ချက်ချင်း အပြစ်ပေးခြင်း

မြဖန်တီးခြင်းဆေးလုံးက ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးခြင်းအပြင် နာကျင်မှုကိုပါ သက်သာစေသောကြောင့် အဖိုးတန်လှသည်။

သေရေးရှင်ရေး အခြေအနေများနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော ကျင့်ကြံသူများအတွက် ဒဏ်ရာများက အမြဲပင် အသေအပျောက် အများဆုံး ခြိမ်းခြောက်မှု မဟုတ်ပေ။ မကြာခဏဆိုသလို နာကျင်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အားနည်းသော အခြေအနေများက သေစေတတ်သည်။

နတ်ဘုရားအဆင့် မြဖန်တီးခြင်းဆေးလုံး တစ်လုံးက နာကျင်မှုကို လုံးဝ ပျက်ပြယ်စေသောကြောင့် နှလုံးသားကို ဓားတစ်ထောင်ဖြင့် ထိုးစိုက်ခြင်း၏ ဝေဒနာပင် အရေးမကြီးသလို ခံစားရစေသည်။

လီချင်းရန်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးလွှမ်းနေသော ကောင်းကင်ဘုံမှ အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူသည် လက်ကောက်ဝတ်ကို ညင်သာစွာ ညှစ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို အောက်သို့ ချလိုက်သည်။

နောက်တစ်ကြိမ် စီနီယာကို ကျေးဇူး တင်လိုက်ရပြန်ပြီ။

သို့သော် သူက အကြွေး မည်မျှ တင်နေမိသည်ကို ရေတွက်၍ပင် မရတော့။ အလွန်များပြားလွန်းသဖြင့် သူ ပြန်ဆပ်ရမည့် နည်းလမ်းကိုပင် မသိတော့ပေ။

“စီနီယာ... ကျွန်မ...”

[ ရပါတယ်။ ဆေးလုံးတစ်လုံးပဲ။ အခု အခြေအနေကိုပဲ အရင် ကိုင်တွယ်လိုက်ပါ ]

အိပ်မက်ဆန်ဆန် အသံက သူ၏ နားထဲတွင်သာ ကြားနိုင်အောင် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

“ချင်းရန်။ ငါ့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကျေနပ်ရဲ့လား...”

ဝူတွမ်ထျန်း၏ အသံက သူ့ဘက်သို့ လှည့်လိုက်စဉ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ၏ အမြင်တွင် ယွင်ကျိမိုကို အပြစ်ပေးရန်အတွက် ဥပဒေစောင့်ထိန်းရေးခန်းမသို့ တပည့်နှစ်ဦးက ဆွဲခေါ်သွားသည်ကို မြင်နေရသည်။

အမှန်တကယ်တွင် မျက်လုံးဖောက်ထုတ်ခြင်း၊ လျှာဖြတ်ခြင်း၊ သံရည်ပူကို နားထဲ လောင်းထည့်ခြင်းက သူ ခံစားခဲ့ရသည်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဘာမှ မဟုတ်တော့ပေ။

စီနီယာ မရှိခဲ့လျှင် ဝူတွမ်ထျန်းက တာအိုပညာရှင် ချင်းရွှမ်းကို ထည့်စဉ်းစား၍ ယွင်ကျိမိုကို လက်ဖျားနှင့်ပင် မထိဘဲ လွှတ်ပေးခဲ့ပေလိမ့်မည်။

သူက ပိုမို ပြင်းထန်သော အပြစ်ဒဏ်ကို တောင်းဆိုခဲ့သင့်သည်...

သို့သော် သူ၏ နောက်တွင် ရပ်နေသော စီနီယာကို တွေးပြီး လက်လျှော့လိုက်၏။

“ဂိုဏ်းချုပ်ဝူက ဖြောင့်မတ်ပြီးတော့ ဘက်မလိုက်တဲ့သူပါ။ ကျွန်မက ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လေးစားပြီး လက်ခံပါတယ်...”

