အခန်း (၃)

မိုးသောက်ချိန်တွင် ကြက်တွန်သံ ကြားရပြီး မနက်ခင်း မြူခိုးများ ပါးလွှာလာသည်

ချန်ဆန်းရှီ သည် စောစောစီးစီး နိုးလာပြီး သူ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် နွေးထွေးသော ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့သော ဂူရှင်းလန် ရှိနေသည်

မက်မွန်သီးကဲ့သို့ ပန်းနီရောင် ပါးပြင်များ ဖြင့် ဂူရှင်းလန်သည် သူ့လက်မောင်းကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် တွယ်ကပ်လျက် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေဆဲဖြစ်ပြီး အမှတ်အသားများ ကျန်ရစ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်

လူ့အဖွဲ့အစည်း တွင် အားကိုးရာမဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ကစားစရာတစ်ခုအဖြစ် အလွယ်တကူ လျှော့ချခံရပြီး လူကုန်ကူးခံရနိုင်သည်ထို့ကြောင့် လုံခြုံမှုမရှိခြင်းသည် နားလည်နိုင်သော ကိစ္စဖြစ်သည်

ချန်ဆန်းရှီသည် သူ၏ လက်မောင်းကို လွတ်အောင် ရုန်းကန်လိုက်သည်

သူမကို အခွင့်အရေး ယူခဲ့ပြီးနောက် သူသည် ယခု တာဝန်ယူရမည်

ဖြစ်သည်

ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် ဂူရှင်းလန်၏ နုနယ်သော ရုပ်ရည်ရှိသော်လည်း သူမသည်... အသီးအနှံများ သယ်ဆောင်ထားသော နူးညံ့သိမ်မွေ့သည့် အကိုင်းအခက် နှင့်တူသည် သူ၏ မူလပိုင်ရှင်သည် အဘယ်ကြောင့် သူမအား မြတ်နိုးရန် ပျက်ကွက်ခဲ့သည်ကို သူ နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ

သူ၏ အရင်ဘဝတွင် သူမသည် အနည်းဆုံး နှစ်သန်း မရှိဘဲ သူ့ကို လက်ထပ်လို့ရမည် မဟုတ်ပေ

ချန်ဆန်းရှီက ခြေဖျားထောက်ကာ အိပ်ရာမှ ထွက်လာပြီး နံရံမှ လေးနှင့် မြားများကို ဆွဲယူကာ အပြင်သို့ ထွက်သွားခဲ့သည်။

“ဝူး...”

သူသည် ရှုပ်ပွနေသော အတွေးများကို ငြိမ်သက်စေရန် အသက်ပြင်းပြင်း အကြိမ်များစွာ ရှူလိုက်ပြီး ကောက်နေသော မိုးမခပင် ကို ချိန်

ရွယ်ကာ လေးပစ်ခြင်း ကို အာရုံစိုက်ကာ လေ့ကျင့်တော့သည်

ညဝက်ကြာ နားပြီးနောက် သူ၏ စိတ်ဓာတ်နှင့် ချီစွမ်းအား သည် အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီး သူ၏ ပစ်မှတ်သည်လည်း အတော်လေး အထင်ကြီးစရာ ကောင်းနေသည်

ခြေလှမ်းနှစ်ဆယ် အတွင်းတွင် သူသည် ပစ်ခတ်တိုင်း ပစ်မှတ်ကို ထိမှန်လုနီးပါး ဖြစ်သည်

ပျက်စီးမှု နည်းပါးစေရန်အတွက် သူသည် မြားတစ်စင်းတည်းဖြင့်သာ လေ့ကျင့်ခဲ့သော်လည်း နံနက်ခင်းအဆုံးတွင် မြားသည် ပြင်းထန်စွာ စုတ်ပြဲသွားခဲ့သည်

အိမ်ထဲတွင်

ဂူရှင်းလန်သည် စက္ကူကပ်ထားသော ပြတင်းပေါက်မှ ချွေးများရွှဲနေသော ချန်ဆန်းရှီကို ချောင်းကြည့်နေပြီး နားမလည်နိုင်စွာ စိတ်သက်သာရာရသွားသည်

