ငြင်းခုံမှု စတင်ခြင်း
Vol. 5 Ch. 45
ချန်ဟွိုက်အန်က ပထမဆုံး ရွေးချယ်မှုဖြစ်သော လုံးဝငြင်းပယ်ခြင်းကို ရွေးချယ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။
သို့သော် သေချာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူ တုံ့ဆိုင်းသွား၏။
ပထမအချက်။ ကမ္ဘာဦးကောင်းကင်ဖာထေးဆေးလုံးသည် တစ်လုံးလျှင် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အနည်းဆုံး တစ်သိန်း တန်ဖိုး ရှိသည်။
ဒုတိယအချက်။ ကံတရားငါးကြင်းကန်ထဲ လက်ရှိတွင် မရှိတော့ပေ။
တတိယအချက်။ စနစ်သတိပေးချက်က ထိုဆေးလုံး၏ တကယ့် စျေးနှုန်းမှာ တစ်သိန်းထက် ကျော်လွန်ကြောင်း သွယ်ဝိုက်ဖော်ပြနေသည်။
ထို့အပြင် ၎င်းက နတ်ဘုရားအဆင့် မဟုတ်ဘဲ သာမန် ကမ္ဘာဦးကောင်းကင်ဖာထေးဆေးလုံးသာ ဖြစ်သည်။
သူသာ ဝူတွမ်ထျန်း၏ တောင်းဆိုမှုကို လုံးဝငြင်းပယ်လိုက်လျှင် ချင်းယွန်ဂိုဏ်း စုပေါင်းပြီး ကြမ်းတမ်းလာလျှင် မည်သို့ ပြုလုပ်မည်နည်း။
မှန်ပေသည်။ သူ၏ အခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် အထွတ်အထိပ်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က သူတို့၏ အခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် နှောင်းပိုင်း ကျင့်ကြံသူများကို အနိုင်ယူနိုင်သော်လည်း သူက လီချင်းရန်ကို ကာကွယ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ထို့ပြင် ထိုသို့ဂိုဏ်းများတွင် အမြဲပင် ဝှက်ထားသော အနက်ရှိုင်းဆုံး အင်အားတွေ ရှိနေတတ်သည်။ ရှေးဟောင်းပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဦး တံခါးပိတ်လေ့ကျင့်နေရာမှ ရုတ်တရက် ထွက်လာပြီး သူ့ကို ဖျက်ဆီးရန် စောင့်နေသလားဆိုသည်ကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။
ကြောင်ခေါင်းကို ပွတ်သပ်နေသော သူ၏ဘယ်လက်က ယခုအခါ ပြင်းပြင်းထန်ထန် နယ်နေလေပြီ။
ထိုအရာက မလိုအပ်သော ထိတ်လန့်စရာ မဟုတ်ပေ။
ထိုကဲ့သို့ ဂိမ်းများတွင် ဇာတ်ကွက်ရွေးချယ်မှုတွေက ဂိမ်းလမ်းကြောင်းကို အမြဲပင် သက်ရောက်မှု ရှိစေသည်။ အမှားတစ်ခု လုပ်မိရင် သူက မကောင်းသော အဆုံးသတ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။
ထို့နောက် ဘာဆက်ဖြစ်မည်နည်း။ ကောင်မလေးအသစ်နှင့် ဂိမ်းကို ပြန်စရမည်လား...
၎င်းက သူ၏ လီချင်းရန် ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ပေ။
ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် သူက ဒုတိယ ရွေးချယ်မှုကို နှိပ်လိုက်သည်။
[ ဒီကိစ္စကို အခု ဘေးဖယ်ထားရအောင်။ ချင်းရန်ရဲ့ အခြေအနေ ဖြေရှင်းပြီးတာနဲ့ အသေးစိတ် ဆွေးနွေးတာပေါ့ ]
အိပ်မက်ဆန်ဆန် အသံက တည်ငြိမ်ပြီး အာဏာပိုင်ဆန်ကာ အလိုလို ယုံကြည်မှု ရှိစေသည်။
ဝူတွမ်ထျန်းပ သူ အလွန် အလျင်စလို ဖြစ်နေကြောင်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။
သူက လျင်မြန်စွာ ဦးညွှတ်ပြီး တောင်းပန်လိုက်သည်။
“အရှင် ပြောတာ လုံးဝ မှန်ပါတယ်။ ချင်းရန်ရဲ့ ကျန်းမာရေးက ပထမပါ။ တကယ် အရေးကြီးတဲ့အရာကို အာရုံမစိုက်မိတာ ကျွန်တော့်ရဲ့ အမှားပါ...”
