သခင်မလေး၏ ခန့်ညားထည်ဝါသော အမူအရာ

ဘယ်အချိန်ကတည်းကမှန်းမသိ၊ ပိုင်လျန်ဟွာ၏လက်ထဲ၌ ဓားမြှောင်တစ်ချောင်း ရောက်ရှိနေခဲ့၏။

သူမသည် တုန်လှုပ်မှုမှ သတိပြန်ဝင်လာသောအခါ၊ ကုန်းမိသားစု (၂) ၏ စတော့များ ထိုးကျသွားပြီး၊ လူအားလုံး အိမ်ကြီးထဲမှ နှင်ထုတ်ခံလိုက်ရကာ၊ သူမ၏ ခင်ပွန်းဖြစ်သူက ကုန်းထျန်းဟောက် နှင့် သခင်ကြီးကုန်း ထံ အဆက်မပြတ် အသနားခံနေသည်ကို တွေ့မြင်လိုက်ရ၏။ သို့သော် သူတို့၏ စိတ်နှလုံးမှာ အလွန်မာကျောလှပြီး၊ လုံးဝ သက်ညှာပေးရန် ဆန္ဒမရှိပေ။ သူက ရှောင်လင်းယွီ ထံ တောင်းဆိုသောအခါ၊ ပြင်းထန်သော ဒေါသများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး၊ ရှောင်လင်းယွီအား ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်မိ၏။

သူမ ယူဆသည်မှာ ဒီအမျိုးသမီးနှင့် သူမဘေးမှ အကောင်ပေါက်လေးသာ ပေါ်မလာခဲ့ပါက၊ ကုန်းထျန်းဟောက်နှင့် သခင်ကြီးကုန်းတို့သည် သူတို့ ကုန်းမိသားစု (၂) အပေါ် ဤသို့ အပြတ်ရှင်းပစ်မည် မဟုတ်တန်ရာ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ မိသားစုနှစ်ခုသည် အရင်းနှီးဆုံး သွေးသားတော်စပ်မှုဖြင့် ဆက်နွှယ်နေကြပေသည်။

သို့သော် ရှောင်လင်းယွီက ထိုကလေးကို ခေါ်ဆောင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သောကြောင့် ကုန်းမိသားစု (၂) ၏ ကုန်းထျန်းဟောက်နှင့် သခင်ကြီးကုန်းတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲမှ နေရာကို အစားထိုးသွားခဲ့ပြီး၊ စစ်မှန်သော ဆွေမျိုးရင်းချာများ ဖြစ်လာခဲ့ကြ၏။ ထို့ကြောင့် ကုန်းထျန်းဟောက် နှင့် သခင်ကြီးကုန်း တို့သည် ကုန်းမိသားစု (၂) အပေါ် ဆိုးဆိုးရွားရွားတုံ့ပြန်လိုက်ကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။

အားလုံး ထိုအမျိုးသမီးကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။ သူမသာ ပေါ်မလာခဲ့ပါလျှင်၊ ကုန်းမိသားစု (၂) သည် သေချာပေါက် အေးချမ်းသာယာနေမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူမသည်လည်း ကျင်းချန်အထက်တန်းလွှာ အသိုင်းအဝိုင်းမှ မြင့်မြတ်သော ဇနီးသည်တစ်ဦးအဖြစ် ဆက်လက် တည်ရှိနေပေမည်။ သူမသည် မြင့်မားသော နေရာတွင် ရပ်တည်လျက် နိမ့်ကျသည့်လူများကို အထက်စီးက ကြည့်ရှုနိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုမူကား၊ အရာအားလုံး မရှိတော့ချေ။

ဘယ်အချိန်မှန်းမသိ၊ သူမ၏လက်ထဲသို့ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဓားမြှောင်တစ်ချောင်း ထည့်ပေးလာခဲ့ပြီး၊ ဘေးနားတွင် အသံတစ်ခုက အဆက်မပြတ် မြှူဆွယ်နေသကဲ့သို့ ရှိနေ၏။

"သူ့ကို သတ်လိုက်၊ သူ့ကို သတ်လိုက်၊ ကုန်းမိသားစု (၂) က ကုန်းမိသားစု (၂) ပဲ ဖြစ်နေဦးမှာ၊ နင်လည်း အဲ့ဒီ မြင့်မြတ်တဲ့ ဇနီးသည်ပဲ ဖြစ်နေဦးမှာ။"

