ငါ့မြေးချွေးမက လယ်သူမလေး

"ဟမ့်၊ အတုဆိုရင် ပြန်လာလဲ။"

သခင်ကြီးကုန်းက အလွန်ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျုပ်ရဲ့ မြေးချွေးမက လက်ဖက်ခြောက်စိုက်တတ်ရုံတင် မဟုတ်ဘူး၊ သစ်သီးဝိုင်ချက်တတ်တယ်၊ သစ်သီးပင် စိုက်တတ်တယ်၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေလည်း စိုက်တတ်သေးတယ်..."

သခင်ကြီးလီနှင့် သခင်ကြီးလျန်တို့မှာ "..." သာ ဖြစ်သွားကြ၏။ လယ်လုပ်သော ရွာသူမလေးတစ်ယောက်ကို ဤမျှ ခမ်းနားထည်ဝါစွာ ပြောဆိုနေလေသည်။

"အော်၊ ဒါနဲ့၊ ခင်ဗျားတို့ ထောင်ယွမ်ရွာ Green Fresh သစ်သီးဝလံနဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေ စားဖူးကြရဲ့လား။"

သခင်ကြီးကုန်းက ရုတ်တရက် မေးလိုက်၏။

"အပိုစကားတွေ။"

သခင်ကြီးလီက နှာမှုတ်လျက် ဆိုသည်။

"အခုခေတ်မှာ ကျုပ်တို့ထဲက ဘယ်သူက ထောင်ယွမ်ရွာ Green Fresh သစ်သီးဝလံနဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကို မစားဖူးဘဲ နေမှာလဲ၊ ခဏ... ခဏနေဦး။"

သခင်ကြီးလီနှင့် သခင်ကြီးလျန်တို့ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားကြသည်။

သခင်ကြီးလျန်သည် အလွန် သံသယရှိဟန်ဖြင့် သခင်ကြီးကုန်းအား ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ကျုပ်ပြောမယ် အဘိုးကြီးကုန်း၊ ခင်ဗျား ကျုပ်တို့ကို အဲ့ဒီ ထောင်ယွမ်ရွာ Green Fresh သစ်သီးဝလံနဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက ခင်ဗျား မြေးချွေးမ စိုက်တာလို့တော့ ပြောမှာ မဟုတ်ဘူးမလား။"

မူလက သူတို့၏ အဆင့်အတန်းအရ၊ နေ့စဉ် မိမိတို့ စားသုံးရမည့် ဟင်းလျာများနှင့် ၎င်းတို့ မည်သည့်နေရာမှ ထွက်ရှိသည်ကို သွားရောက် ဂရုပြုမိကြမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ထောင်ယွမ်ရွာ Green Fresh တံဆိပ်၏ သစ်သီးဝလံများဖြစ်စေ၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များဖြစ်စေ အရသာမှာ အလွန်ကောင်းမွန်လှသည့်အပြင်၊ ဤအရာများကို စားသုံးခြင်းသည် ကျန်းမာရေး သစ်သီးဝိုင်ကဲ့သို့ အာနိသင်တူညီမှု ရှိနေပြန်ရာ ဤသို့ဖြစ်လာသောအခါ သူတို့ ဂရုမပြုဘဲ နေ၍မရတော့ပေ။

သခင်ကြီးကုန်း၏ မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားပြီး အလွန်ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေါ့၊ ကျုပ်မြေးချွေးမ စိုက်တာပဲ။"

"ဘာရယ်။"

ဤအဖြေကို အတည်ပြုလိုက်နိုင်သောအခါ၊ ဤသည်မှာ သူတို့၏ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် အမှန်တကယ်ပင် ကျော်လွန်သွားစေသည်။

သခင်ကြီးလီသည် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်စွာ စဉ်းစားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို ထောင်ယွမ်ရွာ Green Fresh အုပ်စုနဲ့ ထောင်ယွမ်ရွာ စိုက်ပျိုးရေးခြံကရော၊ ခင်ဗျား မြေးချွေးမနဲ့ ဘယ်လို ပတ်သက်နေတာလဲ။"

