ဝင်ပါတော့ ဘာဖြစ်လဲ
Vol. 4 Ch. 39
ချင်းယွန်ဂိုဏ်း၏ အဓိကခန်းမရှေ့ရှိ ရင်ပြင်တွင် လွှမ်းမိုးထားသော အခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် အရှိန်အဝါနှစ်ခု တိုက်ခိုက်မိရာ လီချင်းရန်ကို ဗဟိုပြု၍ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပေါက်ကွဲမှု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။
အနီးနားရှိ တပည့်များက ခေါင်းများ ရုတ်တရက် ရေထဲ၌ နစ်မြုပ်သွားသလို ခံစားရပြီး နားများ အပြင်းအထန် အူနေခဲ့သည်။ တိုက်ပွဲ၏ အရှိန်ကြောင့် ဖုန်မှုန့်များနှင့် အပျက်အစီးများ လွင့်စင်သွားကာ ကျောက်ပြားများ မြေပြင်မှ ဆုတ်ဖြဲခံရပြီး ဂိုဏ်း၏ အပြင်ဘက် နံရံများသို့ ရိုက်ခတ်ကာ နက်ရှိုင်းသော အပေါက်များ ဖြစ်စေခဲ့သည်။
“ဒုက္ခပဲ။ အစွမ်းထက်တဲ့ ပညာရှင်တစ်ယောက် ရောက်လာတယ်...”
ဂိုဏ်းချုပ် ဝူတွမ်ထျန်းက မျက်နှာ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားပြီး ဘေးမှ အကြီးအကဲများကို အမြန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ “ဂိုဏ်းကာကွယ်ရေး အခင်းအကျင်းကို မြန်မြန်ဖွင့်။ တပည့်တွေရဲ့ လုံခြုံရေးကို သေချာအောင် လုပ်...”
“ဟုတ်ကဲ့...”
အကြီးအကဲနှစ်ဦးက တုံ့ဆိုင်းရဲခြင်းမရှိဘဲ ချက်ချင်း စတင်လိုက်ကြသည်။
သို့သော် သူတို့၏ ကြိုတင်ကာကွယ်မှုက မလိုအပ်ခဲ့။
ထိုလွှမ်းမိုးထားသော အရှိန်အဝါက ချီရှောင်းတောင်ထိပ်မှ လူများကိုသာ ပစ်မှတ်ထားနေ၏။ အထူးသဖြင့် မာနကြီးသော တာအိုပညာရှင် ချင်းရွှမ်းကိုပင်။
အခြား တပည့်များ အတွက်မူ ၎င်းက ညင်သာသော လေပြေထက် မပိုပေ။ ပျံသန်းနေသော အပျက်အစီးများပင် ကွေးသွားပြီး သူတို့ကို လုံးဝ ရှောင်ရှားသွား၏။
သို့သော် တာအိုပညာရှင် ချင်းရွှမ်း နောက်ကွယ်မှ တပည့်များက ထိုမျှ ကံမကောင်းခဲ့။
အခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးထံမှ ကြီးမားသော ဖိအားမှာ လုချန်ထျန်းနှင့် အခြားသူများအပေါ် ကျရောက်လာရာ သူတို့က မြေပြင်သို့ ဒူးထောက်သွားပြီး မျက်နှာများ ခရမ်းရင့်ရောင်သို့ ပြောင်းသွားသည်။ သို့သော် သူတို့ထဲမှ မည်သူမျှ တညည်းညူသံကိုပင် ထုတ်ဖော်ရဲခြင်း မရှိပေ။
“မင်းက ဘယ်သူလဲ။ ဘာလို့ ချင်းယွန်ဂိုဏ်းရဲ့ ကိစ္စတွေမှာ ဝင်စွက်ဖက်တာလဲ...”
တာအိုပညာရှင် ချင်းရွှမ်း၏ မျက်နှာက တင်းမာနေ၏။
သူက ချင်းယွန်ဂိုဏ်းတွင် ဘိုးဘေး ချင်းယွန်ပြီးလျှင် ဒုတိယ အစွမ်းအထက်ဆုံး ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်းချုပ် ဝူတွမ်ထျန်းပင် သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ပေ။
သို့သော် ယခု ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပညာရှင်က မမြင်ရသေးသော်လည်း သူ့နှင့် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။
ယခင်က လုချန်ထျန်းသည် လီချင်းရန်က ဂိုဏ်းအပြင်ဘက်တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စီနီယာ တစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ကြောင်း သတင်းပို့ခဲ့သည်။ ထိုသူ ဖြစ်ရပေမည်။
ချင်းရွှမ်းက ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည် လီချင်းရန်ကို အရင်းအမြစ်အချို့ သို့မဟုတ် အသေးအဖွဲ အကူအညီများ ပေးလိမ့်မည်ဟုသာ မျှော်လင့်ခဲ့သည်။
ထိုပုဂ္ဂိုလ်က လီချင်းရန်အတွက် ချင်းယွန်ဂိုဏ်းကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဆန့်ကျင်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ...
