တစ်ခါတည်း အပြီးသတ်ခြင်း

ရောက်ရှိလာသူမှာ လုချန်ထျန်း ဖြစ်သည်။

လီချင်းရန် လုံးဝ သေချာနေ၏။

ချီရှောင်းတောင်ထိပ်တွင် သုံးနှစ်ကြာ နေထိုင်ခဲ့ပြီးနောက် လုချန်ထျန်း၏ အသံကို သူ လုံးဝ ရင်းနှီးနေပြီဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သတ်ဖြတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက် အနည်းငယ်နှင့် ဝိညာဉ် စူးစမ်းရှာဖွေမှုတစ်ခုကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

“လီချင်းရန်။ မင်းက ချီစုစည်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေတာလား ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်တာလဲ...”

လုချန်ထျန်း၏ အသံတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

လီချင်းရန်၏ ဒန်တျန်က ပျက်စီးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သီအိုရီအရ သူ ပုံမှန်အတိုင်း ကျင့်ကြံနိုင်စွမ်း မရှိသင့်ပေ။ အတင်းအကျပ် ကြိုးစားခဲ့လျှင်ပင် ဒီလိုအချိန်တိုလေးအတွင်း ချီစုစည်း အဆင့် အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နိုင်စရာ လုံးဝ မရှိပေ။

သူကိုယ်တိုင် မြင်ရန် လိုအပ်သည်ဟု တွေးကာ တံခါးကို တွန်းဖွင့်ရန် လက်လှမ်းလိုက်၏။

[ တစ်စုံတစ်ဦးက သင့်ပုံရိပ်ယောင်ကောင်မလေး၏ အခန်းထဲသို့ အတင်း ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားနေပါသည်။ ကျေးဇူးပြု၍ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခု ရွေးချယ်ပါ ]

• လက်ဝါးရိုက်ချက် ထုတ်ပြီး သင်၏ပုံရိပ်ယောင်ကောင်မလေးကို ထိသူ၏ အကျိုးဆက်ကို သင်ကြားပေးပါ။

• သာလွန်သော ကျင့်ကြံသူ၏ အရှိန်အဝါဖြင့် ဖိနှိပ်ကာ ဒူးထောက်စေပြီး ရိုသေမှု၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သင်ကြားပေးပါ။

• အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး အတွင်းအားဖြင့် နားစည်များကို ဖျက်ဆီးကာ ကြောက်လန့်၍ ထွက်ပြေးစေပါ။ (သတိပေးချက် - ၎င်းသည် သင့်အား မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူဟု သံသယဝင်စေနိုင်သည် )

ချန်ဟွိုက်အန်က ဂိမ်း၏ ရွေးချယ်မှုများအပေါ် ကျေနပ်ခြင်း မရှိပေ။

အပြင်ဘက်မှ လူမှာ လီချင်းရန်၏ အကြီးမားဆုံး စွဲလမ်းမှုတစ်ခု ဖြစ်သော စီနီယာအစ်ကို လုချန်ထျန်းပင်။ သူက အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာပြီး မြေပုံပေါ်တွင် ကြားနေဖြစ်သော အဝါစက် အဖြစ် ပေါ်နေသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ချက်ချင်း အန္တရာယ် သတိပေးချက် မရှိသေးပေ။

အဝါစက်များက မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို အနီရောင် (ရန်သူ) သို့မဟုတ် အစိမ်းရောင် (မဟာမိတ်)သို့ ပြောင်းနိုင်၏။

“ငါ ပိုက်ဆံ ထပ်ပေးမယ်။ သူ့ကို နင်းချေပစ်လို့ မရဘူးလား။”

ချန်ဟွိုက်အန်၏ မျက်နှာ မည်းမှောင်သွား၏။

တကယ့်ဘဝ ဖြစ်ပါက လူ့အသက်ကို သတ်ခြင်းက ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ ပြဿနာ ဖြစ်လာပေမည်။ သို့သော် ၎င်းက ဂိမ်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ လုချန်ထျန်းကို သတ်ခြင်းအပေါ် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ချန်ဟွိုက်အန်တွင် မရှိပေ။

ခဏစောင့်ပြီးနောက် အသစ်ထပ်မံ ငွေပေးရန် ရွေးချယ်စရာများ မပေါ်လာပေ။ လုချန်ထျန်းက အရေးပါသော ဇာတ်လမ်း၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်၍ တိုက်ရိုက် သတ်ပစ် မရနိုင်ကြောင်း ထင်ရှားနေပေသည်။

သို့သော် ချန်ဟွိုက်အန်က အလျင်အမြန် တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။

