ကြေးနီအမတနန်းတော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း

“တာယန် မြင့်မြတ်သားတော် နန်းတော်ထဲ ဝင်သွားပြီဟေ့... ငါတို့လည်း ဝင်ကြစို့...”

ကျီဖူ မြင့်မြတ်သားတော်၊ ဓားခန်းမ ဆက်ခံသူ နှင့် အခြား ရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေ မှ ကောင်းကင်ပါရမီရှင် များသည်လည်း လေထဲတွင် မျောလွင့်နေသော ခမ်းနားထည်ဝါသည့် နန်းတော်ကြီးထဲသို့ ပျံသန်း ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

ယောင်ကွမ်း မြင့်မြတ်သတို့သမီး ကမူ၊ မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လျက် သူတို့နောက်မှ လိုက်ပါသွား၏။

“အမတ ကံကြမ္မာ... ငါ လာပြီ...”

ဝူတိ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရွှေရောင်အလင်းများ တောက်ပနေပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ တက်လှမ်းလိုက်သည်။

ဖာဟိုင် နှင့် ရွှေတောင်ပံဌက်မျိုးနွယ် ဘုရင်လေးတို့လည်း လိုက်ပါသွား၏။

“အမတ ကံကြမ္မာ... အမတ ကံကြမ္မာ... ငါ လုံအောင့်ထျန်း က အမတ ကံကြမ္မာ ကို မရရအောင် ယူမှာ... ကြေးနီအမတနန်းတော်... ငါ လာပြီ...”

လုံအောင့်ထျန်း သည် ကောင်းကင်ဘက် မော့၍ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ပြီးနောက် အလျင်စလို လိုက်ပါသွားတော့သည်။

“ဟူး... အန္တရာယ်များလွန်းတယ်... ငါတော့ ပြန်တော့မယ်...”

ကြေးနီအမတနန်းတော် အပြင်ဘက်တွင် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာ သက်ပြင်းချလျက် လက်လျှော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြ၏။

မူလကတော့ သူတို့ရင်ထဲ၌ ထိုမရေရာသော အမတ ကံကြမ္မာ အပေါ် မျှော်လင့်ချက်အလင်းရောင်လေး တလက်လက် ရှိခဲ့သည်။

သို့သော် သူတို့နှင့်အတူ ယှဉ်ပြိုင်ကြမည့် စစ်မှန် ကောင်းကင်ပါရမီရှင် များကို တွေ့လိုက်ရပြီးနောက်...

ထိုမျှော်လင့်ချက် အလင်းရောင်လေးမှာ လုံးဝ ငြိမ်းသတ်ခြင်း ခံလိုက်ရတော့၏။

စစ်မှန် ကောင်းကင်ပါရမီရှင်များနှင့် သူတို့သည် လုံးဝ အဆင့်မတူသော လူတန်းစားများ ဖြစ်နေကြသည် မဟုတ်လော။

ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးကို ရင်ဆိုင်ရပါက သူတို့အတွက် အနိုင်ရရှိရန် အခွင့်အရေး တစ်စိုးတစ်စိမျှ ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

“ဟုတ်တယ်... အားပြိုင်မှုတွေ ပြင်းထန်တဲ့ ခေတ်ကြီးမှာ ငါတို့က ဘယ်လောက်ပဲ ရုန်းကန်ရုန်းကန်... နောက်ဆုံးတော့ ဇာတ်ပို့ အဆင့်ပဲ ဖြစ်လာမှာပါ... အေးအေးဆေးဆေးပဲ ပြန်ပြီး သက်တမ်းကုန်တဲ့အထိ နေသွားလိုက်တာကမှ ပိုကောင်းဦးမယ်...”

ထိုအချိန်တွင် စုရွှမ်သည် ကြေးနီအမတနန်းတော် ထဲသို့ လုံးဝ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး လမ့်ရိုလီ နောက်မှ ထပ်ချပ်မကွာ လိုက်ပါလာ၏။

“ရိုလီ... ငါနဲ့ ဟိုယောင်ကွမ်းမြင့်မြတ်သမီးတော် ကြားမှာ တကယ် ဘာမှ မရှိပါဘူးဟာ... လုံးဝကို မရင်းနှီးတာပါ... တကယ်ပြောတာ...”

