အခန်း (၈)
Vol. 1 Ch. 8
“ပေါင် သုံးရာကျော် ရှိတဲ့ ဝက်ကြီးတစ်ကောင်အပြင် ဝက်ကလေး ငါးကောင်”
“ဒါဆိုရင် ငါ့အခွန်အတွက် လုံလောက်ရုံသာမကဘဲ ငွေအတော်အတန် ကျန်ဦးမယ်”
“တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာကတော့ သယ်ယူဖို့ က နည်းနည်း ဒုက္ခရောက်နိုင်တယ်”
ဒီနေရာက တောင်တွေထဲမှာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ရှိပြီး ခရိုင်မြို့ကနေ မိုင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ဝေးတယ် ငါတစ်ယောက်တည်း သယ်နိုင်ရင်တောင် တစ်ခါတည်းနဲ့ ယူသွားဖို့ သားကောင်က အရမ်းများနေတယ်
ချန်ဆန်းရှီခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက် အရိုးခေါင်းမြား တစ်
ချောင်းကို ကောင်းကင်သို့ ပစ်လိုက်သည်
“ငါ ကစုဝေးရာနေရာ နဲ့ အဝေးကြီးပဲ”
“ဦးလေး ကျောက် ဘယ်မှာ ရှိနေလဲဆိုတာတောင် ငါ မသိဘူး၊ သူ ငါ့ အချက်ပြသံကို ကြားနိုင်မလား မသိဘူး”
ခဏအကြာတွင်
ဝါးတော အပြင်ဘက်မှ ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်
သို့သော် ပေါ်လာသူမှာ ဦးလေး ကျောက်ချောင် မဟုတ်ဘဲ ကြမ်းတမ်းသော ရုပ်ရည်ရှိပြီး ကြွက်သားများ သန်မာကာ မျက်နှာတွင် အမာရွတ် ရှိသော လူတစ်ဦး ဖြစ်သည်
မြေပြင်ပေါ်ရှိ တောဝက်များ ကို မြင်သောအခါ သူသည် ပထမဆုံး မနာလိုသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်သည်၊ ထို့နောက် ထိုလူငယ်၏ သတ်ဖြတ်မှုကို မြင်သောအခါ မယုံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ အမူအရာမှာ ထူးဆန်းလာသည်
“ညီလေး”
ထိုလူသည် ရောက်လာပြီး အရွယ်ရောက်ကာ နူးညံ့သောအသွင်ရှိသော လူငယ်ကို စူးစမ်းလိုက်သည် “မင်းကို ငါ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး”
ချန်ဆန်းချီသူ့ကိုယ်သူ မိတ်ဆက်လိုက်သည်“ယန်ဘင်းကျေးရွာ က ဦးလေး ကျောက်ချောင် က ကျွန်တော့်ကို တောင်ပေါ် ခေါ်လာတာပါ ကျွန်တော့်
နာမည်က ချန်ဆန်းရှီပါ”
ထိုလူသည် မျက်လုံးများကို မှေးကြည့်သည် “မင်း ဒီကို ရောက်တာ ပထမဆုံးနေ့ပဲ ရှိသေးတယ် ဒီလောက် တန်ဖိုးရှိတာတွေ အကုန် ရခဲ့တယ်”
“ကံကောင်းလို့ပါ”
ချန်ဆန်းရှီအနည်းငယ် အရိုအသေပေးသည် “အကို ကျေးဇူးပြုပြီး သားကောင်တွေကို ခရိုင်မြို့ကို သယ်ဖို့ ကူညီပေးပါဦး စည်းကမ်းအတိုင်း ကျွန်တော် ငွေ ပေးပါ့မယ်”
“ကူညီဖို့က ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူး”
ထိုလူသည် နှုတ်ဖြင့် သဘောတူသော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများက လှည့်ပတ်ကြည့်နေသည်“ဒါပေမဲ့ ဒီကနေ ခရိုင်မြို့ကို လမ်းက ဝေးတယ် ဈေးနှုန်းနဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့”