ဒီလူက ချင်းယွန်ဂိုဏ်းကိုတောင် မကြောက်တာလား...
[ ငါ ဝင်စွက်ဖက်တော့ ဘာဖြစ်လဲ ]
“မင်း...”
တာအိုပညာရှင် ချင်းရွှမ်းက စကားနင်တော့မလို ဖြစ်သွား၏။
သူ စကားလုံးများ မစုဆောင်းနိုင်ခင်မှာပင် ထိုအိပ်မက်ဆန်ဆန်အသံက တစ်ဖန် ပျံလွင့်လာသည်။
[ လီချင်းရန်က ချင်းယွန်ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့် မဟုတ်တော့ဘူး။ ငါက အတိတ်က အကြောင်းတရားနှင့် အကျိုးဆက်တစ်ခုကို ဖြေရှင်းဖို့ပဲ ဒီနေရာကို ရောက်လာတာ။ စိတ်ကို အေးအေးထားပါ ]
ကျင့်ကြံသူများက ကံတရားကို အလွန်ပင် လေးစားသည်။ အကြောင်းတရားနှင့် အကျိုးဆက် ပါဝင်လာသောအခါ ကိစ္စသည် မည်သည့်အခါမှ မသေးငယ်ပေ။
တာအိုပညာရှင် ချင်းရွှမ်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ “ဘာအကြောင်းတရားနဲ့ အကျိုးဆက်လဲ...”
[ အကြောင်းတရားကို ချီရှောင်းတောင်ထိပ်မှာ စိုက်ခဲ့တာ။ အကျိုးဆက်ကတော့ လီချင်းရန်နဲ့ သက်ဆိုင်တယ် ]
[ ငါ ထပ်ပြီးတော့ ဝင်မစွက်ဖက်ဘူး... ဒါပေမဲ့ မင်းတို့လည်း မစွက်ဖက်ရဘူး။ မဟုတ်ရင်တော့ ချင်းယွန်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ငါ အလေးမထားလို့ အပြစ်မတင်နဲ့ ]
ထိုစကားများက ချန်ဟွိုက်အန်၏ စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု လှိုင်းလုံးတစ်ခုကို ဖော်ပြနေခဲ့သည်။
ပေါင်းစည်းခြင်း နယ်ပယ် ကျင့်ကြံခြင်း မြှင့်တင်မှုကို ဝယ်နိုင်ရင် ကောင်းမှာပဲ...
သူက ပေါင်းစည်းခြင်း နယ်ပယ် အစွမ်း ရှိနေလျှင် စကားပြောနေရန် မလိုပေ။ ဓားနှင့် အကုန် လိုက်ခုတ်ရုံပင်...
အခုတော့ သူသည် အခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် အထွတ်အထိပ်ကိုသာ ဝယ်နိုင်ပြီး အကြီးအကဲများ အားလုံး စုပေါင်းတိုက်ခိုက်လာပါက သူ၏အသက်စွမ်းအားကို လောင်ကျွမ်းစေကာ သူတို့ကို အတူခေါ်သွားရန် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပေါက်ကွဲပစ်ရလိမ့်မည်... သူတို့ အရင် မထွက်ပြေးဘူး ဆိုရင်ပေါ့။
ငါ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ပညာရှင်ဇာတ်ကို ဆက်ပြီး ကရဦးမယ် ထင်တယ်။
သူ၏ ဇာတ်ကောင်ပုံစံကို မဖော်ပြရသေးသရွေ့ ရန်သူက သူ့ကို ရှာတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
သူက နက်နဲသော ပညာရှင်၏ အရှိန်အဝါကို ထိန်းထားသရွေ့ တာအိုပညာရှင် ချင်းရွှမ်းက လှုပ်ရှားရဲမည် မဟုတ်ပေ။
ချန်ဟွိုက်အန်က အဘယ်ကြောင့် ထိုမျှ သေချာနေသနည်း...
