နေရာလွတ် ပြောင်းလဲခြင်း

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ရှောင်လင်းယွီနှင့်အတူ နေရာလွတ်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ နေရာလွတ်၏ ပြောင်းလဲမှုများကို မြင်ပြီး အလွန်အံ့အားသင့်သွားလေသည်။

သူက အံ့သြတကြီး မေးလိုက်သည်။ "ယွီအာ... ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ"

ဤနေရာလွတ်သည် သီးခြားကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်သွားလေပြီ။

တောင်တန်းများ၊ ရေပြင်များ၊ ပန်းမန်များနှင့် သစ်ပင်များ...

သို့သော် ရှောင်လင်းယွီ၏ နေရာလွတ်တွင် လယ်ကွက်အနည်းငယ်နှင့် စမ်းချောင်းလေးတစ်စင်းသာ ရှိသည်ဟု သူ မှတ်မိနေသည်။

ရှောင်လင်းယွီက ပြောလိုက်သည်။ "ထျန်းဟောက်... လျန်ဖျောင့်ရွှယ် ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်က ဘာလဲဆိုတာ ရှင် သိလား"

ကုန်းထျန်းဟောက်က သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "လျန်ဖျောင့်ရွှယ်ရဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက် ဟုတ်လား။ အဲဒါက ဒီအခြေအနေနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ"

"ဆိုင်တာပေါ့... အရမ်းဆိုင်တာပေါ့" ရှောင်လင်းယွီက ပြောလိုက်သည်။ "လျန်ဖျောင့်ရွှယ် ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်ဆိုတာ တကယ်တော့ ယွဲ့လောင် (ဖူးစာရေးနတ်မင်း) လက်ထဲက ကြိုးနီလေးတစ်ချောင်းပါ။ အဲဒီကြိုးနီလေးက ကျောက်စိမ်းပြားကို ချည်နှောင်ထားတဲ့ တွဲဖက်ပစ္စည်းလေ"

ကုန်းထျန်းဟောက် နားထောင်ပြီးနောက် အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။ "ယွီအာ... ဒါ တကယ် ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ"

ရှောင်လင်းယွီက ရှင်းပြလိုက်သည်။ "အရင်တုန်းက ဒီကမ္ဘာမှာ နတ်ဘုရားလက်နက် နှစ်ခုရှိတယ်လို့ ကျွန်မတို့ ထင်ခဲ့ကြတာလေ။ ဒါပေမဲ့ ရှောင်လင် ရှင်းပြတာ နားထောင်ပြီးမှ အဲဒါတွေက နတ်ဘုရားလက်နက် တစ်ခုတည်းဆိုတာ သိလိုက်ရတယ်။ ဒီကမ္ဘာကို ကျလာတုန်းက ကွဲကွာသွားကြတာပဲ"

ကုန်းထျန်းဟောက် သဘောပေါက်သွားသည်။ "ဒါဆို မင်းက ကျောက်စိမ်းပြားကို ကောက်ရပြီး လျန်ဖျောင့်ရွှယ်က ကြိုးနီလေးကို ကောက်ရတာပေါ့"

"မဟုတ်ဘူး... ကောက်ရတယ်လို့ ပြောလို့မရဘူး။ သူတို့က ကျွန်မတို့ကို ရွေးချယ်လိုက်တာ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်မနဲ့ လျန်ဖျောင့်ရွှယ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံတွေက သူတို့နဲ့ အသီးသီး ကိုက်ညီနေလို့ပဲ"

ကုန်းထျန်းဟောက်က သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို လျန်ဖျောင့်ရွှယ် ကောက်ရတဲ့ ကြိုးနီလေးက ဘယ်လိုလုပ် ဒီရောက်နေတာလဲ။ လျန်ဖျောင့်ရွှယ်က နေရာလွတ်ကျောက်စိမ်းပြားကို လာလုတာ မဟုတ်ဘူးလား"

"တကယ်တော့ ရှောင်ဟုန်က..."

