ကြိုးနီလေးကိုချည်လိုက်ပါ

ရှောင်လင်းယွီသည် ရုတ်တရက် သူ့လက်ထဲသို့ လွင့်ပျံလာသော ကြိုးနီလေးကို ကြည့်ကာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှောင်လင်သည် ခုန်ဆွခုန်ဆွ ပြေးလာပြီး သူ့မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်းလေးများဖြင့် ရှောင်လင်းယွီ လက်ထဲမှ ကြိုးနီလေးကို ကြည့်ကာ ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "မေမေ... မြန်မြန်... အဲဒီကြိုးနီလေးနဲ့ ကျောက်စိမ်းပြားကို ချည်လိုက်"

"......"

ရှောင်လင်းယွီက ရှောင်လင်ကို သံသယဖြင့် ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ကြိုးနီလေး ဟုတ်လား။ ဒီကြိုးနီလေးက ဘာထူးခြားလို့လဲ။ နေပါဦး... ဒီကြိုးနီလေးက ဘယ်လိုလုပ် ငါ့လက်ထဲကို ရောက်လာတာလဲ"

ရှောင်လင်းယွီ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမက ကိုယ့်အခန်းကိုယ် ရောက်နေတာလေ။ လေလည်းမတိုက်ဘဲနဲ့ ဒီကြိုးနီလေးက ဘယ်လိုလုပ် လွင့်လာတာလဲ။

မဟုတ်သေးဘူး... ဒီကြိုးနီလေးက ဒီနေရာကို ဘယ်လိုရောက်နေတာလဲ။

ရှောင်လင်းယွီ သံသယဝင်နေစဉ်မှာပင် ရှောင်လင်က ရှောင်လင်းယွီ ဘာမှမလုပ်သေးသည်ကို တွေ့၍ စိတ်စောစွာ ပြောလိုက်သည်။ "မေမေ... မြန်မြန်လုပ်ပါဆို။ အဲဒီကြိုးနီလေးနဲ့ ကျောက်စိမ်းပြားကို ချည်လိုက်ပါဆို"

ရှောင်လင်းယွီက သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "လင်အာ... မေမေ့ကို ပြောပါဦး။ ဒီကြိုးနီလေးက ဘာလဲဆိုတာ" သူမ၏ အာရုံခံစားမှုအရ ဤကြိုးနီလေးသည် သာမန်မဟုတ်ကြောင်း သိနေသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ရှောင်လင်က ဤမျှ စိတ်လှုပ်ရှားနေမည် မဟုတ်ပေ။

ရှောင်လင်၏ မျက်နှာထား လေးနက်သွားပြီး ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "မေမေ... ဒီကြိုးနီလေးက လျန်ဖျောင့်ရွှယ် ကိုယ်ပျောက်အတတ်သုံးဖို့ အကူအညီပေးနေတဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်လေ"

ရှောင်လင်းယွီ အံ့အားသင့်သွားသည်။ "ဒီကြိုးနီလေးက လျန်ဖျောင့်ရွှယ်ပိုင်တဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက် ဟုတ်လား။ အဲဒါဆို အခု ဘယ်လိုလုပ် ဒီရောက်နေတာလဲ"

ရှောင်လင်က စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "သခင်... တကယ်တော့ ရှောင်ဟုန်က..."

"ရှောင်ဟုန် ဟုတ်လား" ရှောင်လင်းယွီ မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ ကြိုးနီလေးကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... သခင့်လက်ထဲက ကြိုးနီလေးက ရှောင်ဟုန်လေ" ရှောင်လင်က အမှန်အတိုင်း ပြောလိုက်သည်။ "ရှောင်ဟုန်က ကျွန်တော့်ရဲ့ ကြိုးနီလေးပါ။ ကျွန်တော်တို့ကို ဖန်တီးခဲ့တဲ့ နတ်သူငယ်လေးက ယွဲ့လောင် (ဖူးစာရေးနတ်မင်း) ဆီကနေ ကြိုးနီလေးတစ်ချောင်း ယူလာပြီး ကျောက်စိမ်းပြားကို ချည်နှောင်လိုက်တာလေ။ ကြာလာတော့ အတူတူ ဖြစ်သွားတာ"

ရှောင်လင်းယွီ နားထောင်ပြီးနောက် သဘောပေါက်သွားလေသည်။

ကြိုးနီလေးချည်ထားသော ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားသည် ခေတ်လူငယ်များ၏အမြင်တွင် တွဲဖက်ဆင်မြန်းစရာ လက်ဝတ်ရတနာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို ရှောင်ဟုန်က လျန်ဖျောင့်ရွှယ်ကို ဘယ်လိုလုပ် ရှာတွေ့သွားတာလဲ"