“သခင်လေး ရှီ အလေးအနက်ထားတာပဲ… သူ အမဲလိုက်ပြီး ကျွန်မနဲ့ ဘဝကို တည်ဆောက်ဖို့ တကယ် စီစဉ်ထားတာပဲ”

သူမသည် မကြာမီ သူ့အတွက် စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားသည်။

“သူ တစ်ညလုံး အိပ်ရာက နိုးနေခဲ့တာ၊ အခု စောစောထပြီး လေးပစ် လေ့ကျင့်နေတယ် သူ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ…”

ဂူရှင်းလန်သည် နံရံကို မှီကာ ခြေထော့နင်းဖြင့် မီးမွှေးပြီး ထမင်းချက်

ရန် စတင်လိုက်သည်

...

“ရပြီ”

နောကထပ် မြားတစ်စင်းကို ပစ်လိုက်ပြီး ချန်ဆန်းရှီ အသက်ရှူသွင်းလိုက်သည်။

[ကျွမ်းကျင်မှု- လေးပစ်ခြင်း (အခြေခံအဆင့်)]

[တိုးတက်မှု- (၀/၂၀၀)]

[စွမ်းဆောင်ရည်- အင်အားခြောက်ဆင့်လေး ၊ ခြေလှမ်းလေးဆယ်အတွင်း ပစ်မလွဲ]

ယခုလေးတင်ပင် အစွမ်းတန်ခိုးတစ်ခုသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်လာသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး သူ၏ ကိုယ်ကာယ ကြံ့ခိုင်မှုကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်ပေးရုံသာမက သူ၏ လေးပစ်ကျွမ်းကျင်မှုကိုလည်း အခြားအဆင့်သို့ မြှင့်တင်ပေးခဲ့သည်

လေးပစ်ခြင်း အခြေခံအဆင့်

ချန်ဆန်းရှီသည် စနစ်မျက်နှာပြင် ပေါ်ရှိ အပြောင်းအလဲများကို လေ့လာခဲ့သည်

အင်အားခြောက်ဆင့်လေး ခြေလှမ်းလေးဆယ် အတွင်း ပစ်မလွဲ

ဒါရှန်မင်းဆက် တွင် အင်အားတစ်ဆင့်သည် တစ်ကျင်း နှင့် ညီမျှသောကြောင့် အင်အားခြောက်ဆင့်လေး သည် ခုနစ်ဆယ့်နှစ်ကျင်း နှင့် ညီမျှသည်

သူ သိသလောက် မြို့စောင့်တပ်သားများလည်း အင်အားခြောက်ဆင့်လေး ကို အသုံးပြုကြသည်

ဆိုလိုသည်မှာ သူသည် ယခု သာမန် လေးသမား တစ်ဦး၏ စံနှုန်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်

ရှေးဟောင်း စစ်တပ်များတွင် လေးသမားအဖြစ် အရည်အချင်းပြည့်မီသော စစ်သားများသည် ထိပ်တန်း စစ်သည်တော် အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသည်ကို သင် မြင်တွေ့နိုင်သည်

ဒါရှန့်မင်းဆက် တွင် တစ်လှမ်း သည် ခြေနှစ်ဖက်လုံးကို တစ်ကြိမ် ရွှေ့ခြင်း တစ်ပေ လေးလက်မခန့်ဖြစ်သောကြောင့် ခြေလှမ်းလေးဆယ် သည် မီတာငါးဆယ် ကျော်ကျော် ဖြစ်သည်

ဤအကွာအဝေးကို အထင်မသေးပါနှင့်

တိုက်ပွဲတွင် သာမန် လေးသမားတစ်ဦးအတွက် ထိရောက်သောအကွာအဝေးသည် ခြေလှမ်းတစ်ရာခန့် ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည် တိကျစွာ ချိန်ရွယ်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ လေထဲသို့ မြားများကို မိုးရွာသကဲ့သို့ ပစ်ခတ်

ခြင်းဖြစ်သည်

ပုံမှန်အားဖြင့် ခြေလှမ်းလေးဆယ်မှ ငါးဆယ် အကွာအဝေးအတွက် တိကျမှုသည်လည်း အကဲဖြတ်မှုများအတွက် လိုအပ်သည်

