ရွာသူမတစ်ယောက်ထက်ပိုတယ်

ထောင်ယွမ်ရွာ Green Fresh အုပ်စုနှင့် ပတ်သက်၍ ဤကုမ္ပဏီ၊ ဤတံဆိပ်သည် ကျင်းချန် အထက်တန်းလွှာ၊ အထူးသဖြင့် ထိပ်တန်း အဆင့်မြင့်သော အသိုင်းအဝိုင်းအတွက်မူ မျက်စိထဲ ထည့်ထားရလောက်အောင်ပင် အရေးမပါလှပေ။

ဤကုမ္ပဏီ၏ပိုင်ဆိုင်မှုသည် ဘီလီယံတစ်ရာကျော်အထိ တစ်ရှိန်ထိုး တက်သွားခဲ့လျှင်ပင် မျက်စိထဲထည့်စရာမဟုတ်ပေ။

ဤတံဆိပ်သည် အလွန်နာမည်ကြီးပြီး၊ အထောက်အထားနှင့် အဆင့်အတန်းရှိသော လူများစွာတို့က သိရှိကြပြီး ဤတံဆိပ်ကို အသုံးပြုနေကြလျှင်ပင်မလိုသေးပေ။

သူတို့အတွက်မူ ဤသည်မှာ မျက်နှာမွဲ ဘော့စ်ဖြစ်လာသူတစ်ဦးမျှသာဖြစ်ပြီး အဆင့်အတန်းမဝင်သေးပေ။

သို့သော် ယခုအခါ မိမိတို့အိမ်မှ သခင်ကြီး၏ ပြောစကားအရ၊ ထိုထောင်ယွမ်ရွာ Green Fresh အုပ်စု၏ နောက်ကွယ်မှ ဘော့စ်၊ သူတို့ ယခု နည်းလမ်းမျိုးစုံ သုံး၍ ဝယ်ယူနေရသော ထောင်ယွမ်ရွာ Green Fresh ဟင်းသီးဟင်းရွက်များနှင့် ထောင်ယွမ်ရွာ Green Fresh ကျန်းမာရေး သစ်သီးဝိုင်များသည် အဘိုးကြီးကုန်း၏ မြေးချွေးမ၊ ကုန်းမိသားစု၏ ယခုထိမျက်နှာမပြသေးသော အိမ်ရှင်မထံမှ လာသည်ကို ကြားသိလိုက်ရသောအခါ ဤသတင်းသည် သူတို့အတွက် အလွန်ပင် ကွဲပြားခြားနားသွားလေသည်။

"အဖေ၊ အဖေပြောတာ ကုန်းထျန်းဟောက်ရဲ့မိန်းမက ထောင်ယွမ်ရွာ Green Fresh အုပ်စုရဲ့ တာဝန်ခံ ရှောင်လင်းယွီ ဆိုတာလား။"

လျန်မိသားစု အကြီးအကဲက အလွန်တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

သခင်ကြီးလျန်က ခေါင်းညိတ် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "အင်း၊ အဘိုးကြီးကုန်းက ဒီအတိုင်းပဲ ပြောတာ။"

လျန်မိသားစု အကြီးအကဲသည် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်စွာ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ "ကြည့်ရတာ၊ ကုန်းထျန်းဟောက်ရဲ့ ဒီမိန်းမက တော်ရုံတော့ မဟုတ်ဘူးပဲ။"

ဟင်းသီးဟင်းရွက် ရောင်းချသည်ကပင် လူတိုင်း သိရှိသည်အထိ ဖြစ်လာပြီး၊ သူတို့ကဲ့သို့ ထိပ်တန်းမိသားစုများပင် နည်းလမ်းများ သုံးစွဲ၍မှ ရရှိနိုင်သည်ဆိုလျှင်၊ ဤသည်မှာ မရိုးရှင်းတော့ပေ။

လျန်မိသားစု အကြီးအကဲသည် ချက်ချင်းပင် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားပြီး သူက မေးလိုက်သည်။

"အဖေ၊ ဒီလိုဆိုရင် အဘိုးကြီးကုန်း ဒီနှစ်တွေအတွင်း ပုန်းကွယ်နေတဲ့နေရာက ထောင်ယွမ်ရွာ ဖြစ်နေခဲ့တာပေါ့။"

"အပိုစကားတွေ၊ ဒါက သေချာနေတာပဲလေ။"

