အခန်း (၃၂)

ချန်ဆန်းရှီနှင့် သူ့လူများက အရာအားလုံးကို ရင်းနှီး အောင်လုပ်ခဲ့ကျပြီး

မနက်ဖြန်မှ စတင်၍ သူတို့သည် တရားဝင် "အလုပ်" ကို စတင်ရမည် ဖြစ်သည်။

အလုပ်အကြောင်းအရာနှင့် ပတ်သက်၍

ဝမ်ကျီ က ပျောက်နေပြီး သူ ဘယ်သွားသည်ကို မည်သူမှ မသိကြသော်လည်း ရာစုမှူး လျူသည် သူ့ထံ လာရောက်ပြီး အရာအားလုံးကို အသေးစိတ် ရှင်းပြခဲ့သည်။

ရာစုမှူး ဝမ်အောက်ရှိ ကိုးဆယ်ကျော်သော လူများသည် စစ်တပ် တာဝန်၏ "ခုနစ်ပုံကလယ်ယာစိုက်ပျိုးခြင်း သုံးပုံတပ်စခန်းစောင့်ကြပ်ခြင်း" ကဏ္ဍကို အဓိက တာဝန်ယူရသည်။

မနက်ပိုင်းတွင် စစ်တပ်စခန်းတွင် ရှိနေရမည် ဖြစ်ပြီး အုပ်စုဖွဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး ပုံစံများကို လေ့ကျင့်ရမည်ဖြစ်ပြီး စစ်သားများ ရာထူးတိုးရန်အတွက် ဤအရာတွင် ပါဝင်ရန် လိုအပ်သည် နေ့လည်ပိုင်းတွင် မြို့ရိုးကြီးသို့ စောင့်ကြည့်ရန် သွားရမည် ဖြစ်ပြီး ခရိုင်မြို့ကို ကင်းလှည့်ရန်လည်း စေလွှတ်ခံရနိုင်သည်။

တပ်စခန်း စစ်သည်များအတွက်မူ တစ်ဝက် လေ့ကျင့်ပြီး တစ်ဝက် အလုပ်လုပ်ရသည်။

စစ်အရာရှိများသာ ပို၍ လွတ်လပ်မှု ရှိသည်။

သူတို့၏ အချိန်အများစုကို လေ့ကျင့်မှု့ အတွက် သုံးစွဲနိုင်သည်။

"မီးရှူးမီးတိုင်များ ထတောက်သောအခါ၊ ဦးချိုသံများ မြည်လာလိမ့်မည်"

ရာစုမှူး လျူက မြောက်ဘက်ကောင်းကင်ကို ထောက်ပြပြီး"အနက်ရောင် မီးခိုးများ တက်လာတာကိုမြင်ရင်လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုများ ကျူးကျော်နေပြီဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး လူတိုင်း အချက်ပေးသည်နှင့် စုဝေးရမယ် သို့သော် ဤနေရာ၌ မီးရှူးမီးတိုင် မီးခိုးများ တက်လာသည်ကို မမြင်ရသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီဖြစ်သည်

"ဒါ့အပြင် မင်းတို့ နေထိုင်ဖို့ နေရာ မရှိသေးဘူး မဟုတ်လား"

ချန်ဆန်းရှီခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ "ကျွန်တော် စစ်တပ်ထဲ ဝင်တုန်းက စာရေးက အိမ်လွတ် မရှိဘူးလို့ ပြောပါတယ်"

"သာမန်စစ်သားတွေအတွက် နေရာမရှိပေမယ့် စစ်အရာရှိတွေအတွက် အိမ်အနည်းငယ် ရှိတယ် ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့ပါ"

ရာစုမှူး လျူက လမ်းပြသည်။

စစ်တပ်အခြေချနေရာတွင် အိမ်အများစုမှာ ယန်ဘင်းရွာရှိ အိမ်များကဲ့သို့ ရိုးရှင်းပြီး အဓိကအားဖြင့် ရွှံ့အုတ်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။

