အခန်း (၄၂)

ဘုန်းကြီးအယောင်ဆောင်ထားတဲ့ လူရိုင်းနှစ်ဦးဟာ ဖူတွန် (အခင်း) ပေါ်မှာ ဒူးထောက်ထိုင်နေကြတယ်။ အပြင်ဘက်မှာတော့ လက်နက်ချင်းရိုက်ခတ်သံတွေနဲ့ နာကျင်မှုကြောင့် အော်ဟစ်သံတွေဟာ မရပ်မနား ပဲ့တင်ထပ်နေတယ်။

"တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင် "

နှုတ်သီးချွန်တဲ့ ဘုန်းကြီးက မချင့်မရဲနဲ့ "ရှန်ထင်ချွန်က လူတွေလွှတ်ပြီး ရွှေခေါင်းလောင်းကျောင်းကို ဝိုင်းထားလိုက်ပြီငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ? ကျောက်စိမ်းသော့ပါ သူတို့လက်ထဲ ရောက်သွားရင်တော့..."

တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လို့ အခေါ်ခံရတဲ့ အလယ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားကတော့ ပိုပြီး စိတ်အေးလက်အေး ဘဲရှိနေတယ်။ သူ့ရင်ဘတ်ထဲကနေ ကျောက်စိမ်းရုပ်ကို ထုတ်ယူပြီး နှုတ်သီးချွန်တဲ့ ဘုန်းကြီးကို ကမ်းပေးလိုက်တယ်။

"တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်?"

နှုတ်သီးချွန်တဲ့ ဘုန်းကြီးက ထိတ်လန့်သွားပြီး "ဒါ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး နတ်ဘုရားရတနာက အရေးအကြီးဆုံးပဲကျွန်တော့်ကို ဘယ်လိုလုပ် အပ်နှင်းနိုင်မှာလဲ"

"ရှန်ထင်ချွန်က ငါ့ကို သိတယ်"

တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနဲ့ ပြောလိုက်တယ် "သူကငါ့အပေါ်မှာ အာရုံစိုက်နေမှာ သေချာတယ် ဒီပစ္စည်း ငါ့လက်ထဲ ရှိနေရင် ပိုပြီး လုံခြုံမှု နည်းသွားလိမ့်မယ် ငါက ရှန်ဆိုတဲ့လူကို တားဆီးထားမယ် မင်းက ထွက်ပြေးဖို့ နည်းလမ်းရှာ တကယ်လို့ လုံးဝ ထွက်လို့ မရတော့ရင်တော့ အဲဒီ ကျောက်စိမ်းသော့ကို ဝှက်ထားလိုက်"

နှုတ်သီးချွန်တဲ့ ဘုန်းကြီးက အဲဒီပစ္စည်းကို ဂရုတစိုက် လက်ခံယူလိုက်ပြီး "ဒီနေ့ ငါတို့ တကယ်ပဲ ဒီမှာ သေရတော့မှာလား အဲဒီ သစ္စာဖောက် ကျိန်စာသင့်နေတဲ့လူက နတ်ဘုရားရတနာကို လွယ်လွယ်နဲ့ လက်လွှဲပေးလိုက်လို့ အကုန်ဒီလိုဖြစ်ကုန်ရတာ ဒီလိုသာ မဟုတ်ရင် တူအိုပါ ယွီဝမ် ရဲ့ စစ်တပ်

နှစ်ဖွဲ့က မြက်ခင်းပြင်ကို အရင်ကတည်းက ပေါင်းစည်းပြီး မဟာရှန်

နန်းတော် ရဲ့ နေရာကို သိမ်းယူဖို့လက်တစ်ကမ်းမှာ ရှိနေလောက်ပြီ"

"ဒီလောက်ထိ စိုးရိမ်ပူပန်စရာ မလိုပါဘူး"