ရှောင်လင်က ပြောလိုက်သည်။ "ရှောင်ဟုန် ပြောပြတာတော့ လျန်ဖျောင့်ရွှယ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံက သခင့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံ ကျွန်တော်နဲ့ ကိုက်ညီသလိုမျိုး သူ့နဲ့ ကိုက်ညီနေလို့တဲ့"

ရှောင်လင်းယွီ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဩော်... သဘောပေါက်ပြီ။ လျန်ဖျောင့်ရွှယ်က ရှောင်ဟုန်နဲ့ ကိုက်ညီတယ်ဆိုရင် ဘာလို့ အခု ငါ့ရှေ့ကို ရောက်နေရတာလဲ"

ရှောင်လင်က ပြောလိုက်သည်။ "သခင်... ရှောင်ဟုန်က လျန်ဖျောင့်ရွှယ်ကို ရွေးချယ်လိုက်တာက ကျွန်တော့်ကို ရှာဖို့အတွက် ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ပါ။ ကျွန်တော် မြို့တော်ကို ရောက်လာတော့ ကျွန်တော်တို့အချင်းချင်း အာရုံခံမိကြတယ်။ အဲဒါကြောင့် သူက လျန်ဖျောင့်ရွှယ်ဆီကနေ ထွက်ခွာပြီး ကျွန်တော့်ကို လာရှာတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က သခင်နဲ့ ပဋိညာဉ်ဖွဲ့ထားပြီးပြီလေ။ သခင်က ကျွန်တော့်ရဲ့ သခင်ဖြစ်နေပြီ။ ကျွန်တော်နဲ့ ရှောင်ဟုန် ပြန်လည်ပေါင်းစည်းချင်ရင် သခင်က ရှောင်ဟုန်နဲ့လည်း ပဋိညာဉ်ဖွဲ့မှ ရမယ်။ ပြီးတော့ ကျောက်စိမ်းပြားမှာ ချည်နှောင်လိုက်မှ ကျွန်တော်တို့ တကယ် ပြန်လည်ပေါင်းစည်းနိုင်မှာ"

ရှောင်လင်းယွီ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ရှောင်ဟုန်နဲ့ ပဋိညာဉ်ဖွဲ့ဖို့ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ။ သွေးစက်ချပြီး အသိအမှတ်ပြုရမှာလား"

ရှောင်လင် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "အဲဒီလောက် မလိုပါဘူး"

"မလိုဘူး ဟုတ်လား" ရှောင်လင်းယွီ နားမလည် ဖြစ်သွားသည်။ "ငါမှတ်မိတာတော့ မင်းနဲ့ ပဋိညာဉ်ဖွဲ့တုန်းက မင်းက ငါ့သွေးကို စုပ်ယူလိုက်တာလေ"

ရှောင်လင်က ရှင်းပြလိုက်သည်။ "သခင်... မေမေ... ကျွန်တော်နဲ့ ရှောင်ဟုန်က တစ်သားတည်း ဖြစ်နေတာလေ။ ကျွန်တော်နဲ့ ပဋိညာဉ်ဖွဲ့ထားရင် သူနဲ့ဖွဲ့ထားသလိုပဲ။ ဒါပေမဲ့ အခု ကျွန်တော်တို့က မပေါင်းစည်းရသေးဘူး။ ပေါင်းစည်းလိုက်ရင် ပဋိညာဉ်အသစ် ပြန်ချုပ်သလို ဖြစ်သွားမှာ"

"အဲဒီတော့ မင်းတို့ ပေါင်းစည်းသွားပြီဆိုတာ ဘယ်လိုသိရမလဲ" ရှောင်လင်းယွီက သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ရှောင်လင်က ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့ကို အတူတူ ချည်နှောင်လိုက်ရုံပါပဲ။ မေမေ... ကျွန်တော့်ကို အခုပဲ နေရာလွတ်ထဲ ပြန်ခေါ်လိုက်ပါ"

ပြောပြီးသည်နှင့် ရှောင်လင် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် လည်ပင်းမှ ကျောက်စိမ်းပြားကို ဖြုတ်ယူလိုက်ပြီး မူလကြိုးနီကို ဖယ်ရှားကာ ရှောင်ဟုန်ဖြင့် လဲလှယ်တပ်ဆင်လိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် ရှောင်ဟုန်နှင့် ရှောင်လင်ကို အတူတူ ချည်နှောင်လိုက်သောအခါ ကျောက်စိမ်းပြား ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ချက်ချင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ အပြင်ပန်းကြည့်လျှင် ပို၍ ကြည်လင်တောက်ပလာလေသည်။

သို့သော် သူမကို ပို၍ အံ့သြသွားစေသည်မှာ နေရာလွတ်၏ ပြောင်းလဲမှုပင် ဖြစ်သည်။

***