အခန်း (၆၄)

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဆွန်လီက ချန်ဆန်းရှီ၏ မူလဇာစ်မြစ်အကြောင်းကို ဆက်လက်မေးမြန်းနေခဲ့သည်။

ချန်ဆန်းရှီက မေးခွန်းတစ်ခုစီကို ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

"မင်းအတွက်တော့ လွယ်ကူခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာတယ်"

ဆွန်လီ၏ အသံသည် ရေခဲစိမ့်ရေကဲ့သို့ ဖြစ်သည်"တစ်နေ့ မင်း အောင်မြင်လာတဲ့အခါ မင်းရဲ့ မူလရည်ရွယ်ချက်ကို မမေ့ဖို့ မျှော်လင့်တယ်"

"ကျွန်တော် တစ်မိနစ်လေးတောင် မမေ့ဝံ့ပါဘူး"

ချန်ဆန်းရှီကက ရိုးသားစွာ ပြောသည်။

"ရောက်ပါပြီ"

သူ တံခါးကို ခေါက်လိုက်သည်။

ကြာပန်းကဲ့သို့သော မျက်နှာပိုင်ရှင်၊ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မိန်းမပျိုလေးတစ်ဦး သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

သူမက အမလန်ဖြစ်သည်။

"အစ်ကိုရှိ လား"

ဂူရှင်းလန် က သူမဘေးမှ အမျိုးသမီးကို သတိပြုမိပြီး "ဧည့်သည် ဖြစ်ရမယ်၊ အမြန်ဝင်ပါရှင်"

သူမက အိမ်အတွင်းအပြင် အလုပ်ရှုပ်နေသည် လက်ဖက်ရည်ကြို၊ ရေငှဲ့ပေးပြီး မြို့ထဲမှ မုန့်များဝယ်ရန် အိမ်နီးချင်းကိုပင် အကူအညီတောင်းခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တစ်လျှောက်လုံး ထိုအမျိုးသမီးသည် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို လုံးဝ စကားမပြောပေ။

"ဆန်းရှီမှာ တကယ်ပဲ ချောမောပြီး တည်ငြိမ်တဲ့ ဇနီး ရှိတာပဲ"

လက်ဖက်ရည်ကြမ်းကို သောက်ရင်း ဆွန်လီက စကားလမ်းကြောင်းပြောင်းလိုက်သည် "ဒီကိုမလာခင် ပိုယန်ခရိုင်မှာမကြာသေးခင်က အခြေအနေမတည်မငြိမ်ဖြစ်နေတယ်လို့ ကြားတယ် ပထမတော့ မိစ္စာဂိုဏ်း က ပြဿနာရှာတယ်။ နောက်တော့ လူတွေ ပျောက်ကွယ်သွားတယ် ဒီအကြောင်းကို မင်း ဘာသိထားလဲ"

မိစ္စာဂိုဏ်း

ချန်ဆန်းရှီ သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ကြီးကြပ်ရေးမှူးက သူ့သမီးကို ဒီကို စေလွှတ်လိုက်တာ နတ်ဘုရားရတနာ နဲ့ ပတ်သက်နေပုံရသည်။

"ရွေးချယ်ရေးအရာရှိကို တင်ပြပါတယ်၊ မကြာသေးခင်က မြို့ထဲမှာ ကင်းလှည့်တာတွေ ရှိပေမယ့် ဘာမှ မတွေ့ရပါဘူး"

သူက အရိုးဖွဲ့စည်းမှု့အဆင့်ကို မရောက်မီ အများဆုံး နှစ်ရက် သို့မဟုတ် သုံးရက်အတွင်း ဆေးဝါးချိုင့်ဝှမ်းရှိ အခြေအနေကို စုံစမ်းရန် စီစဉ်ထားသည်။

"ရွေးချယ်ရေးအရာရှိဆိုတဲ့ တရားဝင်ခေါင်းစဉ်တွေ သုံးစရာ မလိုပါဘူး"

ဆွန်လီကစည်းကမ်းတင်းကြပ်သော်လည်း သူမ၏ စိတ်နေစိတ်ထားမှာ အတော်လေး ရိုးသားသည် "မင်းရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ ကျင့်ကြံမှုမှာ ပြဿနာမရှိဘူး နောက်နှစ် နွေဦးရောက်ရင် ငါနဲ့အတူ လျန်ကျိုးကို လိုက်ခဲ့ပါ။ အနည်းဆုံးတော့ မင်း ကြီးကြပ်ရေးမှူးရုံး ရဲ့ အတွင်းဂိုဏ်းတပည့် အနေနဲ့ နေလို့ရပါတယ် ငါတို့အားလုံးက မိသားစုဝင်တွေပါပဲ၊ မင်း ငါ့ကို အစ်မကြီး လို့ပဲ ခေါ်နိုင်ပါတယ်"

