သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ခြင်း

ပြိုင်ကွင်းတွင် အန်တိုနီက ပထမဆုံး ပေါ်လာသည်။

သူ၏ ရွှေအိုရောင် ဆံပင်ကောက်ကောက်များသည် ခြင်္သေ့မွှေးကဲ့သို့ ပခုံးပေါ် ကျနေပြီး သူသည် အပြာရောင် ဓားမြှောင်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားသည်။

*ခရမ်းရောင်ချီ*

ရဲ့လင်းချန် တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်နေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် နက်နက်နဲနဲ စဉ်းစားနေဟန်နှင့် လေးနက်မှုတို့၏ အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။

ချီစွမ်းအင်၏ အရောင်သည် အလွန် ထူးခြားပြီး ၎င်းသည် မည်သည့် စွမ်းရည်ကို ကိုယ်စားပြုသည်ကို သူ မသိပေ။

အန်တိုနီ၏ လက်ထဲမှ အပြာရောင် ဓားမြှောင်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ရဲ့လင်းချန် အနည်းငယ် အံ့အားသင့် သွားသည်။ ဓားမြှောင်၏ အလျားသည် ပုံမှန် ဓားမြှောင်ထက် ပိုတိုနေသဖြင့် လက်နက်အဖြစ် မသင့်လျော်သကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

“အင်္ဂလန်က အမေရိကန်နဲ့ အတူတူပဲ။ သူတို့နှစ်နိုင်ငံလုံးကို နှိုးထသူများအဖြစ် လူသိများတယ်။ သူတို့ဟာ ဒြပ်စင် စွမ်းရည်တွေနဲ့ မွေးဖွားလာကြပြီး ဒြပ်စင်တွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည် ရှိတယ်လို့ ဆိုကြတယ်။ သေချာ ကြည့်”

စွန်းဟုန်ထောင်က လေးနက်စွာ မှတ်ချက်ချသည်။

မကြာမီမှာပင် ဆာသီသည်လည်း ကွင်းထဲသို့ ဝင်လာသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်ကို ဝတ်ရုံဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး ကျန်တစ်ဝက်က ပွင့်နေသည်။ သူ၏ ခြေထောက်များသည် ဖိနပ်မပါဘဲ၊ သူ၏ ဘယ်လက်ကို သူ၏ ရှေ့တည့်တည့်သို့ ဆန့်ထုတ်ထားသည်။ သူ၏ လက်ယာလက်တွင် ရွှေရောင်ရင့်ရင့် သံမဏိတုတ်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားပြီး ယင်းသည် အလွန်ထူထဲကာ အရှည်မှာ နှစ်မီတာနီးပါး ရှိသည်။

တစ်ဖက်က ဓားမြှောင်ကို အသုံးပြုပြီး တစ်ဖက်က နှစ်မီတာရှည်သော သံမဏိတုတ်ကို ကိုင်စွဲထားသည်။ လက်နက်ပိုင်းတွင် ကွာဟချက်သည် အလွန် ထင်ရှားနေသည်။

ကွင်းထဲတွင်။

နှစ်ဖက်စလုံး ငြိမ်ငြိမ်လေး ရပ်နေပြီး တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ထို့နောက် ယဉ်ကျေးစွာ အရိုအသေပြုခဲ့ကြသည်။

“အိန္ဒိယက ဆာသီ!”

“အင်္ဂလန်က အန်တိုနီ!”

လူတိုင်း အသက်အောင့်ပြီး ကွင်းကို အာရုံစိုက်နေကြသည်။

“စ”

ဒိုင်လူကြီးသည် သူတို့နှစ်ဦး အရိုအသေပြုပြီးသည်နှင့် ထပ်မံစကားမပြောဘဲ တိုက်ပွဲစတင်ရန် ကြေညာ လိုက်သည်။

အသံ ကျသည်နှင့် ပြိုင်ပွဲဝင်နှစ်ဦးစလုံး တစ်ပြိုင်တည်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။

ဆာသီ၏ ညာလက်မှ ကြွက်သားများသည် ချက်ချင်း ဖောင်းပွလာပြီး သူသည် သံမဏိတုတ်ကို လှည့်ပတ်လိုက်ရာ လေထဲတွင် သိသာသော အမှတ်အသားကို ကျန်ရစ်စေပြီး ပြင်းထန်သော ပွတ်တိုက်သံလည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