သူသည် ရက်ပေါင်းများစွာ အမဲလိုက်လို့ မရသေးဘဲ အိမ်တွင် ထမင်းပင် မချက်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေသည်။ ယခု သူသည် ဤအခွင့်အရေးကို မတော်တဆ တွေ့လိုက်ရသောအခါ ကြေးနီဒင်္ဂါး အပိုအချို့ကို တောင်းဆိုရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်
ထိုလူ စဉ်းစားနေစဉ် ရုတ်တရက် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့သော လေးကြိုးသံသည် သူ၏ နားရွက်အနီးတွင် ပေါက်ကွဲသွားသည်
သူ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ချန်ဆန်းရှီသည် သူ မသိလိုက်ဘဲ မြားတစ်စင်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်
အကွာအဝေးတွင် အပြေးအလွှား ပြေးနေသော ယုန်တစ်ကောင် မြေပြင်သို့ လဲကျသွားသည်
ခြေလှမ်း ခုနစ်ဆယ် အကွာ
ထို့အပြင် ထူထပ်သော သစ်ပင်များ ရှိနေသဖြင့် ထိုလူသည် ယုန်ကိုပင် သတိမထားမိခဲ့ပေ
သို့သော် အထူးခြားဆုံးမှာ ချန်ဆန်းရှီက လက်တစ်ချောင်းတည်းကို အသုံးပြု၍ လေးကို ဆွဲပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်က မြားကို အားမစိုက်ဘဲ ထောက်ထားသည်ကို သူ သတိပြုမိခဲ့သည်
လက်တစ်ချောင်း ထည်းအားဖြင့် လေး ကို အလွယ်တကူ ဆွဲနိုင်ပြီး ထိုမျှ တိကျမှုဖြင့်... သူကမှန်ကန်သော အခြေအနေအောက်တွင် တစ်စတုံလေး ကိုပင် ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်လား
ပိုယန်ခရိုင် တွင် ဤမျှ ငယ်ရွယ်သော နတ်ဘုရား လေးသမား သည် ဘယ်
အချိန်ကတည်းက ရှိခဲ့တာလဲ
နောက်ထပ် လျှို့ဝှက်ရည်ရွယ်ချက်များ မရှိတော့ဘဲ ထိုလူသည် ပြုံးရယ်
လိုက်သည် “ညီလေး ဆန်းရှီ မဟုတ်ဘူး အစ်ကို ရှီ ”
“မရွှေ့ပါနဲ့ ငါ သွားကောက်လိုက်မယ် ငါ သားကောင်တွေကို မြို့ထဲကို အလကား သယ်သွားပေးမယ် သူငယ်ချင်းဖြစ်ကြရအောင်”
သူ ပြောပြီးနောက် ယုန်ရှိရာသို့ အလျင်အမြန် သွားသည်
ချန်ဆန်းရှီကသူ့ရဲ့လေးကို သိမ်းဆည်းပြီး ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါသည်
ဆံပင်များကိုပင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်သော သူ၏ ထက်မြက်သော အမြင်အာရုံ ဖြင့် ဤလူသည် အစကတည်းက ပရိယာယ်ကြံစည်နေသည်ကို သူ မည်သို့ မသိနိုင်ပါမည်နည်း သူသည် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုများကို ပြသခဲ့သည်
အနိုင်ကျင့်ခံရတာကို မလိုချင်ရင် ခွန်အားအချို့ ပြသဖို့ လိုအပ်သည်
ထိုလူကဓားမ ဖြင့် သစ်သားနှစ်ချောင်းကို ခုတ်ထစ်ပြီး ချန်ဆန်းရှီနှင့်အတူ တစ်ယောက်က ရှေ့နှင့် တစ်ယောက်က နောက်မှ တောဝက်ကြီး ကို တောင်ပေါ်မှ သယ်လာကြသည်