"ရှောင်ဟုန် ဟုတ်လား" ကုန်းထျန်းဟောက် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ရှောင်လင်းယွီ၏လည်ပင်းမှ ကြိုးနီလေးကို ကြည့်လိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "အင်း... ရှောင်လင်က သူ့ကို ရှောင်ဟုန်လို့ ခေါ်တာလေ"

"ဩော်... နာမည်က လိုက်ဖက်သားပဲ" ကုန်းထျန်းဟောက်က ရုတ်တရက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"......"

ရှောင်လင်းယွီက မူလခေါင်းစဉ်သို့ ပြန်လှည့်လိုက်သည်။ "ရှောင်ဟုန်က လျန်ဖျောင့်ရွှယ်ကို ရွေးချယ်လိုက်ရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ကျောက်စိမ်းပြားကို ပြန်ရှာဖို့ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ လျန်ဖျောင့်ရွှယ်က အချစ်အတွက်နဲ့ ဘာမဆိုလုပ်ရဲတဲ့ အရူးမ ဖြစ်နေတာ"

"အချစ်အတွက် ဟုတ်လား" ကုန်းထျန်းဟောက် မျက်လုံးမှေးလိုက်ပြီး သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်။ လျန်ဖျောင့်ရွှယ် ကြိုက်တာက ကျန်းထောင်လေ။ ဒါပေမဲ့ ကျန်းထောင်က...။ အဲဒါကြောင့် လျန်ဖျောင့်ရွှယ်က ကျွန်မကို ရှင်းပစ်လိုက်ရင် ကျန်းထောင်ရဲ့စိတ်ထဲမှာ သူနေရာရလာလိမ့်မယ်လို့ ထင်နေတာ။ ရှောင်လင်ပြောတာတော့ ရှောင်ဟုန်က လျန်ဖျောင့်ရွှယ်ကို အချစ်ရူးမတဲ့။ သူ့မှာ ပုံမှန်ယုတ္တိကျတယ်ဆိုတာ မရှိဘူး။ တခါတလေ သူတွေးတာတွေက ယုံနိုင်စရာတောင် မရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ရှောင်ဟုန်နဲ့ လျန်ဖျောင့်ရွှယ်က ကောင်းကင်ဘုံပဋိညာဉ် ဖွဲ့ထားကြတယ်။ အဲဒီပဋိညာဉ်က တကယ်တော့ သခင်နှင့်ကျွန် ပဋိညာဉ်ပါပဲ။ လျန်ဖျောင့်ရွှယ်က မကောင်းမှုလုပ်ချင်တဲ့အခါ ရှောင်ဟုန်က တားလို့မရဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ လျန်ဖျောင့်ရွှယ်ရဲ့ ဆန္ဒက အဓိကဖြစ်နေပြီး ရှောင်ဟုန်က နာခံရုံပဲ ရှိတာကိုး"

ကုန်းထျန်းဟောက်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဒါဆို လွန်ခဲ့တဲ့တစ်ခေါက် ပိုင်ရှန်းရှန်းကို သတ်လိုက်တုန်းကကော"

ရှောင်လင်းယွီက ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒီတုန်းက ပြန်ကန်အားအကြောင်း ရှောင်ဟုန်က တမင်မပြောဘဲ ထားလိုက်တာ။ လျန်ဖျောင့်ရွှယ်ကို သင်ခန်းစာပေးချင်လို့၊ အပြစ်ပေးချင်လို့လေ။ ဒါပေမဲ့ သူကိုယ်တိုင်လည်း ပြန်ကန်အားကို အပြင်းအထန် ခံလိုက်ရတယ်။ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အပြစ်ဒဏ်ကြောင့် ရရှိလာတဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို ကုစားဖို့ အချိန်အကြာကြီး အိပ်စက်ရတော့မယ်"

ကုန်းထျန်းဟောက်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ချီးကျူးလိုက်သည်။ "ရှောင်ဟုန်က တကယ်... ကောင်းမွန်တဲ့ ကြိုးနီလေးတစ်ချောင်းပါပဲ။ တော်သေးတာပေါ့... သူက အမှားအမှန် ခွဲခြားတတ်ပြီး အကောင်းအဆိုး နားလည်လို့။ မဟုတ်ရင် အဲဒီလိုသခင်ဆိုးနဲ့တွေ့ပြီး နောင်ကျရင် မကောင်းမှုတွေ ပိုလုပ်မိတော့မှာ"

