အစစ်အမှန်သိုင်း မျိုးဆက်သစ် နှင့် မူလအမြုတေ နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းခြင်း။

~အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းသည် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ တိုးတက်လျက် ရှိသည်..။

နေ့ရက်တိုင်းလိုလိုပင်... အတွင်းပိုင်းရော... ပြင်ပပိုင်းမှာပါ... ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေလေ၏..။

ထိုအခါ... အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းက ဂိတ်တံခါးများ ဖွင့်လှစ်ပြီး တပည့်သစ်များ ခေါ်ယူစုဆောင်းရန် ပြင်ဆင်နေသည့် သတင်းသည်... မဟာယန် နိုင်ငံတော်ကြီး တစ်ခွင်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်..။ ထို့ကြောင့်... လူပေါင်းများစွာတို့သည် စောစီးစွာ ခရီးထွက်ခွာလာခဲ့ကြပြီး... အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းဆီသို့ ဦးတည်လာကြ၏..။ အနီးအနားတွင် ရှိနေသူ အများအပြားမှာမူ... အစစ်အမှန်သိုင်းမြို့တော်တွင် စတင် စုရုံးနေကြပြီ ဖြစ်သည်..။

...အစစ်အမှန်သိုင်းမြို့တော်သည် ယခုအချိန်တွင်... အလွန်အမင်း... စည်ကား သက်ဝင်နေတော့သည်...။

ဒါကလည်း... ကူညီလို့ ရနိုင်သည့် အရာတော့ မဟုတ်ပါ...။ အကြောင်းမူကား၊ ယခုအချိန်ထိ... အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်း၏ အခြေခံအုတ်မြစ်သည်... အမှန်တကယ်ပင်... အလွန်အမင်း နက်ရှိုင်း ခိုင်မာနေပြီ ဖြစ်သည်..။

ဂိုဏ်းတစ်ခုတည်းတွင် ကောင်းကင်ဘုံလူသား နှစ်ပါး ရှိနေသည်...။ တာအိုဆရာလုံရှန်းသည်... အသက် တစ်ရာ ပင် မပြည့်သေးဘဲ... ကောင်းကင်ဘုံလူသားနယ်ပယ် သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သဖြင့်... အလွန်တရာ ထူးခြား ပြောင်မြောက်လှ၏..။

...သူသည်... မကြာမီ သို့မဟုတ်... နောင်တစ်ချိန်တွင်... ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့်စာရင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန်... ကံကြမ္မာ ပါလာပြီးသူ... ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်...။ …

ထို့အပြင်... နားလည်ရန် ခက်ခဲလှသော... စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင်...။ ...သူသည်လည်း... မိုးကြိုးတုန်ဟီး ဓားမအရှင် နှင့် တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခုတွင်... မကြာသေးမီကမှ... ထွန်းလင်း တောက်ပသွားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား...။

အစစ်အမှန်သိုင်း ဓားကျောက်စာတိုင်၏ မြင်ကွင်း တစ်ခုတည်းကပင်လျှင်... ဓားသမား အမြောက်အမြားကို... အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်စေရန်... လုံလောက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်..။

ထို့အပြင်... မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း... အစစ်အမှန်သိုင်း တပည့်များက သိုင်းလောကတွင် နာမည်တစ်ခု ရလာသည်နှင့်အမျှ... လူအများအပြားက... အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းတွင်... ကြွယ်ဝသော အမွေအနှစ်များ ရှိပြီး... အမျိုးမျိုးသော အဆုံးစွန် သိုင်းကွက်များ၊ လျှို့ဝှက် သိုင်းနည်းစနစ်များ ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း... သိရှိလာကြလေသည်..။

အချို့သူများက ရှေးဟောင်း သမိုင်းများကို တူးဆွ လေ့လာခဲ့ကြ၏..။ အစစ်အမှန်သိုင်း အမွေအနှစ်သည်... အချိန်အတော်ကြာကတည်းက ရှိနေခဲ့ပြီး ဖြစ်သော်လည်း... တာအိုဆရာလုံရှန်း၏ လက်ထဲတွင်မှ... ပြန်လည် အသက်ဝင်လာခဲ့သည်ကို... သူတို့ သိရှိထားပြီး ဖြစ်သည်..။ ဤအချက်က... အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်း၏ တပည့်သစ် ခေါ်ယူပွဲအပေါ်... စိတ်အားထက်သန်မှုကို... ပို၍ပင် မြင့်မားစေခဲ့လေ၏..။

