သောက်ကြည့်လေ

ချန်ဟွိုက်အန်က ရှောင်ယိဖုန်း မဟာနာလန်ထူဆေးလုံး ရွေးချယ်သည်ကို ကြည့်ပြီး အေးစက်စက်နှင့် ရယ်လိုက်သည်။

သူက အသုံးပြုမှု တစ်ခုလျှင် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၆လုံးဖြင့် ဆေးလုံးများကို ချက်ချင်း လဲလှယ်နိုင်သော ရွေးချယ်မှု ရှိခဲ့သည်။ ရှောင်ယိဖုန်း မည်သို့ပင် ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်သောကံ ရှိခဲ့ပြီး အဆိပ်မရှိသော ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ကောက်ယူမိသည့်တိုင် သူက အဆိပ်သင့်သော ဆေးလုံးဖြင့် လဲလှယ်ရန် ငွေပေးလိုက်ရုံသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုမူ သူက ငွေ သုံးရန်ပင် မလိုအပ်တော့ပုံရသည်။

ရှောင်ယိဖုန်းက ထူးခြားသောကံနှင့် ပြည့်စုံသူ မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှား၏။ သူ ရွေးလိုက်သော ပထမဆုံး ဆေးလုံးသည်ပင် အဆိပ်သင့်နေ၏။

ဆက်သွယ်ရေး အဆောင်ကို ဖိလိုက်ပြီး ချန်ဟွိုက်အန်က လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။ “မင်း ရွေးပြီးပြီဆိုတော့ စားလိုက်တော့လေ။ ဘာရပ်လုပ်နေတာလဲ...”

[ ရလဒ် သတ်မှတ်ပြီးပြီဆိုတော့ ယူပြီး စားကြည့်လိုက် ]

“ရှောင်ယိဖုန်း။ မင်း ဘာလို့ တွန့်ဆုတ်နေတာလဲ။” တာအိုပညာရှင် ချင်းရွှမ်းက သူ၏ ဒုတိယတပည့်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ သူက ရှောင်ယိဖုန်း ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူ၏ မျက်နှာကို ရိုက်ချိုးသည်ကို စောင့်ကြည့်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေသည်။ ရှောင်ယိဖုန်း၏ ဝမ်းချုပ်နေသော မျက်နှာ အမူအရာကိုမူ ထို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကျင့်ကြံသူနှင့် အရမ်းနီးကပ်နေ၍ အာရုံကြော တင်းမာနေသည်ဟုသာ သူ ယူဆလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ...”

ရှောင်ယိဖုန်း သူ စဉ်းစားနိုင်သော နတ်တိုင်းကို တိတ်တဆိတ် ဆုတောင်းလိုက်ပြီးနောက် အံကြိတ်ကာ မဟာနာလန်ထူဆေးလုံးကို တစ်ခါတည်း မျိုချလိုက်၏။

ဆေးလုံး၏ စွမ်းအား ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲသွားသည်။ ရှောင်ယိဖုန်း ညည်းညူလိုက်ပြီး ရင်ဘတ်ကို ဖက်လိုက်ကာ မျက်နှာက ခရမ်းရောင် သမ်းသွားခဲ့သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများ သွေးစို့နေပြီး ၏ အသက်ရှူသံက နွားကဲ့သို့ မညီမညာ ဖြစ်နေ၏။ ဆေးလုံး အဆိပ်သင့်ခြင်း၏ ထင်ရှားသော လက္ခဏာများပင်။

ထို့ပြင် အပျော့စား အဆိပ်သင့်ခြင်း မဟုတ်။ အစွမ်းအပြည့် အထူးအဆင့် အဆိပ် ဖြစ်သည်။

သူ၏ သွေးကြောများ အပြီးတိုင် မပျက်စီးစေရန် သူက ချက်ချင်း ဒူးချိတ်ထိုင်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအင်ကို လည်ပတ်ကာ အဆိပ်အတောက်များကို ဖိနှိပ်ရန် စတင်သည်။ သူ၏ သစ်သား ချီးစွမ်းအင် ကို အသုံးပြု၍ အဆိပ်ကို တဖြည်းဖြည်း ပျက်ပြယ်စေလိုက်သည်။ အခြား စိတ်ဝိညာဉ် အရင်းအမြစ် ရှိသော ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်ပါက အဆိပ်ဖြေဆေးလုံးများ သောက်ခြင်း သို့မဟုတ် အဆိပ်ကို ဖယ်ရှားရန် စီနီယာကျင့်ကြံသူကို အကူအညီ တောင်းခံခြင်းမှလွဲ၍ အခြား ရွေးချယ်စရာ ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