အဓိကအားဖြင့် ထောင်ယွမ်ရွာမှ ထွက်ကုန်များသည် အလွန်နာမည်ကြီးလှပြီး ယခုကဲ့သို့ အင်တာနက်နည်းပညာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်သောခေတ်တွင် ဖုန်းကို အနည်းငယ် ပွတ်ဆွဲလိုက်ရုံမျှဖြင့် သတင်းမျိုးစုံ မျက်စိထဲ ဝင်လာတတ်သည်။ အထူးသဖြင့် ထောင်ယွမ်ရွာ Green Fresh အုပ်စုနှင့် ပတ်သက်၍ မကြာခဏ ထိပ်တန်းရှာဖွေမှုဖြစ်နေတတ်ရာ၊ သူတို့ကဲ့သို့ အလုပ်မရှိသော အဘိုးကြီးများသည်လည်း မကြာခဏ ဖုန်းကိုင်၍ ပွတ်ဆွဲကြည့်ရှုမိကြလေသည်။

"ဟင်၊ ခင်ဗျားတို့က ထောင်ယွမ်ရွာ Green Fresh အုပ်စုနဲ့ ထောင်ယွမ်ရွာ စိုက်ပျိုးရေးခြံကိုတောင် သိနေကြတာလား။"

သခင်ကြီးကုန်းက အနည်းငယ် အံ့ဩစွာ မေးလိုက်၏။

သခင်ကြီးလီက စိတ်မရှည်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားက ကျုပ်တို့ကို လူရိုင်းတွေ၊ ဖုန်းမသုံးတတ်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား။"

"အော်။"

သခင်ကြီးကုန်းက ခေါင်းညိတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။

"ထောင်ယွမ်ရွာ Green Fresh အုပ်စုက ကျုပ်မြေးချွေးမ ပိုင်တာပဲ။ ထောင်ယွမ်ရွာ စိုက်ပျိုးရေးခြံက Green Fresh အုပ်စုရဲ့ လက်အောက်မှာ ရှိတယ်။ လက်အောက်မှာ ထောင်ယွမ်ရွာ Green Fresh စူပါမားကတ်တွေလည်း ရှိသေးတယ်။ တစ်နိုင်ငံလုံးမှာ ဆိုင်ခွဲ လေးဆယ်ကျော် ရှိနေပြီ။"

သခင်ကြီးလီနှင့် သခင်ကြီးလျန်တို့ ကြားသော် လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားကြလေသည်။

အကယ်၍သာ ဖြစ်နိုင်လျှင် သူတို့သည် ယခုအချိန်တွင် အဘိုးကြီးကုန်းအား အားရပါးရ ဆဲဆိုပစ်လိုက်ချင်ကြသည်။ ပါးစပ်ကသာ သူ၏မြေးချွေးမသည် လယ်လုပ်သူဟု အထပ်ထပ် ပြောနေသော်လည်း ရလဒ်မှာမူ ဘီလီယံပေါင်းများစွာသော ပိုင်ဆိုင်မှုများကို စိုက်ပျိုးရေးထွက်ကုန်ထုတ်လုပ်နိုင်သည့် ထူးချွန်သူတစ်ဦး ဖြစ်နေပါရောလား။

သူတို့ ယခု ဘာပြောနိုင်ဦးမှာလဲ၊ ဘာများ ပြောနိုင်ဦးကြဦးမှာလဲ။ သူများ၏ မြေးချွေးမသည် တကယ်ကိုအရည်အချင်းရှိလှပေသည်။ သူတို့အိမ်မှ မြေးချွေးမများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက လမ်းမကြီး ဆယ်ခုမက ပစ်ထားခဲ့လောက်အောင် ကွာခြားလှပေသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့၏ မြေးချွေးမများအား ဟင်းသီးဟင်းရွက် စိုက်ခိုင်းပါက ဘီလီယံပေါင်းများစွာသော ပိုင်ဆိုင်မှုများကို စိုက်ထုတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဘီလီယံပေါင်းများစွာသော ပိုင်ဆိုင်မှုဆိုသည်မှာ ကျင်းချန်ရှိ တတိယတန်းစား မိသားစုတစ်စု၏ လုပ်ငန်းပိုင်ဆိုင်မှုများနှင့် ညီမျှလေသည်။ လယ်လုပ်သော တောရွာသူမလေးတစ်ဦးက ဤသို့သော လုပ်ငန်းပိုင်ဆိုင်မှုမျိုးကို ကြိုးစားရုန်းကန်နိုင်ခဲ့သည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန်ထူးကဲလှပေသည်။