လီချင်းရန် လေးနက်စွာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး စီရင်ချက်ကို လက်ခံကြောင်း ပြသလိုက်သည်။

[ ခဏနေဦး ]

အေးစက်သော အသံက လေဟာနယ်မှ ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

[ ချင်းရန် ကျေနပ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ မကျေနပ်ဘူး ]

ဝူတွမ်ထျန်း၏ အပြုံးက ရပ်တန့်သွား၏။

သူ၏ မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်နေသော လက်သည် တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့သည်။ တက်မရ၊ ချမရ ဖြစ်နေ၏။

သူက လေဟာနယ်ဆီသို့ သတိထားလျက် မေးလိုက်သည်။ “အမ်... အရှင်က ဘယ်လိုမျိုး လုပ်စေချင်လဲဆိုတာ မေးလို့ ရမလား...”

“ရှင်းပါတယ်။ ချက်ချင်း အပြစ်ပေးရမယ်...”

ဆိုဖာပေါ်တွင် ဒူးချိတ်ထိုင်နေသော ချန်ဟွိုက်အန်က လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကြောင်ကို အားရပါးရ ပွတ်သပ်နေပြီး အခြားတစ်ဖက်ဖြင့် ဆက်သွယ်ရေး အဆောင်ကို ဖိထား၏။

“ဥပဒေစောင့်ထိန်းရေးခန်းမမှာ အပြစ်ပေးမယ့်ဟန်ဆောင်ပြီး တကယ် မလုပ်ဘဲ နေမှာလားဆိုတာ ဘယ်သူ သိမှာလဲ။ ငါမှ မမြင်ရတာ။ မြင်မှ ယုံမယ်။ ကြားတာက လှည့်စားမှုတွေပဲ...”

ခေတ္တ တိတ်ဆိတ်သွား၏။ ထို့နောက် အိပ်မက်ဆန်ဆန် အသံက တဖန် ပြောလိုက်သည်။

[ တရားမျှတမှုကို ဝှက်ထားလို့ မရဘူး။ ဥပဒေက မျက်နှာမလိုက်ရဘူး။ အပြစ်ပေးတာကို လူသိရှင်ကြား မလုပ်ဆောင်ရင် ဘယ်လို ဟန့်တားနိုင်စွမ်း ရှိမှာလဲ ]

[ အဲဒါကြောင့် စီရင်ချက်ကို ချက်ချင်း အကောင်အထည် ဖော်ရမယ် ]

လီချင်းရန် ခဏတာ အံ့အားသင့်သွား၏။

နွေးထွေးမှုက သူ၏ နှလုံးသားထဲ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ဘုံလို စင်ကြယ်သူသော စီနီယာက ထိုသို့ ကြောက်မက်ဖွယ် ရက်စက်မှုကို သက်သေခံလိုမည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

မဟုတ်ဘူး။ သူက ခက်ခက်ခဲခဲ ရရှိခဲ့တဲ့ တရားမျှတမှုကို တံခါးပိတ်နောက်ကွယ် လိမ်လည်မှာကို စိုးရိမ်တာ ဖြစ်မယ်။

သူ့ကို မှားယွင်းခဲ့သူတွေကို အကျိုးဆက်တွေ အမှန်တကယ် ရင်ဆိုင်ရစေချင်တာ။

ဝူတွမ်ထျန်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကျင့်ကြံသူက ယွင်ကျိမိုကို ချင်းယွန်ဂိုဏ်းမှ နှင်ထုတ်ရန် သို့မဟုတ် လုံးဝ သတ်ပစ်ရန် တောင်းဆိုမည်ကို ကြောက်နေခဲ့သည်။

ထိုအရာက သူ့၏ အခွင့်အာဏာထက် ကျော်လွန်နေ၏။

ကိုယ်ပိုင်တပည့်ကို နှင်ထုတ်ခြင်းက အကြီးအကဲများနှင့် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးခြင်း လိုအပ်သည်။ အထူးသဖြင့် မေးခွန်းထုတ်ခံရသော အကြီးအကဲမှာ တာအိုပညာရှင် ချင်းရွှမ်း ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သို့သော် ချက်ချင်း အပြစ်ပေးခြင်းက လုံးဝ ပြဿနာမရှိပေ။

သူက ယွင်ကျိမိုကို ကိုင်ထားသော ဥပဒေစောင့်ထိန်းရေးခန်းမ တပည့်နှစ်ဦးကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