အန်တိုနီသည် သူ၏ ဓားမြှောင်ဖြင့် မတားဆီးဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် နိမ့်ချလိုက်ပြီး သံမဏိတုတ်အောက်မှ လျှောဆင်းရန် ခြေထောက်များကို ကွေးလိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မြေပြင်ကို ဆန့်ကျင်ပြီး လျင်မြန်စွာ ရေကူးနေသကဲ့သို့ လှုပ်ရှားနေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဆာသီ၏ ဘေးသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားသည်။

ဓားမြှောင်သည် တုတ်ရှည်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ချင်း နီးကပ်သော တိုက်ခိုက်မှု အတွက် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုဖြစ်သည်။

ဆာသီနားသို့ ရောက်သည်နှင့် အန်တိုနီသည် သူ ကိုင်ထားသော ဓားမြှောင်ကို မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

“အရေးမပါလိုက်တာ”

ဆာသီက အေးစက်စွာ အော်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ တုတ်ရှည်ကို လေထဲသို့ မြှောက်လိုက်ပြီး အန်တိုနီကို တည့်တည့် ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာက ခုန်တက်သွားပြီး ဓားမြှောင်ကို ပျော့ပျောင်းစွာ ရှောင်လိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဇောက်ထိုးဖြစ်နေပြီး မျောက်လွှဲကျော်သကဲ့သို့ သူ၏ သံမဏိတုတ်ဖြင့် လေထဲတွင် စက်ဝိုင်းပုံကို ဆွဲကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြားနေဆဲ ဖြစ်သော အန်တိုနီကို ရိုက်ချလိုက်သည်။

အန်တိုနီသည် ရှောင်တိမ်းမည့်အစား မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဓားမြှောင်ကို ရှေ့သို့ ရွှေ့လိုက်ပြီး သံမဏိတုတ်ကို ထိမှန်စေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် သက်ရောက်မှု အင်အားကို အသုံးပြု၍ အကွာအဝေး တစ်ခုအထိ လျှောထွက်သွားသည်။

သူ လျှောထွက်ပြီး စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းတွင် သူသည် အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး အတောင်ပံဖြန့်သော ငှက်ကြီး တစ်ကောင်ကဲ့သို့ လေထဲသို့ တိတ်တဆိတ် မြင့်တက်သွားလာသည်။ သူက လျှောစီးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဆာသီသည် လေထဲတွင် မျောနေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏ ခွန်အားသည် ရပ်တန့်နေဆဲ အခြေအနေတွင် ရှိသည်။ သူ့နောက်မှ လှုပ်ရှားမှုကို ခံစားမိသောအခါ သူသည် သူ၏ တုတ်ရှည်ကို ပတ်ရိုက်လိုက်သည်။

သို့သော် အန်တိုနီ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် လေနှင့်အတူ လှုပ်ရှားနေသောကြောင့် အလေးချိန်မဲ့နေပုံရပြီး ကြောက်စရာ ကောင်းသော ပုံစံဖြင့် အခြားတစ်ဖက်သို့ ပေါ်လာသည်။

“ဒီ အမြန်နှုန်းက တော်တော်လေး မူမမှန်ဘူး”

လူပေါင်းများစွာ အံ့ဩသွားကြသည်။

အန်တိုနီ၏ အမြန်နှုန်းကို မြန်သည်ဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကို တုံ့ပြန်ရန် အခွင့်အရေး လုံးဝ မပေးသောကြောင့် လူအများအတွက် ထိုသို့ ခံစားရသည်။ သူ ပေးခဲ့သော ထင်မြင်ချက်မှာ သူ လိုချင်သည့် နေရာတိုင်းတွင် သူ နေရာယူနိုင်သည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ဆာသီသည် ဘာဖြစ်နေသလဲ မသိလိုက်သော်လည်း သူ၏ တုတ်သည် လေကိုသာ ရိုက်မိလေသည်။ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် အထောက်အပံ့ ဆုံးရှုံးသွားသဖြင့် အောက်သို့ စောင်းနေပြီဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အန်တိုနီသည် သူ၏ ပထမအကြိမ် ကြိုးစားအားထုတ်မှုထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သော အရှိန်ဖြင့် ဓားမြှောင်ကို ထိုးသွင်းလိုက်ရာ မိုးခြိမ်းသံ ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းနီးပါးမှာပင် ဆာသီသည် ဗုဒ္ဓဘာသာ ဘုရားစာကို ရွတ်ဆိုပြီး သူ၏ လက်ဝဲလက်ဖြင့် တန်ပြန် တိုက်ခိုက်သည်။ သူ၏ လက်ဖဝါးသည် ရွှေရောင် လင်းလက်နေပြီး အန်တိုနီအပေါ် တံဆိပ်ခတ် တော့မည့်အတိုင်း ဖြစ်နေသည်။