စုရွှမ်သည် ကြေးနီအမတနန်းတော် ထဲမှ ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကို အကဲခတ်ရင်း လမ့်ရိုလီ ကို ပြောလိုက်သည်။

“မယုံရင် ငါ ကျိန်ဆိုရဲတယ်...”

စုရွှမ်က လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်၏။

လမ့်ရိုလီ၏ ရင်ထဲတွင် လှိုင်းဂယက်များ ထသွားသော်လည်း သူမ၏ မျက်နှာတွင် အေးစက်မူများ ဖုံးလွှမ်းနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

“မလိုပါဘူး... ရှင့်ရဲ့ ကျိန်ဆိုမှုတွေက ကျွန်မအမြင်မှာတော့ ကလေး ကစားတာလိုပါပဲ... ဘာအဓိပ္ပာယ်မှ မရှိဘူး...”

လမ့်ရိုလီ က စုရွှမ်ကို စောင်းကြည့်ရင်း အေးစက်စက် ပြောလိုက်၏။

အာ...

စုရွှမ် ခေါင်းကုတ်လိုက်မိသည်။ လမ့်ရိုလီကို ချော့ရသည်မှာ ဤမျှ ခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့မိပေ။

အမ်...

ထိုအချိန်တွင်ပင် စုရွှမ်သည် သူ့ထံသို့ တိုးဝင်လာသော အေးစက်သည့် အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုအရာက သူတို့နှစ်ဦးစလုံးကို အလိုအလျောက် သတိဝင်သွားစေ၏။

ကြေးနီအမတနန်းတော် ထူးဆန်းအံ့ဖွယ်ရာများနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အထူး ဂရုစိုက် သတိထားရမည် ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ၊ အချိန်မရွေး ခေါင်းနှင့် ကိုယ် အိုးစားကွဲသွားနိုင်သည်။

စုရွှမ်သည် ကြေးနီအမတနန်းတော် ၏ အတွင်းပိုင်းသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

ဟင်းလင်းပြင် ဖြစ်နေသော၊ လူသူကင်းမဲ့ကာ ခြောက်ကပ်နေသော နန်းဆောင်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ရှေးဟောင်းဆန်သော အငွေ့အသက်များနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး နှစ်ပေါင်း မည်မျှကြာအောင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေခဲ့သည် မသိနိုင်ပေ။

နေရာတိုင်းတွင် အချိန်ကာလ တိုက်စားခံထားရသော ဖုန်မှုန့်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

စုရွှမ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်နေစဉ်...

အရှေ့ဘက်တွင် အရိုးစုအချို့ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ထိုအရိုးစုများမှာ အလွန် ဆွေးမြေ့နေပုံရပြီး အချိန်မရွေး ကြေမွသွားနိုင်မည့် ပုံပေါက်နေ၏။

သို့သော် စုရွှမ်တို့ နှစ်ယောက်ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ထိုအရိုးစုများ၏ မျက်လုံးအိမ်များထဲမှ မှိန်ဖျဖျ အလင်းရောင်များ ရုတ်တရက် တောက်ပလာပြီး သူတို့နှစ်ဦးဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြေးဝင်လာကြသည်။

ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ စုရွှမ်သည် မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး လက်သီးဖြင့် ထိုးချလိုက်၏။

ဘုန်း...

ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေသော လက်သီးရောင်ခြည်ကြောင့် ထိုအရိုးစုများမှာ တစ်ခဏချင်းပင် အမှုန့်ဖြစ်သွားကြသည်။

စုရွှမ် အနားသို့ သွားကြည့်လိုက်ရာ ထိုအရိုးစု အပိုင်းအစများသည် သူ၏ လက်ချက်ဖြင့် အမှုန့်ကြေသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း မှိန်ဖျဖျ အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်နေဆဲ ဖြစ်ကာ အလွန် ထူးခြားဆန်းကြယ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“ဒီအရိုးစု ပိုင်ရှင်တွေက သက်ရှိထင်ရှား ရှိစဉ်တုန်းက အနည်းဆုံး သူတော်စင်အဆင့် ရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေ ဖြစ်လောက်တယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီထဲမှာပဲ ကျဆုံးခဲ့ရတာပါ့လား...”

