လက်ရှိ ရှိနေသူကို တန်ဖိုးထားပါ... ဓားမမိစ္ဆာနှင့် တာအို ဆွေးနွေးခြင်း (၃)

~ကောလာဟလ တစ်ခု တီးတိုး ထွက်ပေါ်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။ စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင်သည် နောက်ထပ် သိုင်းသူတော်စင် တစ်ပါး ဖြစ်လာနိုင်သည် ဟူ၍...

သို့သော်၊

အပြင်လောကကြီး မည်မျှပင် ဆူညံ နေပါစေ၊ နင်ချီနှင့် မသက်ဆိုင်သကဲ့သို့ ရှိနေဘိ၏။

ဓားမမိစ္ဆာနှင့် ဆယ်နှစ်တာ သဘောတူညီမှု ပြုလုပ်ခဲ့သည့် နေ့မှစ၍ သူသည် အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်သို့ ပြန်လာပြီး ယခင် ပုံမှန် ဘဝအတိုင်း နေထိုင်ခဲ့သည်။

ဓားမမိစ္ဆာကို တောင်နောက်ဘက် တားမြစ်နယ်မြေတွင် နေထိုင်ရန် စီစဉ်ပေးထားပြီး ထိုကိစ္စကို တာအိုဆရာလုံရှန်းနှင့် လော့ဝမ်ထျန်း နှစ်ဦးတည်းသာ သိရှိကြ၏။

အမှန်တကယ်တော့...

စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင် ဆိုသူသည် အသက် ၁၁ နှစ်အရွယ် ကောင်လေး တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ကြောင်း ဓားမမိစ္ဆာ မသိရှာခဲ့ချေ။

တစ်နေ့နေ့တွင် နင်ချီသည် သူ၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန် အစစ်အမှန်ဖြင့် ဓားမမိစ္ဆာကို ရင်ဆိုင်ကောင်း ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မည်။ သို့သော် ထိုနေ့သည် ယနေ့ မဟုတ်သေးပေ။

တာအိုရှာဖွေခြင်း ကျောင်းတော် အတွင်း၌၊

နင်ချီသည် ဝူကျန်းဟဲထံမှ ယခင်က ရရှိခဲ့သော ငွေရောင်စာရွက်ကို အတန်ကြာ စဉ်းစား ဆင်ခြင်နေ၏။ ထိုစာရွက်တွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားကို စုပ်ယူ အသုံးပြုခြင်းနှင့် ပတ်သက်သော ဉာဏ်အလင်းရရှိမှုများနှင့် ထင်ကြေးများ ပါဝင်နေပြီး ဓားမမိစ္ဆာ၏ နည်းလမ်းနှင့် အတော်လေး ဆင်တူလေသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက ဝူကျန်းဟဲသည် ဓားလမ်းစဉ် အမြင့်ဆုံး နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့စဉ်က သိုင်းသူတော်စင် နယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် နင်ချီသည် ဓားမမိစ္ဆာအပေါ် မျှော်လင့်ချက် ကြီးကြီးမားမား မထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ရလဒ်မှာလည်း ထိုအတိုင်း ဖြစ်လာခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

"ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ အဆင့် ချိုးဖြတ်မှု နည်းလမ်းတွေက အနည်းငယ် ကွဲပြားတယ်။ ဓားမမိစ္ဆာက အမြင့်ဆုံး နယ်ပယ် ဓားမ စိတ်ဆန္ဒကို သုံးပြီး ပန်းသုံးပွင့်ကို အမိန့်ပေး စေခိုင်းကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး စွမ်းအားကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲ သွတ်သွင်းတယ်။ ဝူကျန်းဟယ်ကျတော့ ဓားစိတ်ဆန္ဒကို ပန်းသုံးပွင့်နဲ့ ပေါင်းစပ်တယ်။ နှစ်ခုစလုံးက ဆင်တူသလို ရှိပေမယ့် နောက်တစ်ဆင့်မှာ ကျရှုံးသွားကြတာချင်း တူနေတယ်"

"ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး စွမ်းအားကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲ သွတ်သွင်းရတာက ခက်ခဲနေပြီ... အဲဒီ စွမ်းအားကို ဘယ်လို သန့်စင်မလဲ"

"ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မီးဖိုကြီး တစ်ခုလို အသုံးပြုမယ်ဆိုရင် အလွန်တရာ ကြံ့ခိုင်သန်မာတဲ့ ရုပ်ခန္ဓာ လိုအပ်တယ်။ အနှစ်သာရ ပန်းပွင့် စုံလင်ခြင်း အဆင့်လောက်နဲ့တောင် မလုံလောက်ဘူး။ အဲဒီနေ့က ငါသာ ဝင်မပါခဲ့ရင် ဓားမမိစ္ဆာ သေသွားလောက်ပြီ။ တခြား အချက်တွေများ လိုအပ်နေသေးတာလား"

နင်ချီ ခေါင်းခဲမတတ် စဉ်းစား နေပြီး မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်ထားမိသည်။ ဖြစ်နိုင်ခြေ အမျိုးမျိုးကို တွေးတော ကြံဆကြည့်သော်လည်း သူကိုယ်တိုင် ထိုအဆင့်သို့ မရောက်သေးသဖြင့် လက်တွေ့ စမ်းသပ်ကြည့်၍ မရနိုင်သေးချေ။

ထို့နောက် သူ သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ... သိုင်းသူတော်စင် နယ်ပယ်သည် ယခုအခါ သူ့မျက်စိရှေ့တွင် ဇာပုဝါး လှပ်ပြလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီ ဖြစ်ရာ ယခင်ကကဲ့သို့ အမည်မသိ နယ်ပယ်တစ်ခု မဟုတ်တော့ပေ။

ရုတ်တရက်။

သူ၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားသည်။ တောင်နောက်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ မမြင်နိုင်သော ဓားမ စိတ်ဆန္ဒ တစ်ခု သက်ရောက်လာသည်ကို အာရုံခံစားလိုက်ရသည်။ သိုင်းလမ်းစဉ် အမြင့်ဆုံး နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိထားသူများသာလျှင် ၎င်းကို အာရုံခံစားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ဓားမမိစ္ဆာ သူ့ကို ခေါ်နေခြင်းပင်။

နင်ချီ၏ စိတ်အာရုံ လှုပ်ရှားသွား၏။

ဝတ်ရုံနက်နှင့် တာအိုပညာရှင် ပေါ်လာပြီး တောင်နောက်ဘက်သို့ ပျံလွှား ရောက်ရှိ သွားတော့သည်။

ခဏအကြာတွင်၊

ဓားမမိစ္ဆာ၏ ပုံသဏ္ဌာန်သည် နင်ချီ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်လာ၏။ နင်ချီက တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ညီအစ်ကို ဓားမမိစ္ဆာ... ဘာကိစ္စ ရှိလို့ ခေါ်လိုက်တာလဲ"

ဓားမမိစ္ဆာသည် တောင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိချိန်မှစ၍ တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ နေထိုင်ခဲ့သော်လည်း ယနေ့ ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲ တစ်စုံတစ်ရာ ပြသလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ဓားမမိစ္ဆာ ချာခနဲ လှည့်ထွက် ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အံ့သြမှု အရိပ်အယောင်များ ယှက်သန်း နေ၏။

သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိရှိရှိ အာရုံခံနေခဲ့သော်လည်း စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင် မည်သည့်နေရာမှ ရောက်လာသည်ကို မသိလိုက်ချေ။ အနားရောက်မှသာ အာရုံခံမိလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင်ကို တိတ်တဆိတ် လေးစား အားကျ မိလိုက်သည်။

ဓားမမိစ္ဆာ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် အက်ကွဲနေ၏။

"လတ်တလောမှာ ဒဏ်ရာတွေကို ကုသရင်း နှလုံးသား မိစ္ဆာကို ဖယ်ရှားနေခဲ့တာ... အခု ပြီးသွားပါပြီ။ အဲဒီနေ့က သိုင်းသူတော်စင် နယ်ပယ်ကို အဆင့် ချိုးဖြတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တဲ့ အတွေ့အကြုံတွေကို စစ်မှန်သူနဲ့ မျှဝေချင်လို့ပါ"

