိုးသူ ဖြစ်သည်။ ဆံပင်တု ဝတ်ဆင်ခြင်းသည် သူမ၏ဆံပင်ကို ပျက်စီးစေနိုင်တယ် မဟုတ်ဘူးလား။

"မင်းကို သွားခိုင်းရင် သွားလိုက်စမ်းပါ။ ဘာလို့ စကားများနေတာလဲ။"

စကားပြောစက်ထဲမှ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"သခင်မလေး၊ ဘယ်လို ဆံပင်ပုံစံမျိုး လိုချင်တာပါလဲ။"

သက်တော်စောင့်သည် တာဝန်ကျေစွာ မေးလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ ဆံပင်ပုံစံနဲ့ တစ်ထပ်တည်းတူရမယ်။"

"ဟုတ်ကဲ့၊ ဒါဆိုရင်တော့ သခင်မလေး ခဏလောက် စောင့်ပေးရပါမယ်။"

သို့သော် သူ့စိတ်ထဲတွင်မူ ပို၍ပင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။

ထို့နောက် သက်တော်စောင့်သည် ချက်ချင်း သွားရောက် စီစဉ်လိုက်သည်။

သခင်မလေး၏ ဆံပင်ပုံစံနှင့် တစ်ထပ်တည်းတူရန်မှာ အလွန် ရိုးရှင်းသော်လည်း၊ အဓိကမှာ ဆံသားအရည်အသွေး ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သခင်မလေး စိတ်တိုင်းကျ မရရှိခဲ့ပါက သခင်မလေးသည် ဧကန်မလွဲ ဒေါသမီးထတောက်ပေလိမ့်မည်။

မကြာမီပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ဆံပင်တုကို လာပို့ပေးသည်။

ခေါင်းဆောင်သက်တော်စောင့်သည် ချက်ချင်း ပစ္စည်းကို ယူသွားကာ ပြောလိုက်သည်။

"သခင်မလေး၊ ဆံပင်တု ရောက်ပါပြီ။"

အခန်းတံခါးသည် ညင်သာစွာ ပွင့်ဟလာသည်။ ဟကြောင်း သေးသေးလေးမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း သက်တော်စောင့်၏ ထက်မြက်သော မျက်လုံးများသည် အခန်းတစ်ခုလုံး သွေးနီရောင် လွှမ်းနေပုံ၊ မြေပြင်အနှံ့ ပြန့်ကျဲနေသော ဆံပင်မျှင်များနှင့် ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်နေသော သွေးညှီနံ့တို့ကို ချက်ချင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။

သူသည် မထိန်းနိုင်ဘဲ အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"သခင်မလေး၊ ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ။ အဆင်ပြေရဲ့လား။"

အခန်းအပြည့် သွေးနီရောင်များ၊ ပြင်းထန်သော သွေးညှီနံ့များ၊ ဒါဟာ သေချာပေါက် သွေးတွေပင်။

သို့သော် သူ့ကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ၊ ဤမျှ များပြားသော သွေးများက ဘယ်ကနေ ဘယ်လို ရောက်လာတာလဲ။ သခင်မလေး နတ်ဘုရားသိုင်းကျင့်ရင်း လမ်းမှားသွားတာလား။ ဒါလည်း မဟုတ်သေးဘူး၊ လမ်းမှားသွားရင်တောင် ဒီလောက်ကြီး သွေးထွက်တာမျိုး မဖြစ်သင့်ဘူးလေ။

ဒါမှမဟုတ် သခင်မလေး လူသတ်ထားတာလား။ သို့သော် သူတို့အားလုံး ဤနေရာတွင် စောင့်ကြပ်နေကြသည်၊ သခင်မလေး မည်သူ့ကိုမျှ ဖမ်းခေါ်လာသည်ကို မတွေ့မိပေ။ အော်၊ မဟုတ်သေးဘူး၊ သခင်မလေးက တန်ခိုးစွမ်းအားရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ။ ဖြစ်နိုင်တာက သူမ တန်ခိုးစွမ်းအားသုံးပြီး လူဖမ်းခဲ့တာ ဖြစ်မယ်။

သခင်မလေးသည် ဆံပင်တုကို လက်ခံရရှိသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် အပြင်သို့ ပြန်လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီး ဒေါသတကြီး ဆဲပြောလိုက်သည်။

"ခွေးမသားတွေ၊ ဒါက ဘာဆံပင်လဲ။ ငါ့အတွက် အသစ်တစ်ခု ပြန်သွားလုပ်ခဲ့။ ငါ နောက်တစ်ခါ ထပ်ပြောမယ်။ ငါ့ဆံပင်နဲ့ တစ်ထပ်တည်းတူတဲ့ ဆံပင်တုကို လိုချင်တယ်။"

ဒုန်း။

အခန်းတံခါးသည် ချက်ချင်း ပြန်ပိတ်သွားသည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော် ချက်ချင်း သွားလုပ်လိုက်ပါ့မယ်။"

....