သခင်ကြီးလျန်သည် သူ့သားကို ကြည့်ကာ စိတ်မရှည်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"သူက ထောင်ယွမ်ရွာမှာ ပုန်းကွယ်မနေဘူးဆိုရင် သူ့မှာ မြေးချွေးမ ဘယ်က ရလာမှာလဲ။ သူ့မြေးက ထောင်ယွမ်ရွာမှာ ရွာသူမလေးတစ်ယောက်ကို တစ်ချက်မြင်ပြီး ချစ်မိသွားတာ၊ ပြီးတော့ မျက်နှာပြောင်တိုက်ပြီး လိုက်လံပိုးပန်းခဲ့ရလို့ ရလာတာ။"

"ဟင်။"

လျန်မိသားစု အကြီးအကဲ အနည်းငယ် ကြောင်သွားသည်။

"ကုန်းထျန်းဟောက်က ရွာသူမလေးတစ်ယောက်ကို မျက်နှာပြောင်တိုက်ပြီး လိုက်ခဲ့တယ် ဟုတ်လား။ ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ အဖေ၊ အဖေ နောက်နေတာ မဟုတ်လား။"

ဩဇာအာဏာ၊ အဆင့်အတန်း၊ ဂုဏ်ရှိန်ဝါ အားလုံးရှိသော မြင့်မြတ်သူတစ်ဦးက ရွာသူမလေးတစ်ယောက်ကို မျက်နှာပြောင်တိုက် လိုက်လံပိုးပန်းသည်ဆိုသည်မှာ နောက်ပြောင်နေခြင်း မဟုတ်လား။

သခင်ကြီးလျန်က နှာတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး ဆိုသည်။ "ဟမ့်၊ ဘယ်သူက နောက်နေလို့လဲ။ ဒါက အဘိုးကြီးကုန်းကိုယ်တိုင် ကျုပ်တို့ကို ပြောတာ။ သူက သူ့မြေးချွေးမက နတ်သမီးလေးလို ချောမောလှပပြီး ထက်မြက်၊ အရည်အချင်းရှိလို့ သူ့မြေးက တစ်ချက်မြင်ပြီး ချစ်မိသွားတာတဲ့။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီ မိန်းကလေးကို ပိုးပန်းရတာ မလွယ်ဘူးတဲ့။ ကုန်းထျန်းဟောက်က အကြာကြီး လိုက်ခဲ့ရပြီးမှ ရခဲ့တာတဲ့။ ဒါတွေက အမှန်အမှားတော့ ဘယ်သူက သိနိုင်မှာလဲ။"

ကုန်းမိသားစုအိမ်တွင် နံနက်ခင်းတစ်ခုလုံး အဘိုးကြီးကုန်းက သူ့မြေးချွေးမအကြောင်း ကြွားလုံးထုတ်နေသည်ကို နားထောင်ခဲ့ရသည်မှာ၊ သူ့မြေးချွေးမသည် ကျင်းချန်တစ်မြို့လုံးရှိ မင်းသမီးလေးများ၊ အထက်တန်းလာမိန်းကလေးများ အားလုံးကို အနိုင်ယူသွားသကဲ့သို့ပင်။ အော်၊ ကျင်းချန်ရှိ မြင့်မြတ်သော ဇနီးသည်များအားလုံးကိုလည်း အနိုင်ယူသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဒီအဘိုးကြီးကုန်းကတော့ သူ့မြေးချွေးမအတွက် ရန်ငြိုးများ ဆွဲဆောင်ပေးနေမိတာကို မစိုးရိမ်ဘူးလား။

သိထားရမည်မှာ၊ သူ့မြေးချွေးမသည် မည်မျှပင် ထက်မြက်ပြီး အရည်အချင်းရှိနေပါစေ၊ နောက်ခံမရှိပါက၊ အခြားသော မင်းသမီးလေးများနှင့် ဇနီးသည်များသည် သူမကို အနိုင်ကျင့်နိုင်သေးသည်သာ ဖြစ်သည်။