အကြောင်းမှာ သူက ချင်းရွှမ်း၏ အခြေခံ ဇာတ်ကောင်မှတ်တမ်းကို မြင်နိုင်၍ပင်။
[ တာအိုပညာရှင် ချင်းရွှမ်း – အခြေတည်ဝိညာဉ် အဆင့် နှောင်းပိုင်း – အသက် (၆၅၁)နှစ် –သတိကြီးသူ၊ သံသယများသူ၊ မာနကြီးပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူ ]
ချန်ဟွိုက်အန်လည်း ထိုကဲ့သို့ လူစားမျိုးပင်။
သူက ပုံမှန်အားဖြင့် ဂရုမစိုက်ဟန်ဆောင်သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် သူက အမြဲတမ်း ကြံစည်နေသည်။ တစ်စုံတစ်ဦးက သူ့ကို စိန်ခေါ်ပါက အမှန်တကယ် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို ခံစားရစေရန် သေချာလုပ်ဆောင်မည် ဖြစ်သည်။
ချင်းရွှမ်းလည်း ထိုကဲ့သို့ လူမျိုးပင်။
ချန်ဟွိုက်အန်၏ စစ်မှန်သော ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကို မသိမချင်း ချင်းရွှမ်းက သူ့ကိုယ်သူ ထိန်းချုပ်ထားမည် ဖြစ်သည်။
ချန်ဟွိုက်အန် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ချင်းရွှမ်း၊ ဝူတွမ်ထျန်း နှင့် အခြား အကြီးအကဲများက သူ၏ စကားများကြောင့် မျက်နှာများ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားကြ၏။
“ချင်းယွန်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို အလေးမထားဘူး” ဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ...
ဒီလို စကားမျိုး ပြောဖို့အတွက် သူ ဘယ်လိုအဆင့်မျိုး ရှိနေတာလဲ...
ဝူတွမ်ထျန်းက ချင်းယွန်ဂိုဏ်း၏ စွမ်းအားကို သက်သေပြလိုသော်လည်း ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည် မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေကြောင်း သူ လုံးဝ မသိခဲ့ပေ။
သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို နေရာရှာရန် ထုတ်လွှတ်ရာ လေဟာနယ်သာ ရှိနေခဲ့သည်။
ရန်သူ၏ အင်အား အပြည့်အစုံကို မသိဘဲ သူက အရှက်ခွဲခြင်းကို ခံရန်သာ ရွေးချယ်စရာ ရှိသည်။
“မင်းတို့နှစ်ယောက် အဲဒီလူရဲ့ ဘယ်မှာရှိနေလဲ ဆက်ရှာ...”
ဝူတွမ်ထျန်းက အကြီးအကဲနှစ်ဦးကို ထပ်မံ စုံစမ်းရန် အမိန့်ပေးခဲ့ပြီး သူက ချင်းရွှမ်းကို သည်းခံရန် လက်ဟန်ပြခဲ့သည်။
သူ၏ အသံကို ချင်းရွှမ်း၏ စိတ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပို့လွှတ်ခဲ့၏။
“ချင်းရွှမ်း။ သူတို့က အရိပ်ထဲမှာ ရှိနေပြီး ငါတို့က ပွင့်လင်းနေတယ်။ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားကို ငါတို့ နားမလည်မချင်း ပေါ့ပေါ့ဆဆ မလုပ်သင့်ဘူး။ ဒီကောင်မလေးက ချီစုစည်းအဆင့်ပဲ ရှိသေးတယ်။ သူ ဘယ်လောက် ဒုက္ခပေးနိုင်မှာလဲ ကြည့်ကြတာပေါ့...”
ချင်းရွှမ်း တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ ဖိနှိပ်သော အရှိန်အဝါကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ အေးစက်သော အကြည့်က လီချင်းရန်ကို စိုက်ကြည့်နေဆဲပင်။
လီချင်းရန်က အပြင်လူတစ်ဦးကို ခေါ်လာပြီး ဂိုဏ်းကို စိန်ခေါ်ကာ ချီရှောင်းတောင်ထိပ်ကို စော်ကားခဲ့သည်။
ထိုအချိန်ကစပြီး မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ့ကို ခွင့်လွှတ်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
လုချန်ထျန်းနှင့် အခြားသူများ သူ့ဘက်မှ တောင်းပန်ခဲ့လျှင်ပင် အချည်းနှီး ဖြစ်လိမ့်မည်။
ချင်းယွန်ဂိုဏ်းကို ပြန်ဝင်ဖို့ စဉ်းစားနေတာလား...
အဟက်။ ရယ်စရာပဲ။
ချင်းရွှမ်းက လီချင်းရန် ပြန်လာချင်သည်ဟု ထင်နေဆဲပင်။
သို့သော် သူက အတိတ်တွင် နစ်မြုပ်နေခဲ့သည်။
ချန်ဟွိုက်အန်က နောက်ခံပြုထားသောကြောင့် လီချင်းရန်က စိတ်အေးချမ်းသာ ရှိနေခဲ့သည်။
သူက ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး ချီရှောင်းတောင်ထိပ်မှ တပည့်များ အရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။
ချင်းရွှမ်း၏ ဓားမြှောင်ကဲ့သို့ စူးရှသော အကြည့်ကို လျစ်လျူရှုကာ သူက သူတို့အားလုံးကို ဝေ့ကြည့်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းဟန်ရှောင်အပေါ်သို့ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
သူက လက်များကို ယဉ်ကျေးစွာ ဆုပ်ကိုင်ကာ အရိုအသေ ပြုလိုက်သည်။
“စတုတ္ထ စီနီယာအစ်ကို။ နေကောင်းမယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်...”
