ဓားစိတ်ဆန္ဒ မြှင့်တင်ခြင်း၊ မြို့တံခါးတွင် ချိတ်ဆွဲခြင်း
Vol. 14 Ch. 199
~အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းသည် တောင်ကို ပိတ်လိုက်ပြီဖြစ်ပြီး၊ ဓားကျောက်စာတိုင်ကိုလည်း အပြင်လူများထံ ယာယီ ပိတ်လိုက်လေသည်။
ဤဓားသမားတစ်သုတ် တောင်အောက်သို့ ဆင်းသက်သွားသည်နှင့်၊ ထိုသတင်းသည် အစစ်အမှန်သိုင်း မြို့တော်တစ်ခွင်သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားတော့၏။
ရုတ်ချည်းပင်လူအုပ်ကြီးသည် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားကြသည်။
အစစ်အမှန်သိုင်းမြို့တော်၌ တန်းစီစောင့်ဆိုင်းနေကြသော ဓားသမားအများအပြားသည် စိုးရိမ်ပူပန်လာကြသည်။
"ကျွန်တော်က အဝေးကြီးက လာခဲ့တာ။ ဒီမှာ တစ်လလုံး စောင့်နေခဲ့ပြီးမှ အခု ပိတ်လိုက်ပြီလို့ လာပြောတယ်..ဟူး..။"
တစ်စုံတစ်ယောက်က မကျေမနပ် ညည်းတွားလိုက်သည်။
သို့သော် တောင်ပေါ်မှ ယခုလေးတင် ဆင်းသက်လာသော ဓားသမားများမှာမူ ပို၍ပင် စိတ်ပျက်မိကြသည်။
"ငါက ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားသိုင်းကွက် တစ်ခုကို တော်တော်လေး နားလည်တော့မလို့။ နည်းနည်းလေး ထပ်ပြီး ဉာဏ်အလင်းရလိုက်ရုံနဲ့ အောင်မြင်တော့မှာ။ မင်းထက်တောင် ငါက ပိုဆိုးသေးတယ်လို့ မပြောနဲ့။"
"ဒါဆို ဘယ်တော့ ပြန်ဖွင့်မှာလဲ။"
"ဘယ်သူသိမလဲ။ ဂိုဏ်းချုပ်လော့ ပြောတာတော့ အပြင်လူတွေ ရောမပါအောင်လို့ စိမ့်ဝင်လာတဲ့ သူလျှိုတွေကို သေချာ ရှာဖွေစစ်ဆေးဦးမယ်တဲ့။ ဒါကလည်း သဘာဝကျပါတယ်။ အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းက ခုမှ နာမည်ကြီးလာပြီး လူအာရုံစိုက်ခံနေရတာဆိုတော့ သတိထားရမှာပေါ့။ ငါတို့အားလုံးက အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းဆီက အကြွေးတင်နေကြတာ။ ဒီအချိန်မှာ ပြဿနာ သွားမရှာသင့်တာတော့ အမှန်ပဲ။"
"ဟုတ်တယ်။ ကျေးဇူးကန်းလို့ မဖြစ်ဘူး။ တကယ့် တရားခံတွေက အဲ့ဒီ ယုတ်မာတဲ့ စိမ့်ဝင်သူတွေပဲ။ ဘယ်သူတွေမှန်းသာ ငါသိရလို့ကတော့ အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ပစ်ရမှာ။"
ဓားသမားများသည် မကျေမနပ်ဖြစ်မှုများ ပြည့်နှက်လျက် အဆုံးမရှိ ညည်းတွားနေကြသော်လည်း၊ သူတို့၏ ဒေါသအများစုမှာ ထိုစိမ့်ဝင်သူများထံသို့သာ ဦးတည်နေခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း၊
အတွေ့အကြုံရှိပြီး ပညာအမြော်အမြင်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်အချို့သည် သေးငယ်သော အရိပ်အမြွက်များမှ အခြေအနေ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ကောက်ချက်ချနိုင်ခဲ့ကြသည်။
"အရင်တစ်ခေါက် စစ်ဆေးတုန်းက ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ဂိုဏ်းနဲ့ ဓားသိုင်းရှာဖွေ စံအိမ်က သူလျှိုတွေ အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းထဲ ဝင်သွားတယ်လို့ ကြားတယ်။ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ဂိုဏ်းက တောင်းပန်ပြီးပြီ။ ဒါပေမဲ့ ဓားသိုင်းရှာဖွေ စံအိမ်ကတော့ အခုထိ တိတ်နေတုန်းပဲ။ ဖြစ်နိုင်တာက အခု စစ်ဆေးမေးမြန်းနေတာ ဓားသိုင်းရှာဖွေ စံအိမ်က စိမ့်ဝင်သူတွေကို ပစ်မှတ်ထားနေတာ ဖြစ်နိုင်မလား။"