လုချန်ထျန်းက လီချင်းရန်အတွက် အတွင်းမိစ္ဆာ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ဖောက်သည်ဝန်ဆောင်မှုက လီချင်းရန်သည် ကိုယ်ပိုင် အတွင်းမိစ္ဆာများကို ကိုယ်တိုင် ဖြတ်တောက်ရမည်ဟု ပြောခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သဘာဝအတိုင်း လုချန်ထျန်းကို လီချင်းရန် ကိုယ်တိုင် ဖြေရှင်းရမည် ဖြစ်သည်။ ဇာတ်လမ်း မည်သို့ ရှေ့ဆက်မည်ကို ချန်ဟွိုက်အတန် စူးစမ်းချင်သွားသည်။

စဉ်းစားပြီးနောက် သူ ရွေးချယ်မှု [ ၂ ]ကို ရွေးလိုက်သည်။ လုချန်ထျန်းက လီချင်းရန်အတွက် အနင်းခံတစ်ခုသာ ဖြစ်သောကြောင့် သူ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မည် မဟုတ်ပေ။

“ဒီတံခါးစုတ်က ဘာလို့ တွန်းမရတာလဲ...”

အိမ်အပြင်ဘက်တွင် လုချန်ထျန်း စိတ်ပူပန်လာသည်။ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွ မ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်ပြီး တံခါးကို ထိုးဖွင့်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် လွှမ်းမိုးထားသော ဖိအားတစ်ခု ရုတ်တရက် သူ့အပေါ် ကျရောက်လာပြီး တောင်ကြီးတစ်ခုပမာ ကြိတ်ချေလိုက်၏။

“အား...”

ဂွက်...

သူ၏ သွေးများ ရှုပ်ထွေးစွာ မြင့်တက်လာပြီး အတွင်းအင်္ဂါများသည် သံချုပ်ဖြင့် ကြိတ်ချေ ခံနေရသလို ခံစားရသည်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ သူ့ဒူးများက မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆောင့်ကျသွားရာ အောက်ရှိ ကျောက်ပြားများပင် ကွဲကြေသွားခဲ့သည်။

လုချန်ထျန်း၏ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ လွှမ်းမိုးသွား၏။

ချင်းယွန်ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးတွင် သူ၏ ဆရာ ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် အကြီးအကဲ အနည်းငယ်သာ သူ၏ အရှိန်အဝါဖြင့် သက်သက် ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ သို့သော် ထိုဖိအား... သည် ထိုအကြီးအကဲများ ထုတ်လွှတ်နိုင်သည့် အရာထက်ပင် ပိုမို၍ ပြင်းထန်သည်။ သူက အနည်းငယ်မျှပင် ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။

“ချင်းယွန်ဂိုဏ်းက ဂျူနီယာ၊ ချီရှောင်းတောင်ထိပ်က လုချန်ထျန်း စီနီယာ အထဲမှာ ရှိနေတာကို သတိမပြုခဲ့လို့ပါ။ ကျွန်တော် ရိုင်းပျမိခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်...”

[ ပါးစပ်ပိတ်ထား... ]

မိုးချုန်းသံကဲ့သို့သော အသံတစ်ခုက အိမ်အတွင်းမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

အားပြင်းသော လေပြင်းတစ်ချက်က တံခါးကို ဆောင့်ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် နားကွဲမတတ် ဒိုင်းခနဲ အသံဖြင့် ပြန်ပိတ်သွားခဲ့သည်။

လုချန်ထျန်းက နောက်သို့ လွင့်စင်သွားကာ ယခင်က လျှပ်စီး ထိမှန်ရာမှ ကျန်ခဲ့သော တွင်းနက်ထဲသို့ ကျသွားခဲ့သည်။ သူ့ဝမ်းဗိုက်ကို ကြီးမားသော အင်အားဖြင့် ထိုးခံလိုက်ရသလို ခံစားရ၏။ သူ၏ အတွင်းအင်္ဂါများ နာကျင်စွာ နာကျင်နေပြီး ပြောမည့် စကားများက လည်ချောင်းထဲတွင် အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။

[ ချင်းရန်။ ဒါက မင်းဂိုဏ်းက လူပဲ။ ငါ ဝင်မပါတော့ဘူး ]

“ဟုတ်ကဲ့... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ စီနီယာ...”

...

လီချင်းရန်က ထိုလူကို စီနီယာဟု ခေါ်လိုက်သည်လား...

သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးက ရင်းနှီးပုံရသည်။

ထိုစီနီယာက လီချင်းရန်၏ ဒဏ်ရာများကို ပြန်ကောင်းအောင် ကူညီပေးခဲ့သူလား။ သူက စုန်းကျောင်းကျောင်းကို သတ်ခဲ့သူလား။ လီချင်းရန် မိစ္ဆာဂိုဏ်းများသို့ ကူးပြောင်းသွားခဲ့သလား။ သို့သော်... ထိုအစောပိုင်း ဖိအားက ဖြောင့်မတ်ပြီး ဟန်ချက်ညီသည်။ မိစ္ဆာစွမ်းအင် အနည်းငယ်မျှပင် မရှိပေ။ ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စီနီယာက မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးနှင့် လုံးဝကို မတူပေ။

သို့ဆိုလျှင် လီချင်းရန်က ထိုမျှအစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်နှင့် မည်သို့ အဆက်အသွယ် ရခဲ့သနည်း။

အိမ်တံခါး ပွင့်သွားရာ လုချန်ထျန်း၏ စိတ်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးနေ၏။

လီချင်းရန်က ဝတ်ရုံအသစ်ကို ဝတ်ဆင်ကာ ထွက်လာသည်။ သူ၏ နူးညံ့သော မျက်နှာက အနည်းငယ် နီမြန်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။

“လုချန်ထျန်း။ ရှင် ဘာလိုချင်တာလဲ...”

လုချန်ထျန်းက စီနီယာ ညီမဟောင်းကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ အချိန် သိပ်မကြာသေးသော်လည်း သူက အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။

သူ၏ အရှိန်အဝါက ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်နေပြီး အရင်က သူတို့ထံမှ သနားခံဖူးသည့် သနားစရာ အားနည်းချက် လုံးဝ မရှိတော့ပေ။ သူက ဓားအိမ်မှ ထုတ်လိုက်သော ဓားကဲ့သို့ မှေးမှိန်သော်လည်း သေစေနိုင်သော ထက်မြက်မှုကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။

သူက အရင်လူ မဟုတ်တော့။

ထိုလီချင်းရန်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စီနီယာ အထဲတွင် ရှိနေသည်ကို သိနေသောကြောင့် လုချန်ထျန်းက သူ၏ အမူအရာကို အလိုအလျောက် စွန့်လွှတ်လိုက်ရသည်။

ရင်ဘတ်ကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း သူက ထရပ်ပြီး တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ညီမလေး။ ငါ မင်းကို ချင်းယွန်ဂိုဏ်းဆီ ပြန်ခေါ်ဖို့ လာခဲ့တာ။ မင်း ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲမှာ ဆဋ္ဌမ ညီမလေးကို ထိခိုက်စေခဲ့ပေမယ့် မင်းရဲ့ ပြစ်မှုက သေဒဏ်ပေးလောက်တဲ့ အပြစ် မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီခွေးကောင် ကျန်းဟန်ရှောင်က မင်းကို ဝမ်ချင်းတောင်မှာ သေစေဖို့ ပစ်ထားခဲ့မှန်းသာ သိခဲ့ရင် ဘယ်တော့မှ ခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး။”

“သေဒဏ်မကျသင့်ဘူး...ဟုတ်လား...”

လီချင်းရန်က ခါးသီးစွာ ရယ်လိုက်ပြီး လုချန်ထျန်းကို ရေခဲပမာ အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“သေဒဏ်မကျသင့်လို့ ကျွန်မရဲ့ ဒန်တျန်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့တာလား။ သေဒဏ်မကျသင့်လို့ ကျွန်မရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ်ကို ဆွဲထုတ်ခဲ့တာလား။ ရယ်စရာပဲ။ လုချန်ထျန်း။ ဒန်တျန်နဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ် ဆိုတာ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးအတွက် ဘာကို ဆိုလိုသလဲ ရှင်က ဘယ်သူတွေထက်မဆို ပိုပြီး သိသင့်တယ်။ ရှင်က ကျွန်မကို ချက်ချင်း မသတ်ခဲ့ပေမယ့် သေတာထက် ပိုဆိုးတဲ့ ကံကြမ္မာကို ခံစားစေခဲ့တာ။”

လုချန်ထျန်းက လီချင်းရန်၏ ပြင်းထန်သော လေသံကြောင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

ယခင်ကဆိုလျှင် သူ ပြန်ခေါ်ရန် ကမ်းလှမ်းရုံဖြင့် လီချင်းရန်က ကျေးဇူးတင်လွန်း၍ ဖြစ်နေမည် ဖြစ်သည်။ အခုတော့ သူက လိုက်နာမည့်အစား သေရခြင်းက ပိုကောင်းသည်ဟု ထင်နေပုံရသည်။

သူက ကျင့်ကြံနိုင်သေးသဖြင့် ဒန်တျန်မှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ ထိခိုက်ရုံသာ ဖြစ်ပေမည်။ ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စီနီယာ၏ အကူအညီနှင့် တည်ငြိမ်စေသော ဆေးရည်များကြောင့် သူ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်၏။

လုချန်ထျန်းက နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်း စေ့ထားလိုက်သည်။

“ညီမလေး။ မင်းရဲ့ ဒန်တျန်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့တာ မှားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း အခုထိ ကျင့်ကြံ နိုင်နေသေးတာ မဟုတ်လား။ ဆရာနဲ့ ငါတို့ မင်းကို နောက်ထပ် ပြန်ပြီး ပြုပြင်ပေးနိုင်တယ်။ မင်းရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ်အတွက်ကတော့ နောက်ထပ်တစ်ခု ရှာပေးလို့ ရပါတယ်...”