သို့သော် စစ်အရာရှိများ နေထိုင်သည့် အနောက်ဘက် နှစ်မိုင်အကွာသို့ လမ်းလျှောက်သွားသောအခါ အရာအားလုံး ရုတ်တရက် အသစ်အဆန်း ဖြစ်နေသည် အားလုံးကအဆင့်အတန်းအလိုက် ခွဲခြားထားသော အပြာရောင် အုတ်များနှင့် သစ်သားမာများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် အိမ်ဝင်းများ ဖြစ်သည်

"ဒါက ရာစုမှူးတွေမှ နေထိုင်နိုင်တဲ့ အိမ်မဟုတ်လား"

အိမ်နှစ်လုံးပါတဲ့ခြံဝင်းတစ်ခုရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ချန်ဆန်းရှီက "ကျွန်တော့်လို အလံငယ်တစ်ယောက်အတွက် မသင့်တော်ဘူး ထင်တယ်

နော်"

"မသင့်တော်စရာ ဘာရှိလဲ မင်းမကြာခင် ရာစုမှူး ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ဘယ်သူပြောနိုင်မလဲ"

ရာစုမှူး လျူက "ဒါ့အပြင်၊ ဒါက လွတ်နေတာပဲ၊ ထောင်စုမှူးကြီးက ဂရုစိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး သူ သိသွားရင်တောင် မျက်စိမှိတ်ပေးလိမ့်မယ်"

"ကောင်းပါပြီ"

ချန်ဆန်းရှီက ၎င်းသည် သူ့အား ပေးအပ်သော အကူအညီဖြစ်ကြောင်း နားလည်ပြီး ငြင်းဆန်ခြင်း မရှိပေ

ပထမအချက်၊ နေ့တိုင်း စစ်တပ်စခန်းနှင့် ယန်ဘင်းရွာကြား ပြေးလွှားနေရခြင်းသည် အဆင်မပြေရုံသာမက အချိန်ဖြုန်းခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအချက်၊ သူ့မိသားစုရဲ့ နေထိုင်မှု အခြေအနေမှာ အလွန်နိမ့်ကျသောကြောင့် ပိုကောင်းသော အိမ်သို့ ပြောင်းရွှေ့ခြင်းသည် အစ်မလန်အတွက် ပိုမို သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်စေမည်။

စစ်တပ်စခန်းမှ အစားအစာနှင့် မြင်းစာသယ်ယူရန် ငှားရမ်းထားသော လှည်းကို အသုံးပြု၍ ချန်ဆန်းရှီက ပြောင်းရွှေ့ရန် ယန်ဘင်းရွာသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

"ဆန်းရှီမင်း တကယ်ပဲ အရာရှိ ဖြစ်သွားတာလား"

"သေချာတာပေါ့ သူ မြင်းနဲ့ လှည်းနဲ့တောင် ပြောင်းနေတာ"

"မင်း ရာထူးတက်သွားရင် ငါတို့ကို ဂရုစိုက်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒီတစ်ခါတော့ လိုင်ဇီ ပြောတာ တကယ် ဖြစ်လာနိုင်တယ်"

"…"

ချန်ဆန်းရှီ လှည်းကို ရွာထဲသို့ ယူဆောင်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် ရွာသူရွာသားများက ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကြည့်ရှုခဲ့ကြသော်လည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူတို့၏ မျက်နှာများမှ အပြုံးများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အရာရှိ ဖြစ်လာခြင်း

ဆိုလိုသည်မှာ ထိုအချိန်မှ စ၍ သူတို့သည် အဆင့်တန်းတူ မဟုတ်တော့ဟု ဆိုလိုသည်။

"ဦးလေးတွေ အန်တီတွေက နောက်တာပါ ကျွန်တော်က ရာထူးတောင် မရှိသေးတဲ့ အလံငယ်လေးပဲ ရှိပါသေးတယ် ဘယ်လိုလုပ် အရာရှိ ဖြစ်မှာလဲ"