လျန်မိသားစု အကြီးအကဲသည် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် စကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒီ ကုန်းထျန်းဟောက်က တကယ်ပဲ ဘယ်လို မျက်လုံးမျိုး ရှိနေတာလဲ။ ကျင်းချန်တစ်မြို့လုံးကို ကြည့်လိုက်ရင်၊ မင်းသမီးလေးတွေ၊ အထက်တန်းလာမိန်းကလေးတွေကို သူ့စိတ်ကြိုက် ရွေးချယ်နိုင်ပါလျက်နဲ့၊ သူက ရွာသူမလေးတစ်ယောက်ကို ဇနီးအဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့တယ်။ သူများတွေ ဝိုင်းရယ်မှာကိုတောင် မကြောက်ဘူး။"

သခင်ကြီးလျန်သည် သူ့အား စွေကြည့်လိုက်ပြီး ခက်ထန်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အကြီးကောင်၊ မင်း ဘယ်သူ့ကိုမှ အထင်မသေးနဲ့။ ကုန်းမိသားစုရဲ့ လက်ရှိ ပိုင်ဆိုင်မှုနဲ့ အဆင့်အတန်းအရ ဘယ်သူနဲ့မှ အိမ်ထောင်ဖွဲ့စရာ မလိုဘူး။ ကုန်းထျန်းဟောက် ဇနီးယူမယ်ဆိုရင်၊ သေချာပေါက် သူ တကယ် စိတ်တိုင်းကျပြီး သဘောတူတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကိုပဲ ယူမှာပေါ့။"

လျန်မိသားစု အကြီးအကဲ၏မျက်နှာအမူအရာ တန့်သွားပြီးနောက် သူက ပြောလိုက်သည်။

"အိမ်ထောင်ဖွဲ့ဖို့ မဟုတ်ရင်တောင်၊ ကျင်းချန်က ဘယ်အမျိုးသမီးကိုမဆို ယူတာက ရွာသူမလေးတစ်ယောက်ကို ယူတာထက်တော့ သာတာပေါ့။"

"သူ့အတွက် မင်း စိတ်ပူပေးစရာ မလိုဘူး။"

သခင်ကြီးလျန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်း အခု ရှောင်ဝူရဲ့ အိမ်ထောင်ရေးကိုပဲ ကောင်းကောင်း စိတ်ပူပေးနေလိုက်တော့။"

ဤသို့ ပြောပြီးနောက် သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားဟန်ဖြင့် ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"အော်၊ ဒါနဲ့၊ အခုတလော ရွှယ်အာ ဘယ်သွားနေလဲ။ သူ့ကို မတွေ့တာ တော်တော်ကြာပြီ။"

လျန်ဖျောင့်ရွှယ်သည် လျန်မိသားစု၏ တစ်ဦးတည်းသော မြေးမလေးဖြစ်ရာ သခင်ကြီးလျန်သည် ဧကန်မလွဲ အလွန် ချစ်ခင်မြတ်နိုးပေသည်။ ထို့ကြောင့် ဤမြေးမလေးကို ရက်ပေါင်းများစွာ မတွေ့ရသောအခါ သခင်ကြီးလျန်သည် ဧကန်မလွဲ သတိရနေပေမည်။

လျန်မိသားစု အကြီးအကဲသည် သူ့သမီးကို စဉ်းစားမိသောအခါ အနည်းငယ် မတတ်သာဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သူက ကျန်းထောင်နဲ့ ခံစားချက်တွေ ပြုစုပျိုးထောင်ချင်လို့ ကျွန်တော်တို့ကို အနှောင့်အယှက် မပေးဖို့ ပြောထားတယ်။"

သခင်ကြီးလျန်သည် ခေတ္တ စဉ်းစားပြီးနောက် ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ရွှယ်အာဆီကို ဖုန်းဆက်လိုက်၊ သူနဲ့ ကျန်းထောင်ကို ထမင်းပြန်လာစားဖို့ ပြောလိုက်။"

"ဟုတ်ကဲ့။"

လျန်မိသားစု အကြီးအကဲက ရိုသေစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

...