သူက ချက်ချင်း အဖြေကို မျှော်လင့်ထားခြင်း မရှိပေ။
သူ့အတွက် ကမ္ဘာဦးကောင်းကင်ဖာထေးဆေးလုံးကို ပြုပြင်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူက စိတ်ကစားခြင်းကို ပြုလုပ်မည် မဟုတ်ပေ။ သူတို့က နောက်ပိုင်းတွင် ဈေးနှုန်း ညှိနှိုင်းရုံသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။
ကျောက်လင်ထျန်း၏ ဒန်တျန်ကို ကုသရန်အတွက် သူ၏ စည်းစိမ် အကုန်လုံး ကုန်ကျခဲ့လျှင်ပင် ဘာဖြစ်နိုင်မည်နည်း။
ထိုအရာက ထိုက်တန်ပေသည်။
လီချင်းရန်က ဝူတွမ်ထျန်း၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို စီနီယာအား သတိပေးချင်သော်လည်း အခွင့်အရေး မရလိုက်ပေ။
အစားထိုးအနေဖြင့် စီနီယာ၏ အသံက သူကို စိတ်ချစေသည်။
[ မလောနဲ့။ ငါ့မှာ အစီအစဉ် ရှိတယ် ]
သူ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွား၏။
ဒါဆို စီနီယာက အစကတည်းက အားလုံးကို သိခဲ့တာပေါ့။
သူက အလကား စိုးရိမ်နေခဲ့တာပဲ။
သူ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ရာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သံသယ လှိုင်းလုံးတစ်ခု သူအား လွှမ်းမိုးလာ၏။
အသက်ငယ်သယောင် ထင်ရသော်လည်း ရှေးခေတ်ကတည်းက ရှိနေသူက သူ၏ သက်တမ်းထက် ပိုမို ရှည်လျားသော လမ်းများကို လျှောက်လှမ်းခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
သူ့အတွက် စိုးရိမ်ပူပန်ပေးဖို့ ငါ့မှာ ဘာအခွင့်အရေး ရှိလို့လဲ...
တကယ်တော့ သူက ငါ့ကို စိတ်ချနေစေချင်တာ။
...ဒါက ငါ့အတွက် မှားနေပြီ။
သူ၏ နားများက ထိုအတွေးကြောင့် နီရဲသွား၏။
လီချင်းရန်က ပြန့်ကျဲနေသော ခံစားချက်များကို အလျင်အမြန် ဖယ်ရှားပြီး မော့လိုက်သည်။
သူ၏ မျက်လုံးများက ချီရှောင်းတောင်ထိပ်၏ ဒုတိယတပည့် ရှောင်ယိဖုန်းပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။
ရှောင်ယိဖုန်းက မုပိုင်ရွှမ်ကို နှစ်သိမ့်ပေးနေရင်း ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစက်မှုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။
ခေါင်းလှည့်လိုက်ရာ သူက လီချင်းရန်၏ အေးစက်သော အကြည့်နှင့် ဆုံသွား၏။
သူ၏ ဦးရေပြား ထုံကျင်သွား၏။
မှတ်ဉာဏ်များ သူ့စိတ်ထဲ ပေါ်လာခဲ့သည်။
လီချင်းရန်က အမြဲပင် လက်အောက်ခံသူ၊ ညည်းညူခြင်းမရှိဘဲ ဆိုးရွားစွာ ဆက်ဆံခြင်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိသူ ဖြစ်သည်။
နာကျင်သော စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်နေစဉ်ပင် သူက ဂရုမစိုက်ဟန် ဟန်ဆောင်နေခဲ့သည်။
ဆေးခိုးသော မိစ္ဆာစာကလေးများက သူ့ကို သေလုနီးပါး တိုက်ခိုက်နေချိန်တွင်ပင် သူက ရယ်မောကာ မေ့ပစ်ခဲ့သည်။
လီချင်းရန်က သူ၏ အဂ္ဂိရိတ်ပညာအတွက် အရည်အချင်းကို လေးစားခဲ့သည်။
သို့မဟုတ် လီချင်းရန် သူ၏ အရည်အချင်းကို လေးစားခဲ့သည်ဟု သူ ယူဆခဲ့သည်။
မသိလိုက်ဘဲ သူ့အား ဆေးစမ်းသပ်ရန်နှင့် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်လယ်ကွင်းများကို စိုက်ပျိုးရန် တောင်းဆိုခြင်းက အမိန့်သို့ ပြောင်းသွားခဲ့သည်။
ရှောင်ယိဖုန်းက ၎င်းကို ပုံမှန်ပင် ထင်နေခဲ့သည်။
သူ့ကို ဆုလာဘ်အဖြစ် အသုံးမဝင်သော ဆေးလုံးများ ရံဖန်ရံခါ ပစ်ပေးခဲ့ပြီး ၎င်းက လုံလောက်ပြီဟု ယုံကြည်ခဲ့သည်။
သို့သော် လုံလောက်ခဲ့လေသလား...
