အခန်း (၁၀)
Vol. 1 Ch. 10
ပြသနာရှာမဲ့လူမရှိတော့သောကြောင့်ချန်ဆန်းရှီကငြိမ်းချမ်းသော ဘဝကို ဖြတ်သန်းနေခဲ့သည်
ငါးရက်တိုင်အောင် သူ၏ဘဝသည် ရိုးရှင်းသော စက်ဝိုင်းတစ်ခု ကဲ့သို့လည်ပတ်နေပြီး တောင်ပေါ်တွင် အမဲလိုက်ခြင်း စားသောက်ဆိုင်တွင် သားကောင် ရောင်းချခြင်း ပြီးတော့ အိမ်ပြန်၍ အိပ်ခြင်းဖြစ်ပြီး
ချင်ရှုံး အတွက်မူ...
သူ သေဆုံးပြီးနောက် တစ်နေ့တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝံပုလွေများ က ကိုက်ဖြတ်ခဲ့သဖြင့် အရိုးများသာ ကျန်တော့သည် ထိုအခွင့်အရေးကိုပင် ချန်ဆန်းရှီက အသုံးချကာ ဝံပုလွေအချို့ ကို ပစ်သတ်ခဲ့သည်
“ခြောက်ပေါင် ရှိတဲ့ တောယုန် နဲ့ငါးပေါင် အလေးချိန်ရှိတဲ့ တောကြက်
နှစ်ကောင် ပြီးတော့ ပေါင်ငါးဆယ် ရှိတဲ့ဂျီငယ် တစ်ကောင်…”
ရတနာရှစ်ပါး စားသောက်ဆိုင် တွင်
ချန်ဆန်းရှီသည် ဂိမ်းတစ်ခုရှိ တာဝန် လဲလှယ်ရာ နေရာ ကဲ့သို့ အလေ့အကျင့်အတိုင်း သားကောင် ရောင်းရန် ဒီကို ရောက်လာသည်
ဆိုင်ရှင် လျူဟုန်ဒါကသူ၏ ရေတွက်စက် ကိုချပြီး“အတိအကျ ငွေတစ်တေး ဆက်ပြီးကြိုးစားပါကောင်လေး”
ငွေတစ်တေးသည် ရှုပ်ထွေးမှု နှင့် စစ်ပွဲ များကြောင့် ဈေးနှုန်းများ မကြီးမြင့်လျှင် သာမန် မိသားစုတစ်စုကို တစ်လ ထောက်ပံ့ရန် လုံလောက်သည်
သို့သော် သူသည် မကြာသေးမီက ငွေ ခုနစ်တေးကို တစ်ပြိုင်နက် ရခဲ့သောကြောင့် အလွန် စိတ်တည်ငြိမ် နေသည်
ကံမကောင်းစွာဖြင့် တောဝက်ကြီးများ ကို ရှာဖွေရန် မလွယ်ကူပေ
“တောင်ရဲ့မြောက်ပိုင်းကို သွားနိုင်ရင် ကောင်းမယ်”
“ဦးလေး ကျောက်နဲ့ တခြားသူတွေက တကယ့် တောနက်ကြီး ထဲမှာ ‘ထူးခြားတဲ့သားရဲ ’ တွေကို ရှာတွေ့ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိတယ်လို့ပြောတယ် တစ်ကောင်ကို ငွေ ဆယ်တေး အထိ ဒါမှမဟုတ် အလွန်မြင့်တဲ့ဈေးနှုန်းနဲ့ ရောင်းနိုင်တယ်”
“နှမြောစရာပဲ၊ အားကောင်းတဲ့အင်အားစု ရဲ့ နောက်ခံ မရှိရင်…”
ဒုတိယအဆင့်တောင် ၏ မြောက်ဘက် တွင် ကိုယ်ခံပညာရှင်များက လုံးဝ လွှမ်းမိုးထားသည် အကယ်၍ ရွာမုဆိုး တစ်ဦးက ထိုနေရာသို့ သွားရဲလျှင် အကောင်းဆုံးအနေဖြင့် ရိုက်နှက်ခံရပြီး သားကောင်ကို လုယက်ခံရ နိုင်တယ်ဒါမှမဟုတ် အဆိုးဆုံးအနေဖြင့် အသက်ဆုံးရှုံး နိုင်တယ် ဒါဟာအလွန် ဖိနှိပ်မှု ရှိတယ်
“ငါ ကိုယ်ခံပညာခန်းမ မှာ ပါဝင်ဖို့ အတွက်ဆက်စုံစမ်းဖို့ လိုသေးတယ်”
ထိုသို့ တွေးပြီး ချန်ဆန်းရှီချက်ချင်း ထွက်ခွာမသွားပေ
နာရီဝက် ခန့် စောင့်ပြီးနောက် တောင်း ကို သယ်ပြီးငါး ရောင်းရန် လာနေသောကျန်းရှင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်
