အေးဆေး လမ်းလျှောက်ခြင်း၊ ကူချန်းဟဲအား သတ်ဖြတ်ခြင်း (၃)

~တောင်ပေါ်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် တက်လာခဲ့သည်။

တောင်ကို စောင့်ကြပ်နေသော တပည့်များသည် မလှုပ်မယှက်အောင် ပြုစားခံထားရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး၊ စကားမပြောနိုင်၊ မလှုပ်ရှားနိုင်ဘဲ၊ အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်၏ အရာအားလုံးအပေါ်၌ ပိုင်စိုးပိုင်နင်း မှတ်ချက်ပေးနေသော သူတို့၏ စကားများကို ဒေါသတကြီး နားထောင်ရင်း သူတို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကိုသာ ကြည့်နေနိုင်တော့သည်။

အဆုံးတွင်..၊

လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့၌ အဝေးတစ်နေရာတွင် ဓားကျောက်စာတိုင်ကြီး တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

၎င်း၏အပေါ်မှ "အစစ်အမှန်သိုင်း" ဟူသော စကားလုံးများသည် ထင်ရှားလှ၏။ ပထမတစ်ချက် ကြည့်လိုက်လျှင် သာမန်ဟု ထင်ရသော်လည်း၊ အနီးကပ် လေ့လာကြည့်သောအခါ အသက်ဝင်လှုပ်ရှားနေပြီး ခမ်းနားထည်ဝါနေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

ထပ်မံ၍ စူးစိုက်ကြည့်ရှုမိလျှင်မူ မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဘုရားဓားများ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားဘိသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

ထန်ချုံးနှင့် အခြားသူများ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ဤသည်မှာ သူတို့ အစစ်အမှန်သိုင်း ဓားကျောက်စာတိုင်ကို ပထမဆုံး မြင်တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

အဝေးမှနေ၍ပင် ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားတစ်ခုက ဖုံးအုပ်ထားပြီး၊ ၎င်း၏ အနှစ်သာရကို ထိုးထွင်းမမြင်နိုင်အောင် တားဆီးထားသော်လည်း၊ ၎င်း၏ အပြင်ပန်း လက္ခဏာများမျှဖြင့်ပင် လူများကို အံ့ဩမှင်သက်စေရန် လုံလောက်နေသည်။

ကူချန်းဟဲ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် လေးနက်တည်ကြည်သွားရ၏။

ခဏအကြာမှ သူက ချီးကျူးလိုက်သည်။

"ဒီလို 'စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင်' ဆိုတာ တကယ်ကို ထူးခြားတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ နှမြောစရာပဲ။နှမြောစရာပဲ။"

သူသည် ခေါင်းကို ထပ်မံ ခါယမ်းလိုက်သည်။

သူ ဘာကို နှမြောနေမှန်း မည်သူမျှ မသိ။ 'စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင်' သည် ဓားသိုင်းရှာဖွေ စံအိမ်၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး မဟုတ်ခြင်းကို နှမြောနေခြင်းလော။ သို့တည်းမဟုတ် ဤ 'အစစ်အမှန်သိုင်း ဓားကျောက်စာတိုင်' သည် မှားယွင်းသော နေရာ၌ တည်ရှိနေခြင်းကို နှမြောနေခြင်းလော။ သို့တည်းမဟုတ် အခြား တစ်စုံတစ်ရာကို လုံးဝ နှမြောနေခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

"ထန်ချုံး။ ဒီ 'အစစ်အမှန်သိုင်း ဓားကျောက်စာတိုင်' သာ ငါတို့ ဓားသိုင်းရှာဖွေ စံအိမ်ရဲ့ 'အမွေအနှစ် ဓားမျှော်စင်' နဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်မယ်ဆိုရင် မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ။"

ထန်ချုံး၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လာပြီး၊ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့်

"ဒါဆိုရင် နှစ်တစ်ရာ မပြည့်ခင်မှာပဲ ကျွန်တော်တို့ ဓားသိုင်းရှာဖွေ စံအိမ်က မဟာယန်ရဲ့ နံပါတ်တစ် ဓားလမ်းစဉ် မြင့်မြတ်ရာဌာန ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။"

ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ထိုသို့ ကြားရသော် ကူချန်းဟဲက တဟားဟား ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား…ကောင်းတယ်။"