ထိုလူက သူ့ကိုယ်သူ မိတ်ဆက်သည် “ကျွန်တော့်နာမည်က ဝူဒါ ပါကျွန်တော်က ခင်ဗျားတို့ ဘေးက ရွာမှာ နေတာပါ ဒီနှစ် ဆယ့်ခြောက်နှစ် ရှိပါပြီ အစ်ကို ရှီိ နောင်ဆိုရင် ကျွန်တော့်ကို စောင့်ရှောက်ပါဦး”
ချန်ဆန်းရှီသည် သူ့ကို ပြုံးပြနေသော အမာရွတ်မျက်နှာရှိ လူ ကို ကြည့်ပြီး ခဏတာ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားသည်
ဒီလူက ဆယ့်ခြောက်နှစ် ဘဲရှိသေးလား
“တောဝက်”
“အစ်ကို ရှီက တောဝက်ကို ပစ်နိုင်ခဲ့တယ်”
“…”
သူတို့ ယန်ဘင်းကျေးရွာ အဝင်ကို ရောက်သည်နှင့် ရွာသားများ ဆူညံသွားသည်
ပေါင် သုံးရာ ရှိသော တောဝက် တစ်ကောင်ကအဆန်းမဟုတ်သော်လည်း ပုံမှန်အားဖြင့် လူ နှစ်ဦး သို့မဟုတ် သုံးဦး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် လိုအပ်သည်
လူတစ်ဦးတည်းဖြင့် တောဝက် တစ်သိုက်လုံး ကို ကိုင်တွယ်နိုင်ခြင်းသည် လုံးဝ ထိပ်တန်း အမဲလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်
ရွာသားများအတွက် ချန်ဆန်းရှီသည် အသက်ရှင်ရပ်တည်ရန်အတွက် အမဲလိုက်ခြင်းသို့ ပြောင်းလဲခဲ့သော ပညာရှင် တစ်ဦးဖြစ်သည်
သတင်းသည် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး နာရီဝက်ပင် မကြာမီ သူသည် အိမ်နီးချင်း ရွာများတွင် ထင်ရှားလာသည်
...
ရတနာရှစ်ပါးစားသောက်ဆိုင် တွင်
“ဝက်မ က သုံးရာ့နှစ်ဆယ်ပေါင် ရှိတယ် တစ်ပေါင်ကို တစ်ဆယ့်ရှစ်ကြေးနီ
ဒင်္ဂါး ”
“ဝက်ကလေးတွေ က တစ်ပေါင်ကို နှစ်ဆယ်ကြေးနီဒင်္ဂါး စုစုပေါင်း ပေါင်ခြောက်ဆယ် နဲ့ နှစ်တေး”
“စုစုပေါင်းက ၆၉၆၄ ကြေးနီဒင်္ဂါး ရှိတယ် ငွေ ခုနစ်တေးအဖြစ်
ဖြတ်ပေးလိုက်မယ် ပြီးတော့ မှတ်ထားပါ နောင်ဆိုရင် လတ်ဆတ်တဲ့ သားကောင် ဖမ်းမိရင် တခြားသူတွေကို မရောင်းပါနဲ့ ကျောက်စိမ်းလေး”
သူဌေး လျူဟုန်ဒါ သည် သူ၏ လက်ကို ခမ်းနားစွာ ဝှေ့ယမ်းကာ ပိုက်ဆံအိတ် ကို ပစ်ပေးလိုက်သည်
ပုံမှန်အားဖြင့် ကြေးနီဒင်္ဂါး တစ်ထောင် သည် ငွေတစ်ကျပ်နှင့် ညီမျှသော်လည်း ငွေ သည် ပိုမို ခက်ခဲသော ငွေကြေးဖြစ်ပြီး အမြဲတမ်း လွယ်ကူစွာ လဲလှယ်၍မရနိုင်ဘဲ လဲလှယ်နှုန်းများသည် မကြာခဏ အတက်အကျ ရှိတတ်သည်
ငွေကို တိုက်ရိုက် ပေးခြင်းသည် ထင်ရှားစွာမျက်နှာသာမှု ဖြစ်သည်
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဦးလေး လျူ”
ချန်ဆန်းရှီသည် ပိုက်ဆံအိတ်ကို ယူလိုက်ပြီး ပိုက်ဆံအိပ်ကလေးလံတဲ့အလေးချိန် ကို ခံစားလိုက်ရသည်
ငွေ ခုနစ်တေး
သူ့ရဲ့အခွန်များအတွက် ပြေလည်ရုံသာမကဘဲ ဆောင်းရာသီ အဝတ်အစားများ ဝယ်ရန်ပါ လုံလောက်သည်
“မင်း က တကယ်ကို ထူးချွန်တာပဲ”
