အခန်း (၅၀)

နောက်ဆုံးတွင် သူက ခြေလျင်သွားစရာ မလိုတော့ပေ မြင်းစီးခြင်းက စွမ်းအင်ကို သက်သာစေရုံသာမက အရှိန်ကိုပါ တိုးမြှင့်ပေးခဲ့သည်။

ဗိုင်ဟူမြင်းက အရှိန်အပြည့်ဖြင့် ပြေးသောအခါ ချန်ဆန်းရှီအား ခွာများက မြေကို ထိရုံမျှသာဖြင့် ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံသန်းနေသည့် ခံစားချက်ကို ပေးသည်။

သူ မိုင်ထောင်ချီ ခရီးနှင်ခဲ့ရပြီဟုထင်မိသည်။

သူ အချိန်ကို မခန့်မှန်းရသေးခင်မှာပင် ယန်ဘင်းရွာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ကျောက်ချောင်ကို ခေါ်ကာ မြင်းကို ကျောက်ချောင်အိမ်ရှေ့တွင် ချည်ထားခဲ့သည်။

တောင်ပေါ်သည် ကြမ်းတမ်းပြီး တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ ကျက်စားရာဖြစ်ရာ မြင်းစီး၍ တောင်ပေါ်သို့ တက်၍မရသည်မှာ သဘာဝပင်။

သူတို့အဖွဲ့က ချောင်းငယ်လေးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

"ဦးလေးကျောက် ကျွန်တော်တို့ အစ်ကိုရှီနဲ့အတူ မြစ်ကို ဘာလို့ မဖြတ်တာလဲ။"

မနေနိုင်တော့ဘဲ ဝူဒါက "ဒီတောင်က သူတို့ပိုင်တာ မဟုတ်ဘူး ဘာလို့ မသွားရမှာလဲ"

"ဦးလေး ကျွန်တော်လည်း ဒါ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ထင်တယ်"

ကျွမ်းယီက ခေါင်းကုတ်ရင်း "ကျွန်တော်တို့ အစ်ကိုရှီနောက်ကို လိုက်ရင် သူတို့ သေချာပေါက် ရန်မလုပ်ရဲဘူး"

"မဖြစ်ဘူး"

ကျောက်ချောင်က ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်သည် "ဆန်းရှီအတွက် ပြဿနာ မရှာပါနဲ့"

သူက ထိုနှစ်ဦးကို တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

ချန်ဆန်းရှီက ဝင်မပြောခဲ့ပေ။

သူ ပြဿနာကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း မဟုတ်ပါ။

တကယ်တော့ သူရှိနေသရွေ့ ထိုသိုင်းခန်းမမှ လူများသည် ကျောက်ချောင်နှင့် အခြားသူများကို ရန်မလုပ်ရဲကြပေ။

ဒါပေမဲ့ သူတို့ ခွဲသွားပြီးနောက်မှာရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။

ချန်ဆန်းရှီကလေ့ကျင့်ရမည် စစ်ပွဲတိုက်ရမည်သူ၏ အချိန်အားလုံးကို သူတို့ကို ကာကွယ်ရန် သုံးစွဲနေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူကထိုသိုင်းခန်းမမှ လူများကို စိတ်ရင်းအမှန်ဖြင့် ကြောက်ရွံ့လာအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်မှသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

ရှင်းနေသည်မှာ အဲဒီအချိန်က အခုချိန်မဟုတ်သေးဘူး။

အခြားသူများနှင့် လမ်းခွဲပြီးနောက်

ချန်ဆန်းရှီကမြောက်ပိုင်းတောင်တန်း၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သားကောင်များနှင့် တွေ့ကြုံရသော်လည်း သူ မရပ်နားခဲ့ပေ တောင်ထိပ်သို့ ရောက်သည်အထိ ဆက်သွားခဲ့ပြီးမှ မြင့်မားသောနေရာမှ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်ထိပ်များကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုရန် ခေတ္တရပ်နားခဲ့သည်။