ထို့နောက် ပိုင်လျန်ဟွာ သည် ဤအသံ၏ လှုံ့ဆော်မှုအောက်တွင် ဓားမြှောင်ကို ကိုင်လျက်၊ ရှောင်လင်းယွီထံသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးစိုက်လိုက်လေသည်။

"မိန်းမယုတ်၊ နင် ဘာဖြစ်လို့ ပေါ်လာရတာလဲ၊ နင် သေသွားစမ်း။"

ပိုင်လျန်ဟွာက ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အား။"

ရုတ်တရက် လူသတ်မှု ဖြစ်ပွားလာသဖြင့်၊ နေရာတွင် ချက်ချင်း ဆူညံပွက်လောရိုက်သွား၏။

"အား၊ လူသတ်မှုဖြစ်ပြီ။"

ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာ၏။

အချို့လူများသည် မျက်စိများကို မှိတ်ထားကြပြီး၊ လုံးဝ မကြည့်ရဲကြပေ။ သွေးများ လေးဘက်လေးတန် လွင့်စင်သွားမည့် ကြောက်မက်ဖွယ် မြင်ကွင်းကို တွေ့မြင်ရမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေကြ၏။

"အား။"

မကြာမီ၊ အခြားသော အံ့ဩသံတစ်ခုသည် စူးရှသော အော်သံ၏ နေရာတွင် အစားထိုး ဝင်ရောက်လာခဲ့၏။

"တကယ် လက်စွမ်းထက်တာပဲ။"

"ဟုတ်တယ်၊ ဒီလောက် လျင်မြန်ဖျတ်လတ်တဲ့ လက်စွမ်း၊ ကြည့်ရတာ ဒီကုန်းမိသားစုသခင်မလေးက တော်တော်လေး အရည်အချင်း ရှိပုံပဲ။"

"ဘာရယ်။"

ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဆွေးနွေးသံများကို ကြားရသောအခါ၊ ထို မျက်စိမှိတ်ထားသူသည် ချက်ချင်း ဖွင့်ကြည့်လိုက်၏။ ထိုသွေးများလွင့်စင်နေသည့် မြင်ကွင်းပေါ်မလာဘဲ တွေ့လိုက်ရသည်မှာ ပိုင်လျန်ဟွာသည် ပိုးလိုးပက်လက်မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေပြီး၊ တဝူးဝူးတဝါးဝါး အော်ဟစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဤအသံကို နားထောင်ကြည့်ရသည်မှာ အလွန် နာကျင်နေပုံရ၏။

"ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ။ ဒီ ကုန်း... ဒုတိယသခင်မက ဘယ်လိုလုပ် မြေပေါ်မှာ လဲနေရတာလဲ။"

"အား၊ ခုနက ခင်ဗျား မတွေ့လိုက်ဘူးလား။" ဤသူက အနည်းငယ် နှမြောတသဟန်ဖြင့် ဆိုသည်။ "ဒါဆို တကယ် နှမြောစရာပဲ။ ခင်ဗျား ခုနက သခင်မလေးကုန်းရဲ့ အဲ့ဒီ ခန့်ညားထည်ဝါတဲ့ အမူအရာကို မမြင်လိုက်ရဘူး။"

"ကျွန်တော်က ခုနက သွေးတွေ လွင့်စင်နေတဲ့ ကြောက်စရာ မြင်ကွင်းကို တွေ့ရမှာ ကြောက်လို့၊ ဒါကြောင့် မျက်စိ မှိတ်ထားလိုက်တာ။" ဤသူသည် ချက်ချင်း စိတ်ထဲတွင် ယားယံလာပြီး မေးလိုက်သည်။ "ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ပြောပြစမ်းပါ၊ သခင်မလေးကုန်းက ဘယ်လို ခန့်ညားထည်ဝါသွားတာလဲ။"

"ဒီလိုဗျ..."