ဤအဖြစ်အပျက် အားလုံးအတွက်...၊ အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းမှ လူများက... သဘာဝအတိုင်း... ဤသို့ ဖြစ်ပျက်လာသည်ကို မြင်တွေ့ရ၍... ပျော်ရွှင်နေကြသည်မှာ အမှန်ပင်..။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်... လော့ဝမ်ထျန်းသည်လည်း... တာဝန်များဖြင့်... အလုပ်များပြီး ခေါင်းများ မူးနောက်နေခဲ့သည်..။

သို့ဖြစ်သော်ငြားလည်း... ဂိုဏ်းတံခါး မဖွင့်လှစ်မီ နှင့် တပည့်များ မခေါ်ယူမီ... သူ လုပ်ဆောင်ရန်... နောက်ထပ် အရာတစ်ခု ကျန်ရှိနေသေး၏..။ ၎င်းမှာ... တာအိုပြည်နယ်သို့ ဦးတည် သွားရောက်ရန်... ဖြစ်သည်...။

ဂိုဏ်းချုပ်ရာထူးကို အခုလေးတင်မှ ယူထားသူ တစ်ယောက်အနေဖြင့်... သူသည်... ယခုအခါ... တာအိုပြည်နယ်သို့ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်သွားရောက်ပြီး... ထိပ်တန်း တာအိုဂိုဏ်းများစွာ... အထူးသဖြင့် 'အစစ်အမှန် နက်ရှိုင်း ဂိုဏ်း' နှင့်... ဆက်သွယ် ဆွေးနွေးရန်... လုံလောက်သော အရှိန်အဝါ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်..။

ယခင်က... အဆက်မပြတ် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ပြုခဲ့ပြီး... စေတနာကောင်းများ ပြသခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ... ယခု... အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းက... တဖြည်းဖြည်း ခြေကုပ်တစ်ခု ရရှိလာပြီ ဖြစ်သောကြောင့်... သဘာဝအတိုင်း... အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ... ပြန်လည် တုံ့ပြန်ရန် လိုအပ်လာပြီ ဖြစ်၏..။ ...ရေရှည် ဆက်ဆံရေးကို ထိန်းသိမ်းရန်... အပေးအယူ ဆိုသည်ကား... ရှိရမည်သာ...။

ဤအချက်သည်... အနာဂတ် တာအိုဂိုဏ်းများ၏ အဆင့်သတ်မှတ်မှု အတွက်လည်း... ခိုင်မာသော အခြေခံအုတ်မြစ်တစ်ခုကို ချပေးနိုင်ပေလိမ့်မည်..။ အနည်းဆုံးတော့... စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင် ရှိနေသေးသမျှ ကာလပတ်လုံး... အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းသည်... ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်း တာအိုဂိုဏ်းများ၏ အဆင့်အတန်းသို့... ခြေလှမ်း ဝင်ရောက်ရန်... ပြဿနာ ကြီးကြီးမားမား မရှိခဲ့ပေ...။

လော့ဝမ်ထျန်းသည်... ထူးချွန်သော တပည့်တစ်စုကို သူနှင့်အတူ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး... တာအိုဆရာလုံရှန်း ကိုယ်တိုင်ကလည်း... သူတို့၏ အရေးပါမှု နှင့် တည်ရှိမှုကို ပြသသည့် အနေဖြင့်... အတူ လိုက်ပါသွားခဲ့လေသည်..။

“ကိုးလေး... ငါတို့ ဒီမှာ မရှိတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ... ဂိုဏ်းထဲက ကိစ္စတွေကို... ပိုပြီး အာရုံစိုက်ပေးထားဦး နော်...”

တာအိုဆရာလုံရှန်းက တိတ်တဆိတ် မှာကြားလိုက်သည်..။

...ဟုတ်ပါသည်..။ အပရိက ကိစ္စရပ်များအတွက်မူ... နင်ချီ စိတ်ပူရန် သဘာဝအတိုင်း မလိုအပ်ပါ...။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်... ယခင် ဒုတိယတပည့် ရှုံးရှီသည်... ယခုအခါ... အပြစ်ပေးရေး အကြီးအကဲ ဖြစ်နေပြီ မဟုတ်ပါလား...။

ဂိုဏ်းချုပ် လော့ဝမ်ထျန်း မရှိသည့်အခါ... သူသည်... အမြင့်ဆုံး အခွင့်အာဏာ ရှိသူ ဖြစ်ပြီး... သူ၏ အတွေ့အကြုံများက... ပြဿနာ အများစုကို ကိုင်တွယ် ဖြေရှင်းရန်... လုံလောက်မှု ရှိနေခဲ့သည်...။