"ဖြစ်နိုင်ခြေများတယ်။ ဒီကိစ္စတစ်ခုလုံးက ဓားသိုင်းရှာဖွေ စံအိမ်နဲ့ တိုက်ရိုက်
မပတ်သက်ရင်တောင် သူတို့လည်း ဒီအထဲကနေ လွတ်အောင် ရုန်းထွက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"
သူတို့သည် အစစ်အမှန်သိုင်းမြို့တော်၌ စုရုံးလျက်၊ ဤကိစ္စကိုသာ တစိုက်မတ်မတ် ဆွေးနွေးနေကြ၏။
အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းသည် ဤကိစ္စကို ဖြေရှင်းပြီး (၃) ရက် သို့မဟုတ် (၄) ရက်အတွင်း ဓားကျောက်စာတိုင်ကို ပြန်လည် ဖွင့်လှစ်ပေးနိုင်မလားဟု သူတို့၌ မျှော်လင့်ချက် အနည်းငယ် ရှိနေကြသည်။
သို့သော် ကံမကောင်းစွာပင်၊
သူတို့သည် စိတ်ပျက်ရရန်သာ ကံကြမ္မာ ပါလာခဲ့ကြသည်။
အချိန်သည် ညင်သာစွာ ကုန်ဆုံးသွား၏။
တစ်ရက်
(၃) ရက်
(၇) ရက်၊ ။
အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းသည် သူတို့၏ တောင်တံခါးကို ပြန်လည်ဖွင့်လှစ်မည့် အရိပ်အယောင် တစ်စုံတစ်ရာ မပြသခဲ့ပေ။
ဓားသမားများသည် တဖြည်းဖြည်း ပို၍ စိုးရိမ်ပူပန်လာကြ၏။
ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့်၊
အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်သည်ကား အေးချမ်း တည်ငြိမ်လျက်သာ ရှိနေခဲ့သည်။
တပည့်သစ် (၃၀၀) သည် ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်လာခါစ ဖြစ်ပြီး သိုင်းလမ်းစဉ် ဉာဏ်အလင်းရရှိရန် လိုအပ်နေသည်။ ဤပုဂ္ဂိုလ်များသည် အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်း၏ အနာဂတ် ဖြစ်သောကြောင့် လျစ်လျူရှုထား၍ မဖြစ်ပေ။ ခြေလှမ်းကျင့်စဉ်များကို နောက်ပိုင်းတွင် ပြောင်းလဲ
နိုင်သော်လည်း၊ ကနဦး အခြေခံမှာ ခိုင်မာနေရမည် ဖြစ်သည်။
ကျွမ်းကျင်မှု လွှဲပြောင်းရေး အကြီးအကဲ စွန်းချွမ်းဟိုင် တစ်ဦးတည်းဖြင့် မနိုင်နင်းခဲ့ပေ။
အကြီးအကဲအများအပြားက ဤတာဝန်ကို ပူးတွဲ၍ တာဝန်ယူကြရသည်။
တပည့်သစ်များ၏ စွမ်းဆောင်ရည်အပေါ် မူတည်၍၊ သူတို့သည် မတူညီသော ခြေလှမ်းကျင့်စဉ်များကို လေ့ကျင့်ကြရပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် အရည်အချင်းနှင့် ဇွဲလုံ့လပေါ် မူတည်၍ ကွဲပြားသွားကြမည် ဖြစ်၏။
လီလင်နှင့် ကျွမ်းချန် နှစ်ဦးလုံးသည် စံနမူနာပြအဖြစ် ကြိုးစားပမ်းစား လေ့ကျင့်ကြ၏။ ကျွမ်းချန်သည် အသက် (၁၂) သို့မဟုတ် (၁၃) နှစ် ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း၊ လီလင်မှာမူ အသစ်ဝင်လာသော တပည့်သစ်များထက် အနည်းငယ်သာ ပိုကြီးသေးသည်။ သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးတွင် ထူးကဲသော အရည်အချင်းများ ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး၊ မျောက်ဖြူနှင့်ပါ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ၊ တပည့်သစ်များအတွက် အကောင်းဆုံးသော စံပြများအဖြစ် အသုံးတော်ခံလျက် ရှိသည်။
အသစ်ဝင်ရောက်လာသော အစောင့်အရှောက် (၁၆) ဦးကိုလည်း မတူညီသော သိုင်းပညာများ ချီးမြှင့်ခဲ့ပြီး၊ သူတို့သည် ကျင့်ကြံခြင်း၌ ကြိုးစားအားထုတ်လျက်၊ အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းအပေါ် သက်ဝင်ယုံကြည်မှု တိုးပွားလာစေသည်။
သူတို့၏ စရိုက်လက္ခဏာနှင့် နှစ်သက်မှုများအပေါ် အခြေခံ၍၊ သူတို့ကို မတူညီသော နေရာများသို့ ခွဲဝေချထားသည်။
အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းသည် ယခုအခါ တောင်ကို ပိတ်ထားသောကြောင့်၊ သူတို့သည် တောင်အောက်သို့ ဆင်းရန် မလိုအပ်ဘဲ၊ သိုင်းပညာ
အသစ်များကိုသာ အများဆုံး အာရုံစိုက် လေ့ကျင့်နေကြသည်။
အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းသည် ဤကဲ့သို့သော တည်ငြိမ်အေးချမ်းမှုကို တွေ့ကြုံရခဲသည်။ ကမ္ဘာလောကကြီး တဖြည်းဖြည်း ပရမ်းပတာ ဖြစ်လာကတည်းက၊ အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်း၏ ထိုးတက်လာမှုသည် ဤသို့သော ငြိမ်းချမ်းသော အချိန်များကို ရှားပါးသွားစေခဲ့သည်။
နင်ချီသည် သဘာဝအတိုင်းပင် တာအိုရှာဖွေခြင်း ကျောင်းတော်၌ ကျင့်ကြံနေခဲ့၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏အမြင်၌ သက်ရှည်ခြင်းလမ်းစဉ်ကို လိုက်စားခြင်းထက် ပိုအရေးကြီးသောအရာ မရှိသောကြောင့်တည်း။ ဓားသိုင်းရှာဖွေ စံအိမ် ကိစ္စမှာ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ပေါ်မှ အသေးအဖွဲ ကြားဖြစ်စဉ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပြီး၊ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို လော့ဝမ်ထျန်းထံ လွှဲအပ်ထားလိုက်သည်။ သူသည် အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်း၏ လမ်းစဉ် စောင့်ရှောက်သူတစ်ယောက်အနေဖြင့် သင့်လျော်သော အချိန်၌သာ ဝင်ရောက် လှုပ်ရှားရန် လိုအပ်သည်။
နေ့စဉ်နေ့တိုင်း၊ သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်ကို သန့်စင်အောင် လေ့ကျင့်နေပြီး၊ နှေးကွေးစွာနှင့် တည်ငြိမ်စွာဖြင့်၊ မူလအမြုတေနှင့် ထူးခြားသော ဆက်သွယ်မှုတစ်ခုကို ဖြည်းဖြည်းချင်း တည်ဆောက်နေခဲ့သည်။ ဤအဆင့်သည် အမှန်တကယ်တွင် အလွန်တရာ ခက်ခဲလှ၏။
မူလအမြုတေ နယ်ပယ်မှ သိုင်းပညာရှင် အများအပြားသည် နှစ်ပေါင်း (၄၀၀) ကြာသည့်တိုင်အောင် ဤအဆင့်ကို မအောင်မြင်နိုင်ခဲ့ကြပေ။
သို့သော် နင်ချီအတွက်မူ၊ ၎င်းသည် သဘာဝအတိုင်း တိုးတက်
ဖြစ်ပေါ်လာသော ဖြစ်စဉ် တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံလူသား နယ်ပယ်နှင့် အလွန်အမင်း ရင်းနှီး ကျွမ်းဝင်နေခဲ့သည်။
မြူဖြူ နယ်ပယ်သို့ ချိုးဖြတ်ပြီး မရှေးမနှောင်းပင် သူသည် မရေမတွက်နိုင်သော ကောင်းကင်ဘုံ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်များကို ဖန်တီးခဲ့ပြီး၊ အထူးသဖြင့် 'ကောင်းကင်နှင့် လူသား ပေါင်းစပ်ခြင်း' နည်းစနစ်သည် သူ့အား ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး စွမ်းအား၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ကြိုတင်၍ပင် ဝင်ရောက် ကြည့်ရှုခွင့် ပေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်၊ ကောင်းကင်ဘုံ
လူသားနယ်ပယ်၏ အဓိက အတားအဆီးကြီးကို ချိုးဖျက်ခြင်းသည် သူ၏အမြင်၌ ကျောက်စိမ်းအရည် နယ်ပယ်မှ မူလအမြုတေ နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းရခြင်းထက်ပင် ပို၍ လွယ်ကူနေသေးသည်။
သူ၏ တိုးတက်မှုကို နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ခံစားနေရသည်။ အခြားသူများအတွက် ကျင့်ကြံခြင်းသည် ငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း၊ သူ့အဖို့မူ အဆုံးမရှိသော ပျော်ရွှင်မှုများ ပါဝင်နေခဲ့သည်။