စုရွှမ်၏ မျက်နှာထားမှာ တည်ကြည်သွားသည်။

ရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေ တွင် ပေါ်လာသော ကြေးနီအမတနန်းတော် သည် ဘုရင်အဆင့် အောက် ကျင့်ကြံသူများကိုသာ ဝင်ခွင့်ပြုထားသည်။ သို့သော် ဤနေရာတွင်မူ သူတော်စင် အရိုးစုများ ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလော။

ဒါက စဉ်းစားစရာ ဖြစ်လာပြီ... ဒီအရိုးစုတွေက ဘယ်က ရောက်လာတာလဲ...

ကြေးနီအမတနန်းတော် က ရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေ တစ်နေရာတည်းမှာ ပေါ်လာတာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတဲ့ သဘောလား...

“ကြေးနီအမတနန်းတော် က တကယ်တမ်း ဘယ်က လာတာလဲ...”

စုရွှမ်သည် တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်မိ၏။

“ဒီနန်းတော်ရဲ့ ဇာစ်မြစ်က ရှင် ထင်ထားသလို မဟုတ်ဘူး...”

လမ့်ရိုလီ ၏ အသံက စုရွှမ်၏ နားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

ဟမ်...

စုရွှမ် ကြောင်သွားသည်။ မျက်လုံးများထဲတွင် ဟွမ်သွမ့်အလင်းများ တောက်ပသွားပြီး လမ့်ရိုလီ ကို သံသယဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

“ရိုလီ... မင်း... မင်းက ဒီ ကြေးနီအမတနန်းတော် ရဲ့ ဇာစ်မြစ်ကို သိနေတာလား...” စုရွှမ်က မေးလိုက်သည်။

လမ့်ရိုလီ မှာ ကြီးမားသော လျှို့ဝှက်ချက်ကြီး ရှိနေသည်။

ဤအချက်ကို စုရွှမ်သည် စောစောစီးစီးကတည်းက သဘောပေါက်ထားပြီးသား ဖြစ်၏။

သို့သော် ဘာလျှို့ဝှက်ချက်လဲ ဆိုတာကိုတော့...

စုရွှမ် ဂရုမစိုက်ချေ။

သူသိတာ တစ်ခုက လမ့်ရိုလီ သည် သူ့မိန်းမ ဖြစ်သည်။

ဒါဆိုရင်ကို လုံလောက်ပြီ....

“ဒီ ကြေးနီအမတနန်းတော် က ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်နဲ့ သက်ဆိုင်နေတယ်... ကျွန်မရဲ့ မိတ်ဆွေရင်း ဖြစ်ချင်လည်း ဖြစ်နေနိုင်တာပဲ...”

လမ့်ရိုလီ က တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် လမ့်ရိုလီ ၏ မျက်လုံးထဲမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်း တစ်ခု ဖျတ်ခနဲ ထွက်ပေါ်လာ၏။

လမ့်ရိုလီသည် စုရွှမ်ကို သံသယ၊ အံ့သြမှုများဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး ရင်ထဲ၌ တုန်ခါသွားသည်။

ဘုရား... ငါ့လျှို့ဝှက်ချက် ပေါက်ကြားတော့မလို့ပဲ...

“အော်...”

စုရွှမ်၏ မျက်လုံးထဲတွင်လည်း အရောင်တစ်ချက် လက်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ ဆက်မမေးတော့ပေ။

ကြေးနီအမတနန်းတော် အန္တရာယ်များနှင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ စုရွှမ်သည် နည်းနည်းမှ မကြောက်ပေ။

သူ၏ တာအို လမ်းစဉ်သည် ပြိုင်ဘက်ကင်းခြင်း ဖြစ်သည် မဟုတ်လော။

သူ့ကို လာရောက် တားဆီးသူ ရှိလျှင် လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ထိုးခွဲပစ်လိုက်ရုံသာ။

“ရှေ့ဆက်သွားရအောင်...” စုရွှမ်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

“အင်း...”

