ကောင်းကင်ဓားဖြင့် မိစ္ဆာဓားမကို ချုပ်နှောင်ခြင်း

~အစစ်အမှန်သိုင်းမြို့တော် အတွင်း၌ကား၊

သိုင်းပညာရှင် အမြောက်အမြားသည် ဆူဆူညံညံ ဆွေးနွေးနေကြ၏။

ဓားမမိစ္ဆာ ဘယ်အချိန် ရောက်ရှိလာမည်ကို သူတို့ အချင်းချင်း ခန့်မှန်းနေကြသည်။

ထိုအခိုက်မှာပင် နတ်ဘုရားလေ ဓားမအရှင်၊ နေကို လိုက်သော ဓားဘုရင် နှင့် အခြားသော အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များက စိတ်ထဲမှ တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အဝေးတစ်နေရာသို့ အကြည့်များ ပို့လွှတ်လိုက်ကြ၏။

“ဟော... လာပြီ..”

ထိုသူများသည် ဓားမမိစ္ဆာနှင့် ယခင်က တိုက်ခိုက်ဖူးကြသူများ ဖြစ်၍ သူ၏ အတွင်းအားနှင့် သိုင်းပညာ အငွေ့အသက်ကို ရင်းနှီးကြသည်ကိုး။ ထို့အပြင် ဓားမမိစ္ဆာကလည်း သူ၏ ရှိနေခြင်းကို ဖုံးကွယ်ရန် မကြိုးစားချေ။

ထို့ကြောင့် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အဝေးမှပင် အလွယ်တကူ သိရှိလိုက်ကြ၏။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင်၊

သန်သန်စွမ်းစွမ်း အရှိန်အဝါ သော ပုဂ္ဂိုလ်များ လေထဲသို့ ပျံလွှားသွားကြပြီး အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်ဆီသို့ အားလုံး ဦးတည်သွားတော့သည်။

မြို့တွင်းမှ လူများသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ကြသည့်အခါ လူတိုင်း၏ အကြည့်များ ထက်ရှသွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောင်းလဲသွားတော့၏။

ရက်များစွာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော နေကို လိုက်သော ဓားဘုရင် ကဲ့သို့ ပုဂ္ဂိုလ်များ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခြင်းမှာ ဓားမမိစ္ဆာ ရောက်ရှိလာခြင်းမှလွဲ၍ အခြား အကြောင်းပြချက် ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

တစ်စက်မျှပင် မတွေဝေတော့ဘဲ၊

သိုင်းပညာရှင် အမြောက်အမြားက အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်ဆီသို့ စုပြုံသွားကြတော့၏။

အစစ်အမှန်သိုင်းမြို့တော်သည် အဆက်မပြတ် နယ်မြေ ချဲ့ထွင်နေခဲ့သဖြင့် တောင်နှင့် နီးကပ်လာခဲ့သည်။ မြို့တွင်းမှ အင်အားကြီး သိုင်းပညာရှင်အချို့သည် အဝေးက တိုက်ပွဲကို လေ့လာနိုင်သော်ငြားလည်း၊ ရာစုနှစ်အတွင်း ဤမျှ ရှားပါးသော ဖြစ်ရပ်ကို အနီးကပ် မြင်တွေ့ရန် ဒရောသောပါး ပြေးလွှားနေ ကြပါသည်။

မျက်မမြင် အဘိုးအို တစ်ဦးက ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် လူရှင်းသွားသော ပုံပြင်ပြောသူ၏ စင်ကိုကြည့်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ ပြုံးလိုက်၏။

သူ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး ၎င်း၏ မျက်လုံးများက အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်ဆီသို့ လှည့်ကြည့်နေရင်း စိတ်ထဲ၌ စူးစမ်းလိုစိတ် အနည်းငယ် ရှိနေ၏။

‘စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင် က ငါ့ရဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်းများ ဖြစ်နေမလား…’

ဓားမမိစ္ဆာ နှင့် နေကို လိုက်သော ဓားဘုရင် တို့ တိုက်ခိုက်ကြသည်ကို သူ ယခင်က မြင်ခဲ့ရဖူးပြီး ဓားမမိစ္ဆာသည် သူ၏ မိတ်ဆွေဟောင်း မဟုတ်သည်ကို သိခဲ့ပြီလေပြီ။ ယခုတစ်ကြိမ်မှာ စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင်သည် သူ၏ မိတ်ဆွေဟောင်း ဟုတ်မဟုတ်ကို အတည်ပြုရန် ပြန်လာခြင်း ဖြစ်၏။

