အခန်း (၃၈)

တောင်ပေါ်မှ ပြေးဆင်းလာသော ကျားကြီးတစ်ကောင်ရဲ့အရှိန်အဟုန်ကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့မှသာ ထိုစွမ်းအား၏ ကြီးမားပုံကို အမှန်တကယ် နားလည်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ချန်ဆန်းရှီက လုံးဝ မတုန်လှုပ်ဘဲ လေးကို အေးဆေးစွာ ဆွဲကာ မြှားတစ်စင်း တပ်ဆင်လိုက်ပြီး

နောက်ထပ် မြှားတစ်စင်း ပစ်ခေတ်လိုက်သည်

ဒီတစ်ကြိမ်တွင် သူက ကျားရဲ့ အအားအနည်းဆုံးနေရာဖြစ်သည့် မျက်လုံးများကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။

ကြမ်းကြုတ်သော ကျားကြီး၏ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာမှုသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်ပြီး ၎င်းရဲ့ခြိမ်းခြောက်နေသော အရှိန်အဝါကြောင့် ရွေ့လျားနေသော မျက်လုံးများကို ပစ်မှတ်ထားခြင်းမှာ "ပေတစ်ရာအကွာမှ ထွင်းဖောက်မြင်နိုင်ခြင်း" အစွမ်းကို ပြသရန် ခက်ခဲလှသည်။

သို့သော် ချန်ဆန်းရှီက ပေတစ်ရာအကွာမှ သစ်ရွက်တစ်ရွက်ကို ပင်ထွင်းဖောက်နိုင်သူ ဖြစ်သည်။

"ဝေါင်း.."

ပြင်းထန်ပြီး အသည်းအူကို လှုပ်ခါသွားစေနိုင်သော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး မြှားက ကျားရဲ့ဘယ်ဘက်မျက်လုံးကို ထိုးဖောက်သွားသည်။

"ဝူစ်.."

နောက်တစ်ချက်က ညာဘက်မျက်လုံးဖြစ်သည်။

ကျား၏ မျက်လုံးနှစ်လုံးလုံး ကွယ်သွားပြီး ၎င်းရဲ့အမွေးများမှာ သွေးများ စွန်းထင်းသွားသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်မှာ ထိုမျှ နာကျင်နေသော်လည်း ၎င်းရဲ့ပြေးဝင်လာမှုကို မရပ်တန့်သေးခြင်းပင် နောက်ဆုံး မြင်ကွင်းတစ်စကို အသုံးပြုကာ ခုန်တက်၍ သစ်ပင်ပေါ်သို့ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း တက်သွားပြီး တိုက်ခိုက်သူကို အပိုင်းပိုင်း ဆုတ်ဖြဲရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသည်။

ကျားတစ်ကောင်က သစ်ပင်တက်နိုင်သည်မှာ သေချာသည်။

ချန်ဆန်းရှီကယင်းအတွက် ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သည် တစ်ဆင့်စော၍ ဘေးချင်းကပ် သစ်ပင်တစ်ပင်သို့ ခုန်ကူးလိုက်ပြီးနောက် နောက်သို့ လှည့်ကာ မြှားတစ်စင်း ထပ်မံ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ပိတ်မိနေသော သားရဲ၏ တိုက်ပွဲသည် အထူးကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည်။

ကျားကြီးကအသက်ရှင်နေပုံရသော်လည်း အကြာကြီး ခံတော့မည်မဟုတ်ပေ။

သူသည် အချိန်ဆွဲရုံသာ လိုအပ်သည် စိတ်ရှည်သည်းခံခြင်းသည် အဓိကဖြစ်သည်။

ကျားကကျန်ရှိနေသော အကြားအာရုံကို အားပြု၍ တည်နေရာကို ခန့်မှန်းပြီး နောက်ထပ် ခုန်ပေါက်လိုက်သည်။

ချန်ဆန်းရှီက သစ်ပင်များကို ကူးပြောင်းကာ မြှားများ ပစ်နေပြီး ကျားကြီးမှာ မြှားများ ထပ်မံ ထိမှန်သွားသည်။

ဤသံသရာသည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ထပ်ခါတလဲလဲ ဖြစ်ခဲ့သည်။