သူဌေး လျူဟုန်ဒါ အံ့ဩသည် “ဒီနှုန်းအတိုင်းဆိုရင် မင်း မြို့ထဲကို ပြောင်းဖို့ မကြာတော့ဘူး မင်း ကိုယ်ခံပညာ နည်းနည်း သင်ယူနိုင်ရင်တော့ တကယ်ကို အောင်မြင်မှု့ဖြစ်လိမ့်မယ်”
“ကိုယ်ခံပညာခန်းမတွေနဲ့ ပတ်သက်ရင် ဦးလေး လျူမှာ အကြံပြုစရာ ရှိလား”
ချန်ဆန်းရှီသည် သူ၏ လက်ရှိ ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းပြီးသောအခါ ကိုယ်ခံပညာ သင်ယူရန် ကို စဉ်းစားရန် အချိန်တန်ပြီဖြစ်သည်
“ပိုယန်ခရိုင် မှာ အကျော်ကြားဆုံးတွေက တင်ယွမ် ထိုက်လေ ယွန်ဟဲ နဲ့ ကျောက် ကိုယ်ခံပညာခန်းမ တွေပဲ ဒါပေမဲ့ သူတို့က နှစ်စဉ် သတ်မှတ်ထားတဲ့ ကာလတွေဘဲတပည့်တွေ ကို ခေါ်ယူတာ ဒီနှစ်အတွက်တော့ နောက်ကျနေပြီ”
“ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ငါတို့ သာမန်လူတွေအတွက် ထိပ်တန်း ခန်းမတွေကို ပစ်မှတ်ထားဖို့ မလိုပါဘူး လူတွေကို ခြောက်လှန့်ဖို့ လှုပ်ရှားမှုအနည်းငယ် သင်ယူရုံနဲ့ အများအားဖြင့် လုံလောက်ပါတယ်”
“ဒါပေမဲ့ မင်းက အဓိက ခန်းမတစ်ခုကို ရွေးချင်ရင် ရှင်းဇီ ကို မေးကြည့်နိုင်တယ်”
“ရှင်းဇီ” ချန်ဆန်းရှီ အနည်းငယ် နားမလည် ဖြစ်သွားသည်။
“အဲဒီ ကောင်လေးက မကြာသေးခင်က ကိုယ်ခံပညာ အကယ်ဒမီ တပည့်တွေ ကို မကြာခနလိုက်ဧည့်ခံနေတာ ဟိုဘက် လမ်းတစ်ဖက်မှာပဲ ကြည့်ပါဦး အခု သူ ရောက်လာပြီ”
သူဌေး လျူဟုန်ဒါ သည် သူ၏ နောက်ကွယ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
ရတနာရှစ်ပါး စားသောက်ဆိုင် ၏ တစ်ဖက်တွင် နှိမ့်ကျသော စားသောက်ဆိုင်ရှိသည်
ချန်ဆန်းရှီလှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကျန်းရှင်း သည် ဝတ်စုံဖြူ ဝတ်ထားသော လူငယ်နှစ်ဦးနှင့်အတူ စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုမှ ထွက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်
“အစ်ကို ရှီ”
ချန်ဆန်းရှီကို မြင်သည်နှင့် ကျန်းရှင်း ချက်ချင်း ပြေးလာပြီး မျက်နှာက တောင်းပန်နေသည် “အစ်ကို ကျွန်တော် လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က အရင်တစ်ခေါက် ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အစ်ကိုနဲ့ စကားပြောဖို့ စဉ်းစားနေတာ…”
ချန်ဆန်းရှီက သူ့ကို ဖြတ်ပြောသည်၊ “ရှင်းဇီ ငါ့အတွက် စိတ်မပူပါနဲ့ ငါ ပိုက်ဆံ လုံလောက်အောင် စုထားပြီးပြီ”
“မင်းရဲ့ အစ်ကို ရှီက ဒီနေ့ တောဝက် တစ်သိုက်လုံး ကို ဖမ်းဆီးပြီး ငါ့ဆီက ငွေ ခုနစ်တေးရခဲ့တယ်”
သူဌေး လျူဟုန်ဒါ က သူ့အတွက် ဝင်ပြောသည်
“တကယ်လားအစ်ကို ခင်ဗျား အံ့ဩစရာပဲ ကျွန်တော် ငွေ ခုနစ်တေး ရဖို့ ငါး ဘယ်လောက်ကြာကြာ ဖမ်းရမလဲ မသိဘူး”