‘'အင်း… ဓားမမိစ္ဆာဟာ ပါရမီရှင် ဖြစ်နေပေမဲ့၊ တစ်ခုခုတော့ လိုနေသေးတာပဲ’

မျက်မမြင် အဘိုးအိုက သက်ပြင်းချရင်း ခေါင်းခါလိုက်၏။

မည်သို့မျှ ရှင်းပြ၍မရသော ဝမ်းနည်းမှု တစ်မျိုးသည် သူ၏ ရင်ထဲတွင် စွန်းထင်းနေ၏။

မျက်မမြင် အဘိုးအို၏ ကြည့်နေသည့် မျက်လုံးများက တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိဘဲ စိုက်ကြည့်နေသည်မှာ အနည်းငယ် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း၏။

သူ ဘာကို စဉ်းစားနေသည်ကိုတော့ မသိနိုင်ချေ။ သို့သော် သူက အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်သို့ မသွားဘဲ ပုံပြင်ပြောပြရာ စင်တွင်သာ တိတ်ဆိတ်စွာ ကျန်နေခဲ့တော့သည်။

*

သိုင်းပညာရှင်များ စုပြုံလာခဲ့ကြ၏။

သာမန်နေ့များတွင် ရှားပါးသော ချီစွမ်းအင် အနှစ်သာရ နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများသည် နေရာတိုင်းတွင် ရှိနေသော်လည်း သူတို့အားလုံး အဆင့်လျှော့ကာ နေကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကောင်းကင်ဘုံလူသား နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများပင် ပေါများစွာ ရှိနေသည်ကိုး။

ကောင်းကင်ဘုံလူသား နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးပြီး တစ်ဦး လေထဲမှ ဖြတ်သန်းသွားကြပြီး အချို့က မြေပြင်ပေါ်မှ ပြေးလွှားလာကြ၏။

တောင်ကုန်းများတစ်လျှောက် သစ်သားအိမ်များ ဆောက်လုပ်ထားသည့် သိုင်းပညာရှင်များသည်လည်း ဤနေရာမှ ဂယက်ကို အာရုံခံစားမိကြသဖြင့် အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်ဆီသို့ ဦးတည် လာကြတော့သည်။

လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုအောက်တွင်၊

ဆံပင် ဖရိုဖရဲနှင့် အဘိုးအို တစ်ဦးက ခြေဗလာဖြင့် လျှောက်လာတော့၏။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးသည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် ထင်ရှားစွာ ပေါ်ပေါက်လာတော့၏။ ဤသည်ကား ဓားမမိစ္ဆာက သူ၏ ဓားမဖြင့် ထွင်းထုထားသော ဂုဏ်သတင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့်စာရင်းတွင် သူသည် ထက်ဝက်ကျော်ကို စိန်ခေါ် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

ဤနေရာတွင် ရှိနေသော ပြိုင်ဘက်ကင်း ကျွမ်းကျင်သူများစွာသည် သူ၏ အနိုင်ယူခြင်း ခံရဖူးသော ပြိုင်ဘက်များ ဖြစ်ကြလေ၏။

နတ်ဘုရား ငှက်မွှေး စစ်သူကြီးချုပ် က ကြည့်နေရုံမျှဖြင့် ထိတ်လန့်နေမိသည်။

ဓားမမိစ္ဆာ၏ ဓားစိတ်ဆန္ဒ၌ မကောင်းဆိုးဝါး၏ အရိပ်အယောင်ကို သူ ခံစားမိ၏။ ထိုဓားစိတ်ဆန္ဒက သူ့ကို နှစ်ပိုင်း ပိုင်းဖြတ်တော့မည့်အတိုင်း ထင်မိလေသည်။

နတ်ဘုရား ငှက်မွှေး စစ်သူကြီးချုပ် တိတ်တိတ်ကလေး ပျော်ရွှင်နေမိ၏။ ကံကောင်းစွာဖြင့် သူက လှံလမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံခဲ့ရခြင်းကြောင့် တော်ဝင်နန်းတော် ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ဓားမမိစ္ဆာက သူ့ကို စိန်ခေါ်ရန် လာမည် မဟုတ်ပါ။ သို့မဟုတ်ပါက ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပြိုင်ဘက်ကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုပါက တွေးကြည့်ရုံဖြင့် သူ၏ ဦးရေပြားက ကျင်တက်လာရတော့မည်။