လမ့်ရိုလီသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမသည် စုရွှမ်၏ ဘေးမှ လိုက်ပါသွားရာ ဇနီးသည်လေး တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် အခြား ကောင်းကင်ပါရမီရှင် များသည်လည်း ကြေးနီအမတနန်းတော် ထဲသို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေ မှ ကောင်းကင်ပါရမီရှင် များက တစ်စုတစ်ဝေးတည်း သွားကြပြီး လုံအောင့်ထျန်း၊ ရွှေတောင်ပံဌက်မျိုးနွယ် ဘုရင်လေး၊ ဖာဟိုင် နှင့် ဝူတိ တို့ကမူ တစ်ကိုယ်တော် သွားရန် ရွေးချယ်လိုက်ကြ၏။

“ဒါက ကြေးနီအမတနန်းတော် လား... တကယ်ကို ထူးဆန်းအံ့ဖွယ် အငွေ့အသက်တွေ ပြည့်နေပါလား...”

ကျီဖူ မြင့်မြတ်သားတော် က လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဤနေရာတွင် ကောင်းကင်ပါရမီရှင် ဖြစ်နေသည်မှာ အရာမဝင်ဘဲ ပါရမီ မည်မျှ ထူးချွန်သည် ဖြစ်စေ သေချိန်တန်လျှင် သေရမည်သာ ဖြစ်၏။

“ကြေးဝါအမတနန်းတော် ထဲမှာ အမတ ကံကြမ္မာ ရှိတယ် ဆိုပေမယ့်... အဲဒီ ကံကြမ္မာက ဘယ်နားမှာ ရှိတာလဲ...”

ကျယ်ပြောလှပြီး အဆုံးအစ မရှိသော ဟင်းလင်းပြင်ကြီးကို ကြည့်ရင်း ဓားခန်းမ ဆက်ခံသူ ၏ မျက်နှာထားသည်လည်း တည်ကြည် လေးနက်နေသည်။

“စုရွှမ်နဲ့ ဟိုမိန်းမ ဘယ်လိုနေကြပြီလဲ မသိဘူး...”

ယောင်ကွမ်းမြင့်မြတ်သမီးတော် ကမူ တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်နေ၏။

သူမတွင် ရောဂါ ရှိနေ၍လား မသိ၊ စုရွှမ်က သူမကို လက်မခံလေလေ၊ စုရွှမ်အပေါ် သူမ၏ စွဲလမ်းမှုက ပို၍ နက်ရှိုင်းလာလေလေ ဖြစ်နေတော့သည်။

ရုတ်တရက် သူတို့၏ ရှေ့တွင် အရိုးစုအချို့ ပေါ်လာပြီး သူတို့သွားရာ လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်ကြသည်။

ဝါး...

အရိုးစုသတ္တဝါက ဟိန်းဟောက်ပြီး တည့်တည့် ပြေးဝင်လာကာ အရှေ့ဆုံးတွင် ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကို တစ်စစီ ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်၏။

ချက်ချင်းပင် မြေပြင်ပေါ်တွင် အသားစများ၊ သွေးများ ပုံသွားပြီး အလွန် သွေးပျက်ဖွယ် ကောင်းသွားတော့သည်။

တစ်ခဏချင်းပင် လူအားလုံး၏ မျက်နှာများမှာ မည်းမှောင်သွားကြသည်။

“ဒီအရိုးစုတွေက သာမန် မဟုတ်ဘူး... ချမ်းသွမ့်အဆင့် ကို ရောက်နေလောက်တယ်... သတိထားကြ...”

ကျန်းဝူကျိ က လူတိုင်းကို သတိပေးလိုက်သည်။

ကြေးနီအမတနန်းတော် ထဲသို့ ဝင်လာခြင်းက စွန့်စားခန်း တစ်ခု ဖြစ်သည်မှာ ယုံမှားသံသယ ဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။

ယခုအချိန်တွင် သူတို့အားလုံးသည် လှေတစ်စီးတည်းစီး၊ မြင်းတစ်ကောင်တည်း စီး ဖြစ်နေကြပြီ မဟုတ်လော။

“တိုက်မယ်...”

ကျီဖူ မြင့်မြတ်သားတော် နှင့် ဓားခန်းမ ဆက်ခံသူတို့သည် ၎င်းတို့၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များကို ထုတ်သုံးကာ တည့်တည့်မတ်မတ် ပြေးဝင် တိုက်ခိုက်ကြလေသည်။

ဤသည်မှာ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာနေပြီပင်...