အမှန်တကယ်တွင် လစဉ်လတိုင်း ဝူတွမ်ထျန်းက နောင်တ တောင်ကမ်းပါးသို့ သွားရောက်ကာ အပြစ်ပေးခံရသူများကို သွားရောက်ကြည့်ရှုပြီး သူတို့၏ ခံစားချက်ကို အခြားသူများအတွက် သင်ခန်းစာအဖြစ် အသုံးချသည်။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကျင့်ကြံသူက ချက်ချင်း အပြစ်ပေးရန် အခိုင်အမာ တောင်းဆိုသဖြင့် သူ ငြင်းခုံနေမည် မဟုတ်ပေ။

အလွန်ဆုံး တာအိုပညာရှင် ချင်းရွှမ်း မျက်နှာပျက်ရုံသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် သူက ၎င်းကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။

ဥပဒေစောင့်ထိန်းရေးခန်းမ တပည့်များက ယွင်ကျိမိုကို ရင်ပြင်၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ပြန်ဆွဲခေါ်လာသည်။

တစ်ယောက်က သူ့ကို လှုပ်ရှားမှု မရှိအောင် ထိန်းထားပြီး အခြားတစ်ဦးက ချွန်ထက်သော ချိတ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ကျင့်ကြံသူများ၏ ပြန်လည်မွေးဖွားနိုင်သောစွမ်းရည် မြင့်မားသောကြောင့် ချိတ်ကို မီးဖြင့် ပိုးသတ်ရန် မလိုအပ်ပေ။

စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်သံက လေထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ချင်းယွန်ဂိုဏ်း တပည့်အချို့ စိတ်မသက်မသာဖြင့် အကြည့်များကို လွှဲလိုက်ကြသည်။

ရင်ပြင်အလယ်တွင် ယွင်ကျိမို၏လျှာ ပျောက်ဆုံးနေပြီ သူ၏ ဗလာဖြစ်နေသော မျက်လုံးအိမ်များမှ သွေးများ အပြင်းအထန် စီးကျနေကာ ကောင်းကင်သို့ ကွဲအက်နေသော လည်ချောင်းသံကိုသာ အော်နေနိုင်သည်။

“သံရည်ပူကို ချက်ချင်း ပြင်ဆင်ရမှာမလို့ အချိန်နည်းနည်း ယူရပါလိမ့်မယ်...”

ဝူတွမ်ထျန်း၏ စကားများက လီချင်းရန်ကို ရည်ရွယ်သော်လည်း နောက်ကွယ်မှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကျင့်ကြံသူအတွက် ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိကြသည်။

လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများ လီချင်းရန် ဘက်သို့ လှည့်လာသည်။ သူက ယခုအခါ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော သခင်၏ နှုတ်သဖွယ် ဖြစ်နေသည်။

ကျန်းဟန်ရှောင်က ဆက်လက်၍ သေချင်ယောင်ဆောင်နေလိုက်သည်။

လုချန်ထျန်းနှင့် ရှောင်ယိဖုန်းတို့၏ မျက်နှာများ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်နေသော်လည်း သူတို့က ယွင်ကျိမိုအတွက် တောင်းပန်ရဲခြင်း မရှိကြပေ။

သူတို့က မုပိုင်ရွှမ်၏ ဘေးတစ်ဖက်စီတွင် ဗီဇအတိုင်း ရပ်နေကာ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်မြင်ကွင်းမှ သူ့ကို ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။

မိမိအပေါ် အကြည့်များစွာ ရောက်နေရာ လီချင်းရန် အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေသည်။

စီနီယာ စကားမပြောသေးသဖြင့် သူက သူ့ကိုယ်စား စကားပြော၍ မရပေ။

ထို့ကြောင့် သူက သူ စုရွှမ်ဓားကို ကိုင်ထားပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ ပုရွက်ဆိတ်များကို ရေတွက်နေလိုက်၏။

[ ချင်းရန်။ မင်း ဘယ်လို ထင်လဲ ]

နူးညံ့သော အသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

လီချင်းရန်၏ မျက်နှာ နီရဲသွား၏။

သူ တစ်စက္ကန့်မျှ တောင့်ခဲသွားပြီးနောက် သူ့ကိုယ်သူ တည်ငြိမ်အောင် ပြုလုပ်လိုက်သည်။

“ကျွန်မ ယုံပါပြီ... ဒါက လုံလောက်ပါတယ်။”

တာအိုပညာရှင် ချင်းရွှမ်းက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး မျက်နှာ မှောင်မိုက်နေခဲ့သည်။

ဝူတွမ်ထျန်းကမူ မုတ်ဆိတ်ကို ဖြောင့်တန်းလိုက်ပြီး ကြားခံလူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ပြုံးနေလိုက်သည်။

အချိန်ကျပြီပဲ...