သခင်ကြီးလီက အလွန် ဇဝေဇဝါဖြစ်စွာ မေးလိုက်သည်။

"အဘိုးကြီးကုန်း၊ ခင်ဗျား မြေးချွေးမက ဘာဖြစ်လို့ ထောင်ယွမ်ရွာ Green Fresh သစ်သီးဝလံနဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက် စူပါမားကတ်ကို ကျင်းချန်မှာ လာမဖွင့်တာလဲ။"

စူပါမားကတ်ကို ကျင်းချန်တွင် ဖွင့်လှစ်လိုက်ပါက သူတို့ အခြားမြို့များသို့ လူလွှတ် ဝယ်ယူရန် လုံးဝ မလိုအပ်တော့ပေ။

သခင်ကြီးကုန်းက ခပ်ပေါ့ပေါ့ ပြန်မေးလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့က အရင်တုန်းက ဒီ ထောင်ယွမ်ရွာ Green Fresh သစ်သီးဝလံနဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက် စူပါမားကတ်ကို ကျင်းချန်မှာ လာဖွင့်တာ တကယ် သင့်တော်တယ်လို့ ထင်လို့လား။"

သခင်ကြီးနှစ်ဦးသည် ချက်ချင်းပင် နောက်တစ်ကြိမ် တိတ်ဆိတ်သွားကြပြန်သည်။

ဤ နှစ်သုံးနှစ်အတွင်း ကုန်းထျန်းဟောက်သည် သတိမေ့မြောနေခဲ့ပြီး ကုန်းမိသားစုမှာ အန္တရာယ်များ ဝန်းရံလျက် ရှိ၏။ အကယ်၍ ထောင်ယွမ်ရွာ Green Fresh စူပါမားကတ်သည် ကုန်းမိသားစု၏ချွေးမ ဖွင့်လှစ်ထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း လူသိသွားပါက ဧကန်မလွဲ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ မကောင်းကြံခြင်းကို ခံရပေမည်။ ပစ္စည်းဥစ္စာ ဆုံးရှုံးခြင်းမှာ ကိစ္စငယ်ဖြစ်သော်လည်း ဆိုးရွားသည်မှာ လူအသက် ထိခိုက်သေဆုံးခြင်း ဖြစ်လေသည်။ အကယ်၍ ထောင်ယွမ်ရွာ Green Fresh စူပါမားကတ်ကို သာမန်လူတစ်ဦးက ဖွင့်လှစ်ခဲ့လျှင်လည်း ရလဒ်မှာ ထူးမည်မဟုတ်ပေ။

"ဒါပေမဲ့၊ ကျုပ်မြေးချွေးမက ကျင်းချန်မှာ ဆိုင်ခွဲနံပါတ် လေးဆယ့်ခြောက်ဆိုင်မြောက်ကို ဖွင့်ဖို့ ပြင်ဆင်နေပါပြီ။"

သခင်ကြီးကုန်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"အရင်တုန်းက သူ ယွမ်ဟန်ဆိုတဲ့ ကလေးကို နေရာကြည့်ခိုင်းထားပြီးပြီ။"

ဤနေရာသို့ ရောက်သော် သခင်ကြီးကုန်းသည် ခေတ္တရပ်တန့်လိုက်ပြီးမှ ဆက်လက် ပြောလိုက်သည်။

"ပြောရမယ်ဆိုရင်၊ ဒီနှစ်တွေအတွင်း ယွမ်ဟန်က အပြင်ကို ရောင်းချခဲ့တဲ့ မြေပဲဆီတို့၊ ပဲပိစပ်ဆီတို့ကလည်း ကျုပ်မြေးချွေးမ စိုက်ထုတ်ထားတာတွေချည်းပဲ။"

သခင်ကြီးလီနှင့် သခင်ကြီးလျန်တို့မှာ "..." သာ ဖြစ်သွားကြ၏။

အဘိုးကြီးကုန်း၊ ခင်ဗျားရဲ့မြေးချွေးမက တကယ်ကို အရမ်းအရည်အချင်းရှိလွန်းတာပဲ။ ကျုပ်တို့ တကယ်လေးစားသွားပြီ။