ချန်ဆန်းရှီကဘာပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။

သူ့အိမ်ကနေ ပြောင်းရွှေ့စရာ သိပ်မရှိပါဘူး စောင်အနည်းငယ်နဲ့ အိုးခွက် ပန်းကန်အချို့သာ ရှိပြီး လှည်းက မလိုအပ်သလို ဖြစ်နေသည်။

"ဒီအိမ်က တကယ်ကောင်းတယ်"

အိမ်အသစ်ကို ရောက်တော့ ဂူရှင်းလန်လည်း အလွန်ကျေနပ်ပြီး သန့်ရှင်းရေး စတင်လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။

ချန်ဆန်းရှီလည်း ပျင်းမနေဘဲ အိမ်မှာရှိတဲ့ ကျန်ရှိနေသေးတဲ့ ဝက်ဝံသားပြုတ် နှစ်ပေါင်ကို စားပြီးနောက် ခြံထဲမှာ လှံပညာ လေ့ကျင့်ခန်း စတင်လုပ်ဆောင်သည်။

ချီ-သွေး လေ့ကျင့်ပြီးနောက်

ဝက်ဝံသားရဲ့ အာနိသင်က အရင်ကလို မကြီးမားတော့ပါဘူး

သူ ချီ-သွေးကို မကျင့်ခင်က သာမန် တိရစ္ဆာန်အသား စားတာနဲ့ တူတူပဲ ရှိတော့တယ်။

[ကျင့်စဉ်- အခြေခံ လှံပညာ (အခြေခံအဆင့်)]

[တိုးတက်မှု- (၇၂/၅၀၀)]

[စွမ်းဆောင်ရည်- လှံလှုပ်ရှားမှု လျင်မြန်ခြင်း ၊ အံ့မခန်း ခံနိုင်ရည်]

တစ်နေကုန် လေ့ကျင့်တာတောင် တိုးတက်မှုက အမှတ်နှစ်ဆယ်ပဲ တိုးလာခဲ့သည်။

"ငါ ဝက်ဝံနှလုံးသားလိုမျိုး အာဟာရဖြစ်စေတဲ့ အရာတွေကို ဝယ်ဖို့ လိုနေတုန်းပဲ ထင်တယ်"

"ပြီးတော့ ဆေးစွမ်းကောင်းတွေ"

အလံအရာရှိ တစ်ယောက်အနေနဲ့ ချန်ဆန်းရှီက သွေးဖြည့်ဆေးရည်ကို သုံးရက်တစ်ကြိမ် ရရှိနိုင်ပေမယ့် ဘယ်လောက် အာနိသင်ရှိမယ်ဆိုတာတော့ မသိရသေးဘူး။

သူ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်တော့ ညနေစောင်းနေပြီ

ဒီအချိန်ဆို ဆေးဆိုင်က လူတွေ ဆေးပြုတ်တာ ရပ်လောက်ပြီ

ဘာမှ မလုပ်စရာမရှိတော့တာနဲ့ ထိုင်ချပြီး စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ခဏ လှန်လှောဖတ်နေသည်။

အဲဒါက အရင်က "ဒါရှန်စာအုပ်" ဖြစ်သည်။

လက်ရှိ ဧကရာဇ်မင်းရဲ့ ဘိုးဘေးအကြောင်း ဖတ်ရှုရာမှာ သူဟာ ပုံစံထုတ်တာကို အထူးနှစ်သက်ပြီး တီထွင်ဖန်တီးထားတဲ့ ကိရိယာမြောက်မြားစွာကို ဖန်တီးခဲ့ကြောင်း၊ အထူးသဖြင့် ထောက်လှမ်းရေး သတင်းအချက်အလက် ပေးပို့ရန်အတွက် သစ်သားသေတ္တာတစ်လုံးကိုလည်း တီထွင်ခဲ့ပြီး ၎င်းကို လင်းလုံ ကျောက်စိမ်းသေတ္တာ ဟု အမည်ပေးခဲ့သည်။

ဤသေတ္တာတွင် လျှို့ဝှက်ယန္တရားများ ပါရှိပြီး အထူး ကျောက်စိမ်းသော့ ဖြင့် ဖွင့်ရမည် ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါက အတွင်းမှ မီးလောင်ကျွမ်းပြီး သတင်းအချက်အလက်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မည်