ထိုတောင်ထိပ်များထဲတွင် လုံးဝ နီရဲနေသော တောင်ထိပ်တစ်ခုသည် ထင်ရှားစွာ ပေါ်လွင်နေသည်။

ထိုတောင်သည် မေပယ်ပင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး မီးပင်လယ်ကြီးနှင့် တူနေသည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် ပြောရလျှင် သမင်များသည် အစာပေါများသော စိမ်းလန်းသော သစ်တောတွင် နေထိုင်လိုကြသည်။

သို့သော် ထူးခြားဆန်းပြားသော သားရဲများကို ထူးခြားဆန်းပြားသည်ဟု ခေါ်ရခြင်းမှာ ၎င်းတို့၏ ထူးခြားသော မျိုးရိုးကြောင့်သာမကဘဲ ၎င်းတို့၏ နေထိုင်မှုပတ်ဝန်းကျင်လိုအပ်ချက်များသည်လည်း အခြားသူများနှင့် ကွာခြားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

စိမ်းလန်းသော သစ်တောများစွာတွင် မတွေ့ရသောကြောင့် ဤနေရာတွင် စမ်းကြည့်သင့်သည်။

တောင်နှစ်လုံးက သိပ်မဝေး၊ ဆယ်မိုင်ခန့် သာကွာဝေးသည်။

ချန်ဆန်းရှီက ဖုန်းတောင်သို့ ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့်အမျှ အနီးနားတွင် ထိုက်လေသိုင်းပညာကျောင်းမှ လူများစွာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူသိသော ဝေရွှီ အပါအဝင် အခြားရာထူးမြင့်သူများလည်း ရှိနေသည်။

ဤအဖွဲ့သည် ဤနေရာတွင် စုဝေးနေခြင်းသည် တစ်စုံတစ်ရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိထားသည်ကို ပြသနေပြီး သူ နေရာမှန်သို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း သူ ပိုမိုနီးကပ်လာသောအခါ သူတို့၏ ဆွေးနွေးသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

"မနေ့ညနေက တောင်တစ်ဝက်ရောက်ခါနီးမှာ ဝူဆရာကြီးက သမင်ဖြူကို ဖမ်းမိလုနီးပါးပဲ"

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီတိရစ္ဆာန်က အကြားအာရုံ အရမ်းကောင်းတယ် ကျွန်တော်တို့ကိုဆယ်ကိုက်အကွာမှာတင် သိသွားပြီး မီတာအနည်းငယ်အထိ ခုန်တက်ပြီးမျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်"

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီကောင် ဒီတောင်ပေါ်မှာပဲ ရှိနေဦးမှာပါ"

"ဝူဆရာကြီးက ကျွန်တော်တို့ ကိုယ်တိုင် ဖမ်းစရာမလိုဘူး သူ့ရဲ့ ယေဘူယျတည်နေရာကို ရှာဖွေရာမှာ ကူညီနိုင်ရင်တောင် ဆုကြေးကြီးကြီးမားမား ရမယ်လို့ ပြောတယ်"

"…"

သူတို့ အသံကို တိုးတိုးလေး ပြောနေသော်လည်း ချန်ဆန်းရှီကစကားလုံးတိုင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားနေရသည်။

'မီတာအနည်းငယ်အထိ ခုန်ထွက်သွားတာလား'

သမင်ဖြူ၏ အရွတ်ကို လေးကြီးတစ်လက် ပြုလုပ်ရန် အသုံးပြုနိုင်သည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိပေ။

ပေါ်လာခဲ့တာကြောင့်ခြေရာများကို ထားခဲ့ရမည်။

ဘယ်လောက်ပဲ သိမ်မွေ့ပါစေ သူ ရှာတွေ့နိုင်သည်။

သူ၌ ရုတ်တရက် ပစ်မှတ်တစ်ခု ရှိလာပြီး တောင်စောင်းသို့ အလျင်အမြန် ဦးတည်သွားသည်။

"သူ ဘာလို့ ဒီကိုပါ ရောက်လာတာလဲ"