ဆာသီက လုံးဝ အသင့်မဖြစ်သေးသည် မဟုတ်ပေ။

ဂျစ် … ဂျစ် … ဂျစ်

မျက်စိကျိန်းစရာ ရောင်ခြည်များ ရုတ်တရက် လင်းထိန်လာပြီး လူတိုင်း၏ မျက်လုံးထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်ကာ ပူစပ်စပ် ခံစားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ သူတို့၏ နားထဲတွင်လည်း ပြင်းထန်သော အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ငှက်များစွာ သီချင်းဆိုနေသကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ သူတို့၏ ဦးရေပြားများ ထုံကျင်သွားသည်။

“ဒါ... ဒါက...”

ရဲ့လင်းချန်၏ မျက်လုံးအိမ် အနည်းငယ် ကျုံ့သွားသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူ၏ မျက်လုံးများသည် ပြင်းထန်သော အလင်းရောင်ကြောင့် ပြာနှမ်းသွားသည်။

“လျှပ်စီးလား”

ဝုန်း!

အန်တိုနီ၏ လက်ထဲမှ ဓားမြှောင်သည် အလျား ၁.၅ မီတာရှိသော လျှပ်စီးဓားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဓားသည် လုံးဝ လျှပ်စီးဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး လျှပ်စီးကြောင်းသည် ၎င်းကို အဆုံးမရှိ စီးဆင်းနေသည်။ ၎င်းသည် ဆာသီ၏ လက်ဖဝါးကို ထိုးဖောက်ပြီး သူ၏ ခါးကိုလည်း ထိမှန်သွားသည်။

ဂျွတ်၊ ဂျွတ်!

ဆာသီ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် ပဲကြော်တစ်ပန်းကန်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ အက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ဒဏ်ရာများပေါ်တွင် အနက်ရောင် လောင်ကျွမ်းမှု အမှတ်အသားများ ပေါ်လာသည်။

“တကယ်တော့ ဓားမြှောင်က ကြားခံသက်သက်ပဲကိုး၊ ဒီကောင်လေးက ကောင်းကောင်း ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာပဲ”

ရဲ့လင်းချန်နှင့် ကျန်လူများအားလုံး ထရပ်လိုက်ကြပြီး အန်တိုနီကို အံ့ဩစွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

*နှိုးထသူတွေ၊ သူတို့က နှိုးထသူတွေပဲ*

“အိန္ဒိယ ဘုန်းတော်ကြီးကလည်း သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်ကို ကောင်းကောင်း ဖုံးကွယ်ခဲ့တယ်။ သူက အမြဲတမ်း သတိ ထားနေခဲ့ပြီး သူ၏ နောက်ဆုံး လက်ဝါးက နည်းနည်း မပြင်ဆင်ထားတာ ဖြစ်နေခဲ့တယ်၊ အန်တိုနီက ပိုကောင်းသွားတာ ဝမ်းနည်းစရာပဲ”

လင်းရှီက သုံးသပ်သည်။

“သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံးက သူတို့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို ဖုံးကွယ်ဖို့ စဉ်းစားနေခဲ့ကြတာ။ တစ်ချက်တည်းနဲ့ ဆုံးဖြတ် ပြီးသား ဖြစ်သွားတာပဲ”

ရဲ့လင်းချန်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ဓား၏ အမြန်နှုန်းသည် မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလောက်အောင် လျင်မြန်သည်။ ၎င်းသည် လျှပ်စီးနှင့် တူပြီး တစ်ခဏအတွင်း ဆာသီကို ထိုးဖောက်သွားသည်။ ၎င်းသည် ရက်စက်ပြီး ဆာသီ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တိုက်ရိုက် ဖြတ်တောက် လိုက်သည်။

“အင်္ဂလန်မှာ လျှပ်စီးအခြေခံ နှိုးထသူ ပေါ်လာတယ်။ ဒါက နှိုးထသူတွေထဲမှာ တော်တော်လေး ထူးခြားတယ်”

ဝူထျန်းပေါင်က အချိန်ကိုက် ရှင်းပြသည်။

“ဆာသီရဲ့ လက်ဖဝါးနဲ့ ခါးက အခုချိန်မှာ ဒဏ်ရာ အပြင်းထန် ရနေပြီ၊ သူ...”