ချန်ဆန်းရှီသည် သူ၏ အရင်ဘဝတွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော လေးပစ်ပြိုင်ပွဲများတွင် ပစ်မှတ်များသည် များသောအားဖြင့် မီတာခုနစ်ဆယ် ခန့် ဝေးကွာပြီး ၎င်းတို့သည် ခေတ်သစ်လေးများဖြင့် ပစ်ခတ်ကြသည်

ထို့အပြင် သူသည် ခြေလှမ်းလေးဆယ် အတွင်း မလွဲဘဲ မြားတိုင်း ပစ်မှတ်၏ အလယ်ဗဟိုကို ထိမှန်သည်ဟူသည် သူသည် မီတာခုနစ်ဆယ် ရှိသော ပစ်မှတ်များကို မထိနိုင်ဟု မဆိုလိုပါ မြားတိုင်း ပစ်မှတ်၏ အလယ်ဗဟိုကို အာမခံနိုင်ခြင်း မရှိဟုသာ ဆိုလိုသည်

ခြုံငုံကြည့်လျှင် စနစ်မျက်နှာပြင် ၏ ပြသမှုအရ သူသည် လေးသမားအဖြစ် အကဲဖြတ်ရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်

ချန်ဆန်းရှီသည် ၎င်းကို စမ်းသပ်ကြည့်ရန် မစောင့်နိုင်တော့ပေ

သူသည် လေးကို ထပ်မံ ဆွဲလိုက်ပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် အတွေ့အကြုံရှိသော လေးသမားတစ်ဦးကဲ့သို့ ကျွမ်းကျင်နေသည်

နာရီအနည်းငယ်အကြာက အတော်လေး လေးလံသည်ဟု ခံစားရသော လေးအားလေး သည် ယခုအခါ အပြည့်အဝ ဆွဲလိုက်သောအခါ မယုံ

နိုင်လောက်အောင် ပေါ့ပါးနေပြီး အားထုတ်စရာပင် မလိုတော့ပေ

လေးပစ်ခြင်းတွင် တိုးတက်လာပြီးနောက် သူ၏ ကိုယ်ကာယ ကြံ့ခိုင်

မှုသည်လည်း များစွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်

သူသည် သူ၏ စိတ်ခံစားမှုများကို ငြိမ်သက်စေပြီး မြားအနည်းငယ်ကို ပစ်ကြည့်သည် တကယ်ပင် သူ၏ တိကျမှုသည် နှစ်ဆ တိုးလာခဲ့သည်သူသည် ခြေလှမ်းလေးဆယ် အတွင်းရှိ ပစ်မှတ်တိုင်းကို ထိမှန်ခဲ့ပြီး ခြေလှမ်းခြောက်ဆယ် ကျော် ဝေးကွာသော ပစ်မှတ်များပင်လျှင် ထိချက်မဆိုးလှပေ

ကောင်းပြီ

ဤအဆင့် ကျွမ်းကျင်မှုဖြင့် သူသည် အမဲလိုက် တိရစ္ဆာန်များကို သေချာပေါက် ထိမှန်နိုင်မည်

အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ ၎င်းသည် အစသာ ရှိသေးသည်

သူ၏ လေးပစ်ကျွမ်းကျင်မှုသည် အသေးစား အောင်မြင်မှု သို့မဟုတ် ကြီးမားသော အောင်မြင်မှု သို့ ရောက်ရှိပါက မည်သို့ဖြစ်မည်ကို ချန်ဆန်းရှီစိတ်ကူးမယဉ်ရဲပေ

“သခင်လေး ရှီ ညစာ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီ”

နူးညံ့ပြီး အရိုးကို အရည်ပျော်စေမည့် အသံသည် အိမ်ထဲမှ ထွက်လာသည်

ချန်ဆန်းရှီက သူ၏ လေးကို သိမ်းလိုက်သည်

သူသည် တစ်ညတာသာ ကုန်လွန်ခဲ့သော်လည်း အစ်မလန်သည် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမ၏ ဗာဒံမျက်လုံးများ နှင့်အတူ ဖော်ပြမရနိုင်သော ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေကာ အပိုအာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နေသည်