ဝေရွှီသည် သံချပ်ကာဝတ်ထားသော လူငယ်ကို မြင်သောအခါ စိုးရိမ်စိတ်မထိန်းနိုင်ဖြစ်ကာ "အစ်ကိုကြီး အရင်က ငါပြောပြဖူးတဲ့သူက ဒီကောင်ပဲတစ်ယောက်တည်း ကျားကြီးကို လိုက်လံရှာဖွေခဲ့သူ ငါ့ကို မြှားနဲ့ပါ ပစ်ခဲ့သူ။ အိုး မဟုတ်ဘူး သူက ငါတို့ထက်အရင် သမင်ဖြူကို ရှာတွေ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

"ဘာစောင့်နေတာလဲ အမြန်ရှာကြ ငါတို့ရဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုက အဲဒီ သမင်ဖြူပေါ်မှာပဲ မူတည်နေတာ"

နောက်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး သူတို့သာ သခင်ကြီးရဲ့ ဒဏ်ရာကို ကုသပေးနိုင်ခဲ့ရင် ဆိုင်တစ်ဆိုင် အမွေဆက်ခံရပြီး တစ်သက်လုံး ပူစရာမလိုတော့ဘူး။

...

တောင်တစ်ဝက်တွင်

မေပယ်တော ထူထပ်သောနေရာတွင် မီးကဲ့သို့ နီရဲသော အရွက်ကြွေများ နေရာအနှံ့ ရှိနေသည်။

မြှားများစွာ မြေပြင်ပေါ်၌ စိုက်ဝင်နေသည်ကို တွေ့ရရာ မအောင်မြင်သော အမဲလိုက်မှု၏ အကြွင်းအကျန်များ ဖြစ်သည်။

ချန်ဆန်းရှီကကိုင်းညွှတ်ကာ မြှားများပတ်လည်တွင် အသေးစိတ် ရှာဖွေလိုက်သည်။

မကြာမီ နီရဲသော မေပယ်ရွက်ပေါ်တွင် နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော အမွေးမျှင်တစ်ချောင်းကို သူတွေ့လိုက်ရသည်။

သာမန်သမင်မွေးသည် ဆေးထိုးအပ်ကဲ့သို့ ထူပြီး မာကျောသည်။

သို့သော် သမင်ဖြူ၏ အမွေးသည် ဝါဂွမ်းကဲ့သို့ နူးညံ့ပြီး ငှက်မွေးထက်ပင် ပိုမိုပါးလွှာသည်။

ခြေလှမ်း သုံးဆယ်တိုင်းတွင် ထိုကဲ့သို့သော အမွေးအနည်းငယ်ကို သူတွေ့ရှိရသည်။

သူက ၎င်းတို့ကို လိုက်လံရှာဖွေရင်း တောင်လယ်မှ တောင်ထိပ်၏ တစ်ဖက်ခြမ်းရှိ သစ်တောများစွာကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ရာ နောက်ဆုံးတွင် လမ်းပိတ်နေပြီး မတ်စောက်သော ချောက်ကမ်းပါးတစ်ခုသာ တွေ့ရသည်။

ချန်ဆန်းရှီကချောက်ကမ်းပါးအစွန်းတွင် မှီလျက် အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

ချောက်ကမ်းပါးသည် အလွန်မနက် မီတာ လေးဆယ်မှ ငါးဆယ်ခန့်သာ ရှိသည်။

ကံကောင်းစွာပင် ခြေချစရာနေရာများ ပေါများနေသည် သူ၏ လေကဲ့သို့ ပေါ့ပါးသောကျွမ်းကျင်မှုကို အားကိုးကာ မျောက်ငယ်တစ်ကောင်၏ လျင်မြန်မှုဖြင့် ချောက်ကမ်းပါးကို အချိန်တိုအတွင်း ဆင်းသက်နိုင်ခဲ့သည်။

