ကျောက်စိမ်းတွေ အများကြီး လိုတယ်

ဤလောကကြီးတွင် ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးကို အသုံးပြုနိုင်သူမှာ ရှောင်လင်းယွီ တစ်ဦးတည်းသာ ရှိကြောင်း ရှောင်လင်၏ပါးစပ်မှ သိလိုက်ရသောအခါ၊ နောက်ဆုံးတွင် စိတ်အေးသွားလေသည်။ ထို့နောက် သခင်ကြီးကုန်းသည် အထက်မှ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား ကျန်းမာရေးသစ်သီးဝိုင်ပို့ပေးခြင်းကို အကြောင်းပြလျက်၊ ရေတစ်ပုလင်းကိုပါ ထပ်ပေါင်းကာ ထိုပုဂ္ဂိုလ်နှင့်ကိစ္စရပ်များကို သွားရောက်ဆွေးနွေးလေ၏။

ဤသည်မှာ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်နေသေးရာ ရှောင်လင်းယွီတို့လင်မယား၊ သခင်ကြီးကုန်း နှင့် ထိုပုဂ္ဂိုလ်တို့မှလွဲ၍ မည်သူမျှ အကြောင်းစုံကို မသိရှိကြပေ။

ရှောင်လဲ့ထုန်သည် ရှောင်လင်းယွီက နေရာလွတ်ထဲမှ ဝိညာဉ်စမ်းရေအချို့ကို နိုင်ငံတော်သို့ ပေးအပ်ရန် ကြံရွယ်ထားကြောင်း သိရှိသောအခါ၊ မျက်ခုံးငယ်လေးများ အနည်းငယ် တွန့်သွားသည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်နှင့် ရှောင်လင်တို့ အခန်းထဲတွင် နှစ်ယောက်တည်း ရှိနေသောအခါ ရှောင်လဲ့ထုန် သည် အသံလုံသော ဂါထာကို အသုံးပြုလိုက်၏။

ရှောင်လဲ့ထုန်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "လင်အာ၊ အခွင့်အရေး ရောက်လာပြီ။"

ရှောင်လင်ကမူ အနည်းငယ် တွေဝေလျက် ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "အစ်ကို၊ ဘာအခွင့်အရေး ရောက်လာတာလဲ။"

ရှောင်လဲ့ထုန်က၊ "အရင် အကြိမ်တွေက စမ်းသပ်မှုတွေအရ၊ အဆင့်မြင့်ကျောက်စိမ်းတွေထဲမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တချို့ ပါဝင်နေတယ်ဆိုတာ သက်သေပြပြီးသွားပြီ။"

ရှောင်လင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အင်း ဟုတ်တယ်လေ။"

ရှောင်လဲ့ထုန်၏ မျက်လုံးလေးများ လှိမ့်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ပရိယာယ်ကြွယ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "မေမေက နိုင်ငံတော်ကို ဝိညာဉ်စမ်းရေ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်မှတော့ သေချာပေါက် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ညှိနှိုင်းဆွေးနွေးတဲ့ ဖြစ်စဉ် ရှိမှာပဲ။ ငါတို့က ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ ပစ္စည်းကို ပေးမှတော့ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ တန်ရာတန်ကြေး ပြန်တောင်းတ၊ ဒါက ဖြစ်သင့်တယ်မလား။"

"..." ရှောင်လင်သည် နားလည်သလို နားမလည်သလိုဖြင့် ရှောင်လဲ့ထုန်အား ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်၏။