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အင်း... ရှင်ပြောတာ မှန်တယ်။ လျန်ဖျောင့်ရွှယ်က ရှောင်ဟုန်လိုမျိုး အကူအညီပေးနိုင်တဲ့အရာကို ရထားပြီးတော့ ကောင်းကောင်းမသုံးဘဲ မကောင်းမှုလုပ်ဖို့ပဲ နေ့တိုင်းတွေးနေတာ။ အခုတော့ အဲဒီအရာကြီး ပျောက်သွားပြီပေါ့"

ကုန်းထျန်းဟောက်က သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက ဆက်ပြောသည်။ "လျန်ဖျောင့်ရွှယ်က ပိုင်ရှန်းရှန်းကို သတ်ပြီးနောက် ပြန်ကန်အား အပြင်းအထန် ခံစားလိုက်ရပြီး ရုပ်ပျက်သွားတယ်။ ရှောင်ဟုန်လည်း အိပ်ပျော်သွားတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒဏ်ရာရလို့ အငွေ့အသက်တွေ စိမ့်ထွက်လာတာကြောင့် ရှောင်လင်က ရှောင်ဟုန်ကို အမြန်ရှာတွေ့သွားပြီး နှိုးလိုက်နိုင်တာ။ ပြီးတော့ ကျွန်မဆီ ပြန်ရောက်လာတာပေါ့"

ကုန်းထျန်းဟောက် နားထောင်ပြီးနောက် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကြည့်ရတာ ဒါက ရေစက်ပါပဲ"

သူတို့က လျန်ဖျောင့်ရွှယ်သည် ပြန်လည်မွေးဖွားလာသူဖြစ်ရုံသာမက အစွမ်းထက်သော နတ်ဘုရားလက်နက်ကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ဟု သံသယဝင်ခဲ့ကြသည်။ သူမနှင့်ယှဉ်ပြိုင်ရလျှင် အနည်းငယ် ခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု တွေးခဲ့ကြသည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် သူတို့ လျန်ဖျောင့်ရွှယ်ကို စတင်ကိုင်တွယ်ခြင်း မပြုရသေးမီမှာပင် လျန်ဖျောင့်ရွှယ်သည် ကိုယ့်သေတွင်းကိုယ်တူးကာ လက်ထဲမှ အကြီးမားဆုံးသော အားကိုးရာကို လက်လွတ်ဆုံးရှုံးလိုက်ရသည်။ ထို့အပြင် သူမ၏ အကြီးမားဆုံး အချစ်ပြိုင်ဘက်လက်ထဲသို့ ရောက်သွားစေခဲ့သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်က ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်သည်။ "ဟားဟား... နတ်ဘုရားလက်နက်မရှိတော့တဲ့ လျန်ဖျောင့်ရွှယ်က ကိုယ်ပျောက်အတတ် သုံးလို့မရတော့ဘူး။ အခု သူ့ရဲ့ အန္တရာယ်က ကြောက်စရာ မလိုတော့ဘူး"

ထို့အပြင် သူမ၏ အကြီးမားဆုံးသော ဝှက်ဖဲသည် ဝှက်ဖဲမဟုတ်တော့ပေ။

ရှောင်ဟုန်က လျန်ဖျောင့်ရွှယ်နှင့်အတူ နှစ်အတော်ကြာ နေထိုင်ခဲ့သည့်အတွက် သူမအကြောင်းကို ကောင်းကောင်းသိနေသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူတို့သည်လည်း လျန်ဖျောင့်ရွှယ်အကြောင်းကို လက်ခုပ်ထဲကရေလို သိရှိနိုင်ပြီဖြစ်သည်။

လျန်ဖျောင့်ရွှယ် ကိုယ်ပျောက်အတတ် မသုံးနိုင်တော့ခြင်းက သူမအတွက် ခြိမ်းခြောက်မှု မရှိတော့ပေ။ ရှောင်လင်းယွီ သဘာဝကျကျ ပျော်ရွှင်မိသည်။