ချောက်ကမ်းပါးအောက်ခြေတွင် အရာအားလုံးသည် မီးကဲ့သို့ နီရဲခြင်းမှ သစ်တော၏ ပုံမှန် အနက်ရောင်စိမ်းသို့ ပြန်ပြောင်းသွားသည် ထိုနေရာတွင် ငှက်များနှင့် သားရဲများ ပေါများကာ အပင်မျိုးစုံနှင့် သစ်ပင်များ ကြွယ်ဝပြီး အမှန်ပင် အသက်ဓာတ်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

၎င်းသည် သမင်ဖြူ နေထိုင်မည့် နေရာနှင့် တူသည်။

ချန်ဆန်းရှီကသူယူလာသော စန္ဒကူးသေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်ရာ အတွင်း၌ တောက်ပသော အနက်ရောင် တိမ်ပုံသဏ္ဌာန် မှိုနဂါးတစ်ခု ရှိနေသည်။

လေညှင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်လာပြီး ထူးခြားသော ရနံ့တစ်ခု သယ်ဆောင်လာရာ စိတ်ကို ချက်ချင်း လန်းဆန်းစေသည်။

တကယ်တော့ ၎င်းသည် ရတနာမှို တစ်ခုပင်။

သူသည် ထိုမှိုနဂါးကို မြေပြင်ရှင်းလင်းသောနေရာတွင် ထားလိုက်ပြီးနောက် ဆယ်မီတာအကွာရှိ သစ်တောထူထပ်သောနေရာတွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့သည်။ မြှားကို ပြင်ဆင်ပြီး လေးကြိုးကို အပြည့်ဆွဲထားလိုက်သည်။

လေးကို အပြည့်ဆွဲထားခြင်းသည် လူအများစုအတွက် ခွန်အားကို အလွန်အမင်း ကုန်ခန်းစေသည်။

ချန်ဆန်းရှီက ဤသို့လုပ်ရခြင်းမှာ သမင်ဖြူ၌ "အရပ်လေးမျက်နှာလုံးမှ အသံကို ကြားနိုင်သော နားများ" ရှိသည်ကို သိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ လေးကြိုးဆွဲသံကို ကြားနိုင်ခြေ အလွန်မြင့်မားသည်။ ၎င်းကထိုက်လေသိုင်းပညာခန်းမမှ လူများ မအောင်မြင်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်

နိုင်သည်သူတို့ကိုသမင်ဖြူကကြိုတင်သိရှိခံခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။

သူရဲ့အသက်ရှူသံ ဖုံးကွယ်ခြင်းနှင့် ပုန်းအောင်းခြင်းနည်းပညာဖြင့်သစ်တောထဲသို့ လုံးဝ ပေါင်းစည်းသွားခဲ့သည်။

ထိုအတောအတွင်း ငှက်များသည် သူ့ကို သစ်သားအပိုင်းအစအဖြစ် ထင်မှတ်ကာ သူ၏ ပခုံးပေါ်တွင်ပင် နားရန် ဆင်းသက်ခဲ့ကြသည်။

သူ ကြာကြာ စောင့်စရာမလိုခဲ့ပေ။

ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့်ကြာပြီးနောက် နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးပြီး လျင်မြန်သော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ချောက်ကမ်းပါးပေါ်မှ တိတ်တဆိတ် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းသည် ခြေချစရာပင် မလိုဘဲ မတ်စောက်သော ချောက်ကမ်းပါးကို ပြေးတက်လာခဲ့သည်။

၎င်းက ချောက်ကမ်းပါးတစ်ဝက်ရှိ ဂူတစ်ခုတွင် နေထိုင်ကြောင်း ပေါ်လွင်နေခဲ့သည် တောင်ပေါ်တွင် မည်သည့်နေရာမှ ရှာမတွေ့ခြင်းမှာ အံ့ဩစရာ မရှိပေ။