ကိုယ်ခံပညာခန်းမများ အကြောင်း စကားပြောသောအခါ ရှင်း သည် စတင်၍ ကျိန်ဆဲ တော့သည်“အစ်ကို၊ အဲဒါကို မပြောပါနဲ့ အဲဒီ နှစ်ယောက်က ကျွန်တော့်ကို ကူညီဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘူး သူတို့က အစားအသောက်နဲ့ အရက်ကို အလကားစား သောက်သွားတာ ကျွန်တော့်ရဲ့ ငွေ နှစ်တေး တောင် ကုန်သွားတယ်၊ ဒါပေမဲ့…”
ကျန်းရှင်းကသူ၏ အသံကို လျှော့ချလိုက်ပြီး “ကျွန်တော်လည်း သူတို့ကို ဒီတိုင်းမလွှတ်လိုက် ဘူး မနေ့က ထောင်ချောက် ဆင်ပြီးသူတို့နှစ်ယောက်လုံးကို ရွှေရည် (သေး) နဲ့လောင်းလိုက်တယ်၊ ဒါက အနည်းဆုံးတော့ နည်းနည်း ကျေနပ်စရာ ဖြစ်စေတယ်”
“သူတို့ မင်း လုပ်တာမှန်း သိလား”
ချန်ဆန်းရှီ အနည်းငယ် စိုးရိမ် သွားသည်
မကြာသေးမီက ခရိုင်မြို့ သို့ သွားလာရင်း သူသည် မောက်မာသောကိုယ်ခံပညာ အကယ်ဒမီ တပည့်များ အများအပြားကိုလည်း တွေ့ဆုံခဲ့ရသည် အချို့ဆိုလျှင် လမ်းပေါ်တွင် သာမန်လူများကို အကြောင်းမဲ့ ရိုက်နှက် သည်
ရှင်း ၏ လက်တုံ့ပြန်ပုံသည် သူ့ကိုယ်သူ ဒုက္ခ ဖြစ်စေနိုင်တယ်
အချို့သော ကိစ္စများတွင် သင်သည် လုံးဝ မလုပ် ရန် ဒါမှမဟုတ်
လုပ်ဆောင်ရာတွင် ရက်စက် ရန် လိုသည်
“စိတ်မပူပါနဲ့ သူတို့ ကျွန်တော့်ကို မမြင်လိုက်ဘူး”
ကျန်းရှင်းသည် စကားလမ်းကြောင်း ပြောင်းသည် “ဒါနဲ့၊ အစ်ကိုလည်း ကိုယ်ခံပညာ သင်ယူဖို့ စီစဉ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား? အစီအစဉ် ရှိလား?”
ချန်ဆန်းရှီခေါင်းခါလိုက်သည် “မင်းရော”
“သြော် ကျွန်တော်လည်း စိုးရိမ်နေတာ”
ကျန်းရှင်း ညည်းတွားလိုက်ပြီး "ဂိတ်ကြီးလေးခုရှိတဲ့ကိုယ်ခံပညာကျောင်းတွေကလွဲလို့ ခရိုင်မြို့ က ကျန်တဲ့ ကိုယ်ခံပညာခန်းမတွေကလည်း သိပ်ပြီး စျေးမသက်သာ ဘူး အဆိုးဆုံးက အစစ်အမှန် ကျွမ်းကျင်မှု တွေ စမသင်
ခင် နှစ်နှစ်လောက် ပင်ပန်းတဲ့ အလုပ် ကို လုပ်ရတာပဲ သုံးနှစ် ဒါမှမဟုတ် ငါးနှစ် အချိန်မရှိဘဲ ဘာမှ သိသိသာသာ သင်ယူဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး”
“ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ဘာလုပ်နိုင်မလဲ ကျွန်တော် ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် နာမည်ကောင်း ရှိတဲ့ ကိုယ်ခံပညာခန်းမ မှာ သွားရောက် စမ်းသပ်ကြည့်တော့မယ်”
၎င်းသည် ချန်ဆန်းရှီသင်ယူခဲ့သော အရာနှင့် ကိုက်ညီသည်
ဤလောကတွင် ပညာသင်ကြားခြင်း ဖြင့် တစ်ဦး၏ ကံကြမ္မာ ကို ပြောင်းလဲရန် မလွယ်ကူသလို ကိုယ်ခံပညာကပို၍ပင် ခက်ခဲသေးသည်
အတိုချုပ်ပြောရလျှင် သာမန်လူများဟာကောင်းမွန်တဲ့ဘဝမှာနေထိုင်ရန် မျှော်လင့်လို့မရဘူး
ညံ့ဖျင်းတဲ့ကိုယ်ခံပညာခန်းမ မှာသုံးနှစ်မှ ငါးနှစ် အထိ လက်ကို အရိုးကျိုးအောင် အလုပ်လုပ်ရမည်မှာစဉ်းစားစရာပင် မလိုပေ
ကိုယ်ခံပညာခန်းမများ ကလွဲ၍ ကိုယ်ခံပညာ သင်ယူရန် နောက်ထပ် နေရာတစ်ခု အမှန်တကယ် ရှိသည်…
