အေးဆေး လမ်းလျှောက်ခြင်း၊ ကူချန်းဟဲအား သတ်ဖြတ်ခြင်း (၂)
Vol. 14 Ch. 204
~အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်လာသူမှာ ရှုံးရှီ ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏နောက်တွင် အသစ်ခန့်အပ်ထားသော အစောင့်အရှောက် အချို့ ပါလာသည်။
ရှုံးရှီသည် ကူချန်းဟဲနှင့် အခြားသူများကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ ကြွက်သားများ တင်းမာနေသော်လည်း၊ သူသည် မျက်နှာအမူအရာ မပြောင်းလဲဘဲ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားတုန်းပင်။ အစောင့်အရှောက်များသည် ခေါင်းများ မူးနောက်နောက် ဖြစ်နေကြသော်လည်း၊ အံကို ကြိတ်လိုက်ပြီး နောက်မှ လိုက်ပါလာကြသည်။ သူတို့၏ သခင်ထံမှ မျက်နှာသာ ရရှိထားပြီးဖြစ်ရာ၊ သစ္စာစောင့်သိရန် လိုအပ်သည်။ အထူးသဖြင့် ဤကဲ့သို့ အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်များတွင် နောက်ဆုတ်ရန်မှာ ရွေးချယ်စရာ မဟုတ်ပေ။
"အကြီးအကဲ ကူနဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ထန် တို့ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်။"
ရှုံးရှီသည် မနှိမ့်ချ၊ မမောက်မာသော အသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
ထန်ချုံးသည် ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်၏။
ကူချန်းဟဲသည် သူ၏အကြည့်ကို ရှုံးရှီအပေါ် စူးစိုက်လိုက်ရင်း ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားတစ်ခု တိုးဝင်စေလိုက်သည်။ ရှုံးရှီသည် နင်ချီ ဖန်တီးပေးထားသော တာအို နည်းစနစ် တစ်ခုကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြုလိုက်ရကာ၊ အရှက်ရဖွယ် အမူအရာ မပေါ်ထွက်အောင် ကြိုးစား ထိန်းချုပ်ထားရသည်။
ကူချန်းဟဲ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ အံ့ဩမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လျှပ်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး၊ သူက အေးစက်စွာ
"မင်းက ဒီ (၂) ယောက်ကို သူလျှိုတွေလို့ ပြောတာလား။"
ရှုံးရှီသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး၊ နောက်မဆုတ်ဘဲ
တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
"ဒါကို အကြီးအကဲ ကူကိုယ်တိုင် အတည်ပြုပေးဖို့ လိုပါတယ်။ ဖြစ်နိုင်တာက အကြီးအကဲ ကူက သူတို့ကို မမှတ်မိတာ ဖြစ်နိုင်ပေမယ့် ဂိုဏ်းချုပ် ထန်ကတော့ သေချာပေါက် မှတ်မိမှာပါ။"
ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများသည် မှင်သက်သွားကြသည်။
အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်း၏ အပြစ်ပေးရေး အကြီးအကဲသည် ဤမျှ ရဲရင့်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ကြပေ။ သူ ရင်ဆိုင်နေရသည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံ လူသား အဆင့် စာရင်း၌ အဆင့် (၁၄) ချိတ်ထားသော ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားသမားကြီး တစ်ဦး ဖြစ်ပါ၏။
ချင်ယွင်သည် သူ၏ အစ်ကိုနှစ်ကို ကြည့်ရင်း၊ သူ၏ ဝတ်ရုံ အတွင်းမှ လက်သီးများကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ဆုပ်ထားမိသည်။
ထန်ချုံး၏ မျက်လုံးများမှာ ပို၍ပင် ဒေါသထွက်လာသည်။
သူသည် ပြင်းထန်စွာ ဆူပူကြိမ်းမောင်းရန် ဟန်ပြင်လိုက်သည်။
ထိုအခိုက် ကူချန်းဟဲက မျက်နှာအမူအရာမပြောင်းဘဲ
"ထန်ချုံး။ မင်း သူတို့ကို မှတ်မိလား။"
ထန်ချုံး၏ စိတ်ဝိညာဉ် တုန်လှုပ်သွားပြီး၊ သူလျှို (၂) ဦး၏ မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသော မျက်လုံးများနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရသော်လည်း၊ သူက ပြတ်သားစွာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် သူတို့ကို မမှတ်မိပါဘူး။"
