အခန်း (၅၆)

"ဆယ်"

ရေတွက်မှု စတင်လိုက်တာနဲ့ လူတိုင်း ရုတ်တရက် သတိဝင်လာကြတယ်။

"လူသတ်မှု"

ယန်ဘင်းရွာသားတွေဟာ ဒီလိုမျိုး သွေးစွန်းတဲ့ မြင်ကွင်းကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးကြဘူး။

လူသတ်သမားကို ပြောစရာတောင် မလိုဘူး။

သူက သူတို့ ရင်းနှီးဖူးတဲ့ ကျောက်စိမ်းလေးဘဲ

လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်ကပဲ သူက စာအုပ်တွေကို ကိုင်ပြီး စာမေးပွဲ ဖြေဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့သူ။

ရုတ်တရက် သူက လေးကို ကိုင်ပြီး လူသတ်လိုက်ပြီ

"ကျောက်စိမ်းလေးက ဘယ်လို ရာထူးကြီးမျိုး ရယူလိုက်လို့ လမ်းပေါ်မှာ သိုင်းပညာခန်းမက တပည့်တွေကို သတ်ရဲတာလဲ"

"ကောင်းတယ်၊ တကယ်ကို ကောင်းတယ်"

ဆယ်ယောက်မှာ ရှစ်ယောက်က သိုင်းပညာခန်းမက လူတွေရဲ့ အနိုင်ကျင့်မှုကို ခံခဲ့ရဖူးတယ်။

ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ်။

လယ်သမား အများအပြားဟာ သိုင်းပညာရှင်တွေရဲ့ အကူအညီနဲ့ မြေပိုင်ရှင်တွေက သူတို့ရဲ့ မြေတွေကို ဈေးပေါပေါနဲ့ ဝယ်ယူခြင်း ခံခဲ့ရတယ်။

"မင်း... မင်း တော်တော် ရဲရဲတင်းတင်း လုပ်ရဲတာပဲ"

ဟွမ်ထောင်က ထိတ်လန့်မှုကြားကနေ သတိပြန်ဝင်လာပြီး"စစ်သည်တော်လေးတစ်ယောက်က လမ်းပေါ်မှာ လူသတ်မှု ကျူးလွန်တာ၊ ဥပဒေဆိုတာ မရှိတော့ဘူးလား"

မြင်းပေါ်က လူငယ်လေးက ဘာခံစားချက်မှ မပြဘဲ မြားတစ်စင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆွဲထုတ်ပြီး လေးကြိုးပေါ် တင်လိုက်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်တယ်"ကိုး"

"ညီအစ်ကိုတို့၊ သူ့ကို အတူတူ ဝိုင်းဖမ်းကြမယ်"

ဟွမ်ထောင်က သူ့ဓားကို ဆွဲထုတ်ပြီး "ဒီနေ့ ရှန်ထင်ချွန်ကိုယ်တိုင် လာခဲ့ရင်တောင် သူ့ကို ကာကွယ်ပေးစရာ အကြောင်းမရှိဘူး"

ဓားတွေ တချွင်ချွင် မြည်သံတွေ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာတယ်။

လက်နက်တွေရဲ့ ဓားသွားတွေက အရောင်တလက်လက် တောက်နေပြီး သိုင်းပညာရှင်သုံးဆယ်ကျော်လောက်က ဗိုင်ဟူမြင်းရဲ့ လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်ကြတယ်။

"ခြောက်"

ရေတွက်မှုက မရပ်တန့်ဘူး။

ထိုက်လေသိုင်းပညာခန်းမက လူတွေ စိတ်ပူလာကြတယ်။

ဒီလူက သူတို့ အားလုံးကို တကယ်ပဲ သတ်ပစ်ဖို့ စီစဉ်နေတာလား

"ဘာကို ကြောက်နေတာလဲ"

ဟွမ်ထောင်က ဟိန်းဟောက်လိုက်တယ် "သူက တစ်ယောက်တည်းပဲ"

"အစ်ကိုကြီး၊ မစ္စတာ ဝူကို ခေါ်သင့်တယ် ထင်တယ်"

သိုင်းပညာခန်းမက လူတွေက ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် စစ်တပ်တော့ မဟုတ်ဘူး။

ဒီတပည့်တွေက လစာ မရရုံသာမက တစ်နှစ်ပတ်လုံး သင်တန်းကြေးတွေပါ ပေးနေရသူတွေ သူများတွေကို အနိုင်ကျင့်တာက တစ်မျိုး၊ ဒီအတွက် အသေခံရတာကတော့...