ရှောင်လဲ့ထုန်သည် ကြည့်လျက် ကလေးငယ်လေးက သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ညင်သာစွာ ချလိုက်ပြီးနောက် အနည်းငယ် မတတ်သာဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ထားလိုက်တော့၊ မင်းကို ကွေ့ကောက်ပြီး ပြောတော့လည်း မင်းက နားမလည်ဘူး။ ဒီလိုလုပ်၊ မင်း မေမေ့ကို တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်။ မင်း ကျောက်စိမ်း လိုချင်တယ်။ အများကြီး အများကြီး လိုအပ်တယ်။ ပြီးတော့ အဆင့်မြင့် အကောင်းစား ကျောက်စိမ်းတွေ ဖြစ်ရမယ်လို့။ ဒီကျောက်စိမ်းတွေရှိမှ မင်းမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ရလာမယ်။ ပြီးတော့ ဝိညာဉ်စမ်းရေတွေ ပိုပြီး ထွက်လာနိုင်မယ်။ မဟုတ်ရင် သန်းပေါင်းများစွာ ရှိတဲ့ တပ်ဖွဲ့ဝင်တွေ၊ တစ်ယောက် တစ်ငုံစီ သောက်တာနဲ့ နေရာလွတ်ထဲက ဝိညာဉ်ရေရဲ့ တစ်ဝက်မကကို ချက်ချင်း ကုန်သွားစေလိမ့်မယ်။ ကုန်ဆုံးမှုရှိမှတော့ သေချာပေါက် ဖြည့်တင်းဖို့လည်း လိုအပ်တာပေါ့။ ဒီ ဖြည့်တင်းနိုင်တဲ့ စွမ်းအားက ကိုယ့်တစ်ယောက်တည်းရဲ့ စွမ်းအားနဲ့တော့ သေချာပေါက် လုပ်နိုင်ဖို့ ခက်လိမ့်မယ်။ ငါ ပြောတာတွေအားလုံး မင်း မှတ်မိရဲ့လား။"

ရှောင်လင်က တွေဝေစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အင်း၊ ကျွန်တော် အားလုံး မှတ်မိသွားပြီ။"

ရှောင်လင်သည် မူလကတည်းက စင်ကြယ်သော ဝိညာဉ်ခန္ဓာဖြစ်သဖြင့် မှတ်ဉာဏ် အလွန်ကောင်းမွန်၏။ သို့သော် လူအများနှင့် မထိတွေ့ဖူးသဖြင့် အလွန်အမင်း ရိုးစင်းနေခြင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ "အင်း၊ မင်း ဒီအတိုင်းပဲ ငါ့အမေကို သွားပြောလိုက်။"

ထို့နောက်...

"လင်အာ၊ မင်း ပြောတာက၊ နေရာလွတ်ထဲက ဝိညာဉ်စမ်းရေကို အများကြီး သုံးလိုက်ရင် အလွန်အကျွံ ကုန်ဆုံးသွားပြီး မင်း ပျောက်ကွယ်သွားမယ်။ အိပ်စက်ခြင်းထဲကို ဝင်ရောက်သွားမယ်။ ဒါကြောင့် ကုန်ဆုံးသွားတဲ့ အပိုင်းကို ပြန်ဖြည့်တင်းဖို့ လိုအပ်တယ် ဟုတ်လား။" ရှောင်လင်းယွီ သည် ရှောင်လင်၏ရှင်းပြချက်ကို ကြားပြီးနောက်၊ တစ်ကြိမ် ထပ်မံအတည်ပြုလိုဟန်ဖြင့် ဆိုသည်။ "ပြီးတော့ ဒီဖြည့်တင်းရမယ့် ရင်းမြစ်က ကျောက်စိမ်းတွေကနေ လာတာ ဟုတ်တယ်မလား။"

"အင်း၊ ဟုတ်ပါတယ်၊ မေမေ။" ရှောင်လင်သည် အလွန်အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဆိုသည်။ "မေမေ၊ ကျွန်တော့် နေရာလွတ်ထဲက ဝိညာဉ်စမ်းရေက ကုန်ဆုံးနိုင်စရာ မရှိတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီလို အများကြီး ပေးထုတ်လိုက်ရင် တစ်ခါတည်းနဲ့ ဝိညာဉ်ရေရဲ့ တစ်ဝက်မကကို ထုတ်ယူသွားသလို ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ဝိညာဉ်ရေရဲ့ အဓိက အစိတ်အပိုင်းက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ပဲ။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ အလွန်အကျွံ ကုန်ဆုံးသွားရင် နေရာလွတ်က ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီအခါကျရင် ကျွန်တော် လူပုံစံပြောင်းနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ဤစကားများထဲတွင် ရှောင်လဲ့ထုန်က သူ့အား ပြောခိုင်းသည်များ ပါဝင်သလို၊ သူကိုယ်တိုင် ဖြည့်စွက်ပြောဆိုသည်များလည်း ပါဝင်၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ သူသည် ကျောက်စိမ်းဆွဲသီး နေရာလွတ်၏ ဝိညာဉ်ဖြစ်ရာ မည်သို့သော လုပ်ရပ်သည် နေရာလွတ်အပေါ် မည်သို့သော သက်ရောက်မှု ရှိစေမည်ကို အရှင်းလင်းဆုံး သိရှိသူ ဖြစ်ပေသည်။