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားကတကယ်ကို တရားထူးရတဲ့ ရဟန်းတစ်ပါးလိုမျိုး အေးဆေးငြိမ်သက်စွာနဲ့ နှစ်သိမ့်ပြီး ပြောတယ်"ငါတို့ ကျရှုံးခဲ့ရင်တောင် ဂိုဏ်းချုပ်ခန်း မှာ တခြား အစီအစဉ်တွေ ရှိနေသေးတယ် အဆိုးဆုံးကတော့ ရှန်မင်းဆက်က ဘုရင်အိုကြီးနဲ့ အကျိုးအမြတ် လဲလှယ်ရုံပဲ ရှိလိမ့်မယ်"

"သူ မကြာခင် ရောက်လာတော့မယ် မင်း သွားသင့်ပြီ"

"ဟုတ်ကဲ့"

နှုတ်သီးချွန်တဲ့ ဘုန်းကြီးက ကျောက်စိမ်းသော့ကို ယူပြီး ပြတင်းပေါက်ကနေ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေး ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။

"ဘုန်း—"

အလောင်းတစ်လောင်းဟာ ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုလို တရားထိုင်ခန်းရဲ့ သစ်သားတံခါးကို တိုက်မိပြီး လဲကျလာတယ်။

ရှန်ထင်ချွန်က အလောင်းပေါ်ကနေ ကျော်တက်ပြီး အခန်းထဲကို ဝင်ရောက်လာတယ်သူ့လက်ထဲက ဟေမြောင် ဓားရှည်ကနေ သွေးတွေ စီးကျနေတုန်းပဲ သူက လှည့်ပတ်မနေဘဲ တည့်ဘဲပြောလိုက်တယ် "အဲဒီ ပစ္စည်းကို ငါ့ကို ပေး"

"အဟင်း~"

တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က သက်ပြင်းချရင်း သူ့နောက်က ကြေးနီတုတ်ချောင်းနှစ်ချောင်းကို ယူလိုက်တယ် "အရှင် ထောင်စုမှုးသင်က နတ်ဘုရားရတနာဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာတောင် မသိဘဲနဲ့ ဘာလို့ ဒီလောက်ထိ အပင်ပန်းခံနေရတာလဲ"

"မင်း သေပြီးသွားရင်တော့ ငါ့ဘာသာ သိလာမှာပေါ့"

တရားထိုင်ခန်းအတွင်းမှာ ဓားရောင်တွေဟာ လက်ခနဲ လျှပ်သွားတော့တယ်။

လွန်ခဲ့တဲ့ မိနစ် (၂၀) လောက်က မြှားနဲ့ အချက်ပေးသံ ပေးပြီးတဲ့နောက်။

လူရိုင်းတွေတောင်ပေါ်ကနေ စစ်တပ်တွေ စောင့်ကြပ်နေတဲ့ဘက်ကို စတင် ထွက်ပြေးလာကြတယ်။

"ပြင်ဆင်ထားကြ"

ဖန်ကျုံချီ က သူ့လက်ကို မြှောက်ပြီး အမိန့်ပေးဖို့ ပြင်လိုက်တယ်။

"ကယ်ကြပါဦး"

"ရွှေခေါင်းလောင်းကျောင်းတော်က ဘုန်းကြီးတွေ လူသတ်နေကြတယ်"

"... "

လူအုပ်ကြီး ပိုနီးလာတဲ့အခါမှာ အရာရှိတွေနဲ့ စစ်သားတွေဟာ တစ်ခုခု မှားနေပြီဆိုတာ သဘောပေါက်သွားတယ်။

တောင်ပေါ်ကနေ ပြေးဆင်းလာသူ ဦးရေဟာ တစ်ရာနီးပါး ရှိနေတယ်။

မိစ္စာဂိုဏ်း က စစ်တပ်အင်အား အများကြီးနဲ့ တိုက်ခိုက်နေတာ မဟုတ်ဘူး။ တောလမ်းဘက်ကနေ လူအတော်များများကို ခိုးဝင်လာတာမျိုး ဖြစ်နိုင်ပေမယ့် ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်များများ ရှိနေနိုင်တာလဲ

သူတို့ထဲက အများစုဟာ သာမန်အရပ်သားတွေ ဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့ ရှင်းနေတယ်။

"ခဏလေး ရပ်ကြ"