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ရှောင်လင် သတ်မှတ်ထားသောနေရာကို သွားရောက်စုံစမ်းရန် လူလွှတ်လိုက်ရာ မကြာမီပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြန်လည် သတင်းပို့လာခဲ့သည်။

"ဘော့စ်၊ ဒါက လိုအပ်တဲ့ အချက်အလက်တွေပါပဲ။"

ယွဲ့ချီလင်သည် စုံစမ်းရရှိထားသော အရာများကို ကုန်းထျန်းဟောက်ထံ ပေးအပ်လိုက်သည်။

ဘော့စ်သည် အဘယ်ကြောင့် ထိုနေရာကို ရုတ်တရက် စုံစမ်းခိုင်းသည်ကို သူ မသိသော်လည်း၊ လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦးအနေဖြင့် အမိန့်တိုင်းကို အလေးအနက် အကောင်အထည်ဖော်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် အချက်အလက်များကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ပြီး ထိုအိမ်ခြံမြေ ပိုင်ဆိုင်သူကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်ဝန်းများသည် ရုတ်တရက် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

လျန်ဖျောင့်ရွှယ်။ လျန်မိသားစုဝင်။

ဘယ်လိုလုပ် လျန်ဖျောင့်ရွှယ် ဖြစ်နေရတာလဲ။ သူ မှတ်မိတာမမှားဘူးဆိုရင် လျန်ဖျောင့်ရွှယ်က ကျန်းထောင်ရဲ့ စေ့စပ်ထားတဲ့ သတို့သမီးလောင်း မဟုတ်လား။

ဒါပေမဲ့ သူမနဲ့ ငါတို့လင်မယားကြားမှာ နောက်ဆုံး ဘယ်လို အငြိုးအတေးတွေ ရှိနေလို့၊ ဒီလို တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ကြံစည်ရုံတင်မက ငါတို့ကို သေလမ်းဆီအထိ ပို့ဖို့ ကြိုးစားနေရတာလဲ။

သူ့ကုန်းမိသားစုနဲ့ လျန်မိသားစုကြားမှာဖြစ်ဖြစ်၊ သူ ကုန်းထျန်းဟောက်နဲ့ သူမ လျန်ဖျောင့်ရွှယ်ကြားမှာဖြစ်ဖြစ်၊ ဘယ်လို အကျိုးစီးပွား ပတ်သက်ဆက်နွှယ်မှုမှ မရှိသလို၊ ဘာ ရန်ငြိုးရန်စမှလည်း မရှိခဲ့ပါဘူး။

ဒါမှမဟုတ် အထဲမှာ နေနေတဲ့လူက လျန်ဖျောင့်ရွှယ် မဟုတ်ဘူးလား။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ဆက်လက် ဖတ်ကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် သတင်းပို့ထားသော အခြေအနေအရ၊ ထိုအိမ်ကြီးတွင် ယခု လျန်ဖျောင့်ရွှယ်ကိုယ်တိုင် နေထိုင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှေးစင်းလိုက်ပြီး အချက်အလက်များကို ပိတ်ကာ ယွဲ့ချီလင်အား ပြောလိုက်သည်။

"လျန်မိသားစုနဲ့ လျန်ဖျောင့်ရွှယ်ကို စုံစမ်းခိုင်းလိုက်။ ပြီးတော့ လျန်ဖျောင့်ရွှယ်ရဲ့ အချက်အလက် အစုံအလင်ကိုလည်း ငါလိုချင်တယ်။"

"ဟုတ်ကဲ့။"

ယွဲ့ချီလင်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"တစ်ခု မှတ်ထား၊ သတိ အရမ်းထားရမယ်။ သူတို့ကို လုံးဝ အသိမပေးမိစေနဲ့။ လျန်ဖျောင့်ရွှယ်ဆိုတဲ့ ဒီမိန်းမက မရိုးရှင်းဘူး။"

ကုန်းထျန်းဟောက်က မှာကြားလိုက်သည်။

သူသည် ယခုအချိန်တွင် ယွဲ့ချီလင်အား လျန်ဖျောင့်ရွှယ်သည် ကိုယ်ပျောက်တန်ခိုး သုံးနိုင်ကြောင်း၊ အကယ်၍ သူမ သိရှိသွားပါက သက်သေပိတ်သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံရနိုင်ကြောင်း ပြောပြ၍ မဖြစ်သေးပေ။

သို့သော် နတ်ဘုရားဖြစ်စေ၊ နတ်ဘုရားလက်နက်ဖြစ်စေ သာမန်လူများကို ထိခိုက်အောင်မလုပ်နိုင်ဟု ရှောင်လင် ပြောခဲ့သည်ကို ပြန်တွေးမိသောအခါ သူ့စိတ်သည် အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သွားသည်။

သူမသာ ကိုယ်ပျောက်တန်ခိုးကို အသုံးချ၍ သူ့ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများကို မထိခိုက်စေသရွေ့၊ ကိစ္စရပ်များသည် ပို၍ လွယ်ကူသွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ကုန်းထျန်းဟောက် အဓိက သိချင်နေသည်မှာ၊ ဤ နတ်ဘုရားလက်နက် ပိုင်ဆိုင်ပြီး တန်ပြန်သက်ရောက်မှု ခံနေရသော လူသည် ဘယ်လို တန်ပြန်သက်ရောက်မှုမျိုးကို ခံစားနေရမလဲဆိုတာကိုပင်။

***