ကြွားဝါခြင်း

"အဘိုးကြီးလီ၊ ဒီအရက်မှာ ငါ့ဝေစုလည်း ပါတယ်။ ခင်ဗျားတစ်ယောက်တည်း ယူလို့မရဘူး။"

သခင်ကြီးလျန်က နှာမှုတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။

"အဘိုးကြီးလျန်၊ ဘယ်သူလုနိုင်လဲ၊ အဲ့ဒီလူရတာပဲ။"

သခင်ကြီးလီသည် အရက်အိုးကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ပွေ့ဖက်ထားပြီး သခင်ကြီးလျန်၏ လုယက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရင်း လက်မလွှတ်ဘဲ နေ၏။

ရှောင်ဝမ်သည် ကျင်းချန်မှ နာမည်ကျော် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးနှစ်ဦး ခြံဝင်းအတွင်း၌ အချင်းချင်း လိုက်လံလုယက်နေကြသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ဆွံ့အလျက် ရှိနေသည်။

ဤသည်မှာ စောစောပိုင်းက မြင်ကွင်းသို့ ပြန်သွားရပေမည်။

သခင်ကြီးလီသည် ခွက်ထဲမှအရက်ကို သောက်သုံးပြီးသည်နှင့် မည်သူမျှ တုံ့ပြန်ချိန်မရမီမှာပင် သူသည် ရှောင်ဝမ်၏ ရင်ခွင်ထဲမှ အရက်အိုးကို လျင်မြန်စွာ လုယူလိုက်၏။ ထို့နောက် သခင်ကြီးလျန်လည်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး ချက်ချင်းပင် အရက်အိုးကို ဝင်လုလေသည်။

ရှောင်ဝမ်သည် နတ်ဘုရားပမာ တည်ငြိမ်စွာထိုင်လျက် အခါးရည်သောက်နေသော သခင်ကြီးကုန်းအား မသိမသာ ခိုးကြည့်လိုက်ပြီး တိတ်တဆိတ် လျှာထုတ်လိုက်မိ၏။ ဧကန်စင်စစ် ဂျင်းအိုသည်သာ ပို၍စပ်လေသည်။ ဤသခင်ကြီးနှစ်ဦးသည် သခင်မလေး၏ ရွာသူမ အထောက်အထားကြောင့် အထင်သေးသော သဘောထားမျိုး ရှိနေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။ ဒီလိုဆိုကောင်းပြီလေ။ အခုမှ သခင်မလေး၏အိမ်မှ ချက်လုပ်သော သစ်သီးဝိုင်ကို မလုကြပါနှင့်၊ မသောက်ကြပါနှင့်။ ဟမ့်ဟမ့်၊ ယခု မျက်နှာဖြတ်ရိုက်ခံလိုက်ရပြီ မဟုတ်လား။

တစ်ယောက်ပြေး တစ်ယောက်လိုက်လုကြသော ကစားပွဲသည် အချိန်မည်မျှ ကြာသွားသည်မသိ၊ သခင်ကြီးနှစ်ဦးလုံး ကိုယ်လက်များ အနည်းငယ် ပင်ပန်းလာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သခင်ကြီးလျန်သည် ပထမဆုံး လက်လျှော့လိုက်ပြီး သူ့နေရာသို့ ပြန်ထိုင်ကာ အခါးရည်ကို အဝတစ်ငုံ သောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သခင်ကြီးကုန်းဘက်သို့ လှည့်၍ မေးလိုက်၏။

"ကျုပ်ပြောမယ် အဘိုးကြီးကုန်း၊ ခင်ဗျား တမင်တကာ လုပ်တာ မဟုတ်လား။ ခင်ဗျား တမင်တကာ ဒီသစ်သီးဝိုင်အိုးကို ထုတ်လာပြီး ကျုပ်တို့ကို သွေးဆောင်တာ၊ ဟုတ်တယ်မလား။"

သခင်ကြီးကုန်းသည် သူ့ပျော်ရွှင်မှုကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်လေ၊ ကျုပ် တမင်တကာ လုပ်တာပဲ။ ခင်ဗျား ကျုပ်ကို ဘာလုပ်နိုင်မှာမို့လို့လဲ။"

"..."