အဝေးတစ်နေရာမှ လော့ဝမ်ထျန်း၏ တည်ငြိမ်သော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"နှမြောစရာပါပဲ။ အကြီးအကဲ ကူ ရဲ့ ဆန္ဒတွေက အကောင်အထည် ပေါ်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ 'အစစ်အမှန်သိုင်း ဓားကျောက်စာတိုင်' က ကျွန်တော်တို့ အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်း ပိုင်ဆိုင်တဲ့ အရာပါ။"

လော့ဝမ်ထျန်းက ရှုံးရှီ ပေးပို့သော အချက်ပြမှုကို နားလည်ပြီး၊ တပည့်တစ်စုနှင့်အတူ တောင်တံခါးဝသို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် အတော်ပင် တည်ငြိမ်နေသော်လည်း၊ အခြား အကြီးအကဲများနှင့် တပည့်များမှာမူ ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။ အထူးသဖြင့် ကျွမ်းချန်၏ ဖောင်းအစ်သော မျက်နှာလေးမှာ တဆတ်ဆတ် တုန်ခါနေပြီး၊ မကျေမနပ် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေသည်။

"ဒီ အရှက်မရှိတဲ့ အဘိုးကြီးတွေ။ စောင့်နေလိုက်။ ကျုပ်ရဲ့ ဓားလမ်းစဉ် အထွတ်အထိပ် ရောက်တဲ့အခါကျရင် ခင်ဗျားတို့ရဲ့ 'အမွေအနှစ် ဓားမျှော်စင်' ကြီးကို ဒီကို ယူလာပြီး ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်မယ်။ ဟွန့်၊ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ နေ့ခင်းအိပ်မက်ကို ကျုပ်တို့ အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်း အတွင်းမှာပဲ အကောင်အထည် ဖော်နိုင်မယ်။"

သူသည် လီလင်အား တိတ်တဆိတ် တွတ်ထိုးရန် စိတ်ကူးလိုက်သော်လည်း၊ ထိုအခါမှ လီလင် မရှိနေသည်ကို သတိပြုမိသွားသည်။

ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်မှ၊ လီလင်က ယနေ့ စီနီယာ ထျန်းကျန့်ထံမှ သင်ယူရမည့်နေ့ ဖြစ်ကြောင်း တိတ်တဆိတ် ပြောခဲ့သည်ကို သတိရသွားတော့သည်။

ရုတ်တရက် အတွေးတစ်ခု သူ၏ခေါင်းထဲသို့ ဝင်လာသည်။

'ကူချန်းဟဲ ရောက်လာပြီဆိုတော့ စီနီယာ ထျန်းကျန့် လည်း နောက်ပိုင်း ပေါ်လာနိုင်တာပဲ။ ဖြစ်နိုင်တာက လီလင်ကို သူကိုယ်တိုင် ခေါ်ထုတ်လာမလား။ ဒါသာဆိုရင်တော့ တော်တော် ခန့်ညားတဲ့ မြင်ကွင်း ဖြစ်သွားမှာ။'

ဤသို့ တွေးမိသောအခါ၊ သူသည် မနာလိုမှု အရိပ်အယောင်လေး တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ ကူချန်းဟဲသည် လော့ဝမ်ထျန်းနှင့် အခြားသူများဆီသို့ မျက်လုံးများကို ပင့်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ တစ်ဦးချင်းစီကို ဝေ့ဝဲ ကြည့်ရှုလိုက်ရာ၊ လူတိုင်းက လွှမ်းမိုးဖိစီးသော ကြောက်ရွံ့မှု ခံစားချက်ကြီးကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် ကူချန်းဟဲသည် သူ၏ အကြည့်ကို မကြာမီ ပြန်လွှဲလိုက်ပြီး၊ သူ တွေ့မြင်လိုသူကို မတွေ့ခဲ့ရပေ။

သူသည် လော့ဝမ်ထျန်း၏ ဆိုလိုရင်းကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ ရှုံးရှီနှင့် စကားပြောခဲ့ခြင်းမှာ ရှုံးရှီက ကပ်သီးကပ်သပ် အရည်အချင်း ပြည့်မီသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

