မဟာအကြီးအကဲ၊ ကြီးမားသောဖိအားဖြင့် ချဉ်းကပ်လာခြင်း (၃)

နင်ချီက ခပ်ဟဟ ရယ်မောလိုက်ပြီး

"ဒါက ကျွန်တော့်အကြံ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်က အရိပ်အမြွက်လေး ပြောလိုက်ရုံပါ။ အသေးစိတ်အကုန်လုံးက အစ်ကိုကြီး စဉ်းစားထုတ်ထားတာပါ။"

လော့ဝမ်ထျန်းသည် ခဏ ကြောင်သွားပြီးနောက်၊ ခါးသက်သော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။

'ကောင်းရော။ ဒီ 'တရားခံ' အလုပ်ကိုတော့ ငါပဲ လုပ်လိုက်ရတော့မှာပေါ့။'

သို့သော်လည်း၊ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် တဖြည်းဖြည်း စိတ်လှုပ်ရှားတက်ကြွလာသော ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွား၏။ ဓားသိုင်းရှာဖွေ စံအိမ်ထံမှ တုံ့ပြန်စာသည် သူ့ကို မနက်ခင်းတစ်ခုလုံး ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့ မျက်နှာပြောင်တိုက်သော ဂိုဏ်းမျိုးကိုမူ၊ အဖိုးအခများ ပြန်လည် ပေးဆပ်စေရမည်သာ ဖြစ်သည်။ အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်း၏ လူများသည် ရန်သူများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ဆုံးဖြတ်ချက် ပြတ်သားမှုအား ဘယ်သောအခါမျှ မလိုအပ်ခဲ့ပေ။ အထူးသဖြင့် သူတို့ဘက်မှ အနိုင်ကျင့်ခံနေရသည့် အချိန်မျိုးတွင် ဖြစ်သည်။

လော့ဝမ်ထျန်းသည် ထက်သန်သော စိတ်များဖြင့် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ ဤအစီအစဉ်၏ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို သူ ဆက်လက် ပြင်ဆင်မွမ်းမံရန် လိုအပ်နေသေး၏။

နင်ချီသည်လည်း ပြုံးရယ်လျက် ထွက်ခွာသွားသည်။

ဒါက အသေးအဖွဲ ကြားဖြစ်စဉ်လေး တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး၊ တာအိုရှာဖွေခြင်း ကျောင်းတော်၌ ကျမ်းစာများ ဖတ်ရှုနေရသလောက် ပျော်စရာမကောင်းပေ။

တာအိုဆရာ လုံရှန်းသည် သူ၏တပည့်နှစ်ဦး၏ ကျောပြင်များကို ကြည့်ရင်း၊ ခေါင်းကို အပျော်ပြုံးဖြင့် ခါယမ်းလိုက်မိသော်လည်း၊ သူ၏အတွင်းစိတ်ထဲ၌မူ ကျေနပ်နေမိသည်။ ဤဘဝတွင် ဤသို့သော တပည့်ကောင်းများ ရရှိထားရခြင်းသည် အချည်းနှီး မဖြစ်ခဲ့ပါချေ။

နောက်တစ်နေ့။

အစစ်အမှန်သိုင်း ဓားကျောက်စာတိုင်ဝယ်၊

လော့ဝမ်ထျန်းသည် ကိုယ်တိုင် သွားရောက်ခဲ့ပြီး၊ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားစိတ်ဆန္ဒကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် ကြိုးစားနေကြသော ဓားသမားများကို ညင်သာစွာ နှိုးလိုက်သည်။ ဓားသမားများသည် အစပိုင်းတွင် ဒေါသထွက်သွားကြ၏။ အချို့သူများမှာ အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေကြပြီး၊ နတ်ဘုရားမတစ်ပါး၏ ကကြိုးကကွက်ကို ကြည့်ရှုနေရသကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ၊ ရှေ့၌ ပဝါပါးတစ်လွှာသာ ကာဆီးထားသကဲ့သို့သော အခြေအနေတွင် ရှိနေကြသည်။

သို့သော် လော့ဝမ်ထျန်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ သူတို့သည် အံ့အားသင့်သွားကြပြီး အလျင်အမြန် မတ်တပ်ရပ်၍ အရိုအသေပေးလိုက်ကြသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်လော့ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်။"

လော့ဝမ်ထျန်းသည် တောင်းပန်သည့်..၊ ဝမ်းနည်းပူဆွေးသော မျက်နှာထားကို ဆင်မြန်းထားလျက်၊ လက်သီးဆုပ်၍ အရိုအသေ ပြန်ပေးလိုက်သည်။

