← Chapters

အခန်း (၃၇)

Vol. 4 Ch. 37

အခန်း (၃၇)

Vol. 4 Ch. 37

ဒုတိယအလွှာတောင်၏ မြောက်ဘက်တွင် ဖြစ်သည်။

ချန်ဆန်းရှီရဲ့ "ခြေရာခံခြင်း" စွမ်းရည်သည် အပြည့်အဝ အသက်ဝင်နေပြီး မည်သည့်ခြေရာမျှ သူ့မျက်စိအောက်မှ လွတ်မသွားပေ။

ယုန်များ၊ သမင်များ၊ ဆိတ်ရိုင်းများ...

သူသာ ဆန္ဒရှိပါက ဆယ်မိနစ်အတွင်း ဆိတ်ရိုင်းတစ်ကောင်ကို ထမ်း၍ အိမ်ပြန်နိုင်မည်။

သို့သော် ပေါင်တစ်ရာခန့် အလေးချိန်ရှိသော ဆိတ်ရိုင်းတစ်ကောင်သည် ငွေနှစ်တေးသာ ရောင်း၍ရသည်။

အရင်ကဆို အဆင်ပြေသော်လည်း အခုတော့ အင်မတန် နည်းလွန်းလှပြီ။

သူ့ရဲ့ပစ်မှတ်မှာ ကျားတစ်ကောင် သို့မဟုတ် အနည်းဆုံး ဝက်ဝံမည်း သို့မဟုတ် ကျားသစ် နှင့်ကြမ်းတမ်းသော သားရဲတစ်မျိုးမျိုး ဖြစ်ရမည်။

ကျောက်ချောင်ရဲ့အကြံပြုချက်အတိုင်း ချန်ဆန်းရှီကအနောက်တောင်ဘက်သို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ပိုးသားဝတ်ရုံများ ဆင်မြန်းထားသည့် သိုင်းပညာခန်းမမှတပည့်များကို တစ်ခါတစ်ရံ တွေ့ရသည်။

မလိုအပ်သော ပြဿနာများကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် ချန်ဆန်းရှီကယခုတစ်ကြိမ် တောင်ပေါ်သို့ တက်ရာတွင် ပိတ်စချပ်ဝတ်တန်ဆာကိုဝတ်ဆင်လာခဲ့သည်။

သူရဲ့သံချပ်ကာနှင့် လေးကြီးကို မြင်သောအခါ ထိုတပည့်များက သူ့ကို စိန်ခေါ်ဝံ့ခြင်း မရှိကြဘဲ အများစုမှာ တစ်ချက်နှစ်ချက် ကြည့်ပြီးနောက် သူတို့အလုပ်ကိုသာ ဆက်လုပ်နေကြသည်။

"လူတွေ ဘာလို့ ဒီလောက်များနေတာလဲ"

ချန်ဆန်းရှီ ငါးမိုင်ခရီး သွားခဲ့ရာ အနည်းဆုံး လူတစ်ဒါဇင်နှင့် တွေ့ခဲ့ရသည်။

အမဲလိုက်ဖို့အတွက်ပင် ဒီလောက် အစုလိုက်အပြုံလိုက် ပေါ်လာဖို့ မသင့်ပေ။

ထို့အပြင် သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ လေးနှင့်မြှားပင် မယူဆောင်လာကြဘဲ ဓား သို့မဟုတ် ဓားရှည်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ တစ်ခုခုကို ရှာဖွေနေသည့်အလား ရှေ့နောက် လှည့်ပတ်နေကြသည်။

မိစ္စာဂိုဏ်းလား?

မဖြစ်နိုင်ဘူး။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီလူတွေက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပုံစံရှိကြပြီး အများစုက ထိုက်လေ သိုင်းပညာခန်းမမှ တပည့်များကဲ့သို့ ဝတ်ဆင်ထားကြသည်ကို

ချန်ဆန်းရှီသတိထားလိုက်မိသည်။

လေတစ်ချက် တိုက်ခတ်လာပြီး သူ့ရဲ့ထူးကဲတဲ့ အကြားအာရုံကြောင့် သိုင်းပသာခန်းမမှ တပည့်များရဲ့စကားပြောသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ဆရာကြီး ဒဏ်ရာရထားလို့ သမင်ဖြူကို ရှာတွေ့တဲ့သူတိုင်းကို ဆုချမယ်တဲ့"

"ခက်ခဲလိမ့်မယ် သမင်ဖြူက ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေကို စားရတာ ကြိုက်တယ်လို့ ကြားတယ် အဲ့ဒီအပင်တွေချည်းကတောင် ငွေဆယ်

တေးကျော် တန်တယ်တဲ့"

"..."