ပိုင်လျန်ဟွာ၏ စူးရှသောအော်သံ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင်၊ သူမသည် ဓားမြှောင်ကို ကိုင်လျက် ရှောင်လင်းယွီ၏အနီးသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။ ရှောင်လင်းယွီ၏ရင်ဘတ်ထဲသို့ ထိုးစိုက်ဝင်ရောက်တော့မည်ကို တွေ့ရစဉ်၊ ရှောင်လင်းယွီသည် ချက်ချင်း လျင်မြန်စွာ ဘေးသို့ ကိုယ်ကို စောင်းလိုက်ရာ၊ ဓားမြှောင်သည် ရင်ဘတ်ကို ပွတ်တိုက် ဖြတ်ကျော်သွားလေသည်။ ထို့နောက် ရှောင်လင်းယွီသည် ညာလက်သီးဖြင့် တိုက်ရိုက် ပိုင်လျန်ဟွာ၏ ဓားမြှောင်ကိုင်ထားသော လက်ကောက်ဝတ်အား ထိုးနှက်လိုက်ရာ၊ "ဒေါက်" ဟူသော အသံတစ်ချက်နှင့်အတူ၊ ဓားမြှောင်သည် ချက်ချင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွား၏။ ထို့နောက်၊ ရှောင်လင်းယွီ သည် နောက်တစ်ကြိမ် လှည့်ပတ်ကန်ကျောက်ခြင်းဖြင့်၊ သူမ၏ရင်ဘတ်ကို ကန်ကျောက်လိုက်ရာ ပိုင်လျန်ဟွာသည် ချက်ချင်း ခြေလှမ်းအနည်းငယ်မျှ နောက်သို့ ဆုတ်သွားလေသည်။ ထို့နောက် နာကျင်မှုအပြင်အရှိန်ကြောင့် သူမသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး အော်ဟစ်နေတော့၏။

"ဝိုး၊ သခင်မလေးကုန်းရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက တကယ် အရမ်းမိုက်တာပဲ။ ကျွန်တော်က ဝမ်းနည်းစရာ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ဖြစ်သွားမယ် ထင်နေတာ။ မထင်ထားဘူး၊ ဇာတ်လမ်းက ပြောင်းပြန်လှန်ပြီး၊ ဟာသဇာတ်လမ်း ဖြစ်သွားတာပဲ။"

"အဲ့ဒီ ပြင်းထန်တဲ့ လက်သီး၊ မြန်ဆန်တဲ့ တပတ်လှည့်ကန်ချက်၊ အရမ်း လှပလွန်းတယ်။"

"သခင်မလေးက လေ့ကျင့်မှု ခံယူထားတာလား။ မဟုတ်ရင် ဒီလှုပ်ရှားမှုတွေက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် လျင်မြန်ဖျတ်လတ်နိုင်မှာလဲ။"

မြင်ကွင်းသည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် ကုန်းထျန်းဟောက်အား မျက်ခုံးပင့်ပြလိုက်၏။ သူမသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ရန် ပင်ကိုအသိစိတ်ဖြင့်သာ ပြုမူလိုက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ မထင်မှတ်ဘဲ အခြားသူများ ပြောဆိုဆွေးနွေးရသည့် အဓိကအကြောင်းအရာ ဖြစ်သွားခဲ့လေသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် အလွန် ချစ်ခင်မြတ်နိုးစွာ မတတ်နိုင်သလို ခွင့်လွှတ်ဟန်ဖြင့် သူမအား နူးညံ့သော အပြုံးတစ်ခု ပြုံးပြလိုက်၏။

အမှန်အတိုင်းဆိုရလျှင်၊ ခုနက ပိုင်လျန်ဟွာ ဓားမြှောင်ကိုကိုင်လျက် ပြေးဝင်လာစဉ်၊ သူ၏ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုသည် ဧကန်မလွဲ ရှောင်လင်းယွီ ကို ကာကွယ်ရန် ဖြစ်ခဲ့၏။ ဘယ်သူက တွေးထင်ထားမည်နည်း၊ ယွီအာက သူ့ကို တိုက်ရိုက် တွန်းဖယ်လိုက်ပြီး၊ ထို့နောက် မိမိကိုယ်တိုင် ဤအကျပ်အတည်းကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းလိုက်လေသည်။

သူ အမှန်တကယ်ပင် အကြီးအကျယ် လန့်ဖြန့်သွားခဲ့၏။ ကံကောင်းသည်မှာ ယွီအာနှင့် မတွေ့ခဲ့ရသည့်အချိန်အတွင်း သူမ၏လှုပ်ရှားမှုများ လျင်မြန်ဖျတ်လတ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

