စိတ်အခြေအနေပို၍ ဆိုးရွားလာသော လျန်ဖျောင့်ရွှယ်

"သွား... သွား... အကုန်လုံး ထွက်သွားကြ"

အခန်းထဲရှိ လျန်ဖျောင့်ရွှယ်သည် လက်အောက်ငယ်သားများကို ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်မောင်းထုတ်လိုက်သည်။ "အသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေ... ကြိုးနီလေးတစ်ချောင်းတောင် ရှာမတွေ့ကြဘူး"

အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် သက်တော်စောင့်တစ်ဦးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။ "သခင်မလေး... အဲဒီကြိုးနီလေးက ဘယ်လိုပုံစံလဲ။ အမှတ်အသား တစ်ခုခုပါလား"

သူ့စိတ်ထဲတွင်လည်း အခြားသူများကဲ့သို့ သံသယဝင်နေမိသည်။ ကြိုးနီလေးတစ်ချောင်း ပျောက်သွားရုံဖြင့် နောက်တစ်ချောင်း ရှာဝယ်လိုက်ရုံရှိသည်ကို ဘာကြောင့် ဒီလောက်တောင် ဒေါသကြီးနေရတာလဲ။

သခင်မလေး၏ စိတ်အခြေအနေသည် မကြာသေးမီက ပို၍ ဆိုးရွားလာသည်ဟု သူတို့ ခံစားရသည်။ အနည်းငယ် စိတ်အလိုမကျရုံဖြင့် ဒေါသပေါက်ကွဲကာ ရူးသွပ်မတတ် ဖြစ်နေတတ်သည်။

လျန်ဖျောင့်ရွှယ်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဓားနဲ့ဖြတ်လို့မပြတ်တဲ့ ကြိုးနီလေးကို တွေ့အောင်ရှာခဲ့"

ထိုကြိုးနီလေးသည် နတ်ဘုရားဖြစ်သည်။ သာမန်ဓားဖြင့် ဖြတ်တောက်၍ မရနိုင်ဘဲ အလွန်မာကျောသည်။

"ဖြတ်လို့မရတဲ့ ကြိုးနီလေး ဟုတ်လား" လက်အောက်ငယ်သားများ ကြောင်အသွားကြသည်။

ဓားဖြင့်ဖြတ်၍ မရသော ကြိုးနီလေးသည် ကြိုးနီလေး ဟုတ်ပါသေးသလား။ သံမဏိကြိုးများ ဖြစ်နေမလား။

သံမဏိကြိုးဆိုလျှင်ပင် ဓားဖြင့် တဖြည်းဖြည်း လှီးဖြတ်ပါက ပြတ်နိုင်ပေသည်။

"ဘာကြည့်နေကြတာလဲ။ အဲဒီကြိုးနီလေးက ဓားနဲ့ဖြတ်လို့မရဘူး၊ မီးရှို့လို့မရဘူး။ မြန်မြန်သွားရှာကြ။ ငါ့ကို တွေ့အောင်ရှာပေးကြ" လျန်ဖျောင့်ရွှယ်က စိတ်ဖောက်ပြန်သူကဲ့သို့ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ... ကျွန်တော်တို့ အခုချက်ချင်း သွားရှာလိုက်ပါ့မယ်" သခင်မလေး၏ဒေါသကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့သည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လက်အောက်ငယ်သားများက ချက်ချင်း လက်ခံလိုက်ကြသည်။

လူအုပ်ကြီး အပြင်သို့ ရောက်သွားသောအခါ တစ်ယောက်က ခေါင်းဆောင်သက်တော်စောင့်ကို တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။ "ဆရာ... သခင်မလေးရဲ့ အခြေအနေက တစ်မျိုးကြီး ဖြစ်နေတယ်လို့ မထင်ဘူးလား။ အရင်တုန်းက သခင်မလေးက တည်ငြိမ်တယ်။ အရာရာကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိတယ်။ အခုတော့ သခင်မလေးက... သခင်မလေးက လမ်းဘေးက ရန်တွေ့နေတဲ့ မိန်းမကြီးတစ်ယောက်လိုပဲ"

ခေါင်းဆောင်သက်တော်စောင့်က ချက်ချင်း တားမြစ်လိုက်သည်။ "ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း။ သခင်မလေးအကြောင်းကို မင်းတို့ စိတ်ထင်သလို ပြောလို့ရမလား။ သခင်မလေး ကြားသွားရင် မင်းအသက်ကို နှမြောဦး"