ဖန်ကျုံချီဟာ ပစ်ဖို့ အသင့်ပြင်ထားတဲ့ မြားပစ်သမားတွေကို အမြန်တားလိုက်ပြီး လူအုပ်ကြီးကို အော်ဟစ်လိုက်တယ်—"ရပ်ကြ ဘယ်သူမှ တောင်အောက်ကို မဆင်းရဘူး အားလုံး ရပ်နေကြ"

"ဆရာ ရွှေခေါင်းလောင်းကျောင်းတော်မှာ ဘုန်းကြီးက လူသတ်နေတယ်"

"ကယ်ပါဦး ကျွန်တော့်ကို သွားခွင့်ပြုပါ ဆရာ ကျေးဇူးပြုပြီး သွားခွင့်ပြုပါ"

"... "

စိတ်လှုပ်ရှားနေတဲ့ လူအုပ်ကြီးဟာ နားမထောင်ချင်ကြဘူး။

"ဖျတ်—"

ဖန်ကျုံချီဟာ သူ့ရဲ့ လခြမ်းပုံ ဓားကောက်ကို ဆွဲထုတ်ပြီး ပြင်းထန်စွာ ပြောဆိုလိုက်တယ် "ရပ်ဖို့ ပြောနေတာကို နားမလည်ကြဘူးလား တစ်လှမ်း ထပ်တိုးတဲ့သူမှန်သမျှကို မိစ္စာဂိုဏ်း နောက်လိုက်လို့ သတ်မှတ်ပြီး ချက်ချင်း ကွပ်မျက်ပစ်မယ်"

လက်ထဲက တောက်ပနေတဲ့ ငွေဓားကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ လူတွေဟာ မရပ်မနေ ရပ်တန့်လိုက်ကြရတယ်။

ချန်ဆန်းရှီက ဒီပရမ်းပတာ မြင်ကွင်းကို မြင်တဲ့အခါမှာ ဒီနေ့မှာ အပြစ်မဲ့သူတွေ အများကြီး သေရတော့မယ်ဆိုတာ သိလိုက်တယ်။ ရန်သူကို သတိမထားမိစေဖို့ ဒီ အရှင် ထောင်စုမှုးက အရပ်သားတွေ သေမှာကိုတောင် အရေးမစိုက်တော့ဘူးနဲ့ တူတယ်။

"ဘယ်သူမှ မလှုပ်နဲ့ လှုပ်ရှားတဲ့သူကို ပစ်သတ်မယ်"

တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဖန်က သတိပေးကာပြောလိုက်တယ် "အလံမှူး မိစ္စာဂိုဏ်း နောက်လိုက်အများစုက တိုင်းတစ်ပါးသားတွေ ဖြစ်တယ် တပ်စုတစ်စု ယူပြီး အပေါ်ကို တက်သွား တစ်ဦးချင်းစီကို သေချာ စစ်ဆေး"

ကံကောင်းတာက သူတို့ဟာ တိုင်းတစ်ပါးသားတွေဖြစ်လို့ အဝတ်အစားနဲ့ မိတ်ကပ်တွေနဲ့ အသွင်ပြောင်းထားရင်တောင် သူတို့ရဲ့ မျက်နှာသွင်ပြင်နဲ့ လေယူလေသိမ်းတွေကို ခွဲခြားသိနိုင်ပါသေးတယ် ဒါ့အပြင် သူတို့ရဲ့ မိသားစုနောက်ခံနဲ့ နေရပ်တွေကို မေးမြန်းခြင်းဖြင့် အချိန်ယူရပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာတော့ ဖော်ထုတ်နိုင်ပါလိမ့်မယ်။

ပုန်းအောင်းနေလို့ မရတော့ဘူး။

လူအုပ်ထဲက မိစ္စာဂိုဏ်း နောက်လိုက်တွေဟာ ဆက်လက် ထိန်းမထားနိုင်တော့ဘူး။

ချမ်းသာတဲ့ လူကြီးတစ်ယောက်လို ဟန်ဆောင်ထားတဲ့ အမျိုးသားတစ်ဦးဟာ သူ့လက်ကို မြှောက်ပြီး သူ့ရှေ့က လူအိုရဲ့ နောက်ကျောက နှလုံးကို ရိုက်ချလိုက်တယ်။