သို့သော်၊ ဒါဟာလဲ ကံကြမ္မာ၏ အလှည့်အပြောင်းဟု ဆိုရပေမည်။ မထင်မှတ်ဘဲ ဤမျှ များပြားသော လူများ၏ ချီးကျူးမှုနှင့် လေးစားမှုကို ချက်ချင်း ရရှိသွားခဲ့သည်။

ဟားဟား၊ သူ ကုန်းထျန်းဟောက် ရွေးချယ်ခဲ့သော အမျိုးသမီးဆိုသည့်အတိုင်းပင်။ အကြိမ်တိုင်း သူ့အား အံ့ဩမှုများ ပေးစွမ်းနိုင်လေ၏။

ပလက်လန်လျက် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသော ပိုင်လျန်ဟွာကို မြင်သော် ကုန်းထျန်းဟောက် ၏ မျက်နှာအမူအရာ အေးစက်သွားပြီး၊ ချက်ချင်း ခက်ထန်စွာပြောလိုက်သည်။

"ရဲခေါ်လိုက်။ ပိုင်လျန်ဟွာက လူပုံအလယ်မှာ လူသတ်ရန်ကြံစည်မှုနဲ့ သံသယရှိတယ်။ သူ့ကို ဖမ်းချုပ်လိုက်။"

ကုန်းကျန့်ကျွင်းသည် လုံးဝ အသံတစ်စက်မျှ မထွက်ဝံ့ဘဲ စိတ်ထဲတွင်မူ ပိုင်လျန်ဟွာအပေါ် မကျေနပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

ယနေ့ ကုန်းမိသားစု (၂) ဒေဝါလီခံရခြင်းသည် အားလုံး ပိုင်လျန်ဟွာဆိုသည့်အမျိုးသမီးက ဖြစ်ပွားစေခဲ့သော ဒုက္ခပင် ဖြစ်၏။ သူမသာ အဆက်မပြတ် မကောင်းသော အကြံဉာဏ်များ မပေးခဲ့ပါလျှင် ကုန်းမိသားစု (၂) သည် ယနေ့အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားပါ့မလား။ သူမသာ ကိုယ့်သေလမ်းကိုယ်ရှာပြီး လူပုံအလယ်တွင်၊ ကုန်းမိသားစု (၂) ၏ ကုန်းမိသားစုအပေါ် ထားရှိသော လုပ်ကြံမှုများနှင့် လုယူလိုစိတ်များကို ဖွင့်ချမပြခဲ့ပါလျှင်၊ ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ကုန်းမိသားစု (၂) အပေါ် လက်တုံ့ပြန်ရန် ဆင်ခြေတစ်ခုရှိသွားပါ့မလား။

အားလုံး ပိုင်လျန်ဟွာ၏ အမှားပင်။

လက်ရှိ ကုန်းကျန့်ကျွင်း သည် သူမအား အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ပစ်လိုက်ချင်နေမှတော့ ဘယ်လိုလုပ် သူမအတွက် အသနားခံပေးချင်စိတ်ရှိပါ့မလဲ။

အိုး မဟုတ်သေး၊ သူကိုယ်တိုင်ပင် သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်နိုင်စွမ်းမရှိတော့ပေ။

"အား၊ မိန်းမယုတ်၊ ငါ နင့်ကို သတ်ပစ်မယ်။"

မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသော ပိုင်လျန်ဟွာသည် ပါးစပ်မှ အဆက်မပြတ် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"အားလုံး နင့်ကြောင့်၊ မိန်းမယုတ်၊ ဘာဖြစ်လို့ အဲ့လိုကလေးတစ်ကောင်ကို မွေးထုတ်လာရတာလဲ။ ဒီကလေးသာ မရှိရင် ကုန်းမိသားစုရဲ့ အရာအားလုံးက ငါတို့ ဒုတိယမိသားစုရဲ့ ဟာတွေပဲ။ အားလုံး နင့်ကြောင့်၊ နင်ပဲ ကုန်းမိသားစု (၂) ကို ဒုက္ခပေးခဲ့တာ။"

လူများ "..."

