အခန်း (၆၅)

ချန်ဆန်းရှီက "အဓိကကျောရိုး"၏ ရှင်းလင်းချက်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ထိုစကားလုံး၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို လျင်မြန်စွာ နားလည်လိုက်သည်။

'အန္တရာယ်တွင် တည်ငြိမ်နေကြသည်'

ပထမတစ်ချက် ကြည့်လျှင် သာမန်နှင့် ထူးခြားမှုမရှိသော စကားလေးလုံးဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ်တွင်

မြေပြင်တစ်လွှားရှိ တပ်များအားလုံးက လိုချင်တောင့်တကြသည့် ကျားနှင့် ဝံပုလွေတပ် ဖြစ်လာဖို့အတွက် လိုအပ်တဲ့ ပထမဆုံး အရည်အချင်းက ဒီစကားလုံးလေးလုံးမှာ ပါဝင်နေသည်

ချန်ဆန်းရှီက စစ်ရေးစာအုပ်များဖတ်ရင်း ဤအချက်ကို နားလည်လာခဲ့သည်။

ရန်သူကိုမြင်လျှင် တုန်လှုပ်နေသော စစ်တပ်သည် မည်မျှပင် ခမ်းနားသော လက်နက်များ တပ်ဆင်ထားပါစေ၊ ဘာအသုံးဝင်မည်နည်း။

တပ်ဖွဲ့စည်းပုံ များ မှာလည်း ထိုနည်းတူပင်

ငြိမ်းချမ်းရေးကာလတွင် တပ်ဖွဲ့စည်းပုံတွေကို မည်မျှပင် ကျွမ်းကျင်စွာ လေ့ကျင့်ထားပါစေ၊ ၎င်းတို့သည် အန္တရာယ်တွင် တည်ငြိမ် မနေနိုင်ပါက၊ ၎င်းတို့၏ စစ်မှန်သောစွမ်းအားကို မည်သည့်အခါမှ ပြသနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ရှေးခေတ် စစ်တပ်အများစုသည် သေဆုံးမှုနှုန်း ငါးပုံတစ်ပုံထက် ကျော်လွန်သွားပါက ထွက်ပြေးလေ့ရှိသည်။

ချန်ဆန်းရှီသည် ရွီဝမ်ချိုင်ပြောသည်ကို ကြားဖူးသည် တပ်စခန်းရှစ်ခုသည် မည်သူမှ မနိုင်သည့် အကြောင်းအရင်းမှာ ၎င်းတို့၏ လူအင်အား ထက်ဝက် ဆုံးရှုံးသွားလျှင်ပင် ပြိုကွဲမသွားဘဲ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အခြေအနေများတွင်ပင် မတုန်မလှုပ် ရပ်တည်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

စစ်တပ်အင်အား တစ်ဝက် ပျက်စီးသွားသော်လည်း အညံ့မခံခြင်း၊ ထိုအချက်အလက်သည် မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသနည်း။

လုံချင်ခေတ်၏ နှစ်ငါးဆယ့်ခုနစ် တွင်၊ တောင်ပိုင်းဒေသရှိ လိပ်နက်တပ်

စခန်း တိုက်ပွဲ၌ ဆုတ်ခွာရန် အခွင့်အရေးရှိသော်လည်း ၎င်းတို့သည် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးလူအထိ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်ဟု ပြောကြသည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ အချို့က အသက်ရှင်ကျန်ခဲ့ကြပေမယ့် ဒီလို မှတ်တမ်းတင်ထားတာက အနည်းဆုံး ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းဟာ တိုက်ပွဲမှာ သေဆုံးခဲ့တယ်ဆိုတာကို ပြသနေပါတယ်။

သူတို့ရဲ့ ရင်ထဲမှာ ကိုယ်ပိုင်ယုံကြည်ချက်တစ်ခု ရှိရမည်။

ချန်ဆန်းရှီက စစ်သားများအတွက် အဓိကကျောရိုး ဖြစ်လာနိုင်သည်ဆိုခြင်းမှာ သူသည် နောက်ဆုံးတွင် ထိပ်တန်းတပ်ဖွဲ့ တစ်ခုကို မလွဲမသွေ ဖန်တီးနိုင်လိမ့်မည်ဟု ဆိုလိုသည်။