လူအိုဟာ သွေးတွေ ဖျန်းပက်ပြီး ချက်ချင်း သေဆုံးသွားတယ်။

ထိန်းချုပ်ထားလို့ ရပ်တန့်နေတဲ့ လူအုပ်ကြီးဟာ တစ်ဖန် ပရမ်းပတာ ဆူညံလာပြန်တယ်။ လူတိုင်းက အော်ဟစ်ပြီး ထိတ်လန့်တကြားနဲ့ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးကို ထွက်ပြေးကြတယ်။

"ညီအစ်ကိုတို့ သတ် သွေးနဲ့ ဖောက်ထားတဲ့ လမ်းကြောင်းကို ဖန်တီးကြ"

မိစ္စာဂိုဏ်း နောက်လိုက်တွေက ကို့ကိုယ်ကို မဖုံးကွယ်တော့ဘဲ ဝှက်ထားတဲ့ လက်နက်တွေကို ထုတ်ဖော်ပြီး ရှုပ်ထွေးမှုကြားထဲမှာ လူသတ်မှုတွေ စတင်ကျူးလွန်တော့တယ်။

"မထိတ်လန့်ကြနဲ့"

တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဖန်က အော်ဟစ်ပြီး ချမ်းသာသူလို ဟန်ဆောင်ထားတဲ့သူနဲ့ တိုက်ခိုက်နေတယ်သူက ညွှန်ကြားဖို့ကိုလည်း မမေ့ဘူး"အဖွဲ့ငယ်လေးတွေဖွဲ့ပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အကူအညီပေးပြီး ဝိုင်းရံပြီး သတ်ဖို့အတွက် တပ်ဖြန့်ချီကြ"

မိစ္စာဂိုဏ်း နောက်လိုက်တွေက လူဖျန့်ပြီး ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေတာ ရှင်းနေတယ်။

ဒါကြောင့် သူတို့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့ အရေအတွက်က များများစားစား မဟုတ်ဘဲ ခုနစ်ယောက် ရှစ်ယောက်လောက်ပဲ ရှိတယ် သူတို့ထဲမှာ အရိုးဖွဲ့စည်းမှုအဆင့် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးမှ မပါတာကြောင့် ခေါင်းဆောင်တွေက တခြားနေရာတွေကို ဖောက်ထွက်သွားကြပုံရတယ်။

ချန်ဆန်းရှီက သူ့လူတွေကို အမိန့်ပေးပြီး နောက်ထပ် တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးနဲ့ ပူးပေါင်းကာ မျက်လုံးတစ်ဖက်ကန်းနေတဲ့ အမျိုးသားတစ်ဦးကို ဝိုင်းထားလိုက်တယ်။

ကျူထုံ ဝမ်လီနဲ့ တခြားသူတွေကလှံတွေကိုင်ပြီး အဲဒီ လူကို အရပ်မျက်နှာ အားလုံးကနေ ထိုးဖောက် တိုက်ခိုက်နေကြတယ်။

အမျိုးသားမှာ သွေးသန့်စင်မှုအစောပိုင်းအဆင့် အင်အားရှိပြီး ဓားနှစ်

လက်ကိုင်ကာ ရူးသွပ်စွာ ခုတ်ထစ်နေတယ်သူက သက်သက်သာသာနဲ့ ချဉ်းကပ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမယ့် ဒိုင်းနဲ့ ဓားကိုင်ဆောင်ထားတဲ့ စစ်သားတွေရဲ့ တွန်းလှန်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး နောက်တစ်ကြိမ် အသည်းအသန် ရုန်းကန်ရတဲ့ အခြေအနေ ကို ရောက်ရှိသွားတယ်။

ထို့အပြင် စစ်တပ်ဘက်မှာလည်း သွေးသန့်စင်မှုအစောပိုင်းအဆင့် မှာ ရှိတဲ့ တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးက တိုက်ခိုက်မှုကို ဦးဆောင်နေတယ်။ ဆယ်