နင်ချီသည်လည်း... သူတို့ စိတ်အေးသွားစေရန်... သဘာဝအတိုင်း ခေါင်းညိတ် ပြလိုက်လေ၏..။

လော့ဝမ်ထျန်း နှင့် တာအိုဆရာလုံရှန်းတို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း...။ နင်ချီသည်... နောက်တစ်ကြိမ်... "အားလပ်" သွားပြန်လေပြီ..။

...လော့ဝမ်ထျန်းကို... သူက စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင် အမှန်ဖြစ်ကြောင်း... အသိပေးလိုက်ပြီး နောက်မှာ... သူ့ဘဝအပေါ်... ထူးထူးခြားခြား သက်ရောက်မှု တစ်စုံတစ်ရာ... အမှန်တကယ် မရှိခဲ့ပါ...။ ...သူသည်... နေ့စဉ်နေ့တိုင်း... တာအိုရှာဖွေခြင်း ကျောင်းတော်တွင်... ကျမ်းစာများ ဖတ်ရှုခြင်း၊ ကျင့်ကြံခြင်းတို့ကို... ပြုလုပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်...။

သိုင်းကျမ်းဆောင် အသစ် တစ်ခု တည်ဆောက်ထားခဲ့သော်လည်း... ၎င်းသည် နင်ချီ၏ စာဖတ်ခြင်းကို မထိခိုက်ခဲ့ပေ..။ ...တစ်ခါတစ်ရံ... သူသည်... ညနက်သန်းခေါင်တွင်... ထိုနေရာသို့ သွားရောက်တတ်ပြီး... တစ်ခါတစ်ရံတွင်မူ... မျောက်ဖြူ (ယွမ်ထျန်းရှန်း) ကို... ကျမ်းစာများ သွားယူခိုင်းလိုက်လေသည်...။

ယခု... တာအိုဆရာလုံရှန်းသည်... လော့ဝမ်ထျန်း နှင့်အတူ... တာအိုပြည်နယ်သို့ လိုက်ပါသွားပြီ ဖြစ်သောကြောင့်... နင်ချီသည်... တာဝန်သစ် တစ်ခုကို... ထမ်းဆောင်လိုက်ရပြန်သည်..။ ၎င်းမှာ... ကျွမ်းချန် (ဆယ်လေး) နှင့် လီလင် (ဆယ့်တစ်လေး) တို့ကို... ရံဖန်ရံခါ... သင်ကြားပေးခြင်း ဖြစ်၏..။

...ဒါက... နင်ချီ အတွက်... ပြဿနာကြီးကြီးမားမား တစ်ခုတော့ မဟုတ်ပါ...။

...သိုးတစ်ကောင်ကို ကျောင်းရတာက... နှစ်ကောင်ကို ကျောင်းရတာနဲ့... ဘာမှ ကွာခြားမှု မရှိဘူးလေ...။ …

ထို့အပြင်... သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည်... အလွန်အမင်း ဉာဏ်ထက်မြက်သူများ ဖြစ်ကြပြီး... လမ်းညွှန်မှု အနည်းငယ်မျှသာ... လိုအပ်ကြသည်...။

လော့ဝမ်ထျန်းအား... အမှန်တရားကို ဖွင့်ဟ ပြောကြားပြီးနောက်... နင်ချီသည်လည်း... သူ၏ ဆရာတူ ညီအစ်ကိုများ၏ ရှေ့တွင်... သူ၏ အံ့ဖွယ် စွမ်းဆောင်နိုင်မှုများကို... တဖြည်းဖြည်းချင်း... ပိုမို ပြသလာခဲ့သည်..။ ...ဒါက... တစ်ဆင့်ပြီး တစ်ဆင့်... လုပ်ဆောင်ရမည့် လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခု... ဖြစ်သည်လေ...။

ထိုအရာများမှ လွဲ၍...နင်ချီသည်... သူ၏ ပုံမှန် ကျင့်ကြံခြင်း အစီအစဉ်အတိုင်း... လိုက်နာ လုပ်ဆောင်လျက် ရှိသည်..။

နဝမမြောက် သွေးကျောက်စိမ်း ဆေးလုံးကို... သောက်သုံးထားသည်မှာ... လဝက်ခန့် ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်..။