သို့သော် ဤသေတ္တာသည် ဧကရာဇ်မင်း ကွယ်လွန်ပြီးနောက် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

"ဒါ ငါ့လက်ထဲက သေတ္တာ မဟုတ်ဘူးလား"

ချန်ဆန်းရှီက အင်အားသုံး၍ မဖျက်ဆီးခဲ့သောကြောင့် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည် မဟုတ်ပါက တကယ့်ကို ရတနာတစ်ခု ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မည်။

[ကျွမ်းကျင်မှု- စာဖတ်ခြင်း (အသေးစားအောင်မြင်မှု့)]

[တိုးတက်မှု- (၅၁/၈၀၀)]

[စွမ်းဆောင်ရည်- ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်ခြင်း၊ စိတ်ကြည်လင်ခြင်း၊ ဓာတ်ပုံမှတ်ဉာဏ်]

နောက်တစ်နေ့။

ချန်ဆန်းရှီ ခရီးဝေး သွားစရာ မလိုတော့ပေ။ မနက်စာ စားပြီးနောက် စစ်တန်းလျားသို့ အေးအေးလူလူ လမ်းလျှောက်သွားပြီး ပထမဆုံး မြှားပစ် လေ့ကျင့်ခန်း ခဏလုပ်ကာ ထို့နောက် လှံပညာ လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်သည်။သင့်တော်ပြီဟု ခန့်မှန်းရသောအခါ ရွီဘင်ကို သွားရှာသည်။

ရွီဘင်သည်လည်း ဝမ်ကျီ၏ ကွပ်ကဲမှုအောက်တွင် ရှိနေခြင်းသည် ကံကြမ္မာ၏ လှည့်စားမှုပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် အကြိမ်များစွာ ရှာဖွေပြီးနောက် သူ့ကို မတွေ့ရသောကြောင့် အခြား အလံအရာရှိများကို မေးမြန်းရသည်။

"ရွီဘင်မနေ့ နေ့လည်က ရာစုမှူး ဝမ် သူ့ကို ရိုက်တာ ငါ မြင်လိုက်တယ် ပြီးတော့ သူ ပျောက်သွားပြီ"

"ရာစုမှူး ဝမ်"

ချန်ဆန်းရှီအံ့အားသင့်သွားသည်။

သူ တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။

မနေ့က ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်တဲ့အခါ ရာစုမှူး ဝမ်က ရွီဘင်ကို တမင်တကာ ရွေးချယ်ပြီး အရှုံးပေးခိုင်းဖို့ မျှော်လင့်ခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။

"အဲဒါ မလိုအပ်ပါဘူး"

ချန်ဆန်းရှီအနည်းငယ် ပြောစရာစကားမဲ့သွားသည်။

သူသာ အမှန်တကယ် အရှုံးပေးခဲ့လျှင် နှစ်ဦးစလုံးအတွက် အကျိုးမရှိပေ

သူရွီဘင်နေအိမ်ကို စုံစမ်းပြီးနောက် သူ့ကို ရှာဖွေရန် သွားခဲ့သည်။

"ဘင် နင်ရူးသွားပြီလား"

ဒီနေ့မှာ အဖိုးရှောင်ဟာ မြို့ထဲကနေ ကိုယ်ဝန်ဆောင်နေတဲ့ သူ့ချွေးမအတွက် ကြက်ပြုတ်ရည် လုပ်ဖို့ ကြက်တစ်ကောင် ယူလာခဲ့ပြီး အိမ်ထဲကို ဝင်လိုက်တာနဲ့ သူ့သားရဲ့ မျက်နှာပေါ်က လက်ဝါးရာကြီးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ရွီဘင်က မနက်စောစော စစ်တန်းလျားသို့ သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်ရန် သွားလေ့ရှိသော်လည်း ယနေ့တွင် မွန်းတည့်ခါနီးအထိ မရွေ့သေးပေ။

တစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့ကြောင်း သူ ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။

ဖိအားပေး မေးမြန်းပြီးနောက် သူ အဖြစ်အပျက် အားလုံးကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်လိုက်သည်။

"ကျောက်စိမ်းလေး က ငါတို့ ရွာသားချင်းပဲ၊ အနာဂတ်မှာ သူ နာမည်ရလာရင် မင်းအတွက်ပဲ အကျိုးရှိမှာ မင်း ဘယ်လိုလုပ် သူ့ကို အားကုန် ထိခိုက်အောင် လုပ်ရက်ရတာလဲ မင်း အရိုက်ခံသင့်တယ် တကယ်ကို အရိုက်ခံသင့်တယ်"

ရွီဘင်က ခေါင်းငုံ့ထားပြီး ဘာမှ မပြောပေ။

တကယ်တော့ သူ အကဲဖြတ်ဖို့ ရွေးချယ်ခံရတဲ့ အချိန်ကတည်းက သူဟာ ဒွိဟ တစ်ခုမှာ ပိတ်မိနေခဲ့တာ။

သူသာ အရှုံးပေးခဲ့ရင် ထောင်စုမှူးကြီးက မသိနိုင်ဘူးလား

အရှုံးမပေးရင် ရာစုမှူး ဝမ်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေမယ်။

ကောင်းမွန်တဲ့ ရလဒ် တစ်ခုတည်းကတော့ ထောင်စုမှူးကြီးရဲ့ လေးစားမှုကို ခံရဖို့ပဲ။

ရလဒ်က ရှင်းပါတယ် သူဟာ အဆိုးဆုံး ဖြစ်နိုင်ခြေကို ရရှိခဲ့တယ်။

နောက်ပိုင်းမှာ ဝမ်ကျီဟာ အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခု ရှာပြီး သူ့ကို ရိုက်ပြီး ငွေတေးနှစ်ဆယ် တောင်းတယ် မပေးရင် မြင်တိုင်း ရိုက်မယ်လို့ ခြိမ်းခြောက်ခဲ့တယ်။

သူ့ရဲ့ စစ်တပ်လစာ အားလုံးဟာ သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်ဖို့အတွက် ကုန်သွားပြီး နေ့စဉ် သုံးစွဲစရိတ်တွေနဲ့ဆို ဘာမှ မကျန်တော့ဘူး သူ ငွေတေးနှစ်ဆယ်ကို ဘယ်ကရှာရမှာလဲ

"ကျောက်စိမ်းလေးကို သွားရှာပါ" ဟု အဖိုးရှောင်က တိုက်တွန်းသည် "မြန်မြန် သွားပါ ကျောက်စိမ်းလေးကို တောင်းပန်ပြီး မင်းအတွက် ကိစ္စပြေလည်အောင် ကူညီပေးဖို့ ပြောလိုက်"

"အဖေ အဲဒါ အသုံးမဝင်ပါဘူး" ဟု ရွီဘင်က မျှော်လင့်ချက်မရှိသော အမူအရာဖြင့် ပြောသည်။

ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်စဉ်မှာ သူအစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

ဓားနဲ့ ဓားမြှောင်တွေက မျက်စိမရှိဘူး၊ ဂရုမစိုက်ရင် တကယ် သွေးထွက်သံယို ဖြစ်နိုင်တယ်။

အခြားသူက အနာဂတ်မှာ သူ့ကို ဒုက္ခမပေးဘူးဆိုရင်တောင် ဒါက ကရုဏာကြီးမားလို့ပဲ သူ့အတွက် စကားပြောပေးမယ်လို့ သူ ဘယ်လို မျှော်လင့်နိုင်မှာလဲ

"ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း"

တံခါးခေါက်သံက ဖခင်နှင့် သားရဲ့စကားဝိုင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

မကြာခင်မှာပဲ နွေးထွေးပြီး ဖော်ရွေသော အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"အကိုရွီအိမ်မှာ ရှိလား ကျွန်တော် ချန်ဆန်းရှီပါ"