အကဲခတ်တတ်သူများသည် ချက်ချင်း သတိထားမိကြ၏။

ဓားမမိစ္ဆာ၏ ခါးမှ ဓားရိုးသည် သေးငယ်လွန်းသဖြင့် လက်မ အရွယ်မျှသာ ရှိတော့သည်။ ၎င်းသည် သင့်လျော်သော ဓားရိုးနှင့် မတူဘဲ မည်သည့်အရာမှ မတွဲဘဲ သူ၏ ခါးတွင် တင်းကျပ်စွာ ကပ်ထားသည့် သံအပိုင်းအစလေးတစ်ခုနှင့်သာ ဆင်တူလေ၏။

နေကို လိုက်သော ဓားဘုရင်က လွှတ်ခနဲ အော်ဟစ် လိုက်တော့၏။

“သူ ငါတို့ တိုက်ခိုက်တုန်းကထက် ပိုပြီးတော့ အစွမ်းထက်လာခဲ့ပြီ။ တကယ် မယုံနိုင်စရာပဲ။ ဓားမလမ်းစဉ်ရဲ့ အမြင့်ဆုံး နယ်ပယ်ကို ရောက်ဖို့ သူ့မှာ တစ်ကြိမ်ပဲ လိုတော့မယ် ထင်ပါရဲ့”

နေကို လိုက်သော ဓားဘုရင်သည် သဘောပေါက်သွား၏။

ဓားမမိစ္ဆာသည် တိုက်ခိုက်ခြင်းအားဖြင့် ဓားမကို မေ့လျော့ခြင်း လမ်းကြောင်းကို လျှောက်ခဲ့သည်။ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတိုင်းကို အသုံးပြု၍ သူ၏ ဓားမလမ်းစဉ်ကို လုံးဝ မေ့ပစ်ခဲ့သည်။

ထိုသို့အားဖြင့် မည်သည့်အရာမဆို ဓားမ ဖြစ်လာနိုင်သည့် အမြင့်ဆုံး နယ်ပယ်ကို ရယူရန် ကြိုးပမ်းခြင်း ဖြစ်၏။

၎င်းသည် လွယ်ကူပုံရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် အလွန် နက်နဲသော အခြေခံကို လိုအပ်သည်။ ဓားမမိစ္ဆာသည် တိုက်ပွဲတိုင်း နောက်ပိုင်းတွင် ကြီးမားသော တိုးတက်မှုများ ရရှိခဲ့သော်လည်း အခြေခံအကြောင်းရင်းက တိုက်ပွဲများ မဟုတ်ဘဲ ဓားမမိစ္ဆာ ကိုယ်တိုင်သာ ဖြစ်၏။ အခြားသူများ အတုယူရန် မလွယ်ကူချေ။

များစွာသော မျက်ဝန်းများသည် ဓားမမိစ္ဆာဆီသို့ စူးစိုက်နေကြသည်။

သို့သော် ဓားမမိစ္ဆာက မသိကျိုးကျွန် ပြုနေပုံ ရ၏။

အစစ်အမှန်သိုင်းတောင် အခြေသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးများသည် ဓားကျောက်စာတိုင်မှ တစ်စက္ကန့်မျှပင် မခွာတော့ချေ။

ယခင် သုံးလထက် နှိုင်းယှဉ်လျှင်၊

ဓားမမိစ္ဆာ၏ ခွန်အားသည် ထပ်မံ တိုးတက်လာခဲ့သော်လည်း ဓားကျောက်စာတိုင်သည် ယခင်ကအတိုင်း နက်နဲနေဆဲပင်။

သူ၏ ရင်ထဲ၌ မည်သို့မျှ မဆုံးဖြတ်နိုင်သော သံသယ တစ်ခု ရှိနေသော်လည်း အတည်ပြုနိုင်ခြင်း မရှိသေးချေ။ သူ၏ မျက်ဝန်းနက်များအတွင်းမှ အလေးချိန်ကသာ စကားပြောနေတော့၏။

ဓားမမိစ္ဆာ တစ်လှမ်းချင်းစီ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာခဲ့သည်။

လူတိုင်း၏ နှလုံးသားကို ဆွဲဆန့်ထားသကဲ့သို့ပင်။

သူ အစစ်အမှန်သိုင်း ဓားကျောက်စာတိုင်နှင့် ပေ တစ်ရာ အကွာတွင် ရပ်နေသည်အထိပင်။

“စီနီယာ ဓားမမိစ္ဆာ...”