ရှောင်လင်၏စကားကိုကြားသော် ရှောင်လင်းယွီသည် ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားပြီး ကုန်းထျန်းဟောက်နှင့် အချင်းချင်းမျက်နှာချင်းဆိုင်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မျက်နှာပေါ်တွင် အပြစ်ရှိသလို ခံစားရသော အမူအရာများ ပေါ်လာ၏။

သူမသည် ရှောင်လင်အား ရင်ခွင်ထဲသို့ ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ အလွန်နူးညံ့သော ဆံပင်လေးများကို ပွတ်သပ်ပေးကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်လျက် ပြောလိုက်သည်။ "တောင်းပန်ပါတယ်၊ လင်အာ၊ ဒီကိစ္စက ငါတို့ စဉ်းစားမှု လစ်ဟင်းသွားတာပါ။ မင်းရဲ့ သဘောထားကို မမေးခဲ့မိဘူး။ နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်ကို မစဉ်းစားမိဘဲ ဒီကိစ္စကို ဆုံးဖြတ်လိုက်တာ။ တကယ်လို့ မင်းသာ မပြောခဲ့ရင် ဒီလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်လို့ ငါတကယ် မသိခဲ့ဘူး။"

ရှောင်လင်းယွီ၏ အပြစ်ရှိသလို၊ မိမိကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်နေသော အမူအရာကို မြင်သော်၊ ရှောင်လင်သည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဆိုသည်။ "မေမေ၊ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ကျွန်တော် အစ်ကို့ ပါးစပ်ကနေ၊ 'သာမန်လူမှာ အပြစ်မရှိ၊ ရတနာ လက်ဝယ်ထားရှိခြင်းကသာ အပြစ်' ဆိုတဲ့ ဆိုစကားတစ်ခွန်းကို သိခဲ့ရတယ်။ ကျွန်တော်တို့မှာ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ ရန်သူတစ်ယောက် ရှိတယ်။ သူက ပြန်လည်မွေးဖွားလာသူ ဖြစ်နိုင်တယ်။ တကယ်လို့ သူ နေရာလွတ်ကို မရနိုင်ခဲ့ရင် သူက အမေ့မှာ နေရာလွတ် ရှိနေတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖွင့်ချပစ်ဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေ အရမ်းများတယ်။ ဒီလိုမှတော့၊ နောက်ကျမှ ဖွင့်ချခံရတာနဲ့ စောစော ဖွင့်ချလိုက်ရတာက တကယ်တော့ သိပ်ပြီးကွာခြားမှု မရှိတော့ပါဘူး။"

"အခု ကျွန်တော်တို့က ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် ဖွင့်ချလိုက်တော့၊ ကျွန်တော်တို့ကိုယ်တိုင်က ဦးဆောင်ခွင့်နဲ့ ထိန်းချုပ်ခွင့်ကို ရရှိနိုင်သေးတယ်။" ရှောင်လင်သည် အလွန်အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီ၏မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားပြီး အနည်းငယ် အံ့ဩစွာ မေးလိုက်သည်။ "လင်အာ၊ မင်း ဘယ်လိုလုပ် ဒီအကြောင်းတွေကို ဒီလောက် နားလည်လာတာလဲ။"

