ဟွမ်သွမ့် မြူခိုးများ
Vol. 5 Ch. 61
ဘုန်း...
ရွှေတောင်ပံဌက်မျိုးနွယ် ဘုရင်လေး ဘက်တွင်မူ...
အရိုးစုများကို ရင်ဆိုင်ရာ၌ သူသည် အတော်လေး သက်သောင့်သက်သာ ရှိနေသည်။
အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နိုင်ပြီး လက်တစ်ဖက် မြှောက်လိုက်ရုံဖြင့် အရိုးစုများကို ကြေမွသွားစေနိုင်၏။
…
ဘုန်း...
လုံအောင့်ထျန်း လည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပင်။
အရိုးစုများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူလည်း ဖိအားသိပ်မရှိဘဲ အလွယ်တကူ ရှင်းလင်းကာ ကြေးဝါအမတနန်းတော် ၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ဆက်လက် ဝင်ရောက်သွားသည်။
အရိုးစုများကို ရှင်းလင်းပြီးခါစ လုံအောင့်ထျန်း ၏ မျက်နှာထားမှာ ပေါ့ပါးနေပြီး ဖိအား အနည်းငယ်မျှပင် ရှိမနေပေ။
“အန္တရာယ်တွေ ဝိုင်းနေတယ် ဆိုတဲ့ ကြေးနီအမတနန်းတော် ဆိုတာက ဒီလောက်ပဲလား...”
“အမတ ကံကြမ္မာ... ငါ လာပြီ...”
“ဟို တာယန် မြင့်မြတ်သားတော် ဆိုတဲ့ကောင်... ငါ့ကို စောင့်နေလိုက်...”
…
“ဒီ ကြေးဝါအမတနန်းတော် မှာ ဒီလောက်ပဲ အန္တရာယ် ရှိတာဆိုရင်တော့... ဒီ အမတ ကံကြမ္မာ က ကျုပ်ပိုင်တာ သေချာသလောက် ရှိနေပြီ...”
“ဒါပေမဲ့ တခြားတစ်ဖက်က ကြည့်ပြန်ရင်... ငါ မှန်းထားတဲ့ စီးတော်ယာဉ်နဲ့ နောက်လိုက်တွေ ဘယ်လိုနေကြပြီလဲ မသိဘူး...”
“ငါ အမတ ကံကြမ္မာ ရပြီး ဒီသောက်ကျိုးနည်း နေရာကနေ ထွက်သွားတဲ့အခါ... လူ့လောကထဲ လှည့်လည်ပြီး ကံပါတဲ့သူ သောင်းချီကို တရားချပေးနိုင်တော့မှာပါ...”
အရိုးစုတစ်ကောင်ကို ဖျက်ဆီးပြီးခါစ ဖာဟိုင်သည် နန်းတော် အတွင်းပိုင်းသို့ ပြုံးရွှင်စွာ လှမ်းမျှော်ကြည့်ရင်း တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူ၏ လေသံတွင် မထီမဲ့မြင်ပြုမှုများ ပါဝင်နေပြီး သူ၏ ဘုန်းကြီးအဆောင်အယောင်နှင့်တော့ သိပ်ပြီး လိုက်ဖက်မှု မရှိလှပေ...
…
ဝူတိ ဘက်တွင်မူ ပို၍ ဆိုးရွားသည်။ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်နှင့် ဖိနှိပ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး အရာအားလုံးကို ချေမှုန်းပစ်နေ၏။
“ကြေးနီအမတနန်းတော် ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဘယ်သူမှ မဖြေရှင်းနိုင်ကြဘူး... အမတ ကံကြမ္မာ ကလည်း ဝိုးတဝါးပဲ...”
“ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို ဖြစ်နေရင်တောင်... ငါကတော့ အရယူမှာပဲ...”
“ဒီဘဝမှာ... ကံတရားရဲ့ အရှင်သခင်က... ငါပဲ ဖြစ်ရမယ်... ငါပဲ ဖြစ်ကို ဖြစ်ရမယ်...”