ထောင်ယွမ်ရွာ Green Fresh သစ်သီးဝလံနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ၊ ကျန်းမာရေး သစ်သီးဝိုင်၊ မြေပဲဆီ၊ ပဲပိစပ်ဆီ၊ ဤကျင်းချန်အထက်တန်းလွှာ အသိုင်းအဝိုင်းတွင် အလွန်တန်ဖိုးထားကြသော အရာများအားလုံးသည် သူ့မြေးချွေးမ လက်ထဲမှပဲ အကုန်ထွက်လာတာပေါ့။

သခင်ကြီးလီသည် ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဟေး၊ အဘိုးကြီးကုန်း၊ ဒီပစ္စည်းတွေအားလုံးက ခင်ဗျား မြေးချွေးမဆီက ထွက်တာမှတော့၊ နောင်ကျရင် ဘာပစ္စည်းတွေ ရှိရှိ၊ ကျုပ်အတွက် တစ်စု ချန်ထားပေးရမယ်နော်။"

ထောင်ယွမ်ရွာမှ ထွက်ကုန်များသည် သာမန်ပစ္စည်းများ မဟုတ်ကြသည့်အပြင်၊ စားသုံးလေလေ၊ ကျန်းမာရေးအတွက် ကောင်းမွန်လေလေ ဖြစ်ရာ၊ ဤသို့ ကောင်းမွန်သော ပစ္စည်းများကို သူတို့လည်း နေ့စဉ် လိုအပ်လေသည်။ ယခုအခါ နောက်ဖေးပေါက်မှ ဝင်နိုင်သော လမ်းကြောင်း ရှိနေပြီဖြစ်ရာ၊ သူတို့သည်လည်း ဧကန်မလွဲ ထိုလမ်းကို လျှောက်လိုကြသည်။

သခင်ကြီးလျန်ကလည်း ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

"အဘိုးကြီးကုန်း၊ ကျုပ်အတွက်လည်း တစ်စု ချန်ထားပေး။"

သခင်ကြီးကုန်းကမူ၊ "ဒီကိစ္စကတော့၊ အားလုံး ကျုပ်မြေးချွေးမ သူ့ဘာသာသူပဲ ဆုံးဖြတ်တာ။ ကျုပ်က ဘယ်တုန်းကမှ ဝင်မစွက်ဖက်ဘူး။"

သခင်ကြီးလီနှင့် သခင်ကြီးလျန် "..."

ဒီအဘိုးကြီးကုန်းက သူတို့အပေါ် ကြွားလုံးထုတ်နေတာပဲ။ မြေးချွေးမဆုံးဖြတ်တယ်ဆိုပေမယ့် သူတစ်ခွန်းလောက်ပြောလိုက်ရင် ပြီးမသွားဘူးလား။

"ဒါပေမဲ့၊ ခင်ဗျားတို့က ဒီလို ဂုဏ်သရေရှိစွာနဲ့ တောင်းဆိုမှတော့၊ ဒီကိစ္စကို ကျုပ်က ကျုပ်မြေးချွေးမနဲ့တော့ တစ်ချက်လောက် တိုင်ပင်ကြည့်ရဦးမယ်။"

သခင်ကြီးကုန်းသည် ဤစကားများကို ပြောဆိုနေစဉ် သူ့မျက်ဝန်းထဲမှ ကျေနပ်မှုကို ဖုံးကွယ်ထား၍ မရပေ။

သခင်ကြီးလီနှင့် သခင်ကြီးလျန်တို့ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး၊ နှစ်ဦးစလုံး အလွန်ပင် တိုင်ပင်မထားဘဲ တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်ကြသည်။

သူတို့ ဒီနေ့ လာတာက နောက်ဆုံး ဘာလုပ်ဖို့လဲ။ အဘိုးကြီးကုန်းက သူတို့ရှေ့မှာ ကြွားလုံးထုတ်နေတာကို လာကြည့်ဖို့သက်သက်ပဲလား။ သူတို့က ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် အနှိပ်စက်ခံဖို့ လာရှာကြတာပဲ။

ဤအချိန်တွင် ရှောင်ဝမ်သည် အရက်အိုးတစ်လုံးကို ပိုက်လျက် ရောက်ရှိလာသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သခင်ကြီးလျန်က မျက်စိလျှင် လက်လျှင်စွာဖြင့် သူ့လက်ထဲမှ အရက်အိုးကို လျင်မြန်စွာ လုယူ ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"အဘိုးကြီးကုန်း၊ ကျုပ် ကိစ္စရှိလို့ အရင်ပြန်တော့မယ်။"