ဘယ်သူမှ အရူး မဟုတ်ဘူး။

"မှန်တယ်၊ အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော်လည်း မစ္စတာ ဝူကို ခေါ်ပြီး သူ့ကို ကိုင်တွယ်ခိုင်းသင့်တယ်လို့ ထင်တယ်"

"သုံး"

"နှစ်"

"ချွင်—"

ရေတွက်မှု မဆုံးခင်မှာပဲ သိုင်းပညာခန်းမ တပည့် အများစုက နောက်ပြန်လှည့်ပြီး ထွက်ပြေးသွားကြတယ်။

"ဘာလို့ ထွက်ပြေးနေကြတာလဲ"

ဟွမ်ထောင်ရဲ့ အော်သံတွေက အလကားပဲ၊ မကြာခင်မှာပဲ စိတ်တိုလွယ်သူတွေ ဒါမှမဟုတ် သူ့နဲ့ ရင်းနှီးသူ ငါးယောက် ခြောက်ယောက်လောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်။

ဝေရွှီတောင် ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေပြီ။

"မင်း အဲဒီမှာ ရပ်လိုက်"

ဟွမ်ထောင်က ဝေရွှီကို ဆွဲပြီး ပြန်ဆွဲလိုက်တယ် "ဟိုကောင်က ပြောတယ် မင်း ငါ့နဲ့အတူတူ ထွက်ပြေးလို့ မရဘူးတဲ့"

ချန်ဆန်းရှီက သူ့ရဲ့ လေးရှည်ကို မြှောက်လိုက်တယ်–

"လူကြီးမင်းတို့၊ အချိန်ကုန်ပါပြီ"

သူ့စကားတွေ ဆုံးတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ကိုင်ယွမ်လေးကြိုးသံက မိုးခြိမ်းသံလို မြည်လာပြီး မြားတွေက ဆက်တိုက် ပစ်ခတ်လိုက်တယ်

"ဖျူး—"

"ဖျူး—"

"ဖျူး—"

သူတို့ဟာ 'သွေးသန့်စင်ခြင်းအဆင့်' ဖြစ်စေ'သွေးသန့်စင်မှု အောင်မြင်

ခြင်း'ဖြစ်စေ၊ သူတို့ နေရာမှာရှိနေသေးသရွေ့ သူတို့ဟာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဦးခေါင်းကို ဖောက်ထွင်းခံရတယ်။ သူတို့ အသည်းအသန် အနီးကပ် ချဉ်းကပ်ဖို့ ကြိုးစားရင်တောင် ဒီအရှိန်နဲ့ တိကျမှုကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒီလူတွေ အားလုံးဟာ ချက်ချင်း ဦးနှောက်သေဆုံးသွားကြပြီး နာကျင်မှု တစ်စုံတစ်ရာမှ မရှိဘဲ ပျော်ရွှင်မှုကို ခံစားသွားရတယ်။

"အစ်ကိုကြီးကိုမလာဖို့ ပြောခဲ့ပြီးသား"

ဝေရွှီရဲ့ အသံက ရှိုက်ကြီးတငင် ဖြစ်နေတယ် သူ သူ့ဓားကို မြေပေါ် ပစ်ချပြီး အသည်းအသန် ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားတယ်။

"စွပ်—"

သူ ခြေထောက်တောင် မကြွနိုင်ခင်မှာပဲ သူ့ကျောပြင်က အေးစက်သွားပြီး မြားဒဏ်ကြောင့် သေဆုံးသွားတယ်။

ဆယ်စက္ကန့်တောင် မကြာခင်မှာ ဟွမ်ထောင်တစ်ယောက်တည်းပဲ ကျန်တော့တယ်။

ဓားကို ကိုင်ထားတဲ့ သူ့လက်က အနည်းငယ် တုန်ယင်နေတယ်။

မြားတစ်စင်းပြီးတစ်စင်း ပစ်မှတ်တိုင်းကို ထိမှန်သွားတာ ရှောင်ဖို့ အခွင့်အရေးတောင် မရလိုက်ဘူး

ချန်ဆန်းရှီက သူ့လေးကို ဖယ်လိုက်ပြီး မြင်းစီးပြီး ရှေ့ကို တိုးလိုက်တယ်။ သူက လှံရှည်ကို မိုးကြိုးပစ်သလို အားနဲ့ ကိုင်ပြီး နောက်ဆုံး ကျန်နေတဲ့ လူဆီကို ဦးတည်လိုက်တယ်။

"ငါ မင်းကိုနောက်ဆုံးထိတိုက်မယ်"

နောက်ဆုတ်စရာ လမ်းမရှိတော့တာကြောင့် ဟွမ်ထောင်က သူ့ရဲ့ သွေး-ချီကို စုစည်းပြီး သူ့ဆီကို တရစပ် ပြေးလာတဲ့ မြင်းကြီးကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ပြင်လိုက်တယ်။

သူက ရဲစွမ်းသတ္တိအပိုင်းမှာ လုံးဝ ရှုံးနိမ့်ပြီးသား ဖြစ်တယ်။

ဒါ့အပြင် ချန်ဆန်းရှီက 'အကြီးစားအောင်မြင်မှု' ရရှိထားပြီး စစ်မြင်းကို စီးထားတာမို့၊ တစ်ချက်မှတောင် မယှဉ်ရသေးခင်မှာ ကျူရွက်လှံ က ဟွမ်ထောင်ရဲ့ နှလုံးကို ထိုးဖောက်လိုက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လှံမှာ သပ်ထားလျက် လေထဲမှာ ဆယ်ပေကျော်အထိ ပစ်သယ်သွားတယ်။ ချန်ဆန်းရှီကသူ့မြင်းကို ရပ်လိုက်ပြီး လှံရှည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်တဲ့အခါ ခန္ဓာကိုယ်က မြေပေါ် ပုံကျသွားတယ်။

အားလုံးက တိတ်ဆိတ်သွားတယ်။

ယန်ဘင်းရွာရဲ့ မြေဝါလမ်းက လတ်ဆတ်တဲ့ သွေးတွေနဲ့ နီရဲနေတယ်။

"အို ဘုရားရေ"

လိုင်ဇီက ဒီမြင်ကွင်းကြောင့် ကြောက်လန့်တကြားနဲ့ မြေပေါ် ထိုင်ချလိုက်

တယ်"ရူးနေပြီ ရူးနေပြီ"

"ကျောက်စိမ်းလေး... "

ကျောက်ချောင်က ထိတ်လန့်မှုကနေ မနည်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး "ဒါကို ဘယ်လို... ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ"

"ကျောက်စိမ်းလေးက သူတို့ အများကြီးကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ခဲ့တာလား"

ဝူဒါက အရင်ဆုံး အံ့သြပြီးမှ စိုးရိမ်လာတယ် "သိုင်းပညာခန်းမက လူတွေကို ဒီလောက် အများကြီး သတ်လိုက်တော့ သူတို့ ချက်ချင်း လိုက်လာကြတော့မယ်"

"ကျောက်စိမ်းလေးကျွန်တော်တို့ အတူတူ ထွက်ပြေးကြစို့"

ကျွမ်းရီက အကြံပေးတယ် "နောက်ထပ် ခရိုင်ကို သွားကြမယ်တောင်ပေါ်မှာ ဓားပြ လုပ်ကြတာပေါ့"

ဒါပေမဲ့ ချန်ဆန်းရှီကတော့ အေးဆေး တည်ငြိမ်နေတယ်။

ကျန်းချောင်နဲ့ လီဟောင်တို့ကို သတ်ချင်နေတာ ကြာပြီဆိုတာ ပြောစရာ မလိုပါဘူး

ကျန်တဲ့ လူတွေကိုလည်း ထားခဲ့လို့ မရဘူး

သူက အကျိုးဆက်ကို မစဉ်းစားဘဲ ရမ်းသမ်း သတ်ဖြတ်ရတာကို သဘောကျလို့ မဟုတ်ဘူး။

ဒီလူတွေကို ထားခဲ့ရင် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဟိုင်းအီးနား အုပ်စုလို အမြဲ ဝိုင်းရံနေပြီး အားနည်းချက် ပြလိုက်တာနဲ့ အုံလိုက် ကျင်းလိုက် ဝိုင်းလာမှာပဲ။

ဒါပေမဲ့ သူ သတ်ရဲတာက ဒီလို လုပ်နိုင်တဲ့ ယုံကြည်မှု သူ့မှာ ရှိနေလို့ပဲ။

မကြာသေးမီက စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ထောက်ပံ့ရေးတွေ ပြတ်တောက်နေတာက ရှန်ထင်ချွန်ကို ခေါင်းကိုက်နေစေတယ်။