ကြေးနီအမတနန်းတော် ထဲတွင် ဝူတိ၏ ယုံကြည်မှု ပြည့်ဝသော အသံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
…
စုရွှမ်နှင့် လမ့်ရိုလီ တို့ နှစ်ဦးမှာ အတွင်းပိုင်းသို့ ဆက်လက် ဝင်ရောက်သွားကြ၏။
နှစ်ယောက်စလုံး၏ အင်အားမှာ အလွန် တောင့်တင်းသဖြင့် အင်အားကြီးချင်း လက်တွဲထားသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။
ထို့ကြောင့် သူတို့နှစ်ဦး ရှာဖွေသွားလာနှုန်းမှာ အလွန် မြန်ဆန်ပြီး အခြား ကောင်းကင်ပါရမီရှင် များထက် ခရီးရောက်နေသည်။
“ကြေးနီအမတနန်းတော် ကလည်း သိပ်မကြီးလွန်းဘူးလား... လျှောက်လာတာ ဒီလောက် ကြာနေပြီ... အဆုံးကို မမြင်ရသေးဘူး... တခြားကမ္ဘာ တစ်ခုလိုပဲ...” စုရွှမ်က တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။
စုရွှမ် စဉ်းစားနေစဉ်တွင်ပင် ကြေးနီအမတနန်းတော် တစ်ခုလုံးသည် ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွား၏။
အရှေ့ဘက်တွင် ဟွမ်သွမ့် မြူခိုး တိမ်တိုက်တစ်ခုက ဒီရေလှိုင်းလုံးများသဖွယ် ရူးသွပ်စွာ လိမ့်ဝင်လာသည် မဟုတ်လော။
စုရွှမ်၏မျက်နှာထားမှာ လေးနက်သွားသည်။ ရုတ်တရက် ပေါ်လာတဲ့ ဒီထူးဆန်းတဲ့ အရာက ဘာများလဲ...
ဒီ အငွေ့အသက်က...
သူတောင်မှ စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်မှုကို ခံစားခဲ့ရသည် မဟုတ်လော။
“ဒီ အငွေ့အသက်က... ပြဿနာပဲ...”
လမ့်ရိုလီ ၏ မျက်နှာသည်လည်း အလွန် တည်ကြည် လေးနက်သွားသည်။
ထို ဟွမ်သွမ့် မြူခိုး တွေက သူမအတွက် သေစေနိုင်သည်အထိ မဟုတ်သော်လည်း သူမ၏ အတွင်းအားများကို တဖြည်းဖြည်း ယိုစိမ့်သွားစေနိုင်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဤနေရာ၌ပင် ကျဆုံးသွားနိုင်သည်။
ဘယ်လိုလုပ်မလဲ...
ဤသည်မှာ လက်ရှိဘဝတွင် လမ့်ရိုလီအတွက် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ကြောက်လန့်မှုကို ခံစားလိုက်ရခြင်းပင်...
သူမသည် ယခင်ဘဝကအတိုင်း အထွတ်အထိပ်သို့ ပြန်ရောက်ရန် လိုသေးသည်။
အမတနယ်မြေ ကို တက်ပြီး ဟိုအဘိုးကြီးတွေကို သတ်ရဦးမယ်...
သူမ သေလို့ မဖြစ်သေးဘူး...
ဟမ်...
ရုတ်တရက် လမ့်ရိုလီ မျက်လုံးများ စူးရှသွားသည်။
သန့်စင်သော ဟွမ်သွမ့် စွမ်းအား တစ်ခုက စုရွှမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရုတ်တရက် ဟုန်းခနဲ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။
တစ်ခဏချင်းပင် သူတို့နှစ်ဦး၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ဟွမ်သွမ့် အကာအကွယ် အလွှာပါးလေး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သူတို့နှစ်ဦးကို လုံခြုံစွာ လွှမ်းခြုံထားလိုက်သည်။
ယခုအချိန်တွင် စုရွှမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေပြီး မဟာဧကရာဇ် ပုံရိပ်ယောင် အမျိုးမျိုး ပေါ်ထွန်းနေကာ နတ်ဘုရား တစ်ပါးကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည်။
ပို၍ အံ့သြစရာ ကောင်းသည်မှာ သူ၏ မျက်လုံးတစ်စုံပင်။ ထိုမျက်လုံးများထဲတွင် လောကသုံးထောင် ဖြစ်ပျက်နေပုံများ ပေါ်ထွက်နေပုံရသည်။
“ဟွမ်သွမ့်နတ်မိစ္ဆာခန္ဓာ...”