သူ့ကို လွယ်လွယ်ကူကူ အနိုင်ကျင့်နိုင်သောကြောင့် ခရိုင်ဝန်ကြီး ကျီက သူ့ကို ဒုက္ခပေးခြင်းဖြစ်သည်။

ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ခွန်အားသည် တစ်ပိုင်းဖြစ်ပြီး သူ၏လက်ထဲတွင် အာဏာမရှိခြင်းက နောက်တစ်ပိုင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် အများကြီး မလိုအပ်၊ သူ၏ ကွပ်ကဲမှုအောက်တွင် သစ္စာရှိသော လူတစ်ထောင်မျှသာ ရှိလျှင်ပင် မည်သူက သူ့ကို လွယ်လွယ်ကူကူ စိန်ခေါ်ဝံ့မည်နည်း။

မနက်ပိုင်း လေ့ကျင့်ပြီးနောက် ချန်ဆန်းရှီက သူ၏ မြားပစ်ပညာကို လေ့ကျင့်ရန် မြားပစ်ကွင်းသို့ သွားခဲ့သည်။

သိုင်းပညာ ကို ဦးစားပေးထားသော်လည်း မည်သည့်စွမ်းရည်ကိုမျှ လျစ်လျူမရှုမိအောင် ကြိုးစားခဲ့သည်။

"ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း——"

ဆယ့်ငါးပိသာလေးကြီးဖြင့် မြှားတစ်စင်းစီ ပစ်လိုက်တိုင်း ကျယ်လောင်သောအသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး မြက်ကြိုးပစ်မှတ်များ မှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု လဲကျကုန်သည်။

[ကျွမ်းကျင်မှု့ - မြားပစ်ခြင်း (အသေးစားအောင်မြင်မှု့)]

[တိုးတက်မှု - (၂၀၅/၁၀၀၀)]

သတိပြုသင့်သည်မှာ ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့် မတိုးတက်သေးသော်လည်း သူ၏မြားပစ်ခြင်းက အကျပ်အတည်းနှင့် မကြုံရသေးပေ။

ယခုအခါ ချန်ဆန်းရှီသည် ခြေလှမ်း တစ်ရာ့ငါးဆယ် အကွာမှ ဝါးရွက်များ ကို ထိမှန်အောင် ပစ်နိုင်ပြီဖြစ်သည်

ခြေလှမ်း တစ်ရာ့ငါးဆယ် မီတာ နှစ်ရာနီးပါးတိကျသော အကွာအဝေးသည် သာမန်သေနတ်တစ်လက်ထက် အဆများစွာ ပိုမိုအားကောင်းသည်။

"ဆူး——"

ပြတ်သားသော ရွှေလင်းယုန်အော်သံ တစ်သံသည် အပေါ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှေလင်းယုန်နှစ်ကောင်သည် မြားပစ်ကွင်းပေါ်မှ ပျံသန်းသွားသည်။

ချန်ဆန်းရှီသည် ၎င်းကို လေ့ကျင့်ရန် ကောင်းသောအခွင့်အရေးအဖြစ် မှတ်ယူပြီး မတော်တဆ ငွေအနည်းငယ် ရှာဖွေရန်လည်း ဖြစ်သည်။

ရွှေလင်းယုန်နှစ်ကောင်သည်လည်း ငွေသား အနည်းငယ် ရောင်းချနိုင်သည်။

ခြင်က ဘယ်လောက်ပဲ သေးငယ်ပါစေ အသားပဲ

သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်မှု ကုန်ကျစရိတ်သည် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပိုမိုကြီးမားလာသောကြောင့် သူသည် မည်သည့်ပမာဏကိုမျှ ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောထားမည် မဟုတ်ပေ။