ကူချန်းဟဲသည် ရှုံးရှီကို ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။
"သူက သူတို့ကို မမှတ်မိဘူး တဲ့။"
ရှုံးရှီသည် သူ၏အပေါ်မှ ဖိအားများ အနည်းငယ် ပိုတိုးလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ သွားများကို ကြိတ်၍
"ဂိုဏ်းချုပ် ထန် ပြောလိုက်ရုံနဲ့ ဒါက အမှန်တရား ဖြစ်မသွားပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းမှာ 'နှလုံးသား စစ်မေးခြင်း စင်မြင့်' ရှိပါတယ်။ တစ်လောကလုံး မြင်အောင် ဒီ (၂) ယောက်ကို လူသိရှင်ကြား စစ်ဆေး အတည်ပြုလို့ ရပါတယ်။"
ကူချန်းဟဲကမူ အေးစက်စွာ ခေါင်းခါလိုက်ရုံသာ။
"သိပ် ဒုက္ခများတယ်။"
တတိယမြောက် စကားလုံး ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင်၊ အလင်းတန်းတစ်ခု ဝေဝါးသွားပြီး၊ မြို့တံခါးအထက်၌ ဦးခေါင်းပြတ်နေသော အလောင်း (၂) လောင်း ပေါ်ပေါက်လာသည်။
ရှုံးရှီသည် သွေးညှီနံ့ ပြင်းပြင်းကို ရှူရှိုက်မိလိုက်ပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးအိမ်များ ကျုံ့သွားကာ၊ ကူချန်းဟဲ၏ ဘေး၌ မျောလွင့်နေသော ဦးခေါင်း (၂) လုံးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
လူတိုင်းသည် သူတို့၏ ဦးရေပြားများ ထုံကျဉ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။ ကူချန်းဟဲက မည်သည့် သီးခြားလူကိုမျှ အာရုံစိုက်ခြင်းမရှိဘဲ ခပ်ပေါ့ပေါ့ တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်ကိုသာ မြင်လိုက်ရသော်လည်း၊ လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲ၌ အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ကူချန်းဟဲ၏ အေးစက်သော အသံက လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
"ဒီ (၂) ယောက်ရဲ့ အထောက်အထားကို 'စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင်' ကို မေးကြည့်တာက ပိုပြီး ရိုးရှင်းလိမ့်မယ်လို့ ငါထင်တယ်။ သူက ဒီလူ (၂) ယောက် ဘယ်သူဘယ်ဝါဆိုတာ သိလောက်မှာပါ။"
ဓားသိုင်းရှာဖွေ စံအိမ်မှ လူများပင်လျှင် နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်း မဆိုရဲကြတော့ပေ။
လူတိုင်းသည် အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်ဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားသော ပုံရိပ်များကို ကြည့်ရင်း၊ လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး၊ မျက်လုံးများမှာ တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။
တောင်ပိုင်းနယ်စပ်မှ သူတော်စင်မလေးသည် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ၊ နောက်ဆုံးတွင် ချီးကျူးလိုက်သည်။
"တကယ့်ကို 'နှလုံးသားစူးစမ်းခြင်းဓား' ပဲ။ တိုက်ရိုက် နှလုံးသားကို စူးစမ်းတယ်။ ကိုယ့်နှလုံးသားကို ကိုယ်မေးတယ်။ တခြားသူရဲ့ နှလုံးသားကိုလည်း မေးတယ်။"
ချင်ယွင်သည် တိတ်ဆိတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
လူတိုင်း နားလည်သွားကြသည်။
ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပင်၊ ကူချန်းဟဲသည် ရှုံးရှီကို ဒုက္ခပေးရန် စိတ်မဝင်စားခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ အချိန်မဖြုန်းဘဲ တိုက်ရိုက် ရှင်းလင်းရန် ဖြစ်သည်။
ဤ (၂) ယောက်သည် ဓားသိုင်းရှာဖွေ စံအိမ်မှ သူလျှိုများ ဟုတ်၊ မဟုတ် အရေးမကြီးတော့ပေ။ အကယ်၍ 'စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင်' က သူတို့ မဟုတ်ဟု ဆိုလျှင်၊ သူတို့ မဟုတ်ပေ။
အကယ်၍ သူတို့ မဟုတ်ခဲ့လျှင်။
ထိုအခါ အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းသည် အဖိုးအခများ ပေးဆပ်ရပေတော့မည်။