“ဒါ...” ဝူတွမ်ထျန်း သူ၏ ဘေးရှိ တာအိုပညာရှင် ချင်းရွှမ်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ ထိုအကြီးအကဲ၏ မျက်နှာသည် ထပ်မံ မှောင်မိုက်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူ၏ ဦးထုပ်နှင့် အရောင်တူလုနီးပါး မှောင်နေသည်။ သူ၏ အင်္ကျီလက်အတွင်း ဝှက်ထားသော လက်များက ဒေါသဖြင့် တုန်ယင်နေ၏။

[ မင်းမှာ အခွင့်အရေး နှစ်ခု ကျန်သေးတယ် ]

တည်ငြိမ်သော ရေကဲ့သို့ အေးဆေးသော အသံက လီချင်းရန် နောက်ကွယ်ရှိ လေဟာနယ်မှ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

ကြည့်ရှုနေကြသော ချင်းယွန်ဂိုဏ်း တပည့်များနှင့် အကြီးအကဲများအားလုံး နားလည်သွားကြသည်။ ရှောင်ယိဖုန်းက မှန်ကန်သော ဆေးလုံးကို ခွဲခြားသိမြင်ရန် သူ၏ ပထမဆုံး ကြိုးစားမှုတွင် ကျရှုံးခဲ့သည်။

ဆေးလုံး အဆိပ်ကို ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး ရှောင်ယိဖုန်းက မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ တင်းမာနေသည်။ ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် သူက လီချင်းရန် နောက်ကွယ်ရှိ လေဟာနယ်ဘက်သို့ လက်များကို အရိုအသေပြုသည့် အမူအရာ လုပ်ပြီး မေးလိုက်သည်။ “စီနီယာ။ ကျွန်တော် အတင့်ရဲပြီး မေးပါရစေ။ ဒီဆေးလုံး၁၀လုံးထဲက တစ်လုံးက တကယ် အဆိပ်မရှိဘူးဆိုတာ အရှင် သေချာပါသလား...”

[ အိုး... ငါက မင်းကို လိမ်နေတယ်လို့ ပြောချင်တာလား ]

အေးစက်သော နှာခေါင်းရှုံ့သံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် လွှမ်းမိုးသော ဖိအားက လိုက်လာသည်။ ပြင်းထန်သော လေတိုက်ခတ်သွားပြီး ရှောင်ယိဖုန်း ပိတ်ပတ်လည်ရှိ ကျောက်လှေကားများကို ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ကြိတ်ချေပစ်လိုက်၏။

လေဟာနယ်မှ သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်ဖြင့် ပြည့်နေသော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

[ ဒီစကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ ငါ မင်းကို အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ သတ်ပစ်လို့ရတယ် ]

“စီနီယာ။ ကျွန်တော် မှားပါတယ်။ ဒေါသကို ထိန်းပေးပါ။” ရှောင်ယိဖုန်း ချက်ချင်း ခေါင်းငုံ့လိုက်ရာ သူ၏ နှလုံးသား ဒုန်းဒုန်းခုန်နေ၏။

သူ၏ မျက်လုံးထောင့်မှ တာအိုပညာရှင် ချင်းရွှမ်းဘက်သို့ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ ဆရာက အေးစက်စွာ မှိတ်ထားသော မျက်လုံးများဖြင့် ရပ်နေသည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်၊ အခြေအနေ တစ်ခုလုံးကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပါက ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်ဟု ဟန်ဆောင်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

ဂိုဏ်းချုပ် ဝူတွမ်ထျန်းကမူ လီချင်းရန်ကို ပြုံးဖြီးဖြီး မျက်နှာဖြင့် ကြည့်နေသည်။ သူ၏ ချစ်လှစွာသော သမီးကို လေးစားနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

မည်သူမျှ သူ့ကို ကူညီမည် မဟုတ်ပေ။ သူ၏ သခင်ရော၊ ဂိုဏ်းချုပ်ပါ ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကျင့်ကြံသူကို စော်ကားလိုခြင်း မရှိပေ။

သူက တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေ၏။

ရှောင်ယိဖုန်း အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ခိုင်မာစေကာ ဒုတိယ ဆေးလုံးကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

နောက်တစ်ကြိမ်...