ရှင်းဇီသည် ချီးကျူးဂုဏ်ပြုသံဖြင့် အော်ပြောသည် သူ၏ မနာလိုမှု သည် သန့်စင်ပြီး မည်သည့် အခြားသော ခံစားချက်များမှ မပါဝင်ပေ
“ဒါနဲ့ ဒါ မင်းအတွက်”
ချန်ဆန်းဆီသည် ငွေ သုံးစ ကို ထုတ်ပေးပြီး မူရင်းငွေ နှင့် အတိုး နှစ်ခုလုံးကို ပေးချေရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေသည်
“အစ်ကို ကျွန်တော် ဒါကို မယူနိုင်ဘူး ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို အရင်တစ်ခေါက်က မကူညီနိုင်ခဲ့ဘူး”
“အဲဒါက သီးခြားကိစ္စပါ မင်း အဖေ ခြေထောက် ကုသဖို့လည်း ပိုက်ဆံ လိုတယ်”
အပြန်အလှန် ငြင်းခုံပြီးနောက် ချန်ဆန်းရှီသည် နောက်ဆုံးတွင် ငွေကို အိတ်ကပ်ထဲသို့ ထိုးထည့်နိုင်ခဲ့ပြီး စကားလမ်းကြောင်း ပြောင်းလိုက်
တယ်“မင်း ကိုယ်ခံပညာခန်းမကတပည့်တွေ ကို ဧည့်ခံနေတာလား?”
“ဟုတ်ပါတယ်”
ကျန်းရှင်းသည် သူ၏ အသံကို လျှော့ချလိုက်တယ် “ကျွန်တော် ထိုက်လေ ကိုယ်ခံပညာခန်းမ ရဲ့ စုဆောင်းရေး ကာလကို လွဲသွားခဲ့တယ် ဒါကြောင့် သူတို့ တပည့် တစ်ယောက် ပိုလက်ခံနိုင်မလားဆိုတာ ကြည့်ဖို့ တစ်ခုခု ကြိုးစားကြည့်ဖို့ စဉ်းစားခဲ့တယ်”
သူကခန်းမ အပြင်ဘက်တွင် တပည့်နှစ်ဦးနှင့် မတော်တဆ တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး သူတို့က သူ့အတွက် စကားပြောပေးမည်ဟု ကမ်းလှမ်းခဲ့သောကြောင့် သူတို့ကို ထမင်းဖိတ်ကျွေးကာ ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး
ဒါက တတိယအကြိမ် ရှိပြီ
စားသောက်ဆိုင်ငယ်သည် ရတနာရှစ်ပါးစားသောက်ဆိုင် ကဲ့သို့ ခမ်းနားခြင်း မရှိသော်လည်း ၎င်းသည် ငွေအတော်အတန် ကုန်ကျခဲ့သည်
“ငါ နားလည်ပြီ”
ချန်ဆန်းရှီသည် လမ်းတစ်ဖက်ရှိ ကိုယ်ခံပညာခန်းမတပည့်နှစ်ဦး ကို ကြည့်လိုက်သည်
တစ်ဦးက သူ၏ သွားများကို ကလော် နေပြီး ကျန်တစ်ဦးက သူ၏ ဝိုင်းစက်သော ဗိုက် ကို ပုတ်ကာ သမ်းဝေနေသည်စိတ်မရှည်သကဲ့သို့ရှင်းလေး မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲလာပါဦးငါတို့ အရက် သွားသောက်မှာ မဟုတ်ဘူးလား ငါ မင်းကို မိတ်ဆက်ပေးတဲ့ အကြီးတန်းတပည့် က ငါတို့ ဆရာက အရမ်း အရေးပေးတာ မင်း ငါ့ကို နားလည်တယ်မလား”
“စိတ်မဆိုးပါနဲ့ အစ်ကိုတို့ ကျွန်တော် အခုပဲ လာပြီ”
ကျန်းရှင်းသည် အလျင်အမြန် နှုတ်ဆက်သည်
ချန်ဆန်းရှီသည် သူတို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ပြီး ထို ကိုယ်ခံပညာခန်းမတပည့်နှစ်ဦး ၏ အကြည့်များသည် မယုံသက်ာစရာ ဖြစ်ဖို့ကောင်းတယ်ဟု ခံစားရသည်
“ငါ ရှင်းကို နောက်မှ သတိထားဖို့ ပြောသင့်တယ်”
သူက ထပ်မံ မနေတော့ဘဲ အစိုးရရုံး သို့ အလျင်အမြန် သွားကာ ငွေ သုံးတေးကိုအခွန်ကို ပေးဆောင်လိုက်သည်