လွန်ခဲ့သည့် အကြိမ်က အဓိပတိ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တွင် စုရွှမ်၏ ခန္ဓာကိုယ် အစွမ်းပြသည်ကို မြင်ဖူးပြီးသား ဖြစ်သော်လည်း...
ယခု ထပ်မံ မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လမ့်ရိုလီမှာ အံ့သြမိဆဲပင်။
ဤသည်မှာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်ပင် ပို၍ အစွမ်းထက်သော ဟွမ်သွမ့်နတ်မိစ္ဆာခန္ဓာ ပင်မဟုတ်လော။
ဟွမ်သွမ့်နတ်မိစ္ဆာခန္ဓာ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ဟိန်းဟောက် ဝင်ရောက်လာသော ဟွမ်သွမ့် မြူခိုး များမှာ ချက်ချင်း ပိတ်ဆို့ တားဆီးခံလိုက်ရပြီး သူတို့နှစ်ဦးအပေါ် အနည်းငယ်မျှပင် သက်ရောက်မှု မရှိတော့ချေ။
စုရွှမ်ဘက်တွင်မူ ဟွမ်သွမ့်နတ်မိစ္ဆာခန္ဓာ ၏ အစွမ်းကြောင့် အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နိုင်နေသည်။
သို့သော် ရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေ မှ ကောင်းကင်ပါရမီရှင် များ ဘက်တွင်မူ မလွယ်ကူတော့ပေ။
ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော ဟွမ်သွမ့် မြူခိုးများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ကောင်းကင်ပါရမီရှင် အများစုမှာ ခုခံကာကွယ်နိုင်မည့် နည်းလမ်း မရှိသလောက်ပင်။
လျှို့ဝှက်ပညာများကို လည်ပတ်၍ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်တွင် အကာအကွယ် အလွှာတစ်ခု ဖန်တီးထားရုံသာ တတ်နိုင်ကြသည်။
ထိုအကာအကွယ် အလွှာက ဟွမ်သွမ့် မြူခိုး များကို ခေတ္တမျှ တားဆီးထားနိုင်သည်။
သို့သော် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူတို့၏ သွေးစွမ်းအင်များ ကုန်ခမ်းသွားပြီး ဤနေရာတွင် သေဆုံးကြရပေတော့မည်။
“သောက်ကျိုးနည်း... ဒါက ဘာကြီးလဲ... ဒီ ဟွမ်သွမ့် မြူခိုး တွေက ချမ်းသွမ့်အဆင့် လောက်နဲ့တောင် မနိုင်ဘူး မဟုတ်လား...”
“ဒီ မြူခိုးတွေနဲ့ဆိုရင်တော့... ငါတို့ သွားပြီ... ပြန်ဆုတ်လို့ ရသေးလား...”
“ရောက်မှတော့ ရောက်လာပြီပဲ... အမတ ကံကြမ္မာ ကို မလုဘဲ နေလို့ ဖြစ်မလား...”
“ဒီလို ဟွမ်သွမ့် မြူခိုး တွေနဲ့ ဆိုရင်တော့... ငါ စုရွှမ် ကို နောက်ထပ် မြင်ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး ထင်ပါရဲ့...”
…
ဟွမ်သွမ့် မြူခိုး များက ကောင်းကင်ပါရမီရှင် အများစုကို ဒုက္ခရောက်စေသည်သာမက ရွှေတောင်ပံဌက်မျိုးနွယ် ဘုရင်လေး နှင့် အောင့်ထျန်း တို့ကိုပါ ဒေါသထွက်စေသည်။
ယခုအချိန်တွင် သူတို့၏ မျက်နှာများ လေးနက်နေကြပြီး လျှို့ဝှက်ပညာများကို အသက်သွင်းကာ အလင်းရောင်များ ထုတ်လွှတ်ပြီး အကာအကွယ် ယူကာ ဆက်လက် ချီတက်နေရ၏။
“သောက်ကျိုးနည်း... ဘာကြီးလဲ... ငါ့ကိုတောင် ရင်တုန်အောင် လုပ်နိုင်တယ်ပေါ့...