နင်ချီ ကြည့်လိုက်သည်။

ဓားမမိစ္ဆာ၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်း ပြတ်တောက်နေသော်လည်း သူ၏ အနှစ်သာရ၊ ချီ နှင့် ဝိညာဉ်တို့သည် ပိုမို သန်မာလာခဲ့သည်။ သူတို့ကဲ့သို့ အဆင့်မျိုးတွင် လက်မောင်းတစ်ဖက် ဆုံးရှုံးခြင်းသည် ကြီးမားသော ကိစ္စ မဟုတ်သလို စွမ်းအားကိုလည်း ထိခိုက်စေခြင်း မရှိပေ။

ဓားမမိစ္ဆာ ထိုသို့ ပြောလာသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ နင်ချီ၏ ရင်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များ တလိပ်လိပ် တက်လာ သည်။

"ခင်ဗျားရဲ့ အတွေ့အကြုံတွေကို နားထောင်ဖို့ ကျွန်တော် ဆန္ဒရှိပါတယ်" ဟု လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် အတည်ပြု ပြောကြားလိုက်၏။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ယဉ်ကျေးမှု စကားများ ဖလှယ်မနေတော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်တွင် ချက်ချင်း တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်ကြသည်။ မမြင်နိုင်သော အရှိန်အဝါ တစ်ခုသည် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံ သွားတော့သည်။

ဓားမမိစ္ဆာသည် ခေတ္တမျှ ပြန်လည် စဉ်းစား ပြီးနောက် ဖြည်းညှင်းစွာ စတင် ပြောပြလေသည်။

"အဲဒီနေ့က... ညီအစ်ကို ကောင်းကင်ဓားသခင်ရဲ့ အကူအညီနဲ့ ဓားမလမ်းစဉ် အမြင့်ဆုံး နယ်ပယ်ကို ရောက်ရှိခဲ့ပြီးတဲ့နောက် နှစ်ပေါင်း ရာချီ စဉ်းစားတွက်ချက်ထားခဲ့တဲ့ နယ်ပယ် အဆင့် ချိုးဖြတ်ဖို့ အကြံအစည် ပေါ်လာခဲ့တယ်။ သိုင်းလမ်းစဉ် အမြင့်ဆုံး နယ်ပယ် ရောက်သွားရင် ပန်းသုံးပွင့်ကို ချိတ်ဆက်နိုင်ပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး စွမ်းအားကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ဆွဲသွင်းနိုင်မယ်လို့ ယူဆခဲ့တာ"

"အရာအားလုံးက ကျွန်တော် တွက်ချက်ထားတဲ့အတိုင်း ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ ဘာမှ လွဲချော်တာ မရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့... ဒီနေ့အထိ နားမလည်နိုင်သေးတဲ့ အရာတစ်ခု ရှိနေတယ်"

ဤနေရာတွင် ဓားမမိစ္ဆာ၏ မျက်ဝန်းများထဲ၌ မသိမသာ ကြောက်ရွံ့မှု တစ်ခု ဖြတ်သန်း သွားသည်။

နင်ချီ၏ စိတ်အာရုံ ဆတ်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး မေးလိုက်၏။

"ဘယ်အချက်လဲ"

ဓားမမိစ္ဆာသည် အသက်ကို မျှရှူလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။

"အဲဒီနေ့က... ကျွန်တော့်ရဲ့ ဓားမ စိတ်ဆန္ဒနဲ့ ထိပ်ဆုံးမှာ စုဝေးနေတဲ့ ပန်းသုံးပွင့်ကို အမိန့်ပေး စေခိုင်းလိုက်တဲ့အချိန်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းက တစ်သက်တာ အကန့်အသတ်ကို ရောက်ရှိသွားခဲ့တယ်။ အဲဒီ အခိုက်အတန့်မှာ ဖိနှိပ်ခံရသလို ခံစားချက်မျိုး ဝိုးတဝါး ရလိုက်တယ်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး စွမ်းအားတွေ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ဝင်ရောက်လာတာနဲ့အမျှ အဲဒီ ဖိနှိပ်ခံရတဲ့ ခံစားချက်က ဆယ်ဆ၊ အဆတစ်ရာ ပိုပြင်းထန်လာတယ်။ ကြီးမားတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တစ်ခုက နှလုံးသားကို လာရောက် ရစ်ပတ် နေသလိုပဲ။ ကပ်ဘေးကြီး တစ်ခု ကျရောက်တော့မလို ခံစားလိုက်ရတယ်"

"သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်ဖို့ စွဲလမ်းမှုက နှစ်ပေါင်း ရာချီ ကြာမြင့်ခဲ့လို့သာပေါ့... မဟုတ်ရင် နေရာမှာတင် လက်လျော့လိုက်ချင်တဲ့ စိတ်တောင် ဖြစ်မိတယ်။ အခု ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့... အဆင့် ချိုးဖြတ်မှု ကျရှုံးပြီးနောက် လုံးသားစ္ဆာ ဝင်ရောက်လာတာက အဲဒါနဲ့ ဆက်စပ်နေလိမ့်မယ်။ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော် အရှုံးပေးမိမှာ မဟုတ်ဘူး"

သူ၏ စိတ်ဓာတ်သည် ကြံ့ခိုင်သည် ဖြစ်ရာ သာမန်အားဖြင့် နှလုံးသားစ္ဆာ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို အလွယ်တကူ ခံရမည် မဟုတ်ပေ။

နင်ချီ၏ မျက်ဝန်းများ ကျဉ်းမြောင်း သွားသည်။

"ခင်ဗျား ပြောချင်တာက... ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး စွမ်းအားထဲမှာ ဖုံးကွယ်နေတဲ့ ကြီးမားတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်တယ် ဆိုတဲ့ သဘောလား"

ဓားမမိစ္ဆာ တောင့်တင်း သွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

"စောစောကတော့ သိပ်ပြီး လေးလေးနက်နက် မတွေးမိဘူး။ ဒီ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာက ကျွန်တော်တို့ကို သိုင်းသူတော်စင် မဖြစ်စေချင်တဲ့ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးရဲ့ ဖိနှိပ်မှုလို့ပဲ ထင်ခဲ့တာ။ အခု ညီအစ်ကို ကောင်းကင်ဓားသခင် ပြောမှပဲ... အဲဒါက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး စွမ်းအား ကိုယ်၌က လာတာ ဖြစ်နိုင်မလား။ ညီအစ်ကို ကောင်းကင်ဓားသခင် ဒီလို ပြောပုံထောက်ရင်... ခင်ဗျားလည်း..."

နင်ချီ ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံ လိုက်သည်။

"ညီအစ်ကို ဓားမမိစ္ဆာကို ဖုံးကွယ်မထားပါဘူး... ကျွန်တော် ကောင်းကင်ဘုံလူသား နယ်ပယ်ကို ရောက်ရှိပြီးကတည်းက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး စွမ်းအားဆီကနေ ကြောက်ရွံ့စရာ ခံစားချက်မျိုး မကြာခဏ ရနေတယ်။ အစတုန်းကတော့ ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်းပဲ ဒီလို ခံစားနေရတာ၊ ကျွန်တော် မှားနေတာများလားလို့တောင် သံသယ ဝင်မိတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခု ညီအစ်ကို ဓားမမိစ္ဆာလည်း ဒီလို ခံစားရတယ်ဆိုတော့... ဒါ အမှား မဟုတ်လောက်တော့ဘူး"

နှစ်ဦးစလုံးသည် ကောင်းကင်ကို မသိလိုက်ဘာသာ မော့ကြည့်လိုက်ကြပြီး ကြောက်ရွံ့မှု တစ်စုံတစ်ရာကို ဝိုးတဝါး ခံစားလိုက်ကြရသည်။

"တကယ်သာ ဒီလိုဆိုရင်... ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး စွမ်းအားမှာ ပြဿနာ ရှိနေတယ်ဆိုတဲ့ သဘောလား။ အဲဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ သိုင်းသူတော်စင် မဖြစ်နိုင်ကြတာလား"

"ဒါမှမဟုတ်... ခေတ်အဆက်ဆက်ကတည်းက ဒီလိုပဲ ဖြစ်နေခဲ့တာလား။ ဒီ ကြီးမားတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကို ကျော်လွှားနိုင်မှ သိုင်းသူတော်စင် နယ်ပယ်ကို ရောက်နိုင်မှာလား"

ဓားမမိစ္ဆာ တိတ်ဆိတ်နေလိုက်၏။

သိုင်းသူတော်စင် အမွေအနှစ် ပြတ်တောက်နေပြီ ဖြစ်ရာ အရာရာကို ကိုယ်တိုင် စူးစမ်းရှာဖွေရခြင်းသည် အမှန်တကယ် ခက်ခဲလှပေသည်။