သခင်ကြီးလျန်က နှာတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး "ဟမ့်၊ ခင်ဗျား ကလေးဆန်မနေဘူးလား။"

သခင်ကြီးကုန်းကလည်း ထက်မြက်စွာ ပြန်လည်ချေပလိုက်၏။ သူက ခပ်ပေါ့ပေါ့ ဆိုသည်။

"ဒါဆို ခင်ဗျားက သူများအရက်ကို သွားလုတာက ပိုပြီး ကလေးဆန်တာပေါ့။"

သခင်ကြီးလျန်မှာ "..." ဒီလိုမှတော့ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် စကားဆက်ပြောလို့ ရပါဦးမလား။ သူ သတိပြုမိသည်မှာ ကုန်းကျန့်ဆိုသော ဤသေနာကျအဘိုးကြီးသည် ပြန်လာပြီးနောက် ပို၍ပင် ကျေနပ်နေဟန် ရှိသည်။

သခင်ကြီးလျန်က တိုက်ရိုက်ပင် မေးလိုက်သည်။ "အဘိုးကြီးကုန်း၊ ခင်ဗျားရဲ့ ဒီကျန်းမာရေး သစ်သီးဝိုင်က တကယ်ပဲ ဘယ်ကရတာလဲ။"

"ထောင်ယွမ်ရွာကပေါ့။"

သခင်ကြီးကုန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဟက်ဟက်၊ တကယ်ပဲ ထောင်ယွမ်ရွာကကိုး။"

သခင်ကြီးလျန်သည် ရှင်းလင်းစွာပင် သံသယအချို့ ရှိနေသေး၏။ သူက မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို ဘာဖြစ်လို့ ခင်ဗျားလက်ထဲက ကျန်းမာရေး သစ်သီးဝိုင်နဲ့ ကျုပ်တို့ဝယ်တဲ့ ကျန်းမာရေး သစ်သီးဝိုင်က မတူသလို ဖြစ်နေရတာလဲ။"

ဤအကြောင်းကို ပြောသည်ရှိသော် သခင်ကြီးကုန်းသည် အလွန်ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါကတော့ တူမှာ မဟုတ်ဘူးပေါ့ဗျာ။ ခင်ဗျားတို့ သောက်တဲ့ သစ်သီးဝိုင်က ရောင်းကုန်အမျိုးအစား ဖြစ်ပြီးတော့၊ ကျုပ်လက်ထဲက ကျန်းမာရေး သစ်သီးဝိုင်ကတော့ ကိုယ်တိုင်သုံးကုန် အမျိုးအစားဖြစ်လို့လေ။"

သခင်ကြီးလီသည် အရက်အိုးတစ်လုံးကို ပွေ့ဖက်ထားရင်း မျက်နှာအပြည့် ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အဘိုးကြီးကုန်း၊ ခင်ဗျား ရှင်းရှင်းပြောစမ်း၊ ခင်ဗျားစကားက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။"

သူတွေးထင်နေသော အဓိပ္ပာယ်မျိုးပင် ဖြစ်နေတာလား။ မဖြစ်နိုင်လောက်ပါဘူး။

သခင်ကြီးကုန်းက "ရှင်းရှင်းလေးလေ။ ခင်ဗျားတို့ သောက်တာက အပြင်ရောင်းတဲ့ အရက်၊ ကျုပ်သောက်တာက ကိုယ့်အိမ်မှာ ကိုယ်သောက်ဖို့ ချက်ထားတဲ့ အရက်ပဲ။"

သခင်ကြီးလီနှင့် သခင်ကြီးလျန်တို့ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ရှိသွားသည်။

သခင်ကြီးလျန်က မေးလိုက်သည်။ "ကိုယ့်အိမ်မှာ ကိုယ်သောက်ဖို့ ဟုတ်လား။ ဒါဆို ခင်ဗျားရဲ့ ဒီအရက်က ဘယ်သူချက်တာလဲ။"

သခင်ကြီးကုန်းက အလွန်ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျုပ်ရဲ့ မြေးချွေးမက ချက်ပေးတဲ့ သစ်သီးဝိုင်ပေါ့ဗျာ။"