ချန်ဆန်းရှီ အခြေအနေကို နားလည်သွားသည်။

ချင်ဖုန်း သေဆုံးသည့် ညက မြို့ထဲတွင် တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

ရှန်ထင်ချွန်နှင့် အကြီးဆုံး သိုင်းပသးညာခန်းမသုံးခုမှ ဆရာများသည် လူရိုင်း လုပ်ကြံသူများကို ဖမ်းဆီးစဉ် မိစ္စာဂိုဏ်းနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ ဆရာကြီး ထိုက်လေကပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားပြီး ကုသရန်အတွက် ထူးဆန်းသော သားရဲ သမင်ဖြူ ကို လိုအပ်သဖြင့် ဆုငွေ ထုတ်ပြန်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

တပည့်အဆင့် မည်မျှပင် နိမ့်ပါစေ သမင်ဖြူကို ပေးနိုင်သူတိုင်းကို အဓိက အမွေခံ တပည့်အဖြစ် ချက်ချင်း လက်ခံမည်ဖြစ်ပြီး နောင်တွင် ပိုင်ဆိုင်မှု အချို့ကိုလည်း စီမံခန့်ခွဲခွင့် ရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ဦးတည်ရာမဲ့ ကြက်များလို တောင်ပေါ်သို့ ပြေးတက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်ဆန်းရှီကထိုထူးဆန်းသော သားရဲရဲ့လက္ခဏာများကို စိတ်ထဲမှတ်ထားပြီး ရှေ့သို့ ဆက်လက် အလျင်စလို သွားနေခဲ့သည်။

ထိုက်လေသိုင်းပညာခန်းမ...

နောက်ထပ် ဆယ်မိုင်ခန့် ခရီးနှင်ပြီးနောက် တောင်ထိပ်တစ်ခု၏ အလယ်ပိုင်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ကွေ့ကောက်ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းဘေးတွင် ကျောပိုးအိတ်များ လွယ်ထားသည့် သိုင်းပညာခန်းမမှ တပည့်နှစ်ဦး ရပ်နေသည်။ ထိုသူနှစ်ဦးထဲမှ တစ်ဦး၏ လေးသည် ခုနှစ်ဆင့်လေး ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် တားမြစ်ထားသော လက်နက်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။

သံဓားများကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ သူတို့သည် ရှေ့သို့ ချီတက်ရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေပုံရသည်။

ချန်ဆန်းရှီကထိုလူနှစ်ဦးကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။

"ဟေ့"

သိုင်းပညာခန်းမမှ တပည့်တစ်ဦးက သူ့ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည် "မင်း ရှေ့ဆက်သွားရဲတာလား ဒီတောင်ထိပ်ထဲမှာ ကျားကြီးတစ်ကောင် ရှိတယ်"

"ငါ သိတယ်"

ချန်ဆန်းရှီက ရပ်တန့်လိုသည့် အမူအရာ မပြ

"မင်း ဆက်သွားဦးမှာလား အသတ်ခံရမှာ မကြောက်ဘူးလား"

ထိုသိုင်းပညာခန်းမ တပည့်က အသစ်ရောက်လာသူရဲ့ ကျောပေါ်ရှိ လေးကြီးကို သတိပြုမိသွားပြီး မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားတယ်သူကတားမြစ်ထားသော ခုနစ်ဆင့်လေးကို ကိုင်ထားသည့် သူ့အဖော်ကို ကြည့်ကာ ခွင့်ပြုချက်ရပြီးနောက် ကမ်းလှမ်းလိုက်သည် "ငါတို့ ပူးပေါင်းရင် ဘယ်လိုလဲ ကျွန်တော့်ဘေးက အစ်ကို ဝေက သွေးသန့်စင်ခြင်းအဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးသမား ဖြစ်ပြီး အောင်မြင်မှု အနည်းငယ် ရထားတယ်"