ထိုသူက ချက်ချင်း တောင်းပန်လိုက်သည်။ "တောင်းပန်ပါတယ် ဆရာ... ကျွန်တော် မှားသွားပါတယ်"

သို့သော် သူက ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ဆရာ... သခင်မလေး ပြောသလိုမျိုး ဓားနဲ့ဖြတ်မရ၊ မီးရှို့မရတဲ့ ကြိုးနီလေး တကယ်ရှိတယ်လို့ ထင်လား။ သခင်မလေးက..." သခင်မလေး ရူးသွားလို့ အဲဒီလိုစကားတွေ ပြောနေတာလား။ ဒါမှမဟုတ် စိတ်ကယောင်ကတမ်း ဖြစ်နေတာလား။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သခင်မလေးသည် ပုံမှန်မဟုတ်တော့ဟု သူ ခံစားရသည်။

ခေါင်းဆောင်က ပြန်မဖြေရသေးမီ အခြားတစ်ယောက်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "သခင်မလေးက အရင်တုန်းက ကြိုးနီလေးတစ်ချောင်း အမြဲဝတ်ထားတာကို ငါမှတ်မိတယ်။ ဩော်... မဟုတ်ဘူး... ဒီနေ့တောင် ဝတ်ထားတာ တွေ့လိုက်သေးတယ်။ အခု ပျောက်သွားတာ အဲဒီတစ်ချောင်းများလား"

"ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သခင်မလေးက တစ်နေ့လုံး အပြင်မထွက်ဘဲနဲ့ အဲဒီကြိုးနီလေးက ဘယ်လိုလုပ် ရုတ်တရက် ပျောက်သွားတာလဲ။ ပြီးတော့ သခင်မလေးကို ဒီလောက်တောင် စိုးရိမ်ပူပန်ပြီး ဒေါသထွက်စေရတာလဲ" နောက်တစ်ယောက်က သံသယဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကဲပါ... မင်းတို့ ဘာမှဆက်မပြောကြနဲ့တော့။ ပစ္စည်းကို မြန်မြန်ရှာကြ" ခေါင်းဆောင်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဆရာ... ဒီလိုကြိုးနီလေးမျိုးကို ဘယ်မှာသွားရှာရမှာလဲ" လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့ ဖန်တီးလို့ရတာလည်း မဟုတ်ဘူး။ ဒါမှမဟုတ် တခြားကြိုးနီလေးတစ်ချောင်း ရှာပြီး အစားထိုးပေးလိုက်ရင်ကော"

"ဘယ်လိုလုပ် အစားထိုးလို့ရမှာလဲ။ သခင်မလေး ပြောထားတယ်လေ... အဲဒီကြိုးနီလေးက ဖြတ်လို့မရဘူး၊ မီးရှို့လို့မရဘူးဆိုတာ"

အကြံပြုသူ : "......"

ပြဿနာမှာ ထိုသို့သော ကြိုးနီလေးမျိုး တကယ်ရှိပါ့မလား။

သက်တော်စောင့်များနှင့် အစေခံများသည် အိမ်ကြီးတစ်ခုလုံးကို ဇောက်ထိုးမတတ်ရှာဖွေပြီး မြေကြီးကိုပင် တူးဆွရှာဖွေခဲ့ကြသော်လည်း ထိုကြိုးနီလေးကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

လျန်ဖျောင့်ရွှယ်သည် အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စိတ်ထဲမှ မကောင်းသော အတိတ်နိမိတ်သည် ပို၍ ပြင်းထန်လာပြီး ကြောက်ရွံ့မှုလည်း ပိုတိုးလာသည်။

အဲဒီနတ်ဘုရားက... သူ... သူ ထွက်သွားတာများလား။

အကယ်၍ သူ တကယ်ထွက်သွားလျှင် သူမ ဘာလုပ်ရမလဲ။

သူမသည် နတ်ဘုရားကို မှီခိုအားထားရသည်မှာ အကျင့်ပါနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ မရှိလျှင် ကိစ္စများစွာကို သူမ လုပ်ဆောင်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

လျန်ဖျောင့်ရွှယ်သည် သူမ၏ အနာဂတ် မကောင်းနိုင်တော့ကြောင်း ရိပ်မိနေလေသည်။

***