“စီနီယာအစ်ကို။ ဘာဖြစ်လို့လဲ...”
ရှောင်ယိဖုန်းက အတွေးများမှ ရုတ်တရက် လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။
သူ၏ လက်ကို အေးမြပြီး နူးညံ့သော မုပိုင်ရွှမ်၏လက်က ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။
မုပိုင်ရွှမ်က မျက်ရည်များ ပြည့်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် သူ့ကို ကြည့်ပြီး မျက်နှာက ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှုတို့ကြောင့် ဖြူဖျော့နေသည်။
သူသည် ယွင်ကျိမို၏ အော်သံများကို ကြားပြီးကတည်းက ငိုနေခဲ့သည်။
သို့သော် ယခုပင် သူ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကြားမှ သူ့ကို နှစ်သိမ့်ရန် ကြိုးစားနေဆဲဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် သူက တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့သည်လား...
ကြောက်စရာ ဘာရှိလို့လဲ...
ရှောင်ယိဖုန်း၏ ဆုံးဖြတ်ချက် ပြန်ရောက်လာသည်။
သူက မုပိုင်ရွှမ်၏ မျက်ဆံထဲမှ နက်ရှိုင်းသောနေရာတွင် ဝဲနေသော ဖျော့တော့တော့ အနီရောင် မြူခိုးကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။
အနီးနားတွင် မျက်လုံးမှိတ်၍ တရားထိုင်နေသော တာအိုပညာရှင် ချင်းရွှမ်းက ရုတ်တရက် ရှောင်ယိဖုန်း ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။
သံသယ အရိပ်အယောင်တစ်ခုက သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဖြတ်သန်းသွားသည်။
ခုနက... အဲဒီ အရှိန်အဝါ...
မဟုတ်ဘူး။
မဖြစ်နိုင်ဘူး။
သူက တပည့်များအားလုံးကို ဂရုတစိုက် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
အများဆုံးဆိုလျှင် သူတို့၏ စရိုက်တွင်မှာ ပြဿနာ ရှိနိုင်သည်။
သို့တိုင် သူက ထိုပျောက်ကွယ်သွားသော အရှိန်အဝါကို သတိထားမိခဲ့သည်။
“လီချင်းရန်။ မင်း ငါ့ကို ဘာလို့ ဒီလို ကြည့်နေတာလဲ...”
ရှောင်ယိဖုန်း ရင်ဘတ်ကို ကော့ထားကာ ရှေ့သို့ တက်လာသည်။
“ငါ မင်းကို ဘာများ မှားခဲ့လို့လဲ။ မင်းကို ဆေးလုံးတွေ ဘယ်နှစ်လုံး ပေးခဲ့လဲဆိုတာ မမေ့နဲ့။”
“အိုး။ အစာရှောင်ဆေးလုံး၊ အင်းဆက်ပြေးဆေးလုံး၊ ဝမ်းနုတ်ဆေးလုံးတွေကို ပြောတာလား...”
လီချင်းရန်က လက်ချောင်းများဖြင့် ရေတွက်လိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ချင်းယွန်ဂိုဏ်း တပည့်များ အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်တော့သည်။
ရှောင်ယိဖုန်း၏ မျက်နှာက မျောက်ဖင်ကဲ့သို့ နီရဲသွား၏။
လီချင်းရန်၏ မျက်လုံးများ အေးစက်သွားပြီး သူက ဆက်ပြောသည်။
“အိုး ပြီးတော့ မဟာနာလန်ထူ ဆေးလုံး တိုက်ဟန်ဆောင်ခဲ့တာကို မမေ့ပါနဲ့ဦး...”
“အဲဒါက ကျွန်မရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို မီးအဆိပ်နဲ့ ပြည့်နှက်စေခဲ့ပြီးတော့ ရက်ပေါင်း ၉၃ရက် အသက်ရှင်လျက် မီးလောင်စေခဲ့တဲ့ ဆေးလုံးပဲ...”
“အမြဲတမ်း နာကျင်ရတာ၊ မစားနိုင်တာ၊ မအိပ်နိုင်တာ၊ လမ်းတောင် မလျှောက်နိုင်တဲ့ ခံစားချက်ကို ရှင် သိရဲ့လား..”
“ရှင်က တကယ်ပဲ ချီရှောင်းတောင်ထိပ်ရဲ့ ဂုဏ်ယူစရာဖြစ်တဲ့ ဒုတိယတပည့်ပါပဲ...”
“တကယ်ပါပဲ။ ကျွန်မရဲ့ သိပ်ကောင်းတဲ့ စီနီယာအစ်ကို..”