ယခု။ လော့ဝမ်ထျန်းသည် သူနှင့် စကားပြောဆိုရန် မထိုက်တန်ဟု သူ ယူဆလိုက်သည်။

သူ၏ လက်များကို နောက်ပစ်ထားလျက်၊ ကူချန်းဟဲသည် လေထဲသို့ ခပ်ဖွဖွ ခြေတစ်လှမ်း တက်လိုက်ပြီး၊ အပေါ်သို့ မြင့်တက်သွားကာ၊ အစစ်အမှန်သိုင်း ဓားကျောက်စာတိုင်ထက်ပင် မြင့်သော နေရာ၌ ရပ်လိုက်သည်။

သစ္စာဖောက် ဦးခေါင်း (၂) လုံးသည်လည်း ဘေး၌ မျောလွင့်နေ၏။ သူသည် အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်း၏ အတွင်းပိုင်း အနက်ရှိုင်းဆုံးသို့ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ တည်ငြိမ်သော အသံသည် တောင်တန်းများတစ်ခွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင်။ တွေ့ဖို့ ထွက်လာခဲ့။"

အစပိုင်းတွင် ဤအသံသည် နူးညံ့သော်လည်း၊ မကြာမီ မိုးကြိုးထစ်ချုန်းသကဲ့သို့သော ဒေါသသံအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်ကို တုန်ခါသွားစေသည်။

လော့ဝမ်ထျန်းနှင့် အခြားသူများအားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြပြီး၊ သူတို့၏ အကြည့်များထဲ၌ အံ့အားသင့်မှုများ လျှပ်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ကူချန်းဟဲသည် သူ၏ အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်မထားတော့သည့်အခါ၊ ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားသည် လွှမ်းမိုးနိုင်လွန်းလှ၏။ လွတ်မြောက်လာသော နတ်ဘုရားဓား တစ်လက်ကဲ့သို့ ဖြတ်တောက်နေသော ဓားစိတ်ဆန္ဒများက ပတ်ဝန်းကျင် ဟင်းလင်းပြင်ကိုပင် ခုတ်ပိုင်းပစ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သူတို့သာ ၎င်း၏ အတွင်းထဲ၌ ရှိနေပါက၊ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိဘဲ ကြေမွ ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်ဟု သံသယ မရှိကြပေ။

အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်၏ တောင်ခြေဝယ်၊

သိုင်းပညာရှင်များသည် ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး၊ အစစ်အမှန်သိုင်း ဓားကျောက်စာတိုင် အထက်၌ ရပ်နေသော ပုံရိပ်ကို ထိတ်လန့်စွာ မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

၎င်းကပင် အရာအားလုံးကို ရှင်းပြနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"တိုက်ပွဲ စတော့မှာလား။"

'နှလုံးသားစူးစမ်းခြင်းဓား' သည် ဤမျှ လွှမ်းမိုးနိုင်လောက်အောင် တိုက်ရိုက်ကျပြီး၊ ညှိနှိုင်းရန် နေရာ လုံးဝ မပေးလိမ့်ဟု မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

တောင်ပိုင်းနယ်စပ်မှ သူတော်စင်မလေးပင်လျှင် ယခုအခါ လေးနက်သော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။

သူမသည် ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း၊ ဤကဲ့သို့ နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသော ပုံရိပ်ကြီးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အားနည်းနေသေးသည်။

အကြောင်းမှာ တောင်ပိုင်းနယ်စပ်တွင် ဤကဲ့သို့သော အစွမ်းသတ္တိသည် ပြိုင်ဘက်ကင်း အာဏာကို ဆိုလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လူတိုင်း စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ယခင်က တသီးတသန့် နေထိုင်သော ဝတ်ရုံနက် တာအိုပညာရှင် ပေါ်လာမည်ကို မျှော်လင့်လျက်၊ မရေမတွက်နိုင်သော မျက်လုံးများသည် အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်၏ တောင်နောက်ဘက်သို့ ကြိုတင်၍ ပိတ်ဆို့ ကြည့်ရှုနေကြသည်။ 'စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင်' သည် တစ်ခါက ထိုနေရာမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် သူတို့သည် စိတ်ပျက်ရမည့် ကံကြမ္မာသာ ဖြစ်သည်။

အသက်တစ်ရှိုက်။

အသက် (၅) ရှိုက်။

အသက် (၁၀) ရှိုက်။ ။

ကူချန်းဟဲ၏ အသံ ပဲ့တင်သံများ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားသော်လည်း၊ 'စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင်' သည် ပေါ်မလာသေးပေ။

လူတိုင်း တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြရင်း နားမလိုနိုင် ဖြစ်သွားကြသည်။

"ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ ဖြစ်နိုင်တာက 'စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင်' ခရီးသွားနေတာများလား။"

ချင်ယွင်သည် သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲ၌ တင်းကျပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်း၏ တောင်တံခါးဝရှေ့တွင်၊ တပည့်အချို့ စတင် စိုးရိမ်လာကြသည်။

"ဘာလို့ စီနီယာ ထျန်းကျန့် ထွက်မလာသေးတာလဲ။"

သို့သော် သူတို့၏ ဂိုဏ်းချုပ်က ကူချန်းဟဲကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ သူတို့ တဖြည်းဖြည်း စိတ်အေးသွားကြသည်။

ကူချန်းဟဲသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။

သူသည် အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်၊ အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်း၊ နှင့် အစစ်အမှန်သိုင်း ဓားကျောက်စာတိုင်တို့ကို အေးစက်စက် ကြည့်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ။ ကြည့်ရတာ ငါ ကူချန်းဟဲ မလှုပ်မရှားတာ ကြာသွားတော့ လောကကြီးက ငါ့ကို မေ့သွားကြပြီ ထင်တယ်။"

ကူချန်းဟဲ သက်ပြင်းချလိုက်သော်လည်း၊ သူ၏ ပတ်ပတ်လည်၌ မြင့်တက်လာသော ရန်လိုသည့် အရှိန်အဝါကမူ တောင်ခြေရှိ လူများကို ကြောက်လန့်စေတုန်းပင်။

ဓားစိတ်ဆန္ဒနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တို့ ပေါင်းစပ်သွားပြီး၊ ထို ဟင်းလင်းပြင်ကို သေမင်းတမန် နေရာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေကာ၊ အရာအားလုံးကို ခုတ်ပိုင်း၍ ကြေမွသွားစေရမည်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ကူချန်းဟဲ၏ အတွင်းမှ ဓားများ မြည်ဟီးသကဲ့သို့သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ နောက်ဆက်တွဲအဖြစ် ဓားပေါင်းထောင်သောင်း၏ မြည်ဟီးသံများ ကောင်းကင်ယံ၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားကာ၊ ဓားသမားများသည် သူတို့၏ ဓားလက်နက်များကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း၊ ဓားလက်နက်များမှာ တဝီဝီ တုန်ခါလျက် ကိုးကွယ်နေကြသည်။

'နှလုံးသားစူးစမ်းခြင်းဓား' ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။

၎င်းသည် 'ဓားနှလုံးသား' ကို စစ်မေးခြင်း၊ တာအိုဓားကို ကိုင်စွဲခြင်း၊ ဤမြေပေါ်မှ ထိပ်တန်း ဖြောင့်မတ်သော ဓား ဖြစ်သည်။

အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ကူချန်းဟဲသည် လက်တစ်ချောင်းကို ထောက်လိုက်ပြီး၊ စုစည်းနေသော တောက်ပသည့် ဓားချီများ စုဝေးလာကာ၊ အစစ်အမှန်သိုင်း ဓားကျောက်စာတိုင် အောက်ရှိ မြေပြင်ဆီသို့ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်သည်။

'စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင် ထွက်မလာရဲဘူး ဟုတ်လား။'

'ဒါဆိုရင်တော့ အစစ်အမှန်သိုင်း ဓားကျောက်စာတိုင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရမှာပေါ့။'

တောင်နောက်ဘက်၌၊

ပုံရိပ် (၂) ခု၊ တစ်ခုက ကြီး၊ တစ်ခုက ငယ်။ သူတို့သည် သစ်တောအလယ်၌ ဓားသိုင်းကွက်များကို လေ့ကျင့်နေကြသည်။

တာအိုပညာရှင်ငယ်လေးသည် ကြိုးစားပမ်းစား သင်ယူနေစဉ်၊ ဝတ်ရုံနက် တာအိုအဘိုးအိုကြီးကမူ ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ကြည့်ရှုနေပြီး၊ ရံဖန်ရံခါ အမှားများကို ပြင်ဆင်ရန် ဓားချီဖြင့် ပစ်ခတ်လိုက်သည်၊ သို့မဟုတ် သစ်ကိုင်းများ၊ သစ်ရွက်များကို အသုံးပြု၍ ဓားစိတ်ဆန္ဒကို သရုပ်ပြလိုက်လေသည်။