ရှောင်လင်မှာ အလွန် ရိုးစင်းသူ ဖြစ်၏။ သူသည် ယေဘုယျအားဖြင့် မိမိ၏ ပင်ကိုယ်စိတ်ကိုသာ လိုက်နာတတ်ပြီး၊ ဤသို့သော လောကီ အကျိုးအပြစ်ကိစ္စရပ်များနှင့် ပတ်သက်၍ သူ လုံးဝ တွေးတောမိမည် မဟုတ်ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ သူသည် လူသားတစ်ဦး မဟုတ်ရာ လူ့သဘာဝ၏ ရှုပ်ထွေးမှုကို နားလည်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။

ရှောင်လင်သည် မျက်လုံးဝိုင်းကြီးများကို ပုတ်ခတ် ပုတ်ခတ် လုပ်လိုက်ပြီး ဆိုသည်။ "ကျွန်တော် တီဗီကနေ တွေ့ပြီး သင်ထားတာ။"

ကုန်းထျန်းဟောက်၏မျက်နှာတွင် အနည်းငယ် သံသယရှိသောအမူအရာ ပေါ်လာသော်လည်း၊ ရှောင်လင်းယွီမှာမူ သံသယ တစ်စုံတစ်ရာ မရှိပေ။ သူမသည် ရှောင်လင်၏ပါးပြင်လေးအား တစ်ချက် နမ်းလိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့အိမ်က လင်အာက တကယ် တော်တာပဲ။ တကယ် ဉာဏ်ကောင်းတယ်။ သင်ယူတာ မြန်လိုက်တာ။"

ထို့နောက် ရှောင်လင်းယွီက ထပ်မံ မေးလိုက်သည်။ "လင်အာ၊ မင်းက ကျောက်စိမ်းကို သုံးပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ရင်းမြစ်ကို ဖြည့်တင်းရမယ်လို့ ပြောတယ်။ ဒါဆို ကျောက်စိမ်း ဘယ်လောက်တောင် လိုအပ်မှာလဲ။"

ရှောင်လင်သည် ခေတ္တ စဉ်းစားလိုက်ပြီး လူကြီးလေးတစ်ဦးကဲ့သို့ သက်ပြင်းတစ်ချက် ညင်သာစွာ ချလျက် ပြောလိုက်သည်။ "အဲ့ဒါက အများကြီး အများကြီး လိုအပ်နိုင်တယ်။ အမေတို့ လူကြီးတွေရဲ့ လက်သီးဆုပ်အရွယ်လောက်ရှိတဲ့ ဧကရာဇ်ကျောက်စိမ်း တစ်တုံးကနေ၊ စုပ်ယူလို့ရတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က ဝိညာဉ်စမ်းရေ သုံးစက်စာလောက်နဲ့ ညီမျှတယ်။"

"ဘာရယ်။" ရှောင်လင်းယွီ နှင့် ကုန်းထျန်းဟောက်တို့ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

သူတို့ အမှန်တကယ် မထင်ထားခဲ့မိသည်မှာ ဤမျှ ကြီးမားသော အကောင်းစား ကျောက်စိမ်းတစ်တုံးမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် ဤမျှ နည်းပါးလိမ့်မည် ဟူ၍ ဖြစ်၏။ ထိုအချိုးအစားအတိုင်း ဆိုလျှင်၊ ရှောင်လင် လိုအပ်သော ကျောက်စိမ်းသည် တကယ်ကို အများအပြား လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။ သူ၏ တစ်နိုင်ငံလုံးတွင် အချမ်းသာဆုံး ကုန်းထျန်းဟောက်၏စွမ်းရည်ဖြင့်ပင်လျှင် ထိုမျှ များပြားသော ကျောက်စိမ်းများကို စုဆောင်းနိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်လောက်ပေ။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ခေတ္တ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ "ယွီအာ၊ ဒီ ကျောက်စိမ်း ရှာဖွေတဲ့... အော်၊ ဒါနဲ့ ရှောင်လင်၊ မင်း လိုအပ်တာက ဘယ်လို ကျောက်စိမ်းမျိုးလဲ။"

"အဆင့်မြင့်နဲ့ အကောင်းစား ကျောက်စိမ်းအရိုင်းတုံးတွေပါ။"