ရှောင်ယိဖုန်း၏ မျက်နှာအမူအရာ မဲ့သွားခဲ့သည်။
လီချင်းရန် ၎င်းကို ထုတ်ပြောလာလိမ့်မယ်လို့ သူ မျှော်လင့်ခဲ့သည်။
ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲအတွင်း မုပိုင်ရွှမ် ဒဏ်ရာရပြီး လီချင်းရန် သေလုနီးပါး ရိုက်နှက်ခံရစဉ်က သူသည် လီချင်းရန်၏ ဂူအိမ်သို့ သွားရောက်ခဲ့သော တစ်ဦးတည်းသောသူ ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်က သူသည် လီချင်းရန်ကို မဟာနာလန်ထူဆေးလုံး ပေးဟန်ဆောင်ခဲ့သည်။
သို့သော် အမှန်တကယ်တွင် ၎င်းက အဆိပ်ရှိသော ဆေးလုံးအတု ဖြစ်သည်။
လီချင်းရန် စားသည်ကို သူ ကြည့်ခဲ့သည်။
မိနစ်ပိုင်းအတွင်း ဝေဒနာဖြင့် လဲကျသည်ကို သူ ကြည့်ခဲ့သည်။
သူ့ကို လှောင်ပြောင်ခဲ့သေးသည်။
သို့သော်... သူ သက်သေပြနိုင်မည်လား...
သူ ဘာလုပ်မှာလဲ။ တာအိုကျိန်ဆိုမှုကို နောက်တစ်ကြိမ် ကျိန်ဆိုမှာလား။
သူ တကယ်ပဲ ဒီလောက် ပေါ့ဆလား။
ကံကြမ္မာ ပျက်စီးမှာ စည်းစိမ် ပျက်စီးမှာနှင့် စောစောစီးစီး သေမှာကို မကြောက်ဘူးလား။
“ဟား။ ဂျူနီယာညီမ၊ ငါက သတ္တမအဆင့် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်ပဲလေ။”
“ငါ့ရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့တောင် ဆေးလုံးတိုင်းမှာ အဆိပ်အတောက် လုံးဝကင်းစင်တယ်လို့ အာမခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...”
“ပြီးတော့ ငါ မင်းကို တမင်တကာ အဆိပ်ခတ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ ဘယ်လို သက်သေပြမှာလဲ...”
ရှောင်ယိဖုန်း လက်နှစ်ဖက်ကို ပိုက်ကာ လှောင်ပြုံးလိုက်သည်။
“မင်းက ဆေးဝါးတွေကို အမြဲ စမ်းသပ်နေတာပဲ။ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ဆေးဝါးရဲ့ ဂုဏ်သတ္တိတွေကို ငါ့လိုပဲ အာရုံခံနိုင်တယ်...”
“မီးအဆိပ် တကယ် ရှိခဲ့ရင် မင်း သတိထားမိမှာ မဟုတ်ဘူးလား...”
“ငါ ထင်တာတော့ မင်းက ကျေးဇူးမသိတတ်တဲ့သူပဲ။ ကျွေးမွေးသူကို ပြန်ကိုက်နေတာ...”
“မင်းကို ကူညီခဲ့တဲ့သူတွေကို ဆန့်ကျင်ပြီး စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် ဖြစ်နေပြီ...”
လီချင်းရန် သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ဗိုက်ထဲတွင် ပျို့အန်ချင်စိတ် တက်လာခဲ့သည်။
သူ တစ်ချိန်က ရှောင်ယိဖုန်းကို လေးစားခဲ့သည်။
ယခုမူ သူက အညစ်အကြေးမျှသာ ဖြစ်၏။
သို့သော်...
သူ့တွင် တိုက်ရိုက် သက်သေ မရှိပေ။
ထို့နောက်...
အေးစက်သော နှာခေါင်းရှုံ့သံက လေဟာနယ်မှ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။
[ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ ]
[ ရှောင်ယိဖုန်း။ ငါ့ကို ပြော။ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်ဦးက ဆေးလုံးမှာ မီးအဆိပ် ပါလား မပါလား ဆိုတာကို အမြဲသိလား ]
ရှောင်ယိဖုန်း တောင့်သွားသည်။
မှန်ပေသည်။ သူတို့ သိကြသည်။
ထိုအရာက အခြေခံဗဟုသုတ ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် သူက ယုံကြည်ချက်ရှိစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“သေချာတာပေါ့...”
[ ကောင်းပြီ။ ဒါဆိုရင် မင်းရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုကို စမ်းသပ်ကြည့်တာပေါ့ ]
ပိုးသားသေတ္တာ ဆယ်လုံး လေဟာနယ်မှ ပျံထွက်လာသည်။
တစ်ခုချင်းစီတွင် အခြေခံ မဟာနာလန်ထူဆေးလုံး တစ်လုံးစီ ပါဝင်သည်။
ရှောင်ယိဖုန်း၏ နှလုံးသား ခုန်သွား၏။
ဒီစီနီယာက ဘာတွေ စီစဉ်နေတာလဲ...