သူတို့သည် ဤတောင်ထိပ်တွင် ကျားတစ်ကောင်ရှိနေသည်ကို မကြာသေးမီကမှ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် တရားရုံး၏ လေးကြီးများ တားမြစ်ထားမှုနှင့် သူတို့ရဲ့အကန့်အသတ်ရှိသော ပညာရပ်ကြောင့် ပုံမှန်အားဖြင့် ကျားကြီးကို စိန်ခေါ်ဝံ့မည် မဟုတ်ပေ။

ဝေရွှီသည် အန္တရာယ်ကို ယူ၍ ခုနစ်ဆင့်လေးကို ယူခဲ့သော်လည်း ကျားကြီးကို ချေမှုန်းနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်မှု မရှိသေးပေ သားရဲနှင့် အနီးကပ် ထိတွေ့မှုသည် သွေးသန့်စင်ခြင်းအဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးသမားတစ်ဦး ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် ပမာဏထက် ကျော်လွန်နိုင်သည်။

နှစ်ပိသာလေးကို လွယ်ထားသူတစ်ဦးကို တွေ့ရှိခြင်းသည် မထင်မှတ်ထားသော အံ့ဩစရာပင်။

"ညီလေး"

ဝေရွှီက ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြင့် ပြောသည် "ငါ သွေးသန့်စင်ခြင်းအဆင့် အသေးစားအောင်မြင်မှု ရထားပြီ ငါတို့ရဲ့ ပေါင်းစပ်ခွန်အားနဲ့ ကျားကြီးကို ချေမှုန်းဖို့ကကိတ်မုန့်တစ်ပိုင်းလို လွယ်ကူသွားလိမ့်မယ် အောင်မြင်တာနဲ့ ရလာတဲ့အရာတွေကို ခွဲဝေယူမယ်ခြောက်ဆယ်လေးဆယ်ငါက ခြောက်ဆယ်ယူမယ် မင်းက လေးဆယ်ယူ ဘယ်လိုလဲ"

ချန်ဆန်းရှီကထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီးဆက်လက် ပါဝင်လိုစိတ်မရှိဘဲ ခြေလှမ်းကို မြန်စေလိုက်သည်။

"?"

ဝေရွှီ တုန်လှုပ်သွားသည် သူ့ကို လုံးဝ မရှိသလိုမျိုး ဆက်ဆံခံရမည်ဟု လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားပေ "မောက်မာလိုက်တာ"

"အစ်ကို ဝေ သူ မပူးပေါင်းချင်ဘူးဆိုတော့ ဘယ်လိုလုပ်မလဲ" ဟု သူ့ရဲ့ဂျူနီယာက မေးလိုက်သည်။

"ငါ ကျားကြီးကို အဝေးကနေ တစ်ခါတစ်ခါ မြင်ဖူးတယ် အင်မတန် ကြောက်စရာကောင်းတယ် သူ့မှာ ဒီလောက် ယုံကြည်မှု ဘယ်က ရတာလဲ"

ဝေရွှီက ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်တယ် "လိုက်ကြည့်ရအောင် ကျားကြီးက သူ့ကို စားကောင်းစားသွားနိုင်တယ် အဲ့ဒါဆို ငါတို့ နောက်ကနေ အခွင့်အရေး ယူနိုင်တာပေါ့"

"တခြားသူတွေလည်း ဒီကျားကြီးကို စောင့်ကြည့်နေကြတာပဲ ငါသာ နှစ်ရက်နောက်ကျပြီး လာခဲ့ရင် အခွင့်အရေးကို လွဲချော်သွားနိုင်တယ်"

ချန်ဆန်းရှီက မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး မြေဆီလက်တစ်ဆုပ်ကို ကောက်ယူကာ ထိုအထဲမှ အနည်းငယ် မာကျောနေသော လိမ္မော်ရောင် အမွေးနှစ်ချောင်း ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ခြေသည်းရာများ မြေမြှုပ်ထားသော အညစ်အကြေးများနှင့် မြက်ခင်းထဲမှ သွေးခြောက်များကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူသည် ဤလုပ်ငန်းစဉ်ကို နှောကျေနေလေပြီ။

ကြိုးတစ်ချောင်းကို လိုက်သကဲ့သို့ သူက တောင်တစ်ဝက်ရှိ လျှို့ဝှက်ဂူတစ်ခုသို့ ခြေရာခံလိုက်သွားသည်။