နင်ချီသည် ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ဂိုဏ်းမှ ပေးပို့လိုက်သော တာအိုကျမ်းစာများကို ဖတ်ရှုနေခဲ့သည်။ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ဂိုဏ်းသည် လုံးဝ မတွန့်တိုရဲဘဲ၊ တန်ဖိုးထားရသော ရှားပါးသည့် မူရင်း
ကျမ်းစာအုပ်များကိုသာ ပေးပို့ခဲ့ပေသည်။
"အရာအားလုံးဟာ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ပြီး ပုံစံမရှိဘူး။ အချင်းချင်း အပြန်အလှန် ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း ရှိတယ် ဟုတ်လား။ ဒီသဘောတရားက စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းသားပဲ။"
နင်ချီသည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး၊ သူ၏စိတ်ထဲ၌ ဉာဏ်အလင်း တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
သူသည် အဘယ်ကြောင့် တာအိုကျမ်းစာများ ဖတ်ရှုခြင်းကို နှစ်သက်သနည်း။
သူသည် မရှင်းလင်းသော တာအိုစာသားများအတွက် ဖတ်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ရှေးပညာရှင်များ၏ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအပေါ် ထားရှိသော ထိုးထွင်း
သိမြင်မှုများအတွက် ဖတ်ရှုနေခြင်း ဖြစ်သည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ထိုးထွင်း သိမြင်မှုသည် ကန့်သတ်ချက်ရှိ ပြီး ဘက်လိုက်နေနိုင်သော်လည်း၊ အနှစ်သာရကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ဆုပ်ကိုင်ထားခြင်းဖြင့် သူသည် အနှောင့်အယှက် ခံရမည် မဟုတ်ပေ။ ရှေးပညာရှင်များ၏ ရံဖန်ရံခါ ထက်မြက်သော အတွေးအခေါ်များသည် သူ့အတွက် ဉာဏ်အလင်းရရှိမှုကို မကြာခဏ ယူဆောင်လာ
ပေးတတ်သည်။
သူ ဖန်တီးခဲ့သော 'ကောင်းကင်သို့ တက်လှမ်းခြင်း လှေကား'၊ 'နှလုံးသား စစ်မေးခြင်း စင်မြင့်' နှင့် အချို့သော သိုင်းပညာ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်များ အားလုံးတွင် ဤထိုးထွင်းသိမြင်မှုများ၏ အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေခဲ့သည်။
၎င်းသည် တာအိုကျမ်းစာများသာ မဟုတ်ဘဲ၊ ဗုဒ္ဓကျမ်းစာများ၊ အထွေထွေ လေ့လာစရာများ၊ သိုင်းပညာရှင်ကြီးများ ရေးသားသော စာအုပ်များ၊ နောက်ဆုံးတွင် တောင်ပေါ်မှ သစ်ခုတ်သမား တစ်ဦး၏ ဆယ်စုနှစ်များစွာ သစ်ခုတ်ခဲ့သော အတွေ့အကြုံပင်လျှင် နင်ချီကို စိတ်အားထက်သန်စေနိုင်ခဲ့သည်။
ဤသည်ကား သူ ဖြတ်သန်းရန် ရည်မှန်းထားသော လမ်းစဉ်ပင် ဖြစ်၏။
"တကယ်လို့ အနာဂတ်မှာ ငါက သတ္တဝါအားလုံးရဲ့ ဉာဏ်ပညာကို လွှမ်းခြုံနိုင်စွမ်းရှိတဲ့ အဆုံးစွန်ဆုံး နည်းစနစ် တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ဒါဟာ ဘယ်လို မြင်ကွင်းမျိုး ဖြစ်နေမလဲ။"
နင်ချီသည် အနည်းငယ် တောင့်တသွားမိသည်။ ၎င်းသည် သူ မကြာသေးမီက ပို၍ မကြာခဏ တွေးတောနေမိသော သဘောတရားတစ်ခု ဖြစ်ပါ၏။
သူ၏ လက်ရှိ နယ်ပယ်အဆင့်သည်
မလုံ လောက်သေးသော်လည်း၊ ဒါက သူ့အား သီအိုရီများနှင့် အတွေးအခေါ်များကို ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားခြင်းမှ တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပါလေ။