နှုတ်ချိုသော ကုန်းထျန်းဟောက်

ဆယ်မိနစ်ခန့် လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် လီနှင့်လျန် သခင်ကြီးနှစ်ယောက်သည် ရှောင်မိသားစုဝင်များနှင့် ရင်းနှီးသွားကြသည်။

"အဘွားရေ..." သခင်ကြီးလီသည် အဘွားရှောင်ကို အလွန်ရင်းနှီးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"သွား... သွား... ဘယ်သူက မင်းအဘွားလဲ" သခင်ကြီးကုန်းက ချက်ချင်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "အဘိုးကြီးလီ... မင်း တော်တော် မျက်နှာပြောင်တိုက်တာပဲ။ မင်းမှာ ခမည်းခမက်တွေ အများကြီးရှိတာကို မခေါ်ဘဲ ငါ့ခမည်းခမက်တွေကို ဘာလာခေါ်နေတာလဲ"

ထို့နောက် သခင်ကြီးကုန်းက အဘွားရှောင်ကို ပြောလိုက်သည်။ "ညီမလေး... ဒီအဘိုးကြီးလီက စိတ်ဓာတ်ကောင်းတာမဟုတ်ဘူး။ သူ့စကားတွေ နားမယောင်နဲ့"

သခင်ကြီးလီ မကျေမနပ် ဖြစ်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အဘိုးကြီးကုန်း... မင်း ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ။ ငါ့အကြောင်း မဟုတ်မမှန်တွေ လျှောက်မပြောနဲ့။ ငါက စိတ်ဓာတ်မကောင်းဘူးတဲ့လား။ ဘယ်နေရာက မကောင်းလို့လဲ"

သခင်ကြီးကုန်းက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဟင်း... မင်း ဘာကြံစည်နေလဲဆိုတာ ငါမသိဘူးများ မှတ်နေလား။ မင်း ဘာရည်ရွယ်ချက်ရှိလဲဆိုတာ မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ သိမှာပေါ့။ ညီမလေး... သူ့ကို ဂရုမစိုက်နဲ့။ ငါတို့ ဆက်သွားကြစို့"

အဘွားရှောင်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပါပြီ။ ကျွန်မတို့ မြန်မြန်သွားကြစို့"

မေမေရှောင်နှင့် အခြားသူများသည် လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် သခင်ကြီးသုံးယောက် အပြန်အလှန် စကားနိုင်လုနေကြသည်ကို နားထောင်ရင်း လိုက်ပါလာကြသည်။ လူငယ်များက ဝင်မပြောရဲကြသလို အဘွားရှောင်နှင့် အဘိုးရှောင်တို့ကသာ ရံဖန်ရံခါ ဝင်ပြောကြသည်။

မကြာမီ လူအုပ်ကြီးသည် စူပါမားကတ်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

မေမေရှောင်နှင့် အခြားသူများသည် စူပါမားကတ်၏ မျက်နှာစာနှင့် ပြင်ပအဆင်အပြင်ကို ကြည့်ပြီး အံ့သြသွားကြသည်။

အကြီးဆုံးဒေါ်လေးရှောင်က ပြောလိုက်သည်။ "ဒီဆိုင်က အကြီးကြီးပဲနော်"

မေမေရှောင်က ပြောလိုက်သည်။ "အင်း... အခုထိ ဖွင့်ခဲ့သမျှ ဆိုင်တွေထဲမှာ အကြီးဆုံးပဲ။ ယွီအာပြောတာတော့ ဒီဆိုင်က စတုရန်းမီတာ ၄၀၀၀ ကျော် ကျယ်တယ်တဲ့။ တစ်လွှာကို စတုရန်းမီတာ ၁၀၀၀ ကျော်နဲ့ လေးလွှာရှိတယ်"

အကြီးဆုံးဒေါ်လေးရှောင်က အံ့သြစွာ ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒီလောက် ကြီးတာလား"

ဆိုင်ကြီးမကြီးကို မျက်နှာစာကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်သည်။

ဆိုင်မျက်နှာစာကို အနီနှင့်အဝါရောင် အုတ်များဖြင့် ပြင်ဆင်ထားပြီး ထောင်ယွမ်ရွာ၏ အမှတ်တံဆိပ်ဖြစ်သော အစိမ်းနှင့်အဖြူရောင် ဟင်းသီးဟင်းရွက်နှင့် သစ်သီးပုံများဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။ ဆိုင်းဘုတ်ကြီးပေါ်တွင် "ထောင်ယွမ်ရွာ Green Fresh သစ်သီးနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက် စူပါမားကတ်" ဟု ရေးသားထားပြီး အောက်တွင် "နိုင်ငံတစ်ဝန်း ၄၅ ဆိုင်မြောက် ဆိုင်ခွဲ" ဟူသော စာတန်းငယ် ပါရှိသည်။

ဖွင့်ပွဲနေ့ဖြစ်သည့်အတွက် ဆိုင်ရှေ့တွင် ပန်းခြင်းများ၊ မိုးပျံပူဖောင်းများနှင့် အနီရောင် နဂါးပုံ မုခ်ဦးကြီးကို တပ်ဆင်ထားသည်။ မုခ်ဦးပေါ်တွင် "ထောင်ယွမ်ရွာ Green Fresh သစ်သီးနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက် စူပါမားကတ် ဖွင့်ပွဲ အောင်မြင်ပါစေ" ဟူသော စာတန်းပါရှိသည်။

ဆိုင်မဖွင့်သေးသော်လည်း အနီးအနားရှိ ပြည်သူများသည် ဤဆိုင်အသစ်ကို စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ဝိုင်းအုံကြည့်ရှုနေကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြို့တော်ရှိ အထက်တန်းလွှာများလည်း သတင်းရရှိသဖြင့် ရောက်ရှိလာကြပြီး အများစုမှာ ပန်းခြင်းများ ယူဆောင်လာကြသည်။

"ဂုဏ်ယူပါတယ် သခင်မလေးကုန်း" ရှောင်လင်းယွီ ဆိုင်ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လူများက ပန်းခြင်းများ ပေးအပ်ရင်း ဂုဏ်ပြုစကား ဆိုကြသည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် ယနေ့တွင် ဝတ်စုံအပြည့် ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ကိုယ်တိုင်းဖြင့် ချုပ်လုပ်ထားသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံသည် သူမ၏ သွယ်လျသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ပေါ်လွင်စေပြီး ကျက်သရေရှိစေသည်။ သူမ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အလှတရားနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ရောက်ရှိလာသူ အားလုံးကို ဖမ်းစားထားနိုင်လေသည်။

စူပါမားကတ်၏ပိုင်ရှင်သည် အလွန်လှပပြီး သစ်ခွပန်းကဲ့သို့ ကျက်သရေရှိကာ မြင့်မြတ်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

အမျိုးသားအချို့သည် သူမနှင့် စကားပြောရန် ချဉ်းကပ်ချင်သော်လည်း သူမဘေးတွင် ရပ်နေသော အေးစက်ပြီး ခန့်ညားထည်ဝါသော အမျိုးသားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားကြသည်။

ထိုအမျိုးသား၏အရှိန်အဝါသည် ပြင်းထန်ပြီး လွှမ်းမိုးမှုရှိလှသည်။ ကြည့်ရုံဖြင့် ရန်စ၍မရသောသူမှန်း သိသာသည်။

သာမန်ပြည်သူများသည် ကုန်းထျန်းဟောက်၏ အထောက်အထားကို မသိကြသော်လည်း အထက်တန်းလွှာများအကြားတွင်မူ ကုန်းထျန်းဟောက်၏နာမည်သည် မိုးချုန်းသံကဲ့သို့ ကျော်ကြားလှသည်။ ထို့အပြင် အချို့သော ပွဲလမ်းသဘင်များတွင် ကုန်းထျန်းဟောက်ကို လူကိုယ်တိုင် တွေ့မြင်ဖူးကြသည်။

ထို့ကြောင့် ကုန်းထျန်းဟောက်ကို မှတ်မိကြသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်ကို မှတ်မိသည်နှင့် သူ့ဘေးနားရှိ အမျိုးသမီးသည် မကြာသေးမီက အထက်တန်းလွှာများအကြား ရေပန်းစားနေသော ကုန်းမိသားစု၏ သခင်မလေး ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။

ယနေ့ ပန်းလာပို့သူ အများစုသည် မိသားစုကြီးများမှ အလေးထားခံရသူများ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့သည် ဤစူပါမားကတ်၏နောက်ခံအကြောင်းနှင့် ကုန်းမိသားစုနှင့် ပတ်သက်မှုကို သိထားကြသည်။

ဤစူပါမားကတ်သည် ကုန်းမိသားစု၏ သခင်မလေး ပိုင်ဆိုင်သော ဆိုင်ဖြစ်သည့်အတွက် ယနေ့ကဲ့သို့ ဖွင့်ပွဲနေ့တွင် ကုန်းထျန်းဟောက်နှင့် ဇနီးသည် သေချာပေါက် တက်ရောက်ကြမည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ပန်းခြင်းပို့ခြင်းသည် ကုန်းထျန်းဟောက် လင်မယားနှင့် ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်ရန် အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရသော် ၎င်းသည် မိသားစုက သူတို့ကို ပေးအပ်သော အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကုန်းမိသားစုနှင့် ရင်းနှီးမှု ရယူနိုင်ခြင်း ရှိမရှိသည် သူတို့၏ စွမ်းဆောင်ရည်အပေါ် မူတည်သည်။

"မင်္ဂလာပါ မစ္စတာကုန်း... မစ္စကုန်း... ဂုဏ်ယူပါတယ်" နောက်တစ်ယောက်က ပန်းခြင်းပေးရင်း ဂုဏ်ပြုစကား ဆိုလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကုန်းထျန်းဟောက် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီဆိုင်က ကျုပ်မိန်းမဆိုင်ပါ"

ထိုသူ ကြောင်သွားပြီးနောက် သဘောပေါက်သွားကာ မျက်နှာရဲသွားပြီး ပြန်ပြင်ပြောလိုက်သည်။ "မစ္စကုန်း... ဂုဏ်ယူပါတယ်။ မစ္စတာကုန်း... ဂုဏ်ယူပါတယ်" စိတ်ထဲတွင်မူ ဒုက္ခရောက်ပြီဟု တွေးလိုက်မိသည်။ ကုန်းထျန်းဟောက် စိတ်ဆိုးသွားပြီ ထင်သည်။

သူ၏ဂုဏ်ပြုစကားသည် ကုန်းထျန်းဟောက်ကို မျက်နှာလိုမျက်နှာရ ပြုလုပ်သည့်ပုံစံ ဖြစ်နေပြီး ဤဆိုင်ကို ကုန်းထျန်းဟောက်၏ဆိုင်ဟု သတ်မှတ်ကာ ရှောင်လင်းယွီကို လျစ်လျူရှုလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသောကြောင့် ကုန်းထျန်းဟောက် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

သူနှင့် ရှောင်လင်းယွီသည် လင်မယားဖြစ်ပြီး ပိုင်ဆိုင်မှုများ ခွဲခြားမရနိုင်သော်လည်း ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ဇနီးသည်ကို အလွန်ချစ်ခင်သည်။ ဇနီးသည်က ကိုယ်ပိုင်စီးပွားရေး လုပ်ကိုင်ချင်သည်ကို သူ ထောက်ခံအားပေးသည်။ သို့သော် ရှောင်လင်းယွီသည် သူ့ကိုမှီခိုပြီး အောင်မြင်မှုရရှိသည်ဟု ထင်မြင်ယူဆခြင်းကိုမူ သူ လုံးဝလက်မခံပေ။

ထို့ကြောင့် ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ဤအချက်ကို ရှင်းလင်းစွာ သိစေချင်ပြီး ရှောင်လင်းယွီ၏ အောင်မြင်မှုသည် သူမ၏ကိုယ်ပိုင်အရည်အချင်းကြောင့်သာ ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်းကို အသိပေးချင်သည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် ပန်းလာပို့သူများနှင့် ဂုဏ်ပြုသူများကို ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။

ထို့နောက် လူအများအပြား ဆက်တိုက် ရောက်ရှိလာကြသည်။ အချို့က အခွင့်ကောင်းယူကာ မိတ်ဆက်ကြသည်။ ရှောင်လင်းယွီသည် ယဉ်ကျေးစွာ ပြန်လည်နှုတ်ဆက်သည်။

သူတို့၏ရည်ရွယ်ချက် မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ၊ စေတနာမှန်သည်ဖြစ်စေ၊ ဟန်ဆောင်သည်ဖြစ်စေ ယခုအချိန်တွင် သူတို့သည် ဂုဏ်ပြုရန် လာရောက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ပြုံးပြနေသူကို ဖြတ်ရိုက်၍မရပေ။

မေမေရှောင်တို့အဖွဲ့ ရောက်လာသောအခါ ဆိုင်ရှေ့တွင် ပန်းခြင်းများနှင့် ဂုဏ်ပြုစာလွှာများ တန်းစီနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ယွီအာ... ဟောက်အာ" အဘွားရှောင်နှင့် မေမေရှောင်တို့ လှမ်းခေါ်လိုက်ကြသည်။

ရှောင်လင်းယွီနှင့် ကုန်းထျန်းဟောက်တို့ ချက်ချင်း ဆင်းသွားကြသည်။ "အဘိုး... အဘွား... ဖေဖေ... မေမေ... စောကြီး ရောက်လာကြတာလား"

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် အဘွားရှောင်နှင့် အဘိုးရှောင်တို့၏ ဝတ်စုံကို ကြည့်ပြီး ပြုံးကာ ချီးကျူးလိုက်သည်။ "အဘွား... ဒီတရုတ်ဝတ်စုံနဲ့ လှလိုက်တာ။ အဘိုးလည်း ခန့်ညားတာပဲ။ ပုံမှန်ထက် အများကြီး ပိုနုပျိုသွားသလိုပဲ"

အဘွားရှောင်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဟောက်အာ... မြေးကတော့ နှုတ်လေးကအရမ်းချိုတာပဲ"

ရှောင်မိသားစုဝင်များက ကုန်းထျန်းဟောက်၏ အပြုအမူကို ထူးခြားသည်ဟု မထင်ကြသော်လည်း ကုန်းထျန်းဟောက်ကို သိကျွမ်းသူများကမူ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက် နှုတ်ချိုတယ် ဟုတ်လား။

သူတို့ နားကြားမှားတာ မဟုတ်ရင် စိတ်ကယောင်ကတမ်း ဖြစ်နေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။

မြို့တော်တွင် ကုန်းထျန်းဟောက်၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ အေးစက်ခြင်း၊ ရက်စက်ခြင်း၊ ပြတ်သားခြင်းတို့ဖြင့် ကျော်ကြားသော စီးပွားရေးဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။

သူတို့ အခု ဘာမြင်လိုက်ရတာလဲ။ ကုန်းထျန်းဟောက်က အဘိုးကြီးအဘွားကြီးစုံတွဲကို မြှောက်ပင့်ပြောဆိုနေသည်။ မျက်နှာထား နူးညံ့ပြီး မျက်လုံးများတွင် လေးစားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ရိုးသားစစ်မှန်သော ပုံစံပေါက်နေသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်လိုလူက ဘယ်တုန်းက တခြားသူကို မျက်နှာလိုမျက်နှာရ လုပ်ပြီး မြှောက်ပင့်ပြောဆိုဖူးလို့လဲ။

"ဒီနေ့ မေမေနဲ့ အကြီးဆုံးအဒေါ်၊ အကြီးဆုံးဦးလေးတို့ အားလုံး လှနေကြတာပဲ။ ဖေဖေနဲ့ ဦးလေးကြီး၊ ဦးလေးလေးတို့လည်း အရမ်းခန့်ညားတာပဲ" ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ရောက်ရှိလာသော ရှောင်မိသားစုဝင် တစ်ယောက်ချင်းစီကို ရက်ရက်ရောရော ချီးကျူးလိုက်ပြန်သည်။