ညနေပိုင်းတွင် လီမိသားစုဝင်များ ထမင်းစားပွဲတွင် ဝိုင်းဖွဲ့စားသောက်ကြသောအခါ ပန်းကန်များကိုပင် မျိုချလိုက်ချင်ကြသည်အထိ ဖြစ်နေကြသည်။ ဤထမင်းဟင်းများမှာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန် စားကောင်းလှသည်။ သူတို့ ယခင်က စားဖူးသော ထောင်ယွမ်ရွာ Green Fresh ဟင်းသီးဟင်းရွက်များထက်ပင် ပို၍ အရသာရှိလှသည်။

"အဘိုး၊ ကျွန်တော် အခု တကယ် ယုံသွားပြီ။ ဒီဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကမှ တကယ့် စစ်မှန်တဲ့ ထောင်ယွမ်ရွာ Green Fresh ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေပဲ။"

ဆယ့်ခြောက်၊ ဆယ့်ခုနစ်နှစ်အရွယ် ဖြူဖြူနုနု လူငယ်လေးတစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။

"အင်း၊ ငါ ဒီနေ့ ဒီဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေ စားပြီးတော့ အသားတောင် မစားနိုင်တော့ဘူး။"

သခင်ကြီးလီ၏ မြေးကြီးက ဝက်သားနှပ်တစ်တုံးကို ညှပ်ယူရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အရင်က ငါ ဝက်သားနှပ်ကို အကြိုက်ဆုံး ဖြစ်ခဲ့တာ ရှင်းရှင်းကြီးကို။"

"အဖေ၊ အဲ့ဒီ ကျန်းမာရေး သစ်သီးဝိုင်ကို ကျွန်တော့်ကို တစ်ငုံလောက် သောက်ကြည့်ခွင့် ပေးလို့ရမလား။"

လီမိသားစု အကြီးအကဲကမူ စောစောပိုင်းက သခင်ကြီး ပွေ့ဖက်ထားပြီး လက်မလွှတ်နိုင်ဖြစ်နေသော သာမန်ထက် သာမန်လွန်ကဲသည့် အရက်အိုးကို စိတ်စောနေမိသည်။

"မရဘူး။"

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သခင်ကြီးလီသည် စဉ်းစားမနေဘဲ တိုက်ရိုက် ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

နောက်နေတာလား။ ထိုအိုးထဲမှ အရက်သည် ကြည့်ရသည်မှာ များများစားစား မရှိပေ။ သားကြီးကို ပေးလိုက်ပါက၊ အခြားသူများကလည်း ဧကန်မလွဲ သောက်လိုကြပေမည်။ ဤသို့ ခွဲဝေပေးလိုက်ပါက အရက် ဘယ်လောက်များကျန်တော့မှာလဲ။ လူတိုင်းက သူ့ကို ဘက်လိုက်သည်ဟု မပြောကြစေရန်၊ သူကိုယ်တိုင် သောက်သုံးခြင်းမှအပ၊ အခြားမည်သူ့ကိုမျှ မတိုက်တော့ခြင်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။

"အဖေ၊ ကျွန်တော် ခွက်သေးသေးလေး တစ်ခွက်စာပဲ မြည်းကြည့်ချင်တာပါ။"

လီမိသားစု အကြီးအကဲက နောက်တစ်ကြိမ် ပြောလိုက်သည်။ သခင်ကြီး ဤသို့ မပေးလိုလေလေ၊ ပစ္စည်းက ပိုကောင်းလေလေ ဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သခင်ကြီးအား ချော့မော့၍ ထို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကျန်းမာရေး သစ်သီးဝိုင်ကို မြည်းစမ်းကြည့်ခွင့် ရအောင် လုပ်ရပေမည်။

"အဘိုး၊ သားလည်း နည်းနည်း သောက်ကြည့်ချင်တယ်၊ ရလားဟင်။"

အငယ်ဆုံးမြေးလေးသည် ဖြူစင်သော မျက်နှာလေးဖြင့် မျှော်လင့်တကြီး သခင်ကြီးလီအား ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘိုးဘိုးကြီး၊ သားလည်း နည်းနည်းလေး သောက်ချင်တယ်။"

ငါးနှစ်၊ ခြောက်နှစ်အရွယ် ကလေးငယ်တစ်ဦးက သခင်ကြီးလီ၏ လက်မောင်းကို ဆွဲလျက် ကြည်လင်သော အသံလေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အိုက်ယား၊ ရွှမ်အာ၊ သားက ငယ်သေးတယ်၊ အရက်သောက်လို့ မဖြစ်သေးဘူး။"

သခင်ကြီးလီက ခေါင်းငုံ့ကာ သူ၏ ခေါင်းငယ်လေးကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

ရွှမ်အာက မျက်နှာအပြည့် ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဘိုးဘိုးကြီး၊ ဘာဖြစ်လို့ သားက ငယ်လို့ သောက်လို့မရတာလဲ။"

