ကျေနပ်ရဲ့လား

“ကယ်ပါဦး.. ကယ်ပါဦး.. တစ်ယောက်ယောက် သူ့ကို မြန်မြန် ကယ်ပေးပါဦး...”

“ဘာလားဟ။ ဂိမ်းက ဇာတ်လိုက်ကို သတ်မယ့် ဇာတ်ကွက် ရှိတယ်လို့ တစ်ခါမှ မပြောဖူးပါဘူး...”

ဂိမ်းအပြင်ဘက်တွင် ချန်ဟွိုက်အန်က လီချင်းရန် ချက်ချင်း သွေးများ စွန်းထင်းနေသော ပုံစံသို့ ပြောင်းသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း အံ့အားသင့်နေ၏။

ခဏတာအတွင်း သူက ငွေဖြည့်ရုံနှင့် မလုံလောက်သေးဘူးလားဟု တွေးလိုက်မိသည်။

သူ၏ ပျက်စီးနေသော ဖုန်းမျက်နှာပြင်ကို အလွန်အမင်း ခေါက်လိုက်ရာ အက်ကွဲကြောင်းများ ပို၍ပင် ပျံ့နှံ့သွား၏။ ငွေဖြည့်ရန် သတိပေးချက် ပေါ်လာမည့်အရေး စိတ်ပူပန်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေရင်း ချွေးများက သူ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ စီးကျနေလာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချင်းယွန်ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး ထိတ်လန့်နေသည်။ လူအုပ်ထဲတွင် တပည့်တစ်ဦး၏ မျက်နှာက မယုံနိုင်လောက်အောင် ဖြူဖျော့သွား၏။

လီချင်းရန်က ရိုးသားမှုကို သက်သေပြရန်အတွက် တာအိုကျိန်ဆိုမှုကို အသုံးပြုလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ထိုအရာက နှလုံးသားကို ဓားတစ်ထောင်ဖြင့် ထိုးစိုက်ခြင်းပင်။

တစ်ချက် မှားသည်နှင့် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းကြောင်းတွင် ထာဝရအရိပ် ဖြစ်လာနိုင်ပြီး နောက်ထပ် ဘယ်တော့မှ တိုးတက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ လက်တွေ့ကမ္ဘာတွင် ချန်ဟွိုက်အန် မျှော်လင့်ချက် မဲ့လုနီးပါး ဖြစ်နေစဉ် ဂိမ်း၏ ငွေပေးချေမှုစနစ် နောက်ကျသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာသည်။ သူက ၎င်းကို နှိပ်ပစ်နိုင်ခြင်း မပြုမီ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် သတိပေးချက်တစ်ခု ပေါ်လာ၏။

[ လီချင်းရန်ကို ကုသရန်အတွက် နတ်ဘုရားအဆင့် မြဖန်တီးခြင်းဆေးလုံး ဝယ်ယူရန် ၁၈.၈ယွမ် ငွေဖြည့်လိုပါသလား (အချိန်အကန့်အသတ် ကမ်းလှမ်းချက်~♥) ]

“ဝယ်မယ်ကွာ...”

တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ချန်ဟွိုက်အန်က မျက်လုံးများကို မှိတ်ပြီး ငွေပေးချေမှုကို အတည်ပြုလိုက်သည်။ ထိုတစ်ကြိမ်တွင် ဈေးနှုန်းက မယုံနိုင်လောက်အောင် သင့်လျော်နေကြောင်း သူ သတိမထားမိခဲ့ပေ။

ချန်းယွန်ဘုံ၊ ချင်းယွန်ဂိုဏ်း၏ ခန်းမရင်ပြင်ကြီးတွင် နာကျင်မှုကြောင့် မေ့လဲလုနီးပါး ဖြစ်နေသော လီချင်းရန်က မမြင်ရသော အင်အားဖြင့် ရုတ်တရက် ထောက်ပံ့ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့တွင် အလှဆင်ထားသော ပိုးသားသေတ္တာတစ်ခုက သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ လေဟာနယ်မှ ထွက်ပေါ်လာ၏။

သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်ရာ ကျောက်စိမ်းရောင် ဆေးလုံး တစ်လုံး ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်း ပေါ်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် ကြွယ်ဝသော ဆေးအနံ့က အရပ်မျက်နှာအားလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

အနီးနားတွင် ရပ်နေသူများက စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လည်ပတ်မှု ပိုမို မြန်ဆန်လာသည်ကို ခံစားရပြီး သူတို့၏ မပျောက်သေးသော ဒဏ်ရာများ ယားယံလာခဲ့သည်။ အဝေးမှ လူများပင် အားအင် ပြည့်ဝလန်းဆန်းလာသလို ခံစားနေရသည်။

မူးယစ်စေသော ရနံ့ကို မည်သူမှ မခံစားရခင်ပင် ဆေးလုံးက လီချင်းရန် ဆီသို့ ပျံသန်းသွားကာ အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပြီး သူ၏ အသက်ရှူခြင်းနှင့်အတူ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ၎င်းက ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွား၏။

“မြဖန်တီးခြင်းဆေးလုံး။ ဒါက သေချာပေါက် မြဖန်တီးခြင်းဆေးလုံးပဲ...”