"ဒါဆို မောင်ငယ်လေး အစ်မကြီးမှာ တခြားသွားစရာ မရှိသေးလို့ အခုလောလောဆယ် ဒီမှာ နေဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။ မင်း ငါ့ကို မောင်းထုတ်မှာ မဟုတ်ဘူးမလား"

'မောင်ငယ်လေး'

ဒီလိုခေါ်လိုက်ပြီဆိုတော့ သူသည် ကနဦးအကဲဖြတ်မှု ကို ထိရောက်စွာ အောင်မြင်ခဲ့ပြီဟု ထင်ရသည်။

ချန်ဆန်းရှီက ငြင်းပယ်ရန် အကြောင်းပြချက်မရှိသောကြောင့် ဂူရှင်းလန်ကို ဧည့်ခန်းပြင်ဆင်ခိုင်းလိုက်သည်။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူမက ကြီးကြပ်ရေးမှူးရဲ့ အဖိုးတန်သမီး ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ထူးခြားသော ကျင့်ကြံမှုဖြင့် သူ့လက်ထဲ ရောက်လာသည့် တိုက်ခိုက်ဖော်ကို အလဟဿ ဖြစ်စေ၍ မဖြစ်။

ညစာစားချိန်တွင် ချန်ဆန်းရှီက ဝက်ဝံနှလုံးသား အများစုကို စားလိုက်ပြီး အရိုးအားဖြည့်ဆေးရည် တစ်ပန်းကန်ကို သောက်လိုက်သည်။

သူ၏ ချီသွေး တွေကိုယ်ခန္ဓာတစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့နေစဉ် သူက သူ၏ လှံရှည်ကို ယူ၍ ခြံဝင်းထဲသို့ ထွက်လာကာ လက်ချင်းယှက်၍ အရိုအသေပေးပြီး "အစ်မကြီးဆွန် ကျေးဇူးပြုပြီး သင်ကြားပေးပါ"

"မင်းက တကယ်ပဲ ကောင်းတာကို ဘယ်လိုယူရမယ်ဆိုတာ သိတဲ့သူပဲ ကောင်းပြီ၊ အစ်မကြီးက အလကားစား အလကားသောက်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဆွန်လီက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောသည် "ငါ အရိုးဖွဲ့စည်းမှုရဲ့ ပြည့်စုံခြင်း အဆင့်မှာ ရှိတယ်။ ဒါကြောင့် မင်း စတင်လိုက်ပါ"

အရိုးဖွဲ့စည်းမှု ပြည့်စုံခြင်း။

၎င်းသည် အတွင်းအားသန့်စင်ခြင်းအဆင့် နှင့် နီးစပ်သည်။

အစ်မကြီးဆွန်က အသွင်အပြင်အရ ဆယ့်ရှစ်နှစ် သို့မဟုတ် ဆယ့်ကိုးနှစ်မျှသာ ရှိသည် လေ့ကျင့်မှု သုံးနှစ်မှ ငါးနှစ်အတွင်း ဤနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိခြင်းသည် လုံးဝကို ထူးချွန်သည်။

ရှားပါးသော အခွင့်အရေးပင်

ချန်ဆန်းရှီ၏ အသက်ရှူပုံစံသည် တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုရှုပ်ထွေးလာသည် သူ့အတွင်းရှိ နဂါးဆင်သွေးစတင်ဆူပွက်လာပြီး လက်မောင်းများတွင် အားအင်များ စုဆောင်းလာသည် လရောင်အောက်တွင် သူ၏ ကျူရွက်လှံရှည် သည် အဆိပ်ပြင်းသော မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အေးစက်သော အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပနေသည်။

"လာလိုက်ပါ"

အနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် ဆွန်လီသည် ခြံဝင်းထဲရှိ ဇီးပန်းပင် အောက်တွင် ရပ်နေသည် သူမ၏ မြင်းမြီးဆံပင် သည် ညလေထဲတွင် တဖျပ်ဖျပ် ရိုက်ခတ်နေပြီး သူမ၏ စကတ်ရှည်ကြီးက လေတွင် လှုပ်ခတ်နေသည်။