စစ်တပ်
သို့သော် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာမိသားစု တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် စစ်ပွဲသို့ သွားရမည်ဖြစ်ပြီး ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည် အထူးသဖြင့် ယခုလို မငြိမ်မသက်မှု နှင့် စစ်ပွဲ ဖြစ်နေသည့် အခြေအနေတွင် ဖြစ်သည်
အရင်ဆုံး သွား မေးမြန်းကြည့်ရမယ်
ရှင်း ကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ချန်ဆန်းရှီက ဈေး သို့သွားကာ အဖိုး ရှောင် ကို ရှာသည်
အဖိုး ေရှာင်သည် သူ၏ မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ ရယ်မောမိလိုက်
သည်“စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ မိသားစု ဖြစ်ဖို့ ငွေ ဘယ်လောက် ပေးရလဲဟုတ်လား?”
“ကျောက်စိမ်းလေး မင်း ရူး သွားပြီလား စစ်ဘက်ဆိုင်ရာမိသားစု ဖြစ်ဖို့ ဒင်္ဂါးတစ်ပြား မှ မလိုဘူး အဲဒီအစား သူတို့က မင်းကို ပေးရလိမ့်
မယ် ”
“စစ်တပ် က လူတွေကို စုဆောင်းချင်တာ မှန်ပေမဲ့ ဘယ်နှစ်ယောက်က သွားချင်ကြလို့လဲ”
မဟာရှန်မင်းဆက် သည် နှစ်ပေါင်းသုံးရာ့ငါးဆယ်ကျော် သမိုင်းရှိခဲ့သည်
ဘိုးဘေးကြီး နိုင်ငံကို ထူထောင်ပြီးနောက် သူသည် စစ်တပ်နှင့် စစ်သားစနစ်ကို အကောင်အထည် ဖော်ခဲ့သည်
အနှစ်သာရအားဖြင့် ၎င်းသည် စစ်တပ် ကိုလိုနီ လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေး စနစ် ဖြစ်သည်
ခုနစ်ပုံ ကစိုက်ပျိုးရေး ၊ သုံးပုံ ကစစ်ရေး အသင့်ပြင်ဆင်မှု
မင်းဆက် အစပိုင်းတွင် မဟာရှန့်၌ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာမိသားစု သုံးသန်း အထိ ရှိခဲ့ပြီး ၎င်းတို့မှာ လုံလောက်နေပါပြီ
ဘိုးဘေးကြီး က တစ်ချိန်က ပြောခဲ့ဖူးတယ် “မဟာရှန့်ရဲ့စစ်သားတွေဟာပြည်သူများထံမှ ဆန်စပါး တစ်စေ့ကိုပင် စားသုံးရန် မလိုအပ်ဘူး”
“ဒီလောက် ထူးဆန်းတဲ့ တိုက်ဆိုင်မှု လား”
ချန်ဆန်းရှီသည်သူ၏ အတိတ်ဘဝ မှ ဇာတ်ကောင် တစ်ဦးကို မတွေးဘဲ မနေနိုင်ပေ ထိုသူသည် အဝတ်တစ်ထည်ကိုယ်တစ်ခုဖြင့် သူ့ရဲ့အင်ပါယာ ကို စတင်ခဲ့ပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှု ဖြင့် သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင် နယ်မြေကို တည်ထောင်ခဲ့တယ်
မဟာမင် မင်းဆက် ကဲ့သို့ပင် မဟာရှန့် ၏ စစ်တပ်စနစ် သည် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပျက်စီးယိုယွင်း လာပြီး ပြိုကျလုနီးနီးဖြစ်နေပေပြီ
နှစ်ငါးဆယ် အကြာကဝန်ကြီး သည် ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများ ကို အကောင်အထည် ဖော်ခဲ့ပြီး အစိုးရ ၏ သက်တမ်းကို ယခုအထိ မနည်း တိုးချဲ့ပေး ခဲ့သည်