ထပ်မံ၍လည်း မီးအဆိပ် သူ့ထဲ၌ ပေါက်ကွဲသွားသည်။

[ မင်းမှာ အခွင့်အရေး တစ်ခု ကျန်သေးတယ် ]

အဆိပ်ကို ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး ရှောင်ယိဖုန်း၏ တုန်ယင်နေသော လက်က ကျန်ရှိသော ဆေးလုံး ၈လုံးဆီသို့ လှမ်းလိုက်သည်။

ယနေ့မတိုင်ခင်အထိ မီးအဆိပ်တိုက်စားခြင်းသည် ထိုမျှ ပြင်းထန်သော ဝေဒနာဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ စိတ်မကူးခဲ့ဖူးပေ။

သူ၏ သွေးကြောနှင့် အရိုးများအားလုံးကို သံမဏိအပ်များ ထည့်သွင်းထားသော စုတ်တံဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ပွတ်တိုက်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

နာကျင်မှုသည် အမြဲတမ်း မဟုတ်ပေ။ ၎င်းက ကြိုတင်ခန့်မှန်း၍မရသော လှိုင်းလုံးများဖြင့် လာ၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အဆိပ်ရှိသော မြွေကဲ့သို့ တွားသွားကာ သူ့ကို ချိန်ညှိရန် ခဏတာမျှပင် အချိန်မပေးဘဲ သက်သာရာရရန် အသက်ရှူခွင့် တစ်ချက်ပင် မပေးပေ။ ထို့ပြင် ၎င်းက သူ့၏ သစ်သား ချီစွမ်းအင်နှင့်ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် သဘာဝ အဆိပ်ဖြေခြင်းနှင့် ဖိနှိပ်ခြင်း ဂုဏ်သတ္တိများ ရှိသည်။

လီချင်းရန်တွင် ထိုအရာများ မရှိပေ။

ဒါဆို ဒါက ချီရှောင်းတောင်ထိပ်ကနေ နှင်ထုတ်ခံရပြီးနောက် လီချင်းရန် ခံစားခဲ့ရတဲ့ ဝေဒနာ၊ ဒီလိုအဆုံးမဲ့ နာကျင်မှုက...

ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောကျင့်ကြံသူ၏ အဂ္ဂိရတ်ပညာက အမှန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည်။

သူက ဆေးလုံးတိုင်း၏ အချပ်ပါးလေး တစ်ခုကို ဖြတ်ယူ၍ မြည်းခဲ့ပြီး လိမ်လည်ခဲ့သည့်တိုင် မည်သည်က လုံခြုံကြောင်း သူ မပြောနိုင်သေးပေ။

ထို့ကြောင့် သူ ကျပန်း ကောက်ယူရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ရှောင်ယိဖုန်း မျက်လုံးများကို မှိတ်ပြီး တစ်လုံးကို ဆွဲယူလိုက်သည်။

“အာ... ဒီကောင်လေး ကံက တော်တော် ကောင်းတာပဲ။ ၈ပုံ ၁ပုံ အခွင့်အရေးနဲ့ မှန်တဲ့ဟာကို ကောက်ယူနိုင်ခဲ့တယ်...”

ချန်ဟွိုက်အန် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၆လုံးကို မပေးချင်ပေးချင်နှင့် ပေးလိုက်သည်။ သူ၏ ငွေပေးချေမှု ပြီးစီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရှောင်ယိဖုန်း၏ လက်ထဲရှိ ဆေးလုံးကို ချက်ချင်း လဲသွားခဲ့သည်။

ဘေးနားရှိ ကြောင်နက်က ချန်ဟွိုက်အန်ကို ထူးထူးဆန်းဆန်း စိုက်ကြည့်နေသည်။

[ ဒီကောင်လေးက သေတ္တာနက်ကို စိုက်ကြည့်ပြီးတော့ ကိုယ့်ဘာသာ စကားတွေ ပြောနေတယ်... သူ စိတ်ရောဂါ ရှိနေတာများလား ]