ကျားရဲ့အင်အား မည်မျှပင် ပြင်းထန်ပါစေ နောက်ဆုံးတွင် သားရဲ သာ ဖြစ်သည် မြှားဒဏ်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး မျက်စိကွယ်နေသောကြောင့် မကြာမီ အားအင်ကုန်ခမ်းကာ ဆယ်မီတာအမြင့်ရှိ သစ်ပင်ပေါ်မှ ပြုတ်ကျသွားသည်။

၎င်းရဲ့"အသက်ဓာတ်" ပျောက်ဆုံးသွားသောအခါ ကျားကြီးသည် နာကျင်မှုကို မခံစားနိုင်တော့ဘဲ အရူးအမူး ရုန်းကန်နေသည် ၎င်း၏ ခြေသည်းများနှင့် အစွယ်များကို ဝှေ့ယမ်းရင်း နေရာတွင် လည်ပတ်နေပြီး သွေးများကရွှံ့မြေပြင်ပေါ်တွင် နီမြန်းသော လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖန်တီးခဲ့သည်။

'ပြီးဆုံးသွားပြီ'

ချန်ဆန်းရှီက အမဲလိုက်ခြင်းကို အဆုံးသတ်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်တွင် နားရွက်တစ်ချက် လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ အလျင်အမြန် ချဉ်းကပ်လာသော ခြေသံများကို ကြားလိုက်သည်။

အရင်က သိုင်းပညာခန်းမမှ တပည့်နှစ်ဦး ပေါ်လာသည်။

"အစ်ကို ဒီသားရဲကို သတ်ဖို့ ကျွန်တော့်ကို ကူညီခွင့်ပြုပါ"

ဝေရွှီက ဓားကို ဆွဲထုတ်ပြီး အလျင်အမြန် ပြေးဝင်လာသည်။

ဒီအချိန်မှာ ခန့်ညားထည်ဝါတဲ့ ကျားကြီးဟာ နောက်ဆုံး အသက်ရှုနေပြီဖြစ်ပြီး တစ်ချက်ထိရုံနဲ့ သေဆုံးတော့မည့် အခြေအနေမို့ အကူအညီ လုံးဝ မလိုအပ်ပေ။

သူတို့သည် အမဲပစ္စည်း၏ အကျိုးအမြတ်ကို ခွဲဝေယူရန် အကြောင်းပြချက်ဖြင့်သာ ကူညီချင်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

"ထွက်သွားစမ်း"

ချန်ဆန်းရှီက စကားအနည်းငယ်သာ ပြောပြီး ချက်ချင်းပင် ကိုင်ယွမ်လေး မှ မြှားတစ်စင်း ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

အေးစက်သော လေပြင်းတစ်ချက်သည် ဝေရွှီ၏ လည်ပင်းကို ဖြတ်သွားရာ သူသည် နေရာတွင် ကြာမြင့်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်ခြင်းမရှိဘဲ ခဲသွားသည်။

ပူနွေးသော သွေးများသည် သူ့လည်ပင်းအောက်သို့ စီးဆင်းပြီး ကော်လာကို စိုစွတ်သွားမှသာ သူသည် မကြာမီကပင် အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

ဆံပင်တစ်မျှင်စာလေး လွတ်သွားခြင်း

သူ့ရဲ့သွေးလွှတ်ကြောကို မြှားဖြင့် ထိုးဖောက်မိမည့် အခြေအနေနှင့် နီးကပ်ခဲ့သည်။

"အစ်ကိုကြီး..."

သူ့ဘေးမှ ဂျူနီယာသည်လည်း အလားတူ ကြောက်လန့်နေသည်။

ဒီလူက ဘာလို့ ဒီလောက် ရက်စက်ရတာလဲ

သူတို့က အမဲလိုက်မှု အကျိုးအမြတ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ငွေအနည်းငယ်မျှသာ လိုချင်ကြသည် ဘယ်သူ့ကိုမှ ထိခိုက်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့သော်လည်း ဒီလူက... ဒီလူက မြှားနဲ့ ချက်ချင်း နှုတ်ဆက်လိုက်တာ

ပြီးတော့ ဘယ်လောက်မြန်တဲ့ မြှားလဲ

သူတို့ မြင်လိုက်ရတာက ခါးမှာရှိတဲ့ မြှားအိတ်ထဲကို လက်လှမ်းလိုက်တာကိုပဲ နောက်တစ်စက္ကန့်မှာ မြှားက သူတို့ဆီ ပျံသန်းလာခဲ့ပြီ။

ဝေရွှီကသူ့ရဲ့ လည်ပင်းရှိ ဒဏ်ရာကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ဆက်တိုက် နောက်ဆုတ်သွားပြီး သူ နောက်ထပ် တစ်လှမ်းမှ တိုးဝံ့ခြင်း မရှိတော့ပေ။

ပြန်တိုက်ရမလား?