အခွန်အရာရှိက သူ၏ နာမည်ကို မှတ်ပုံတင် စာအုပ်တွင် အမှန်ခြစ် လုပ်သည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် နောက်ဆုံး၌ ပခုံးပေါ်မှ ကြီးမားသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုကျသွားတယ်လို့ခံစားလိုက်ရသည်
“ချင်ရှုံး ပဲ ကျန်တော့တယ်…”
“သူ တခြားနည်းလမ်းတွေနဲ့ ဒုက္ခပေးဖို့ ကြိုးစားမလား မသိဘူး”
“ငါ အိမ်ကို အမြန်ပြန်ဖို့ လိုတယ် မဟုတ်ရင် အစ်မလန် ထပ်ပြီး စိုးရိမ်လာလိမ့်မယ်”
ချန်ဆန်းရှီ အိမ်သို့ အလျင်အမြန် ပြန်လာလိုက်တယ်
အိမ်အဝင်ဝတွင် ဂူရှင်းလန်သည် အမျိုးသမီး အနည်းငယ်နှင့် စကားပြောနေသည်ကို တွေ့ရပြီး ထိုအမျိုးသမီးများအားလုံးက သူမ၏ အမျိုးသားသည် မည်မျှ တော်သည်ကို ချီးကျူးနေကြသည်
သူ စာဖတ်နိုင်ပုံ ငွေရှာနိုင်ပုံ ပြီးတော့ ရုပ်ရည်လည်း ချောမောပုံ
နောက်ဆုံးတွင် ယောက်ျားတစ်ဦး ငွေရှာနိုင်သောအခါ သူ၏ ချို့ယွင်းချက်များကိုပင် အားသာချက်များ အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သည်
“ရှင်းလန်၊ မင်း အစ်ကို ရှီကို ကလေး မြန်မြန်ယူပေးဖို့ လိုတယ်”
“စိတ်မပူပါနဲ့ ရှင်းလန်ရဲ့ တင်ပါးကြီးတွေ နဲ့ဆိုရင် သားယောက်ျားလေး ရနိုင်မှာ သေချာတယ်”
“…”
ထိုအမျိုးသမီးများ ဆက်လက် နောက်ပြောင်နေ ကြသဖြင့် အစ်မလန်၏ ပါးပြင်များသည် နီရဲလာသည်
“ရှင်းလန် ကြည့်ပါဦး မင်းရဲ့ အမျိုးသား ပြန်လာပြီ”
“အစ်ကို ရှီ”
စကားအခြေအတင် ပြောဆိုရန် စိတ်မဝင်စားဘဲ ဂူရှင်းလန် အလျင်အမြန် လာရောက် နှုတ်ဆက်သည်
“ငါတို့ ဒီည ယုန်သား စားမယ်”
ချန်ဆန်းရှီက ပြုံးပြီး မရောင်းရသေးသော ယုန်တစ်ကောင်ကို ကိုင်ထားသည်
ဂူရှင်းလန်သည် ယုန်ကို လှည့်ပင် မကြည့်ဘဲ သူမ၏ လက်များက အက်ျီများကိုလှန်ကြည့်ပြီးမေးလိုက်သည် “အစ်ကို ရှီ အဆင်ပြေရဲ့လား ဒဏ်ရာ ရထားသေးလား တောဝက်တွေက ကြောက်စရာကောင်းတယ်လို့ ကျွန်မ ကြားတယ်”
ချန်ဆန်းရှီခဏတာ ကြောင်သွားသည် “မပူပါနဲ့၊ ငါ အဆင်ပြေပါတယ်”
“အစ်ကို ရှီ၊ နောက်တစ်ခါ ဒီလို အန္တရာယ်များတဲ့တဲ့ အရာတွေကို မလုပ်ပါနဲ့”
သူမ၏ အမျိုးသား ဒဏ်ရာမရကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ဂူရှင်းလန် နောက်ဆုံးတွင် စိတ်သက်သာရာရသွားပြီး သူ၏ ပစ္စည်းများကို ချရာတွင် ကူညီပြီး “ဗိုက်ဆာနေပြီလား ကျွန်မ ထမင်း သွားချက်လိုက်မယ်”
ချန်ဆန်းရှီသည် အလုပ်များနေသော အစ်မလန်၏ ပုံသဏ္ဍာန်ကို ကြည့်ပြီး ရုတ်တရက် နက်နဲသော ပိုင်ဆိုင်မှု ခံစားချက် ကို ခံစားလိုက်ရသည်
သူသည် ဒီကမ္ဘာမှာ အိမ် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်
...
