ဆယ်နှစ်တာ ကတိကဝတ်နှင့် ကမ္ဘာလောကကို တုန်လှုပ်စေခြင်း

~ဤအခိုက်အတန့်တွင်... အစစ်အမှန်သိုင်းတောင် တစ်ခုလုံးသည် ဟိုးလေးတကျော် ဖြစ်သွားတော့၏။

စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်တွင် လူတိုင်းသည် ကာလကြာရှည်စွာ ထိန်းချုပ်ထားခဲ့ရသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို နောက်ဆုံး၌ ထုတ်ဖော် ပေါက်ကွဲလိုက်ကြတော့သည်။

အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းသားများ၏ သွေးများသည် ဤတိုက်ပွဲကြီးကြောင့် ဆူပွက်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဓားမမိစ္ဆာ၏ စွမ်းအားသည် သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများကို ကြွင်းကျန်ရစ်စေခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့သော မိစ္ဆာဓားမ အစွမ်းသည် လူ့လောက၏ အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်နေသော်လည်း စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင်ကမူ နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခုသို့ ပိုမို မြင့်မားနေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

အထူးသဖြင့် ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ခါစ မျိုးဆက်သစ်လေးများသည် အနာဂတ်တွင် စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင်ကဲ့သို့ သန်မာလာစေရမည်ဟု တိတ်တဆိတ် သံန္နိဋ္ဌာန် ချလိုက်ကြတော့သည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင်...

သိုင်းပါရမီသည် အရေးအကြီးဆုံး မဟုတ်ပေ။

ပါရမီ ရှိလာသောအခါ ဇွဲလုံ့လနှင့် စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှုက ပိုမို အရေးကြီးလာသည်။ ကောင်းမွန်သော ရည်မှန်းချက်နှင့် စံပြပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦး ရှိနေခြင်းသည် တစ်သက်တာလုံးအတွက် အကျိုးရှိစေပြီး အခက်အခဲများနှင့် ကြုံတွေ့ရချိန်တွင် ခွန်အားကို ပေးစွမ်းနိုင်ပေသည်။ ယခုအခါ စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင်သည် များစွာသော အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းသားများ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ထိုကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်လာခဲ့ချေပြီ။

လော့ဝမ်ထျန်း၏ ရင်ထဲတွင် ခံစားချက်များ ပြည့်နှက်နေ၏။

သူသည် ဆရာဖြစ်သူနှင့် တိတ်ဆိတ်စွာ အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြရာ နှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့သြမှင်သက်မှုများကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။

လေးစားအပ်သော စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင်သည် ယခုမှ အသက် ၁၁ နှစ်သာ ရှိသေးကြောင်း သူတို့ နှစ်ဦးတည်းသာ သိကြသည်လေ။

နင်ချီအပေါ် သူတို့၏ ယုံကြည်မှုသည် ပိုမို ခိုင်မာလာခဲ့တော့သည်။

အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းသားများသာမက အဝေးမှ လာရောက် ကြည့်ရှုကြသော သိုင်းပညာရှင်များသည်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြ၏။ ဤခရီးသည် အကျိုးရှိပြီး စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရသော အချိန်များ အလဟဿ မဖြစ်ခဲ့ကြောင်း ခံစားလိုက်ကြရသည်။

"စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင်က ဒီလောက်အထိ စွမ်းအားကြီးလိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ဘူး။ အစပိုင်းတုန်းက အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းက မင်းသားလေးရဲ့ သြဇာအာဏာကို မှီခိုရမယ်လို့ ထင်ခဲ့ပေမယ့်... အခုတော့ မင်းသားလေးက တစ်နေ့ကျရင် အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းကို ပြန်ပြီး မှီခိုရမယ့်ပုံပဲ" ချန်ရှင်းနှင့် ချန်ယွဲ့တို့ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင်သည် သူတို့၏ နားလည်မှုကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့သည်။ သူတို့၏ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် ဤမျှ ကောင်းမွန်သော ဂိုဏ်းတစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့သည့်အတွက် သူတို့ အမှန်တကယ် ဝမ်းသာနေကြတော့သည်။