သူ မျက်စိကွယ်နေတာ မဟုတ်ဘူး

ဒီလူငယ်သာ ကျားကြီးကို သတ်လုနီးပါး လုပ်နိုင်ရင် သူ့ကိုလည်း အလွယ်တကူ သတ်နိုင်မှာ မဟုတ်လား။

ချန်ဆန်းရှီက သူတို့ကို ခြိမ်းခြောက်ပြီးနောက် သူ့ရဲ့လေးနှင့်မြှားများကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ကျူရွက်လှံ ကို ပြောင်း ကိုင်လိုက်သည် ၎င်းရဲ့လက်မောင်းများ ကြွက်သားများနှင့် နွယ်မြက်များကဲ့သို့ ခက်ထန်နေသည့် အနေအထားဖြင့် လှံထိပ်ကို ကျား၏ ဦးခေါင်းဆီသို့ ဦးတည်ကာ ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသည်။

"ဝှစ်.."

ချွန်ထက်သော လှံထိပ်က ကျားရဲ့ဦးခေါင်းကို ထိုးဖောက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ စိုက်ချလိုက်သည် ကျား၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်

လိုက်ပြီး ၎င်းရဲ့အသက်ဓာတ် လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ယုတ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည် ကျား လုံးဝ ငြိမ်သက်သွားမှ သွေးစွန်းနေသော လှံကို ပြန်ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ကျားကြီးကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် အရင်က သတ်ထားသည့် ဆိတ်ကို ဆွဲယူကာ ဆုလာဘ်နှစ်ခုလုံးကို ပခုံးပေါ် ထမ်းလိုက်သည်။

ပေါင် တစ်ထောင် နီးပါးက

သွေးသန့်စင်ခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးအတွက် အရေးမကြီးပါ။

ဤအချိန်ရောက်မှသာ ဝေရွှီ သတိပြန်ဝင်လာသည်

ခန့်ညားထည်ဝါသော ကျား၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထမ်းလာသော လူငယ်ကို ကြည့်ရင်း သူတို့သည် ဘေးကင်းသော အကွာအဝေးကို ထိန်းသိမ်းရန် ဆက်တိုက် နောက်ဆုတ်နေကြပြီး တုံ့ဆိုင်းစွာ ပြောလိုက်သည်၊"မင်း ဘယ်သူလဲ ဘာလို့ ဒီလောက် အနိုင်ကျင့်ရတာလဲ"

"ငါက စစ်တပ်ထဲက အလံငယ် လေးပါ"

ချန်ဆန်းရှီကလုံးဝ မကြောက်ပေ။

အရေးကြီးသည်မှာ ခွန်အားသာ ဖြစ်သည်။

ဒီနှစ်ယောက်သာ တကယ်တမ်း လက်တုံ့ပြန်ရဲရင် လက်မမြှောက်ရသေးခင်မှာ မြားနဲ့ ပစ်ခံရမှာ သေချာတယ်။

တိုတိုပြောရရင် သူတို့ မြှားဒဏ်ကို မခံနိုင်ရင် သူတို့ရဲ့ အဆင့်အတန်း မြင့်မားတာဟာ အသုံးမဝင်ဘူး။

သွေးသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ပညာရှင်များက ဓားချက်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိသော ခန္ဓာကိုယ်မျိုး မပိုင်ဆိုင်ကြပေ။

ဝေရွှီက ဒီလောက် အထင်ကြီးစရာ ကောင်းတဲ့ လေးပစ်ကျွမ်းကျင်မှုရှိတဲ့ အလံငယ်တစ်ယောက်ကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပါ။

ဒါ့အပြင် သူ့ဆရာက ရှန်ထင်ချွန်ဟာ မကြာသေးမီက ပြဿနာရှာနေကြောင်း သတိပေးထားပြီး စစ်တပ်ထဲက ဘယ်သူ့ကိုမှ မနှောင့်ယှက်ဖို့ကိုမဟုတ်ရင် သေရင် ဘယ်သူမှ ဂရုစိုက်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောထားသည်။