လူတိုင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားပြီး၊ ကြီးမားသော အဖြစ်အပျက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်တော့မည်ကို သိလိုက်ကြသည်။ ဓားသိုင်းရှာဖွေ စံအိမ်မှ လူများ၏ ကျောပြင်များ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည့်အခါမှသာ၊ လူတိုင်း တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားပြီး တုံ့ပြန်နိုင်ကြကာ၊ ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက်၊ သတ္တိရှိသော သိုင်းပညာရှင်အချို့ လိုက်ပါသွားကြသည်။
'နှလုံးသားစူးစမ်းခြင်းဓား' နှင့် 'စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင်'။
မဟာယန်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရပ်တည်နေသော ဤ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားသမား (၂) ဦး၊ သူတို့သာ တိုက်ခိုက်ကြမည်ဆိုလျှင်၊ ၎င်းသည် ဆယ်စုနှစ်များစွာ မမြင်တွေ့ရသော ရှားပါးသည့် မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာသည်။
ရှုံးရှီသည် ရှည်လျားသော သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ချလိုက်ပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ 'ချီ' များကို အကြိမ်ကြိမ် လည်ပတ်စေကာ၊ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ တောင့်တင်းမှုများ တဖြည်းဖြည်း လျော့ပါးသွားစေသည်။ ကူချန်းဟဲ၏ ဖိအားသည် အလွန် ကြီးမားလှပြီး၊ သူ့ကို သီးသန့် ပစ်မှတ်ထားခြင်း မရှိသော်လည်း၊ ၎င်းသည် သူ့ကို အလွန်ပင် မသက်မသာ ဖြစ်စေခဲ့သည်။
သူ၏ နှလုံးသားသည် အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်နေမိသော်လည်း၊ သူ၏ အစ်ကိုကြီး၏ တည်ငြိမ်သော အမူအရာကို ပြန်လည် သတိရလိုက်သောအခါ၊ သူ အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။
"တောင်ပေါ် ပြန်တက်ကြစို့။"
ပုံရိပ်များသည် အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်၏ ဦးတည်ရာဘက်သို့ အလင်းအသွင် ပြောင်းလဲ၍ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။
ကူချန်းဟဲသည် အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်၏ ကျောက်သား လှေကားထစ်များအတိုင်း အေးဆေးစွာ လမ်းလျှောက် တက်သွားသည်။ သူ၏ လက် (၂) ဖက်ကို နောက်ပစ်ထားလျက်။ သူ၏ ဆံပင်များမှာ နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေသော်လည်း ခြေလှမ်းများမှာ တည်ငြိမ်လှသည်။
သူ၏ ဘေးတွင် မျောလွင့်နေသော ဦးခေါင်း (၂) လုံးကိုသာ လျစ်လျူရှုလိုက်လျှင် သူသည် ကျန်းမာရေး ကောင်းမွန်သော သက်ကြီးရွယ်အို လယ်သမားကြီး တစ်ဦးနှင့်ပင် တူနေသေးသည်။
သူသည် မိမိ၏ အိမ်နောက်ဘက် ခြံဝင်းထဲ၌ လမ်းလျှောက်နေသကဲ့သို့ လှည့်လည် ကြည့်ရှုနေသည်။
"ဒီတောင်တန်းက မဆိုးပါဘူး။ မဟာယန် အတွင်းက တခြား နာမည်ကြီး တောင်တန်းတွေ၊ မြစ်တွေကို မယှဉ်နိုင်ပေမဲ့ သူ့မှာ သဘာဝအတိုင်း တည်ရှိနေတဲ့ 'အရှိန်အဝါ' နယ်ပယ်တစ်ခု ရှိနေတယ်။ အနာဂတ်မှာ ဓားသိုင်းရှာဖွေ စံအိမ်ရဲ့ ဌာနခွဲတစ်ခု ဒီမှာ တည်ထောင်ဖို့ စဉ်းစားနေတာ။ မင်း ဘယ်လို သဘောရလဲ။"
သူသည် ပေါ့ပေါ့ဆဆပင် မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။
ထန်ချုံးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်နေသော အမူအရာဖြင့် ထောက်ခံလေ၏။
"အကြီးအကဲရဲ့ ထိုးထွင်းအမြင်က နတ်ဘုရားတစ်ပါးလိုပါပဲ။ တချို့က အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်က သဘာဝ နတ်ဘုရားဓားတစ်လက်နဲ့ တူတယ်လို့ ပြောကြတယ်။ အခု ကြည့်ရတာ အမှန်တရား အချို့ ရှိနေပုံပဲ ခင်ဗျ။ ဌာနခွဲ တည်ထောင်ဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့ နေရာတစ်ခု အနေနဲ့ ဒါက ဓားသိုင်းရှာဖွေ စံအိမ်အတွက် အရည်အချင်းရှိတဲ့ ဓားသမား အများကြီးကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်လောက်ပါတယ်။"