ထမင်းစားပွဲတွင် ထမင်းနှစ်ပန်းကန် ရှိသည်

တစ်ပန်းကန်တွင် ပေါင်းထားသော ပေါင်မုန့် ပါသော ထမင်းဖြူပါပြီးအခြားတစ်ခုတွင် ရေကြဲနေသောသော ဆန်ပြုတ် တစ်ဝက်ပါရှိသည်

ငွေတစ်ကျပ် ဖြင့် ဝယ်ထားသော ဆန်သည် ရက်အနည်းငယ်ထက် ပိုမခံနိုင်ဘဲ ဂူရှင်းလန်သည် သူမ ဗိုက်ပြည့်အောင် စားရန် ဝန်လေးနေဆဲဖြစ်သည်

ချန်ဆန်းရှီသည်လည်း မရွေးချယ်နိုင်တော့ပေသူ၏ လေးပစ် လေ့ကျင့်မှုသည် စွမ်းအင်များစွာ ကုန်ဆုံးခဲ့ပြီး တောင်ပေါ်သို့ တက်တော့မည်ဖြစ်သောကြောင့် သူသည် ပို၍ပင် လိုအပ်သည် အစ်မလန်ကို ပေါင်းထားသော ပေါင်မုန့် တစ်ဝက် ပေးပြီးနောက် ကျန်ရှိသော အရာအားလုံးကို သူ စားလိုက်သည်

ဗိုက်ပြည့်ကျေနပ်စွာဖြင့် သူသည် လေးကို ပခုံးပေါ်တင်ကာ အပြင်သို့ ထွက်သွားခဲ့သည်

“သခင်လေး ရှီ သတိထားပါ ဘာမှ မမိရင်တောင် တောထဲ အနက်ကြီး မဝင်ပါနဲ့ တောဟင်းရွက် နဲ့ ထင်းအချို့ပဲ စုပြီး ပြန်ယူခဲ့ပါ”

ဂူရှင်းလန်သည် သူမ၏ ယောက်ျားသည် လေးပစ်လေ့ကျင့်ခြင်းကို စတင်ပြီးမှ အမဲလိုက် တိရစ္ဆာန်များကို ဖမ်းမိနိုင်မည်ဟု မယုံကြည်ပေ ဘေးကင်းရေးသည် အမြဲတမ်း ပထမဖြစ်သည်

သူတို့နှစ်ဦး လက်ရှိ ဒုက္ခကို အတူတကွ ကျော်ဖြတ်နိုင်သရွေ့ သခင်လေးရှီသည် နောင်တွင် စာကျက်ရန် သူ၏ အလုပ်မှ ထွက်လိုပါကပင် သူမသည် အလုပ်ကြမ်းလုပ်ရန် ဆန္ဒရှိသည်

ချန်ဆန်းရှီ သူ၏ အိမ်မှ ထွက်ခွာလာသောအခါ နေ့အလင်းရောင် ထွက်နေပြီဖြစ်သည်

အိမ်နီးချင်းများအားလုံး ၎င်းတို့၏ အလုပ်များသော တစ်နေ့တာကို စတင်နေကြသည် လူများစွာသည် လေးနှင့် မြားကို သယ်ဆောင်လာသော သူ့ကို သိချင်စိတ်ဖြင့် ကြည့်နေကြသည်

“အိုး၊ သခင်လေး ရှီ တောင်ပေါ်မှာ အမဲလိုက်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတာလား”

“သူ လုပ်နိုင်ပါ့မလား”

“ကြည့်၊ ငါ စောစောကတည်းက ပြောခဲ့တယ်၊ သူ စာအုပ်တွေကို နားမလည်နိုင်ဘူး”

“ငရဲသွားစမ်း၊ လိုင်ဇီ သူ အနည်းဆုံးတော့ အမဲလိုက်တတ်တယ်မင်း ဘာလုပ်နိုင်လဲ”

“ကျောက်စိမ်းလေး ဦးလေး ကျောက် က မင်းနဲ့အတူ နှစ်ရက် လိုက်ပါပေးရမလား”