"အဖေ၊ ကျွန်တော်တို့လည်း အဖေ့ရဲ့ အဲ့ဒီ ကျန်းမာရေး သစ်သီးဝိုင်ကို သောက်ချင်တာပေါ့။"

သခင်ကြီးလီ၏ သားငယ်ကလည်း ပါလာပြန်သည်။

"မင်းတို့ကို ဒီဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေ ကျွေးတာတောင် တော်တော် ကောင်းနေပြီ။ မင်းတို့က ငါ့အရက်ကိုတောင် လောဘတက်နေသေးတယ်။ မင်းတို့ကို ငါ ပြောထားမယ်၊ အိပ်မက်တောင် မမက်နဲ့။"

သခင်ကြီးလီက သူ့အစားအသောက်ကို အလွန်ကာကွယ်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူ့မှာ အရက် အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။ ဤစားပွဲမှ လူကြီးလူငယ် အယောက် တစ်ဆယ်၊ နှစ်ဆယ်နီးပါး ရှိနေရာ၊ ဘယ်လိုလုပ်ခွဲပေးရမှာလဲ။

ဤအချိန်တွင် လီကတော်က မျက်လုံးများကို လှည့်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"အဖေက ကျွန်မတို့ အဖေ့ရဲ့ ကျန်းမာရေး သစ်သီးဝိုင်ကို အကုန်သောက်ပစ်မှာ စိုးနေတာ မဟုတ်လား။"

သခင်ကြီးလီမှာ "..."

သိလျက်နဲ့တောင် သောက်ချင်နေကြသေးတာလား။

လီကတော်က မျက်တောင် ပုတ်ခတ် ပုတ်ခတ် လုပ်လျက် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"အဖေ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မတို့က ဒီကျန်းမာရေး သစ်သီးဝိုင်ရဲ့ ရင်းမြစ်ကို သိသွားပြီပဲ။ အရက်ကုန်သွားရင်၊ အဖေ ကုန်းမိသားစုဆီကို ထပ်သွားလို့ ရတာပဲ၊ ဟုတ်တယ်မလား။ အရင်ကလိုမျိုး အရက်ကုန်သွားရင် နောက်လမှ ထပ်စောင့်ရတာနဲ့ မတူတော့ဘူးလေ။ ဒီတစ်ခါတော့ အဖေ လုံးဝ စောင့်စရာမလိုဘူး မဟုတ်လား။"

"ဟုတ်တယ်၊ အဘိုး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီအရက်က သခင်ကြီးကုန်းရဲ့မြေးချွေးမ ချက်တာပဲ။ သခင်ကြီးကုန်းအိမ်မှာ သေချာပေါက် အများကြီး ရှိမှာပဲ။ သောက်ကုန်သွားရင်၊ အဘိုးက သခင်ကြီးကုန်းဆီကို သွားတောင်းလိုက်ရုံပဲလေ။"

"အဘိုးကြီးကုန်းဆီကို သွားတောင်းရမယ် ဟုတ်လား။ မင်းတို့က ငါ့ကို သူတောင်းစား မှတ်နေလား။"

သခင်ကြီးလီက နှာမှုတ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ့စိတ်ထဲတွင်မူ ဤကိစ္စ၏ ဖြစ်နိုင်ခြေကို အမှန်တကယ်ပင် စဉ်းစားနေမိသည်။

"အဘိုးက ဘယ်လိုလုပ် သူတောင်းစား ဖြစ်ရမှာလဲ။"

မြေးကြီးက လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"တကယ်လို့ သခင်ကြီးကုန်းက တကယ် မပေးချင်ဘူးဆိုရင်၊ ကျွန်တော်တို့ ပိုက်ဆံနဲ့ ဝယ်လိုက်လို့ ရတာပဲ။ သခင်ကြီးကုန်းရဲ့မြေးချွေးမက စီးပွားရေးသမားပဲ။ ဝယ်မယ့်လူ ရှိရင်၊ သူက သေချာပေါက် ရောင်းချင်မှာပဲ။ တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက်က ဈေးနှုန်း အနိမ့်အမြင့်ပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်။"

"အကြီးကောင် ပြောတာ မှန်တယ်။"

လီကတော်က ချက်ချင်း ထောက်ခံလိုက်သည်။

"အဖေ၊ ကျွန်မတို့ကို မြည်းကြည့်ခိုင်းပါနော်။"