သခင်ကြီးလီသည်လည်း စားပွဲပေါ်မှ အရက်ကို ပွေ့ဖက်ကာ ထရပ်လိုက်ပြီး ဆိုသည်။

"ကျုပ်လည်း ပြန်တော့မယ်။"

ဤအချိန်တွင် သခင်ကြီးကုန်းသည် လက်ထဲမှ အခါးရည်ခွက်ကို ချလိုက်ပြီး ခပ်ပေါ့ပေါ့ ပြောလိုက်သည်။

"အော်၊ ခင်ဗျားတို့ အခု ပြန်တော့မလို့လား။ ကျုပ်က ခင်ဗျားတို့ကို ညစာစားဖို့ နေခိုင်းမလို့၊ မလောက်မှာစိုးလို့ မီးဖိုချောင်ကိုတောင် ထမင်းဟင်းတွေ ပိုချက်ခိုင်းထားတာ။"

သခင်ကြီးလီနှင့် သခင်ကြီးလျန်တို့သည် ချက်ချင်း ပြန်လှည့်လာကြသည်။

သခင်ကြီးလီက အလွန် စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အဘိုးကြီးကုန်း၊ ဒါဆို ဒီဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကလည်း ခင်ဗျားတို့ ကိုယ့်အိမ်မှာ စားဖို့ ကိုယ်တိုင် စိုက်ထားတာတွေလား။"

သခင်ကြီးလျန်က မမေးသော်လည်း တိုက်ရိုက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါကတော့ ပြောစရာမလိုဘူးပေါ့။"

"ကောင်းပြီ၊ ကျုပ်တို့ နေခဲ့ပြီး ထမင်းစားမယ်။"

အဘိုးကြီးနှစ်ဦးသည် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ နေရာတွင် ပြန်ထိုင်လိုက်ကြသော်လည်း၊ လက်ထဲမှ ကျန်းမာရေး သစ်သီးဝိုင်ကိုမူ လက်လွှတ်ရန် နှမြောနေကြတုန်း ဖြစ်သည်။

"တော်၊ တော်၊ တော်။"

သခင်ကြီးကုန်းက တိုက်ရိုက် ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့မှာ ကိစ္စရှိလို့ ပြန်ရမှာဆိုမှတော့ ပြန်ကြပါတော့။ ကျုပ် မီးဖိုချောင်ကို ဒီလောက်အများကြီး မလုပ်ခိုင်းတော့ဘူးလေ။"

"မရဘူး၊ မရဘူး၊ မရဘူး။"

သခင်ကြီးလီကလည်း အားနာခြင်းမရှိသည့်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျုပ်တို့က ခင်ဗျားနဲ့အတူတူ ထမင်းစားဖို့ နေခဲ့မှာ။"

ထို့နောက် သူသည် မိမိသဘောဖြင့် ရှောင်ဝမ်အား ပြောလိုက်သည်။

"ရှောင်ဝမ်၊ မီးဖိုချောင်ကို သွားပြောလိုက်။ ကျုပ်နဲ့ အဘိုးကြီးလျန်က အဘိုးကြီးကုန်းနဲ့အတူတူ ထမင်းစားဖို့ နေခဲ့မယ်။ သူတို့ကို များများ ချက်ခိုင်းလိုက်။ ပြီးတော့လေ ဘာစားလို့ကောင်းတာ ရှိလဲ၊ တတ်နိုင်သလောက် အကုန် ထုတ်ချက်ခိုင်းလိုက်။"

ရှောင်ဝမ်သည် တိတ်တခိုး ပြုံးလိုက်ပြီး အလွန်ရိုသေစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ သခင်ကြီးကြီးတို့။"

ဤသို့ ပြောပြီးနောက် သူသည် လှည့်ထွက်ကာ မီးဖိုချောင်ရှိရာ အရပ်သို့ လျှောက်သွားလေသည်။

"ဟေး၊ မင်း ငါ့ဆီ ပြန်လာခဲ့။"

သခင်ကြီးကုန်းက ဟန်ဆောင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"သူတို့ မစားဘူး၊ အများကြီး မလုပ်နဲ့။"