အချင်း ငါးမီတာခန့်ရှိသော ထိုဂူသည် ထူထပ်သော မြက်များနှင့် သစ်ကိုင်းများဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသောကြောင့် သေချာမကြည့်ပါက လျစ်လျူရှုမိနိုင်သည်။

ဂူဝမှ ပေနှစ်ဆယ်ခန့် အကွာ ချုံနွယ်ပိတ်ပေါင်းများကြားတွင် ပုပ်ဆွေးနေသော အဝတ်အစားများနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရိုးဖြူများကို မှိန်ပြပြ မြင်နိုင်သည်။ သေဆုံးသူက ထိုနေရာတွင် အချိန်အတော်ကြာ ရှိနေခဲ့ပုံရသည်။

"ကျားကြီး ဒီထဲမှာ နေတာ ကိုးဆယ့်ကိုးရာခိုင်နှုန်း သေချာတယ်"

ဟုတ်ပါတယ် ချန်ဆန်းရှီက မိုက်မဲစွာ ပြေးဝင်သွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ကျဉ်းမြောင်းတဲ့ နေရာမှာ လေးနဲ့ လှံရှည်ရဲ့ အားသာချက်တွေ ပျောက်ကွယ်သွားတာမို့ ကျားကြီးကို အပြင်ထုတ်ဖို့ နည်းလမ်းရှာဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။

"ဟူ... "

ချန်ဆန်းရှီကရုတ်တရက် လှည့်ပြီး မြှားတစ်စင်း ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ပေတစ်ရာအကွာတွင် ဖြတ်သွားသော ဆိတ်တစ်ကောင်ကို တိကျသော မြှားချက်က လှီးဖြတ်သွားပြီး သွေးရာတစ်ခု ချန်ထားခဲ့သည်။

"ဟီ... "

မိုက်မဲသော ဆိတ်က နားကွဲမတတ် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဟူ... "

နောက်ထပ် မြှားတစ်စင်း ပစ်လိုက်ရာ ၎င်း၏ ခြေရင်းအနီးတွင် ကျရောက်သွားသည်။

ထိတ်လန့်သွားသော ဆိတ်သည် ဂူရဲ့ဦးတည်ရာသို့ ပြေးလွှားသွားသည်။

ချန်ဆန်းရှီက ၎င်းကို တမင်တကာ မသတ်ဘဲထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝက်ဝံမည်း လိုက်လံအမဲလိုက်ဖူးသည့် သူ့ရဲ့ အတွေ့အကြုံအရ သေနေသောသားကောင်ကဆွဲဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သင်ယူထားသည်။

သို့သော် အရှင်လျင် မတူညီပါ။

ကျားကဲ့သို့သော သားရဲများသည် နယ်မြေပိုင်ဆိုင်မှု စိတ်အားထက်သန်သောကြောင့် မည်သည့် ကျူးကျော်မှုကိုမှ ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ပေ။

နယ်မြေထဲတွင် သွေးနံ့ပါသော သတ္တဝါတစ်ကောင် ပြေးလွှားအော်ဟစ်နေခြင်းသည် ကျားကြီး သည်းခံနိုင်မည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

ချန်ဆန်းရှီက သစ်ပင်တစ်ပင်ပေါ် တက်၍ မြင်ကွင်းကျယ် ရသည့်နေရာတွင် နေရာယူလိုက်ပြီး မြှားများဖြင့် ဆိတ်ကို ဤပတ်ဝန်းကျင်မှ ထွက်ခွာခြင်းမှ တားဆီးကာ ဂူအနီးတွင်သာ ရှိနေစေရန် ဖိအားပေးခဲ့သည်။ ၎င်းရဲ့ဒဏ်ရာများမှ သွေးများထွက်ကာ ရှုပ်ထွေးစွာ ပြေးလွှားနေသည်။

ဤလုပ်ငန်းစဉ်သည် ငါးမိနစ် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး ကြီးမားသော ဆူညံသံကြောင့် တောထဲရှိ ငှက်များ ကြောက်လန့်၍ ထွက်ပြေးသွားသော်လည်း မှောင်မဲနေသော ဂူသည် ကြောက်မက်ဖွယ် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