သူတို့အဖွဲ့သည် လမ်းခွဲတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ဘယ်ဘက်ခြမ်းသည် ကျောက်သား လှေကားထစ်များအတိုင်း ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ညာဘက်ခြမ်းမှာမူ စိမ်းပြာရောင် ကျောက်သား လှေကားထစ်များပေါ်၌ အပြာရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် လင်းလက်နေသည်။ စုန့်ချန်သည် တပည့် ဒါဇင်အနည်းငယ်နှင့်အတူ ထိုနေရာတွင် စောင့်ကြပ်နေပြီး၊ သူတို့သည် ကူချန်းဟဲနှင့် အခြားသူများ၊ သူ၏ဘေး၌ မျောလွင့်နေသော ဦးခေါင်း (၂) လုံးနှင့်အတူ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
ကူချန်းဟဲသည် စုန့်ချန်နှင့် အခြားသူများကို လုံးလုံးလျားလျား လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများ၌ နတ်ဘုရားဆန်သော အလင်းရောင်များ တောက်ပလာကာ အံ့ဩမှုများဖြင့်။
"အဲ့ဒါက 'ကောင်းကင်သို့ တက်လှမ်းခြင်း လှေကား' လား။"
ထန်ချုံးက အကြိမ်ကြိမ် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး၊ ၎င်း၏ အံ့ဖွယ်များကို အသေးစိတ် ရှင်းပြလိုက်သည်။
ကူချန်းဟဲက ချီးကျူးလိုက်သည်။
"တကယ်ပဲ။ နည်းနည်းတော့ ဆန်းကြယ်သားပဲ။ တပည့်တွေရဲ့ စိတ်ဓာတ် ကြံ့ခိုင်မှုကို လေ့ကျင့်ပေးဖို့ အလွန် အသုံးဝင်တယ်။ သိုင်းလောက ကောလာဟလတွေက မှန်နေတာပဲ။ ဒီ 'ကောင်းကင်သို့ တက်လှမ်းခြင်း လှေကား' ကို ပြန်ပြီး နေရာရွှေ့ယူသွားလို့ ရနိုင်လောက်တယ်။"
စုန့်ချန်နှင့် အခြားသူများ ဤသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ အားလုံး ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း၊ လွှမ်းမိုးဖိနှိပ်နေသော ဖိအားကြောင့် သူတို့ စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုနိုင်ကြပေ။
သူတို့၏ ပြိုင်ဘက်သည် သူတို့ကို လေထဲမှ လေထုသဖွယ် လုံးလုံးလျားလျား သဘောထားနေပြီး၊ အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်ကို အရာအားလုံး သူ၏ လက်ဝယ်တွင် ရှိနေသကဲ့သို့ ပိုင်စိုးပိုင်နင်း မှတ်ချက်ပေးနေသည်။
ကူချန်းဟဲသည် လှေကားထစ်များအတိုင်း တက်သွားသည်။
သူသည် အနည်းငယ် ဒေါသထွက်လျက် ရောက်ရှိလာခဲ့၏။
သို့သော် အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်သို့ ရောက်သည်နှင့်၊ သူ၏ ဒေါသများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ အထူးသဖြင့် အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်နှင့် 'ကောင်းကင်သို့ တက်လှမ်းခြင်း လှေကား' ကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် ပို၍ပင် ဖြစ်သည်။
မူလက၊ သူ့တွင် အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်ရန် အကြောင်းပြချက် မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် ယခု၊ အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းက ဆန္ဒအလျောက် အခွင့်အရေးကို တင်ဆက်ပေးခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ၊ အရာအားလုံး ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သွားခဲ့ပြီး၊ နန်းတော်ကြီးကပင် ဝင်ရောက် စွက်ဖက်နိုင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။
မဟာယန်၏ သိုင်းဂိုဏ်းများ အငြင်းပွားမှုအပေါ် ရပ်တည်ချက်မှာ အတော်ပင် မရေမရာ ဖြစ်လှသည်။
ပဋိပက္ခအတွက် ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက် လိုအပ်ပြီး၊ အလွန်အကျွံ ပရမ်းပတာ ဖြစ်မှုကို ရှောင်ရှားရန် လိုအပ်သော်လည်း၊ သိုင်းဂိုဏ်းများ အလွန် သဟဇာတ ဖြစ်နေသည်ကိုလည်း ၎င်းက မလိုလားဘဲ၊ သိုင်းဂိုဏ်းများကိုယ်တိုင် အချင်းချင်း ချေမှုန်းနေစေရန် လိုအပ်ပေသည်။