"ခင်ဗျား မြေးချွေးမ။"

အဘိုးကြီးနှစ်ဦး ကြားသော် မျက်မှောင်ကို တင်းတင်းကြုတ်လိုက်ပြီး "ခင်ဗျား မြေးချွေးမက ထောင်ယွမ်ရွာကလား။"

"ဟုတ်တယ်လေ။"

သခင်ကြီးကုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ဒီလိုဆိုရင် ခင်ဗျား ဒီနှစ်တွေအတွင်း ပုန်းခိုနေတဲ့နေရာက ထောင်ယွမ်ရွာပေါ့။"

သခင်ကြီးလီက လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်မေးမြန်းလိုက်သည်။

"သွားစမ်းပါ။"

သခင်ကြီးကုန်းက လုံးဝ သဘောမတူဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဘာ ပုန်းခိုတဲ့ နေရာလဲ။ ကျုပ်က အဲ့ဒီမှာ ကျန်းမာရေးအတွက် အနားယူနေတာ။ အဲ့ဒီနေရာကလေ တောင်တွေကလည်း ကောင်း၊ ရေတွေကလည်း ကောင်း၊ လူတွေက ပိုတောင် ကောင်းသေးတယ်။ ကျန်းမာရေးအတွက် အနားယူဖို့ အရမ်း သင့်တော်တဲ့ နေရာပဲ။ ခင်ဗျားတို့ ကျုပ်ကို မတွေ့ဘူးလား၊ ဒီနှစ်တွေမှာ ကျုပ်ကျန်းမာရေးက တစ်နေ့တခြား ပိုကောင်းလာတာကိုလေ။"

သခင်ကြီးလီသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် သခင်ကြီးကုန်းအား အကဲခတ်ကြည့်ရှုလိုက်ပြီးနောက် အလွန်အလေးအနက်ထားကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အင်း၊ ကြည့်ရတာတော့ ဒီကျန်းမာရေးက လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးနှစ်ခြောက်နှစ်ကလိုမျိုး ဘာစိတ်လှုပ်ရှားမှုမှ ခံလို့မရဘဲ၊ အချိန်မရွေး သေသွားတော့မလို ဖြစ်နေတဲ့ အချိန်တွေထက်တော့ တကယ် ပိုကောင်းလာပုံပဲ။ ဒီသွေးရောင်က ပိုပြီး ကြည်လင်ဝင်းပနေတယ်။"

သခင်ကြီးကုန်း၏မျက်နှာသည် ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားပြီး ဒေါသတကြီး ဆဲပြောလိုက်သည်။

"သေနာ အဘိုးကြီးလီ၊ ခင်ဗျား စကားပြောတတ်ရဲ့လား။ ကျုပ်က အသက်တစ်ရာ နေရမယ့်လူ၊ ဘယ်လိုလုပ် အချိန်မရွေး သေသွားတော့မလို ပုံစံ ဖြစ်ရမှာလဲ။"

လွန်ခဲ့သော လေးနှစ်က သူသည် ဧကန်စင်စစ် စိတ်လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ခံလိုက်ရသည်နှင့် အချိန်မရွေး သေသွားနိုင်သော ပုံစံမျိုး ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခု သူ ဝန်မခံတော့ပေ။

သခင်ကြီးလျန်ကလည်း "ဒီအဘိုးကြီးက သွေးရောင် ပိုကြည်လင်လာရုံတင် မဟုတ်ဘူး၊ လူတစ်ခုလုံးက ပိုတောင် နုပျိုလာသလိုပဲ။ အဘိုးကြီးလီ၊ ကြည့်စမ်းပါဦး၊ သူ့ရဲ့ အရင်က ဆံပင်ဖြူတွေတောင် အခု ဆံပင်နက်တွေ ပြန်ပေါက်လာပြီ။ ဒါက တကယ့်ကို နုပျိုသွားတာပဲ။"

သခင်ကြီးလီ ကြားသည်နှင့် ချက်ချင်း တိုးကပ်ကြည့်လိုက်ရာ ဧကန်စင်စစ် အရင်က နားထင်နှစ်ဖက်မှ ဆံပင်ဖြူများသည် ယခုအခါ အမည်းရောင် အမျှင်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်း အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်သည်။