"မိတ်ဆွေတို့အားလုံးပဲ ကျွန်တော် အားလုံးကို အသိပေးရမယ့် ကိစ္စတစ်ခု ရှိနေပါတယ်။ ဒီနေ့ကစပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းက တောင်ကို ယာယီပိတ်လိုက်

ရပါတော့မယ်။ ဒါကြောင့် အားလုံးကိုလည်း ဒီကနေ ထွက်ခွာပေးဖို့ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်။ တောင်ပြန်ဖွင့်တဲ့အခါကျရင် အားလုံးကို ကျွန်တော်တို့ ပြန်ပြီး ဖိတ်ကြားပါ့မယ်။"

အချို့လူများ ချက်ချင်းပင် စိုးရိမ်ပူပန်သွားကြသည်။

သူတို့သည် ဉာဏ်အလင်းရခါနီးဆဲဆဲ အခြေအနေတွင် ရှိနေကြပြီး၊ ဤသို့ အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် ရပ်တန့်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်မှာ ရူးသွပ်သွားလောက်စရာပင် ဖြစ်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်လော့ ဘာဖြစ်တာလဲဗျ။ ဘာလို့ ဒီလောက် ရုတ်တရက်ကြီးလဲ။ နောက် ရက်နည်းနည်းလောက် ထပ်စောင့်ပေးလို့ မရဘူးလား။"

ဓားသမားများက အကြိမ်ကြိမ် မေးမြန်းကြသည်။

လော့ဝမ်ထျန်းသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ချလိုက်ပြီး၊ ထို့နောက်မှ ပြန်ဖွင့်လိုက်ရာတွင် သူ၏မျက်နှာ၌ အသည်းကွဲကြေမတတ် ဝမ်းနည်းနေသော အမူအရာမျိုး ဖြစ်နေသည်။

"ခင်ဗျားတို့လည်း အနည်းအကျဉ်း ကြားမိကြမှာပါ။ အရင်တစ်ခေါက် ကျွန်တော်တို့ အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းရဲ့ ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲမှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အစစ်အမှန်သိုင်း အမွေအနှစ်ကို လိုချင်လို့ စိမ့်ဝင်လာတဲ့ သူလျှိုတွေ အများကြီး ပါလာခဲ့တယ်။ အခု သူတို့ထဲက တချို့ရဲ့ နောက်ကွယ်က လူတွေက ဘယ်သူတွေမှန်း မသိရသေးဘဲ စစ်ဆေးမေးမြန်းနေတုန်းပဲ ရှိပါသေးတယ်။ ကျွန်တော်တို့ သတင်းရထားတာက တချို့လူတွေက ဒီသူလျှိုတွေကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး လာကယ်ထုတ်နိုင်တယ်လို့ သိရပါတယ်။"

"ကျွန်တော်တို့မှာလည်း ရွေးချယ်စရာမရှိတော့လို့ ဒီလို အဆုံးစွန်နည်းလမ်းကို သုံးလိုက်ရတာပါ။ တောင်တံခါးကို ပိတ်ချလိုက်ရတာပါ။ အားလုံးပဲ နားလည်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

"သူလျှိုတွေရဲ့ နောက်ကွယ်က လူတွေ ဘယ်သူတွေလဲဆိုတာ အပြည့်အဝ ဖော်ထုတ်ပြီး သူတို့ရဲ့ အထောက်အထားတွေကို သက်သေပြနိုင်တဲ့ အထောက်အထားတွေ ရှာတွေ့တဲ့အခါကျမှပဲ ကျွန်တော်တို့ တောင်တံခါးကို ပြန်ဖွင့်မှာပါ။ အားလုံးပဲ အစစ်အမှန်သိုင်းမြို့တော်မှာ စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ စောင့်ဆိုင်းပေးကြပါ။ ဒီရက်က သိပ်မဝေးတော့

လောက်ပါဘူး။ သတင်းထူးတာနဲ့ ချက်ချင်း အကြောင်းကြားပါ့မယ်။"

လော့ဝမ်ထျန်း၏ မျက်လုံးများထဲမှ မုန်းတီးမှုနှင့် ဒေါသများကို သာမန်မျက်စိဖြင့်ပင် မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။

ဓားသမားအများအပြားသည် တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြရင်း စိတ်ပျက်သွားကြ၏။

ဂိုဏ်းဘက်မှ ဤမျှအထိ ပြောဆိုလာသည့်တိုင်၊ သူတို့ ဘာများ ပိုတတ်နိုင်ဦးမည်နည်း။ အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းအား သူတို့၏ အရေးကြီးသော ကိစ္စများကို ရပ်တန့်ထားပြီး အစစ်အမှန်သိုင်း ဓားကျောက်စာတိုင်ကို ဆက်လက်ဖွင့်လှစ်ပေးရန် တောင်းဆိုနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ဉာဏ်အလင်းရှာဖွေနေသော ဤဓားသမားများထဲတွင် မည်သူက သူလျှို သို့မဟုတ် သတင်းပေးပို့သူ ဖြစ်နေမည်ကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။

အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းမှ လူတိုင်းကို အစစ်အမှန်သိုင်း ဓားကျောက်စာတိုင်အား လာရောက်လေ့လာခွင့် ပေးထားခြင်းသည်ပင် လူတိုင်းကို ကျေးဇူးတင်စေလောက်ရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်ရာ၊ ဤအဖြစ်အပျက်ကိုလည်း သဘာဝကျကျ နားလည်ပေးနိုင်ကြပေသည်။

သို့သော် လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင်မသိရှိရသေးသော ထိုသူလျှိုများအပေါ်၌ မုန်းတီးမှုများ ပိုမို စုပုံလာခဲ့သည်။

ယခင်က ဤကိစ္စသည် သူတို့နှင့် မသက်ဆိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခု ဓားကျောက်စာတိုင်ကို ဆက်လက်လေ့လာခွင့် မရတော့သည့်အခါ၊ သူတို့၏ ဒေါသများမှာ ချွန်မြလာခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ဉာဏ်အလင်းရခါနီးမှ အတင်းအကျပ် ရပ်တန့်ခြင်း ခံလိုက်ရသူများအဖို့၊ ထိုသူလျှိုများကို အစိမ်းလိုက် အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ပစ်ချင်စိတ်များ ပေါက်နေကြတော့သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်လော့ ကျွန်တော်တို့ ကူညီပေးနိုင်တာ တစ်ခုခုရှိရင် ပြောပြပေးပါ။"

လူတိုင်းက သူတို့၏ ရပ်တည်ချက်ကို ဖော်ပြကြသည်။

လော့ဝမ်ထျန်းက လက်သီးဆုပ်၍ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။

"အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စက ခင်ဗျားတို့ကို မပါဝင်စေတာ အကောင်းဆုံးပါပဲ။ အားလုံးပဲ တောင်အောက်ကို ဆင်းပြီး သတင်းစောင့်ပေးကြပါ။"

စိတ်ပျက်လက်ပျက် သက်ပြင်းချသံများဖြင့် ဓားသမားများသည် တောင်အောက်သို့ ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းက တောင်တံခါးကို မည်သည့်အချိန်မှ ပြန်ဖွင့်မည်ကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။

သူတို့သည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းလိုက်တိုင်း နှမြောတသစွာဖြင့် နောက်ပြန်လှည့်ကြည့် သွားကြသည်။

ဓားသမားအားလုံး အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်ပေါ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည့်အခါမှ၊ လော့ဝမ်ထျန်း၏ မျက်နှာပေါ်မှ မုန်းတီးမှုများသည် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ခပ်ဖျော့ဖျော့ အပြုံးတစ်ခုဖြင့် အစားထိုးဝင်ရောက်လာသည်။

သူ၏ဘေး၌၊ ယဲ့ချင်းဟယ်သည် ထူးဆန်းသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ရပ်နေပြီး၊ လက်မတစ်ချောင်း ထောင်ပြလိုက်ကာ မထိန်းနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့အစ်ကိုကြီး ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်လာကတည်းက သရုပ်ဆောင်ပညာကတော့ ချို့ယွင်းချက်မရှိတော့ဘူးပဲ။"

သူမက "ကျွတ် ကျွတ်" ဟု လျှာနှစ်ခါ သပ်လိုက်သေးသည်။

လော့ဝမ်ထျန်း၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် မည်းမှောင်သွားသည်။

"ချင်းဟယ် ဒါက မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီးကို ပြောတဲ့ စကားလား။"

ထိုအခါ ယဲ့ချင်းဟယ်က အကျယ်ကြီး ပို၍ရယ်မောလိုက်ပြီး

"ဟီးဟီးကျွန်မက အစ်ကိုကြီးကို ချီးကျူးနေတာပါ။ ကျွန်မသာ အစီအစဉ်ကို ကြိုမသိထားခဲ့ရင် အစ်ကိုကြီးရဲ့ အလိမ်အညာကိုတောင် ခံလိုက်ရလောက်တယ် နော်။"

လော့ဝမ်ထျန်းသည် ပြုံးလျက် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

သူသည် အဝေးတစ်နေရာသို့ နက်နဲသော အကြည့်များဖြင့် လှမ်းမျှော်ကြည့်လိုက်၏။

ယခုတော့ အစီအစဉ် တဖြည်းဖြည်း အသက်ဝင်လာစေရန် စောင့်ဆိုင်းရုံသာ ကျန်ပါတော့သည်။