အကယ်၍ အခြေအနေတွေ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်လာခဲ့ရင် ချန်ဆန်းရှီက ဆေးဝါးချိုင့်ဝှမ်းရဲ့ ကိစ္စတွေကို လုံးဝ ဖော်ထုတ်နိုင်တယ်။

ရှန်ထင်ချွန်က သိုင်းပညာခန်းမအပေါ် တကယ်ပဲ သြဇာလွှမ်းမိုးနိုင်ဖို့ အိပ်မက်မက်နေတယ်။

သူ သက်သေ အထောက်အထား မရှာနိုင်ရင်တောင် အကျိုးအမြတ်တွေကို လေထဲကနေ ဖန်တီးနိုင်တဲ့ သူ့ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုကြောင့် တစ်ခုခု ဖန်တီးလိမ့်မယ်။

ဒီအချိန်မှာ သိုင်းပညာခန်းမနဲ့ စစ်တပ်က အဆင်မပြေဖြစ်နေတော့ ကိစ္စကြီးကြီးမားမား ဖြစ်သွားမှာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုဘူး။

လူတွေနဲ့ ကိစ္စရပ်တွေကို ကိုင်တွယ်တဲ့အခါ အခြေအနေကို ဆန်းစစ်ရမယ်။

ဒါ့အပြင် ထိုက်လေသိုင်းပညာခန်းမက တခြား သုံးခုလို မဟုတ်ဘဲ အခု လက်ရှိမှာ အားနည်းနေတယ်။

ခန်းမသခင်က ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာကနေ ခုမှ ပြန်ကောင်းစပဲ။ မသေဘူးဆိုရင်တောင် တံခါးပိတ်ပြီး ကုသနေရတုန်းပဲ။

အပြင်မှာ လှုပ်ရှားနေသူက မစ္စတာ ဝူ တစ်ယောက်တည်းပဲ။

မစ္စတာ ဝူက 'အရိုးဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်'ကို ကြာကြာ မလေ့ကျင့်ရသေးသလို အဆင့်နိမ့် 'အသက်ရှူကျင့်စဉ်' တစ်ခုကို ကျင့်ကြံနေတာ။

နဂါးဆင်သွေးနဲ့ အားကောင်းလာတဲ့ ချန်ဆန်းရှီက အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေး ကောင်းရုံသာမက ဘာပြဿနာမှ မရှိဘဲ လုံးဝ ဆုတ်ခွာနိုင်ဖို့က ၁၀၀% သေချာတယ်။

ကျောက်ချောင်ကတော့ ဒီအသေးစိတ် အချက်အလက်တွေကို မသိဘဲ စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ ပြောတယ်"ကျောက်စိမ်းလေး မြန်မြန် ထွက်ပြေးကြစို့"

"ဦးလေး ကျောက် စိတ်ပူမနေပါနဲ့၊ ဘာပြဿနာမှ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး" ချန်

ဆန်းရှီက သူ့ကို စိတ်ချစေခဲ့ပြီး သူ့နားတွေက အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားတယ်"လူတွေ ထပ်လာနေပြီ ဦးလေးတို့ အိမ်ထဲမှာ အရင် ပုန်းနေကြဦး"

သူ ရွာရဲ့ ရှေ့နဲ့ နောက်ဖက် နှစ်ဖက်စလုံးကနေ လူအုပ်စုတွေ အလျင်အမြန် ချဉ်းကပ်လာတာကို ကြားလိုက်ရတယ်။

"ဒီအရူးတွေ ဘာလို့ သူတို့ကို မတားဆီးခဲ့တာလဲ"

မစ္စတာ ဝူက ပြေးနေပြီး သူ့နောက်မှာ တပည့်တစ်ယောက်က အမီလိုက်ဖို့ ရုန်းကန်နေရတယ်။

"မစ္စတာ ဝူ၊ သူက အကြီးဆုံး အစ်ကိုကြီးပဲ၊ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လို တားဆီးရဲမှာလဲ"

"ဒီလို အရေးကြီးတဲ့ အချိန်မှာ ဘာလို့ ဒီအရူးက အမြဲတမ်း ပြဿနာ ရှာရတာလဲ? ငါတို့ သူ့ကို လက်မခံခဲ့သင့်ဘူး"