ချက်မပြည့်မီ တိုက်ခိုက်မှုအတွင်းမှာပဲ မိစ္စာဂိုဏ်း နောက်လိုက်ကအားနည်းချက်များစွာကို ထုတ်ဖော်ခဲ့ပြီး ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ လှံတွေရဲ့ ထိုးနှက်မှုကို ခံရကာ ဒဏ်ရာများစွာကနေ သွေးထွက်နေတယ်။

ဒါဟာ စစ်တပ်ရဲ့ စွမ်းအားပဲ

သိုင်းလောကက ဂိုဏ်းတွေဟာ ဒီတိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပေ

ချန်ဆန်းရှီလည်း လက်ပိုက်ကြည့်မနေဘူး သူကသူ့ရဲ့ လေးကြီးကို အပြည့်ဆွဲလိုက်ပြီး ကြိုးကို လွှတ်လိုက်တဲ့အခါ မြားဟာ ဝဲပျံသွားတယ်။

ဝံပုလွေသွားမြားက ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ လူအုပ်ကြားက လွတ်နေတဲ့ နေရာတွေကြားကို ဖြတ်ပျံသန်းပြီး ပေတစ်ရာကျော် ဝေးတဲ့နေရာက မိစ္စာဂိုဏ်း သားတစ်ဦးရဲ့ မျက်နှာကို ထိုးဖောက်ကာ အသံတစ်ချက်နဲ့ သစ်ပင်

စည်ပေါ်ကို ခေါင်းကို ရိုက်ချလိုက်တယ် ချက်ချင်းပဲ နာကျင်မှုမရှိဘဲ သေဆုံးသွားခဲ့တယ်။

"သေတော့"

သွေးသန့်စင်မှုအစောပိုင်းအဆင့် မိစ္စာဂိုဏ်းသားတစ်ဦးဟာ ဘေးဘက်ကနေ ချဉ်းကပ်လာပြီး ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ဖို့ ကြိုးစားရင်း လခြမ်းပုံ ဓားကောက်ကို မြှောက်လိုက်တယ်။

ချန်ဆန်းရှီရဲ့ အကြားအာရုံ ထက်မြက်မှုက သူ့ကို ဘယ်လိုများ လွဲချော်စေမှာလဲ?

ဒီအချိန်ကို ကြိုတင်သိထားတဲ့ ချန်ဆန်းရှီကလှည့်ပြီး တိုက်ခိုက်သူက သူ့ဓားကို မြှောက်လိုက်တဲ့အချိန်မှာပဲ မြားတစ်စင်းကို ပစ်လိုက်တယ်။

ဆယ်လှမ်းလောက်သာ ဝေးတဲ့နေရာဖြစ်လို့ မြားရဲ့ ထိမှန်မှုက တိုက်ခိုက်သူကို နောက်ပြန် လွင့်စင်သွားစေပြီး မြေပြင်ပေါ်ကို မလဲကျခင်မှာပဲ ဓားရှည်တစ်ချောင်းရဲ့ အမီလိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတယ်။ ဓားသွားဟာ သူ့လည်ပင်းကို ဖြတ်တောက်ပြီး ခေါင်းကို ကိုယ်နဲ့ ခွဲလိုက်တယ်ဘောလုံးတစ်လုံးလို ကန်ထုတ်ခံလိုက်ရတဲ့ ခေါင်းက တောင်စောင်းအတိုင်း ဝုန်းခနဲ လှိမ့်ဆင်းသွားတယ်။

လက်နက်ကိုင် တိုက်ခိုက်မှုက ကြာကြာ မခံပါဘူး။

စစ်တပ်ဘက်က လူအင်အား ပိုများပြီး မိစ္စာဂိုဏ်းသားတွေကို လျင်မြန်စွာ ထောင်ချောက်ဆင်နိုင်ခဲ့တယ် သူတို့က ခေါင်းမာစွာနဲ့ ခုခံနေပေမယ့် ကြာကြာတော့ ခံနိုင်မယ် မထင်ပါဘူး။

"အဓိက တိုက်ပွဲက ဘယ်လိုဖြစ်နေပြီလဲ မသိဘူး"

ချန်ဆန်းရှီကရွှေခေါင်းလောင်းဘုရားကျောင်းရဲ့ အရပ်မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်တယ်။

ရှန်ထင်ချွန်က သူလိုချင်တာကို ရခဲ့ပြီလား?