သူမ မျက်လုံးမှိတ်ထားပြီး လက်တစ်ဖက်က ခါးရှိ ဓားရိုးပေါ်တင်

ထားသည်။ လှံက လေကိုဖြတ်တောက်သည့် အသံသည် သူမနှင့် တစ်လှမ်းအကွာတွင်သာ ရှိတော့မှ သူမသည် ဓားကို အကြမ်းပတမ်း ဆွဲထုတ်ကာ အောက်သို့ ခုတ်ချလိုက်သည်။

"ချွမ်—"

ဓားနှင့် လှံတို့၏ ထိတွေ့မှုသည် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ခြံထောင့်တွင် အိပ်နေသော ဗိုင်ဟူမြင်း ကိုပင် လန့်နိုးသွားစေသည်။

အင်အားကြီးမားသော တွန်းအားအောက်တွင် ချန်ဆန်းရှီက အနောက်သို့ အဆင့်များစွာ ဆုတ်သွားရသည်။ သူ၏ ကျူရွက်လှံရှည်သည် ဆက်တိုက် တုန်ခါနေပြီး သူ၏လက်မှာ အနည်းငယ် ထုံကျဉ်သွားကာ သူ၏ ချီသွေး ကို လည်ပတ်ပြီးမှသာ တည်ငြိမ်လာသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် သွေးသန့်စင်ခြင်းအဆင့်သာ ဖြစ်သည်။

သူ၏တစ်ဖက်တွင် ရပ်နေသူမှာ သူမ၏ အတွင်းအားသန့်စင်ခြင်းကို သန့်စင်ရန် နီးစပ်နေသူဖြစ်ပြီး ရှန်ထင်ချွန်ပြီးလျှင် ဒုတိယအဆင့် အင်အားရှိသူဖြစ်သည်။

ဤကွာဟချက်သည် ပုံမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

"ထပ်လုပ်မယ်"

ချန်ဆန်းရှီက သူမအား လှံဖြင့် ထပ်ခါထပ်ခါ ထိုးသွင်းသည်။

အကြိမ်တိုင်းတွင် သူ၏လှံရှည်ကို တိကျစွာ ပိတ်ဆို့ခံရပြီး ကြီးမားသော အင်အားများ ပြန်ပို့လာသည်။ အကြိမ်များစွာ ဖလှယ်ပြီးနောက် သူ၏ လက်မောင်းများနှင့် ပခုံးများမှာ အလွန်နာကျင်လာပြီး အကြိမ်များစွာ လှံကိုပင် မထိန်းထားနိုင်တော့ဘဲ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

သို့သော် ဤဖြစ်စဉ်မှတစ်ဆင့် သူ၏ လှံပညာကျွမ်းကျင်မှု သည် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

"မသေနိုင်သောရွှေမြွေလှံလား"

ဆွန်လီက ထိုလှံပညာကို မှတ်မိလိုက်သည် "မဆိုးဘူး၊ မောင်ငယ်လေး၊ မသေနိုင်သောရွှေမြွေလှံကို ကောင်းကောင်း လေ့ကျင့်ထားပေမယ့် အရှိန်နဲ့ အင်အားနှစ်ခုလုံးက နောက်မကျကျန်ခဲ့ဘူး၊ ဟမ်"

"ချွမ်၊ ချွမ်၊ ချွမ်၊ ချွမ်၊ ချွမ်—"

ထိုလူငယ်သည် စကားမပြော၊ ရပ်လည်းမရပ်ဘဲ၊ လှံပညာကို လေ့ကျင့်ရာတွင် အာရုံစိုက်နေပြီး သူမကို တကယ့် အသက်ရှိလေ့ကျင့်ရေးတိုင် အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်သည်။

"..."