ချန်ဆန်းရှီ၏ အကြည့်သည် ကောင်းကင်ကို ခိုင်မြဲစွာ စူးစိုက်ထားသည်။ ရွှေလင်းယုန်နှစ်ကောင်သည် မှန်ကန်သောအမြင့်နှင့် ထောင့်သို့ ရောက်ရှိရန် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ ထို့နောက် သူသည် တြိဂံသံချပ်ကာဖောက်မြှား တစ်စင်းကို လွှတ်လိုက်ရာ ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်း မြှားတစ်ချက်တည်းဖြင့် နှစ်ကောင်စလုံးကို ထိမှန်သွားသည်။

"ဆူး——"

စိတ်ပျက်အားငယ်သံနှင့်အတူ ရွှေလင်းယုန်နှစ်ကောင်သည် ကောင်းကင်မှ မြေပြင်သို့ ပြုတ်ကျလာသည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

ချန်ဆန်းရှီက သူ၏သားကောင်ကို သွားယူတော့မည့်အချိန်တွင် သူနဲ့ရွယ်တူလောက်ရှိတဲ့ လူငယ်တစ်ဦးသည် မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာ ဖြင့် ပြေးလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ချန်ဆန်းရှီတွင် ထူးခြားသော မှတ်ဉာဏ်ရှိသည် သူကစစ်တပ်စခန်းတွင် ဤသူကို မတွေ့ဖူးကြောင်း သေချာသည် သူသည် လူစိမ်း တစ်ဦးဖြစ်သည်။

"အစ်ကို အဲဒါ ဘယ်လိုလုပ်တာလဲ"

ထိုလူငယ်သည်လည်း လေးနှင့်မြှားကို ကိုင်ထားပြီး လေးဆွဲသည့် ပုံစံကို အတုခိုးရင်း "ခုနက ရွှေလင်းယုန်နှစ်ကောင်က မြေပြင်ကနေ အနည်းဆုံး မီတာ (၄၀) လောက် မြင့်တယ် မင်း ဘယ်လို လုပ်နိုင်ခဲ့တာလဲ"

ချန်ဆန်းရှီ နားမလည်နိုင်ဖြစ်ကာ "ဘာကို ဘယ်လိုလုပ်တာလဲ" ဟု မေးသည်။

"ကျွန်တော် ဆိုလိုတာက၊ မင်း ဘယ်လို တိကျအောင် ပစ်နိုင်ခဲ့တာလဲ"

ထိုလူငယ်က စိတ်လှုပ်ရှားနေသည် "မင်းရဲ့ လေးကြီးက ဘယ်လောက်လေးလဲ ဆယ်ပိသာလား၊ ဆယ့်ငါးပိသာလား ကျွန်တော် တစ်ချက်လောက် ငှားပစ်လို့ရမလား"

"စိတ်မကောင်းပါဘူး ကျွန်တော် အလုပ်များနေတယ်" ဟု ချန်ဆန်းရှီက ရိုးသားစွာ ပြန်ဖြေသည်။

သူ့မှာ လေ့ကျင့်ဖို့ ကိစ္စများစွာရှိနေပြီး ကိုင်တွယ်စရာ တခြားအလုပ်တွေလည်း အများကြီး ရှိသည်။

အားလပ်ချိန်ရှိရင်တော့ နည်းနည်း ပိုစကားပြောနိုင်ပေမည်။

"ငွေသား တစ်ရာ့ငါးဆယ်တေး"

ထိုလူငယ်က ရုတ်တရက် ကမ်းလှမ်းလိုက်ပြီး၊ သူ၏လေသံမှာ ရိုးသားနေသည် "အစ်ကို မင်း ငါ့ရဲ့ မြားပစ်ဆရာလုပ်ဖို့ သဘောတူရင် ငါ တစ်လကို ငွေသား နှစ်ရာတေးပေးဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်"

"ဘယ်လောက်လဲ"