သမင်ဖြူက မှိုနဂါးကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံရသည်မှာ ရှင်းနေသည်။

အစပိုင်းတွင် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသော်လည်း ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းသည် နှေးကွေးလာပြီး သတိထားလာသည်။

၎င်းသည် ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ခေတ္တရပ်နားခဲ့သော်လည်း ဤမျှ သတိထားသော်ငြားလည်း အရိပ်ထဲတွင် ဝှက်ထားသော အန္တရာယ်ကို သတိမပြုမိခဲ့ပေ။

"ရှူး—"

မှိုနဂါးက ၎င်း၏ ပါးစပ်သို့ ရောက်လုနီးနီးတွင် သမင်ဖြူသည် တစ်ခုခုကို သတိပြုမိသွားသော်လည်း တစ်ခဏချင်းတွင် လေထဲသို့ သုံးမီတာအထိ ခုန်တက်လိုက်သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဝံပုလွေသွားမြှားသည် တစ်လှမ်းသာနေပြီး ၎င်း၏ ဦးခေါင်းခွံကို ထိုးဖောက်လိုက်သည်။

"ဒုန်း—"

ဆတ်ဖြူသည် လေထဲတွင်ပင် သေဆုံးကာ ပြုတ်ကျသွားပြီး မြေပြင်သို့ ရောက်သောအခါ အလောင်းဖြစ်နေခဲ့ပြီ။

"တုံ့ပြန်မှုက မြန်သားပဲ"

ချန်ဆန်းရှီကလေးကြိုးကို ကြိုတင်မဆွဲထားခဲ့ပါက ပစ်မှတ်ကို ထိမည်မဟုတ်ပေ။

အတားအဆီးများစွာကို ကျော်လွှားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင်၎င်းကို လက်ထဲ ရရှိခဲ့သည်။

သမင်ဖြူတစ်ကောင်မှ ရရှိသော အရင်းအမြစ်များသည် သူ့အား အရိုးဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်သို့ နီးပါး ရောက်သည်အထိ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်ပြီး အချိန်များစွာကို သက်သာစေသည်။

တောင်အောက်သို့ ဆင်းခြင်းက ပြဿနာများ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

သမင်ဖြူကို ထမ်းပြီး တောင်အောက်သို့ ဆင်းခြင်းသည် လူစည်ကားသော ဈေးထဲတွင် ရွှေတုံးများကို ထမ်းသွားခြင်းနှင့်တူသည်။

အစပိုင်းတွင် သိုင်းပညာခန်းမ မှတပည့် တစ်ဦးစ နှစ်ဦးစသာ အဝေးမှ လိုက်လာခဲ့ကြသည်။

မကြာမီ သူတို့ကသွေးနံ့ရသော ဝံပုလွေများကဲ့သို့ စုရုံးလာကြပြီး လူအယောက်နှစ်ဆယ်ခန့်က သူ့နောက်သို့ အနီးကပ် လိုက်လာကြသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ချန်ဆန်းရှီက "ကလေး" မဟုတ်ပေ။

ရွှေတုံးများသည် သူတို့မျက်စိရှေ့တွင် ရှိနေသော်လည်း မည်သူမျှ ရမ်းကားစွာ ရန်မလုပ်ရဲကြပေ။

"ဝူဆရာကြီးတောင် မလုပ်နိုင်တာကို"

ဝေရွှီကထိုထူးခြားဆန်းပြားသော သားရဲ၏ ဦးခေါင်းရှိ အပေါက်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း"သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သမင်ဖြူကို ပစ်နိုင်တာလဲ"

"သူ့ကို အရင်တားပြီးနောက်မှ ပြောရအောင်"

အကြီးဆုံးတပည့် ဟွမ်ထောင်းက ရှေ့သို့ တက်လှမ်းရင်း ပြောသည်။

"သတိထားပါ အစ်ကိုကြီး"