"အဘိုးကြီးကုန်း၊ ခင်ဗျား တကယ်ကြီး နုပျိုသွားတာလား။"

သူတို့၏အရွယ်သို့ ရောက်လာသောအခါ ငွေကြေး၊ အာဏာ၊ သြဇာတို့မှာ ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်ရာ ဘာမျှ လိုအပ်သည်မရှိတော့ပေ။ ဤသို့ ကောင်းမွန်သော နေ့ရက်များကို သူတို့သည် ဧကန်မလွဲ တစ်ရက် ပိုနေရလျှင် ပိုနေရသလောက် နေလိုကြသည်။

ထို့ကြောင့် ကျန်းမာရေး အားဖြည့်ဆေးဝါးမျိုးစုံကို တစ်ပုံပြီးတစ်ပုံ ဝယ်ယူခဲ့ကြသော်လည်း ဘာမျှ အသုံးမဝင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ထောင်ယွမ်ရွာ တံဆိပ် ကျန်းမာရေး သစ်သီးဝိုင်ကို သောက်သုံးပြီးနောက်ပိုင်း သူတို့သည်လည်း မိမိတို့ကိုယ်ကိုယ် ပို၍ နုပျိုလာသကဲ့သို့ ခံစားခဲ့ရသည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ ခံစားချက်မျှသာ ဖြစ်၏။ ဆံပင်ဖြူသည် ဆံပင်ဖြူသာ ဖြစ်ပြီး၊ မျက်နှာပေါ်မှ ဂန္ဓမာပန်းကဲ့သို့ အရေးအကြောင်းများသည်လည်း ဂန္ဓမာပန်းကဲ့သို့ အရေးအကြောင်းများသာ ဖြစ်နေဆဲပင်။ အင်း၊ သို့သော် မျက်နှာပေါ်မှ အသားအရေသည် အနည်းငယ် ပို၍ ကြည်လင်ဝင်းပလာပုံရသည်။ သခင်ကြီးကုန်း၏အရွယ်တွင် ဆံပင်ဖြူမှ ဆံပင်နက်သို့ ပြောင်းလဲလာသော အမှန်တရားနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက၊ ဤသည်မှာ လုံးဝ နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ပေ။

သခင်ကြီးနှစ်ဦးသည် သခင်ကြီးကုန်း၏ ဤအခြေအနေကို မြင်တွေ့ရသောအခါ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။

သခင်ကြီးလီက ဆိုသည်။ "အဘိုးကြီးကုန်း၊ ခင်ဗျား ဒီအရွယ်ကြီးကျမှ ဆံပင်ဖြူကနေ ဆံပင်နက် ပြန်ဖြစ်လာတာ၊ ခင်ဗျား ဘာတွေ စားထားတာလဲ။"

သခင်ကြီးကုန်းကမူ အလွန်ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဘာတွေ စားထားလဲလို့ ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့၊ အဲ့ဒါက ကျုပ်မြေးချွေးမ နှပ်ပေးတဲ့ အခါးရည်၊ ကျုပ်မြေးချွေးမ ချက်တဲ့အရက်၊ ကျုပ်မြေးချွေးမ ချက်တဲ့ ထမင်း... ပဲပေါ့။"

ဘလာ ဘလာ ဘလာ... သူသည် များစွာ ပြောဆိုလိုက်ပြီး၊ အားလုံးသည် 'သူ့မြေးချွေးမ' လုပ်ပေးသည်ဟုသာ ဖြစ်နေ၏။

နားထောင်နေရသော သခင်ကြီးနှစ်ဦး၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှာ အဆက်မပြတ် တွန့်လှုပ်နေပြီး ဆွံ့အသွားကြသည်။