သူက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အရှိန်အဝါဘက်သို့ လှည့်ကာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

“ကျွန်တော့်ရဲ့ အတင့်ရဲကို ခွင့်လွှတ်ပါ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာ တောင်းဆိုချက် တစ်ခု ရှိပါတယ်...”

“အရှင်က လီချင်းရန်ရဲ့ ဒန်တျန်ကို ပြန်ပြုပြင်ပေးနိုင်ခဲ့တာကြောင့် ကျွန်တော့်ရဲ့ တိုက်ရိုက် တပည့်ကိုလည်း ကူညီပေးနိုင်မလားလို့ သိချင်ပါတယ်...”

ဝူတွမ်ထျန်းက ဘေးသို့ တက်လိုက်ပြီး ကျောက်လင်ထျန်းကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် သူ ပြောလိုက်သည်။

“ဒီကလေးက ထူးချွန်ပြီး စိတ်ရင်းကောင်းပါတယ်။ ရှားပါးတဲ့ လူတော် တစ်ယောက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ဒန်တျန်ကို မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးက ဖျက်ဆီးခဲ့တယ်။ သူက ဒီအခက်အခဲထဲမှာ ထာဝရ ညှိုးနွမ်းနေတာကို ကျွန်တော် မမြင်ရက်နိုင်ပါဘူး...”

လီချင်းရန်က ခေါင်းကို မော့လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာနီမြန်းခြင်းသည် ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်ခြင်းအဖြစ် မှေးမှိန်သွားခဲ့သည်။

ကမ္ဘာဦးကောင်းကင်ဖာထေးဆေးလုံး။

စီနီယာ သူ့အား ပေးခဲ့သော အခွင့်အရေးက မည်မျှ အဖိုးတန်ကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွား၏။

ထိုသို့ အဆင့်အတန်းရှိသော ဆေးလုံးက စီနီယာအတွက်ပင် ရရှိရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

ယခု ဝူတွမ်ထျန်းက တစ်လုံး တောင်းနေသည်လား...

သူက ဒါကို ရထိုက်တယ်လို့ ထင်နေတာလား...

သူက ငါ့ကို အသုံးချပြီး စီနီယာကို ဖိအားပေးဖို့ စီစဉ်နေတာလား...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချန်ဟွိုက်အန်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် သတိပေးချက်တစ်ခု ပေါ်လာ၏။

[ ဂိုဏ်းချုပ် ဝူတွမ်ထျန်းက ကမ္ဘာဦး ကောင်းကင်ဖာထေးဆေးလုံးအတွက် အခွင့်အရေး တစ်ခု တောင်းဆိုနေသည်။ လုပ်ဆောင်ချက် တစ်ခုကို ရွေးချယ်ပါ ]

မင်းနဲ့ တန်တယ်လို့ ထင်နေတာလား။ သွားစမ်း...

ဒီကိစ္စကို လက်ရှိ ပြဿနာ ဖြေရှင်းပြီးတဲ့အထိ စောင့်ဆိုင်းရမယ်...

ကောင်းပြီ။ ဆေးလုံးတစ်လုံးက ငါ့အတွက် ဘာမှ မဟုတ်ဘူး။ မင်း တစ်လုံး ယူလို့ရတယ်။ ( ကမ္ဘာဦး ကောင်းကင်ဖာထေးဆေးလုံး တစ်လုံး ဆုံးရှုံးသွားမည်။ ပစ္စည်းစာရင်းထဲတွင် မရှိပါက ယွမ် ၁၀သိန်း သို့မဟုတ် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀၀ကို နှုတ်ယူမည် )

ချန်ဟွိုက်အန်၏ လက်ချောင်းက ရွေးချယ်မှုတစ်ခုပေါ်တွင် ဝဲနေ၏။

သူ ချက်ချင်းပင် နှိပ်မိလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် ထို့နောက်တွင် သူ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။

တစ်ခုခုတော့ လွဲနေပြီ။

...