“သတိထားပါ မင်းရဲ့ မိသားစုက မင်းအပေါ် မှီခိုနေရတာ”

ရွာသားများသည် လှောင်ပြောင်သော စကားများ ပြောဆိုကြသော်လည်း သူ၏ ဖခင်၏ ဂုဏ်သတင်း ကောင်းမွန်မှုကြောင့် အများစုသည် နွေးထွေးကြသည်

ချန်ဆန်းရှီ သည် သူ တွေ့ဆုံသော လူတိုင်းကို နှုတ်ဆက်ပြီး ကျားခေါင်းတောင် ဆီသို့ သူ၏ ခြေလှမ်းများကို အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်

အခြေခံအဆင့် လေးပစ်ခြင်း ကို ကျွမ်းကျင်ပြီးနောက် သူ၏ ခွန်အား တိုးလာခဲ့ပြီး သူသည် ယခု အင်အားခြောက်ဆင့်လေး ကို ဆွဲနိုင်ကာ သူ၏ ကိုယ်ကာယ အခြေအနေကို သိသိသာသာ တိုးတက်စေခဲ့သည်။ ကျားခေါင်းတောင် အောက်ခြေသို့ ရောက်ရန် ယခင်က နှစ်နာရီကြာခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ တစ်နာရီခွဲ အောက်သာ ကြာတော့သည်

အစောပိုင်း ခရီးသွားများ ဖန်တီးထားသော ကွေ့ကောက်နေသော လမ်းကို လိုက်လျှောက်ရင်း ချန်ဆန်းဆီသည် တောင်၏ အလယ်ပိုင်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီး အမဲလိုက်ခြင်း၏ လက္ခဏာများကို ရှာဖွေသည်

သို့သော် ခဏကြာအောင် လှည့်လည်သွားလာပြီးနောက် ပိုးမွှားများနှင့် စာကလေးများ မှလွဲ၍ သူ ဘာမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ

ပုံမှန်အားဖြင့် အရည်အချင်းပြည့်မီသော မုဆိုးတစ်ဦးသည် အမဲလိုက်ခွေးများ နှင့် တိရစ္ဆာန် ထောင်ချောက်များ ကဲ့သို့သော ကိရိယာများကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်သည် သို့သော် သူသည် လေးမှလွဲ၍ အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ မတတ်နိုင်လောက်အောင် ဆင်းရဲသည်

မဖြစ်မနေ အောင်မြင်ရမည် မဟုတ်ပါက အိမ်ရှိ အစားအစာ အနည်းငယ်သည် လျင်မြန်စွာ ကုန်သွားလိမ့်မည်

ချန်ဆန်းရှီသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ပိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ဖခင်၏ ငယ်စဉ်က ပြည့်စုံသော သင်ခန်းစာများကို ပြန်လည် အမှတ်ရရန် ကြိုးစားသည်

ဥပမာအားဖြင့် မစင်ပေါ်မူတည်၍ မည်သည့်အမဲမျိုး အနီးအနားတွင် ရှိနိုင်သည်ကို ဆုံးဖြတ်ခြင်း မည်သည့်ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးကို အချို့သော တိရစ္ဆာန်များ နှစ်သက်သည်အမျိုးမျိုးသော တိရစ္ဆာန်များ၏ အလေ့အထများ နှင့် သားကောင်ကို သတိမထားမိစေဘဲ တောနက်ထဲတွင် မည်သို့ လျှောက်လှမ်းရမည် စသည်တို့ကို အမှတ်ရစေသည်

[ကျွမ်းကျင်မူ့-ခြေရာခံခြင်းနှင့် လျှို့ဝှက်သွားလာခြင်း (အစမပြုရသေး)]

[တိုးတက်မှု- ၃/၁၀၀]

[စွမ်းဆောင်ရည်- မရှိ]

?

ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော စာကြောင်းများကို ကြည့်ရင်း ချန်ဆန်းရှီအနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်

“ဒါ ဖြစ်နိုင်တာလား?”

“ဒါက နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်နေသရွေ့ ငါ လုပ်ဆောင်နိုင်မှာလား?”

“ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ အမဲလိုက်ပြီး အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ရှာဖွေရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ”

ကျွမ်းကျင်မှု တစ်ခုထက်မက ရှာဖွေတွေ့ရှိရခြင်း၏ ပျော်ရွှင်မှုကို ထိန်းချုပ်ကာ သူသည် ခြေရာများကို ပိုမို ဂရုတစိုက် ရှာဖွေတော့သည်

ဤရှာဖွေမှုသည် တစ်ဝက်နီးပါး ကြာခဲ့သည်

ချန်ဆန်းရှီနားရန် ထိုင်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုသည်လည်း တိုးတက်လာခဲ့သည်

[ကျွမ်းကျင်မှု့-ခြေရာခံခြင်းနှင့် လျှို့ဝှက်သွားလာခြင်း (အခြေခံအဆင့်)]

[တိုးတက်မှု- ၀/၂၀၀]

[စွမ်းဆောင်ရည်- ထက်မြက်သော လေ့လာမှု့၊ ပေါ့ပါးသော ခြေလှမ်းများ ]

ချန်ဆန်းရှီ၏ အာရုံခံစားမှုများသည် သိသိသာသာ ထက်မြက်လာပြီးသူသည် တောထဲရှိ ငှက်များ၏ အော်သံများ၏ တိကျသော ဦးတည်ရာကို အလွယ်တကူ သိရှိနိုင်ပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ ပိုးမွှားငယ်များနှင့် ပုရွက်ဆိတ်များ၏ သိမ်မွေ့သော လှုပ်ရှားမှုများကို အားထုတ်စရာမလိုဘဲ လေ့လာနိုင်ကာ အရာအားလုံးသည် သူ၏ လက်လှမ်းမီရာ၌ ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်

သူ ထရပ်ပြီး ရှာဖွေမှုကို ပြန်စပြီး မကြာမီ ချုံပုတ်တစ်ခုအနီးတွင် တိရစ္ဆာန် မစင်အချို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်

ဝိုင်းပြီး အနက်ရောင်ဖြစ်ကာ ပဲစေ့ အရွယ်အစား ရှိသည်

အနီးနားရှိ မြေပွများတွင် ဘဲဥပုံ ခြေရာများလည်း ရှိသည်

တောယုန်

“မစင်တွေက လတ်ဆတ်နေတယ်၊ ဒီနားမှာဘဲ ရှိရမယ်”

ခြေရာကို လိုက်၍ ချန်ဆန်းရှီရှေ့သို့ ရွေ့လျားသည် [ခြေရာခံခြင်းနှင့် လျှို့ဝှက်သွားလာခြင်း] ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုအောက်တွင် သူသည် အသံမထွက်သလောက်ပင်

သူသည် သစ်ပင်ထူထပ်သော နေရာသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် အဝေးတွင် ဝဖိုင့်သော မီးခိုးရောင် ယုန်တစ်ကောင် ကို မြင်လိုက်ရသည် မြက်ကို ကိုက်စားနေသည်ကို အာရုံစိုက်နေပြီး မည်သည့် အန္တရာယ်မှန်း လုံးဝ မသိပေ

“ဝက်ယုန်ကြီးပါလား”

ချန်ဆန်းရှီ၏ မျက်လုံးများ ထက်ထက်မြက်မြက် ဖြစ်လာပြီး သူ၏ ကွေးညွှတ်ထားသော လေး ကို ဆွဲယူသည် သူ၏ လက်ချောင်း သုံးချောင်းသည် လေးကြိုးကို မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေသော ဆာလောင်နေသည့် ဝံပုလွေကဲ့သို့ အသင့်ရှိနေသည်

“ဝူးရှ်”

မြားသည် လေကို ဖြတ်၍ တိုးသွားသံကို ကြားရသည်

ခြေလှမ်းလေးဆယ် အတွင်း သူ၏ မြားသည် ပစ်မလွဲခဲ့

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း မြားသည် ယုန်ကို တည့်တည့် ထိုးဖောက်သွားသည်

သူ ထိမှန်ခဲ့ပြီ

သူ၏ ဘဝတွင် ပထမဆုံး အမဲလိုက် အောင်မြင်မှုဖြစ်သည်