ဒီ ကြေးနီအမတနန်းတော် က တကယ်ကို သာမန် မဟုတ်ဘူးပဲ... အထဲက အမတ ကံကြမ္မာ က ငါ့ကို ကမ္ဘာပေါ်က သောင်းချီတဲ့ လူတွေကို တရားချပေးနိုင်အောင် ကူညီပေးနိုင်လောက်တယ်...”
ဖာဟိုင် ၏ နောက်ကျောဘက်တွင် ရှေးဟောင်းဗုဒ္ဓ ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွန်းလာပြီး တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်ကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းခြုံထားသည်။
သူ့ပုံစံမှာ အလွန် ထူးခြားဆန်းကြယ်နေပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အရှိန်အဝါမျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ဟု ထင်မှတ်ရစေ၏။
…
“ဒီ ဟွမ်သွမ့် မြူခိုး တွေက အတိုက်အခိုက် ရှိပေမယ့်... ငါ့ကို ပိတ်လှောင်ထားဖို့တော့ မဖြစ်နိုင်သေးဘူး...”
ဝူတိ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ရွှေရောင်အလင်းများ တောက်ပနေပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ထိန်းချုပ်ထားခြင်း မရှိဘဲ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
သူကချမ်းသွမ့်အဆင့် အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ရှိနေပြီ မဟုတ်ပါလော။
ဝူတိ၏ နောက်ကျောဘက်တွင်မူ...
ရွှေရောင် လူရိပ်တစ်ခု မတ်မတ် ရပ်နေပြီး အရှိန်အဝါမှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်...
ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးဦးသာ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရပါက အံ့သြလွန်း၍ ခေါင်းနပန်းကြီးသွားပေလိမ့်မည်။
အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ဤသည်မှာ ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်ခန္ဓာ၏ ပုံရိပ်ယောင်ပင် ဖြစ်သည်။
ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်ခန္ဓာ ဆိုသည်မှာ ကိုယ်ခန္ဓာဖွဲ့စည်းပုံ သုံးထောင်ထဲတွင် ထိပ်ဆုံး ဆယ်နေရာဝင်သော ကိုယ်ခန္ဓာမျိုး ဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်ဘုံအာဏာရှင်ခန္ဓာ ကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော သွေးစွမ်းအင်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
အမြင့်ဆုံး အဆင့်ကို ရောက်သွားခဲ့လျှင်ဖြင့် မည်သည့် တိုက်ခိုက်မှုမျိုးကိုမဆို ဂရုစိုက်စရာမလိုတော့သည့်အထိ ဖြစ်သွားနိုင်သည်။
ထို့အပြင် ဝူတိ၏ ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်ခန္ဓာသည် သာမန် မဟုတ်ဘဲ သံကြိုးများကို ချိုးဖျက်ထားပြီးသား ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
ဝမ့်ချုံး ကဲ့သို့ အဆင့်မျိုးနဲ့ နှိုင်းယှဉ်လို့ ရနိုင်သည့် အရာမျိုး မဟုတ်ချေ။
ချမ်းသွမ့်အဆင့် အထွတ်အထိပ် ကျင့်ကြံမှုဖြင့် ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်ခန္ဓာ၏ ထူထဲလှသော သွေးစွမ်းအင်များ ပေါင်းစပ်လိုက်သည့်အခါ၊ ဝူတိသည် ကြေးနီအမတနန်းတော် သက်သောင့်သက်သာ ဖြင့် ရှေ့ဆက်သွားနိုင်ခဲ့သည်။
သူသည် ဟွမ်သွမ့် မြူခိုးများ၏ သက်ရောက်မှုကို လုံးဝ မခံရသကဲ့သို့ပင် ...