[ ဒါမှမဟုတ်... အဲဒီသေတ္တာနက်က စိတ်ထိန်းချုပ်တဲ့ နတ်ဆိုး ရတနာ တစ်မျိုးလား။ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ၊ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ အဲဒီလက်နက်နောက်ကွယ်က နတ်ဆိုးက ငါ့ထက် ပိုပြီးတော့ ဆိုးသွမ်းမလား သိချင်မိတယ် ဟီးဟီးဟီး... ]

စိတ်လှုပ်ရှားနေသကဲ့သို့ပင် ၎င်း၏ အမြီးက ထောင်ပြီး ကွေးနေခဲ့သည်။

ရှောင်ယိဖုန်းက သူ၏ နောက်ဆုံး အခွင့်အရေးကို မျိုချလိုက်၏။

နောက်တစ်ကြိမ် မီးအဆိပ် ပေါက်ကွဲသွားပြန်သည်။

ပထမဆုံး ဆေးပမာဏ နှစ်ခုမှ စုပုံနေသော အဆိပ်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကန့်သတ်ချက်အထိ တွန်းပို့ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ယခုတတိယဆေးပမာဏသည် မီးစာကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေပြီး ယခင် အဆိပ်အတောက်များကို မီးထိုးလိုက်ကာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါက်ကွဲစေခဲ့သည်။

“အား...”

ရှောင်ယိဖုန်း၏ မျက်နှာက ရွှေရောင်ကဲ့သို့ ဖြူဖျော့သွားပြီးနောက် ဒီရေကဲ့သို့ နီရဲတောက်လာသည်။ သူ နောက်သို့ အနည်းငယ် ယိုင်လဲသွားပြီးနောက် ဒူးထောက်ကာ အနက်ရောင် သွေးတစ်ပွက် အန်ထုတ်လိုက်၏။

ထူးဆန်းစွာဖြင့် ထိုအနက်ရောင်သွေးက လေနှင့် ထိတွေ့သောအခါ မြူခိုးအဖြစ်သို့ ပြောင်းသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပုပ်သိုးနေသော ဆေးနှင့် အဆိပ်သင့်သွေးတို့၏ စူးရှသော အနံ့ဖြင့် ပြည့်သွားစေသည်။ အနီးနားတွင် ရပ်နေသော တပည့်များက ချက်ချင်း နှာခေါင်းကို ဖုံးလိုက်ကြသည်။

ရင်ပြင်အလယ်တွင် ရှောင်ယိဖုန်းက ရင်ဘတ်ကို ဖက်ထားပြီး ခံနိုင်အောင် ကြိုးစားနေသည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က တောင့်တင်းသွားပြီး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီးနောက် ခွန်အားအကုန် ဆုံးရှုံးသွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

[ တာအိုပညာရှင် ချင်းရွှမ်း။ မင်းရဲ့ တပည့်က ထင်သလောက် အရည်အချင်း မရှိတဲ့ပုံပဲ... ]

လှောင်ပြောင်သော ရယ်မောသံသ လေဟာနယ်မှ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

[ ဆေးလုံး ၇လုံး ကျန်တယ်။ မင်းတို့ ကိုယ်တိုင် သူ့ကို တိုက်မလား။ ဒါမှမဟုတ် ငါ လုပ်ပေးရမလား ]

ချန်ဟွိုက်အန်က ရှောင်ယိဖုန်းအပေါ် စာနာမှု မရှိပေ။

လီချင်းရန်က ထိုနာကျင်မှုကို ၃လလုံးလုံး ခံခဲ့ရသည်။

သူ၏ သွေးကြောများက အဆိပ်ဖြင့် မီးလောင်မည်းပြီး ပုပ်သိုးသွားခဲ့သည်။ ထိုအရာနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ရှောင်ယိဖုန်း ခံစားနေရသည်က ဘာမှ မဟုတ်ပေ။

“စီ...စီနီယာ။ ဒီတပည့်က ပြစ်ဒဏ် လုံလုံလောက်လောက် ခံယူပြီးပါပြီ။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက မီးအဆိပ် တိုက်စားတာ အတော်လေး ပြင်းထန်နေတယ်။ ကျန်တဲ့ ဆေးလုံး ၇လုံး သူ့ကို အတင်းအကျပ် မတိုက်သင့်ပါဘူး...” ဝူတွမ်ထျန်းက တာအိုပညာရှင် ချင်းရွှမ်း ပေါက်ကွဲလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်ကို ခံစားမိပြီး အခြေအနေကို ဖြေရှင်းရန် အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ တက်လာသည်။