နေကို လိုက်သော ဓားဘုရင် က သူ့ဘေးနားရှိ နေမင်းဆည်းဆာ ဓားဂိုဏ်းသားများကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏။

"မင်းတို့ အရင် ပြန်ကြနှင့်တော့။ ငါ အစစ်အမှန်သိုင်းမြို့တော်မှာ ခဏလောက် နေခဲ့ဦးမယ်"

စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင်၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားသိုင်းပညာကို မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့မြင်လိုက်ရပြီးနောက် သူသည် ဆက်လက် နေထိုင်ပြီး ဓားကျောက်စာတိုင်ကို လေ့လာ ဆင်ခြင်လိုစိတ် ပြင်းပြနေတော့သည်။

နေမင်းဆည်းဆာ ဓားဂိုဏ်းသားများ၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်မှုများ ပေါ်လာ၏။

"ဘိုးဘေး... ဒါက..."

နေကို လိုက်သော ဓားဘုရင် က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ငေါက်ငမ်းလိုက်သည်။

"ဘာလဲ... ငါ့မှာ လွတ်လပ်စွာ လုပ်ပိုင်ခွင့်တောင် မရှိတော့ဘူးလား"

ထိုအခါ၊ လူတိုင်း ကြောက်လန့်တကြား ပြန်ဖြေလိုက်ကြ၏။

"ဘိုးဘေး... ကျွန်တော်တို့ မဝံ့ရဲပါဘူး။ ဒါပေမဲ့... ကျွန်တော်တို့လည်း ဒီမှာ ဆက်နေချင်သေးလို့ပါ..."

နေကို လိုက်သော ဓားဘုရင် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ပြုံးရယ်ကာ လက်ကာပြလိုက်တော့သည်။

ထိုကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းများကို နေရာတိုင်းတွင် တွေ့မြင်နေရ၏။

များစွာသော ပြိုင်ဘက်ကင်း အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များသည် ရုပ်ဖျက်၍ သော်လည်းကောင်း၊ ပေါ်တင် သော်လည်းကောင်း အစစ်အမှန်သိုင်းမြို့တော် အနီးတွင် ဆက်လက် နေထိုင်ရန် ရည်ရွယ်နေကြသည်။ အစစ်အမှန်သိုင်း ဓားကျောက်စာတိုင် သို့မဟုတ် တာအို တစ်သောင်း မျှော်စင် ဖြစ်စေ၊ ၎င်းတို့ အားလုံးသည် လူအများ၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိစေတော့မည်မှာ မလွဲဧကန်ပင်။

လူတိုင်း သက်ပြင်းချလိုက်ကြ၏။

"ရောက်လာတုန်းကတော့ စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင်က ဒီလောက် ပြတ်ပြတ်သားသား အနိုင်ယူလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူမှ မထင်ခဲ့ကြဘူး။ ဓားမမိစ္ဆာရဲ့ စွမ်းအားက အပိုအလိုမရှိ ကောင်းမွန်ပေမယ့် စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင်ကတော့ ရိုးရိုးလေးနဲ့ကို ပိုသာနေတာပဲ။ သူက သိုင်းသူတော်စင် အောက်မှာ အသန်မာဆုံး ဖြစ်နေလောက်ပြီ။ ဒီလို စွမ်းအားမျိုးနဲ့ဆိုရင် ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့်စာရင်း ထိပ်ဆုံးက လေနားထောင် အဘိုးအို တောင် သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဖြစ်နိုင်လောက်ဘူး"