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သခင်ကြီး မပေးလိုလေလေ၊ ဖုံးကွယ်ထားလေလေ၊ ပစ္စည်းက ပိုကောင်းလေလေ ဖြစ်ရာ၊ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ သူတို့သည် သခင်ကြီးလီအား ချော့မော့၍ ပစ္စည်းကို ထုတ်ယူစေကာ လူတိုင်း မြည်းစမ်းကြည့်ခွင့် ရအောင် လုပ်ကြမည်။

မကြာမီပင် သခင်ကြီးလီသည် တကယ်ပင် စိတ်ပျော့သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုလည်း ကောင်းပြီလေ၊ မင်းတို့ မြည်းစမ်းကြည့်ကြ။ ဒါပေမဲ့၊ ကလေးငယ်လေးတွေကလွဲလို့၊ ဒီမှာ ရှိနေတဲ့ တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်း ခွက်သေးသေးလေး တစ်ဝက်စီပဲ သောက်ရမယ်။"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဖေ။"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဘိုး။"

...

သခင်ကြီးကျန်းသည် အဘိုးကြီးလျန်နှင့် အဘိုးကြီးလီတို့ ကုန်းမိသားစုမှ အထုပ်ကြီး အထုပ်ငယ်များဖြင့် ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြားသိရသောအခါ မျက်လုံးထဲတွင် အလွန်ပင် အထင်သေးရိပ်များပေါ်လာလေသည်။

"ဟမ့်၊ အဘိုးကြီးကုန်းဆီမှာ သူတို့ကို ပေးစရာ ဘာပစ္စည်းကောင်းတွေ ရှိနေမှာမို့လို့လဲ။"

သို့သော် သူ ဤသို့ ပြောနေသော်လည်း၊ သူ့စိတ်ထဲတွင်မူ အနည်းငယ် စူးစမ်းလိုစိတ် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

သူသည် သွားရောက် မေးမြန်းလိုသော်လည်း ထိုစဉ်က မျက်နှာပျက်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသော ကိစ္စကို ပြန်တွေးမိသောအခါ မျက်နှာပူလျက် ကုန်းမိသားစုသို့ မသွားနိုင်တော့ဘဲ ကုန်းမိသားစုကို မျက်နှာလုပ်ရန်လည်း မလိုလားတော့ပေ။

သို့သော် သူသည် လျန်မိသားစုနှင့် လီမိသားစုထံမှ သတင်းရရှိသောအခါ၊ အဘိုးကြီးကုန်းက သူတို့အား ကျန်းမာရေး သစ်သီးဝိုင်တစ်အိုးစီ ပေးလိုက်ကြောင်း၊ ထို ကျန်းမာရေး သစ်သီးဝိုင်သည် သူတို့ အပြင်မှ ဝယ်ယူရရှိသော ကျန်းမာရေး သစ်သီးဝိုင်ထက် အရသာ ပိုကောင်းပြီး၊ အာနိသင် ပိုထက်မြက်ကြောင်း ကြားသိရသောအခါ၊ သူ အနည်းငယ် ထိုင်မရ ဖြစ်လာတော့သည်။

ကျန်းမာရေး သစ်သီးဝိုင်၏ အံ့ဖွယ်အာနိသင်ကို သူလည်း နက်ရှိုင်းစွာ ခံစားဖူးခဲ့သည်။ ဤနှစ်နှစ်အတွင်း သူသည် ငွေကုန်ကြေးကျများစွာနှင့် အဖိုးအခများစွာ ပေးချေပြီးမှ ကျန်းမာရေး သစ်သီးဝိုင် ပုလင်းအနည်းငယ်ကို ဝယ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။ သောက်သုံးပြီးနောက် အိပ်စက်ခြင်း ကောင်းမွန်လာပြီး၊ အစားအသောက် ကောင်းမွန်လာကာ၊ ကျန်းမာရေးလည်း ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ထောင်ယွမ်ရွာ Green Fresh ကျန်းမာရေး သစ်သီးဝိုင်ကို ရရှိရန် အမြဲတစေ ကြိုးပမ်းနေခဲ့သည်။

သခင်ကြီးကျန်းသည် ခနစဉ်းစားပြီးနောက်မှာတော့ သွားစုံစမ်းကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

***