သို့သော် ရှောင်လင်းယွီသည် သူမအနေဖြင့် မဆိုင်ဘဲကြားညပ်နေရသည်ဟု ခံစားရသည်။

ကျန်းထောင်က သူမကို ကြိုက်သည်မှာ ကျန်းထောင်၏ကိစ္စသာ ဖြစ်သည်။ သူမနှင့် ဘာဆိုင်လို့လဲ။ သူမကို သတ်လိုက်ရုံဖြင့် ကျန်းထောင်၏စိတ်ထဲတွင် နေရာရလာမည်ဟု ဘာကြောင့် ယုံကြည်နေရတာလဲ။

ကြိုးနီလေးတစ်ချောင်းကတောင် သူမကို အချစ်ရူးမဟု ထင်သည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပေ။

သူမ၏ပုံစံကို ကြည့်လျှင် မည်သူမဆို အရူးမဟု ထင်ကြပေလိမ့်မည်။

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။ "ထျန်းဟောက်... ဒါဆိုရင် ကျွန်မတို့ ကျန်းထောင်ကို လျန်ဖျောင့်ရွှယ် အပြင်ထွက်လာအောင် ချိန်းခိုင်းဖို့ လိုသေးလား"

ကုန်းထျန်းဟောက်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "သူ့ရည်ရွယ်ချက်ကို ကိုယ်တို့ သိပြီးပြီ။ သူ့အကြောင်း အကုန်သိနေပြီဆိုတော့ သွားတွေ့ပြီး အတည်ပြုစရာ မလိုတော့ပါဘူး။ ကိုယ် ထောင်ဇီကို အသိပေးပြီး လျန်ဖျောင့်ရွှယ်ကို သတိထားဖို့ ပြောလိုက်မယ်။ အချစ်အတွက် ဘာမဆိုလုပ်ရဲတဲ့လူက တကယ် ကြောက်စရာကောင်းတယ်။ လျန်ဖျောင့်ရွှယ် လုပ်ခဲ့တဲ့ကိစ္စတွေကို ကြည့်ရင် သူက ထောင်ဇီနဲ့ မတန်ပါဘူး"

အချစ်ဆိုတာ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုနဲ့ အပြန်အလှန် နားလည်မှု လိုအပ်တယ်။

ထို့အတူ အချစ်ဆိုတာ လက်လွတ်ပေးဖို့နဲ့ လွတ်လပ်ခွင့်ပေးဖို့လည်း လိုအပ်တယ်။

ကျန်းထောင်လိုမျိုးပေါ့... သူက ရှောင်လင်းယွီကို ကြိုက်ပေမယ့် သူ့သူငယ်ချင်းနဲ့ ရှောင်လင်းယွီ အပြန်အလှန် ကြိုက်နေကြတာကို သိလိုက်ရတဲ့အခါ လွတ်လပ်စွာ လက်လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး နောက်ကွယ်ကနေ တိတ်တဆိတ် စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့တယ်။

ကုန်းထျန်းဟောက်က သူ့သူငယ်ချင်းအကြောင်း ကောင်းကောင်းသိသည်။ ထို့ကြောင့် ကျန်းထောင်က ရှောင်လင်းယွီကို ကြိုက်မှန်းသိသော်လည်း သူတို့သည် ညီအစ်ကို သူငယ်ချင်းများအဖြစ် ဆက်လက်ရှိနေကြသည်။

ကျန်းထောင်သည် မူဝါဒရှိသောသူဖြစ်သည့်အတွက် သူ့သူငယ်ချင်းကို သူ ယုံကြည်သည်။ ထို့အတူ သူ့ဇနီးသည်ကိုလည်း သူ ယုံကြည်သည်။

သို့သော် ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ရံဖန်ရံခါ သဝန်တိုတတ်သည်။ ကျန်းမာရေးအတွက် ကောင်းတာပေါ့။

ရှောင်လင်းယွီသည် လျန်ဖျောင့်ရွှယ်၏ စိတ်နေသဘောထားကို မှတ်ချက်မပေးလိုပေ။

သို့သော် အချစ်အတွက် ဘာမဆိုလုပ်ရဲသော၊ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော၊ အမှားအမှန် မခွဲခြားတတ်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ကျန်းထောင်နှင့် တကယ် မတန်ပေ။