ချန်ဆန်းရှီက သူကြားလိုက်သည်ကို သံသယဝင်သွားသည်။

"နည်းတယ်လို့ ထင်တာလား ငွေသား တေးနှစ်ရာ ငါ ဒီထက် ပိုမပေးနိုင်ဘူး ဒီခရီးမှာ ငါ တကယ်ပဲ ပိုက်ဆံပြတ်လပ်နေတာ" ဟု လူငယ်က ရှင်းပြသည်။

'ငွေသား တေးနှစ်ရာကပိုက်ဆံပြတ်လပ်နေတာလား'

ချန်ဆန်းရှီက ထိုလူငယ်ကို သေသေချာချာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူတွင် ခါးပတ်၊ ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးအပါအဝင် တန်ဖိုးရှိသော ဆက်စပ်ပစ္စည်းများ အတော်အတန် ရှိသည်။ သူကိုင်ထားသော လေးနှင့်မြှားမှာလည်း ထိပ်တန်းအရည်အသွေးရှိသော ပစ္စည်းများဖြင့် ရှုပ်ထွေးစွာ ထွင်းထုထားသည်။

ဒီလူငယ်သခင်က ဘယ်ကလာတာလဲ။

ဒီလူငယ် ဘယ်ကလာတာလဲဆိုတာ ဂရုစိုက်စရာမလို ခရိုင်ဝန်ကြီး ကျီ ရဲ့ သားဖြစ်နေရင်တောင် အလကားရတဲ့ငွေကို လက်လွှတ်မခံသင့်ဘူး

"သဘောတူတယ်"

ချန်ဆန်းရှီက ကမ်းလှမ်းချက်ကို လက်ခံလိုက်သည် "မနက်ဖြန် သိုင်းကွင်းကို လာခဲ့ပါ ငါ မင်းကို သင်ပေးမယ်"

ထိုလူငယ်က ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည် "ကောင်းပြီ၊ ဆရာ"

"ငါ့ကို ဆရာလို့ ခေါ်စရာ မလိုဘူး"

ချန်ဆန်းရှီက စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားသည် ဒီလို ပေါ့ပေါ့ဆဆ လုပ်တာက အရမ်းများလွန်းသည်။

သူ လက်ဝှေ့ယမ်းပြပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။

"ပိုယန်တပ်ရင်းမှာ ဒီလို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ တပ်မှူး ရှိတာပဲ"

ဆွန်ပုချီ၏ စိတ်ထဲတွင် မြင်ကွင်းသည် ထပ်ခါတလဲလဲ ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့သည်။

ဆယ်ပိသာကျော် လေးကြီးဖြင့် ခြေလှမ်း တစ်ရာ့ငါးဆယ် အကွာမှ ငှက်ကို ပစ်ချခြင်း။

အရိုးဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်သိုင်းသမားတွေကို မြှားတစ်ချက်တည်းနဲ့ တစ်

ယောက်သတ်နိုင်တာ မဟုတ်ဘူးလား။

ဒီကျွမ်းကျင်မှုကို သင်ယူဖို့အတွက် ငွေသား နှစ်ရာတေးဆိုတာ လုံးဝကို သက်သာတဲ့ ဈေးနှုန်းပဲ

လှံကို ဆက်လေ့ကျင့်ဖို့ မလိုတော့ဘူး။

"ခြေလှမ်း တစ်ရာ့ငါးဆယ်"

ဆွန်ပုချီက သူ၏ လေးနှင့်မြှားကို မြှောက်ကာ အတုခိုးရန် ကြိုးစားနေသည်။

ပစ်မှတ်ကွင်းတွင် ခြေလှမ်း တစ်ရာ့ငါးဆယ်အကွာ၌ ပစ်မှတ်ပင် မရှိ။ အဝေးဆုံးမှာ ခြေလှမ်း တစ်ရာ့နှစ်ဆယ်တွင် ရှိတဲ့နွားမျက်လုံးကို သူ မနည်းပင် မြင်နိုင်သည်။