"သွား၊ သွား၊ သွား၊ ရှောင်ဝမ်၊ အဘိုးကြီးကုန်းစကား နားမထောင်နဲ့။ မီးဖိုချောင်ကို များများ ချက်ခိုင်းလိုက်။"

ရှောင်ဝမ်သည် သခင်ကြီးကုန်းက လှမ်းတားစဉ် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်လိုက်သော်လည်း၊ သခင်ကြီးလီ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လှည့်သွားပြန်သည်။

သခင်ကြီးကုန်းက ရယ်မောကာ အဆဲလေးနဲ့ပြောလိုက်သည်။

"ဒီ ရှောင်ဝမ်ကောင်၊ သူက ဘယ်သူ့လူလဲဆိုတာတောင် ပြန်မကြည့်တော့ဘူး။ ကျုပ်စကားကိုတောင် နားမထောင်တော့ဘူး။"

သခင်ကြီးလီနှင့် သခင်ကြီးလျန်တို့ ကြားသော် သူ့အား မျက်နှာထားတင်းတင်းဖြင့် "ဟမ့်" (ခနဲ) ဟု အသံတစ်ချက် ပြုကာ ဆိုလိုက်ကြသည်။

"ဟက်ဟက်၊ အဘိုးကြီးကုန်း၊ ခင်ဗျား စိတ်ထဲမှာ ဘယ်လောက်တောင် ကျေနပ်နေလဲဆိုတာ ကျုပ်တို့ မသိဘူးလို့ မထင်နဲ့။"

ဤသို့ ပြောနေခြင်းမှာ သူ့မြေးချွေးမအကြောင်းကို ကြွားလုံးထုတ်နေခြင်းပင် မဟုတ်ဘူးလား။

"ကျုပ်မြေးချွေးမက အစကတည်းက ထက်မြက်ပြီး အရည်အချင်းရှိတာ။ ကျုပ် ကျေနပ်နေတာ ဘာဖြစ်တုန်း။"

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သခင်ကြီးကုန်းသည် လုံးဝ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့က ကြည့်မရဘူးဆိုရင်၊ ဒါဆို ကောင်းပြီလေ၊ ခဏနေ ထမင်းစားတဲ့အချိန်ကျရင် ခင်ဗျားတို့ လုမစားကြနဲ့ပေါ့။"

သူတို့ ကိုယ်တိုင်စားသုံးသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်များနှင့် အပြင်ရောင်းသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်များမှာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကွာခြားမှု ရှိလေသည်။ ကိုယ်တိုင်စားသုံးသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ၏ အရသာမှာ ပို၍ ကောင်းမွန်လှသည်။

"လုစားရမယ်။"

သခင်ကြီးနှစ်ဦးသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် အနည်းငယ် သံသယဖြစ်သွားကြသည်။ သူတို့ ထောင်ယွမ်ရွာမှ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို မစားဖူးကြသည် မဟုတ်ရာ လုစားရန် လိုအပ်လို့လား။

သခင်ကြီးကုန်းသည် နက်နဲစွာ ခန့်မှန်းရခက်သော အပြုံးဖြင့်သာ ပြုံးလိုက်သည်။ ဟမ့်၊ မလုစားဘူးလား၊ ဒီလိုဆိုလည်း မျက်နှာဖြတ်ရိုက်ခံရဖို့သာ စောင့်နေကြပေတော့။

"ဟေး၊ အဘိုးကြီးကုန်း၊ ခင်ဗျားမှာ မြစ်ရှိတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ ဘယ်လိုလုပ် ခင်ဗျား မြေးချွေးမအကြောင်းပဲ အမြဲပြောနေပြီး မြစ်အကြောင်းကျ မပြောရတာလဲ။ ဘာလဲ၊ ခင်ဗျား မြစ်က လူမြင်ခံလို့ မဖြစ်တဲ့ ကိစ္စများ ရှိနေလို့လား။"

"သွားစမ်းပါ၊ ခင်ဗျား မြစ်မှ လူမြင်မခံရဲတာ ဖြစ်မှာ။"

သခင်ကြီးကုန်းက စိတ်မရှည်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျုပ်က ကျုပ်မြစ်အကြောင်း ပြောလိုက်ရင် ခင်ဗျားတို့ကို ပိုပြီး စိတ်ဓာတ်ကျသွားစေမှာ စိုးလို့။"

သခင်ကြီးနှစ်ဦး "..."

***