ရှောင်လင်းယွီက တွန့်ဆုတ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "လျန်ဖျောင့်ရွှယ်က အခု ရုပ်ပျက်သွားပြီ။ ပြီးတော့ သူက အစကတည်းက အရူးမလေ။ ကြိုးနီလေးကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ နှစ်တွေအတွင်းမှာ သူ့ကိုယ်ပိုင် အင်အားစုကို ထူထောင်ထားခဲ့တယ်။ အဲဒီအင်အားစုက လျန်မိသားစုထက်တောင် ပိုအားကောင်းတယ်။ အခု သူ ကြိုးနီလေး မရှိတော့ပေမယ့် သူ့လက်ထဲမှာ ကိုယ်ပိုင်အင်အားရှိနေသလို လျန်မိသားစုလည်း ရှိနေသေးတယ်။ သူ မရနိုင်ရင် ဖျက်ဆီးပစ်မယ်ဆိုတဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အတွေးမျိုးနဲ့ ကျန်းထောင်ကို ဒုက္ခပေးလာမလား။ ပြီးတော့ အနာဂတ်အကြောင်းကို သူသိနေတော့ မိုက်ရူးရဲဆန်ပြီး ဟွာရှတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ ကြိုးစားလာမလား"

ရှတစ်ပြည်လုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်မည်ဆိုသည်မှာ နားထောင်ရသည်မှာ အနည်းငယ် ပိုလွန်းနေပုံရသည်။

သို့သော် လျန်ဖျောင့်ရွှယ်သည် အဆင့်အတန်းတစ်ခု ရှိသူဖြစ်သည်။ လျန်မိသားစု၏ သခင်မလေး ဖြစ်သည့်အပြင် လက်ထဲတွင် အင်အားစုကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။ အနာဂတ်အကြောင်းကိုလည်း သိနေသေးသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ အနာဂတ်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များစွာကို သူမ သိရှိနိုင်ပြီး ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်နိုင်သည်မှာ မဖြစ်နိုင်သောအရာ မဟုတ်ပေ။

ကုန်းထျန်းဟောက် ကြားလိုက်ရသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အင်း... မင်းပြောတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။" ထိုသို့ပြောပြီး သူ ခေတ္တရပ်နားလိုက်ကာ နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့ ယွီအာ... ကိုယ် လျန်ဖျောင့်ရွှယ်ကို စောင့်ကြည့်ဖို့ လူလွှတ်ထားပြီးပြီ။ သူ အခု ကိုယ်ပျောက်လို့ မရတော့ဘူး။ သူ အပြင်ထွက်လာတာနဲ့ သူ့လှုပ်ရှားမှုမှန်သမျှကို ကိုယ်တို့ သိရမှာပါ။ ကိုယ်တို့ သေချာပေါက် ကြိုတင်ကာကွယ်ထားမှာပါ"

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အင်း... ကောင်းပါတယ်။ လျန်ဖျောင့်ရွှယ်ရဲ့ အားနည်းချက်ကို သိရရင် ငါတို့ သူ့ကို ကြောက်စရာ မလိုတော့ဘူး။ တိတ်တဆိတ် ကာကွယ်ထားရင် ရပြီ"

ကုန်းထျန်းဟောက်က ရှောင်လင်းယွီ၏ နှာခေါင်းလေးကို တို့ထိလိုက်ပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "အရူးမလေး... လျန်ဖျောင့်ရွှယ်ရဲ့ အကြီးမားဆုံး အားနည်းချက်က ထောင်ဇီလေ။ အခု သူနဲ့ ထောင်ဇီက စေ့စပ်ထားတုန်းဆိုရင် သူ ချက်ချင်းကြီး လှုပ်ရှားမှာ မဟုတ်ဘူး"

ရှောင်လင်းယွီ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အင်း... ဟုတ်သားပဲ"

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် သိသိသာသာ ကျယ်ပြန့်လာသော စမ်းချောင်းကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။ "ယွီအာ... လင်အာကော"

"ဖေဖေ... ကျွန်တော် ဒီမှာလေ" ထိုအချိန်တွင် ရှောင်လင်သည် စမ်းချောင်းထဲမှ ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်လာသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ရှောင်လင်၏ ပုံစံကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လန့်သွားပြီး အံ့သြတကြီး ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "မင်း... မင်းက လင်အာလား"