လော့ဝမ်ထျန်းက စကားဆိုရန် ကြိုးစားသော်လည်း ချက်ချင်း ရပ်လိုက်ရ၏။

ဓားမမိစ္ဆာသည် နက်နဲသော အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီကို သူ သဘောပေါက်လိုက်ရပါသည်။

အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းမှ တပည့်များသည် စိတ်ထဲမှ လက်သီးများကို ဆုပ်ထားကြသည်။ အနည်းငယ် တင်းမာနေကြ၏။

ဂုဏ်သတင်းသည် သစ်ပင်မှ အရိပ်ကဲ့သို့ပင်။

ဓားမမိစ္ဆာ စတင် ပေါ်ပေါက်လာချိန်မှစ၍ သူသည် မုန်တိုင်းများကို ဖန်တီးခဲ့၏။ နေ့တိုင်း သူနှင့်ပတ်သက်သော ပုံပြင်များကို သူတို့ အဆက်မပြတ် ကြားခဲ့ကြရသည်။

ယခုတွင် ဓားမမိစ္ဆာသည် နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာခဲ့ပြီး သူတို့၏ အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်း၏ အခိုင်မာဆုံးသော အခြေခံဖြစ်သည့် စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင်ကို စိန်ခေါ်တော့မည် မဟုတ်ပါလား။

ကျွမ်းချန်၊ လီလင် နှင့် နင်ချီတို့သည် လူအုပ်ကြားတွင် ရောနှောနေကြသည်။

ကျွမ်းချန်နှင့် လီလင်တို့၏ မျက်နှာများသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် နီရဲနေ၏။

အထူးသဖြင့် ကျွမ်းချန်။ သူသည် နင်ချီနှင့် စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင်နှင့် ဓားမမိစ္ဆာအကြောင်းကို ပြောနေစဉ် စကားမဆုံးမီမှာပင် ဓားမမိစ္ဆာက ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူက နင်ချီကို အလျင်အမြန် ဆွဲခေါ်လာခဲ့ရခြင်းပင်။

နင်ချီသည် ဓားကျောက်စာတိုင်အနီးမှ ဓားမမိစ္ဆာကို အဝေးမှ ကြည့်နေ၏။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက တည်ငြိမ်ပြီး မျက်ခုံးမွှေး အနည်းငယ်သာ မြင့်တက်နေတော့သည်။

သူ မြင်နိုင်၏။

လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်ကထက် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဓားမမိစ္ဆာသည် ပိုမို သန်မာလာခဲ့သည်။ ဓားမမိစ္ဆာသည် ဓားမလမ်းစဉ်၏ အမြင့်ဆုံး နယ်ပယ်မှ တစ်လှမ်းသာ လိုတော့၏။ အခွင့်အရေး တစ်ခုတည်းသာ လိုတော့ပုံ ရသည်။

'ဓားမမိစ္ဆာက တကယ်ပဲ ဓားမလမ်းစဉ်ရဲ့ အမြင့်ဆုံး နယ်ပယ်ကို အသုံးပြုပြီး သိုင်းသူတော်စင် နယ်ပယ်ကို ထိုးဖောက်ဖို့ ရည်ရွယ်နေတာလား' နင်ချီ၏ မျက်လုံးများက အရောင်လက်သွားပြီး အတွေးတစ်ခု ဝင်လာတော့၏။

ဓားမလမ်းစဉ်၏ အမြင့်ဆုံး နယ်ပယ်မှတစ်ဆင့် သိုင်းသူတော်စင် နယ်ပယ်ကို ထိုးဖောက်ခြင်းသည် ဤမျှ ရိုးရှင်းမည် မဟုတ်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။

သို့သော် ၎င်းကို လေ့လာကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူ့အတွက် အချို့သော လှုံ့ဆော်မှုများ ရရှိနိုင်ပေမည်။