"ရှားပါးတဲ့ ပါရမီရှင် တကယ်ကို ရှားပါးတဲ့ ပါရမီရှင်ပဲ"

သူ အံ့သြနေစဉ် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့နောက်ကျောကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်လိုက်သည်။

"ဆွန်ပုချီ"

ဓားကို ကိုင်ထားသော ဆွန်လီက ပြောလိုက်သည်"မင်း ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ ငါ မင်းကို စုံစမ်းခိုင်းတာတွေ ပြီးပြီလား"

"အစ်မ ခေါင်းကို အမြဲတမ်း မရိုက်လို့ မရဘူးလား"

ဆွန်ပုချီက လေးလေးနက်နက် ပြောသည် "စိတ်မပူပါနဲ့၊ အားလုံး ပြီးပါပြီ"

"ပထမဆုံး လူက ချန်ဆန်းရှီပါ"

"သူ့ရဲ့ မိသားစုနောက်ခံက သန့်ရှင်းတယ် စစ်မှုထမ်းချိန်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး လိမ်လည်ထားတာ မရှိဘူး သူ တကယ်ပဲ နှစ်လကျော်အတွင်း အရိုးဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်နီးပါးအထိ လေ့ကျင့်နိုင်တာ"

"ဝူမိသားစု သတ်ဖြတ်မှု ကိစ္စမှာ သူ အရေးပါတဲ့ အခန်းကဏ္ဍကနေ ပါဝင်ခဲ့တယ်"

"ထိုက်လေသိုင်းပညာခန်းမက လူတွေက သူ့ရဲ့ ရွာသားတွေကို အနိုင်ကျင့်ရာကနေ စခဲ့ပုံရပြီး သူ မခံနိုင်တော့ဘဲ လမ်းပေါ်မှာ တပည့်တစ်စုကို သတ်ပစ်ခဲ့တာ"

"သူ့ရဲ့ သတ္တိက အံ့မခန်းပဲ လူတစ်ယောက်အနေနဲ့လည်း သူ့ရဲ့ မူလဇာစ်မြစ်ကို မမေ့ဘူး အရာရှိဖြစ်ပြီးတောင် သူ့သူငယ်ချင်းဟောင်းတွေကို ကူညီဖို့ ဆန္ဒရှိတယ် ဖခင်က ဒီလိုလူကို သေချာပေါက် သဘောကျလိမ့်မယ်"

"အင်း"

ဆွန်လီသည် ဤဆုံးဖြတ်ချက်ကို သဘောတူသည်။

ရက်ပေါင်းများစွာ အပြန်အလှန်ဆက်ဆံပြီးနောက် ထိုမောင်ငယ်လေးသည် အတော်လေး ကောင်းမွန်သည်။

သိုင်းပညာကို ကြိုးစားလေ့ကျင့်ပြီး လူကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။

တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက် သေးသေးလေး...

သူ အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ပြင်းပြလွန်း ပြီး ညတိုင်း ပြဿနာရှာနေခြင်းပင်။

သို့သော် ငယ်ရွယ်သူဖြစ်သောကြောင့် ခွင့်လွှတ်နိုင်စရာတော့ ရှိသည်။

ထိုအခါမှသာ ချန်ဆန်းရှီကို ရွေးချယ်ခံအမှတ် အဖြစ် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု ပြီးဆုံးသွားသည်။

ဆွန်လီက ထပ်မံမေးသည် "မိစ္စာဂိုဏ်း ကိစ္စကော"

"မြို့ထဲရော အပြင်မှာရော ရှာမတွေ့ဘူး"

ဆွန်ပုချီက သူ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ပြီး "သူတို့ တောရိုင်းနယ်မြေကို ထွက်ပြေးသွားပြီလား"

"မြို့ထဲမှာရော အပြင်မှာရော မတွေ့ရင် တောင်တွေပေါ်မှာ ရှာပါ"