သခင်ကြီးလီက အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အဘိုးကြီးကုန်း၊ ခင်ဗျား ဒီလိုလုပ်တာကတော့ ရိုးသားရာ မကျတော့ဘူး။ ကျုပ်က ခင်ဗျား ဘာအားဆေးတွေ ဘာတွေ စားလဲလို့ မေးနေတာ။ ခင်ဗျားကတော့ ကျုပ်ကို ခင်ဗျားမြေးချွေးမအကြောင်း လာကြွားနေတယ်။ ခင်ဗျားမှာ မြေးချွေးမ ရှိသလို၊ ကျုပ်တို့မှာလည်း မြေးချွေးမ ရှိတာပဲလေ။ ခင်ဗျားမြေးချွေးမက အရည်အချင်းရှိသလို၊ ကျုပ်တို့ မြေးချွေးမတွေကလည်း အရမ်း အရည်အချင်း ရှိတာပဲ။"

သခင်ကြီးကုန်းကမူ ဆက်လက် ပြောလိုက်သည်။

"သွားစမ်းပါ၊ ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်က တကယ်ပဲ ဘာက ကောင်းမှန်း မသိဘူး။ ကျုပ်မြေးချွေးမရဲ့ အရည်အချင်းက ခင်ဗျားတို့ မြေးချွေးမတွေနဲ့ နှိုင်းလို့ရမယ် ထင်နေလား။ ခင်ဗျားတို့ မြေးချွေးမတွေက ဒီလောက် သောက်လို့ကောင်းတဲ့ အခါးရည်မျိုးကို စိုက်ပျိုးနှပ်တိုက်နိုင်လို့လား။ ခင်ဗျားတို့ မြေးချွေးမတွေက ဒီလို ကျန်းမာရေး သစ်သီးဝိုင်မျိုးကို ချက်လုပ်နိုင်လို့လား။ ဟမ့်၊ အဘိုးကြီးလီ၊ ခင်ဗျားက ကျုပ်မြေးချွေးမကို အထင်မကြီးမှတော့၊ ခင်ဗျားလက်ထဲက အရက်ကို ကျုပ်ဆီ ပြန်ပေးတော့၊ ကျုပ်တောင် သောက်လို့ မဝသေးဘူး။"

သခင်ကြီးလီသည် ချက်ချင်း နေရာရွှေ့လိုက်ပြီး အရက်အိုးကို ပို၍ တင်းကြပ်စွာ ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ သူက စိတ်မရှည်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား အရက်သောက်ချင်ရင် ခင်ဗျားမြေးချွေးမကို သွားချက်ခိုင်းလိုက်လေ။ ဒီအရက်ကတော့ ကျုပ် အိမ်ကို သေချာပေါက် ယူပြန်သွားမှာ။"

သခင်ကြီးလျန်သည် ချက်ချင်း သဘောမတူတော့ပေ။ သူက သခင်ကြီးကုန်းအား ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အဘိုးကြီးကုန်း၊ ခင်ဗျားဆီမှာ ကျန်းမာရေး သစ်သီးဝိုင်တွေ ကျန်သေးတာ သေချာတယ်။ မြန်မြန်လုပ်၊ ကျုပ်ကို တစ်အိုးပေး။ အဘိုးကြီးလီက ရပြီးတော့ ကျုပ်က မရရအောင် အကြောင်းမရှိဘူးလေ။"

သခင်ကြီးလီက ချက်ချင်း ဆိုသည်။ "ကျုပ်ရတာက ကျုပ် လုလာလို့လေ။"

သခင်ကြီးလျန်သည် မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေသော သခင်ကြီးကုန်းအား ကြည့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

"အဘိုးကြီးကုန်း၊ ခင်ဗျား ကျုပ်ကို ဒီလိုမျိုး ကျန်းမာရေး သစ်သီးဝိုင်တစ်အိုး မပေးဘူးဆိုရင်၊ ကျုပ် မပြန်တော့ဘူး။ ကျုပ် ခင်ဗျားအိမ်မှာပဲ စားမယ်၊ ခင်ဗျားအိမ်မှာပဲ နေမယ်၊ ခင်ဗျားအိမ်မှာပဲ ကစားမယ်။"

သခင်ကြီးကုန်း: "..."

ရှောင်ဝမ်: "..."