[ မင်းကို စကားပြောဖို့ ခွင့်ပြုချက် ပေးခဲ့လို့လား။ ထိုင်နေ ]

“ခင်ဗျား လွန်လွန်းနေပြီ...” တာအိုပညာရှင် ချင်းရွှမ်း နောက်ထပ် မထိန်းနိုင်တော့ပေ။ သူ ရုတ်တရက် ထရပ်ပြီး ဓားကို လီချင်းရန်ဘက်သို့ ချိန်လိုက်သည်။

“ဒီ ဆေးလုံး၁၀လုံးလုံး အဆိပ်သင့်နေတယ်ဆိုတာ ကျုပ် မသိဘူးလို့ မထင်နဲ့။ ကျုပ်တပည့်မှာ မှန်အောင် ရွေးချယ်ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိခဲ့ဘူး။ ခင်ဗျား လီချင်းရန်အတွက် လက်စားချေချင်ရင်တောင် ဒါက လွန်လွန်းနေပြီ။ ပြီးတော့ ကျုပ်တပည့်က သူကို အဆိပ်သင့်ဆေးလုံး တကယ် ကျွေးခဲ့တာလား...”

“တာအိုပညာရှင် ချင်းရွှမ်း...”

အခြေတည်ဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူ၏ ဖိအားကို ခံနေရ၍ မျက်နှာဖြူဖျော့နေသော လီချင်းရန်က ရှေ့သို့ တက်လာသည်။

သူ၏ အေးစက်ပြီး ကြည်လင်သော မျက်လုံးများက ဆရာဟောင်းကို စိုက်ကြည့်နေပြီး အရိုးထဲအထိ စိမ့်ဝင်နေသော နက်ရှိုင်းသော ဝမ်းနည်းမှုဖြင့် ပြည့်နေခဲ့သည်။

“ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲပြီးတော့ ကျွန်မ သောက်ခဲ့တဲ့ တစ်လုံးတည်းသော ဆေးလုံးက ရှောင်ယိဖုန်း ကျွန်မကို ပေးခဲ့တဲ့ မဟာနာလန်ထူဆေးလုံးပါ..”

“မင်း လိမ်နေတာ...” တာအိုပညာရှင် ချင်းရွှမ်း၏ မျက်လုံးများ ဒေါသဖြင့် တောက်လောင်နေ၏။

“မမှန်ကန်တဲ့စကား တစ်ခုကို ပြောခဲ့ရင် တာအိုကိုယ်တိုင် ကျွန်မကို ပြစ်ဒဏ်ပေးပါစေ...”

လီချင်းရန် ကောင်းကင်သို့ လက်ချောင်းသုံးချောင်း မြှောက်လိုက်၏။

မိုးကြိုးမုန်တိုင်း တိမ်တိုက်များက ချင်းယွန်ဂိုဏ်းပေါ်တွင် ချက်ချင်း စုဝေးလာသည်။

လျှပ်စီးကြောင်းများက တိမ်တိုက်များကြားတွင် မကောင်းသော အရိပ်အယောင်ဖြင့် တဖျပ်ဖျပ် လက်နေသည်။ လိမ်ညာမှုကို ရှာဖွေနေ၏။ လိမ်ညာမှု မတွေ့သောအခါ မုန်တိုင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဆေးလုံးတစ်လုံးက တာအိုပညာရှင် ချင်းရွှမ်း ရှေ့တွင် လွင့်မျောနေ၏။

အိပ်မက်ဆန်ဆန် အသံက တဖန် ပြောလိုက်သည်။

[ မင်း ငါ့ကို သံသယ ရှိရင် ကိုယ်တိုင်သောက်ကြည့်လေ ]

တာအိုပညာရှင် ချင်းရွှမ်း တွန့်ဆုတ်သွား၏။

“ကျုပ်က ဘယ်လိုသိမှာလဲ။ ဒီဆေးလုံးက...”

သူ စကားမဆုံးခင် ဆေးလုံးက သူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ပစ်ဝင်သွားလေသည်။

[ သောက်... ]