ဂိုဏ်းချုပ် ဝူတွမ်ထျန်းက ပထမဆုံး တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူက ကျောက်လင်ထျန်း၏ ပျက်စီးနေသော ဒန်တျန်ကို ပြန်လည် ပြုပြင်ရန်အတွက် စိတ်ကူးနိုင်သမျှ ရှားပါးဆေးလုံးတိုင်းကို စမ်းသပ်ခဲ့သည်။ ထိုထဲတွင် မြဖန်တီးခြင်း ဆေးလုံး ပါဝင်ပြီး ၎င်းက လူများကို ငရဲတံခါးဝမှ ဆွဲထုတ်နိုင်သည်ဟု ဆိုလေသည်။

သို့သော် သူ ကျောက်လင်ထျန်းကို ပေးခဲ့သော ဆေးလုံးက ထိုမျှ လွှမ်းမိုးသော ဆေးအနံ့ကို တစ်ခါမျှ မထုတ်လွှတ်ခဲ့ပေ။ ထို့ပြင် သူ ခုနက မြင်လိုက်ရသော ဆေးလုံးမှာ လုံးဝ ပြစ်ချက် မရှိပေ။ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ကြည်လင်ပြီး မည်သည့် အညစ်အကြေးမျှ မရှိပေ။ အဖြေက ရှင်းနေ၏။

“ပြီးတော့ ဒါက နတ်ဘုရားအဆင့် မြဖန်တီးခြင်းဆေးလုံးပဲ။” ဝူတွမ်ထျန်း လုံးဝကို တုန်လှုပ်သွားသည်။

“ဆရာ။ ဒီ ဆေးလုံးက တကယ်ပဲ ဒီလောက် အစွမ်းထက်တာလား...”

ဝူတွမ်ထျန်းသည် ကျောက်လင်ထျန်းကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။ “ဒီမြဖန်တီးခြင်း ဆေးလုံးက အနည်းဆုံး ပဉ္စမအဆင့်က စတယ်။ ဒီတစ်ခုက နတ်ဘုရား အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ။ မင်းပဲ ပြောကြည့်။ ဒါက ဘယ်အဆင့် ရှိတယ်လို့ ပြောမလဲ...”

ကျောက်လင်ထျန်း၏ မျက်လုံးများက အံ့အားသင့်စွာ ပြူးကျယ်သွား၏။

သေမျိုးအဆင့် မြဖန်တီးခြင်းဆေးလုံးတောင် ပဉ္စမအဆင့်... ဒါဆို နတ်ဘုရားအဆင့်က အနည်းဆုံး စတုတ္ထ ဒါမှမဟုတ် တတိယအဆင့် ဖြစ်ရမယ်...

သူတို့က လီချင်းရန်၏ နာကျင်မှုကို သက်သာစေဖို့အတွက် ထိုသို့ နတ်ဆေးလုံးကို သုံးနေကြသည်လား...

သူက နာနေတာလေ။ သေနေတာမှ မဟုတ်ဘူးတာ။

ကျောက်လင်ထျန်း၏ နှလုံးသား သွေးယိုစီးနေသလို ခံစားရနေရ၏။

တောင်ထိပ်အမျိုးမျိုးမှ အကြီးအကဲများက လီချင်းရန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးလွှမ်းနေသော ကျောက်စိမ်း အလင်းရောင်ကို ကွဲပြားသော ခံစားချက်များဖြင့် ကြည့်ရှုနေကြသည်။

ထိုသို့သော ဆေးလုံးကို... သူတို့က အသက် အန္တရာယ် ကြုံမှသာ သုံးကြမည် ဖြစ်သည်။

ဒါကို ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုမျိုး အလဟဿ ဖြစ်စေရတာလဲ...

လူအုပ်ထဲတွင် အကြီးအကဲ ဝမ်ချွမ်ဟော်က ချွေးအေးများ ရွှဲနစ်နေပြီး မကြာမီ ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ဘေးဥပဒ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ ပြဿနာ တက်လေပြီ။ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်တော့။

လီချင်းရန်က တာအိုကျိန်ဆိုမှုကို ဘာမှမဟုတ်သလို ချိုးဖျက်ပစ်လိမ့်မည်ဟု မည်သူ ထင်မိမည်နည်း...