ဝေရွှီက သတိပေးသည် "ဒီလူက အငြိုးအတေးကြီးပြီး လူသတ်တတ်

တယ်"

"ဘာကို ကြောက်နေတာလဲ သူက ရာထူးငယ်လေးပဲ ရှိတယ်လို့ မင်း မပြောဘူးလား ငါ သွေးသန့်စင်ခြင်း ကျွမ်းကျင်မှု့အဆင့် ကို ရောက်နေပြီ ဘာလို့ သူ့ကို ကြောက်ရမှာလဲ"

ဟွမ်ထောင်းသည်သူ၏ ညီငယ်က သူ့လက်မောင်းကို ဆွဲထားသည်ကို ခါချလိုက်ပြီး လမ်းပိတ်ရန် အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ ပြေးသွားသည်။

ချန်ဆန်းရှီက ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော မျက်နှာဖြင့် မသိဟန်ဆောင်ပြီး "ပြဿနာတစ်ခုခု ရှိလို့လား"

"အစ်ကို"

ဟွမ်ထောင်းက လက်သီးစုပ်ကာအရိုအသေပေးပြီး "ကျွန်တော်တို့ ခင်ဗျားဆီက သမင်ဖြူကို ဈေးနှုန်းအတိုင်း ဝယ်ဖို့ ပိုက်ဆံစုဖို့ စီစဉ်နေပါတယ်

ခင်ဗျားအတွက် အရှုံးမရှိစေရဘူး ဘယ်လိုလဲ"

"မရောင်းဘူး"

ချန်ဆန်းရှီက ပြောပြီး သူ့ကို ကျော်ဖြတ်ရန် ပြင်သည်။

"ရပ်"

ဟွမ်ထောင်း၏ လေသံက ပြင်းထန်လာသည် "ဒီနေ့ မင်း ငါတို့ကို မျက်နှာသာ မပေးရင် ထွက်သွားဖို့ မစဉ်းစားနဲ့ ငါ မင်းကို အကြံပေးချင်တာက..."

သူ စကားတစ်ဝက်သာ ရှိသေးချိန်တွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် သူ့မျက်နှာကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်။

တစ်ခုခု မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည့် "ဖြတ်" ဟူသော အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

နှစ်စက္ကန့်ကြာ ကြောင်သွားပြီးနောက် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှု ဝင်လာကာ ဟွမ်ထောင်းသည် သူ၏ သွေးထွက်နေသော နားကို ဖုံးကာ အော်ဟစ်လိုက်

သည်"ငါ့နား၊ ငါ့နား..."

"ဆက်ပြီး ဝယ်ဦးမှာလား"

ချန်ဆန်းရှီကသူ့ရဲ့ကျူရွက်လှံ ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီးပြောလိုက်သည်။

လှံ၏ မြန်နှုန်းကြောင့် လှံထိပ်တွင် သွေးတစ်စက်မျှပင် မစွန်းပေ။

"ရူးနေတဲ့ကောင် မင်း ရူးနေတဲ့ကောင်"

သိုင်းပညာကျောင်းသားများသည် ထိတ်လန့်သွားကြပြီး "ကျွန်တော်တို့ အစ်ကိုကြီးက ခင်ဗျားကို ဘာမှမလုပ်ခဲ့ဘူး ဘာလို့ တိုက်ခိုက်တာလဲ"

သူ ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ဘူးလား

ချန်ဆန်းရှီက စိတ်ထဲမှ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

သူတို့ မလုပ်ချင်လို့ မဟုတ်ဘဲ သတိထားနေလို့သာ ဖြစ်သည်။

ဒီနားရွက်က ဖြတ်ခံရဖို့ ထိုက်တန်တယ်။

"ငါ မင်းကို သတ်မယ်"