ဆွန်လီက အကူအညီမဲ့သလို ခံစားရပြီး သူမ၏ ဓားကို ဆက်လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ပိုမိုမြန်ဆန်လာသည့် လှံရှည်ကို ရင်ဆိုင်နေရသည်။

သူမ၏ဓားသည် ဟဲမြောင်ဓား ပုံစံဖြင့် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားပြီး ဓားသွား၏ အလယ်တွင် သွယ်လျသော သွေးနီရောင်အစင်းကြောင်း ပါရှိသည်။ သူမ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သောအခါ ဓား၏အလင်းသည် မီးနီရောင် ကြာပန်း တစ်ပွင့် လေထဲတွင် ပွင့်လန်းသကဲ့သို့ တဖျပ်ဖျပ်လင်းနေသည်။

လင်းထိန်နေသော ညအောက်တွင်၊ ငွေမြွေ တစ်ကောင်နှင့် ကြာပန်း တစ်ပွင့်။

လရောင်အောက် ညဉ့်နက်သည်အထိ လန်းဆန်းပြီး ပြည့်စုံသော လေ့ကျင့်ခန်းဖြစ်သည်။

"မင်း မပင်ပန်းသေးဘူးလား"

ဆွန်လီသည် တိုက်ခိုက်ဖော်အဖြစ် သဘောတူခဲ့ခြင်း ကို နောင်တရလာသည်။

နှစ်နာရီတောင် ရှိပြီ။

သွေးသန့်စင်ခြင်းအဆင့် အကြီးစားအောင်မြင်မှု သိုင်းသမားတစ်ဦးက ဒီလို ခံနိုင်ရည်မျိုး ဘယ်လိုရှိနိုင်တာလဲ။

"ကျွန်တော် နည်းနည်းလေး ထပ်လေ့ကျင့်လို့ ရပါသေးတယ်"

ချန်ဆန်းရှီ၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် အမြဲလိုလို ပြတ်သားနေဆဲပင်။

နောက်ထပ် တစ်နာရီကြာပြီးမှ သူ နောက်ဆုံး ရပ်လိုက်သည်။

[ကျင့်ကြံမှု - မသေနိုင်သောရွှေမြွေလှံ - (ပထမပိုင်း) (အစမပြုရသေး)]

[တိုးတက်မှု - ၈၈/၁၀၀]

[စွမ်းဆောင်ရည် - နဂါးဆင်သွေး]

သူ ပိုမိုနီးစပ်လာပြီ။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်မကြီးဆွန်"

ချန်ဆန်းရှီက ထိုညနေခင်း၌ ဝက်ဝံနှလုံးသားကို အနည်းငယ် များများစားခဲ့သဖြင့် အနည်းငယ် စိတ်မကျေနပ်သေးသော်လည်း အစ်မကြီးဆွန် နားချင်ပုံရသောကြောင့် သူ ဆက်မလုပ်တော့ဘဲ သူ၏အခန်းသို့ ပြန်၍ အနားယူလိုက်သည်။

"ဟူး"

ဆွန်လီသည် ချီသွေး အနေဖြင့် လုံးဝ မပင်ပန်းသေးပေ အကြောင်းမှာ သူတို့၏ အဆင့်ကွာဟမှုက အလွန်ကြီးမားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမသည် မကြာသေးမီရက်များအတွင်း တစ်ညလုံး ခရီးသွားခဲ့ရသောကြောင့် အလွန်ပင်ပန်းနေခဲ့သည်။

သူမ၏ ဓားကို အိမ်ထဲပြန်ထည့်လိုက်ပြီးနောက် ဆွန်လီက ဧည့်ခန်းသို့သွားကာ အိပ်ရာပေါ်တွင် လဲလျောင်းပြီး ပိုယန်ခရိုင်ရှိ လက်ရှိအခြေအနေများကို စဉ်းစားနေသည်။

"ဖခင် ပြောတာ မှန်တယ် ဧကရာဇ်မင်းကလည်း တစ်ယောက်ယောက်ကို စေလွှတ်လိုက်တာပဲ"

"နန်းတော်က သတင်းအရ ဧကရာဇ်မင်းဟာ မကြာသေးခင်က ဘာရမ်သံတမန်တွေ နဲ့ လျှို့ဝှက်တွေ့ဆုံခဲ့တယ်"

"ဒီလို အရေးကြီးတဲ့ အချိန်မျိုးမှာ သံတမန်တွေနဲ့ တွေ့တာ မထူးဆန်းပေမယ့် ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် လုပ်တာက တစ်ခုခု မသမာမှု ရှိတယ်ဆိုတာ ညွှန်ပြနေတယ်"

"ဒါ မိစ္စာဂိုဏ်း နဲ့ ဆက်စပ်နေသလား"

"ဆွန်ပုချီရဲ့ စုံစမ်းမှု ဘယ်လိုဖြစ်နေလဲ မသိဘူး"

"ကောင်းပြီ၊ ဖြည်းဖြည်းချင်း သွားရမှာပေါ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ နွေဦးအထိ ဒီမှာ နေရမှာပဲလေ"

ရက်ပေါင်းများစွာ ခရီးသွားခဲ့ရသောကြောင့် သူမသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေခဲ့သည်။

သူမ မျက်လုံးမှိတ်၍ အနားယူတော့မည့်အချိန်တွင် အိမ်၏ အဓိကအိပ်ခန်းမှ ဖော်ပြမရနိုင်သော အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။

"..."