ဤအပြုအမူက ဘေးနားမှ ကြည့်နေသူများကို မေးရိုးပြုတ်ကျမတတ် အံ့သြသွားစေသည်။

ဒါ တကယ်ပဲ အေးစက်တဲ့ စီးပွားရေးဘုရင် ကုန်းထျန်းဟောက် ဟုတ်ရဲ့လား။ လူမှားနေတာများလား။

မဟုတ်ရင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နှုတ်ချိုသွားရတာလဲ။ လူတိုင်းကို ချီးကျူးနေပါလား။

ဩော်... မဟုတ်ဘူး... ဒါက သိသိသာသာကို မျက်နှာလိုမျက်နှာရ လုပ်နေတာပဲ။

ဟမ်... နေပါဦး။

သူတို့ အခု ဘာကြားလိုက်တာလဲ။ ကုန်းထျန်းဟောက်က ဒီလူတွေကို အဘိုးအဘွား၊ ဖေဖေမေမေလို့ ခေါ်လိုက်တာ မဟုတ်လား။

သူတို့ နားကြားမမှားပါဘူးနော်။

မဟုတ်သေးဘူး... ကုန်းထျန်းဟောက်မှာ ဘယ်က ဖေဖေမေမေ ရှိလို့လဲ။ သူ့မှာ အဘိုးတစ်ယောက်ပဲ ရှိတာ မဟုတ်ဘူးလား။

သို့သော် ကုန်းထျန်းဟောက်၏လက်မောင်းကို ချိတ်ထားသော ရှောင်လင်းယွီကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။

ဒီလူတွေက သူ့မိန်းမရဲ့ မိဘဆွေမျိုးတွေလား။

ဒါကြောင့် သူခေါ်တဲ့ ဖေဖေမေမေဆိုတာ တကယ်တော့ ယောက္ခမတွေကို ခေါ်တာပေါ့။

သဘောပေါက်သွားကြသော လူအချို့သည် မကြာသေးမီက မြို့တော်တွင် ပြန့်နှံ့နေသော ကောလာဟလများကို ပြန်သတိရမိကြသည်။ ကုန်းထျန်းဟောက်က သူ့မိန်းမကို အရမ်းချစ်တယ်ဆိုတာလေ။ တစ်ခါတုန်းကဆိုရင် သူက မိန်းမနဲ့ကလေးကိုခေါ်ပြီး သာမန်လင်မယားတွေလို ဈေးဝယ်ထွက်၊ ကစားကွင်းသွားတာကို ဓာတ်ပုံရိုက်မိတဲ့သူတောင် ရှိသေးတယ်။

အရင်တုန်းက ကုန်းထျန်းဟောက်က သူ့မိန်းမကို ဘယ်လောက်ချစ်ကြောင်း မျက်မြင်မတွေ့ဖူးကြတော့ တောကလာတဲ့မိန်းမကို တကယ်ချစ်မယ်ဆိုတာ မယုံခဲ့ကြဘူး။

အခုတော့ မိန်းမရဲ့ မိဘဆွေမျိုးတွေကို ဘယ်လောက်လေးစားပြီး မျက်နှာလိုမျက်နှာရ လုပ်နေလဲဆိုတာ မြင်လိုက်ရတော့မှ သူ့မိန်းမကို တကယ်ချစ်မှန်း သိလိုက်ကြရတယ်။

ကိုယ့်မိန်းမကို တကယ်ချစ်မှသာ မိန်းမရဲ့ မိဘဆွေမျိုးတွေကို လေးစားပြီး ကောင်းကောင်းဆက်ဆံမှာလေ။

ယောကျ်ားတစ်ယောက်က ကိုယ့်ကိုချစ်မချစ် သိချင်ရင် ကိုယ့်မိဘဆွေမျိုးတွေအပေါ်ထားတဲ့ ဆက်ဆံရေးကို ကြည့်လိုက်ရင် သိနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ စကားရှိတယ်။