“ဒါပေါ့။ ဒါပေါ့... လီချင်းရန်..”
ကျန်းဟန်ရှောင်က လက်နှစ်ဖက်ကို ပိုက်ထားပြီး ပြုံးဖြီးဖြီးနှင့် ပြောလိုက်သည်။
“မင်း ဒီလောက် ယုံကြည်ချက်ရှိရှိနဲ့ ပြန်လာရတဲ့ အကြောင်းက မင်းကို နောက်ခံပေးမယ့်သူကို ရှာတွေ့ထားလို့လား...”
ယခုနေရာက ချင်းယွန်ဂိုဏ်း ဖြစ်သည်။
အကြီးအကဲများနှင့် ဂိုဏ်းချုပ် ရှိနေသဖြင့် အပြင်လူ မည်မျှပင် အစွမ်းထက်ပါစေ၊ လီချင်းရန်ကို ဆက်လက် ကာကွယ်ရဲလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
ထိုစီနီယာ ထွက်သွားသည်နှင့် လီချင်းရန်က သူ၏ သဘောအတိုင်း ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ပါလား။
“စီနီယာက ကျွန်မကို ထောက်ခံနေတာတော့ သေချာပါတယ်...”
လီချင်းရန် မငြင်းခဲ့ပေ။
သူက စုရွှမ်ဓားကို ကိုင်ထားပြီး ကျန်းဟန်ရှောင်၏ မျက်လုံးကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ စတုတ္ထ စီနီယာအစ်ကို။ ကျွန်မ ချင်းယွန်ဂိုဏ်းကနေ မနှင်ထုတ်ခံရခင်မှာ စီနီယာ အစ်ကို ဒုက္ခရောက်တိုင်း ဘယ်သူက ဖုံးကွယ်ပေးခဲ့လဲဆိုတာ မှတ်မိသေးလား။ စီနီယာ အစ်ကိုရဲ့ လောင်းကစား အကြွေးတွေ အားလုံးကို ဘယ်သူက ဆပ်ပေးခဲ့တာလဲ။ ကျွန်မသာ မရှိခဲ့ရင် စီနီယာ အစ်ကိုရဲ့ ဂုဏ်သတင်း ပျက်စီးနေတာ ကြာခဲ့ပြီ။”
ကျန်းဟန်ရှောင်၏ မျက်နှာ နီရဲလာပြီး အတိတ်မှ အဖြစ်အပျက်များကို လူအများရှေ့ ဖော်ထုတ်ခံရခြင်းကြောင့် အရှက်ရသွားခဲ့သည်။
“မင်း... ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ။ ငါ့ကို လုပ်ကြံပြောနေတာတွေ ရပ်စမ်း...”
“လုပ်ကြံပြောနေတာ ဟုတ်လား။”
လီချင်းရန်က သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ လက်လှမ်းလိုက်ပြီး အကြွေးစာရင်းများ စုပုံထားသည့် စာရွက်တစ်ထပ်ကို ထုတ်ယူကာ လေထဲသို့ ပစ်တင်လိုက်သည်။
စာရွက်များက ကျလာသော နှင်းများကဲ့သို့ လွင့်စင်ကျလာပြီး အရေအတွက် အမြောက်အမြားက လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။
သူ၏ အေးစက်သော အသံက တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်။
“ဒါတွေက ကျွန်မ စီနီယာ အစ်ကိုအတွက် ဆပ်ပေးခဲ့တဲ့ အကြွေးစာရင်း မှတ်တမ်းတွေ အားလုံးပဲ။ ကျွန်မ အစက မှတ်ထားခဲ့ပေမယ့် စီနီယာ အစ်ကိုရဲ့ ပေါ့တီးပေါ့ဆ အသုံးအဖြုန်းကို မှီအောင် မြန်မြန်ရေးနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပါဘူး...”
“ကျန်းဟန်ရှောင်။ လူအများရှေ့မှာ စီနီယာ အစ်ကိုက ချီရှောင်း တောင်ထိပ်ရဲ့ ထူးချွန်တဲ့ စတုတ္ထ စီနီယာအစ်ကိုပါပဲ။”
“ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းမှာတော့ စီနီယာအစ်ကိုဟာ ဂျူနီယာညီမရဲ့အပေါ်မှာ ခိုကပ်နေတဲ့ ကပ်ပါးကောင် တစ်ယောက်လေးပဲ..”
တပည့်များ အကြားတွင် တီးတိုးသံ မုန်တိုင်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။
ကျန်းဟန်ရှောင် မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင်...
လီချင်းရန်၏ ဓားက အသင့်အနေအထားတွင် ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“ကောင်းပြီ...”
“ဓားထုတ်လိုက်...”