...သူ ခန့်မှန်းမိသည်မှာ... နောက်ထပ် တစ်လခန့် အကြာတွင်... သူသည်... မူလအမြုတေ နယ်ပယ်သို့... သဘာဝအတိုင်း... တက်လှမ်း ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်ပြီး... ထိုအချိန်တွင်... သူ၏ အစွမ်းသတ္တိသည်... သိသိသာသာ... ခုန်တက်သွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်...။

အတွင်း စစ်ဆေးမှု တစ်ခု ပြုလုပ်ကြည့်လိုက်၏..။ သူ၏ ဒန်တျန် အတွင်းရှိ... ကျောက်စိမ်းအရည် ပင်လယ်သည်... မယုံကြည်နိုင်သည့်အလား... အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ... ခဲမာ သိပ်သည်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်...။

ရံဖန်ရံခါ... လှုပ်ခတ်သွားသော "လှိုင်း" တစ်ချက်သည်ပင်... တိုးတက်နေသော စွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏..။ ...၎င်း၏ အထက်တွင်... သိုင်းအမြုတေ အတုအယောင်လေးသည်... နေမင်းကြီး တစ်စင်းပမာ... ချိတ်ဆွဲ ထားလျက် ရှိသည်..။

နင်ချီက ၎င်းအား ပိုမို ကောင်းမွန်အောင် ပြုပြင်မွမ်းမံပြီးနောက်... ၎င်းသည်... ချီစွမ်းအင် ကို သန့်စင်ပေးနိုင်သော... စွမ်းရည် အချို့ကိုပါ... ပိုင်ဆိုင်လာခဲ့လေသည်..။

ဤမျှ ကြီးမားလှသော ချီစွမ်းအင် ပမာဏသည်... သာမန် လူများအတွက်... စိတ်ကူးထဲပင် ထည့်တွေးရန်... မဖြစ်နိုင်ပေ...။ ဤအရာနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်လျှင်... သာမန် ကျောက်စိမ်းအရည် နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည်... ပိုးစုန်းကြူးလေး တစ်ကောင်ကို... လမင်းကြီးနှင့်... နှိုင်းယှဉ်နေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်တော့သည်...။

နင်ချီ... သူ၏ ငယ်စဉ် ကာလများတွင်... ချမှတ်ထားခဲ့သော... အမြတ်ဆုံး အခြေခံအုတ်မြစ်သည်... ယခုအခါ... အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို... ပြသလာပြီ ဖြစ်၏...။ ...သူသည် ရှေ့သို့ တိုးတက်သွားလေလေ... သူ၏ အစွမ်းသတ္တိသည်... ပို၍ပင်... ချဲ့ကား လာလေလေ... ဖြစ်၏..။

နင်ချီသာ... မူလအမြုတေ နယ်ပယ်သို့... ခြေချ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့်... သူ မည်မျှ အစွမ်းထက်လာမည်ကို... စိတ်ကူးဖြင့်ပင်... မှန်းဆ၍ မရနိုင်တော့ပေ...။ ...သူ ခံစားမိသည်မှာ... သူသည်... ကောင်းကင်ဘုံ လူသား နယ်ပယ်တွင်... ပြိုင်ဘက်ကင်းသလောက်... ဖြစ်သွားနိုင်သည်... ဟူ၍တည်း...။

ကျင့်ကြံမှုတွင် အဆင့်တက်ရန် မျှော်လင့်နေခြင်းအပြင်... သူသည်... အခြား ကိစ္စရပ် တစ်ခုကိုလည်း... မျှော်လင့် စောင့်စားနေခဲ့သည်..။

...ထိုအရာမှာ... ဉာဏ်အလင်း လက်ဖက်ပင်... ဖြစ်သည်...။

သွေးကျောက်စိမ်း ဆေးရည်များမှာ... သုံးစွဲ၍... ကုန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်...။ ...အကျိုးသက်ရောက်မှုများမှာ... အလွန် ထင်ရှားခဲ့၏..။ ...ဉာဏ်အလင်း လက်ဖက်ပင်သည်... ယခုအခါ... ခါးလောက် အမြင့်ထိ... ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး... ပုံသဏ္ဌာန် တစ်ခု... ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်...။

...နုနယ်သော အရွက်လေးများက... သူ၏ အကိုင်းအခက်များပေါ်တွင်... စတင်... ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီ...။