မစ္စတာ ဝူရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက တင်းမာနေတယ်။

လွန်ခဲ့တဲ့ နာရီအနည်းငယ်က သူ့ဖခင်က ဒဏ်ရာကနေ ပြန်ကောင်းစရှိသေးပေမဲ့ ရှန်ထင်ချွန်က ရတနာရှစ်ပါးအဆောက်အအုံ မှာ ညစာစားပွဲကို ဖိတ်ကြားခဲ့ပြီး ခုထိ ပြန်မလာသေးဘူး။

ဒါက ငွေကြေးနဲ့ အစားအစာ ထောက်ပံ့မှု ကိစ္စတွေနဲ့ သက်ဆိုင်နေတာ သေချာတယ်။

ရှန်ထင်ချွန်က သူတို့အတွက် ခက်ခဲစေဖို့ နည်းလမ်းရှာမှာ သေချာတယ်။

ဒီအချိန်မှာပဲ ဟွမ်ထောင်က လူတွေကို ဦးဆောင်ပြီး ချန်ဆန်းရှီကို ဝိုင်းထားတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကို သူ ကြားလိုက်ရတယ်။

အဲဒီကောင်လေး ဒဏ်ရာရသွားရင် ရှန်ဆိုသူရဲ့ လက်ထဲကို အခွင့်အရေးကြီး ပေးလိုက်ရာ ရောက်မသွားဘူးလား

"မင်းတို့ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"

မစ္စတာ ဝူက အဲဒီနေရာကို ချဉ်းကပ်လာတဲ့အခါ သူ့ရဲ့ တပည့်အုပ်စုကြီးက ရွာထဲကနေ ပြေးထွက်လာတာနဲ့ ကြုံတွေ့လိုက်ရတယ်။

"မစ္စတာ ဝူ"

အရင်က ကြောက်လန့်နေတဲ့ တပည့်တွေက သူ့ကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ စိတ်ကို ပြန်ထိန်းချုပ်နိုင်သွားကြတယ်။

"မစ္စတာ ဝူ၊ ကြောက်စရာပဲ တစ်ယောက် အသတ်ခံလိုက်ရပြီ... တစ်

ယောက် အသတ်ခံလိုက်ရပြီ"

"မင်းတို့ ချန်ဆန်းရှီကို သတ်လိုက်တာလား"

မစ္စတာ ဝူက နိမိတ်မကောင်းဘူးလို့ ခံစားလိုက်ရတယ်။

ပြီးခဲ့တဲ့ ကျားခေါင်းတောင် တုန်းက သူ အဲဒီလူငယ်လေးကို မြင်ခဲ့ရတယ်။ အားကောင်းပေမဲ့ 'သွေးသန့်စင်ခြင်းအဆင့်' သာ ရှိသေးတာ။

ဟွမ်ထောင်က 'သွေးသန့်စင်မှု အောင်မြင်ခြင်း' ရှိသူ ခုနစ်ယောက် ရှစ်ယောက်အပါအဝင် တပည့် သုံးဆယ်ကျော်ကို ခေါ်သွားခဲ့တာ။

သူတို့ ဝိုင်းထားရင် ချန်ဆန်းရှီဒုက္ခရောက်မှာ သေချာတယ်။

ဒါပေမဲ့ ရရှိလာတဲ့ အဖြေက လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေတယ်။

"မဟုတ်ဘူး..."

တပည့်က အသက်ရှူကျပ်စွာနဲ့ "အဲဒီ စစ်သည်တော် သူ ရမ်းကားပြီး ကျွန်တော်တို့ လူတွေ အများကြီးကို သတ်လိုက်တာ"

"ဘာ"

မစ္စတာ ဝူက သူ့ခြေလှမ်းကို မြန်လိုက်တယ်။

သူ အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာကို ရောက်တဲ့အခါ မြေပြင်ပေါ်မှာ ခန္ဓာကိုယ်တွေ ပြန့်ကျဲနေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

ဟွမ်ထောင်၊ ဝေရွှီ၊ တခြား တပည့်ရင်း အချို့တို့ ဖြစ်ကြတယ်။

မစ္စတာ ဝူက မြင်းပေါ်မှာ ထိုင်နေတဲ့ ချန်ဆန်းရှီကို ကြည့်ပြီး ဒေါသထွက်လာတယ်။

"မင်း ဘယ်လို လုပ်ရဲတာလဲ၊ မင်း ..."