သို့သော် သူ၏ စကားကို တစ်ဝက်တစ်ပျက်နှင့် ရပ်လိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဆာသီသည် ရှုံးနိမ့်ခြင်းကို လက်မခံဘဲ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန်ပင် စတင်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဆာသီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဗုဒ္ဓအလင်းများ စီးဆင်းနေပြီး သူ၏ ပတ်လည်ရှိ လျှပ်စီးကို တိုက်ရိုက် ဖိနှိပ် လိုက်သည်။ လျှပ်စီးဖြင့် ထိုးဖောက်ခံထားရသော လက်ထဲတွင် ဗုဒ္ဓတံဆိပ် ဆက်လက် ပေါက်ကွဲနေပြီး ရွှေရောင် တံဆိပ်ကြီးသည် အန်တိုနီဆီသို့ လှိုင်းထနေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်လက်တစ်ဖက်က သံမဏိတုတ်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး အန်တိုနီကို ထပ်မံ လှည့်ပတ် ရိုက်ခတ် လိုက်သည်။

လျှပ်စီးဖြင့် ပစ်ခတ်ခံနေရသော်လည်း ဆာသီသည် နောက်ဆုတ်ခြင်း မရှိသလို သူ၏ လက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းမည့် လက္ခဏာ တစ်စုံတစ်ရာမှ မပြပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ဆာသီသည် ထိုးဖောက်ခံထားရသော လက်ဖြင့် ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေသည်။

သံမဏိတုတ်သည်လည်း ဗုဒ္ဓအလင်း အလွှာဖြင့် ဖုံးအုပ်နေသည်။ တောက်ပသော အလင်းရောင် သည် အခြားအရာအားလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာရာ အန်တိုနီ၏ အမူအရာကို အနည်းငယ် ပြောင်းလဲ သွားစေသည်။

ဆာသီသည် သူ၏ လုပ်ရပ်များ၏ ရှုပ်ထွေးမှုကိုပင် စဉ်းစားခြင်းမရှိဘဲ သူ၏ ခွန်အားအားလုံးကို ထုတ်ပြ လိုက်သည်။

အန်တိုနီ၏ မျက်လုံးများတွင် လျှပ်စီးလက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ လျှပ်စီးဓားရှိ လျှပ်စီးသည် ရုတ်တရက် တိုးလာသည်။ လျှပ်စစ်စီးကြောင်းသည် အပြင်းအထန် ခုန်ပေါက်လာပြီး ဆာသီ၏ လက်ဖဝါးတွင် ပေါက်ကွဲ သွားသည်။

ဆာသီ၏ လက်တွင် အသားစများနှင့် သွေးများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ဖြစ်ရာ သူ၏ လက်ဖဝါးတစ်ဝက်သည် မီးလောင်ကျွမ်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူသည် နာကျင်မှု တစ်စုံတစ်ရာ ခံစားရပုံမပေါ်ဘဲ ဘာခံစားချက်မှလည်း မပြပေ။ အန်တိုနီအား တစ်ချက်တည်းဖြင့် ချေမှုန်းရန် ကြိုးစားရင်း တုတ်ရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

တစ်ဖက်ရှိ ဘုရင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်များသည် သူတို့၏ အာရုံစူးစိုက်မှုကို အပြည့်အဝ ထားရှိပြီး ပြိုင်ပွဲဝင်များ ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလာမည့် အခြေအနေကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ထိုနှစ်ဦးသည် အသေအကြေ တိုက်ခိုက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အန်တိုနီ၏ အမြန်နှုန်းသည် အံ့ဩစရာကောင်းပြီး သူက အသာစီး ရနေသည်။ သို့သော် ဆာသီသည် မကြောက်မရွံ့ သူ၏ အသက်ကို ရင်းကာ တိုက်ခိုက်သည်။ အခြေအနေသည် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး မည်သူ လဲကျမည်ကို သိရန် အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

အန်တိုနီ၏ အမူအရာက မည်းမှောင်နေသော်လည်း မကြောက်ပေ။

လူတိုင်းက သူ ရှောင်တိမ်းမည်ဟု ထင်နေချိန်တွင် လျှပ်စီးသည် သူ၏ လက်နှစ်ဖက်စလုံးမှ ဖြာထွက်လာပြီး သူ၏ လက်များကြားမှ ဓားမြောင်ကို ရိုတ်ခတ်လိုက်သည်။

ဂျစ် … ဂျစ် … ဂျစ်

ဓားမြှောင်မှ နောက်ထပ် လျှပ်စီးဓား တစ်လက် ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုဓားမြှောင်သည် အခြားသူများကို လှည့်ဖြားရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။ တကယ်တော့ သူ၏ လျှပ်စီးဓားသည် ဘေးဘက်အားလုံးမှ တိုးချဲ့နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။