တကယ်ကို အရှက်ပါမရှိတော့ပါလား။

သခင်ကြီးကုန်းသည် ချက်ချင်း လက်ကာပြလိုက်ပြီး ဆိုသည်။

"ရှောင်ဝမ်၊ သွား၊ အဘိုးကြီးလျန်အတွက် တစ်အိုး ယူသွားပေးလိုက်။ ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်ကို ကျုပ် ပြောထားမယ်။ ကျုပ် ခင်ဗျားတို့ကို ပေးနိုင်တာက ဒီနှစ်အိုးပဲ။ နောင်ကျရင် ခင်ဗျားတို့ ထပ်လိုချင်သေးတယ်ဆိုရင်၊ ဟမ့် အိပ်မက်တောင် မမက်နဲ့။"

လိုချင်လျှင်လည်း ပိုက်ဆံပေး၍သာ ဝယ်နိုင်ပေတော့မည်။ ထို ကျန်းမာရေး သစ်သီးဝိုင်များသည် တစ်အိုးလျှင် ယွမ်တစ်သိန်းဖြစ်ပြီး ဤကျန်းမာရေး သစ်သီးဝိုင်မှာမူ အနည်းဆုံး တစ်သန်း တန်ကြေးရှိလေသည်။ သူ့မြေးချွေးမ ဤမျှ ပင်ပန်းစွာ ချက်လုပ်ထားသည်ကို အခြားသူများအား လွယ်လွယ်နှင့် ပေး၍ မဖြစ်ပေ။

သခင်ကြီးလီ အနည်းငယ် ကြောင်သွားသည်။

စုစုပေါင်း တစ်နေကုန် လုယက်ခဲ့ပြီးမှ ရရှိလာသည်မှာ ဖွင့်ပြီးသား၊ သောက်ပြီးသား အရက်အိုးဖြစ်ပြီး၊ အဘိုးကြီးလျန်ကမူ စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် တစ်အိုးလုံး အပြည့် ရရှိသွားလေသည်။

သခင်ကြီးလီသည် ချက်ချင်းပင် သူြလက်ထဲမှ အရက်အိုးကို သခင်ကြီးလျန်၏ ရှေ့သို့ တွန်းပို့လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒီအရက်အိုး ခင်ဗျား ယူလိုက်တော့။"

သူ လိုချင်သည်မှာ နောက်ထပ် တစ်အိုးသာ ဖြစ်သည်။

သခင်ကြီးလျန်က နှာတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး၊

"ဟမ့်၊ ခင်ဗျားက အမြတ်တွေ အကုန်လုံး ယူပြီး ကျုပ်ကို အရှုံးခံခိုင်းမလို့လား။ အဘိုးကြီးလီ၊ ဒါ ဖြစ်နိုင်မယ် ထင်နေလား။ ဒီအရက်အိုးကို ခင်ဗျားပဲ ပြန်ပိုက်ထားလိုက်တော့။"

သခင်ကြီးလီသည် ချက်ချင်း သခင်ကြီးကုန်းအား ကြည့်လိုက်ပြီး ဆိုသည်။

"အဘိုးကြီးကုန်း၊ ကျုပ် တစ်အိုး လဲချင်တယ်။ ကျုပ် မဖွင့်ရသေးတာကို ယူမယ်။"

အဘိုးကြီးလျန်ကို အသာစီးရသွားစေ၍ မဖြစ်ပေ။

သခင်ကြီးကုန်းသည် သူ့အား စွေကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် အထင်သေးဟန် ပြလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား ယူချင်ယူ၊ မယူချင် နေလိုက်တော့။"

သခင်ကြီးလီ: "..."

သူသည် စိတ်ပျက်စွာဖြင့်သာ အရက်အိုးကို ပြန်ပိုက်ထားလိုက်ရသည်။ အကယ်၍ တကယ်တမ်း ဘာမျှ မရလိုက်ပါက အရင်းပါ ရှုံးသွားပေလိမ့်မည်။

သခင်ကြီးလီသည် ယခုအချိန်အထိ သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အဘိုးကြီးကုန်း၊ ဒီကျန်းမာရေး သစ်သီးဝိုင်တွေက တကယ်ပဲ ခင်ဗျားမြေးချွေးမ ချက်ထားတာ ဟုတ်လို့လား။"

"ဟမ့်၊ အတုဆိုရင် ပြန်လာလဲ။"

***