ပုံမှန်အားဖြင့် မိန်းမကိုချစ်တဲ့ ယောကျ်ားဟာ မိန်းမရဲ့ မိဘဆွေမျိုးတွေကိုလည်း ကောင်းကောင်းဆက်ဆံတတ်တယ်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ မိန်းမကို မချစ်တဲ့ယောကျ်ားဟာ မိန်းမရဲ့ မိဘဆွေမျိုးတွေကို အထင်သေးတတ်တယ်။

အကြီးဆုံးဒေါ်လေးရှောင်က မေမေရှောင်ကို ကြည့်ပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ချိုးယင်း... ထျန်းဟောက်ရဲ့ ပါးစပ်က ပိုပိုပြီး ချိုလာပါလား"

စတုတ္ထဒေါ်လေးရှောင်က ပါးစပ်အုပ်ရယ်မောပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ထျန်းဟောက် ပြောတာလည်း အမှန်တွေပါပဲ။ ဒီနေ့ ကျွန်မတို့အားလုံး လှလှပပ ဝတ်ထားကြတော့ ပုံမှန်ထက် ပိုနုပျိုနေတာပေါ့"

အိမ်မှာ အလုပ်လုပ်နေရတုန်းက ကိုယ့်အလှအပကို ဂရုစိုက်တတ်ပေမယ့် ဒီနေ့လိုမျိုး ထူးထူးခြားခြား ပြင်ဆင်တာမျိုးတော့ မရှိဘူးလေ။

"ဒါနဲ့ ဒီအဝတ်အစားတွေက တကယ်လှတယ်နော်။ ယွီအာ... သမီး ရွေးတတ်လိုက်တာ။ ဝတ်ရတာ သက်သောင့်သက်သာရှိပြီး ကြည့်ကောင်းလိုက်တာ" စတုတ္ထဒေါ်လေးရှောင်က ဆက်ပြောသည်။

ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒေါ်လေး... ဒီအဝတ်အစားတွေကို ကျွန်မ ရွေးတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ထျန်းဟောက် ရွေးပြီး ဒီဇိုင်နာနဲ့ ချုပ်ခိုင်းထားတာပါ"

"ဩော်... ဟုတ်လား" အဘွားရှောင်က ပြုံးကာ၊ "ဟောက်အာ... မြေးက တကယ် စိတ်ရှည်တာပဲ"

"အဘွား... ကျွန်တော်က ပါးစပ်လှုပ်ရုံပါပဲ"

……

သခင်ကြီးလီသည် ရှောင်မိသားစုနှင့် ရင်းနှီးစွာ စကားပြောနေသော ကုန်းထျန်းဟောက်ကို ကြည့်ပြီး ဘေးနားရှိ သခင်ကြီးကုန်းကို တို့ကာ စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "အဘိုးကြီးကုန်း... မင်းမြေးက ရှောင်မိသားစုရှေ့မှာဆို ဒီလောက် နှုတ်ချိုပြီး စကားတတ်တာလား။ မင်းရှေ့မှာကျတော့ ဒီလိုမျိုး မပြောပါလား"

သခင်ကြီးကုန်းသည် သူ့စကားကို ကြားပြီးနောက် နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဟင်း... ကလေးဆန်လိုက်တာ။ ငါ့မြေးက ငါ့ကို နှုတ်ချိုတုန်းက မင်းမှ မမြင်ဖူးတာ။ မင်း ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ။ ပြီးတော့ ငါ့မြေးက သူ့ယောက္ခမတွေကို နှုတ်ချိုတာ ဘာဖြစ်လဲ။ မင်းက မနာလိုဖြစ်နေတာလား။ တကယ်ပါပဲ... သူများကိစ္စ ဝင်ပါနေတယ်"

သခင်ကြီးလီ - "......"

ထိုအခါ သခင်ကြီးလျန်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလို ကုန်းထျန်းဟောက်မျိုးကို မြင်ရတာ လူသားဆန်တယ်လို့ ခံစားရတယ်"

***