...နင်ချီ ခန့်မှန်းမိသည်မှာ... ယခုနှစ်... အစစ်အမှန်သိုင်း မက်မွန်ပွဲတော် မတိုင်မီ... သူသည်... ဉာဏ်အလင်း လက်ဖက်ရွက် အရေအတွက် အနည်းငယ်ကို... ရိတ်သိမ်း... ခူးဆွနိုင်လိမ့်မည်... ဟူ၍ ဖြစ်ပါသည်...။

ဉာဏ်အလင်း လက်ဖက်ရွက်များ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုသည်... နင်ချီ ကိုယ်တိုင်အတွက်... အသုံးဝင်ချင်မှ... ဝင်လိမ့်မည်...။ ...သို့သော်... ၎င်းတို့သည်... အခြားသူများ အတွက်မူ... သေချာပေါက်... အမြတ်ဆုံး ရတနာတစ်ပါး... ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်..။

နင်ချီ အတွက်မူ... ပျော်ရွှင်မှုသည်... စိုက်ပျိုးခြင်း နှင့် ထို့နောက်... ရိတ်သိမ်းခြင်း... ဆိုသည့်... လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုလုံးမှ... လာရှိခြင်း ဖြစ်သည်...။ ဉာဏ်အလင်း လက်ဖက်ပင်၏... နေ့စဉ် ကြီးထွားမှုကို... စောင့်ကြည့်ခြင်းက... သူ့အား... သိသိသာသာ နက်ရှိုင်းသော... အတွေ့အကြုံများကို... စုဆောင်းမိစေခဲ့ပြီး... သက်ရှိတို့၏ လမ်းကြောင်း အပေါ်... ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ... နားလည် သဘောပေါက်စေခဲ့သည်...။

..ဒါတွေကတော့.... ကျမ်းစာများ ဖတ်ရှုခြင်းမှ... မရရှိနိုင်သော... ဉာဏ်အလင်းများပင်... ဖြစ်တော့သည်...။

...

အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းသည်... နေ့စဉ်နှင့်အမျှ... ချဲ့ထွင် တိုးတက်လျက် ရှိသည်..။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...၊

မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ တားမြစ်နယ်မြေရှိ... သွေးမိစ္ဆာကန် တွင်လည်း... သိသာ ထင်ရှားသော... လှုပ်ခတ်မှုကြီးများ... ကြုံတွေ့နေခဲ့ရလေ၏..။

အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါများ ထုတ်လွှတ်နေသည့်... ပုံရိပ်များသည်... သွေးမိစ္ဆာကန်၏ အပြင်ဘက်တွင်... ကာရံ စောင့်ရှောက်နေကြပြီး... တစ်စုံတစ်ခုကို... စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်...။

...သူတို့ကို... ငွေရောင် ဆံပင်ပိုင်ရှင်... အဘိုးအို တစ်ဦးက... ဦးဆောင်လျက် ရှိပြီး... သူ၏ နက်ရှိုင်းသော... စူးစိုက်ကြည့်နေသည့် အကြည့်ထဲတွင်... မျှော်လင့်ချက်... အရိပ်အယောင်များ... ယှက်သန်း ဖြစ်ပေါ် နေခဲ့သည်...။

ခဏအကြာ၌..

ဤ ငွေရောင်ဆံပင်ပိုင်ရှင် အဘိုးအို၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်... အနည်းငယ်... သိမ့်သိမ့်ခါသွားအောင် လှုပ်ယမ်း သွားပြီး... ရှေ့တည့်တည့်သို့... စူးစိုက်ကြည့် လိုက်သည်...။

“ထွက်လာပြီ...”

လူတိုင်းသည်... သူတို့၏ အကြည့်များကို... ထိုနေရာသို့... ပို့လွှတ်လိုက်ကြသည်..။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ ...ဆံပင်ဖြူ ပုံရိပ် တစ်ခုသည်... တားမြစ်နယ်မြေ အတွင်းမှ... ခြေလှမ်း ထွက်လာသည်ကို... မြင်တွေ့လိုက်ရ၏..။

...ကောင်းကင်ဘုံလူသားနယ်ပယ်သို့... ယခုလေးတင်... တက်လှမ်းခဲ့စ... ဖြစ်သောကြောင့်... လွှမ်းမိုးနိုင်သော အရှိန်အဝါများကို... အပြည့်အဝ... ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခြင်း... မရှိသေးပေ...။

...လူတိုင်းသည်... ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ စွမ်းအား... အားလှိုင်းများကို... ရှင်းရှင်းလင်းလင်း... ခံစားမိနေကြလေသည်...။