လူတိုင်းဆွံ့အနေကြပြီး စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ရေရွတ်လိုက်ကြသည်။ "တကယ့် ထူးဆန်းသူပါလား။"

လူတစ်မျိုး ရှိ၏။ မည်သည့်အမှား လုပ်မိသည်ဖြစ်စေ၊ ထိုအရာအားလုံးသည် အခြားသူများ၏ အမှားသာ ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့တွင် အမှား မရှိပေ။ ကုန်းမိသားစု (၂) က တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ပြီး ရည်မှန်းချက်ကြီးလွန်းကာ၊ အဆက်မပြတ် သေလမ်းကို ရှာဖွေခဲ့သဖြင့် ကုန်းမိသားစု (၂) သည် ပျက်စီးသွားရတာ ဒီလောက်သိသာနေသည်။ အဓိကအချက်မှာ၊ သူတို့သည် မိမိတို့နှင့်မဆိုင်သော အရာအားလုံးကို ရယူလိုခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။

သူတို့၏ လက်ရှိအဆုံးသတ်သည်၊ အားလုံး ကိုယ်တိုင်လုပ်ခဲ့သည့် အကျိုးဆက်များသာဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတို့၏မျက်လုံးထဲတွင်မူ ဤသည်မှာ တစ်ဖက်လူတွင် မျိုးဆက်ရှိလာခြင်းက အမှား ဖြစ်သွားပြီး၊ သူတို့အိမ်သည် မျိုးဆက်ပြတ်တောက်သင့်ကာ၊ ထို့နောက် ကုန်းမိသားစု၏ အရာအားလုံးကို ကုန်းမိသားစု (၂)အား လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆက်သစေလိုနေခြင်းဖြစ်သည်။

ဟဟ၊ တကယ်ကို လူထူးလူဆန်း အတွေးအခေါ်ဆန်းတွေနဲ့ပါလား။

ပိုင်လျန်ဟွာက ဆက်လက် ဆဲပြောလိုက်သည်။ "နင် မြေခ... ဝူးဝူး..."

ရုတ်တရက် ပါးစပ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုဖြင့် ပိတ်ဆို့ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး၊ လုံးဝ စကားပြော၍ မရတော့ဘဲ၊ တဝူးဝူးအသံများသာ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေတော့၏။

"ဟင်၊ ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ။ သူ ဘယ်လိုလုပ် စကားပြောလို့ မရတော့တာလဲ။"

"ဟဟ၊ သူ့ကို ပါးစပ် ကြမ်းခွင့်ပေးလိုက်လေ။ ပါးစပ် ကြမ်းတဲ့လူက၊ ပါးစပ် ပုပ်သင့်တာပေါ့။"

"ဟေး၊ ခင်ဗျားတို့ ပြောကြည့်၊ ဒီပိုင်လျန်ဟွာက တကယ် ရူးသွားတာ မဟုတ်လား။ ဘယ်လိုလုပ် ဒီနေ့လုပ်တဲ့ ကိစ္စတွေက တစ်ခုထက်တစ်ခု ပိုပြီး လွန်ကဲနေရတာလဲ။"

"ဒါက ဘာများလဲ။ ပိုင်လျန်ဟွာဆိုတဲ့ တစ်ယောက်က၊ အသိုင်းအဝိုင်းထဲမှာ လွန်ကဲတဲ့ ကိစ္စတွေ လုပ်ခဲ့တာ များနေပြီ။ ဥပမာ လမ်းလျှောက်နေတုန်း၊ မိန်းကလေးတစ်ယောက်က ကုန်းကျန့်ကျွင်း ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်တာနဲ့ သူက သူ့ယောက်ျားကို မြှူဆွယ်တယ်လို့ အကျယ်ကြီး ဆဲဆိုတာ။ အဲ့ဒီ မိန်းကလေးငယ်လေးရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို လုံးဝ ပျက်စီးစေပြီး၊ တက္ကသိုလ် အဆောင်မှာတောင် ခုန်ချသတ်သေလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့တယ်လေ။"

"ကျစ်ကျစ်၊ ဒီပိုင်လျန်ဟွာက ဘယ်လိုတောင် ဒီလောက် ထူးဆန်းနေရတာလဲ။ သူက တကယ့် ကုန်းမိသားစု သခင်မ ဖြစ်ချင်နေခဲ့တာကိုး။"

"ဒါပေမဲ့ နှမြောစရာပဲ၊ စိတ်က ကောင်းကင်ထက် မြင့်ပေမယ့်၊ ကံကြမ္မာက စက္ကူထက် ပါးနေတယ်။"

***