"ဓားမမိစ္ဆာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပေမယ့် ဒါက ဂုဏ်ယူစရာ ရှုံးနိမ့်မှုပါပဲ။ သိုင်းသူတော်စင် နယ်ပယ်ကို မရောက်နိုင်ခဲ့ပေမယ့် နောက်လူတွေအတွက် လမ်းပြပေးနိုင်ခဲ့တယ်။ ဒီလို ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးက ရှားမှရှားပဲ"

"ဒီတစ်ခါ စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင်ကို ရှုံးပြီးရင် ဓားမမိစ္ဆာ ပျောက်ကွယ်သွားမလား မသိဘူးနော်။ အဲဒါဆိုရင်တော့ သိုင်းလောကအတွက် ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုကြီး ဖြစ်သွားမှာပဲ"

တက်ကြွသော ဆွေးနွေးသံများအကြား၌၊

နင်ချီသည် တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ ရှိနေသော်လည်း လွန်ခဲ့သော နှစ် (၂၀) ကကဲ့သို့ ဓားမမိစ္ဆာ ထပ်မံ ပျောက်ကွယ်သွားမည်ဆိုပါက နှမြောစရာ ကောင်းလိမ့်မည်ဟု ခံစားမိလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခု ချလိုက်တော့သည်။

...

ဆံပင် ဖရိုဖရဲနှင့် အဘိုးအို တစ်ဦးသည် တောင်တန်းများနှင့် သစ်တောများအကြား ခြေဗလာဖြင့် လျှောက်လှမ်းနေ၏။

ဓားမမိစ္ဆာသည် အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်မှ ထွက်ခွာလာပြီး ရည်မှန်းချက်မရှိ လျှောက်သွားနေသည်။ သူ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ နက်မှောင်သော မျက်ဝန်းများထဲတွင် ဇဝေဇဝါဖြစ်မှု အရိပ်အယောင်များ ယှက်သန်း နေတော့သည်။

အဆင့် ချိုးဖြတ်မှု မအောင်မြင်ခဲ့။ ကျန်ရှိသော သက်တမ်းက နှစ်တစ်ရာခန့်သာ ရှိတော့သည်။ ဘယ်ကို ဆက်သွားရမလဲ။

တစ်ခဏတာမျှ သူ လမ်းပျောက်သွားခဲ့၏။

ဓားမလမ်းစဉ် အမြင့်ဆုံး နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ နောက်ထပ် တိုးတက်မှု ရရှိရန်အတွက် အလားတူ ရှည်ကြာသော အချိန်ကာလတစ်ခု လိုအပ်ဦးမည်။ ၎င်း၏ ခက်ခဲမှုသည် သိုင်းသူတော်စင် နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိရန် ကြိုးပမ်းမှုထက် မလျော့နည်းပေ။

ကျန်ရှိနေသော နှစ်တစ်ရာဖြင့် သူ ဘာလုပ်ရမည်ကို မသိတော့ချေ။

သို့မဟုတ်... သူ ဘာပဲလုပ်လုပ် အဓိပ္ပာယ် မရှိတော့သလို ခံစားနေရသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အောင်မြင်မှုသည် လက်လှမ်းမမီနိုင်သော အရာ ဖြစ်နေပုံရသည်ကိုး။

ဓားမမိစ္ဆာကဲ့သို့သော စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်သူပင်လျှင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို ခံစားနေရသည်။ ဤမအောင်မြင်သော အဆင့် ချိုးဖြတ်မှုက သူ့ကို သံသယဝင်စေပြီး သူ၏ သိုင်းလမ်းစဉ်ကို မေးခွန်းထုတ်လာစေခဲ့သည်။

"ဖြစ်နိုင်ရင်... ငါ စောစောက အဆင့် ချိုးဖြတ်မှုမှာတင် သေဆုံးသွားခဲ့သင့်တာ... ဒီ ကျိုးပဲ့နေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက ဘာအသုံးကျ