ဆွန်လီက လျင်မြန်စွာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်"တောင်ပေါ်မှာ မတွေ့ဘူးဆိုရင် အရာရှိတွေရဲ့ အိမ်တွေ သိုင်းပညာခန်းမတွေရဲ့ အိမ်တွေ၊ ရှန်ထင်ချွန်ရဲ့ အိမ်ပါမကျန် ရှာဖွေပါ"

"အဲဒီလောက်အထိ လုပ်စရာ လိုသေးလား"

ဆွန်ပုချီက တုံ့ဆိုင်းစွာ ပြောသည် "ကျွန်တော် ပိုသိလာလေလေ ပိုထူးဆန်းလာလေလေပဲ ကျွန်တော်တို့အရိုးဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်သိုင်းသမားတွေက မလုံလောက်လို့ ဖခင်က ကျွန်တော်တို့ကို ဒီကို စေလွှတ်လိုက်တာလား"

"အခုမှ ကိုယ့်နယ်ပယ်က နိမ့်လွန်းတယ်လို့ ညည်းညူနေတာလား ဘာလို့ အစောကြီးကတည်းက မလေ့ကျင့်ခဲ့တာလဲ"

ဆွန်လီ၏ အမူအရာက လေးနက်နေသည် "ဖခင်က ဒီစီစဉ်မှုတွေ လုပ်တာ အကြောင်းရှိတယ် ငါတို့ ကလိုက်နာရုံပဲ ဒီနေ့ နေ့လယ် ငါ မင်းနဲ့အတူ တောင်ပေါ်ကို သွားမယ်"

"အစ်မ ကျွန်တော် ထပ်လေ့ကျင့်ဖို့ မလိုတော့ပါဘူး"

ဆွန်ပုချီ၏ မျက်လုံးများက ယုံကြည်မှုဖြင့် တောက်ပနေသည် "ကျွန်တော် ခုနကမှ ရှားပါးတဲ့ ပါရမီရှင်ကို ဆရာ အဖြစ် ခေါ်လိုက်ပြီ သူ့ရဲ့ သင်ကြားမှုကို ကျွမ်းကျင်သွားရင် လက်ဖျစ်တီးရုံနဲ့ အရိုးဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် သိုင်းသမားရဲ့ အသက်ကို ယူနိုင်မှာ"

"အဲ၊ အဲ၊ အဲ၊ အစ်မ၊ ထွက်မသွားပါနဲ့ ကျွန်တော် တကယ်ပြောနေတာ တစ်လကို ငွေသား နှစ်ရာတေးပဲ ကျပါတယ်"

...

"ဆေးမှူး ကျန်း ကျွန်တော့်အတွက် အရိုးအားဖြည့်ဆေးရည် နှစ်ခွက်ပြင်ဆင်ပေးပါ"

ဆေးဆိုင်အပြင်ဘက်တွင် ချန်ဆန်းရှီက ပြောသည်"ပြီးတော့ ဆေးရေချိုးခန်း တစ်ခုလည်း ပြင်ဆင်ပေးပါဦး"

"ဆေးရေချိုးခန်း အဲဒါ ငွေသား တစ်ရာတေး ကျတယ်နော်"

ဆေးမှူး ကျန်းက စနောက်သည် "မင်း ဒီလောက်တောင် ပိုက်ဆံဖြုန်းနေတာ ဆန်းကြယ်သားရဲတစ်ခုခုနဲ့များ တိုက်မလို့လား"

"ဒီလိုတော့ မဟုတ်ပါဘူး ပိုက်ဆံချမ်းသာတဲ့ လူငယ်သခင်တစ်ဦးနဲ့ တွေ့မိတာပါ"

ချန်ဆန်းရှီက စကားပြောရင်း ငွေသား ငါးဆယ်တေးကို ထုတ်ပေးသည်။

သူ ဒီ အရိုးအားဖြည့်ဆေးရည် တစ်ပန်းကန်ကို သောက်ပြီးတာနဲ့ သူ အဆင့်တက်နိုင်လိမ့်မည်။