"မထိရောက်ဘူးလား မဖြစ်သင့်ဘူး ကျားတွေက ကြမ်းတမ်းပြီး လူသတ်

တတ်တယ် သူတို့က များသောအားဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မထိန်းချုပ်ဘူး"

ချန်ဆန်းရှီ အခြားနည်းလမ်းများကို စဉ်းစားနေစဉ်တွင် မှိုင်းညို့သော လေတစ်ချက် တောင်တန်းများကြားတွင် တိုက်ခတ်လာသည်။

"လေက ကျားနောက်လိုက် မိုးက တန်ခိုးရှင် နောက်လိုက်"

'လာပြီ'

တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ အားကောင်းသော်လည်း ကျားသစ်ကဲ့သို့ လျင်မြန်ပြီးသန်မာသည့် အရိပ်တစ်ခုသည် တိတ်ဆိတ်နေသော ဂူထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီးမျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဆိတ်ကို မြေပြင်ပေါ် ဖိချလိုက်ပြီး ၎င်းရဲ့ချွန်ထက်သော အစွယ်များသည် လည်ပင်း သွေးလွှတ်ကြောကို တိကျစွာ ကိုက်ချလိုက်သည်။

ရုန်းကန်မှု အနည်းငယ် ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဆိတ်သည် အသက်မဲ့သော ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်သွားလေသည်။

'တောင်တန်းများရဲ့ခန့်ညားထည်ဝါသော ဘုရင်ပေတည်း'

ချန်ဆန်းရှီကသူ့ရဲ့အကြည့်ကို စူးစိုက်လိုက်သည်။

ကျားက ဆယ်ပေကျော် ရှည်လျားပြီး အလေးချိန်အားဖြင့် ခြောက်ရာမှ ရှစ်ရာပိဿာ အောက် မနည်းပေ ၎င်းရဲ့ရွှေရောင်အမွေးများကနေရောင်အောက်တွင် တောက်ပနေပြီး ဓားကဲ့သို့ ချွန်ထက်သော ခြေသည်းများမှ သွေးများ စီးကျနေပြီး လိမ္မော်ရောင် မျက်လုံးများက ကြမ်းတမ်းသောအလင်းကို ထုတ်လွှတ်ကာ မိုင်ပေါင်းများစွာအထိ တုန်လှုပ်စေသော ဟိန်းသံကို ပြုလိုက်သည်။

သာမန်လူများ မြင်လိုက်ရုံနှင့်ပင် ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်ရခြင်းမှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပေ။

ဆိတ်ကို အမဲလိုက်ပြီးနောက် ကျားကြီးက အစာစားရန် အလျင်စလို မလုပ်ပေ ဆာလောင်ပုံ မရဘဲ ဆူညံသံကြောင့် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ရုံသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

၎င်းက သားကောင်ကို ဆွဲယူကာ ဂူထဲသို့ ပြန်ဆွဲသွင်းရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ချန်ဆန်းရှီက နှစ်ပိသာလေးကို လပြည့်ဝန်းကဲ့သို့ ဆွဲထားလိုက်ပြီး ဝံပုလွေသွားမြှား တစ်စင်းသည် လေထဲမှတဆင့် ဖြတ်သန်းသွားသည်။

"ဘုန်း—"

မြှားက ကျားရဲ့ ဦးခေါင်းခွံကို ထိမှန်ပြီး ခိုင်မြဲစွာ စိုက်ဝင်သွားသည်။ အရိုးကို ထိုးဖောက်သွားသော်လည်း ဦးနှောက်သို့ မရောက်ဘဲ အသက်ဆုံးရှုံးစေမည့် ထိုးနှက်ချက်ကို မပေးနိုင်ခဲ့

ဒီလို ကျားမျိုးက ထူးဆန်းတဲ့ သားရဲ အဆင့်နား ကပ်နေပြီလား

"ဝေါင်း..."

နာကျင်မှုကြောင့် ကျားကြီးကအော်ဟစ်လိုက်ပြီး ၎င်းရဲ့ခြေသည်းဖြင့် နဖူးမှ မြှားရိုးကို ချိုးပစ်လိုက်ကာ လေပြင်းတစ်ခုကဲ့သို့ အားအင်ဖြင့်

တိုက်ခိုက်သူရဲ့ ဦးတည်ရာသို့ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ပြေးဝင်လာတော့သည်။

All Chapters