ဟွမ်ထောင်းသည် ဒေါသထွက်ပြီး သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှု့အဆင့်ရှိ ချီသွေးများ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ နာကျင်မှုကြားမှ ဓားရှည်တစ်လက်ကို ဆွဲထုတ်ပြီး ထိုလူငယ်၏ မျက်နှာကို ခုတ်ပိုင်းရန် ရည်ရွယ်သည်။

"ရပ်"

အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် ပြတ်သားသောအော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

အသက်လေးဆယ်ခန့်ရှိသော လူတစ်ဦးသည် အမြန်ပြေးလာပြီး ဟွမ်ထောင်း၏ ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။

"ဝူဆရာကြီး"

ထိုက်လေသိုင်းပညာခန်းမမှ တပည့်များသည် သူတို့၏ အဓိကလူပတ်လည်တွင် ချက်ချင်း စုဝေးလာကြသည်။

"ဝူဆရာကြီး ခင်ဗျား အချိန်မီ ရောက်လာတာပဲ"

"ဒီကောင်လေး..."

"..."

"ခင်ဗျား အလံငယ်ချန်ဆန်းရှီ ဖြစ်ရမယ် ဟုတ်လား"

"ဝူဆရာကြီး မြင်သင့်ပါတယ် ခင်ဗျားလူတွေက အတင်းအကျပ် ရောင်းရအောင် အရင်လုပ်ခဲ့တာ ကျွန်တော်က ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကာကွယ်ရုံသက်သက်ပါ"

ချန်ဆန်းရှီကဤလူသည် ထိုက်လေသိုင်းပညာခန်းမမှ ခန်းမသခင်၏ ပဉ္စမသားဖြစ်နိုင်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

"သူတို့ မှားတယ် အဖြတ်ခံရသင့်ပါတယ်"

ဝူဆောင်းက ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်သည်"ဒါပေမဲ့ အလံငယ်ချန်ခင်ဗျား ကြားဖူးမယ်ထင်တယ် ကျွန်တော့်အဖေ ဒဏ်ရာရထားတယ် သူ့ကို ကုသဖို့ ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ သားရဲလိုအပ်တယ်။ ခင်ဗျား အနေနဲ့ သမင်

နှလုံးကို ရောင်းပေးလို့ မရဘူးလား ဈေးကွက်ပေါက်ဈေးထက် အများကြီး ပိုပေးဖို့ ကျွန်တော် ဆန္ဒရှိပါတယ်"

"မရောင်းဘူး"

ချန်ဆန်းရှီက ပြတ်သားစွာ ငြင်းဆန်လိုက်သည်။

သူကဆေးမှူးနှင့် စုံစမ်းမေးမြန်းခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

သမင်ဖြူ၏ နှလုံးသည်ကျင့်ကြံမှုအတွက် အကျိုးအရှိဆုံး အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သည်။

၎င်းကအဖိုးမဖြတ်နိုင်ပါ။

မည်မျှပင် များပြားသော ငွေကြေးဖြစ်စေ ဒုတိယသမင်တစ်ကောင်ကို အမြန်ဖမ်းမိစေမည် မဟုတ်ပေ။

သူကဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး သွေးသန့်စင်ခြင်း ကြီးမားသောအောင်မြင်မှု့အဆင့်ကို ရောက်ရှိကာ အရိုးဖွဲ့စည်းခြင်းအတွက် ပြင်ဆင်ရမည် သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တခြားသူကို ပေးနိုင်မှာလဲ။

သူတို့ ရန်လုပ်လာမှာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုပါ။

သူတို့ တကယ် တိုက်ခိုက်ချင်ရင် အခုပဲ လုယူမှာ ဘာလို့ စကားများနေမှာလဲ။

"ကျွန်တော်ကို သွားခွင့်ပြုပါ"

ချန်ဆန်းရှီက ပြောပြီး သမင်ဖြူကို ထမ်းကာ ထွက်ခွာသွားသည်။

ဝူဆောင်းသည် မလှုပ်မယှက် ရပ်ကြည့်နေပြီး တားဆီးခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