တော့မှာလဲ" ဓားမမိစ္ဆာ ဗလုံးဗထွေး ရေရွတ် လိုက်ပြီး ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်၌၊ အေးစက်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"အဲဒီလိုဆိုရင်...မင်း ကျေနပ်နိုင်ပါ့မလား"

ဓားမမိစ္ဆာ၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ခါသွားပြီး ချာခနဲ လှည့်ထွက် ကြည့်လိုက်သည်။ ဝတ်ရုံနက်နှင့် တာအိုပညာရှင် တစ်ဦးသည် သူ့အနောက်တွင် ဘယ်အချိန်ကတည်းက ရောက်နေမှန်း မသိ။ သူ အက်ကွဲသော အသံဖြင့် မေးလိုက်၏။

"စစ်မှန်သူမှာ ဘာလမ်းညွှန်စရာ ရှိလို့လဲ"

ဤ 'စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင်' သည် ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ကိုယ်အကာအကွယ် နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ နင်ချီ ကိုယ်တိုင် ရုပ်ဖျက်ပြီး လာရောက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

နင်ချီသည် စိတ်ဓာတ်ကျနေပုံရသော ဓားမမိစ္ဆာကို ကြည့်ပြီး စိတ်ပျက်လက်ပျက် ခေါင်းခါလိုက်၏။

"ခင်ဗျားရဲ့ စိတ်ဓာတ်က ဒီလောက်ပဲ ရှိတယ်ဆိုရင်တော့... ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို မကယ်ခဲ့သင့်ဘူး"

ဓားမမိစ္ဆာ၏ မျက်ဝန်းများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး တိတ်ဆိတ်နေလိုက်သည်။

နင်ချီသည် လက်ကို နောက်ပစ်လျက် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ကာ ရပ်နေ၏။ သူ၏ စကားလုံးများသည် ဂရုမစိုက်ဟန် ပေါက်နေသော်လည်း နားလည်ရန် ခက်ခဲသော လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်မှု အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"နှစ်တစ်ရာ ဆိုတာ တိုတောင်းတဲ့ အချိန်မို့လို့လား"

သူ အမှန်တကယ် ထိုသို့ တွေးမိသည်။ သိုင်းလမ်းစဉ်ကို စတင် လျှောက်လှမ်းချိန်မှစ၍ (၁၁) နှစ်သာ ရှိသေးသည် မဟုတ်ပါလား။ သူ့ကိုသာ နှစ်တစ်ရာ အချိန်ပေးလိုက်လျှင် မည်သည့် အမြင့်သို့ ရောက်ရှိသွားနိုင်မည်ကို တွေးကြည့်၍ပင် မရနိုင်ပေ။

ဓားမမိစ္ဆာ မှင်သက်သွား၏။

သူ၏ ခေါင်းထဲတွင် မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

အဘယ်ကြောင့် ထို နှစ်တစ်ရာ အတွင်း လမ်းကြောင်းတစ်ခု ရှာဖွေရန် ဆက်လက် မတိုက်ခိုက်ရသနည်း။

သူ၏ ဘဝကို ပြန်လည် သုံးသပ်ကြည့်လိုက်သည်။ ဓားသိုင်း လေ့ကျင့်ခြင်းဖြင့် စတင်ခဲ့ပြီး ရဲရင့်စွာ ရှေ့ဆက်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဓားရော ဓားမပါ ကျွမ်းကျင်ခဲ့ပြီး သာမန်လူများ လက်လှမ်းမမီနိုင်သော အဆင့်သို့ ရောက်ခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ဓားကို စွန့်လွှတ်ပြီး ဓားမကိုသာ အာရုံစိုက်ခဲ့ကာ ဓားမလမ်းစဉ်၏ အသွင်ပြောင်း နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

ဤခရီးလမ်း တစ်လျှောက်တွင် အခက်အခဲ ပေါင်းများစွာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း သူ ဘယ်အချိန်ကများ လက်လျော့ခဲ့ဖူးသနည်း။