ရှောင်လင်က သံသယဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်လေ ဖေဖေ... ကျွန်တော် ရှောင်လင်လေ"

"မင်း တကယ် ရှောင်လင်လား" ကုန်းထျန်းဟောက် အံ့သြတကြီး မေးလိုက်ပြန်သည်။ "မင်းက သုံးနှစ်ပဲ ရှိသေးတာ မဟုတ်ဘူးလား။ အခုပုံစံက ၁၅ နှစ် ၁၆ နှစ်လောက် ဖြစ်နေပြီ"

ရှောင်လင်းယွီလည်း လန့်သွားပြီး အံ့သြစွာ မေးလိုက်သည်။ "ရှောင်လင်... မင်း... မင်း ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ကြီးသွားတာလဲ"

ရှောင်လင်သည် သူ့လက်တံခြေတံရှည်များကို ကြည့်လိုက်ပြီး အစပိုင်းတွင် ကြောင်သွားသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဟာ... သခင်... ကျွန်တော် ကြီးလာပြီ။ ကျွန်တော် တကယ်ကြီးလာပြီဟေ့"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူ ခုန်ပေါက်လိုက်ပြီး ရှောင်လင်းယွီ၏ ပခုံးကို ဖက်လိုက်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်က လျင်မြန်စွာပင် ရှောင်လင်းယွီ၏ရှေ့မှ ကာဆီးလိုက်ပြီး သူ့ကို အရင်ဖက်လိုက်သည်။

ရှောင်လင် ကြောင်သွားပြီး ခေါ်လိုက်သည်။ "ဖေဖေ..."

ကုန်းထျန်းဟောက်က သူ့ကို အောက်ချပေးလိုက်ပြီး နူးညံ့သော ဆံပင်များကို ပွတ်သပ်ကာ ရယ်စရာမောစရာအဖြစ် ပြောလိုက်သည်။ "မင်းကိုယ်မင်း သုံးနှစ်အရွယ် ကလေးလို့ ထင်နေတုန်းလား။ မင်း အခု ဒီလောက်ကြီးနေပြီ။ ငါ့မိန်းမကို လာဖက်လို့ မရတော့ဘူး"

ရှောင်လင် မျက်နှာရဲသွားပြီး တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် အသက်တစ်ထောင်ရှိလည်း သခင်က သခင်ပဲလေ။ သခင့်ကို ဖက်တာ ဘာဖြစ်လို့လဲ"

သို့သော် ဤသခင်လေးသည် သဝန်တိုတတ်ကြောင်း ရှောင်လင် သိထားသည်။ သူ့ရှေ့တွင် သခင့်ကို ဖက်ဖို့ မစဉ်းစားနှင့်တော့။ "ဩော်... ကျွန်တော် သိပါပြီ"

ရှောင်လင်းယွီသည် ကုန်းထျန်းဟောက်၏ နောက်ကျောမှ ထွက်လာပြီး သူ့ကို အသာအယာ တွန်းလိုက်ကာ ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ရှင် လင်အာကို ခြောက်မနေပါနဲ့။ လင်အာ... မင်း ဘယ်လိုလုပ် ရုတ်တရက်ကြီး ကြီးလာတာလဲ။ ဩော်... ပြီးတော့ ရှောင်ဟုန်ကော"

ရှောင်လင်က ပြောလိုက်သည်။ "သခင်မ... ရှောင်ဟုန် ပြန်ရောက်လာပြီး ကျွန်တော်တို့ ပြန်လည်ပေါင်းစည်းလိုက်တော့ နေရာလွတ်က သဘာဝကျကျ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းသွားတာပေါ့။ နေရာလွတ် ကြီးလာလေလေ ကျွန်တော်လည်း ပိုကြီးလာလေလေပဲ။ ရှောင်ဟုန်ကတော့ ပြန်ကန်အားကြောင့် အိပ်ပျော်နေတုန်းပဲ။ အခု ဝိညာဉ်မြစ်ထဲမှာ ဒဏ်ရာကုသနေတယ်"

ရှောင်လင်းယွီ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဩော်... အဲဒီလိုကိုး"

***