"အဆင့်မြင့်နဲ့ အကောင်းစား ကျောက်စိမ်းအရိုင်းတုံးတွေ ဟုတ်လား။" ကုန်းထျန်းဟောက်သည် မျက်မှောင်ကို အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။ "ဒါဆို မခွဲရသေးတဲ့ ကျောက်စိမ်းအရိုင်းတုံးတွေပေါ့။"

"ဟုတ်ပါတယ်။"

"ဘာလို့လဲ။" ကုန်းထျန်းဟောက်သည် အနည်းငယ် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွား၏။

ရှောင်လင်သည် အလွန် အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။ "ယေဘုယျအားဖြင့် ခွဲခြမ်းပြီးသား ကျောက်စိမ်းအရိုင်းတုံးတွေ၊ ကျောက်စိမ်းလက်ဝတ်ရတနာ လုပ်ပြီးသား ကျောက်စိမ်းတွေက ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အများစုက ပျံ့လွင့်သွားပြီးသားပဲ။ ဒါကြောင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပိုများများ ရရှိဖို့အတွက် အကောင်းဆုံးက ကျောက်စိမ်းအရိုင်းတုံးတွေပဲ။"

"ဒါပေမဲ့ ပြဿနာက လာပြီ။" ကုန်းထျန်းဟောက်က ပြောလိုက်သည်။ "ကျောက်စိမ်းအရိုင်းတုံးကို မခွဲခြမ်းဘဲနဲ့ ဘယ်နေရာမှာ ကျောက်စိမ်းကို မြင်နိုင်မှာလဲ။ ဒီလိုဆိုရင် အဆင့်မြင့်နဲ့ အကောင်းစား ကျောက်စိမ်းတွေကို ဘယ်လို သွားရှာရမှာလဲ။"

ရှောင်လင်းယွီကလည်း၊ "ဟုတ်တယ်၊ ဒီလိုဆို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။"

ရှောင်လင်က ပြုံးလျက်၊ "ဖေဖေ၊ မေမေ၊ ခင်ဗျားတို့ မေ့နေကြပြီလား။ ကျွန်တော်က လူသား မဟုတ်ဘူးလေ။ ကျွန်တော်က ဘယ်ကျောက်တုံးမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ရှိတယ်။ ဘယ်ကျောက်တုံးမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မရှိဘူးဆိုတာ ခွဲခြား ဆုံးဖြတ်နိုင်တယ်လေ။"

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက်ပင် ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ကျောက်စိမ်းအရိုင်းတုံးတွေက တူးဖော်ဖို့နဲ့ သယ်ယူပို့ဆောင်ဖို့ လိုအပ်တယ်လေ။" ချက်ချင်းပင် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိသွားပြီး သူ့မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လာကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ထားလိုက်တော့၊ ဒီကိစ္စကို ငါတို့ နိုင်ငံတော်ကိုပဲ တိုက်ရိုက် ခေါင်းခြောက်ခံပြီး ဖြေရှင်းခိုင်းလိုက်တာပေါ့။ ငါတို့က ဒီစည်းကမ်းချက်ကို ထုတ်ပြောလိုက်ရုံပဲ။"

ဝိညာဉ်စမ်းရေသည် ကုန်ဆုံးနိုင်စရာ မရှိသည် မဟုတ်ပေရာ၊ နိုင်ငံတော်သည် သန်းပေါင်းများစွာသော ကြီးမားသည့် အဖွဲ့အစည်းကြီးအတွက်ပင် ဖြစ်စေကာမူ သေချာပေါက် အစွမ်းကုန် ကြိုးပမ်းပေလိမ့်မည်။ နိုင်ငံတော်သည် အစဉ်အမြဲပင် ကြီးမားသော မေတ္တာတရားနှင့် အကြင်နာတရားကို အဓိက ထားလေ့ရှိ၏။ ပိုမို အင်အားကြီးမားလာစေရန်အတွက် ငွေအင်အား၊ လူအင်အားအချို့ကို သုံးစွဲရခြင်းသည် လုံးဝ ကိစ္စကြီးတစ်ခု မဟုတ်ပေ။

***