သူနဲ့သူရဲ့ ညီငယ်တပည့်တို့က နောက်ထပ် မြှားတစ်စင်းကို ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် သူ့ကို ရှေ့ဆက်သွားခွင့်ပြုလိုက်ကြသည်။

ချန်ဆန်းရှီက သူတို့ဘေးမှ ဖြောင့်ဖြောင့်မတ်မတ် လျှောက်သွားလိုက်သည်။

သူ မကြောက်တော့ဘူး

ဒုတိယအလွှာတောင်ရဲ့ ကြွယ်ဝသော အတွင်းပိုင်းတွင် သူ လာနိုင်ရုံသာမက သိုင်းသင်တန်းကျောင်းမှ လူများကိုပင် ခေါင်းငုံ့စေနိုင်ခဲ့သည်

ဤကျားလိုက်ခြင်းက သူ့ရဲ့ကျွမ်းကျင်မှုနှစ်ခုကို တိုးတက်စေခဲ့သည်။

[ကျွမ်းကျင်မှု့-ခြေရာခံခြင်းနှင့် ဖုံးကွယ်ခြင်း (အသေးစားအောင်မြင်မူ့)]

[တိုးတက်မှု- ၅၅/၁၀၀၀]

...

[ကျွမ်းကျင်မှု- လေးပစ်ခြင်း (အသေးစားအောင်မြင်မှု့)]

[တိုးတက်မှု- (၁၅၀/၁၀၀၀)]

သို့သော် သူ့ရဲ့ လေးပစ်ကျွမ်းကျင်မှု့သည်အရင်ကထက် ပိုမို နှေးကွေးစွာသာတိုးတက်နေတော့သည်။

အဲ့တာက လေးနှင့်သက်ဆိုင်သည်။

ချန်ဆန်းရှီ အရင်က နှစ်ပိသာလေးကို အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း သူ့ရဲ့သိုင်းပညာ တိုးတက်လာပြီးနောက် ဆွဲရသည်မှာ ပေါ့ပါးလွန်းသည်ဟု ခံစားရသည်။

"လေးနဲ့ မြှားတွေ ပြောင်းဖို့ လိုအပ်ပုံရတယ်"

"နှစ်ပိသာထက် ပိုအားကောင်းတဲ့ လေးတစ်လက်အတွက် အိမ်တော်ထဲက ပန်းပဲဆရာတွေဆီမှာ မှာယူရလိမ့်မယ်"

"ဒါပေမဲ့ ဒီကျားကြီးရဲ့ အရိုးတွေဟာ သာမန်သားရဲတွေထက် ပိုမာကျောတာ သေချာတယ် ဒါတွေကို လေးအသစ်အတွက် ပစ္စည်းအဖြစ် သုံးလို့ ရလောက်တယ်"

"ဦးလေး ကျောက်ချောင်ကို ကျေးဇူးတင်ရမယ် မဟုတ်ရင် ဒီလို တောင်ကြီးတစ်လုံးလုံးမှာ ကျားပုန်းအောင်းတဲ့နေရာကို ရှာရတာ ငါ့အတွက် ခက်ခဲလိမ့်မယ်"

သူ ချောင်းကို ဖြတ်ကျော်လိုက်သည်။

ချန်ဆန်းရှိကဒုတိယအလွှာတောင်၏ တောင်ဘက်သို့ ပြန်လာလိုက်သည်။

ကျောက်ချောင် ဝူဒါ နှင့် ကျွမ်းယိ တို့ကသူ့ကို ဤနေရာတွင် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

နောက်ဆုံးတော့ ကျားလိုက်ခြင်းဆိုတော့ သူတို့ စိုးရိမ်နေကြသည်။

နောက်ထပ် အကြောင်းရင်းတစ်ခုကတော့ လူငယ်ကို သိုင်းပညာခန်းမမှ တပည့်များက ပစ်မှတ်ထားမှာကို ကြောက်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

မထင်မှတ်ထားသော တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့လျှင်ပင် သူတို့ အများကြီး ကူညီနိုင်မည်မဟုတ်သော်လည်း စောင့်ဆိုင်းချင်ကြသည်။

ရှင်းရှင်းပြောရရင် မတော်တဆမှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ရင် အနည်းဆုံးတော့ အလောင်းကို ပြန်ယူလာပေးမယ့်သူ ရှိမှာဖြစ်ပြီး အလောင်း ပိုင်ရှင်မဲ့ မဖြစ်အောင် သေချာစေခြင်း ဖြစ်သည် ၎င်းကမုဆိုးများ အတူတကွ ပူးပေါင်းနေရသည့် နောက်ထပ် အကြောင်းရင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ခဲ့ကြပုံရသည်