ဝူတွမ်ထျန်း၏ စိတ်နေသဘောထားအရ ဝမ်ချွမ်ဟော်၏ အကြီးအကဲ ရာထူးမှာ အသေအချာပင် ဆုံးရှုံးသွားလေပြီ။ ပိုဆိုးသည်မှာ သူက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အပြစ်ပေးခြင်းဖြစ်သည့် မျက်လုံးများ ဖောက်ထုတ်ခြင်းနှင့် လျှာဖြတ်ခြင်းတို့ကို ခံရနိုင်သည်။

ထို့ပြင် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်မှာ... လီချင်းရန်ကို ကျောထောက်နောက်ခံပြုထားသည့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကျင့်ကြံသူက သူ့ကို လွှတ်ပေးမည်လား။ ဝူတွမ်ထျန်းက မျက်နှာရရန် သူ့ကို စတေးမည်လား...

သူ တွေးလေလေ၊ ပို၍ ကြောက်လာလေလေ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ချွမ်ဟော်၏ အကြည့် မှောင်မိုက်သွား၏။

“အခုချိန်မှာ လူတိုင်းရဲ့အာရုံက ဒီတပည့်အပေါ်မှာပဲ ရှိနေတာ။ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူကလည်း သူရဲ့ ဘေးကင်းရေးကို အာရုံစိုက်နေရမယ်။ ဒါက တိုက်ခိုက်ဖို့အတွက် အကောင်းဆုံး အခိုက်အတန့်ပဲ...”

ထပ်ပြီး တုံ့ဆိုင်းစရာ မလိုတော့ဘူး။

သတ်ရင်သတ် မသတ်ရင် သေပဲ။

လက်ကို ခါလိုက်ရင်း ဝမ်ချွမ်ဟော်သည် ဓားပျံကို ရှေ့သို့ ပစ်ပေါက်လိုက်ကာ ချက်ချင်း ၎င်းပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။

“တောင်တန်းတွေ ကျန်နေသေးတယ်။ မြစ်တွေ စီးဆင်းနေတယ်... ငါ သွားပြီ...”

သို့သော် သူ နှစ်လှမ်းပင် မပျံသန်းရသေးခင်မှာပင်...

ဂျိန်း...

ရွှေရောင်အဆောင် တစ်ဒါဇင်ခန့်က သူ့ကို ပို၍ပင် မြန်သောနှုန်းဖြင့် လိုက်လာခဲ့သည်။

ဘယ်ကမှန်း မသိရဘဲ မိုးကင်းစင်သော ကောင်းကင်ယံတွင် မိုးခြိမ်းသံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ဝမ်ချွမ်ဟော် မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် သူ့ကို တည့်တည့် ထိမှန်သွားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် မည်းနက်စွာ မီးလောင်သွားပြီး ကောင်းကင်မှ ကျလာခဲ့သည်။

လက်တွေ့ကမ္ဘာတွင် ချန်ဟွိုက်အန်က ကျန်ရှိနေသေးသော မိုးကြိုးမီး အဆောင်များကို ပစ္စည်းစာရင်း ထဲသို့ အေးအေးဆေးဆေး ပြန်ထည့်လိုက်သည်။ သူက ထုံနေသော လက်ချောင်းများကို ဆန့်လိုက်ပြီး ထို သတ်ဖြတ်မှုအတွက် တိတ်ဆိတ်စွာ ဂုဏ်ယူနေလိုက်သည်။

ရွှေရောင်အနှစ်သာရ အထွတ်အထိပ်တွင်သာ ရှိသော ဝမ်ချွမ်ဟော်သည် ထိုဗုံးကြဲခြင်းကို မခံနိုင်ပေ။ သူ့ကို ချက်ချင်း သေစေရန် မလုံလောက်သော်လည်း လျှပ်စစ်ရှော့ခ်တိုက်ခံရပြီးနောက် သူက အပြင်ဘက်က ကြွပ်ဆတ်ဆတ်နှင့် အတွင်းဘက်က ပျော့စိစိထက် မပိုတော့ပေ။

မတ်တပ်ရပ်ရန်ပင် မဖြစ်နိုင်တော့။

ဝူတွမ်ထျန်း အံ့အားသင့်နေပြီး ဝမ်ချွမ်ဟော်ကို ထိန်းချုပ်ရန် တပည့်များကို အလျင်အမြန် အမိန့် ပေးလိုက်သည်။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကျင့်ကြံသူအပေါ် သူ၏ သတိထားမှု ပိုမို တိုးပွားလာ၏။

မိုးကြိုးမီး အဆောင်များကို လက်တစ်ဆုပ်စာ ပစ်ပေါက်ခဲ့သည်။ အချို့မှာပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းက သူတို့၏ ကျောထောက်နောက်ခံပြုသူမှာ အရင်းအမြစ်များစွာ ရှိသည်ဟု ဆိုလိုသည်။

အခြားဂိုဏ်းမှ ရှေးဟောင်း လျို့ဝှက်ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်နေမလား...