“ကျွန်မရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ် ဟုတ်လား...”

လီချင်းရန်၏အသံက တုန်ယင်သွားပြီး မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော ဒေါသများ ပြည့်နှက်၍ သွားခဲ့သည်။

“မင်းရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ်...”

လုချန်ထျန်း တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် အတင်းအကျပ် ပြောဆိုလိုက်သည်။

“မင်း သိတဲ့အတိုင်း ညီမလေးက အမြဲ နာဖျားတတ်ပြီးတော့ အခြေခံလည်း အားနည်းတယ်။ အဲဒါကြောင့်... မင်းရဲ့ ရေစိတ်ဝိညာဉ်အမြစ်ကို သူ့ဆီ ပြောင်းထည့်ပေးခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ မစိုးရိမ်ပါနဲ့။ ညီမလေး။ ငါ ကတိပေးတယ်။ လေလံပွဲမှာ ငါ့မှာ ရှိသမျှ အရာအားလုံး ကုန်သွားရင်တောင် မင်းအတွက် စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ် အသစ်တစ်ခု ရှာပေးမယ်...”

လီချင်းရန် ခေါင်းငုံ့နေပြီး သူ၏ ဆံပင်ရှည်များက မျက်နှာပေါ်သို့ အရိပ်ကျနေ၏။

သူ၏ လက်များက လက်သီးဆုပ်သွားပြီး ပြန်လျော့သွားသည်။ ထို့နောက် ထပ်မံ ဆုပ်လိုက်၏။ မည်သူမှ သူ မည်သည့်အရာ တွေးနေသည်ကို မသိခဲ့ပေ။

မျက်ရည်နှစ်စက်က ပါးပြင်ပေါ်မှ လိမ့်ဆင်းလာပြီး ဖျပ်ခနဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ နူးညံ့စွာ ကျသွား၏။

ဂိမ်းအပြင်ဘက်တွင် စကားဝိုင်း တစ်ခုလုံးကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ချန်ဟွိုက်အန်က ဒေါသ ထွက်သလို ရယ်လည်း ရယ်ချင်နေခဲ့သည်။

ချီရှောင်း တောင်ထိပ်က လူတွေ တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ။

သူတို့က လီချင်းရန်ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ်ကို ဆွဲထုတ်ပြီး သနားစရာ ညီမလေး တစ်ယောက်ကို ပေးခဲ့တာတဲ့လား။

သူတို့တွေ ရူးနေကြတာလား...

ထိုမျှ ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်မှုကို ခံစားရပြီးနောက်တွင်ပင် လီချင်းရန်၌ ချင်းယွန်ဂိုဏ်းနှင့် ချီရှောင်းတောင်ထိပ်အပေါ် စွဲလမ်းစိတ်များ ကျန်ရှိနေသေးသည်။ သူက ဆရာချင်းရွှမ်း၏ သွန်သင်ချက်များနှင့် စီနီယာ အစ်ကိုများ၏ ကြင်နာမှုများကို သတိရနေသော ရင်းနှီးသော သံယောဇဉ်များကို တန်ဖိုးထားသူ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခု သူ၏ မျက်ရည်များ ကျလာသောအခါ....

ထိုရင်းနှီးသော ခံစားချက်ဟောင်းများ နောက်ဆုံးတွင် ပြိုလဲသွားလေပြီ။

“လုချန်ထျန်း။ ကျွန်မ ချင်းယွန်ဂိုဏ်းကို ပြန်လာပါ့မယ်...”

လီချင်းရန် ခေါင်းမော့လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ရည်စိုနေသော မျက်လုံးများတွင် ခံစားချက်များ ကင်းမဲ့နေခဲ့ပြီး အေးစက်စက် ဟာလာဟင်းလင်းသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

ထိုအကြည့်အောက်တွင် လုချန်ထျန်းက ပျော်ရွှင်မှုကို မခံစားရဘဲ အရိုးထိ ကြောက်ရွံ့ခြင်းသာ ခံစားနေရသည်။

ထို့နောက် လီချင်းရန်၏ အေးစက်ပြီး ရည်ရွယ်ချက်ရှိသော စကားများကို ကြားလိုက်ရ၏။

“ကျွန်မ မနက်ဖြန် ပြန်လာခဲ့မယ်။ အတိတ်ကို တစ်ခါတည်း အပြီးသတ်ဖို့...”