မကြာမီ မီးဖိုချောင်မှ အစားအစာ၏ ရနံ့မွှေး ကလွင့်ပျံ့လာသည်
၎င်းသည် ချန်ဆန်းဆီ၏ ဗိုက်ထဲတွင် ဆာလောင်မှု ကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး အသံမြည်ခြင်းကို မရပ်တန့်နိုင်တော့ပေ။
“ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက်”
သူတို့ စားတော့မည့်အချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ဦးက တံခါးကို ညင်သာစွာ ခေါက်သည်။
“ဘယ်သူလဲ”
“ကျွန်တော်ပါ ချင်ရှုံး "ဒီနာမည်ကို ကြားသောအခါ ဂူရှင်းလန်၏ မျက်နှာ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားပြီး ချန်ဆန်းရှီရဲ့ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အပြင်သို့ မထွက်ရန် အချက်ပြ လိုက်သည်
“ရပါတယ် ငါ သွားကြည့်လိုက်မယ်”
ချန်ဆန်းရှီက မီးဖိုချောင်သုံးဓား ကို သူ၏ နောက်ကျောတွင် ထိုးထည့်ကာ ဧည့်သည်ကို နှုတ်ဆက်ရန် ထွက်လာသည်
ချင်ရှုံးက သူ အခွန်ပေးဆောင်ပြီးပြီကို သိသောကြောင့် ပြဿနာအသစ် ရှာဖွေနေခြင်း သို့မဟုတ် ကိစ္စများကို ပိုမို ကြီးထွားအောင် လုပ်ရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေသည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းသည် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်
ချင်ရှုံးက အပြုံးများ ပြည့်ဝ နေပြီး ဈေးအပေါဆုံး ဝါးအရက်
တစ်အိုးကို ကိုင်ထားသည် “ဟားဟားဟား ညီလေး”
ချန်ဆန်းရှီကမျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး “ဒါက ဘာလဲ”
“ညီလေး ငါ တောင်းပန်ဖို့ လာတာ”
စကားပြောနေစဉ် ချင်ရှုံးကချန်ဆန်းရှီရဲ့ ပခုံးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပုတ်လိုက်ပြီး လျှို့ဝှက်စွာ အားသုံးလိုက်သော်လည်း သူ၏ ပြိုင်ဘက်သည် မလှုပ်ရှားကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်
ဟာကွာ
ဒီကောင်လေးက ဘယ်ကနေ ဒီလို ခွန်အား ရခဲ့တာလဲ
သူသည် ဒီနေ့မှ အိမ်ပြန်ရောက်ပြီး ချန်ဆိုသော ပညာရှင် ကတောဝက်ကြီး တစ်ကောင်ကို တစ်ကိုယ်တည်း သတ်ပစ်နိုင်ခဲ့ကြောင်း ကြားသိခဲ့ရသည်
ယခုတွက်ဆောင်းဦးရာသီ ဖြစ်ပြီး ဝက်ကလေးများ ပါသော တောဝက်များ ကအလွန် ရန်လိုပြီး မုဆိုးများက သူတို့ကြောင့် စားသောက်ခံရသည့်ကိစ္စများပင် ရှိခဲ့သည်
တောဝက်ကြီး တစ်ကောင်တည်းကို ကိုင်တွယ်နိုင်ခြင်းသည် လုံးဝ လွယ်ကူသော အလုပ်မဟုတ်ပေ
သို့သော် ဒီလူက ထင်ရှားစွာ အသုံးမဝင်သော ပညာရှင် တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်
သူက ခွန်အားကြီးရဲ့သားနဲ့ လမ်းမှားကို ရွေးချယ်ပြီး သူ့ရဲ့စွမ်းရည်ကို ဖြုန်းတီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်လား