ဒါဆိုရင် ပြဿနာပဲ...

ထိုအချိန်တွင် ယွင်ကျိမိုက ရှေ့သို့ တက်လာပြီး ဝူတွမ်ထျန်းနှင့် တာအိုပညာရှင် ချင်းရွှမ်းရှေ့တွင် ဒူးထောက်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာက နောင်တများဖြင့် ပြည့်နေ၏။

“ဆရာ၊ ဂိုဏ်းချုပ်။ ဒီတပည့် အပြစ်ကျူးလွန်ခဲ့ပါတယ်...”

“ကျွန်တော် ဂျူနီယာညီမကို နာကျင်အောင် လုပ်လို့ လီချင်းရန်ကို ဒေါသထွက်ပြီးတော့ ပေါ့ပေါ့ဆဆ လုပ်မိတာပါ... ဒါပေမဲ့ ဘယ်အကြောင်းပြချက်ကြောင့်ပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်က ဂိုဏ်းစည်းကမ်းကို ချိုးဖောက်ခဲ့တယ်။ အပြစ်ခံရဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်...”

“အရူးကောင်...”

တာအိုပညာရှင် ချင်းရွှမ်းက ဒေါသဖြင့် တုန်ယင်နေသည်။ သူ၏ မျက်နှာက အရှက်ရမှုကြောင့် နီရဲသွားခဲ့သည်။

မြူခိုးနီတောင်ထိပ်သည် ယခုတွင် ချင်းယွန်ဂိုဏ်း၏ ရယ်စရာ ဖြစ်နေလေပြီ။

ထို့ပြင် ဘိုးဘေးဟောင်း တံခါးပိတ် လေ့ကျင့်ရာမှ ထွက်လာလျှင် သေချာပေါက် ဒေါသထွက်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် လူများစွာက ကြည့်နေသောကြောင့် သူ ပေါ့ပေါ့ဆဆ မပြုမူရဲပေ။

သူက ထိုကဲ့သို့ လုံးဝ ဖိနှိပ်ခံရခြင်းမျိုး တစ်ခါမျှ မခံစားခဲ့ရဖူးပေ။

ဝူတွမ်ထျန်းက မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်ပြီး မျက်လုံးများ တောက်ပလာကာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ဒီကိစ္စရဲ့ တကယ့် ပြဿနာက ဝမ်ချွမ်ဟော်ပဲ။ သူ ဝင်မပါရင် မင်း ဘာမှ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”

ယွင်ကျိမို၏ နှလုံးသား ဝမ်းသာမှုဖြင့် လှိမ့်တက်လာခဲ့သည်။

ဂိုဏ်းချုပ်က ထိုသို့ ပြောသည့်အတွက် အဓိကပြစ်ဒဏ်က ဝမ်ချွမ်ဟော်အပေါ် ကျလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူ့၏ပြစ်ဒဏ်က ပိုမို ပေါ့ပါးလာလိမ့်မည်။

သို့သော် ထို့နောက်တွင်...

ဝူတွမ်ထျန်း အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဝမ်ချွမ်ဟော်ရဲ့ အကြီးအကဲရာထူးကို ဖယ်ရှားလိုက်။ မျက်လုံးကိုဖောက်။ လျှာကိုဖြတ်။ နားထဲကို သံရည်ပူ လောင်းထည့်ပြီးတော့ နောင်တကမ်းပါးကို ၆လ ပို့ထားလိုက်။”

“ယွင်ကျိမိုကိုလည်း အတူတူပဲ။ ဒါပေမဲ့ သုံးလ။ မင်းက ဝန်ခံခဲ့လို့ မင်းရဲ့ စားစရာတွေနဲ့အတူ ဟင်းသီးဟင်းရွက် အပိုနှစ်ရွက် ရလိမ့်မယ်...”

“အခြား ပါဝင်ပတ်သက်သူတွေကတော့ နောင်တကမ်းပါးမှာ နံရံကို မျက်နှာမူနေကြ...”

ယွင်ကျိမို၏ မျက်နှာ ထိတ်လန့်မှုဖြင့် ကောက်ကွေးသွား၏။

ဒါက အတူတူပဲ မဟုတ်လား...

ဝူတွမ်ထျန်းက ရှုပ်ထွေးမှုကို လျစ်လျူရှုပြီး သတိပြန်လည်လာသော လီချင်းရန်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် နူးညံ့သော အပြုံးဖြင့် သူက မေးလိုက်သည်။

“ချင်းရန်။ ငါ့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကျေနပ်ရဲ့လား။”

...