"သူ ဘယ်တော့မှ မပင်ပန်းဘူးလား"

နှစ်ရက်ကြာပြီးနောက်။

ချန်ဆန်းရှီသည် အလေ့အကျင့်အတိုင်း နံနက်စောစောထ၍ လှံလေ့ကျင့်သည်။

ဒီရက်ပိုင်း ဆွန်လီက သူ၏အိမ်တွင် တည်းခိုနေခဲ့သည်။

သို့သော် သူမသည် နေ့တိုင်း စောစောထွက်ကာ ညနေမှ ပြန်ရောက်လေ့ရှိပြီး အခြားသူများနှင့် တွေ့ဆုံခြင်း နည်းပါးသည် ထို့ကြောင့် နောက်တစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ဖော်အဖြစ် ယှဉ်ပြိုင်ရန် အခွင့်အရေး မရခဲ့ပေ။

နံနက်စာ စားပြီးနောက် ချန်ဆန်းရှီက အလုပ်ချိန် မှတ်ရန် စစ်တပ်စခန်းသို့ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လူများစွာက သူ့ကို နှုတ်ဆက်ကြသည်။

လူတစ်ရာကျော်ကို စီမံခန့်ခွဲနေရသောကြောင့် ရာစုမှူး မဟုတ်လျှင်ပင် ထိုအဆင့်နီးပါးဖြစ်သည်။ တပ်ရင်းများအတွင်းတွင် ရှန်ထင်ချွန်မှလွဲ၍ သူ့ကို စီမံခန့်ခွဲနိုင်သူ မရှိတော့ပေ။

"စစ်သားသစ် စစ်ဆေးမှုကာလ ပြီးဆုံးသွားရင် စစ်သားနဲ့ တပ်သားဘယ်လောက် ပေါ်ထွက်လာမလဲ မသိဘူး"

ချန်ဆန်းရှီက ပညာတတ် ရွီဝမ်ချိုင်ကို ခေါ်လိုက်သည် "ရွီဝမ်ချိုင် လူတိုင်းကို စုစည်းလိုက်ပါဦး"

"ကောင်းပါပြီ"

ဆယ်မိနစ်ခန့်အကြာတွင် စစ်သားများ တဖြည်းဖြည်း စုဝေးလာကြပြီး သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ သမ်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။

'ငါ သူတို့ကို ကောင်းကောင်း စီမံခန့်ခွဲဖို့ အချိန်ရှာရမယ်။ ဒီလို ပေါ့ဆနေလို့

မဖြစ်ဘူး'

ချန်ဆန်းရှီ မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည် "ကျူထုန် သူတို့ကို မြင်းပုံစံကိုတစ်နာရီ လုပ်ခိုင်းလိုက်ပါ"

"ကောင်းပါပြီ"

ကျူတုန်းက လိုက်နာလိုက်သည်။

ချန်ဆန်းရှီက အနီးအနားတွင် သူ၏လှံဖြင့် ဆက်လက်လေ့ကျင့်နေပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ရပ်နားပြီး လှုပ်ရှားမှု မှားယွင်းနေသူများကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သင်ကြားပေးရန် သွားရောက်တတ်သည်။ မကြာသေးမီက သူတို့ကို ဤနည်းဖြင့် လေ့ကျင့်ပေးနေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် စနစ်မျက်နှာပြင်သည် လှုပ်ရှားသွားသည်။

[ကျွမ်းကျင်မှု့ - စစ်သားများ ကွပ်ကဲခြင်း (အခြေခံအဆင့်)]

[တိုးတက်မှု - ၀/၅၀၀]

[စွမ်းဆောင်ရည် - အဓိကကျောရိုး]

[အဓိကကျောရိုး - တပ်မှူးရှိရာ နေရာတွင် စစ်သားအားလုံး အန္တရာယ်တွင် တည်ငြိမ် နေကြသည်]