သို့သော် အဖိုး ရှောင်၏ လေသံကို နားထောင်ခြင်းဖြင့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများ ဟာအလွန် စေ့စပ်သေချာခြင်း မရှိဘဲ အပြင်ပန်းပုံပန်းသဏ္ဍာန် ကိုသာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပြီး လက်တွေ့တွင်မူ ပြိုကျလုနီးနီး ဖြစ်နေဆဲဟု ထင်ရသည်
“နှစ်ပေါင်းသုံးရာ့ငါးဆယ်ဆိုတာ တကယ်တော့ ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှု့ပဲ”
“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မဟာမင် က နှစ်ပေါင်းသုံးရာ့နှစ်ဆယ်အောက်သာ ကြာရှည်ခဲ့တာ”
“မဟာရှန်မင်းဆက် က မဟာမင် ထက် နှစ်ပေါင်းခုနစ်ဆယ် ပိုပြီး ဘာလို့ ကြာရှည်နိုင်ခဲ့တာလဲ၊ နိုင်ငံခြားက ပညာတတ် ဧကရာဇ်တွေ မရှိခဲ့လို့လား”
“ဒါမှမဟုတ် ဒီကမ္ဘာမှာ စစ်အင်အား ကို အားကိုးပြီး သက်တမ်းကို တိုးချဲ့ တဲ့ ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေ ရှိနေလို့လား”
“…”
အဖိုး ရှောင်ပြောတယ်"ရှင်းလေး မင်း ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်ချင်တာလား”
ချန်ဆန်းရှီ ခေါင်းညိတ် သဘောတူသည်
“မင်း ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာအောင် လုပ်ချင်ရုံသက်သက်ဆိုရင် ပိုယန်ခရိုင်မြို့ က ကိုယ်ခံပညာခန်းမတွေ က မင်းကို ကျေနပ်စေနိုင်သင့်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်း တကယ့်ကိုယ်ခံပညာမှာ ကျွမ်းကျင်မှု ရချင်ရင်တော့ သူတို့က မလုံလောက်ဘူး”
“ပြည်နယ်အဆင့် မှာရှိတဲ့ ကျောင်းကြီး တစ်ခုခုမှာ ပါဝင်ဖို့”
“ဒါမှမဟုတ် စစ်တပ်ထဲ ဝင် ဖို့ပဲ”
“ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်အောက်မှာရှိ တဲ့နယ်မြေအားလုံး မှာ နန်းတော်ထက် ပိုကြီးပြီး ပိုအားကောင်းတဲ့ ကျောင်း ရှိသေးသလား”
အဖိုး ရှောင်က ရိုးသားစွာ ပြောသည် “ကလေး၊ သေချာ စဉ်းစားပါ၊ မင်း တကယ် စစ်တပ်ထဲ ဝင်ချင်ရင် မင်း ဦးလေးက မင်းကို ဝင်ခွင့်ရအောင်လုပ်ပေးနိုင်တယ်”
“ဒါပေမဲ့ ဒီလို ရှုပ်ထွေးတဲ့ ကာလ မှာ ဘာလို့ စစ်တပ်ထဲ ဝင်မှာလဲ”
“အဖိုးတစ်ယောက်အနေနဲ့ ရိုးသားတဲ့ စကားကို ပြောရရင် သာမန်လူတစ်ယောက်အနေနဲ့ တည်ငြိမ်တဲ့ ဘဝ ကို နေထိုင်တာကအတော်လေး ကောင်းပါတယ်”
“ငါ့ရဲ့ မိုက်မဲတဲ့ သားကလဲအမြဲတမ်း သူ့ကိုယ်သူ နာမည်ရအောင် လုပ်ဖို့ အိပ်မက်မက် နေတာ သူ့မှာ အဲဒီလို ကံကြမ္မာ ရှိမရှိ မသိတာ သြော်~”
“အကြံဉာဏ်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဦးလေး”
ချန်ဆန်းရှီက ကျေးဇူးတင်ကြောင်း လက်သီးစုပ်ပြီးအရိုသေပေးကာထွက်ခွာလာခဲ့သည်
ဒီကိစ္စက တကယ်ပဲ အလေးအနက်ထားပြီး စဉ်းစား ရမယ့် ကိစ္စပဲ
သူ့ရဲ့စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ ပြည့်နှက်နေရင်းဖြင့် အိမ်သို့ ပြန်လာလိုက်သည်