"ဝူဆရာကြီး"

ဟွမ်ထောင်းသည် မယုံနိုင်ဖြစ်ကာ "ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို တားတာလဲ ဒီကောင်လေးကို တစ်ခန်းစာ သင်ပေးသင့်တယ်"

"လူမိုက် ငါ မင်းအသက်ကို ကယ်ခဲ့တာ"

ဝူဆောင်းက ဆူပူလိုက်သည် "သူက မင်းနားကို ဖြတ်လိုက်တာတောင် မင်း မတုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ဘူး မင်း ဘယ်နှစ်ချီကြာကြာ ခံနိုင်မယ် ထင်သလဲ"

"ဒါပေမဲ့... သူက အလံငယ်လေးပဲ မဟုတ်ဘူးလား"

ဟွမ်ထောင်းက နောက်ဆုံးတွင် စတင် ကြောက်ရွံ့လာခဲ့သည်။

အလံငယ်ရာထူးကသွေးသန့်စင်ခြင်းအသေးစားအောင်မြင်မှု အများဆုံးသာ ရှိနိုင်သော်လည်း သူက ကြီးမားအောင်မြင်မှု ရပြီဖြစ်သည်။

"အသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေ"

ဝူဆောင်းက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည် "မင်းတို့အကုန်လုံးအသုံးမကျကောင်တွေ

"တစ်လလုံး ရှာဖွေခဲ့ပေမယ့် သမင်ဖြူရဲ့ ဖင်ကိုတောင် မထိရဘူး ဒါပေမဲ့ တခြားတစ်ယောက်ကတော့ တောင်ပေါ်တက်ပြီး ချက်ချင်း ရသွားတယ် အသုံးမကျဘူး အားလုံး အသုံးမကျဘူး

"မင်း နားရွက်ကို ကောက် မင်း နားရွက်ကို ကောက်ဖို့ ငါပြောနေတယ်"

...

"စိတ်ပျက်စရာပဲ"

တောင်အောက်ဆင်းလာရာ လမ်းတွင် ချန်ဆန်းရှီသည် စိတ်ကျဉ်းကျပ်နေသည်။

သူ သိုင်းပညာခန်းမမှ တပည့်များရဲ့အသက်ကို မသတ်ခဲ့ရခြင်းမှာ မဝေးသောနေရာမှ စောင့်ကြည့်နေသော ဝူဆောင်းကို သတိပြုမိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုလူသည် အရိုးဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်တွင် ရှိသည်။

တစ်ဖက်လူက သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို သတိထားနေသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် ရှန်ထင်ချွန်ကို ကြောက်ရွံ့သည် ဘုရင်ခံအိမ်တော်ကို ကြောက်ရွံ့သည် ဝမ်ကျီကိုပင် ကြောက်ရွံ့ကြသည် သို့သော် သူ့ကိုမူ မဟုတ်ပေ။

ပြီးတော့

တောင်ကနိုင်ငံပိုင်တာ အမဲလိုက်တဲ့အခါ သူတို့ မျက်နှာကို ဘာလို့ ကြည့်နေရမှာလဲ

ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ခွန်အားသာလျှင် အရာအားလုံး၏ အခြေခံဖြစ်သည်။

သိုင်းပညာခန်းမမှ လူများသည် တစ်နေ့လုံး ဝံပုလွေများကဲ့သို့ သူ့ပတ်လည်တွင် ပတ်ချာလည်နေသောကြောင့် ချန်ဆန်းရှီတစ်ကိုယ်လုံး အဆင်မပြေဖြစ်နေသည်။

'နောက်တစ်ကြိမ် ဒီလိုဖြစ်ရင် သိုင်းခန်းမက လူတွေကို သွေးချောင်းစီးအောင် လုပ်ပစ်မယ်'