ကျူရွက်လှံကို ကိုင်ထားပြီး တိုက်ပွဲကို လျင်မြန်စွာ အဆုံးသတ်နိုင်ဖို့ အကူအညီပေးဖို့ အသင့်ပြင်ထားတယ်။

"ရွှပ်—"

ကိုက်ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ အကွာမှာ သစ်ကိုင်းတွေ ကျိုးပဲ့သွားတဲ့ အသံ ထွက်ပေါ်လာတယ်။

ပရမ်းပတာကြားထဲကနေ အချိန်အကြာကြီး ပုန်းနေခဲ့တဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက်ဟာ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေတာ ဖြစ်တယ်။

ထွက်ပြေးသူပဲ

အသံကို ကြားလိုက်တာနဲ့ ချန်ဆန်းရှီကချက်ချင်း လိုက်ဖမ်းလိုက်တယ်။

သစ်ပင်တွေကြားကနေ အညိုဝါရောင်ပုံရိပ်တစ်ခု လျှပ်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားတာကို သူ မှိန်ပျပျ မြင်လိုက်ရတယ်။

ရှေ့က သစ်တောက ထူထပ်နေပြီး အမြင်အာရုံ အများစုကို ပိတ်ဆို့နေတယ်။

ချန်ဆန်းရှီကသူ့ရဲ့ အကြားအာရုံနဲ့ မြေပြင်ပေါ်က ခြေရာတွေကို အားကိုးပြီး သတိနဲ့ လိုက်လံ ရှာဖွေနေတယ် သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်က ဘယ်လောက် အစွမ်းအစရှိတယ်ဆိုတာ မသိသေးတဲ့အတွက် ပေါ့ဆတဲ့ လုပ်ရပ်မျိုး မလုပ်ခဲ့ဘဲ သတိထားတာ အမြဲတမ်း ပိုကောင်းတယ်။

သူ မိုင်ပေါင်းများစွာ လိုက်လာပြီး မြင်ကွင်း ပိုရှင်းလာတဲ့အခါမှ သူ ရှာနေတဲ့သူကို နောက်ဆုံးမှာ မြင်လိုက်ရတယ်။

ချွန်ထက်တဲ့ နှုတ်သီးနဲ့ ဘုန်းကြီးတစ်ပါးက ဘုန်းကြီးဝတ်ရုံ ဝတ်ထားပေမယ့် နားပေါက်တွေ ရှိနေတာက ရှန်မင်းဆက်က သာမန်အရပ်သားတွေရဲ့ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုပုံစံ မဟုတ်တာ ရှင်းနေတယ်။

ချန်ဆန်းရှီက မြားကို တင်ပြီး ပစ်ဖို့ အသင့်ပြင်လိုက်တဲ့အခါမှာပဲ နောက်ထပ် လူအုပ်တစ်အုပ်ဟာ လျင်မြန်စွာ ရောက်လာတယ်။

ဒီအဖွဲ့က သာမန် ဓားရှည်တွေကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး တစ်ဦးစီတိုင်းက အမည်းရောင် အဝတ်အစားတွေ ဝတ်ဆင်ထားကာ မျက်နှာတွေကို အမည်းရောင် အဝတ်စတွေနဲ့ ဖုံးအုပ်ထားတယ်။ စုစုပေါင်း လေးယောက်ရှိပြီး ထွက်ပြေးလမ်းအားလုံးကို ပိတ်ဆို့ကာ နှုတ်သီးချွန် ဘုန်းကြီးကို ရပ်တန့်စေတယ်။

တတိယ အင်အားစုလား?

ချန်ဆန်းရှီကမျက်နှာဖုံးစွပ်ထားတဲ့ လူတွေထဲက ရင်းနှီးတဲ့သူတစ်ယောက်ကို မှတ်မိလိုက်တယ်"သူလား?"

သူ့ရဲ့ အသက်ရှူသံကို ထိန်းချုပ်ပြီး ပုန်းအောင်းနေရင်း လျှို့ဝှက်စွာ စောင့်ကြည့်နေလိုက်တယ်။