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ချင်ရှုံးက ဂူရှင်းလန် ကို လက်လျှော့ရန် ဆုံးဖြတ်
လိုက်တယ်
သူကပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရွာဆယ်ရွာ တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ အောင်မြင်နေခဲ့ပြီး သူ၏ ညီကို တစ်ဦးတည်း ပြုစုပျိုးထောင်ကာ အကောင်းဆုံး ကိုယ်ခံပညာခန်းမ သို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ခြင်းသည် သူ့ကို ပိုမိုရိုင်းစိုင်း မောက်မာလာစေခဲ့တယ် ဒါပေမဲ့
မည်သူ့ကို စော်ကားရမည် မည်သူ့ကို မပတ်သက်သင့်ကြောင်းကို သူ ကောင်းစွာ သိသည်
အကယ်၍ သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ် မုဆိုး တစ်ဦးကို တကယ် စော်ကားမိပါက သူသည် တစ်သက်လုံး တောင်ပေါ်သို့ မသွားသင့်ပေ
မဟုတ်ပါက သူ၏ ကျောကို သေစေနိုင်သော မြား တစ်စင်းဖြင့် ပစ်ခံရနိုင်သည်
အမျိုးသမီးများအတွက်မူ ရွေးချယ်စရာများစွာ ရှိသေးသည်
ချန်ဆန်းရှီသည် လွယ်ကူစွာ အနိုင်ကျင့်၍ မရသူဖြစ်ပါက အခြား အနိုင်ကျင့်၍ရသူများစွာ ရှိနေသေးသည်
“ညီလေး ငါတို့ကြားမှာ အထင်အမြင် လွဲမှားမှု အချို့ ရှိခဲ့တယ် အိမ်နီးနားချင်းတွေ ရှေ့မှာ ရှင်းလိုက်ရအောင် ဘယ်လိုလဲ”
ချင်ရှုံးက သူ့ရဲ့အသံကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ မြှင့်တင်လိုက်ပြီး အိမ်တွင် ချက်ပြုတ်နေသော အိမ်နီးနားချင်းများကို အပြင်သို့ ထွက်လာကြည့်ရန် ဆွဲဆောင်သည်
ချင်ရှုံးသည် ချန်ဆန်းရှီမသိနားမလည်ဟု ထင်နေစဉ် နောက်ဆုံးတွင် သူ ကျေနပ်ဖွယ် အဖြေကို ကြားလိုက်ရသည်
“အစ်ကို ချင်က နောက်နေတာပါ”
ချန်ဆန်းရှီက ဖော်ရွေသော အပြုံးကို ပြုံးပြလိုက်ပြီး “ကျွန်တော်က အမြဲတမ်း ရန်ငြိုးမထားတတ်သူ ပါ ဒါ့အပြင် ကျွန်တော်တို့ကြားမှာ တကယ့် ‘ရန်ငြိုး ’ မရှိပါဘူး”
“ပညာရှင် ဖြစ်တာက ခင်ဗျားနဲ့ တကယ်ကို လိုက်ဖက်တယ် ညီလေး တကယ်ကို စိတ်သဘောထားကြီးမြတ်ပါပေတယ်”
ကျေနပ်နေသော ချင်ရှုံးသည် ဝိုင်အိုးကို ချထားပြီး “ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ဒီထက် ပို မနှောင့်ယှက်တော့ပါဘူး”
“ကောင်းပါပြီ အစ်ကို ချင် ဂရုစိုက်ပါ”
တံခါးကို ပိတ်ပြီးနောက် ချန်ဆန်းရှီသည် နံရံပေါ်တွင် ချိတ်ထားသော ကွေးညွှတ်နေသော လေး ကို ကြည့်လိုက်သည်
'ဒီကောင့်ကို ရှင်းပစ်လိုက် မယ်'
'ငါ ဒုက္ခရောက်နေတုန်း သူ အခွင့်ကောင်းယူပြီး ငါ့ မိသားစုကို ဖျက်ဆီးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တယ် အခု ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်ဖို့ မလွယ်တော့မှ သူက အလွယ်တကူ ပယ်ချချင်တယ်လား
ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဘယ်နေရာမှအဲဒီလောက် လွယ်တာမရှိဘူး'