"ညီလေး ချန် မင်း တကယ်ကို ကြမ်းတာဘဲ"

ကျွမ်းယိက ကျားကြီးရဲ့ ခြေသည်းများနှင့် အစွယ်များကို ကြည့်လိုက်

သည် ၎င်း အသက်ရှင်နေသည်ကို စဉ်းစားလိုက်မိရုံဖြင့် ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်မိသည်။

သူတို့ခြေရင်းမှ အမဲလိုက်ခွေးသည် လဲလျောင်းနေပြီး အသက်ပြင်းပြင်း ရှူဝံ့ခြင်းမရှိပေ။

ဝူဒါရဲ့မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည် "သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးက ကျားကို တကယ် သတ်နိုင်တာလား"

"ဆန်းရှီတကယ်ကို နေရာရသွားပြီ ကျားကို အနိုင်ယူနိုင်ရုံသာမက တခြားသူတွေကလည်း သူ့ကို ထိလို့မရတော့ဘူး ထင်တယ်"

ကျောက်ချောင်က ရယ်လိုက်သည် "ဒါဆို မြန်မြန် တောင်အောက် ဆင်းကြစို့"

ချန်ဆန်းရှီကကျန်လူများကို ကြည့်လိုက်သည်။

နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် သူတို့၏ အမဲလိုက် ရလဒ်များမှာ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။

သူတို့က ကြက်နှင့် ယုန်အချို့ကိုသာ ဖမ်းမိခဲ့ကြပြီး အဓိက သားကောင်များ မရှိပေ။

...

ချန်ဆန်းရှီ ရုတ်တရက် ရပ်လိုက်ပြီး ကျားကို မြေပြင်ပေါ် ချလိုက်ကာ

ပြောလိုက်သည် "ဦးလေး ကျောက် ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း ရွှေ့လို့ မရဘူး မြို့ထဲကို ယူသွားဖို့ ကူညီပေးနိုင်မလား ငါတို့ ပုံမှန်အတိုင်း စည်းကမ်းအတိုင်း လုပ်ကြမယ်"

"ညီလေး ချန် ကျားကြီးကို သတ်နိုင်ရင် ထမ်းနိုင်ရမှာပေါ့" ဟု ကျွမ်းယိက ရိုးသားစွာ ပြောသည်။

"ပါးစပ်ပိတ်ထား"

ကျောက်ချောင်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ဒီလူမိုက်က ဆန်းရှီသူတို့ အများကြီး မဖမ်းမိတာကို သိလို့ မထမ်းနိုင်ဟန်ဆောင်ပြီး အကူအညီ လိုအပ်တဲ့ ပုံစံနဲ့ ကြေးနီဒင်္ဂါးတွေ ပေးဖို့ ကြိုးစားနေတာကို နားမလည်ဘူး။

လူလေးဦးသည် မြို့ထဲသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

စျေးဖြတ်ကြည့်သောအခါ ကျားကြီးက အမှန်တကယ် ထူးခြားကြောင်း တွေ့ရသည် ၎င်းက ထူးဆန်းသော သားရဲအဖြစ် မသတ်မှတ်သော်လည်း သာမန် ကြမ်းတမ်းသော သားရဲလည်း မဟုတ်ဘဲ ဈေးနှုန်းသည်လည်း ထို့အလျောက် ပိုမြင့်သည်။

ကျားက စုစုပေါင်း ပိဿာခုနှစ်ရာ အလေးချိန်ရှိပြီး စုစုပေါင်း ငွေတစ်ရာ့ငါးဆယ်တေး ကျော် တန်ဖိုးရှိသည်။

သို့သော် ချန်ဆန်းရှီကကျားရဲ့ နှလုံး သည်းခြေ အသားရေ အရိုးများနှင့် အသားပိဿာ ငါးဆယ် ကို ကိုယ့်အတွက် သိမ်းထားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ငွေ ခြောက်ဆယ့်ရှစ်တေးရရှိခဲ့သည်။

ဆိတ်အတွက် ငွေတစ်တေး ရခဲ့သည်။

"သွေးသန့်စင်ခြင်း အသေးစားအောင်မြင်မှုအတွက် လိုအပ်တဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ လုံလောက်နီးပါးဖြစ်နေပြီ"